จบ [สนพ.Nana NaRis YBooks] │Engineering มีใจ มีเกียร์ ยอมเป็นเมียได้รึยัง? [Yaoi]

ตอนที่ 15 : มีใจ ครั้งที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51,899
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 511 ครั้ง
    21 มิ.ย. 60

-14-


น้านาวท้อง!

ผมอ้าปากค้างก่อนจะหันหน้าไปมองอัพซึ่งกำลังก้มหน้ามองเราสองคนอยู่เช่นกัน เขาคงคิดอะไรไม่ออกพูดอะไรไม่ถูก หรือเหตุผลที่พี่ทนเลิกกับน้านาวคือเธอท้อง ทำผู้หญิงท้องแล้วไม่รับผิดชอบแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน

“แบบนี้ยอมไม่ได้นะครับ เขาต้องรับผิดชอบ”

“ฮึก พี่ทนใจร้าย”

“แบบนี้ไม่ร้ายแล้ว เขาเรียกว่าสารเลวเถอะ” ผมช่วยแก้คำให้มันดูยิ่งใหญ่ น้านาวค่อยๆ ผละตัวออกและลุกขึ้นไปยืนตรงบานหน้าต่าง สายตาเธอมองเม็ดฝนที่กำลังตกลงมาด้วยท่าทางเหม่อลอย

“พี่ทนเขามีเมียแล้ว แต่เขาหลอกน้า หลอกให้น้ารักและทำให้น้าท้อง น้าเพิ่งรู้ตัวว่าท้องได้สองเดือน พอรู้เรื่องก็รีบเอาข่าวไปบอกแต่เขากลับปฏิเสธอย่างไม่ใยดี พี่ทนบอกว่าเขามีเมียแล้ว แต่งงานมีลูกได้สามคน ฮึก ทำไมเขาถึงหลอกน้าได้”

ผมฟังก็เผลอร้องไห้ตาม นึกว่าพี่ทนที่น้านาวพร่ำเพ้อทุกวันจะมีนิสัยแย่ขนาดนี้ น้านาวกอดเข่าร้องไห้อย่างน่าสงสาร ผมไม่รู้จะทำยังไงเลยนอกจากนั่งเป็นเพื่อน ยอมรับว่าการปลอบใจใครเป็นเรื่องที่ยากมาก น้านาวหยิบรูปถ่ายของเธอกับพี่ทนมาดูก็ร้องไห้หนักกว่าเดิม

อัพเดินมาก่อนจะย่อตัวนั่งลงข้างๆ แล้วค่อยๆ ดึงภาพถ่ายนั้นออกมาจากมือน้านาว ผมงงกับการกระทำดังกล่าวของอัพมากและตกใจยิ่งกว่าเมื่ออัพขยำภาพถ่ายจนเละคามือเขาไป น้านาวไม่ได้ด่าหรือว่าอะไรเลย อ่า อัพกำลังสื่อว่าให้ลืมอดีตที่เจ็บปวดใช่ไหม

“ถ้าเขาไม่ยอมรับ ผมคิดว่าน้า...ควรเริ่มต้นใหม่”

“ฮึก ทำไม ฮือ” น้านาวร้องไห้ออกมาจนผมเผลอร้องไห้ตาม อัพเห็นน้ำตาผมไหลจึงใช้นิ้วแตะที่น้ำตาเบาๆ ก่อนจะเอามือตัวเองวางบนหัวผมด้วยความอ่อนโยน

“ผมไม่รู้ว่าเขาพูดจาทำร้ายจิตใจน้าอะไรบ้าง แต่บางทีการร้องไห้และทำลายชีวิตตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันไม่ได้ส่งผลดีอะไรเลย มีหลายคนเป็นห่วง อย่างกรีนเขารักน้ามาก ผมอยากให้น้าทำใจยอมรับความจริง”

“ฮึก ต้องเอาเด็กออก...”

“ไม่ได้นะ! ไม่ได้ ฮือ ไม่ได้” ผมส่ายหน้าไปมาทันทีและรีบโผตัวไปกอดน้านาว การทำลายชีวิตถือว่าไม่ดีแล้วแต่นี่ยังจะไปทำลายเด็กที่ไม่รู้เรื่องราวอะไรด้วยอีก มันไม่ใช่เรื่องดีเลย

“ผมว่าอย่าทำลายตัวเองและลูกเลย”

“เจ็บ ฮึก เจ็บไปหมด” น้านาวบอกเสียงสั่นพร้อมกับยกมือมากุมหน้าอกด้านซ้ายของตัวเอง เจ็บที่ว่าคงหมายถึงหัวใจสินะ การรักใครสักคนมันทรมานแบบนี้นี่เอง มีรักก็ต้องมีทุกข์

“น้าบอกเองนี่ครับว่ารักเขา”

“...”

