จบ [สนพ.Nana NaRis YBooks] │The Gear ใส่ช็อปเซอร์ๆ จะมีสิทธิ์ชอบหมอรึเปล่า? [Yaoi]

ตอนที่ 4 : เกียร์ที่ 1 ฝากเกียร์ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55,755
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,087 ครั้ง
    10 มิ.ย. 60

-1-



@คณะวิศวกรรมศาสตร์

โปรดอย่าเข้าใจเลยว่าผมเรียนอยู่คณะนี้ ผมชื่อหยุดฝน เรียนคณะแพทยศาสตร์ปีหนึ่งและมีน้องชายฝาแฝดหน้าไม่เหมือนชื่อหยุดฝัน เราเกิดพร้อมกันแต่ผมออกมาก่อนน้องเพียงไม่กี่นาที น้องผมคนนี้ชอบเรียนคณะลุยๆ ชอบใช้กำลังอย่างเช่นคณะวิศวกรรมเครื่องกล

ด้วยเหตุนี้ละครับทำให้แฝดพี่หน้าไม่เหมือนแบบผมต้องบุกมาไกลถึงคณะวิศวะ เหตุผลง่ายๆ สั้นๆ คือลืมเอากุญแจรถไป แล้วถ้าถามอีกว่าตอนมาน้องมายังไง เฮอะ ก็มารถมันนั่นแหละแต่ตอนกลางวันมากินข้าวที่คณะแพทย์และดันลืมเก็บกุญแจรถบนโต๊ะกินข้าวไปด้วย

โอ๊ย โคตรเสียเวลาว่ะ

“อยู่ไหนนะ” ผมพำพึมเบาๆ

เสียงตะโกนโวกเวกโวยวายดังขึ้นที่ลานกว้างขนาดใหญ่ ผมเดินไปใกล้ๆ ก็เผลอสะดุ้งเล็กน้อยกับน้ำเสียงทรงพลังของพี่แก แล้วแฝดน้องมันจะเป็นยังไงบ้างวะ

“รับน้องกันเหรอ”

ผมยืนมองด้วยความสนใจ นักศึกษาปีหนึ่งกว่าร้อยชีวิตนั่งนิ่งเป็นหินเมื่อพี่ว้ากที่สวมเสื้อช็อปยืนหน้าโหดอยู่ด้านหน้าแถว มือทั้งสองไขว้หลังกันไว้แสดงถึงความน่าเกรงขามนิดหน่อย เคยได้ยินว่าคณะวิศวะรับน้องโหด ต้องมานั่งฟังพี่ปีสามว้ากใส่ สมน้ำหน้าไอ้น้องชายจริงๆ

“ปีหนึ่งใครสั่งให้คุณพูดเหรอ!

โฮ เสียงดังฟังชัดโดยไม่ต้องพึ่งโทรโข่ง ผมมองหน้าคนที่ตะโกนเมื่อกี้ก็พบว่าหน้าตาโหดจริงๆ แต่ความโหดนั้นก็ไม่สามารถกลบเกลื่อนความหล่อบนใบหน้าได้ เขาสวมเสื้อช็อปสีเข้ม กางเกงขายาวสีดำสนิทกับรองเท้าผ้าใบราคาแพง ผู้ชายคนนี้น่าจะเป็นเฮดว้าก...มั้ง

“ก้มหน้าทำไม!!

เขาเพิ่มระดับเสียงดังมากกว่าเดิมอีกเท่าตัว เด็กวิศวะปีหนึ่งจึงค่อยๆ เงยหน้ามองพวกเขา พี่ว้ากมีทั้งหมดห้าคนที่ยืนอยู่ แต่ละคนก็โหดทั้งนั้นแต่มันก็หล่อด้วย

“มองหน้าทำไม!!!

เอ้า ไม่ให้มองหน้าแล้วให้มองอะไรล่ะ น้ำเสียงก็ดังมากขึ้นอีก ดังยิ่งกว่าลำโพงวัดเสียด้วย ไม่ทราบว่าพ่อแม่เลี้ยงพี่แกด้วยลำโพงวัดเหรอวะ แหมเจ็บคอแย่เลย

“บอกแล้วว่าอย่ามองหน้า! ก้มลงไป!

