Fic RoV : Realm of Love [Yaoi]

ตอนที่ 8 : (Azzen'Ka x Murad) -Little fox with Desert king- 100% + NC

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,874
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    22 ต.ค. 60

Story : Little fox with Desert king
Type : Fan Fiction,RoV
Pairing : Azzen'Ka x Murad
Rate : น 15+

..................................................

     "แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก"

     ท่ามกลางผืนทะเลทรายอันแสนเหน็บหนาวในยามราตรี เสียงหอบหายใจพลันดังขึ้นเป็นระลอกสลับกับเสียงฝีเท้าเหยียบย้ำต้นหญ้าแห้งกรอบ สองขาเรียวเล็กก้าวฉับพลางพยายามประคองร่างน้อยๆวิ่งกระเสือกกระสนต่อไปอย่างไม่มีจุดหมายด้วยความเหนื่อยล้าเต็มที ดวงเนตรกลมใสดั่งผลึกแก้วกลอกกลิ้งไล่จากซ้ายจรดขวาเพื่อหมายหาที่หลบ แต่เทพราหนอ ท่านช่างไร้น้ำใจเหลือเกิน เพราะที่นี่ว่างเปล่า...ไม่มีสถานที่ใดที่จะพอให้ร่างเล็กได้ใช้หลบซ่อนหรือพักเหนื่อยเลยแม้แต่เงา

     จิ้งจอกน้อยเหนื่อยล้าเต็มทน แต่ด้วยเหตุปัจจัยบางอย่างจึงทำให้เขาไม่สามารถหยุดพักได้ พวกนายพรานกำลังจะมา...กำลังจะมาล่าเขาเหมือนกันกับที่ฝูงของเขาโดนเมื่อหลายเดือนก่อน

     "เจอแล้ว! มันอยู่นี่!"

     เฮือก!?

     มุราดสะดุ้งเฮือกเมื่อสองหูเรียวสีอ่อนปลายเข้มได้ยินเสียงของนายพรานผู้หนึ่งตะโกนเรียกพักพวกของตนอยู่ไกลๆ ไม่นะ จิตใต้สำนึกของเขาร้องลั่นด้วยความหวาดกลัวตามสัญชาตญาณ ก่อนสองขาเรียวจะรีบเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นอีกเป็นเท่าตัวเพื่อเอาตัวรอด ถึงแม้ว่าการทำแบบนั้นมันจะทำให้ร่างกายของเขาต้องทนรับภาระหนักขึ้นไปอีกก็ตาม

     ร่างเล็กวิ่งตรงไปตามทางก่อนจะไปเจอกับทางลาดชัน แต่เพราะเขาอาศัยอยู่ในที่ที่มีสภาพแวดล้อมโหดร้อยแบบนี้มานานนั่นจึงไม่เป็นอุปสรรคสำหรับเขา จิ้งจอกน้อยกระโดดพรวดลงไปพลางเอนตัวสไลด์ไปตามเนินขรุขระอย่างชำนาญแต่เพราะพวกนายพรานกำลังยิงหน้าไม้สกัดทางเขาอยู่จากข้างบนนั่นจึงทำให้มุราดต้องระวังตัวให้มากขึ้นไปอีก

     ยามถึงพื้นราบ สองขาเรียวจึงรีบสาวเท้าจ้ำต่อไปข้างหน้าทันทีอย่างไม่คิดชีวิต แต่ทว่า...

     ฉึก!!!

     "อ้ากกก!!!!"

     ยังไม่ทันวิ่งออกไปไกล ลูกธนูดอกหนึ่งก็พลันเสือกพุ่งปักเข้าที่น่องขาเล็กจนทะลุไปข้างหน้า จิ้งจอกน้อยร้องลั่นพร้อมร่างบางระหงล้มคะมำกลิ้งไปกับพื้นทรายจนฝุ่นตลบ โลหิตสีแดงไหลทะลักจากบาดแผลไหลอาบเรียวขาขาวอย่างน่ากลัว อาการเจ็บอย่างเหลือร้ายพุ่งกระแทกใส่เส้นประสาทจนแทบเสียสติ หยาดน้ำค้างสีใสไหลอาบใบหน้าเนียนเปื้อนคราบฝุ่น แต่เพราะด้วยแรงอยากมีชีวิตรอดอยู่กระมังนั่นจึงเป็นแรงพลักดันให้ร่างบางต้องฝืนดิ้นทุรนทุรายคลานหนีต่อไปอย่างน่าอดสู

     "ข้าบอกแล้วไงไอ้ห่าว่าอย่าทำมันบาดเจ็บ เสียของหมด!!"เสียงของนายพรานผู้หนึ่งดังขึ้นพร้อมโบกศีรษะของเพื่อนตนไปโป๊กใหญ่

     "ข้าก็จับมันได้รึเปล่าวะ!"พรานคนที่หนึ่งตอบพลางพลักพรานคนที่สองออกอย่างอารมณ์เสีย แต่พอใบหน้าใต้ผ้าโพกหัวสีเข้มเหลือบไปมองข้างหน้า เสียงทุ้มแบบบุรุษก็พลันร้องแหกปากออกมาทันควันตามอัตโนมัติ"เฮ้ย!!"

     "อะไรอีกล่ะ"พรานคนที่สองถามด้วยความสงสัยพลางหันหน้าไปทางเดียวกันกับคนแรก แต่พอเจ้าตัวเห็นภาพตรงหน้าเท่านั้นแหละเขาก็ไม่วายปล่อยคำสบถสุดหยาบคายออกมาไม่ได้เหมือนกัน"เชี่ย!! มันหายไปไหนแล้ววะ!?"