“ถึงแม้เขาจะผลักไสเด็กในท้อง ไม่รับผิดชอบแต่มันคือของขวัญที่มีค่ามากที่สุด มันเป็นของขวัญที่น้ากับผู้ชายคนนั้นสร้างมันขึ้นมา ผมอยากจะแนะนำให้น้าดูแลเขาต่อไป ผมเชื่อว่าเด็กคนนี้จะทำให้น้ามีความสุข”

อัพพูดยาวเหยียดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ดีเนอะ เวลาคุยกับผมคุยแค่คำสองคำ ไม่ๆ ผมไม่ควรมาน้อยใจเรื่องไร้สาระแบบนี้สิน้านาวเงยหน้ามองอัพทั้งน้ำตาก่อนจะก้มหน้าลงแล้วเอามือลูบหน้าท้องของตัวเอง หากผมเป็นผู้หญิงและท้องได้อัพจะรับผิดชอบไหมเนี่ย

ไม่สิ ต่อให้เป็นผู้หญิงก็ไม่มีทางท้องเพราะว่าที่สามีอย่างอัพไม่ต้องการ เฮอะ อ่อยท่าไหนก็ไม่มีการสนใจ ผมมองน้านาวก่อนที่เธอจะดึงตัวผมไปกอดไว้แน่น แรงสั่นจากตัวเธอพลอยให้ร่างผมสั่นตามไป อ่า ดีแล้วที่ไม่เกิดเป็นผู้หญิงไม่อยากท้องสักนิดเดียว

“ฮึก กรีน น้าควรทำยังไงดี น้าเจ็บ ฮือ..”

“ทำตามที่อัพแนะนำเถอะครับ” ผมบอกก่อนจะลูบแผ่นหลังน้าตัวเองด้วยความรัก น้าเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่ง ผมเชื่อว่าเธอจะฝ่าฟันอุปสรรคผ่านไปได้แน่นอน

เราสองคนกอดกันอยู่แบบนั้น ผมรู้ดีว่าเธอกำลังพยายามหักห้ามความเจ็บปวดและกำลังคิดหาหนทางในการแก้ปัญหาครั้งนี้ ร่างกายของเธอลดการสั่นลงแล้วนั่นหมายความว่าน้านาวเริ่มหยุดร้องไห้ ผมหวังว่าเธอจะหาทางออกได้ดีกว่านี้ อย่าทำร้ายตัวเองและลูกในท้องเลย

“น้ามีอะไรจะบอกกรีนด้วย”

“อะไรเหรอครับ” ผมถามทั้งที่ยังกอดน้าอยู่

“น้าขายร้านนี้ไปแล้ว น้าตั้งใจจะย้ายไปอยู่กับป้าที่ภูเก็ต” น้านาวบอก ผมรีบผละตัวออกจากเธอทันที นี่คิดจะทิ้งกันให้ได้เลยสินะแล้วผมจะอยู่ยังไงเล่า ไม่เอาหรอกถ้าการแก้ปัญหาคือทิ้งผมไปยังไงก็ไม่มีทางยอมแน่นอน

“แล้วผมล่ะ”

“กรีนก็อยู่กับแฟนสิ เขาดูแลเราดี ถ้าคิดถึงน้าก็นั่งเครื่องบินไปหาได้ น้าจะไปอยู่กับลูกตัวน้อยที่ภูเก็ต เราจะเริ่มต้นใช้ชีวิตใหม่กัน” น้านาวบอกพลางยกมือลูบหน้าท้องตัวเอง

“กรีนคิดว่า...”

“นายเลี้ยงกรีนไหวรึเปล่า” น้านาวเลือกจะถามคนด้านหลังแทน อัพที่ยืนอยู่ก็พยักหน้าลงก่อนจะเดินมายืนข้างๆ ถึงแม้ไม่มีคำพูดใดๆ แต่สายตาเขาจริงจังพอสมควร

“กรีนคิดว่า...”

“ไม่ต้องคิดหรอก เขาเลี้ยงเราไหวแน่ๆ ถ้าเขาเบื่อเรา เราก็ไปเช่าห้องอยู่หรือไปอยู่กับพันทิปที่คลินิกคุณหมอก็ได้” น้านาวช่วยพูดจนผมเริ่มใจอ่อน คนที่ยืนอยู่ข้างหลังจึงเริ่มพูดออกมาบ้าง

“ผมเลี้ยงกรีนไหวแน่ แค่กรีนคนเดียว”

“กรีนดื้อบ้างก็อย่าถือสาเลย ถ้าทะเลาะเบาะแว้งก็ฟังเหตุผลซึ่งกันและกัน กรีนมักโกรธง่ายแต่เรื่องที่โกรธนั้นก็มีมูลเหตุมาก่อนเสมอ ถ้าเป็นไปได้ก็ยอมเด็กน้อยคนนี้หน่อยนะ”

“น้าครับ แค่ไปอยู่ด้วยเฉยๆ พูดเหมือนเราสองคนแต่งงานกันเลย”

