จบ [สนพ.Nana NaRis YBooks] │Engineering มีใจ มีเกียร์ ยอมเป็นเมียได้รึยัง? [Yaoi]

ตอนที่ 8 : มีใจ ครั้งที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58,114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 782 ครั้ง
    25 พ.ค. 60

-7-



“จะบอกอะไรให้นะ ผู้ชายที่คุยด้วยคนนั้นเป็นแฟนพี่กล อดีตเฮดว้ากไง”

แฟนพี่กลงั้นเหรอ อยู่ๆ คำพูดของพี่กลก็ดังขึ้น

พอดีพี่รีบไปหาแฟนน่ะ เขารอที่ร้านขายน้ำ ขอโทษด้วยนะน้อง

โฮกกก มันคือความจริงทุกประการและผู้ชายหน้าหล่อคนนั้นน่าจะเป็นแฟนพี่กลจริง เขาหล่อสมคำล่ำลือไม่มีผิด ว่าแล้ว! ว่าแล้วว่าเขาคนนั้นต้องเป็นเพื่อน แล้วไอ้ความรู้สึกหน่วงก่อนหน้านี้ก็หายไปทันทีก่อนจะแทนที่ด้วยรอยยิ้มสดใส แน่นอนว่ารอยยิ้มนี้ไม่ได้เสแสร้ง

“อัพไม่บอกก่อนนี่”

“กรีนไม่ถาม” เขาบอกก่อนจะดึงแขนผมไปหลบฝนหน้าร้านขายเสื้อผ้าซึ่งมันไม่ช่วยอะไรเท่าไหร่เพราะฝนมันก็สาดได้อยู่ดี คนตัวสูงขยับตัวมายืนบังน้ำฝนให้จนผมนึกหงุดหงิดใจ ชอบทำตัวเป็นพระเอกอยู่เรื่อย เดี๋ยวก็ป่วยหรอก

“อัพ มันเปียก” ผมบอกพลางเอามือกระตุกแขนเสื้ออีกฝ่าย

“ไม่เห็นเปียกเลย”

“เฮ้อ อัพนั่นแหละเปียก เข้ามาใกล้ๆ สิ” ผมไม่บอกเปล่าแต่ดึงคนตัวสูงมาใกล้แถมยังแกล้งลวนลามแบบเนียนมาก อ๊ากกก ได้จับหน้าท้องของอัพอีกแล้วและดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้เขาจึงดึงแขนผมออก เสียดาย ~

“ใกล้อีกนิดก็จะสิงร่างมึงแล้ว”

โด่ ก็อยากให้สิงแหละแต่ไม่ยอมสิงสักที

ผมยืนอยู่ข้างหลังอัพแบบนั้นจนสักพักต้องเอาหัวตัวเองไปพิงแผ่นหลังอีกฝ่าย อยากจะกลับไปอาบน้ำและนอนพักชะมัด เดินเที่ยวทั้งวันแล้วพลังงานกำลังจะลดลง กำลังจะหมดแรง

ในบริเวณที่ผมกำลังยืนอยู่ไม่ได้มีเพียงเราสองคนนะเออ ยังมีคนอื่นอีกเยอะแยะแต่ใครจะสนใจเพราะผู้ชายคนนี้ผมหวง ผมจองและกอดได้คนเดียว ใครมาแย่งเดี๋ยวรู้เลย เมื่อกี้เห็นนะว่ามีผู้หญิงกลุ่มหนึ่งแอบจ้องอัพจนตาแทบถลน เฮอะ เสียใจด้วยนะครับ ผมไม่ให้หรอก!

อ่า ไม่อยากให้อัพเปียกฝนเลย

“อัพ ~ ” ผมเริ่มเรียกชื่อเขาอีกครั้งเหมือนจะงอแงซึ่งเจ้าตัวไม่ได้ว่าอะไร เขาหันมามองพลางเลิกคิ้วขึ้น โฮ อยากจิร้องไห้ เสื้อยืดอัพโดนฝนสาดด้วยไหนจะรองเท้าผ้าใบอีก

“มีไร”

“อัพเปียกนี่ เดี๋ยวป่วย”

“กรีนก็ดูแลสิ”

บ้า ผมยิ้มเขินๆ พลางขยำปลายเสื้อยืดอีกฝ่ายเล่นกับคำพูดของอีกฝ่าย ถ้าอัพป่วยเขาก็คงไม่มีแรง แล้วถ้าไม่มีแรงผมควรจะทำอะไรดี แค่คิดเรื่องใต้สะดือก็มาเยือน ไม่เอาๆ ยังไงก็ไม่อยากให้อัพเป็นอะไรหรอก

“เปียกหรือเปล่า”

“อัพยืนบังเป็นโล่กันฝนขนาดนี้ จะมีฝนโดนตัวกรีนได้ไงเล่า”