แล้วจะถามทำไมว่าก้มหน้าทำไมนะฮะ แต่พอเด็กวิศวะปีหนึ่งก้มหน้าลงไปก็มีบางคนแอบขำ ผมก็อยากจะขำกับคำสั่งพวกนี้อยู่หรอกแต่เสียงพี่ว้ากดังขึ้นเสียก่อน

“ขำอะไร! มีอะไรน่าขำ!

เสียงหัวเราะเงียบกริบเลยเมื่อเจอโทนเสียงโหดเข้า ก็แหมคำสั่งพี่แกมันชวนให้น่าขำนี่หว่า แล้วตอนนั้นถามว่าก้มหน้าทำไมน้องๆ เขาก็ต้องเงยหน้าสิ พอเงยหน้าแม่งยังสั่งให้ก้มลงไปเหมือนเดิม

“แล้วคุณ! เป็นเด็กคณะอะไรครับ!

อะเฮือก!

ผมที่กำลังมองบรรยากาศการรับน้องของเด็กวิศวะอยู่ดีๆ จำต้องสะดุ้งเบาๆ จากที่มีเพียงพี่ว้ากคนเดียวที่มองก็กลายเป็นเด็กทั้งคณะเลย ผมแม่งทำตัวไม่ถูกแน่ะ แล้วแฝดน้องของพี่อยู่ไหนครับ เฮลโล ~

“เอ่อ

“เป็นเด็กปีหนึ่งใช่ไหม! ผมถามทำไมไม่ตอบครับ!” พี่ว้ากตะโกนถาม อยากจะสวนกลับไปจังว่าพี่แกเพิ่งถามไหมใครจะไปตอบทันวะแต่การที่เราเกิดทีหลังจึงต้องทำตัวนอบน้อม พยักหน้าลงนิดหน่อย

“ครับ”

“แล้วคุณมาที่นี่ทำไม เด็กวิศวะก็ไม่ใช่” คราวนี้พี่ว้ากหน้าโหดและโคตรหล่อเดินมาถามผมตรงหน้าเลย ความหล่อนี่มันทำให้ผมแอบหวั่นเลยแฮะ คล้ายจะเขินเสียด้วยซ้ำ

“มาไม่ได้เหรอครับ” ผมถามกลับพลางยิ้มนิดๆ แต่พี่แกยังคงนิ่งขรึมแบบเดิม

“เออๆ มาได้ แล้วไม่ทราบว่าคุณมาทำไมครับ” พี่ว้ากยังคงทำหน้านิ่งตายแบบเดิม ไม่มีหน้าอื่นให้สลับปรับเปลี่ยนหน่อยเหรอวะ แบบยิ้มทักทายหน่อยไงเราไม่รู้จักกันนะเว้ย

“เอ่อ

“พี่ชายผมเอง เอ่อ อย่าดุพี่ผมเลยนะครับ” ผมที่กำลังจะตอบจำต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงแหบพร่าดังแทรกขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของแฝดน้องหน้าไม่เหมือน ถึงแม้หน้าตาเราจะไม่เหมือนกันก็ใช่ว่ามันจะหล่อมากกว่าผมนะเออ หยุดฝันเป็นเด็กตัวสูงเพียงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร ตัวเล็กบอบบาง ผิวขาว ปากแดง

ถ้าอยากจะรู้ว่าผมเป็นยังไงก็มองแฝดน้องก็ได้ ส่วนสูงสีผิวเหมือนกันหมด ยกเว้นหน้าตานิดหน่อย จะมองว่าคล้ายก็คล้าย จะมองว่าไม่เหมือนก็ได้อีก

“อย่าลืมกุญแจรถอีกล่ะ” ผมยื่นกุญแจรถให้แฝดน้องก่อนที่เขาจะรับไปและยิ้มให้

“ครับ เดินกลับดีๆ นะ”

“อ่า ไปล่ะ” ผมบอกแล้วทำท่าจะเดินกลับแต่คนตัวสูงที่เป็นพี่ว้ากดันเดินมาขวางหน้าไว้ โอ้โฮ สูงเท่าไหร่วะเนี่ยผมนี่ดูเตี้ยไปเลย อ่า ตอนนี้ความสูงของผมอยู่เพียงระดับไหล่อีกฝ่ายเท่านั้น

“เดี๋ยว!