ผมยู่ปากเล็กน้อยก่อนที่น้านาวจะดึงตัวผมไปกอดไว้แน่นก่อนจะผละตัวออก ใบหน้าน้านาวมีรอยยิ้มแล้ว เธอดีขึ้นนิดหน่อย เอาเถอะผมเชื่อว่าเวลาจะช่วยเยียวยาความเจ็บปวดในหัวใจ ถ้าคิดจะรักก็ต้องยอมรับความทุกข์ที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ

“แล้วน้าจะเดินทางไปตอนไหนครับ”

“ตอนเย็นพรุ่งนี้จ๊ะ”

“งั้นคืนนี้กรีนขอนอนกับน้านาวที่นี่นะอัพ” ผมเอ่ยขออนุญาตคนที่ยืนด้านหลังซึ่งเขายอมพยักหน้าลงแต่โดยดี ทำไมมันง่ายจังเลยวะ

เมื่อเราสามคนคุยกันเรียบร้อยแล้วก็ช่วยกันจัดของภายในร้านทั้งชั้นบนและชั้นล่างจนสะอาดตา จากนั้นก็แยกย้ายไปเรียนตอนบ่าย แน่นอนว่าพี่พันทิปมาหาด้วย เขาถามและเช็คอาการน้านาวให้และกลับไปเรียนตามปกติ วันนี้การเรียนถือว่าสบายอากาศเป็นใจเหมาะแก่การนอนหลับที่สุด

แต่มันนอนไม่ได้สิ

เฮอะ อาจารย์แกโหดลากไส้ เธอพูดไมค์ลอยไปก็เดินไปทั่วห้องจนนักศึกษาตื่นตลอดชั่วโมง พอสอนเสร็จก็สั่งรายงานต่อ รู้สึกรายงานจะเป็นอะไรที่ผมค่อนข้างเกลียดชัง มือจะหงิกเพราะรายงานเนี่ยแหละ

พอเรียนเสร็จก็เดินกลับมาร้านน้านาวซึ่งน้าแกกำลังทำอาหารอยู่เลย เฮ้อ ค่อยโล่งอกที่เธอยอมรับความเป็นจริงได้ อาจเป็นเพราะมีคนคอยให้กำลังใจ ถ้าหากอยู่คนเดียว คิดคนเดียวคงคิดมากอยากฆ่าตัวตายแน่

แอด...

“ใครมานะ กรีนไปดูทีสิ”

“ครับ” ผมตอบรับและเดินไปดูที่ประตูหน้าร้าน พอเห็นเสื้อช็อปสีเข้มกับกางเกงขายาวสีซีดขาดๆ ก็รู้เลยว่าต้องเป็นอัพแน่ ผมเดินไปหาพร้อมกับผ้าหนึ่งผืน ผมเปียกแชะเลย

“กรีน”

“เช็ดผมให้นะ” ผมบอกก่อนที่เขาจะย่อตัวลงมาให้ผมเช็ดผมได้ถนัด พอเช็ดเสร็จก็จูงมือพาอีกฝ่ายมาหาน้านาว น้าแกเห็นอัพก็ยิ้มให้ทันที

“ตัวติดกันจังเลยนะ”

“ก็...มั้ง ครับ” อัพตอบและก้มหน้ามองอาหารบนโต๊ะ

“กินข้าวด้วยกันสิ”

“ขอบคุณครับ”

“เดี๋ยวกรีนตักข้าวให้เอง”

ผมอาสาและตักข้าวให้น้านาว อัพ และตัวเอง เราสามคนกินข้าวไปคุยไปเรื่อยเปื่อยก่อนที่น้านาวจะเดินไปล้างจาน บอกว่าจะช่วยก็ไม่ยอม บอกว่าอยากทำงานเพื่อออกกำลังกายไม่อยากนั่งนอนเดี๋ยวตอนคลอดลูกจะลำบาก ผมเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องแบบนี้เท่าไหร่

“อืม ว่าแต่อัพมาทำไมเหรอ”

“มาไม่ได้เหรอ” เขาชอบถามกลับแบบนี้ทุกที

“มาได้ หรือมาเพราะ...คิดถึงกรีน” ผมแกล้งถามเพราะรู้อยู่แล้วว่ามันคงไม่ใช่เหตุผลนี้ อย่างอัพก็คงอยากปลอบใจน้านาวถึงแม้ว่าเขาสองคนจะไม่สนิทกัน เอาเถอะผมคิดว่ามันน่าจะเป็นเหตุผลนี้ แต่...

“แล้วถ้าบอกว่าคิดถึง กรีนจะเชื่อไหม”

(อัพต่อ)

อ่อยเหรอ!?