“ก็ดี หึๆ” เขาบอกก่อนจะยกมือมายีหัวผมเล่น ชอบจังเวลาเขาทำตัวเอ็นดูเด็กอย่างผมเนี่ย ผมยอมรับว่าตัวเองค่อนข้างดื้อ (กับอัพคนเดียว) และนิสัยก็ไม่ดีด้วยแต่อัพก็ไม่บ่น ใช่ไม่บ่นเพราะเขาจะดุเลย

คนอะไร ขนาดทำหน้าดุยังหล่อเลย

กว่าฝนจะซาลงได้ก็ปาไปสามชั่วโมง ท้องฟ้าเริ่มมืดลงนิดหน่อยอัพเลยพากลับบ้านมาถึงก็ไล่ให้ผมไปอาบน้ำทันที แหม...แค่เข้าไปทักทายน้องเขี้ยวเงินนิดหน่อยก็ทำเป็นดุอีกแล้ว เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ออกมาให้อาหารน้องเขี้ยวเงิน

“ติดจริงนะไอ้หมาเนี่ย” เสียงคล้ายจะไม่พอใจดังขึ้น

“ติดไม่เท่าอัพหรอก มานี่สิกรีนจะเช็ดผมให้ ชอบสระผมตอนกลางคืนจังเดี๋ยวไม่สบายหรอก” ผมบ่นยาวและจับไหล่อัพให้นั่งลงบนโซฟา ตัวเองก็เดินอ้อมแล้วหยิบผ้ามาเช็ดผมให้อีกฝ่าย

“ขี้บ่นเนอะ”

“กรีนเป็นห่วง”

“เหรอ หึๆ”

เฮอะ ไม่ชอบเสียงหัวเราะแบบนี้เลย

เมื่อเช็ดผมให้อัพจนเสร็จก็เอาผ้าไปตากก่อนจะเดินไปที่ระเบียงจนเห็นแสงสีชัดเจน ตอนกลางคืนที่กรุงเทพฯ มันสวยแบบนี้นี่เอง อาจไม่มีธรรมชาติให้ดูหรือดวงดาวสวยๆ ก็ไม่เป็นไร เพราะดวงดาวที่อยู่ใกล้ตัวผมก็สว่างจ้าอยู่แล้ว ไม่สิผมไม่อยากให้อัพเป็นดวงดาวหรอก ผมอยากให้เขาเป็นดวงจันทร์มากกว่า

จะเป็นดวงจันทร์ที่อยู่คู่กับโลกตลอดไป

“ทำไมไม่ไปนอน” อัพเดินมายืนข้างๆ ก่อนจะเอาแขนท้าวบนระเบียงเพื่อมองบรรยากาศยามค่ำคืน โอ้โฮ เห็นรถไฟฟ้าด้วยมีแสงสว่างจนผมอยากจะเอากล้องมาถ่ายไว้ มันสวยจริงๆ มีแสงสีหลากหลายเต็มไปหมด คอนโดที่อัพอยู่มันสูงเลยมองเห็นอะไรๆ ได้หลายอย่าง

“สวยดีเนอะ”

“เหรอ แล้วมองหาดวงดาวเหรอ”

“ดวงดาวมันเยอะไป เปลี่ยนมามองดวงจันทร์ดีกว่า” ผมบอกและมองเขา อัพคือดวงจันทร์และผมจะเป็นโลก เราจะคู่ๆ กัน

“กำลังมโนอะไรอยู่ล่ะ”

แรง ~

หลอกด่ากันด้วยแหละ

“กำลังคิดว่าอัพเป็นดวงจันทร์ และกรีนเป็นโลกอยู่” พอบอกก็เขินกับความคิดของตัวเองแต่อัพกลับขมวดคิ้ว คิ้วเรียวของเขาดูไม่ชอบใจเท่าไหร่

“กรีนไม่เหมาะกับการเป็นโลกหรอก”

(อัพต่อ)

บางทีอัพก็น่าถีบ อืม ผมจะไม่แสดงสีหน้าผิดหวังออกไปเด็ดขาด ใช่ซี้ ~ โลกมันใหญ่เกินไปจนผมไม่เหมาะกับการเป็นโลก หรือไม่เขาต้องการสื่อว่าผมไม่เหมาะสมจะอยู่คู่กับดวงจันทร์ก็ได้ รู้ไหมว่าน้อยใจ เสียใจที่เขาพูดแบบนั้น

“กรีนน่าจะเป็น...กระต่าย”

กระต่าย?

