คัดลอกลิงก์เเล้ว

[end]ธารารัตน์ #soojun #soobjun

โดย OTBs

รู้ไหมว่า'ซู'น่ารัก ตอนเมา..โอ้ธารารัตน์เบาๆ แต่'จุน'ไม่เอาหรอก เพราะซูน่ะร้ายจะตายยย

ยอดวิวรวม

145

ยอดวิวเดือนนี้

9

ยอดวิวรวม


145

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


6
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  16 เม.ย. 62 / 17:58 น.
นิยาย [end]ѵ #soojun #soobjun [end]ธารารัตน์ #soojun #soobjun | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
*เนื้อหาในนิยายมาจากจินตนาการของไรท์นะครับ ไม่ได้มีเจตนาที่จะทำให้ใครเสื่อมเสีย บุคคลในภาพคือไรท์จิ้นเฉยๆครับ พวกเขาไม่เกี่ยวข้อง และไรท์ไม่สนับสนุนให้ดื่มของมึนเมานะครับ มันไม่ดีต่อสุขภาพและส่งผลถึงคนอื่น  ที่มีในนิยายเพื่ออรรถรสเท่านั้นครับ *
_______________________________________-

ไรท์ได้ไปฟังเพลงธารารัตน์ เวอร์ชั่นcoverน่ารักๆมาครับ 
แล้วพล็อตก็พุ่งเข้ามาในหัวทันทีเลยครับ 
แน่นอนครับฟิคนิยายเรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากเพลงธารารัตน์เวอร์ชั่นน่ารักไรท์เลยเอามาตั้งเป็นชื่อเรื่องซะเลย5555
คำใบ้: ก่อนและช่วงเวลาตรงกับเรื่อง04.00am ครับ

-------------------------------------------------

     ธารารัตน์ #soojun #soobjun


soo

"รู้ไหมว่าซูน่ารักตอนเมา โอ้ธารารัตน์เบาๆ"


jun

"ให้ตกหลุมรักคนเมา จุนไม่เอาหรอก เพราะซูน่ะร้ายจะตาย"

____________________________


เพลงไว้ฟังไปอ่านไปครับ

https://www.youtube.com/watch?v=9zmPTNgBZlo

เนื้อเรื่อง อัปเดต 16 เม.ย. 62 / 17:58


เพลงน่ารักๆประกอบครับผมมมมม ธารารํตน์เวอร์ชั่นน่ารักก  เชิญพบกับความเบลอในนิยายผมได้เลย5555555
______________________________________________


The night gg Bar 

: Jun

      "E" เมื่อเอ่ยจบนิ้วมือสวยที่จับปิ๊กกีตาร์โปร่งก็ค่อยๆบรรจงดีดสายกีตาร์สายแรก...โอเคตรงสายนี้ไม่เพี้ยน 
   
      "B" ว่าแล้วก็ดีดลงที่สายที่สอง ...เยี่ยมสายนี้ก็ไม่เพี้ยน
     
      "เอาล่ะต่อไป..G" ร่างโปร่งบางเม้มปากแล้วค่อยๆใช้ปิ๊กดีดสายที่สาม 
     
      "เพี้ยน" จุนเอ่ยขึ้นคิ้วสวยขมวดยุ่ง ใช้มืออีกข้างปรับสายทันที 

       "...G" ว่าแล้วก็ดีดลงที่สายที่สามอีกครั้ง ...เยสตรงไม่เพี้ยน จากนั้นจุนก็ตั้งสายกีตาร์พร้อมเช็คเสียงอีกสามสายไปเรื่อยๆจนครบ  
    

       ผมนั่งเช็คเสียงกีตาร์ตัวประจำของผมอยู่ที่หลังเวทีของร้าน อีกไม่เกินครึ่งชั่วโมงผมก็ต้องขึ้นร้องแล้ว วันนี้ผมก็มาทำพาร์ทไทม์เป็นทั้งนักร้องและนักดนตรีของร้านเหมือนเดิม ร้านนี้เป็นร้านของพี่ชายพี่รหัสผมครับ ชีวิตปีสามไม่ได้กิจกรรมหนักเท่าไหร่ แต่จะไปเน้นพวกโปรเจคมากกว่า พอเลิกเรียนผมก็ไปเอาของที่หอแล้วก็ตรงดิ่งมาที่ร้านทันที ที่นี่ไม่ไกลจากหอผมมากครับ เดินมาไม่เกิน15นาทีก็ถึงแล้ว 