ผมก้มหน้าแล้วยิ้มเขินๆ ไม่รู้เขาจะทำหน้ายังไงอยู่ก็แล้วแต่เลย ชอบมาพูดจาให้คิดไปไกลแถมหัวใจก็เต้นแรงไม่เป็นจังหวะด้วย ทำไมชอบทำให้หัวใจไอ้กรีนวายตายทุกทีเลย

“นี่ก็มืดแล้ว จะนอนพักกับกรีนไหม” น้านาวล้างจานเสร็จก็เดินมาถาม อัพก็พยักหน้าลงจนผมเขินอีกรอบ ขนาดขอมาอยู่กับน้านาวเขายังตามมาเลย ขาดกรีนไม่ได้ล่ะสิ เขินๆ

เดี๋ยวนะ!

“นอนห้องกรีนนั่นแหละ”

เดี๋ยว!

นอนห้องผม...เหรอ!?

“จะดีเหรอน้านาว” ผมถามด้วยความกังวล ในห้องนอนมันไม่ได้รกเป็นรังหนูเวอร์ชั่นสองหรอกแต่มันมีบางอย่างที่ไม่อยากให้อัพเห็นเลย เขาอาจจะมองว่าผมเป็นพวกโรคจิตก็ได้ คนที่เคยเข้าห้องนอนผมก็มีแค่น้านาวคนเดียวเท่านั้น ไม่เอาๆ ไม่อยากให้อัพเห็นเลย

“อายทำไม เขายังไม่รู้เหรอ”

“รู้อะไร” เขาถามและก้มหน้ามองผมที่เริ่มร้อนรนราวกับถูกไฟเผา

“อัพรออยู่นี่นะ อ๊ะ! น้าปล่อย” ผมร้องทันทีเมื่อน้านาวคว้าคอเสื้อผมไว้ อัพเองก็รีบเดินไปชั้นสองเพื่อไปสำรวจห้อง แค่เห็นว่าเขากำลังไปหัวใจผมก็ร้าวรานมาก ทุกจังหวะการย่างก้าวมันช่างกรีดหัวใจไอ้กรีนจริงๆ

โฮกกก ในห้องของผมมีรูปอัพเปลือยท่อนบนด้วยแหละ อ๊ากกก ร้องไม่เป็นภาษาแต่ก็ไม่กล้าสะบัดตัวแรงเพราะกลัวน้านาวจะแท้งลูกได้ ไม่นะๆ อัพเดินไปถึงบันไดขั้นบนแล้ว

“อัพขอได้ไหม กรีนไม่อยากให้อัพเข้าไป...ตอนนี้ นะ” ผมส่งสายตาอ้อนวอนสุดกำลัง จากที่เคยอ้อนมากวันนี้ ตอนนี้ วินาทีก็จัดชุดใหญ่ ส่งสายตาอ้อนวอนอย่างเดียวไม่พอต้องยกมือพนมด้วย อัพเห็นก็เหมือนจะลังเลแต่เขาก็ไม่เดินต่อไปนั่นแหละ

“แล้วทำไมถึงกลัวล่ะ ไหนบอกว่าชอบเขา เรารู้ว่าเขาคลั่งไคล้เรามากน้อยแค่ไหน เขาเองก็อยากรู้เช่นกัน รู้เขารู้เราไง” น้านาวบอกก่อนจะปล่อยคอเสื้อ ผมเองก็ก้าวขาขึ้นไปชั้นบนและเดินไปยังห้องนอนของตัวเอง อัพไม่ได้เดินตามมาหรอกเขาคงไม่อยากยุ่งกับของรักของหวง

นั่นสิ เขายังให้ผมเข้าไปอยู่ด้วยเลย

ก็ได้!

ผมเดินไปหาอัพและจับมืออีกฝ่าย จากนั้นก็ออกแรงดึงพาอีกคนเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ในห้องนี้มันก็เป็นห้องสี่เหลี่ยมธรรมดาแต่ที่ไม่ธรรมดาอาจจะเป็นเพราะรูปถ่ายต่างๆ ของอัพนั่นแหละ ผมชอบเอารูปของเขาไปแปะตามผนังห้อง ที่แปะตามฝาผนังก็ปาไปเป็นพันรูปแล้ว นอกเหนือจากฝาผนังผมก็ใช้เชือกและห้อยรูปภาพลงมา บนเพดานก็เลยมีเชือกห้อยเต็มไปหมด ทุกเส้นก็มีรูปถ่ายของอัพอยู่

ในห้องนอนนี้มีรูปเดียวที่ใหญ่โตกว่าชาวบ้านชาวช่อง นั่นก็คือรูปเปลือยท่อนบนของอัพ เขาน่าจะไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนนั่นแหละ เจ้าตัวสวมกางเกงขาสั่นธรรมดา ภาพนี้เป็นแรงบันดาลใจทำให้ผมเริ่มออกกำลังกาย อยากจะมีกล้ามเนื้อแบบนี้บ้าง