อะไรคือการที่เขาเอาผมไปเปรียบเทียบกับกระต่ายกัน ถ้าผมเป็นกระต่ายก็ขอยอมเป็นน้องหมาดีกว่า ถึงกระต่ายจะน่ารักแต่ผมชอบน้องหมา

“ทำไมล่ะ”

“...ก็กระต่ายจะได้เฝ้าดวงจันทร์ไง”

อ๊ากกก เข้าใจแล้วครับ ผมมองหน้าอัพก็ยกมือตีแขนอีกฝ่ายเล่นเพราะเขาทำให้ผมเขินตัวแตก แหมๆ จะให้ผมเฝ้าเขาเหรอ ฮือ หัวใจระเบิดตู้มเลย จะว่าไปเกิดเป็นกระต่ายดีกว่าน้องหมาเยอะแยะ น้องหมาน่ารักไม่เท่ากระต่ายหรอก แฮะๆ พออัพบอกแบบนั้นก็ต้องมองว่ากระต่ายดูดีสิ

“เขินแล้วชอบทำร้ายร่างกายเหรอ”

“ใช่ กรีนจะกัดอัพให้ตายเลย” เขินครับ เขินแรงมากจนกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ แล้วอยากรู้ไหมว่าใบหน้าอัพเปลี่ยนแปลงหรือเปล่า อยากจะหัวเราะเพราะเขาก็ยังคงทำหน้าเดิมๆ จะนิ่งไปไหน ไม่มีอารมณ์ขันบ้างเหรอ

“กรีนน่าจะเป็นหมา”

อ่าว...บางทีอัพแม่งก็น่าถีบครับ ถ้าไม่ตามจีบนี่มีกระทืบ

“กัดได้กัดดี”

“ถ้ากรีนเป็นหมา อัพจะต้องเป็นปลอกคอหมาเพื่อย้ำให้ชัดเจนว่าหมาอย่างกรีนมีเจ้าของแล้ว เนอะ” ผมบอกและเอาหน้าไปถูไถกับต้นแขนอีกฝ่ายจนเขายกยิ้มนิดเดียว พอเห็นแบบนั้นใจก็กระชุ่มกระชวยเยอะเลย

อีกไม่นานอัพต้องขอผมเป็นเมียแน่ๆ

“ถ้าอัพเป็นต้นไม้ กรีนจะเป็นคนสวน”

“มุขอะไรอีกล่ะ” เขาถามพลางเอาแขนมากอดคอผมไว้จนใจผมเต้นแรงไปหมด ถึงอัพจะยังไม่ชอบแต่การกระทำนี่ล้ำหน้ามาก ชอบลวนลามกันโดยไม่รู้ตัว

“ถ้าอัพเป็นต้นไม้ กรีนจะเป็นคนสวนแต่ต้นไม้อย่างอัพช่างยั่วยวน คนสวนอย่างกรีน เลยอยาก...ขอฟันสักที ไม่สิ สักสิบทีกรีนก็มีแรงฟัน”

“ไอ้เด็กโรคจิต คิดแต่เรื่องใต้สะดือ”

ฉึก!

เหมือนมีมีดปักกลางใจ ทำไมพูดจาแบบนี้

“ถ้าอัพเบื่อจะฟังแล้ว”

“...?”

“ก็ฟันคนสวนซะเลยสิ โอ๊ยๆ” ผมร้องทันทีเมื่ออัพเอามือมาขยี้หัวผมแรงๆ แหมๆ เขินล่ะสิหรืออยากฟันคนสวน ถ้าอยากฟันคืนนี้ผมก็พร้อมเสมอ ไม่มีถุงยางก็ไม่แคร์ ถ้าติดโรคก็พร้อมจะรักษาไปด้วยกัน

“ไปนอนเถอะ”

“นอนกับอัพได้ไหม”

“บางทีก็แรงเกินไป ถ้ารักเมื่อไหร่จะสมยอมเอง”

โฮกกก พูดแบบนี้ก็สมยอมเลยเถอะครับ


เช้าวันใหม่ หลังจากอัพทำอาหารให้เสร็จก็อาสาขับรถมอเตอร์ไซค์มาส่งถึงหน้าคณะ แน่นอนว่ามีคนมองเยอะแยะไปหมดถึงแม้ว่าอัพจะใส่หมวกกันน็อคอยู่ก็ตาม พอเขาขับรถไปผมก็เดินขึ้นตึกไปเรียนตามปกติ พอพักเที่ยงก็กินข้าวกลางวันกับเพื่อนสองคน พอบ่ายก็เรียนจนถึงสามโมงเย็น

เฮ้อ พลังลดฮวบ!