“ครับ” คนตอบรับไม่ใช่ผมหรอกแต่เป็นหยุดฝัน พี่ว้ากเลยหันไปมองเขาพร้อมกับชี้ไปที่เด็กวิศวะปีหนึ่ง

“คุณอยู่ปีหนึ่งก็ไปนั่งที่เดิมซะ! ส่วนคุณ”

…?” ผมไม่ตอบแต่เลิกคิ้วซ้ายขึ้นเป็นเชิงถาม มันเป็นเรื่องปกติมากในการถามโดยการเลิกคิ้วขึ้นเนี่ย

“ไม่มีไร ไปได้”

“ประสาทแฮะ” ผมบ่นพึมพำคนเดียวเมื่อพี่ว้ากหันหลังไปแต่พอผมพูดจบประโยคพี่แกก็หันมามองทันที

ขวับ!

“เอ่อ ไปล่ะ” ผมบอกและรีบหันหลังเดินจากไป

อั๊ยย่ะ ไม่อยากจะพูดว่าเมื่อกี้สายตาพี่แกโหดมาก ก็แหมไอ้เราพูดความจริงนี่ไม่ได้เลย ก็เขาเรียกผมไว้ราวกับจะพูดอะไรสุดท้ายดันบอกไม่มีอะไรซะงั้น

เมื่อผมเดินกลับมาคณะแพทย์ได้ก็เห็นกลุ่มผองเพื่อนสนิทนั่งทำรายงานอยู่โต๊ะใต้ร่มไม้ โต๊ะนี้เป็นโต๊ะประจำของพวกเราเลย มันตั้งอยู่ข้างตึกคณะแพทย์ ผองเพื่อนสนิทของผมมีด้วยกันสามคน ประกอบด้วย พันทิป ราเมน และซุปไก่ ทั้งสามคนล้วนเป็นผู้ชายหมด อ้อ มีผู้หญิงอีกคนชื่อก้านกล้วย แต่เธอเรียนคณะหมอฟัน

“เป็นไงบ้างหยุดฝน ไปคณะวิศวะมานี่” พันทิปเอ่ยแซวจนผมต้องเบะปากให้และนั่งลงข้างๆ ซุปไก่

“โคตรเซ็ง”

“ทำไมวะ ไม่มีหนุ่มไหนมองเหรอ” ราเมนถามพลางยื่นหน้ามามองใกล้ๆ มันเป็นพวกยังไงดีล่ะ หน้าตากวนโอ๊ยเหมาะแก่การฝากบาทาไว้บนหน้ามากแต่เห็นแบบนี้มันเรียนโคตรเก่ง สอบเข้าคณะแพทย์ได้ที่หนึ่งแน่ะ ส่วนผมได้ที่สี่ครับ ฉลาดน้อยก็แบบนี้แหละ

“เออ” ผมบอกและท้าวคางมองพวกมันนั่งปั่นรายงาน ผมเสร็จละโคตรสบาย

“จริง? ไม่อยากจะเชื่อ” ซุปไก่ที่นั่งข้างๆ พูดบ้าง

“เออ มองกันเพรียบเลย ทุกคนอ่ะ” ผมพูดต่อจนได้ พวกมันสามตัวส่งเสียงโห่แซว จะแซวเพื่อ? ผมนี่ไม่ตลกเลยเอาจริงไหม ใครจะไปชอบให้คนมาตะคอกใส่หน้าเล่า ดีน่ะที่ไม่เรียนแบบหยุดฝันไม่งั้นบ้าตายแหง

“โห่ ฮิ้ววว เสน่ห์แรงเว้ย”

“แรงตรงไหน เรานี่เจอพี่ว้ากด้วยเว้ย หูแทบแตก” ผมพูดไปก็ชี้ที่หูทั้งสองข้างเพื่อประกอบการบรรยาย แต่พอนึกถึงหน้าตาพี่ว้ากค่อยอารมณ์ดีหน่อย คือแบบหล่อโคตรๆ