ยอมรับว่าตอนเรียนมัธยมผมนับถือเขาในฐานะไอดอลคนหนึ่ง เขาหล่อ เท่ เรียนเก่ง กีฬาก็เด่น เรื่องดนตรีก็เล่นได้ เพราะเขาเทพเบอร์นี้มันเลยมีไอ้กรีนเกิดขึ้น ผมพยายามเรียนให้เก่งและทำตัวให้เท่เหมือนอีกฝ่าย พอพัฒนาตัวเองได้ดีก็เลยจีบแพมแพมติด

อ่า แต่การมีภาพใครสักคนอยู่ในห้องนอนเยอะขนาดนี้ เขาเรียกว่าโรคจิตใช่ไหม ผมคงคลั่งไคล้มากเกินไปนั่นแหละ ดูจากหน้าของอัพตอนนี้แล้วแบบ...นิ่งมาก

“เดี๋ยวกรีนจะเก็บทิ้งให้หมดเลย”

“ทิ้ง?” เขาทวนตาม มีคิ้วกระตุกด้วย

“ก็มันไม่จำเป็นแล้วนี่”

“...”

“เพราะตอนนี้ กรีนมีอัพอยู่ข้างๆ แล้ว”

ผมจะคลั่งไคล้รูปภาพให้เสียเวลาไปทำไม

...ในเมื่อตัวจริงยืนให้ลูบ จูบ สัมผัสตรงหน้าแล้ว

(อัพต่อ)

ผมแกะภาพถ่ายของอัพออกจากฝาผนังโดยที่อัพช่วยอีกแรง พอแกะภาพพวกนั้นออกมาหมดก็เอาไปใส่ในกระดาษลังเบียร์ มีความประหยัดมาก พอทำความสะอาดห้องจนโล่งก็แยกย้ายไปอาบน้ำและเข้านอน โชคดีที่มีเสื้อบอลตัวใหญ่อยู่ในตู้อัพก็เลยมีเสื้อผ้าใส่

เราสองคนนอนคู่กัน ผมปิดไฟลงและยกมือไปพาดลำตัวของอัพ เขาเองก็ไม่ได้ว่าอะไรสักคำนอกจากนอนนิ่งๆ ไม่นานเขาก็ดึงตัวผมไปกอดบ้าง หัวผมนี่ไม่ต้องใช้หมอนหนุนเลยเพราะอัพดึงออกไปแล้วและให้ผมหนุนแขนอีกฝ่ายแทน ผมว่าการนอนหนุนแขนมันทำให้อีกฝ่ายปวดเนื้อเมื่อยตัวได้

“อัพคิดไว้รึยังว่าอนาคตจะเป็นอะไร”

“อาชีพเหรอ”

“อืม” ผมบอกก่อนที่เขาจะตอบมา

“ก็วิศวกรไฟฟ้าสิ”

“อัพเก่งจังเลยเนอะ” ผมบอกและกระชับอ้อมแขนตัวเองให้แน่นขึ้น อนาคตผมเองก็ยังมืดมนถึงแม้ที่บ้านจะมีธุรกิจโรงพยาบาลอยู่ก็เถอะแต่ผมไม่อยากไปบริหารโรงพยาบาลเลย ไม่อยากเจอคนไข้ ไม่ชอบกลิ่นยา ไม่อยากเจอเข็ม ไม่อยากเจอคนตาย

“กรีนก็เก่ง ตั้งหลายอย่าง”

“กรีนไม่เก่งอะไรหรอก เพราะนอกจากชอบอัพแล้ว อย่างอื่นก็ไม่เก่งเลย” ผมบอกก่อนที่อัพจะยกมือมายีหัวผมเล่นและกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นตามไปด้วย

“เก่งเนอะ ปากเนี่ย”

“อัพรู้ไหมว่ากรีนชอบกินอะไร”

“อาหารทะเล” เขารู้ดีจังแต่ผมไม่ชอบที่สุดหรอก

“ไม่ถูก ของที่กรีนชอบกินที่สุดไง ที่สุดเลย”

“อะไรล่ะ”

“เมนูนั้นมีชื่อว่า...อัพนั่นเอง สำหรับกรีน อัพเป็นอะไรที่น่าทานที่สุด” ผมบอกถึงแม้จะนอนอยู่ไอ้กรีนก็หยอดได้ ไม่รู้ตอนนี้อัพทำหน้ายังไงรู้แค่ว่าเขายังฟังและไม่ได้ชิงหลับไปก่อน

“อยากกินมากเลยเหรอ” อัพถามผมก็เลยพยักหน้าลง

“มาก”

“กินเลยไหม”

“กินเลย”

“...ไม่ให้กิน”

แป่ว!