ต้องการกำลังใจจากอัพอ่า แต่เขาคงไม่ว่าง เขาอาจจะเรียนอยู่หรือไม่ก็รับน้องเด็กคณะตัวเอง ทำไมชีวิตผมมันเหนื่อยแบบนี้ ไม่เป็นไรเพราะตอนกลางคืนเราก็เจอกัน แค่คิดก็อยากมีนาฬิกาสักเรือน เอาแบบสามารถเลื่อนเวลาให้เร็วกว่านี้ได้

อืม ถ้านาฬิกาเดินทางไปในอนาคต ผมก็แก่ใช่ไหม ไม่เอาๆ

ในระหว่างที่ผมกำลังจะเดินไปหาอัพที่คณะเพราะเรียนเสร็จแล้ว ก็เจอกับรุ่นพี่สองคน หน้าตาค่อนข้างเครียดมาก มือก็กดโทรศัพท์หยิกๆ กดแบบนั้นระวังมันจะพังเอานะเออ

“เอ๊ะ น้องใช่เด็กบริหารหรือเปล่าคะ” พี่คนสวยถาม ผมก็เลยพยักหน้าไปแบบงงๆ

“ครับ”

“รบกวนไปกับพี่ที่อาคารสโมสรหน่อยนะ”

“ไปทำไมครับ” ผมถามทันทีเพราะถ้าจะใช้งานกันก็ขอปฏิเสธ อยากเห็นหน้าอัพใจจะขาดแล้วไม่อยากเป็นพลเมืองดีคอยช่วยเหลือใครหรอก

“ไปถ่ายรูปครับ” พี่ชายคนหนึ่งเป็นคนตอบ เอ๋ หรือรูปนิสิตของผมจะมีปัญหา มันอาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้ พอให้เหตุผลกับตัวเองได้ก็เดินตามรุ่นพี่ทั้งสองไปยังห้องถ่ายรูปซึ่งมีพี่ตากล้องคนหนึ่งยืนเช็คกล้องอยู่เลย

“มาแล้วเหรอ หล่อดีนี่หว่า”

พูดแบบนี้พี่กรีนก็เขินแย่เลยสิครับ มียกมือลูบท้ายทอยของตัวเอง

“เข้ากล้องเลย เดี๋ยวหมดเวลาก่อน”

งงแฮะแต่ก็ยอมลากขาไปยืนหน้ากล้องพลางเอามือทาบลำตัวจนพี่ตากล้องเงยหน้ามามอง สายตาพี่แกกำลังบอกว่า ไอ้นี่มันบ้าเหรอวะอะไรประมาณนี่เลย

“เอาท่าที่น้องคิดว่าเท่ที่สุด ไม่จำกัดท่า จะชูสองนิ้วพี่ก็ไม่เกี่ยง” พี่ตากล้องบอกจนผมเริ่มขมวดคิ้ว ทำไมไม่จำกัดท่าวะ

เออๆ เดี๋ยวผมจัดท่าให้เลยแน่นอนว่าไม่มีทางชูสองนิ้วชัวร์ ผมก้มหน้าลงพลางเอามือเสยผมหน้าม้าตัวเองขึ้นก่อนจะมองกล้อง มือทั้งสองข้างก็ซุกกระเป๋ากางเกง คือเห็นท่าของนายแบบแล้วอยากลองทำบ้าง พี่สองคนที่พามายกนิ้วให้ทันทีประมาณ น้องเจ๋งไปเลยมันแน่นอนอยู่แล้วเนอะ ผมหล่อ ฮิฮิ

“หนึ่ง สอง สาม”

แชะ

แชะ

แชะ

ทำไมเสียงกล้องมันดังติดต่อกันแบบนี้ ไม่บอกให้เปลี่ยนท่าบ้างล่ะแต่ช่างมันเถอะ เมื่อพี่ตากล้องยกมือไล่ผมก็เดินออกมาอย่างงุนงง ได้ภาพเสร็จคือไล่กันเลยเหรอ ชิชะ (ยืมคำพี่ฝุ่นมา) ผมก็เดินออกมาจากตึกสโมสรเพื่อไปหาอัพ ป่านนี้คงคิดถึงกันแย่แล้ว

อัพคิดถึงไหมไม่รู้ แต่กรีนคิดถึงเขามาก

(อัพต่อ)


“เสียงหายไปไหน!!

“ทำไมตอนคุยกันถึงเสียงดังกว่านี้!!

“ร้องใหม่!!

เฮือก!

ผมสะดุ้งและรีบซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ ใครมันมาแหกปากแถวนี้วะแถมเสียงก็ดังมาก พอชะโงกหน้าออกไปดูก็ตกตะลึงทันที คือหน้าตาคนที่ตะโกนอยู่นั้นช่างน่ากลัวเหลือเกิน ไหนใครบอกว่าพวกเฮดว้ากหน้าตาดีไง มีหนวดจิ๋วที่คางด้วย ผิวก็ดำคล้ำ

โฮกกก นี่นะเหรอคือเฮดว้าก

ทำไมไม่เหมือนรุ่นพี่กลเลย รุ่นนั้นทั้งหล่อ เท่ น่ากิน

“กรีน”

เฮือก!