     
      ที่มาทำพาร์ทไทม์เพราะผมอยากหาประสบการณ์ครับ เพราะผมรักเสียงดนตรีอยู่แล้วอีกอย่างยังได้เงินด้วย จะได้ไม่รบกวนพ่อแม่มาก ถึงผมจะถนัดเต้นมากกว่าก็เถอะนะ ฮาาาาแต่ดนตรีผมก็ไม่น้อยหน้านะ พวกคุณเดาคณะผมออกไม่ครับ?  อืมมผมไม่บอกละกันให้พวกคุณไปลุ้นกันเอาเองดีกว่าครับ

       
     "น้องจุนนนน้องรักกกกกกของพรี่!!!!!" เสียงพี่วีพี่รหัสของผมดังลั่นมาแต่ไกล และแล้วพี่วีมาก็มายืนอยู่ตรงหน้าผม พร้อมส่งสายตา เขาเรียกว่าอะไรนะ สายตาหมาอ้อน? รึเปล่า?

    
     "ว่าาาา?" ผมถามพี่รหัสตรงหน้า

     
     "คืองี้น้องรัก ไอ้พวกพี่กิมันมาช้าอะติดกิจที่คณะเลยจะมาสามทุ่มกว่าๆ ดังนั้นวันนี้ช่วงหนึ่งทุ่มครึ่งถึงสามทุ่มครึ่ง เอ็งก็โซโล่คนเดียวไปเลยคูลๆ เดี๋ยวพอสามทุ่มครึ่งปุ๊บพี่ให้กลับได้เลย ให้พวกมันมาต่อ แล้วพี่ก็จะให้โบนัสสองเท่าแก่น้องจุนน้องรักของพี่ด้วยยย แล้วให้พักร้อน1วันน ดีมะนว้องง " พี่วีพูดยาวเหยียดแล้วส่งยิ้มกว้างมาให้ผม ...อยากหยิบแว่นกันแดดมาใส่แท้ 


     "อีก5นาที?" ผมก้มมองเวลาในโทรศัพท์แล้วเอ่ยถาม 


     "ช่ายล้าวนว้องรัก " พี่วีพยักหน้ารัวๆแล้วตอบผม


     "อาาได้ พี่อย่าลืมโบนัสกับพักร้อนผมละกัน" ผมกล่าวตอบ แล้วเช็คกีตาร์รอบสุดท้ายอย่างรวดเร็วจากนั้นก็เลือกเพลงอย่างคร่าวๆในโทรศัพท์แล้วลุกขึ้นเตรียมขึ้นเวที เพราะเดี๋ยวลูกค้าเขาก็มาขอเพลงอยู่ดีแหละครับบ


   "สุดยอดดไปเลยน้องงจุนน้องรักคนคูลของพรี่" พี่วีพูดพลางชูนิ้วโป้งให้ แล้วก็วิ่งหายไป ????

    .
    .
    .
    .

      "กรี๊ดดดดดดดดด วิ้วววววววววววววววววว ฮิ้ววววววววววว พี่จุนนน!!!!!!!!! น้องจุนนนนนนน!!!!!!!!" เมื่อผมก้าวขาขึ้นมาบนเวที ลูกค้าก็ส่งเสียงเชียร์ทันที 

       
     "วันนี้มาโซโล่เหรอค้าาาาาาาา"กลุ่มลูกค้าหญิงสาวโต๊ะหน้าเวทีเอ่ยถาม

   
     "ครับ สวัสดีทุกคนนะครับ วันนี้ผมมาโซโล่ครับยาวๆสองชั่วโมงเพราะพวกพี่กิติดกิจครับจะมาตอนสามทุ่มกว่าๆ  เอผมมาโซโล่คนเดียวแบบนี้ ทุกคนจะเบื่อรึเปล่าครับบ?" ผมนั่งบนเก้าอี้ที่ทางร้านเตรียมให้แล้วพูดผ่านไมค์โครโฟน ในอ้อมแขนมีกีตาร์ตัวประจำจากนั้นก็ส่งยิ้มละลายให้ทุกคน ผมคิดว่างั้นนะ เมื่อคุณนึกออกใช่ไหมครับ นึกออกแหละ ฮ่าฮ่า

   
    "ม่ายยยยยยเบื่ออออออออ!!!!"
    