     "มันอยู่นู้น!!"พรานคนที่สามตะโกนพลางชี้มือไปข้างหน้าก็ปรากฏร่างจิ้งจอกน้อยกำลังพยายามลากขาโชกเลือดอยู่ลิบๆ แต่พอพรานคนที่สามกำลังจะวิ่งตามไปกลับโดนพรานคนที่หนึ่งกระชากหลังคอไว้ได้ทันจนอีกฝ่ายล้มหงายหลังดังตุบ"ทำอะไรของเจ้าเนี่ย! ดึงข้าทำไม!?"

     "เจ้าอยากตายรึไงดูด้วยว่าข้างหน้านั่นนะมันถิ่นของใคร!"

     พรานคนที่หนึ่งตะคอกใส่พลางพลักหัวพรานคนที่สามให้หันไปมองข้างหน้า ดวงเนตรสีนิลเพ่งพินิจอยู่นานก่อนครึ่งหน้าที่ถูกปกปิดด้วยผ้าโพกสีเข้มจะแสดงปฏิกิริยาหวาดกลัวขึ้นมาอย่างจับใจ ก็จะไม่ให้กลัวได้อย่างไรล่ะ...ก็ที่ที่เจ้าจิ้งจอกน้อยวิ่งเข้าไปนั่นน่ะมันพื้นที่ปกครองของอสูรร้ายแห่งทะเลทรายนี่

     "เช็ดครก...เกือบไปแล้วมั้ยล่ะกู"พรานคนที่สามรำพึง

     "ขอบคุณข้าด้วยแล้วกัน ถ้าข้าไม่ห้ามเจ้าไว้ ป่านนี้เจ้าก็คงกลายเป็นผีเจ้าที่เฝ้าทะเลทรายไปด้วยอีกคนแล้ว"พรานคนที่หนึ่งว่าพลางไม่วายยกมือหยาบขึ้นลูบแขนรัวๆ"เอ้ากลับกันเถอะ หนาวเชี่ยๆเลยเนี่ย"

      "แล้วเจ้าไม่ตามไปล่าเอาเงินรึไง จิ้งจอกทะเลทรายเหลือแค่ตัวนั้นตัวเดียวแล้วนะ"พรานคนที่สองแย้งขึ้น

     "ถ้าอยากไปตายก็เรื่องของมึง กูไม่เอาด้วยหรอกชีวิตกูมีค่าเว้ย ไปกลับ"

     พรานคนที่หนึ่งตอบพร้อมเดินจ้ำกลับทางเดิมทันที พรานคนที่สามยักไหล่เป็นเชิงว่า'เรื่องของมึง กูก็จะกลับ'ก่อนร่างใต้ชุดหนาจะลุกพรวดตามคนแรกไป พรานคนที่สองมองหลังเพื่อนชั่วครู่ก่อนจะหันหน้ากลับไปมองแผ่นหลังเล็กๆของจิ้งจอกน้อยต่อด้วยความรู้สึกเสียดาย ออกจะน่ารักขนาดนั้นแท้ๆไม่น่าอายุสั้นเลยหนูน้อย เขารำพึงในใจก่อนร่างสูงโปร่งจะรีบวิ่งตามเพื่อนๆของตนไปอย่างรวดเร็ว...

..................................................

     "ฮึก เจ็บจังเลย ฮึก"

     เสียงเล็กปนสะอื้นเอ่ยขึ้นเบาๆท่ามกลางความอ้างว้างบนผืนทะเลทรายแสนว่างเปล่า จิ้งจอกน้อยพยายามเดินกะเผลกไปตามทางอย่างยากลำบากโดยมีหยาดเลือดสีโลหิตไหลหยดเป็นด่างดวงตลอดเวลา ร่างเล็กกัดฟันเดินบากหน้าไปสักพักจนไปล้มหน้าคะมำอยู่ข้างๆโขดหินใหญ่

     ความรู้สึกเหนื่อยทั้งใจเหนื่อยทั้งกายประดาทุ่มใส่หัวใจดวงน้อยอย่างรุนแรงราวกับโดนค้อนหินหนักหลายตันระดมทุบใส่ สองแขนสองขาอ่อนปวกเปียกไร้ซึ่งเรี่ยวแรงแม้แต่จะเลื่อนขึ้นปาดคราบน้ำตาบนใบหน้าก็ยังทำไม่ได้เลย ดวงเนตรกลมใสปรือมองท้องฟ้าประดับหมู่ดาวอย่างเหม่อลอย สติเขากำลังจะดับลงแล้ว เขาเหนื่อยกับเสียเลือดมากเกินไป ดีไม่ดีแผลก็อาจจะติดเชื้อไปด้วย

     "ท่านพ่อ...ท่านแม่..."

     มุราดเพ้อถึงบิดามารดาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเชือกฟางสุดท้ายของเขาจะขาดสะบั้นลงไปในที่สุด

     แต่จิ้งจอกน้อยจะรู้สึกตัวบ้างหรือไม่...ว่าตอนนี้กำลังมีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมายังตัวเขาอย่างไม่คลาดสายตาตั้งแต่วินาทีแรกที่ร่างเล็กวิ่งกระเสือกกระสนเข้ามาแล้ว...

     ดวงเนตรสีอำพันเรืองแสงสีเหลืองนวลแวววับอยู่ท่ามกลางความมืดมิด ก่อนร่างสูงใหญ่ของบุคคลผู้หนึ่งจะลอยละล่องออกมาจากมุมมืดที่ใช้ซ่อนเร้นกายจากแสงจันทร์ยามวิกาล ร่างใหญ่เคลื่อนเข้าไปใกล้ร่างเล็กอย่างอ้อยอิ่งโดยรอบกายมีละลองทรายลอยติดตามร่างไปเป็นย่อมๆราวหมอกเมฆยามเช้าตรู่ ชุดคลุมสวมฮูดสีเข้มพริ้วสไวตามแรงลมน้อยๆก่อนที่ร่างหนาจะลอยหยุดอยู่เหนือศีรษะของจิ้งจอกน้อย