ผมสะดุ้งเบาๆ เมื่อมีคนมาเรียกทางด้านหลัง พอหันไปมองก็ค่อยโล่งอกเพราะเขาคืออัพ คนที่ผมเพิ่งบ่นไปว่าคิดถึงมากมาย พอเห็นเขาก็รีบเดินไปหาพร้อมกับรอยยิ้มสดใส ถึงแม้ในใจจะเหนื่อยล้ามากมายก็ตาม

“คิดถึง”

“เหนื่อยไหม กินน้ำสิ” ร่างสูงยื่นแก้วชาเขียวมาให้ผมก็รับมาและจับหลอดมายัดใส่ปากจากนั้นก็ดูดทีเดียวจนเกือบหมด ค่อยลดความเหนื่อยลงไปหน่อย

“ถ้าว่างๆ อัพทำโอวัลตินเย็นภูเขาไฟให้กรีนกินบ้างสิ อยากกิน”

“อือ เดี๋ยวทำให้ รอก่อนนะรับน้องอยู่”

“สบายมาก”

ผมเดินตามร่างสูงเข้าไปจนตกเป็นเป้าสายตาทันที อ้อ มหาลัยเปลี่ยนระบบใหม่จากที่รับน้องให้พี่ว้ากปีสองก็เปลี่ยนมาเป็นปีสามแทน ส่วนใหญ่มหาลัยอื่นก็ใช่พี่ว้ากปีสามกันทั้งนั้น มอนี้เพิ่งจะเปลี่ยนเนอะ มันแล้วแต่สถาบันแต่ทำไมพี่ว้ากรุ่นนี้ไม่คัดหน้าตาบ้างเลย

“จะมองเมียชาวบ้านทำไม! ก้มหน้าลงไป!!

อ๊ากกก พูดอะไรไปเนี่ย ใครเป็นเมียใครผมยังโสดอยู่เฮอะแต่ถ้าเฮดว้ากกำลังสื่อว่าผมเป็นเมียอัพอันนี้ก็ยอมได้เสมอ ยอมใจเลยจริงๆ เพราะอยากมีสามีชื่ออัพ

อัพพาผมมานั่งในห้องหนึ่งซึ่งมีพี่ปีสองคณะวิศวะเต็มไปหมด เขาพาผมไปนั่งกับพวกพี่ฝุ่น พี่นนท์ และพี่พี พวกเขาโบกมือทักทายแบบไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ คงเห็นกันบ่อยเพราะมาหาอัพทุกวัน รู้สึกว่าผมจะมาเยือนคณะวิศวะพอๆ กับคณะบริหารของตัวเองเลยเฮอะ

“ไงไอ้เตี้ย”

“เตี้ยอะไรพี่นนท์ ผมสูงตั้งหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเก้าเซนติเมตรแล้ว” ต้องย้ำก่อนที่พี่นนท์จะหันมามองพลางทำตาโต แหม เดี่ยวก็ควักลูกตาออกมาซะหรอก

“จริงเหรอ พี่สูงหนึ่งร้อยแปดสิบเก้าเซนติเมตร ห่างกันนิดเดียว” พี่นนท์บอกแถมยังบอกอีกด้วยว่าพี่พี พี่ฝุ่น และอัพสูงเท่าเขาหมดทุกคน จนหลายคนบอกว่าพวกเขาเป็นแฝดกัน ไปไหนมาไหนก็มักไปด้วยกันตลอด

“แล้วอีกเซนจะเหลือไว้ทำไมล่ะ”

“เหลือไว้ให้หมาถาม ฮ่าๆๆ”

ขำเลย พวกพี่เขาเนี่ยแหละขำเลย ขนาดอัพยังมองด้วยสายตาขำๆ เฮอะ ไม่ปลื้มพี่นนท์แล้วชอบกวนประสาทตลอด ถ้ารู้ว่าชอบใครหรือกลัวอะไรจะล้อเขายันแก่เลยคอยดู

“เดือนคณะวิศวะใครลงวะ” พี่พีถามขณะที่สายตายังจ้องหน้าจอมือถืออยู่

“ไอ้เบน น้องรหัสไอ้อัพไง”

“โฮ หล่อทั้งสายรหัสเลย”

“ว่าแต่คณะบริหารส่งใครประกวดเหรอน้องกรีน” พี่ฝุ่นถามผมก็เลยพยายามนึกใบหน้าและชื่อของคนที่รุ่นพี่จับเล็งไว้ รู้สึกจะชื่อม้า เม มาย เมฆ เอ๊ะ ชื่ออะไรวะ

“เมฆมั้ง”