    "กรี๊ดดดดดด ไม่เบื่อหรอกค่าาาาา รักจุนนนนที่สุดดด "
    
    "วิ้ววววววววววววว วันนี้พี่จุนคนคูลโซโล่เว้ยยยยย"
  
    "ฮิ้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววว"

        นั่นแหละครับเสียงตอบรับ ผมจึงยิ้มตอบให้ทุกคน
 

   "สามารถขอเพลงกับผมได้เลยนะครับ เอาล่ะเรามาเริ่มที่เพลงแรกกันเลยดีกว่าาาา ลาลาลอยยครับบบ ฉันจะพาเธอลอยยยย"จากนั้นผมก็ดีดกีตาร์อย่างชำนาญแล้วร้องเพลงทันที ผมชอบเวลานี้มากๆครับ

.
.
.
.
 "ลาลาลอยย ลอย ลอย ลอย.."ผมร้องจบท่อนสุดท้ายแล้วค่อยๆดีดกีตาร์ลงเบาๆ แล้วฉีกยิ้มกว้างให้ทุกคน
 

    ... สายตาเจ้ากรรมดันไปเห็นผู้มาใหม่ วันนี้เขาก็มาอีกแล้ว คนที่คุณก็รู้ว่าใครครับ ผมว่าเผลอๆคงเป็นลูกรักของคุณด้วยซ้ำ ผมรู้นะว่าคุณเชียร์เขาน่ะ! ก็ไอ้คุณซูเดือนมหาลัยปีที่แล้วยังไงล่ะครับ ผมนี่ไม่อยากจะเอ่ยถึงเลยจริงๆแต่กลัวคุณงง นี่จุนรักคุณนักอ่านมากเลยนะครับรู้ไหมมม 

  
       แฟนเก่าใช่ครับเขาเป็นแฟนเก่าของผม ตั้งแต่เลิกกันวันนั้นพวกเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย จริงๆก็ผมเองนี่แหละครับที่เลี่ยงการเจออีกฝ่ายตลอด ก็เลิกกันแล้วทุกอย่างก็ควรจบครับแยกย้าย ไม่มีความจำเป็นต้องเจอกันหรือคุยกัน ผมเลยมักหนีเขาตลอดมาเป็นเดือนๆ ยกเว้นที่นี่ที่ผมหนีไม่ได้ เขาเลยมาทุกวันที่ผมมาทำงานมั้งครับ รึเปล่านะ ไม่หรอกคงมาเที่ยวปกติแหละครับ คงไม่มีเยื่อใยต่อกันแล้วแหละ..


       ผมยังคงร้องเพลงดีดกีตาร์ไปเรื่อยๆส่งยิ้มหวานให้ทุกคน เห็นอีกฝ่ายเอาแต่กระดกเครื่องดื่มสีอำพันเข้าปาก เหมือนไม่ได้ดื่มมานาน ฮัลโหลเมื่อคืนวานเอ็งก็มาไหม แต่เหมือนวันนี้จะมากกว่าทุกวันครับ จริงๆผมก็ไม่ได้อยากมองอีกฝ่ายนะครับ คือมันตรงกับสายตาผมพอดีอะครับ เลือกโต๊ะดีมากครับคุณ ผมนี่ยกนิ้วให้เลยไม่ใช่นิ้วโป้งนะ 

      
       เหมือนผมจะคุ้นๆนะครับว่าวันนี้เป็นวันอะไรซักอย่าง อืมมมม อ๋อผมรู้แล้วครับว่าวันนี้วันอะไร ผมให้เวลาคุณทายครับ 
.
.


       เฉลยครับ วันนี้เป็นวันครบรอบ และวันที่ผมกับเขาเลิกกัน ครับ ถูกครับพวกเราเลิกกันในวันครบรอบที่ตกลงเป็นแฟนกัน ที่ตลกร้ายคือสถานที่เดียวกันด้วยครับ  ซึ่งผมจุนคนนี้เป็นคนบอกเลิกเขาเองครับ ใจร้ายมากเลยคุณว่าไหม แต่ถึงอย่างนั้นก็สมควรเลิกกันอยู่ดีครับผมเชื่อว่าถ้าเป็นคุณ คุณก็จะเลิกครับแต่อาจไม่บอกให้วันครบรอบแบบผม 