     เรียวเนตรคมมองคนเบื้องล่างสักพัก ก่อนที่เขาจะลดตัวลงไปช้อนร่างบางระหงขึ้นมาในอ้อมแขนแกร่งอย่างเบามือที่สุดเท่าที่จะทำได้ ความอบอุ่นจากแผ่นอกหนาแทรกเข้าแทนที่ความหนาวเหน็บอย่างรวดเร็ว จนร่างเล็กที่ตอนแรกมีอาการสั่นเล็กน้อยก็พลันค่อยๆเข้าสู่สภาพปกรกติอย่างช้าๆ ดวงเนตรกลมปรือขึ้นมองในสภาพแบบกึ่งหลับกึ่งตื่น นั่นจึงทำให้ภาพที่จิ้งจอกน้อยเห็นเป็นภาพของผู้เป็นบิดาซ้อนทับอยู่กับร่างของคนตัวสูงไปโดยปริยาย ใบหน้าหวานฉีกยิ้มหวานตามประสาเด็กพร้อมยกฝ่ามือเล็กขึ้นแตะแก้มสอบใต้ฮู้ดสีเข้มเบาๆ

     "ท่านพ่อ..."

     "...."อสูรทรายนิ่งงักกับคำพูดของคนในอ้อมกอดชั่วครู่ ก่อนมือหยาบจะเลื่อนขึ้นกุมมือเล็กที่ยกขึ้นมาแตะแก้มของตนเบาๆพร้อมริมฝีปากหยักลึกก็พลันกล่าวออกไปด้วยเสียงแผ่วเบาราวขนนก"แม้ข้าจะไม่ใช่พ่อเจ้า...แต่ข้าจะดูแลเจ้าให้ดีที่สุดในฐานะ'พ่อ'ตามที่เจ้าต้องการก็แล้วกัน เด็กน้อย"

     กล่าวจบ ใบหน้าคมสันก็พลันเลื่อนลงเพื่อมอบจุมพิตอันแสนอ่อนโยนประทับบนแก้มนิ่มไปหนึ่งทีด้วยความเอ็นดูรักใคร่ ก่อนสองแขนแกร่งจะค่อยๆช้อนร่างเล็กของจิ้งจอกน้อยขึ้นมาไว้แนบอก แล้วจึงค่อยๆลอยหายลับไปในท่ามกลางความมืดของยามราตรีแห่งท้องทะเลทรายอย่างเงียบเฉียบ...

..................................................

     3 ปีต่อมา(ไวเหมือนโกหก)

     โครม!!!!

     ในวันที่พระอาทิตย์ส่องแสงเปรี้ยงเข้าใส่ห้องทำงานของราชันทะเลทราย เสียงล้มโครมเหมือนมีตัวอะไรสักอย่างร่วงหล่นกระแทกพื้นก็พลันดังขึ้นมาก่อนจะตามมาด้วยเสียงข้าวของจำนวนมากร่วงกราวลงมาเป็นชุดแล้วจึงค่อยเงียบหายไปอย่างรวดเร็ว หนุ่มใหญ่เจ้าของเรือนผมสีขาวยาวถอนหายใจออกชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะวางอุปกรณ์ทำงานต่างๆลงบนโต๊ะพร้อมร่างสูงใหญ่ใต้ชุดคลุมสีเข้มก้าวฉับออกไปจากห้องทันทีเพื่อมุ่งหน้าไปยังต้นต่อของเสียงอึกทึกครึกโครมเมื่อครู่

     ร่างหนาเดินตรงไปตามระเบียงอยู่ประมาณ 10 นาทีสองเท้าหนาจึงไปหยุดนิ่งอยู่หน้าประตูห้องสมุดของพระราชวังทราย ทันทีที่มือหยาบประดับเล็บแหลมเอื้อมออกไปจับที่จับประตูพลางออกแรงพลักเข้าไปภายในห้อง ซึ่งสิ่งที่ปรากฏต่อสายตาของอสูรทรายในขณะนี้ก็คือ...กองหนังสือกับม้วนพระคัมภีร์มากมายร่วงโครมตกจากชั้นเรียงลงมากองพะเนินสูงเยี่ยงหุบเขาอยู่กลางห้อง โดยต้นต่อของสาเหตุทั้งหมดมันก็ไม่ได้ไปไหนซึ่งต้นเหตุมันก็กำลังนั่งมึนอยู่บนยอดกองนั่งสือนั่นแหละ

     ซึ่งเมื่อคนตัวเล็กเหลือบไปเห็นร่างสูงตรงหน้าประตูเข้า เจ้าตัวจึงได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆให้อีกฝ่ายเพียงเท่านั้น ก็เอาไงได้ล่ะ ก็เขาดันก่อเรื่องขึ้นมาอีกจนได้น่ะสิ สงสัยวันนี้เขามีหวังโดน'พ่อบุญธรรม'ทำโทษแหง ก็ดูทำหน้าทำตาเข้าสิ

     "แหะๆ คือข้าแค่อยากจะอ่านหนังสือ แต่มันดันวางอยู่สูงข้าเลยกะจะปีนขึ้นไปเอา แต่ข้าดั๊นเหยียบพลาดมันเลย...เป็นอย่างที่ท่านเห็น...อ่ะนะ"

     มุราดในวัย 12 ปีเอ่ยขึ้นพร้อมชี้ไม้ชี้มือทำท่าทางประกอบการเล่าเพื่อหมายจะทำให้ร่างสูงอารมณ์ดีขึ้น แต่ที่ไหนได้ล่ะ...อสูรทรายกลับยังคงทำหน้าบึ้งตึงตามเคยและไม่มีส่วนไหนบนใบหน้าคมสันกระดิกเลยแม้แต่นิดเดียวราวรูปปั้นหิน ดูจากที่เห็นแล้ว...งานนี้จิ้งจอกน้อยมีตายกับตายสถานเดียว