“ไอ้คนชื่อเมฆมันถูกรถชนไม่ใช่เหรอ ตอนนี้นอนเป็นเจ้าชายนิทราอยู่เลย ไม่ดูข่าวสารที่เขาแชร์กันบ้างเหรอ” พี่นนท์บอกจนผมเริ่มขมวดคิ้ว ผมไม่ได้เข้าเฟซบุ๊กหลายวันแล้วเพราะมีธุระอะไรให้ทำเยอะแยะไปหมด หนึ่งในนั้นคือตามจีบอัพด้วย

“เออ เห็นบอกว่ายังไม่ฟื้นเลย อาการสาหัสน่าดู”

“คืนนี้ก็คงรู้แล้ว” พี่พีบอกก่อนจะก้มหน้าเล่นมือถือต่อ

นั่นสิ คืนนี้คงรู้แหละ

กิจกรรมเชียร์ของคณะวิศวะจบอัพก็พากลับบ้าน รู้ไหมเขาทำอาหารให้เสร็จก็ทำโอวัลตินเย็นภูเขาไฟให้ด้วย นั่งกินไปก็ยิ้มไปเพราะเขาตามใจตลอด พอกินอาหารหมดก็ช่วยกันล้างจานและมาดูหนังเหมือนทุกวัน อยากจะมีช่วงเวลาแบบนี้นานๆ ครับ

“กรีน ทำไมต้องลงเดือนคณะด้วย”

(อัพต่อ)

ฮะ?

ผมขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อร่างสูงที่นั่งเล่นโทรศัพท์ถามกลับมาด้วยเสียงห้วนคล้ายไม่พอใจเอามากๆ เมื่อกี้ก็มัวดูหนังจนไม่ได้ฟังที่อัพพูดเลย

“อะไรเหรอ”

“ถามว่ากรีนลงเดือนคณะทำไม

“ฮะ!!?” ผมร้องอย่างตกใจก่อนจะดึงมือถือเขามาดู

โฮกกก ชัดเจนจนไม่รู้จะพูดหรือบรรยายยังไง ภาพมันชัดเจนที่สุดเมื่อไอ้ผู้ชายที่กำลังยืนเก๊กหน้าหล่อมันเป็นผม! ไม่จริงใช่ไหม ไอ้รุ่นพี่พวกนั้นมันหลอกให้ผมไปถ่ายรูปเพื่อเอาผมไปประกวดเดือนมหาลัย ไม่นะ ไม่เอา ไม่อยากลงแข่งอะไรกับใครทั้งนั้น

“กรีนไม่รู้จริงๆ นะครับ” ผมพยายามบอกและตีหน้าเศร้าสุดชีวิตจนอัพต้องถอนหายใจออกด้วยความหงุดหงิด เขาไม่ชอบให้ผมลงแข่งเพราะกลัวว่าจะแพ้ใช่ไหม พอเอานิ้วเลื่อนไปดูเดือนคณะอื่นก็เห็นยอดไลค์ไม่เท่าไหร่ แต่คณะแพทย์ค่อนข้างสูสี หลักห้าหมื่นเท่ากันเลย คนที่ลงคณะแพทย์ชื่อหมอก หน้าตาดีด้วย เป็นน้องรหัสพี่หยุดฝนแฟนพี่กลไง

“ไม่ชอบให้ใครมารุมสนใจกรีน เอาเถอะไปนอนก่อนนะ”

“อะ อ้าว...”

ผมอ้าปากค้างเมื่ออัพเดินหนีเข้าห้องเฉยเลย พอนั่งอยู่คนเดียวก็ปิดทีวีก่อนจะโทรหาพี่ไทป์ พี่ปีสองที่ค่อนข้างสนิทเพื่อให้เขาช่วยลบรายชื่อผมออกและให้คนอื่นเข้าประกวดแทน ไม่อยากให้อัพไม่พอใจ ไม่อยากดื้อกับอัพอีกแล้ว

(ว่าไงครับพ่อหนุ่มสุดฮอต คุณว่าที่เดือนมหาลัย พ่อหมื่นไลค์ พ่อพันแชร์)

“พอๆ พี่ไทป์ช่วยบอกพวกสโมสรให้ลบชื่อกรีนออกหน่อยสิ” ผมบอกด้วยน้ำเสียงเว้าวอนแต่พี่ไทป์กลับหัวเราะเสียงใสจนน่าหมั่นไส้

(เสียใจด้วยน้องกรีน พวกพี่คุยกันแล้วว่าหากเด็กปีหนึ่งคนไหนเดินผ่านตึกสโมสรจะต้องเป็นตัวแทนประกวดเดือนมหาลัยแทนเมฆ และน้องคือผู้โชคดีคนนั้น)