“แล้วน้องนายล่ะเจอไหม” พันทิปถามผมเลยพยักหน้าลง

“เจอๆ กำลังรับน้องอยู่”

“พี่ว้ากหน้าตาเป็นไง โหดไหม หล่อมะ” ไอ้คนหน้าตากวนโอ๊ยยื่นหน้าเข้ามาถามจนผมอยากจะบ้าตาย ทำไมต้องยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วย หรือต้องให้ไปตัดแว่นให้เนี่ย

“เอ้า พี่กลเป็นเฮดว้ากไง เดือนมหาวิทยาลัยปีที่แล้ว” คนตอบคือซุปไก่

เดี๋ยวนะ กล แล้วคนไหนชื่อกลล่ะหรือจะเป็นคนที่เดินเข้ามาถามว่าผมมาทำไม เรียนคณะวิศวกรรมเครื่องกลชื่อแม่งยังกลอีก สงสัยพ่อแม่อยากให้อีกฝ่ายเรียนวิศวะมาก แต่กลอาจจะเป็นผู้ชายอีกสี่คนที่เหลือก็ได้นี่

“โอ๊ย ถ้าเฮดว้ากจะหล่อขนาดนั้นยอมให้ว้ากทั้งคืนเลยเอ้า”

“เขาชอบผู้หญิงเว้ยราเมน” พันทิปบอกแต่ราเมนเชิดหน้าขึ้นเหมือนนางพญา เหอะ นางพยาธิก็พอเถอะ

“พี่เขาโสดไม่ใช่เหรอแก หล่อขนาดนั้นเราละช๊อบชอบ” ราเมนครับ ไม่ใช่ใครอื่น

“แล้วทำรายงานกันเสร็จยังฮะ มัวแต่คุยเรื่องผู้ชาย” ผมบอกจนพวกมันสามตัวพร้อมใจกันหันมามองผมเป็นตาเดียว ทำไมก็แค่เตือนไหมเนี่ยเป็นห่วงนะเว้ย

“แหมๆ ทำเป็นเข้มเรื่องเรียนเว้ยคุณหนูหยุดฝน”

คุณหนูพ่อง!

“เออๆ กูกลับบ้านดีกว่า” ผมตอบแบบรำคาญแต่พอลุกขึ้นยืนได้ราเมนก็ยังแซวไม่เลิก

“เขินเว้ย รีบหนีเลยอ่ะ”

เชิญนั่งปั่นรายงานกันไปเลยไอ้ผองเพื่อน!

ผมเดินมาที่ลานจอดรถก็ก้มหน้ามองนาฬิกาข้อมือ ตอนนี้ห้าโมงเย็นแล้วได้เวลากลับบ้านละ ถ้าห้าโมงครึ่งหม่อมแม่มักจะโทรตามตลอดด้วยเหตุผลสั้นๆ ว่าเป็นห่วง ส่วนหยุดฝันเลิกเย็นจนหม่อมแม่เริ่มเอือมระอา บางทีกลับมืดค่ำก็มี วันแรกสองวันแรกแม่นี่บุกไปถึงคณะวิศวะเลยนะครับ ห่วงน้องมากๆ

คิดแล้วขำ ไม่รู้แฝดน้องจะทำหน้าไง

ที่จริงเราสองคนว่าจะพักอยู่หอในแต่หม่อมแม่อีกนั่นแหละบอกว่าจะอยู่หอทำไม บ้านเราอยู่ใกล้แค่นี้เอง คำว่าเองนี่มันหลายกิโลเลยน่ะครับ ผมว่าเหตุผลที่แท้จริงคือเหงามากกว่า เหอะๆ

“เฮ้ยๆ คุณอ่ะหยุดดิ” เสียงทุ้มคุ้นหูเหมือนเคยได้ยินมาก่อนทำให้ผมหันไปมองด้านหลังช้าๆ ใส่เสื้อช็อปแบบนี้ หน้าตาแบบนี้ คำคำหนึ่งก็ผุดขึ้นมาทันที

ฉะ ฉิบหายล่ะ!