     ดวงเนตรคมคู่สีอำพันชำเลืองมองจิ้งจอกน้อยที่ตนรับมาเลี้ยงไว้เป็นบุตรบุญธรรมนิ่งๆ ก่อนริมฝีปากหยักลึกจะเอ่ยกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงทุ้มเข้มสมชายชาตรี

     "ข้าบอกแล้วใช่มั้ยมุราด ว่าถ้าก่อเรื่องให้ข้าอีก มันจะเกิดอะไรขึ้น"

     "บอกครับ"

     จิ้งจอกน้อยขานรับเสียงอ่อนพลางก้มหน้างุดอย่างสำนึกผิด สองหูกับหางพวงใหญ่ฟูนุ่มที่เคยกวักแกว่งไปมาก็พลันนิ่งอยู่กับที่ไม่ขยับไปหน่อยโดยเฉพาะใบหูนี่ งอต่ำจนไม่รู้ว่าจะงอต่ำไปถึงไหนแล้วเนี่ย แอเซนการ์เหลือบสองเนตรขึ้นจ้องมองใบหน้าอ่อนเยาว์ที่กำลังนั่งสำนึกผิดอยู่บนกองหนังสือเบื้องหน้าสักพัก ก่อนลมหายใจเฮือกใหญ่จะถูกลอบพ่นออกมาสู่ภายนอกอีกครั้งเป็นรอบที่ร้อยกว่าเห็นจะได้ จริงๆเลยให้ตายสิเจ้าเด็กนี่

     "เอ๋??"

     มุราดอุทานด้วยความงุนงงเมื่อเห็นผู้เป็นบิดาบุญธรรมเดินตรงมาหาเขาพลางปีนป่ายขึ้นมานั่งข้างตนบนกองหนังสืออีกด้วยซะงั้น เขาจะทำอะไรของเขากันน่ะ จิ้งจอกน้อยคิด เมื่ออสูรทรายเห็นว่าเด็กน้อยข้างๆตนนั่งทำหน้างงจนเครื่องหมายปรัศนีลอยเด่นขึ้นเต็มหน้า มือหยาบจึงเลื่อนขึ้นตบหน้าตักตัวเองเบาๆพลางบอกว่า

     "ไหนว่าจะอ่านหนังสือมิใช่รึ มาสิ"

     "ตะ แต่ข้าก่อเรื่องให้ท่านต้องวุ่นวาย..."

     "ช่างเรื่องนั้นเถอะน่าข้าเข้าใจ"แอเซนการ์พูดขัด"มาสิ มานั่งตักข้านี่เดี๋ยวข้าสอนอ่านหนังสือให้"

     สิ้นเสียงคำกล่าวของร่างสูง ใบหน้าอ่อนเยาว์ก็พลันอดฉีกยิ้มกว้างออกมาไม่ได้ด้วยความดีใจจนใบหูกับพวงหางฟูนุ่มไม่วายสะบัดตั้งแกว่งไปมาไม่ได้ตามอุปนิสัยของจิ้งจอก มุราดไม่ลีรอให้เสียเวล่ำเวลา ร่างเล็กจึงรีบถลาเข้าไปทิ้งตัวนั่งลงบนตักแกร่งทันทีตามประสาเด็ก

     "สอนข้าอ่านหน่อยนะ ท่านพ่อ!"

     จิ้งจอกน้อยเอ่ยพลางแหงนหน้าขึ้นมองใบหน้าคมสันข้างบนด้วยท่าทางดีอกดีใจอย่างถึงที่สุด ก็นะ พ่อบุญธรรมอุตส่าห์จะมาช่วยสอนอ่านหนังสือให้นี่นาจะไม่ให้ดีใจได้อย่างไรกันเล่า อสูรทรายยิ้มตอบเมื่อเห็นกิริยาของคนตัวเล็ก นับวันเจ้ายิ่งน่ารักขึ้นทุกทีเลยนะเด็กน้อย แอเซนการ์คิดพลางมือหนาอีกข้างไม่วายเอื้อมไปหยิบหนังสือเล่มหนึ่งซึ่งวางอยู่ข้างๆตนขึ้นมาเปิดเช็คดูว่ามันเป็นเรื่องอะไรเหมาะที่มุราดจะเรียนรู้มั้ย

     แต่พอเปิดหน้าขึ้นดูเท่านั้นแหละ...ฝ่ามือแกร่งก็พลันรีบปิดหน้าหนังสือลงทันควันพลางไม่วายเขวี้ยงมันออกไปไกลๆนอกรัสมีการมองเห็นของตนทันทีปานฟ้าผ่า

     "เป็นอะไรหรือท่านพ่อ?"จิ้งจอกหันหน้าไปตามร่างสูงด้วยสีหน้างุนงง

     "เปล่าไม่มีอะไรหรอก"อสูรทรายตอบเสียงเรียบพร้อมหยิบหนังสือนิทานเล่มหน้าเตอะขึ้นมาเปิดให้จิ้งจอกน้อยดูทันที"ฝึกอ่านนิทานสองภาษาไปก่อนก็แล้วกันนะ เริ่มจากภาษาอียิปต์กับกรีกโรมันก่อนแล้วกัน"

     "ทำไมอ่ะ!"จิ้งจอกน้อยทำปากป่องอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายจะสอนอ่านหนังสือนิทานแทนที่จะเป็นหนังสือแบบอื่น"อ่านอย่างอื่นไม่ได้หรือท่านพ่อ ข้าไม่อยากอ่านนิทาน"

     มุราดว่าพร้อมถูศีรษะไปตามแผ่นอกแกร่งอย่างออดอ้อนเยี่ยงลูกแมว แอเซนการ์ฝืนทำใจแข็งไม่ยอมทำตามที่ร่างเล็กขอก่อนริมฝีปากหยักลึกจะให้เหตุผลไปว่า

     "อ่านนิทานนี่แหละดีแล้ว เล่มอื่นภาษามันยากไป เด็กอย่างเจ้าไม่เข้าใจคำราชาศัพท์หรอกเชื่อข้าสิ"