“โชคดีตรงไหนวะ” ผมถามเสียงห้วนและนั่งขัดสมาธิบนโซฟา

(คิดดูถ้ากรีนได้ตำแหน่งเดือนมหาลัย กรีนจะดังแค่ไหน เท่แค่ไหน ลองคิดตามถ้าสมมุติกรีนชอบดาวมหาลัยก็แค่เดินไปขอคบเชื่อเลยว่าเป็นใครก็ต้องยอม เป็นแฟนกับเดือนมหาลัยเชียวนะ มีหรือที่เขาจะปฏิเสธ)

ผมลองคิดตามแต่ไม่ได้จินตนาการว่าเป็นดาวอะไรทั้งนั้น ต้องนึกว่าเป็นอัพแน่นอน นั่นสิอัพเป็นของสูงของคณะ ส่วนผมก็เป็นแค่ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่เผลอตกหลุมและอยากได้อัพเป็นแฟน อยากจะอยู่เคียงข้างโดยที่แฟนคลับของเขาไม่คัดค้าน อยากจะมีคนชื่นชอบเหมือนคู่พี่กลกับพี่หยุดฝน อ่า เราควรจะพัฒนาตัวเองใช่ไหม

(ลงประกวดไปเถอะ รู้ไหมมีคนเปย์เราด้วย ถ้าเราได้เป็นเดือนมหาลัยนะ)

“ใคร?”

(ถ้าได้ตำแหน่งเดี๋ยวรู้เลย บอกใบ้คือของรางวัล ถ้าได้ตำแหน่งเดือนพี่สายเปย์คนนี้จะมอบบัตรพิเศษให้ บัตรนี้มีเพียงใบเดียวในโลก เรียกว่าบัตรกินฟรีตลอดชีวิตแต่มันจะใช้ได้ในผับ DZ เท่านั้น ไม่ว่าจะเข้าจะออก จะกินนั่นกินนี่ในผับก็จัดไปแบบไม่อั้น ไม่มียั้ง)

ผับ DZ งั้นเหรอ รู้สึกว่าผับนี้จะดังมากแถมอาหารเครื่องดื่มก็เด็ดไม่แพ้กัน ใครได้เข้าไปก็เหมือนอยู่บนสวรรค์ เขาบอกมาแบบนั้นแต่ไม่เคยได้ไปสักที

(ยังไงน้องกรีนก็สู้ตาย คู่แข่งของน้องก็มีน้องหมอกเดือนคณะแพทย์คนเดียวนั่นแหละ ถ้าไม่คิดถึงของรางวัลก็คิดถึงคนที่ชอบ ใครได้คบกับเดือนมหาลัยก็รู้สึกโชคดีกันทั้งนั้น แค่นี้นะ ฝันดีน้องรัก)

แล้วปลายสายก็วางไป

มันคงถึงเวลาที่ผมจะต้องทำอะไรสักอย่างให้ตัวเองดูสูงส่งบ้าง ไม่ว่าพี่ไทป์จะโกหกหรือไม่ผมก็ไม่สน ในเมื่ออัพเป็นของสูงผมก็จะทำตัวเองให้สูงเช่นกัน จะทำให้เขามองเห็นถึงความพยายามและยอมรับผู้ชายอย่างไอ้กรีนเป็นเมีย เอ๊ะ เป็นแฟนก่อนดีกว่า

ผมลุกเดินไปปิดไฟก่อนจะยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนของอัพ แค่ยกมือสัมผัสบานประตูหัวใจก็เต้นแรงจนสั่นสะท้านไปทั้งอก อยากจะตะโกนบอกคนด้านในเหลือเกินว่าผมจะทำเพื่อเขา จะยอมไปฝึกเพื่อคว้าตำแหน่งมาให้ได้ ถึงแม้หน้าตาจะหล่อสู้เดือนคณะแพทย์ไม่ได้ก็ตาม

บางทีก็แปลกใจว่าทำไมยอดไลค์ถึงเยอะขนาดนั้น

“อ่า รอก่อนนะอัพ ผมจะยืนอยู่ในที่สูงๆ เหมือนอัพให้ได้”

ผมบอกเสียงแผ่วเบาแต่มันค่อนข้างมั่นคงภายในจิตใจ อยากจะบอกอัพว่าตอนนี้ผมชอบเขามากจริงๆ เขาคือโลกทั้งใบของผม ถ้าเขาหายไปหรือไปอยู่เคียงข้างคนอื่น ผมคงหายใจต่อไปไม่ได้ ตอนนี้เขาเป็นเสมือนลมหายใจของผม ไม่รู้สิว่าอนาคตจะเปลี่ยนไปหรือเปล่า

รู้แค่ว่าตอนนี้ผมชอบเขา ชอบมาก

ถ้าอนาคตจะเปลี่ยนความรู้สึกของผมให้ไปชอบคนอื่น อย่างน้อยในเวลานี้ก็ขอทำในสิ่งที่อยู่ในจิตใจก่อน จะพยายามทำให้ดีที่สุด