“หน้าคุ้นๆ วะ ชื่อไร” พี่ว้ากแกเดินมายืนใกล้ๆ พร้อมกับจูงรถมอเตอร์ไซค์เก่าๆ มาด้วย คือมันเก่าชนิดที่ว่าควรขายเศษเหล็กอ่ะแต่เห็นว่าหน้าหล่อนะเนี่ยจะไม่ถือแล้วกัน แล้วที่เขาถามว่าหน้าคุ้นๆ อาจจะเป็นเพราะเมื่อสักครู่เราเพิ่งเจอกันไง

“เราไม่รู้จักกันหรอก” พูดไปแต่พี่แกไม่ยอมง่ายๆ แฮะ

“เออบอกชื่อก่อนสิวะ เนี่ยหน้าคุ้นมากเว้ย” มันก็ต้องคุ้นสิก็เราเพิ่งเจอกัน

“ชื่อหยุดฝน”

“กูชื่อกลนะเว้ย ชื่อคุ้นหูแล้วล่ะสิ” เออครับ คุ้นเลยเพื่อนเพิ่งบอกมาว่าพี่แกเป็นเฮดว้าก อั๊ยยะ ชื่อกลคนเดียวกับเดือนมหาวิทยาลัยปีที่แล้วใช่ไหม ผมไม่เห็นรู้เรื่องเลยหรือผมเนี่ยอาจไม่ค่อยได้สนใจกิจกรรมเท่าไหร่ วันๆ เอาแต่อ่านหนังสือเตรียมสอบอย่างเดียว อ่า แล้วต้องตอบยังไงดี งั้นเลิกคิ้วซ้ายขึ้น สไตล์เดิม

…?”

“เอ่อ หยุดฝนจะไปไหนวะ” พี่กลคงเข้าใจเลยถามขึ้น ผมเลยตอบไปตามมารยาท

“กลับบ้านสิ”

“ไปส่งไหมวะ รถมอเตอร์ไซค์เก่าๆ เนี่ยกล้าซ้อนมั้ย”

…?” ผมขมวดคิ้วทันทีเมื่อพี่กลถามแบบนั้น เขายิ้มน้อยๆ ให้รถมอเตอร์ไซค์เก่าๆ ของตัวเอง คือผมไม่ได้รังเกียจอะไรแต่อย่าลืมว่าไอ้รถเฟอร์รารี่สีขาวบริสุทธิ์ของผมมันยังจอดอยู่ด้านข้าง รถคันนี้พ่อกับแม่เป็นคนซื้อให้ในโอกาสที่สอบเข้าคณะแพทย์ได้ ส่วนแฝดน้องของผมได้รถสปอร์ตสีดำไป ราคาเท่ากันไม่ต้องห่วงว่าพ่อแม่จะลำเอียง

“เออคุณหมอแบบมึงคงซ้อนไม่ได้ กูลืมไป”

“อะไร ผมเอารถมา นี่ไง” ผมบอกแล้วชี้ไปที่รถตัวเอง เจ้าตัวมองตามก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหันมาอมยิ้มให้ น่ารักไปละ ไม่ทำหน้าโหดๆ เหมือนตอนอยู่หน้าเด็กปีหนึ่งเหรอ

แสดงเก่งเนอะ

เฮ้อ ~

แล้วทำไมผมต้องมายืนคุยกับคนเพิ่งรู้จักด้วย กลับบ้านดีกว่า

“เฮ้ยๆ อย่าเพิ่ง กูฝากอะไรหน่อยสิวะ” พี่กลคว้าแขนผมไว้จนผมรีบดึงออก ไม่สนิทไม่ต้องถึงเนื้อถึงตัวก็ได้มั้ง พี่แกคงดูออกเลยรีบยกมือขึ้นเป็นเชิงยอมแพ้ แต่เดี๋ยวนะเขาจะขอฝากอะไรวะ

“อะไร ยาบ้าเหรอวะ ไม่เอา!” ผมว่าแล้วทำท่าจะเดินหนีขึ้นรถแต่พี่กลดันวิ่งมาขวางไว้พลางใช้มือดันกรอบประตูรถ เกิดมายังไม่เคยมีใครกล้าคุกคามขนาดนี้เลยนะเว้ยแล้วนี่อะไร มายืนบังทำไมนักหนา ผมว่าเขาต้องเอายาบ้ามาฝากแหง เดี๋ยวแจ้งตำรวจหรอก