     สิ้นคำกล่าวของอสูรทราย จิ้งจอกน้อยนั่งเงียบเพราะใช้สมองคิดทบทวนคำพูดของพ่อบุญธรรมอย่างละเอียดถี่ถ้วน เมื่อเห็นว่ามันง่ายและมีประโยชน์ทางด้านภาษาเหมือนกัน มุราดจึงยอมตกลงให้ร่างสูงสอนเขาอ่านนิทานสองภาษาเล่มหนาเตอะนี้ได้ตามสบาย เมื่อเห็นว่าจิ้งจอกน้อยยอมตกลงอ่านหนังสือเล่มนี้ ราชันทรายอย่างเขาก็อดที่จะลอบถอนหายใจออกมาเบาๆไม่ได้สักเฮือกสองเฮือกอย่างโล่งอก

     ก็จะพูดยังไงดีล่ะเกี่ยวกับหนังสือเล่มที่เขาเขวี้ยงออกไปแล้วคว้าหนังสือนิทานมาให้เด็กน้อยอ่านแทนนั่นน่ะ คือเหตุที่เขาต้องหยิบหนังสือนิทานมาให้มุราดอ่านนั่นก็เป็นเพราะว่าหนังสือเล่มก่อนหน้านี้น่ะ...มันเป็นหนังสือเกี่ยวกับเรื่อง'เซ็กส์' แถมไอ้ตอนที่เขาเปิดหน้าหนังสือดูเมื่อตอนแรกนั่นน่ะ ก็เจอเข้ากับภาพหวือหวาเข้าเต็มๆสองลูกตาจนแอเซนการ์แทบจะปิดหน้าหนังสือหนีไม่ทัน

     เขาไม่ยอมให้จิ้งจอกน้อยของเขาต้องมาเจออะไรเสื่อมๆแบบนี้เด็ดขาด คนตัวเล็กออกจะบริสุทธิ์ผุดผ่องไร้มลทินขนาดนี้ ใครมันจะยอมให้แปดเปื้อนกันเล่าไม่มีทาง

     สงสัยข้าคงต้องแจ้งให้ไอ้พวกบ้านั่นมาขนของของตนเองกลับไปได้แล้วกระมัง ไม่เช่นนั้นข้าคงได้หัวใจวายตายเข้าสักวันนึงแน่ เฮ้อ...

.................................................

     6 ปีต่อมา(เวลาเดินเร็วอีกแล้ว- -;)

     "ท่านพ่อ~~~"เสียงนุ่มลากเสียงยาวด้วยกิริยาออดอ้อนพร้อมร่างโปร่งบางใต้เสื้อกั๊กสีอ่อนเอวลอยไม่วายโผกระโจนเข้ากอดรอบคอของคนตัวสูงจากทางด้านหลัง"ข้าขอออกไปเล่นกับเฟนนิคนะ~"หนุ่มร่างบางเอ่ยพร้อมทำตาแป๋วใส่ ก็ทุกทีเวลาเขาจะออกไปไหนก็ใช้วิธีนี้ตลอดแหละ ซึ่งผลที่ออกมามันก็...

     "ได้ แต่อย่ากลับก่อนตะวันตกดินก็แล้วกันเข้าใจมั้ย?"

     เยส!!!

     "เย้! ขอบคุณนะข้ารักท่านพ่อที่สุดเลย~!!"

     จิ้งจอกน้อยในวัย 18 ปีเอ่ยขึ้นด้วยความดีใจพลางใบหน้าหวานสวยสีงาช้างไม่วายยื่นหน้าเข้าไป 'จุ๊บ' แก้มสอบไปหนึ่งฟอดใหญ่ก่อนที่ร่างบางระหงจะผละจากร่างสูงแล้ววิ่งออกไปจากห้องทำงานของพ่อบุญธรรมทันทีปานสายลมเพื่อไปหาเหล่าเพื่อนพ้องสิงสาราสัตว์ของตนซึ่งกำลังรอเขาอยู่นอกราชวังทรายนั่นเอง

     แอเซนการ์ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยพลางดวงเนตรคู่สีเหลืองอำพันจับจ้องแผ่นหลังเล็กไม่วางตาจนร่างของจิ้งจอกน้อยวิ่งหายลับออกไปหลังประตูไม้สักบานใหญ่ ตอนนี้ภายในห้องสี่เหลี่ยมจัตตุรัสขนาดกว้างถูกความเงียบโรยตัวเข้าปกคลุมอย่างฉับพลันเมื่อสิ้นเสียงประตูเปิดปิด ขณะนี้เหลือแค่ตัวอสูรทรายเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่ยังคงฝืนนั่งหลังขดหลังแข็งก้มหน้าก้มตาเคลียร์กองงานที่ถูกวางสุมๆกันอยู่บนโต๊ะจนท่วมศีรษะ เพราะไอ้พวกยมทูตบ้านั่นแท้ๆเลย...เวลาพักผ่อนของจอมราชันถึงได้ถูกพายุทรายที่มีชื่อว่า'กองบัญชีรายชื่อ'พัดหายไปกับตา

     อสูรทรายผ่อนลมหายใจออกพลางเลื่อนมือขึ้นทุบบ่ากว้างไปเบาๆสักทีสองทีเพราะอาการเมื้อยล้าจากการนั่งแช่อยู่ท่าเดิมมานานร่วมชั่วโมง ในขณะที่เขานั่งทุบไหล่ตัวเองเขาก็ไม่วายนั่งคิดไปพลางเกี่ยวกับตัวของมุราดไปด้วย ตอนที่เขารับมุราดมาเลี้ยงไว้ในฐานะบุตรบุญธรรมนั้นมันก็ผ่านมานานร่วมเก้าปีแล้ว ถ้าจำไม่ผิดตอนแรกที่เขาเจอมุราด มันคือคืนวันเพ็ญคืนหนึ่งที่อากาศในคืนนั้นนับว่าหนาวมากอยู่พอตัว ตอนนั้นเขากำลังเดินทางกลับจากการร่วมประชุมแห่งขุมนรกอยู่พอดี แต่พอเขากลับถึงอาณาเขตการปกครองของตนเขาก็ไปพบเข้ากับลูกสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งที่กำลังวิ่งกะเผลกรุกล้ำเข้ามาในพื้นที่ของตนเข้าโดยบังเอิญ...นั่นก็คือมุราด