นึกว่าคืนนี้จะได้เสียตัวแล้ว

“อัพ จูบกันไหม” ผมถามและขยับตัวไปนอนทับอีกฝ่าย เขาเองก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรแต่มือนี่จับหัวผมไว้เหมือนไม่อยากจูบเท่าไหร่ เขาเป็นผู้ชายแบบนี้เหรอพอเสนอก็ไม่ยอมรับไปง่ายๆ มารยาทคงสะกดไม่เป็นสินะ

“ไม่ต้องเลย ตอนป่วยก็ทีหนึ่งแล้ว”

“จะหวงทำไม” คราวนี้เริ่มหน้างอเพราะถูกขัดใจ

“ไม่เอา ไปนอนดีๆ”

“จะจูบอีกจะจูบอัพเดี๋ยวนี้ ถ้ากรีนขอจูบบ่อยๆ ก็ไม่มีใครเอามีดมาปาดคอกรีนหรอก” ผมคะยั้นคะยอ อัพเองก็พยายามจับตัวผมลงแต่ใครจะไปยอมล่ะ ถ้าวันนี้ไอ้กรีนไม่ได้จูบก็ไม่มีทางยอมแพ้โดยเด็ดขาด ต่อให้อัพถือปืนมาขู่ก็ไม่มีทางกลัวหรอก ขอจูบก็ไม่ยอม

“กรีน อย่าดื้อสิ”

“อัพนั่นแหละอย่าขัดใจกรีนสิ จูบกันๆ”

“...” เขานิ่งไปเล็กน้อยเหมือนกำลังใช้ความคิดแต่ผมก็ไม่มีทางยอมลงไปง่ายๆ ทำไมนะแค่ขอจูบก็ต้องเล่นตัวด้วย จะเป็นสายเล่นตัวแทนสายดุเหรอ อยากให้อัพป่วยจริงๆ จะจับปล้ำให้เข็ดเลย

“อัพ จูบกรีนเดี๋ยวนี้เลยนะ”

“ทำไม” ยังจะมีหน้ามาถามอีก

“สงสัยมาก เดี๋ยวก็เปลี่ยนจากจูบเป็นกิน...แทนหรอก”

อัพชะงักไปทันทีเมื่อผมเว้นวรรคให้เขาคิดเองว่ากินที่ว่าคือกินอะไร ถ้ามองไม่ผิดในความมืดตอนนี้อัพคงหน้าแดงเล็กน้อย อยากจะเปิดไฟดูให้เต็มสองตาแต่ช่างมันเถอะ ความสัมพันธ์ของเราจะขยับไปทีละเล็กทีละน้อย ไต่จากหมายเลขหนึ่งไปเรื่อยๆ

“รู้ไหมว่าการจูบหนึ่งครั้งจะเผาผลาญพลังงานไป 20 กิโลแคลอรี่ กรีนขอจูบอัพได้ไหม” ผมถามและจ้องเข้าไปในดวงตาคู่สวยซึ่งฉายแววนิ่งมาก เขาเป็นคนนิ่งๆ เดาความคิดได้ยากมากแต่ทำไมผมถึงอยากค้นหาและเข้าใกล้ตลอด

“แค่ครั้งเดียวนะ”

แน่นอนว่าครั้งเดียว...ไม่เคยพอ

(อัพต่อ)

ผมยื่นหน้าไปใกล้เมื่อได้รับคำตอบแต่ก็ต้องชะงักและค้างใบหน้าให้ห่างจากเขาประมาณหนึ่งคืบ จากนั้นก็เลื่อนใบหน้าไปจูบที่แก้มและค้างไว้แบบนั้น แก้มของเขาไม่ได้นุ่มนิ่มเหมือนผู้หญิงแต่มันทำให้หัวใจเต้นแรงได้

“จูบที่แก้ม หมายถึง กรีนต้องการอัพ”

คราวนี้ผมเลื่อนใบหน้าไปจูบที่คออีกฝ่าย เขาก็กอดเอวผมไว้ไม่ปล่อยเช่นกันเหมือนปล่อยเลยตามเลย จะทำอะไรกับร่างกายก็ได้ เป็นผู้ชายนิ่งๆ ไม่ดื้อไม่ขัดค้านก็น่ารักดีแฮะ จะจูบตรงไหนก็ไม่ว่าสักคำ

“จูบที่คอ หมายถึง อัพต้องเป็นของกรีน...สักคืนแหละ”

ประโยคหลังไม่ค่อยอยากเดิมเท่าไหร่แต่ก็ต้องพูดเพราะคืนนี้ยังไงก็คงไม่ได้มากกว่าจูบแน่ ผมเลื่อนใบหน้าจูบที่ปากโดยไม่มีการสอดลิ้นเข้าไปพัวพัน มันเป็นแค่การจูบของเด็กอนุบาลเท่านั้นแต่หัวใจก็เต้นแรงได้ จูบนี้มันอ่อนโยนพอสมควร

“จูบที่ปาก หมายถึง...”