      ยิ่งรัก มากก็ยิ่งเจ็บ มากแล้วก็ยิ่งเกลียด มากด้วยเช่นกัน เขาใจร้ายกับผมก่อนนะครับใจร้ายมากๆด้วย สิ่งที่ผมทำผมว่าเขาทำร้ายผมมากกว่าด้วยซ้ำครับ แต่ก็ช่างเถอะครับเรื่องมันจบไปแล้ว อีกอย่างผมก็ไม่ได้โกรธแค้นอะไรแล้วด้วย ก็เป็นเพื่อนร่วมโลกร่วมมหาลัยแหละครับ มัวแต่จมกับมันเราก็จะเศร้าเปล่าๆ ผมเสียน้ำตากับมันมาเยอะแล้ว 


     เขาเงยหน้ามาสบตากับผมพอดีสงสัยรู้ว่าโดนนินทาอ่าวไม่ใช่เหรอ ..ผมคิดเพลงต่อไปออกแล้วครับ 

 
      "มาต่อกันที่เพลงต่อไปเลยครับ นั่นก็คือเพลงธารารัตน์ ครับผมมมม"เสียงเพลงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง พี่กิมาช่วยเล่นคีย์บอร์ดให้แล้วครับ ฮาาาา ผมจึงดีดกีตาร์ตามทำนองทันทีแล้วร้องเพลงเมื่อถึงจังหวะ
.
.

      "รู้ไหมว่าเธอน่ารักตอนเมา โอ้ธารารัตน์เบาๆ"


      "ให้ตกหลุมรักคนเมา ไม่เอาหรอก"


      "ฉันรู้ว่าเธอน่ะร้ายจะตาย เธอมีผู้หญิงมากมาย"


      "ถ้าไปหลงรักเธอคงทำฉันเดือดร้อนน"


      "ในค่ำคืนที่เหว่ว้าาา แอลกอฮอล์เปลี่ยนเธอไปช้า...ช้า" เมื่อผมหันไปมอง แก้วเปล่าเต็มโต๊ะเลยครับ เห้ยยมันเปลืองนะเว้ยยย จะหลับแหล่ไม่หลับแหล่แล้วครับนั่นนะ อ่าวๆ เขาลุกขึ้นแล้วครับ 


      "ใจเธอกำลังเรียกหาา ให้ฉันเข้าไปไขว่คว้าา..." เฮ้ยๆ เขาเดินเซๆมาทางนี้ครับทุกคน แต่ผมก็ต้องร้องเพลงต่อครับ


      "อยู่ๆเธอก็มาหาเอง มาด้วย----" "จุนนน!"ไอ้คุณซูเรียกครับผมนี่ดุ้งเลย เวทีไม่ได้สูงมากครับ ไม่พอครับเขาเอาแขนสองข้างวางทับกันที่เวทีจากนั้นก็หนุนแขนตัวเองนอนครับ ...



    ไอ้พี่กิไม่หยุดเล่นดนตรีครับผมก็ต้องร้องต่อ รักงานหรือแกล้งผมกันแน่ ถึงไหนแล้วเนี่ย


     "เธออาจอยากได้ฉันเป็นแฟน หรือต้องการเพียงone night stand..." ไอ้คุณซูตอนนี้นอนหนุนแขนตัวเองแล้วมองผมครับ หน้านี่แดงเชียวดูก็รู้ว่าเมา เขาส่งยิ้มให้ผมครับ..แต่สิ่งที่พีคกว่านั้นคือ





    "จุนดีกัน!!!!"แล้วยื่นนิ้วก้อยมาให้ผม..



    "I don't know..........." อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกคุณมึงงงงงงงงงงงงครับบบบ เราไม่ได้มีกันแค่สองคนนะว้อยยยยย ยังมีหน้ามายิ้มให้อีก ทุกคนมองมาที่ผมสลับกับไอ้คุณซูกันรัวๆเลยครับ โป๊ะ โป๊ะมากก

 
     แต่ไอ้พี่กิยังเล่นต่อครับ ได้!!!


     "โอ้ธารารัตน์!" ผมเลยร้องตัดจบครับมองไปที่ไอ้คุณซู มันยิ้มหวานครับแล้วก็เดินกลับหลุมเอ้ยที่โต๊ะ ยกแก้วขึ้นดื่มต่อจากนั้นก็เข้าสู่ห้วงนิทรา เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เดี๋ยวววววววววววววว เอ็งไม่ได้แกล้งตูใช่ไหมม ตอบบบบบ ไม่สิผมไม่คุยกับเขา.. ชิพละ


    "สามทุ่มครึ่งแล้ววันนี้สนุกมากๆเลยครับขอบคุณทุกๆคนมากนะครับบายครับบบบบแล้วพบกันใหม่"ผมพูดรัว คว้ากีตาร์แล้วรีบเดินลงจากเวทีทันที 



   ..กริบกันทั้งบางครับ...