     แอเซนการ์ยอมรับว่าตอนนั้นเขาโกรธ โกรธมากเลยล่ะที่เห็นว่ามีผู้บุกรุกบังอาจล่วงล้ำเข้ามาในอาณาเขต แต่เป็นเพราะอะไรเขาก็ไม่รู้เหมือนกัน พอสองเนตรสบเข้ากับดวงหน้าอ่อนเยาว์นั้นเข้า เวลารอบกายของเขาก็พลันหยุดหมุนลงเสียดื้อๆทันควันราวกับโดนพลังของหินแอนดูร่าสะกดไว้ หัวใจที่เคยหยุดเต้นไปนานแล้วของเขาก็พลันถูกกระตุ้นให้กลับมาเต้นใหม่อีกครั้งอย่างน่าอัศจรรย์

     เพราะแบบนั้นรึเปล่านะ...เขาถึงได้ตัดสินใจรับมุราดมาเลี้ยงดู...หรือเป็นเพราะ'เหตุผลอื่น'กันแน่??

     ในขณะที่อสูรทรายยังนั่งจมปลักอยู่กับความคิดส่วนตัว อยู่ดีๆก็ปรากฏวงแหวนเวทย์เรืองแสงสีม่วงอ่อนล้อมรอบโดยอักขระโบราณของชนเผ่านรกอยู่ใจกลางห้อง วงแหวนเวทย์นั้นปรากฏรูปสัญลักษณ์ของผู้ส่งสาสน์อยู่เสี้ยววินาทีก่อนจะปรากฏเป็นรูปร่างของชายหนุ่มร่างสูงเนินบ่ากว้าง ใบหน้าคมคายดุดันประดับพวงด้วยดวงเนตรสีขาวล้วนไร้นัยน์ตาดำเรืองแสงสีม่วงอ่อนแสนทรงอำนาจ พลางสวมชุดเกราะเต็มยศกำลังเดินก้าวพ้นออกมาจากวงแหวนเวทย์ด้วยท่าทีองอาจพร้อมผ้าคลุมสีเข้มก็พลันสะบัดไหวตามลมอ่อนๆ

     ซึ่งบุคคลผู้นี้ก็คือหนึ่งในผู้ร่วมประชุมสูงสุดของขุมนรก ผู้ส่งสาสน์แห่งเอลิเซียม 'เซฟิส'

     "ไงเซฟิส"แอเซนการ์กล่าวทักทายอีกฝ่ายตามมารยาท"เจ้ามาหาข้ามีธุระอันใดงั้นรึ?"

     "ก็ไม่มีอะไรหรอก ข้าแค่จะมาเอาเอกสารจากเจ้า"พูดจบยังไม่ทันถึงสองวิ เอกสารปึกหนาเล่มหนึ่งก็พลันถูกฝ่ามือประดับเล็บแหลมของอสูรโยนส่งให้ทันที มือหนาตวัดรับได้ทันพอดี ถ้าไม่ทันป่านนี้หน้าเขาก็คงโดนเอกสารเล่มหนาเตอะนี่ปาอัดหน้าไปนานแล้วล่ะ ดวงเนตรคมตวัดจ้องเอกสารในมือชั้วครู่ก่อนจะค่อยๆชึเลืองขึ้นมองบุคคลใต้ชุดคลุมสีเข้มน้อยๆ"ขอบพระคุณ ราชาแห่งราชัน"

     "ช่างมันเหอะ คราวหน้าอย่าโยนมาให้ข้าทำอีกล่ะ เมื้อย"อสูรทรายตอบปัดอย่างไม่ใยดีพร้อมไม่วายยกฝ่ามือขึ้นทุบไหล่ไปพลาง สงสัยเขาคงจะแก่จริงๆแล้วนั่นแหละ

     "จะว่าไปนะแอเซนการ์"ยมทูตหนุ่มเอ่ยพร้อมโยนเอกสารใส่วงแหวนเวนท์เคลื่อนย้ายส่งไปให้ผู้พิพากษาในนรกรับช่วงต่อ"เจ้าจิ้งจอกหนุ่มที่วิ่งเล่นอยู่กับไอ้ตัวฟ้าอยู่บนลานข้องนอกนั่นน่ะ เด็กเจ้าเรอะ"เซฟิสถามพร้อมชี้คางออกไปนอกหน้าต่างซึ่งสามารถมองเห็นจิ้งจอกน้อยได้ถนัดตา

     "ลูกบุญธรรมข้าต่างหากเว้ย"แอเซนการ์ตอบเสียงเรียบ พลางไม่วายพูดขู่ใส่ไปหนึ่งชุดเบาๆ"ถ้าคิดจะมาแย่ง ข้ามศพข้าไปก่อนเถอะ"

     "เฮ้ยข้าไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอกน่า ข้ามีคนในใจข้าแล้ว"ได้ยินแบบนั้นอสูรทรายก็หูผึ่งดิ คนในใจ? ไอ้เจ้านี่อ่ะนะจะมีคนในใจเป็นกับเขาด้วย??"ใครวะ"แอเซนการ์ถาม

     "บอกให้โง่สิ เอาเป็นว่าอายุพอๆกับเด็กเจ้านั่นแหละ"

     "นิยมกินเด็กเหรอเนี่ย ผู้ส่งสาสน์"