รัก

คำนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากเท่าไหร่ ถ้าให้พูดว่าชอบอัพ ชอบมาก ชอบอัพที่สุดในโลก คำว่าชอบผมสามารถพูดได้ไม่มีวันหยุดแต่คำว่ารักมันมีความหมายลึกซึ้ง ไม่อยากเป็นเด็กโกหกยอมรับว่าตอนนี้ผมยังไม่มั่นใจในความรู้สึกเท่าไหร่ อยากจะบอกว่ารัก...ก็พูดได้ไม่เต็มปาก

ผมเลื่อนใบหน้าไปจูบเปลือกตาเขาปิดท้ายซึ่งเขายอมหลับตาลงแต่โดยดี เมื่อผละตัวออกได้ก็เอาหน้าผากตัวเองไปทาบกับหน้าผากอีกฝ่าย เราสองคนหลับตากันอยู่แบบนี้

จูบที่เปลือกตา หมายถึง กรีนกำลังหลงรักอัพ

แน่นอน ประโยคนี้ก็พูดออกไปไม่ได้เช่นกัน

ผมขยับตัวมานอนข้างๆ และหลับตาลง มือก็ยังกอดอัพไม่ปล่อยอยากให้ตื่นนอนมาตอนเช้าแล้วเจอคนข้างตัวทุกวัน จะตื่นมาเจอเขาในสถานะไม่มีชื่อก็ไม่เป็นไร ขอแค่อย่างเดียว ขอให้อัพอยู่ด้วยทุกวันก็พอ

“ฝันดี อัพของกรีน”

“อืม ฝันดี”

 

เช้าวันใหม่ ผมตื่นขึ้นมาก็รีบเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแต่งตัวตามปกติ ส่วนอัพนั้นลุกไปช่วยน้านาวทำอาหารตั้งแต่เช้าแล้ว พอเดินลงมาได้ก็เห็นทั้งสองคนกำลังจัดโต๊ะอาหารอยู่เลย ตอนนี้น้ามีใบหน้าสดใสขึ้นผมก็พลอยมีความสุขตามไปด้วย

“อรุณสวัสดิ์ครับ”

“จ้า พ่อคนตื่นสาย” น้านาวชอบตอบแบบเนี่ย

“สายตรงไหน แดดยังไม่ออกเลย”

“มันคงจะออกหรอก เมฆสีดำลอยเต็มท้องฟ้าเนี่ย ต่อไปนี้กรีนไปอยู่กับอัพนะ ถ้ามีปัญหากันก็อย่างที่เคยสอนว่าต้องถามหาเหตุผล ถ้าเหตุผลนั้นมันยังฟังไม่ขึ้นก็ย้ายไปอยู่กับพันทิป พี่ชายเราเลี้ยงน้องดื้อๆ แบบนี้ได้แน่” น้านาวบอกพลางยกมือลูบหัวผมด้วยสายตาเอ็นดู

“ขอบคุณครับน้านาวที่ให้กรีนมาพักอยู่ด้วย”

“จ้า หลานทั้งคน”

“ถ้าปิดเทอมกรีนจะไปเยี่ยมที่ภูเก็ต จะไปช่วยเลี้ยงลูกของน้านาวเอง” ผมบอกและก้มตัวไปจุ๊บหน้าท้องของน้านาวเบาๆ ลูกตัวน้อยของเธอคงเป็นวุ้นไม่รับรู้เรื่องราวอะไรหรอก อยากจะรู้จังว่าเป็นชายหรือหญิง

“ตั้งใจเรียนน้า มีปัญหาอะไรโทรหาน้าได้เสมอ”

“ขอบคุณครับ”

เราสามคนกินข้าวเช้าเสร็จก็แยกย้ายกันไป อัพขับรถมอเตอร์ไซค์มาส่งหน้าคณะตามเคยผมเองก็ถอดหมวกกันน็อคคืน จากนั้นก็ยื่นหน้าไปมองกระจกรถของอัพซึ่งผมชี้ฟูไม่เป็นทรงเลย เอามือลูบเท่าไหร่ก็ไม่เรียบสักที เดี๋ยวพี่กรีนก็เสยผมตั้งเหมือนตอนถ่ายรูปเดือนคณะหรอก

“มานี่”

หือ?

อัพจับไหล่ผมให้ยืนขึ้นก่อนจะใช้มือตัวเองจัดทรงผมให้ใหม่ พอเสร็จก็เอาหน้าตัวเองไปส่องกระจกอีกรอบซึ่งพบว่ามันดูดีกว่าเดิมเยอะ แหม ทำดีแบบนี้ควรมอบรางวัลให้ดีไหม

“จุ๊บแก้มผมไหม ส่งเด็กไปเรียนต้องจุ๊บแก้มนะ” ผมบอกและยื่นใบหน้าด้านข้างไปให้แต่อัพกลับดันหน้าผากผมออกห่าง ชอบเมินกับสิ่งที่มอบให้ทุกที มารยาทคงสะกดไม่เป็น

“ไม่อายคนอื่นรึไง”

“พ่อสอนมาดี บอกว่าไม่ต้องสนใจใครหรอก”

“พ่อไหน”