“เฮ้ยๆ ไม่ใช่” อยู่ๆ พี่แกก็พูดขึ้นเหมือนรู้ทันความคิดของผม

“เนี่ยกู ฝากเกียร์ไว้หน่อย เก็บไว้ดีๆ นะเว้ย อย่าทำหายล่ะ”

…?” พี่กลเอาสร้อยที่มีจี้รูปเฟืองออกมาจากกระเป๋าเสื้อช็อปแล้วดึงมือผมให้รับมันไป ผมก็มองสร้อยในมืออย่างงงๆ เกียร์? เกียร์ที่เด็กวิศวะจะได้ตอนปีหนึ่งเหรอแล้วเอามาฝากทำไมวะ สนิทกันก็ไม่ใช่

“ใส่ที่คอได้เว้ย ใส่ได้ๆ”

“ทำไมต้องใส่ แล้วสนิทเหรอถึงฝากสร้อยไว้เนี่ย” ผมถามกลับเสียงห้วนจนอีกฝ่ายเหวอไปนิดหน่อย เขาคงไม่คิดว่าผมจะทำหน้าเบื่อหน่ายใส่หรอกมั้ง

“เออน่า กูรู้ชื่อมึง มึงชื่อหยุดฝน กูชื่อกล แค่นี้ก็สนิทแล้ว”

” แบบนี้มันก็มีด้วยไง

“ไปแล้วเว้ย ฝากเกียร์ด้วย”

ฮะ?

บรื้นๆ บรื้นนน

ผมมองควันรถสีดำด้วยความขบขำ แต่ต่อมาก็ต้องยกมือปิดปากเพื่อไอค่อกแค่ก ควันสีนี้ก็ไม่ดีละแล้วไหนจะกลิ่นอีก โอ๊ย ท่อแม่งก็โคตรดังผมละกลัวว่าพี่กลจะขี่รถล้มเสียจริง ไม่ใช่ขี่ไปขี่มาเศษเหล็กหลุดออกจากตัวรถนะเว้ย

อ่า ผมก้มมองเกียร์เจ้าปัญหาในมืออย่างคิดไม่ตก ไม่เคยเห็นกับตาหรือจับต้องสัมผัสใดๆ นี่เป็นครั้งแรกเลยแต่ผมไม่อยากรักษาของสำคัญของใครเลย ได้ข่าวว่ามันสำคัญมากๆ กับเด็กวิศวะ กว่าจะได้มานี่เหงื่อแทบไหลเป็นสายเลือด เอาไงดีวะ ต้องเก็บไว้ใช่ไหม

หวังว่าการฝากเกียร์ของเขา จะไม่ใช่การฝากไปตลอดชีวิตนะเว้ย

-----------------------------------------------------------

สำหรับเรื่องนี้ อัพเต็มหนึ่งร้อยเพราะเคยลงมาแล้ว อาจจะมีคำผิดบ้าง

ต้องขออภัยด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.087K ครั้ง

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1987 Mah_che_mimi_ku (@Mah_che_mimi_ku) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 18:40
    ชอบความแซะนู่นแซะนี่ของหยุดฝนอ่ะ5555
    #1987
    0
  2. #1984 -1057 (@-1057) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 18:24