     "เจ้ากับข้ามันก็ประเภทวัวแก่กินหญ้าอ่อนเหมือนกันนั่นแหละ ราชันแห่งทะเลทราย"

     เซฟิสสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้ ก็มันจริงไหมล่ะ เขากับแอเซนการ์อายุก็ไม่ใช่น้อยๆซะที่ไหน แต่ดันมาชอบเด็กจนเก็บเด็กมากกไว้ที่บ้านใครบ้านมันแบบนี้ ไม่เรียกว่าพรากผู้เยาว์มันก็บุญกะลาหัวแค่ไหนแล้ว ส่วนประเด็นที่แอเซนการ์บอกว่าเจ้าจิ้งจอกน้อยนั่นเป็นลูกบุญธรรมอย่างเดียวเขาไม่เชื่อหรอก ก็ดูตาอีกฝ่ายที่กำลังจ้องเจ้าตัวน้อยนั่นสิ...มันไม่ใช่สายตาแบบที่พ่อมองลูกอยู่ชัดๆ

     ส่วนตัวแอเซนการ์เองก็รู้อยู่ว่าไม่ใช่ไม่รู้เสียทีเดียวเกี่ยวกับเด็กที่เซฟิสกกไว้ที่บ้าน เห็นว่าเจ้าเด็กนั่นเป็นลูกแมวที่ยมทูตหนุ่มเก็บมาได้จากการเดินตรวจตราวิญญาณผู้เสียชีวิต ดูเหมือนเขาจะตั้งชื่อเจ้าเหมียวน้อยนั่นว่า'แวนไฮล์'หรืออะไรสักอย่างนี่แหละ เซฟิสเห่อเจ้าเหมียวน้อยมากจนเรื่องนี้ถูกเพื่อนซี้ขวางนรกอย่าง'มีน่า'แอบนำเรื่องไปเล่าให้เหล่าประชาชนและหน่วยงานต่างๆในนรกฟัง จนมันกลายเป็นข่าวลือที่นับว่ากำลังดังมากที่สุดจนขึ้นหิ้งอยู่ในขณะนี้เลยเชียว

     เหอะ ร้ายจริงๆเลยแฮะ ไอ้แก่เอ๊ย

     ทั้งคู่ต่างเรียกอีกฝ่ายว่า'ไอ้แก่'เหมือนกันในความคิด ก่อนที่ยมทูตหนุ่มจะเป็นฝ่ายขอตัวลากลับไปทำงานต่อจากที่ทำงานค้างไว้ก่อนหน้านี้ให้เสร็จ...เพื่อที่จะได้แวบไปเล่นกับน้องเหมียวของเขาต่อที่บ้านอย่างสบายอารมณ์

     หลังเซฟิสกลับไป อสูรทรายก็พลันได้แต่นั่งถอนหายใจยาวพลางหัวเราะก่อนใบหน้าคมสันจะหันไปจ้องมองจิ้งจอกน้อยที่ับัดนี้ได้โตกลายเป็นหนุ่มไปเสียแล้วผ่านทางหน้าต่างโปร่งใสบานใหญ่ ทั้งๆที่เมื่อก่อนออกจะเป็นเด็กกะโปโลอยู่แท้ๆ ไฉนตอนนี้ถึงเติบโตขึ้นมาเป็นหนุ่มรูปงามได้ขนาดนี้กันนะ ผิวพรรณเต่งตึงมีน้ำมีนวล ร่างโปร่งบางถูกประดับด้วยมัดกล้ามสมชายแบบพองาม รูปหน้าสวยรับกับจมูกโด่งและริมฝีปากสีพีชรูปกระจับได้เป็นอย่างดี คิ้วโกงเข้มราวคันศร ดวงเนตรคมดุจอินทรีย์สีอ่อนรับกับขนตางอนยาวสีถ่านได้อย่างลงตัว ถ้าจะเปรียบแล้ว...มุราดก็คงเปรียบเสมือนเป็นผลงานชั้นเยี่ยมของจิตรกรฝีมือดีระดับพระเจ้าก็ไม่ปาง

     แม้แอเซนการ์จะพยายามคิดกับมุราดเป็นแบบพ่อลูกมากแค่ไหน แต่บางครัง...เขาก็อดคิดที่จะทำ'เรื่องอย่างว่า'กับจิ้งจอกน้อยไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ

     สงสัยข้าคงมีแววติดคุกแน่ๆแล้วเลยใช่มั้ยเนี่ย...


..................................................
-END-
..................................................
มีแววติดครับ...อิไรท์ก็ติดเป็นเพื่อนด้วยครับไม่ต้องกลัวเหงาหรอกนะปู่o^o//โดนปู่สาดคลื่นทรายอัด
แอบมีเซฟิสแวนโผล่มาน้อยๆจร้าาา วรั้ยยยยยยย

ส่วนใครที่อยากรู้ว่าปู่กับป๋าอายุเท่าไร ทั้งสองก็อายุ 10,000+ ขึ้นอ่ะนะครับท่านผู้อ่าน//โดนทั้งสองคิกคู่ใส่(แก่โคตรเลยอิไรท์!!!!!!)
ขอบคุณสำหรับกำลังใจและคอมเม้นนะครับ ขอบคุณคร้าบบบบ!!!!!!!!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

189 ความคิดเห็น

  1. #152 Hacker ทำไมอะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 10:43
    โอร้ววววว ทรมานนน//หว่าจะอ่านจบ อ่านที คว่ำหน้าจอที ยิ้มจนเยิ้มละจ้าาา//ละลาย //เขินรุนแรงงงง
    #152
    0
  2. #149 phirayajungkook (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 17:37
    ฟัคคคค หก่เกด่าีดีสส เขินนนนน
    #149
    0
  3. #115 ALkung (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 00:45
    NCดีงามมากค่ะ กรี๊ดดดดดดดด ต้องการเลือดค่ะขอเลือดด่วนนนนน อิฉันจะเสียเลือดตายแล้วววววววว // ทุบพื้นหนักมากๆ
    #115
    0
  4. #114 เรือ เเอซเเซนก้า มูราด ไง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 20:56
    ncหวานมากกกกกกกก ดีงามอ่าาาาา