“พ่อทูนหัว“ ผมบอกก่อนที่อัพจะคว้าคอผมไปใกล้แล้วกดจูบที่หน้าผากโดยไม่สนใจเสียงกรี๊ดของใครทั้งนั้น นี่สินะอัพตัวจริงเสียงจริง จะทำอะไรก็ไม่แคร์สายตาใครเลย

“ตั้งใจเรียนด้วย ห้ามโดด”

“รับทราบครับ”

อัพมองก่อนจะขับรถไป เมื่อกี้แอบเห็นหูอีกฝ่ายแดงระเรื่อด้วย

----------------------------------------------------------------

เพื่อนอัพ นิยายของพี่นนท์ คลิกที่ภาพด้านล่างได้เลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 511 ครั้ง

5,484 ความคิดเห็น

  1. #5422 ครึ่งคนครึ่งวาย (@yaoi55) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 01:19
    งุ้ยย พี่อัพเขินเหรอ
    #5422
    0
  2. #5391 earnnearn (@earnnearn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 08:56
    น่ารักกก
    #5391
    0
  3. #5346 XMCB_BB (@pornkanok2557) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 01:15

    หมั่นไส้โว้ยยยยย มาจุ๊บหน้าพงหน้าผากกันต่อหน้าชาวมหา’ลัยแบบนี้ก็ได้หรอคะ5555
    #5346
    0
  4. #5329 blovepalit1209 (@blovepalit1209) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 19:41

    พี่อัพน้องกรีน
    #5329
    0
  5. #5306 NaokiChun (@NaokiChun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 22:38
    หมอนขาดดดดดดด
    #5306
    0
  6. #5219 AirrUtai (@AirrUtai) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:36
    จูบท่ามกลางสาธารณะชนเลย.
    #5219
    0
  7. #5179 fairy (@game_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 23:21
    น้าน่ารักอ่าาาาาา
    อัพก็น่ากินมาก55555ตุ๊บ/ตีนผู้ได่นิ
    #5179
    0
  8. #5176 Hyeonching_2811 (@Hyeonching_2811) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 09:53
    รู้สึกรักน้าสาวเป็นพิเศษเลย เข้าใจกรีนมากอ่าาา
    #5176
    0
  9. #5141 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 15:47
    โอ้ยยยยย กินกรีนเถอะ
    #5141
    0
  10. #5086 N2_nungning (@N2_nungning) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 20:00
    เผลอกรี๊ด...อินมากไปหน่อยอายคนข้างๆเลย55555
    #5086
    0
  11. #5026 leemojun (@leemojun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 18:10
    อยากจะกรี๊ดชัก100รอ
    #5026
    0
  12. #4508 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 17:01
    กรีนหนูต้องรักนวลสงวนตัวมั้งนะ เดี๋ยวอัพไม่เห็นค่านะ
    #4508
    0
  13. #4094 Timtha (@WIFE_ENGINEER) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 22:21
    อิจน้องกรีนเว่อร์ๆ
    #4094
    0
  14. #4079 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 15:14
    แหม ประเจิดประเจ้อมากกกกก พ่อคนขี้เก๊ก พูดเหมือนจะอายแต่ก็ทำเนอะ 555 สู้ๆนะนาวชีวิตต้องเดินไปข้างหน้านะ วันนี้ไม่มีความสุข ความสุขอาจจะรออยู่ข้างหน้าก็ได้
    #4079
    0
  15. #3787 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 11:02
    กรีนนี่เต๊าะตลอด555
    #3787
    0
  16. #3264 chootikarn (@chootikarn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 18:18
    หวานกันจริ๊งงงงงง
    #3264
    0
  17. #3179 25_stm (@25_stm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 09:34
    น้องกรีนรุกหนักกว่านี้อีกนะลูก55555 พี่เชียร์อยู่
    #3179
    0
  18. #2698 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 19:47
    งื้อออออออ เขินหนักมากกกก น้องกรีนติดจูบพี่แล้วนะลูกกกก -//////-
    #2698
    0
  19. #2433 ADragonike (@aumylovelove) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 08:31
    ชอบความหมายของจูบอ่ะ แต่ที่อัพไม่อยากจูบเพราะไม่อยากอดทนสินะ
    #2433
    0
  20. วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 15:19
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1579
    0
  21. #1475 mayaangel (@kanyadevil) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 17:04
    อ่านไปอ่านมาสรุปน้องกรีนจะเป็นเมียหรือผัว
    #1475
    0
  22. #1302 PPP.. (@PangPoong) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 21:10
    อัพคนจริง!! 5555
    #1302
    0
  23. #1264 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 20:17
    น่ารักมากเลย
    #1264
    0
  24. #946 NadiaKunnipa (@NadiaKunnipa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 18:06
    อ้ากกกกก จะคลั่งกับฟิคเรื่องเน้
    #946
    0
  25. #896 Mymild007 (@Mymild007) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 11:47
    คนจริงต้องแบบนี้55555
    #896
    0