    เฮ้ยๆ 55+

    #1984
    0
  3. วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:53
    น้องเศษเหล็ก
    #1962
    0
  4. #1958 My lovelove (@namtipsarocha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 19:23
    ขอโทษนะคะไรท์ อยากให้ปรับนิดนีง คือมันไม่มีคณะวิศวะเครื่องกลอ่ะค่ะ มันมีแต่คณะวิศวะ แล้วก็แล่งเป็นสาขาๆอื่นๆแบบเครื่องกล โยธา ไฟฟ้า เคมี คอม ฯลฯ งี้อ่ะค่ะ(พวกมหาลัยใหญ่ๆเป็นอย่างงี้หมดนะคะ) อยากให้แก้นิดนึงค่า
    #1958
    1
    • #1958-1 Oh-My-Dear (@Oh-My-Dear) (จากตอนที่ 4)
      5 พฤษภาคม 2562 / 17:28
      ไม่รู้จะแก้ยังไงเลยอ่ะค่ะ 555 นิยายเรื่องนี้ตีพิมพ์เป็นหนังสือไปแล้วด้วย
      ที่จริงตอนแต่งเรื่องนี้ เขากะว่าจะเอาคณะกับสาขามารวมกัน อย่างเช่น วิศวะเครื่องกล วิศวะไฟฟ้า
      ครั้งแรกคิดว่ารวมกันได้นะคะ ^^
      #1958-1
  5. #1921 Shin Night (@nunza1743) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:09
    อ่านทีนี่บ้านเราจะเปิดเป็นสวนสัตว์ได้อยู่แล้วว๊ากได้กวนตีนมาก55555
    #1921
    0
  6. #1904 Nongsomjeed (@Nongsomjeed) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 12:11

    เนียนเกินไปไหมพี่กล

    #1904
    0
  7. #1891 DevilM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 20:25

    กลผู้ร้ายกาจกับหยุดฝนผู้ไม่รุ้เรื่อง

    #1891
    0
  8. #1877 bb222 (@BB22) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 22:13
    กลนี่นาา น่ารักชิบ
    #1877
    0
  9. #1867 NutHun_s (@NutHun_s) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 12:29
    อิพี่อย่างเนียนอ่ะ555
    #1867
    0
  10. #1860 Nothing Without U (@kuanlinam) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 15:35

    ชอบการเนียนถามชื่อมากค่ะ 55555555

    #1860
    0
  11. #1844 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 20:58
    พี่กลถูกใจหยุดฝนแน่ๆๆเลย
    #1844
    0
  12. #1821 Opal2547 (@Opal2547) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 11:55
    อ้ายยยยยรุกหนักมวากกกกก
    #1821
    0
  13. #1804 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 06:27
    ฝากตลอดชีวิตก็ดีย์ๆๆๆๆ
    #1804
    0
  14. #1779 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 10:59
    พี่กลเนียนเรยยยยยยยยยย
    #1779
    0
  15. #1778 แมวน้อนจัง (@sosicesos) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 17:36
    เขินนนนน
    #1778
    0
  16. #1759 VKOOK-BTS (@VKOOK-BTS) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 23:04
    พี่กลน่ารักมากก ดูเป็นผู้ชายอบอุ่นจัง เอ๊ะ!!? หรืออิพี่มันไม่อบอุ่นว้ะ
    #1759
    0
  17. #1730 zoeyluck (@duddao) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 17:57
    อิพี่กลลลลลลลลลล
    #1730
    0
  18. #1727 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 22:15
    รุกหนักมาก
    #1727
    0
  19. #1698 sasitorn1 (@sasitorn1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 22:05
    อ่าคู่พี่กลกะหมอหยุดฝนนั่นเองจำด้ายแหละ
    #1698
    0
  20. #1682 mook (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 09:50
    พี่กลคะแบบนี้ก็ได้หรออีกแล้วใช่ไหมคะ5555555
    #1682
    0
  21. #1662 mymiw15 (@mind483) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 22:34
    รุกหนักจริงพ่อคุณณ
    #1662
    0
  22. #1649 iammamam (@magichperz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 04:22
    เขียนบรรยายฝ่ายเคะคุยกันเอาซะเป็นกลุ่มผู้หญิงไม่ก็กลุ่มกระเทยเลยจ้าาา~~ โอ้โห นี่นิยายชายxชายจริงป๊ะเนี่ย #แซ็ว
    #1649
    0
  23. #1648 0624278876 (@0624278876) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 22:40
    ยังไงเนี้ยสองคนเนี้ย
    หึหึ
    #1648
    0
  24. #1638 Rattanapadanon (@Rattanapadanon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 10:37
    พี่กล รุกก่อนเลย  ได้เปรียบใช่ป่ะเนี่ย ?
    #1638
    0
  25. #1606 AunchiKun (@AunchiKun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 17:06
    เจอหน้าครั้งแรกก็ฝากเกียร์เลย พี่กลแม่งเจ๋งจริง
    #1606
    0