    ขอ เเอซ มู อีกตอนสิค้าบบบบบ ต่อจากตอนนี้เลย ตอนเป็น ผัว เมีย กันเเล้ว//กราบงามๆ
    #114
    1
    • #114-1 OkamiSung(จากตอนที่ 8)
      23 ตุลาคม 2560 / 23:11
      เดี๋ยวไรท์จะลองหาโอกาสแทรกตอนให้นะครับ^^
      #114-1
  5. #112 Hasashi Minako (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 23:52
    Nc ช่างกร๊าวใจยิ่งนักกกก เอื้อออออ แม่มูเป็นคนเริ่มได้เยี่ยงไร๊!!!! คิดว่าพ่อแอซจะเป็นคนเริ่มนะคร่าาาาา!//ส่วนเฟนนิคก็ซนจริงจริ๊งงงง เอาอะไรมาให้แมมูเนี๊ยยยย!!!

    #ถ้าคู่นี้จะขนาดนี้แล้วคู่เซฟิสกับแวนจะขนาดไหนหว่าาา 555555+
    #112
    1
    • #112-1 OkamiSung(จากตอนที่ 8)
      23 ตุลาคม 2560 / 10:19
      คนเขียนนึกอยากพีคครับ 555+
      #คู่ป๋าไพรกับแม่วันเดี๋ยวจัดให้ครับ!
      #112-1
  6. #93 kuanlinlin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 15:18
    ทำไมมูราดน่าเอ็นดูงี้ละะ
    #93
    0
  7. #92 K-Kris (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 20:07
    อยากให้เห็นสีหน้าตอนไรท์บอกว่ามี nc มากเลยค่ะ กรี้ดดด-//,.///-
    #92
    0
  8. #91 ผู้สื่อข่าว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 19:48
    พวกลุงโชตะค่อน คุกแน่!!!(โลลิค่อนคือเด็กผู้หญิงนะงับ โชตะคือเด็กผู้ชายนะงับ )
    #91
    0
  9. #90 LadyTiwa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 16:06
    มีโลลิค่อนเพิ่มมาสอง นึกว่าจะมีอค่มะเกงก้าซะอีก//ขอคู่เซฟิสแวนจิ เอาแบบแวนเป็นลูกแมวเนี่ยแหละ=//v//=
    #90
    0
  10. #89 Misa_himiko (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 09:40
    แอสเซนก้ากลายเป็นโลลิค่อนไปตอนไหน5555
    #89
    1
  11. #88 yuujin2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 08:14
    รอncต่นะค้า ชอบภาษาไรท์มากๆเลยค่ะสวยมาก
    #88
    0
  12. #87 Maaanowww (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 01:13
    โอ้โห้ไฟในอกมันลุกโชนเลยค่ะพอรู้ว่ามีnc555ไรท์ยังแต่งเก่งและดีเหมือนเดิมค่ะชอบภาษามาก
    #87
    1
    • #87-1 OkamiSung(จากตอนที่ 8)
      12 ตุลาคม 2560 / 08:05
      ขอบคุณคร้าบบบ!!!//กราบด้วยความดีใจ
      #87-1
  13. #85 Jeanne21 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 00:24
    nc nc nc nc nc nc nc nc nc nc nc nc อ๊าาาากกก!! ดิชั้นจะเอา nc ค่ะ!! //หลบเกิบของเสด็จแม่มุรา
    #85
    0
  14. #83 Hasashi Minako (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 23:27
    ข้ามารอ Nc ท่านที่ท่าน้ำทุกวันเลยนะ---แอ่ก!!//โดนตบคว่ำ

    ลุง 2 คนก็แก่แล้ววว มีแรงอย่างงั้นไหวอ๋อ~//โดนลุงทั้งสองพร้อมใจกันถีบ

    #อิฉันอยากจะไปดูจริงๆว่าป๋าเซฟิสจะทำอะไรน้องเหมียวแวนไฮล์ -.,-
    #83
    1
    • #83-1 OkamiSung(จากตอนที่ 8)
      12 ตุลาคม 2560 / 08:07
      ถึงเครื่องจะเก่า แต่ความแรงยังไม่ขึ้นสนิมนะเออ//ป๋าคงจะเกาคางให้น้องเขาล่ะนร้าาา
      #83-1
  15. #82 Sendou Nunny (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 23:12
    อร๊ายอยากอ่านเอ็นซี รอออออ
    #82
    0
  16. #81 ALkung (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 22:51
    แอบอยากดูของฝั่งเซฟิสกับแวนเหมือนกันนา 5555555
    #81
    0
  17. #80 fuyt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 10:34
    เอ็นดูน้องงง โอ้ยยย คุกๆๆๆๆๆ-.,-
    #80
    0
  18. #79 Maaanowww (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 00:30
    ขำตอนเปิดเจอหนังสือโป๊5555
    #79
    0
  19. #78 yuujin2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 23:57
    รอนะงับบ
    #78
    0
  20. #77 Sendou Nunny (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 23:18
    รออัพต่อนะะ มุราดซนจริงๆ55555
    #77
    0
  21. #73 Sendou Nunny (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 18:44
    จิ้งจอกน้อยยย งื้อน่าร้ากกกก
    #73
    0
  22. #72 yumehitotsu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 17:17
    รอค่ะ จะรอจิ้งจอกน้อย
    #72
    0
  23. #71 yuujin2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 13:24
    รอต่อนะคะะะ จิ้งจอกน้อยน่ารักกกกก
    #71
    0
  24. #70 K-Kris (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 11:19
    อย่าทำจิ้งจอกน้อยเรานะ*=*
    #70
    0