เอาเถอะ ง่ายๆ คือตอนนี้รู้สึกยังไงก็จะทำในสิ่งนั้นจนกว่าจะเบื่อ

------------------------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 782 ครั้ง

5,482 ความคิดเห็น

  1. #5476 Chompoo_mg (@Chompoo_mg) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 14:27
    น้องโดนหลอก555555555 แค่เดินผ่านได้เป็นเดือนเฉย
    #5476
    0
  2. #5446 _janjira_ (@_janjira_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 17:58
    DZผับพี่ปอนด์ป่ะคะ
    #5446
    0
  3. #5419 ครึ่งคนครึ่งวาย (@yaoi55) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 23:54
    ใจจิงพี่อัพก็เเอบมีใจให้กรีนใช่มั้ยล่าาาา

    หิ๊วๆ
    #5419
    0
  4. #5386 earnnearn (@earnnearn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 21:51
    น้องกรีนเด็กดื้อ
    #5386
    0
  5. #5339 XMCB_BB (@pornkanok2557) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 23:14
    อัพเค้าหวงหนูไงลูกกกก ถถถไม่รู้อะไรเลยเนอะเด็กน้อย ผับนี่ของใครอะ สงสัยและน่าสนใจ อิอิ
    #5339
    0
  6. #5242 Visa2549 (@Visa2549) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 08:52
    ให้มาอยู่ด้วยไม่มีใจก็ไม่รู้จะว่าไงเเล้วน้องกรีน
    #5242
    0
  7. #5215 AirrUtai (@AirrUtai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 21:11
    ดื้อนะนุ้งกรีน
    #5215
    0
  8. #5205 Jpranmao (@Jpranmao) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:36
    ผับDZใช่ผับพี่ปอนด์หรือเปล่านะถ้าจำไม่ผิด555+
    #5205
    0
  9. #5136 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 11:47
    กรีนจะซื่อไปไหนนนน แค่นี้อัพก็หลงละ
    #5136
    0
  10. #4499 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 15:12
    ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่นนะน้องกรีน สู้ๆๆๆ
    #4499
    0
  11. #4178 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 20:07
    สุดยอดดดดดดด
    #4178
    0
  12. #4146 NN_WA21 (@NN_WA21) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 23:23
    ทำไมเนื้อเรื่องของตอนนี้คุ้นๆคล้ายๆกับเรื่องแอบรักต้องอ่อยเลย
    #4146
    0
  13. #4088 Timtha (@WIFE_ENGINEER) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 21:06
    ตำแหน่งที่ได้มาโดยการเดินผ่าน
    #4088
    0
  14. #4066 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 09:26
    ว่าละว่าต้องโดนลงเดือน เคยเจอแนวๆนี้มาจำไม่ได้แล้วว่าเรื่องอะไร อัพหวงน้องล่ะสิ
    #4066
    0
  15. #3751 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 22:24
    ใครเดินผ่านจับมาลงเดือน5555
    #3751
    0
  16. #3245 chootikarn (@chootikarn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 11:53
    อย่างอนน่ะอัพน่ะ555
    #3245
    0
  17. #3130 25_stm (@25_stm) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 09:37
    พี่อัพเขาไม่อยากให้หนูประกวดลูก เขาหวงหนู
    #3130
    0
  18. #2916 SehunMark (@ice_indy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 17:08
    พี่อัพเค้าอยากให้หนูอยู่เงียบๆลูกกกก เดี๋ยวคนรุมตอมเยอะะพี่แกหวง
    #2916
    0
  19. #2685 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 18:40
    น้องกรีนไม่รู้เรื่องจริงๆ ค่ะพี่อัพ อยู่ๆ น้องก็โดนลากไปถ่ายรูปค่ะ ถถถถถ อย่างอนน้องเลยนะ~
    #2685
    0
  20. #2427 PareWaPkh (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 07:26
    น้องแค่ไม่รู้อิโหน่เหน่อย่าโกรธเลยนะ55555
    #2427
    0
  21. #2240 ADragonike (@aumylovelove) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 11:42
    บางทีอัพก็แค่อยากได้คนธรรมดาๆคนนึงมาอยู่เคียงข้างก็ได้นะ ถึงได้หวงน้องขนาดนั้น
    #2240
    0
  22. #2060 bowtybyun (@bowtybyunbaek4) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 23:15
    โดนหึงแล้วกรีนเอ๋ยยยย
    #2060
    0
  23. วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 12:48
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1566
    0
  24. #1234 PPP.. (@PangPoong) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 14:20
    อัพไม่อยากให้ใครมองน้องก็บอกไป หวงน้องก็บอกไป แหมทำมาเป็นโกรธ 55555
    #1234
    0
  25. #587 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 22:51
    หึงงงงกรีนเด้
    #587
    0