   "สวัสดีครับทุกคน จินมารายงานตัวแล้วครับบบ" ดีหน่อยที่ไม่กี่นาทีพวกเพื่อนพี่กิก็มากันครบ ทุกอย่างเลยกลับสู่สถานการณ์ปกติ


   "เก็บแฟนเด็กด้วยนะนว้องรักของพรี่ คนน่ารักไม่หน้างอน้าาา" ไอ้พี่วีชะโงกหน้ามาแซวผมครับ ใช่ครับผมกำลังเดือด


    "แฟนเฟินอะไรพี่ เลิกกันแล้วนี่แค่เพื่อนร่วมโลกกับเพื่อนร่วมมหาลัยและน้องรหัสพี่เป็นผู้ชายด้วย"ผมตอบพลางเก็บกีตาร์ใส่กระเป่าให้เข้าที่ จากนั้นคว้ากระเป๋าเป้เตรียมกลับหอ


    "หราาา อืมเชื่อๆแต่จุนหงุดหงิดน่ารักดีดูแง้วๆเหมือนแมว" พี่วียิ้มแปลกๆแล้วพยักหน้าสองสามทีให้ผม


    "ไอ้ซูมันรักมึงมากนะจุน"พี่วีพูดกับผมด้วยสีหน้าจริงจัง


       
    "...ผมกลับละพี่ หวัดดีครับ"ผมยกมือไหว้ สพายเป้แล้วเดินออกมา 



    "เก็บแฟนเด็กด้วยว้อยยยยยยยย" เสียงพี่วีดังไล่หลังมาครับ งี้แหละครับไบโพขึ้นลงฮ่าฮ่า ผมล้อเล่นนะ
.
.
.
.

      โอเคและนี่ก็เป็นเหตุที่ทำให้ผมต้องมายืนมองบุคคลที่กำลังหลับอยู่คาโต๊ะ


     "เฮ้! นาย ตื่นๆ!!"ผมเรียกพลางเขย่าตัวอีกฝ่ายไปด้วย


    "จุน...."เขาค่อยๆลืมตามองรอบๆพอเห็นผมเรียอย่างแผ่วเบา แล้วหลับต่อฟาคคคคคคคคคคคคคคคคค ตูแบกเอ็งไม่ไหวนะว้อยยยยยยยยยยยยย ผมไม่ยอมแพ้ครับ เขย่าต่อแต่อีกฝ่ายไม่มีท่าทีจะตื่น หลับลึกอะไรปานนั้นกันนะ 

     
    ประเด็นคือผมจะแบกยังไงให้ไหว ต้องการความช่วยเหลือครับบบ 



    "อ่าวจุน ไหงไอ้ซูนอนงั้นอะ" พี่กุกครับ เขามองผมกับไอ้ซูงงๆ 


    "เออแต่จุนมาก็ดี เราจะไปส่งไอ้ซูใช่ป้ะงั้นเอารถพี่ไปเลยวันนี้มันติดรถพี่มา เดี๋ยวพี่ว่าจะค้างที่นี่แล้วติดรถวีไปมอเลย" ห้ะะะะะะ อะไรนะ ว่าไงนะ นี่ไอ้ซูน้องชายพี่ไม่ใช่หรือออออออออออ


    "มาๆเดี๋ยวพี่แบกมันไปใส่รถให้"พี่กุกไม่ฟังอะไรต่อครับแบกไอ้คุณซูออกไปทันที ผมเลยได้แต่เดินตามไปแบบงงๆ  มีใ็ครงงเป็นเพื่อนผมไหมครับ 


   "โชคดีนะน้องกลับดีๆ อะกุญแจรถกับคีย์การ์ดคอนโด"พี่กุกส่งของให้ผมแล้วตบบ่าผมพลางส่งยิ้มกว้างมาให้แล้วเดินหายเข้าไปในร้าน สักครู่ครับผมกำลังประมวลผล ... ... ... ... ...   วอทททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททท
.
.
.

   ครับ นั่งอยู่บนรถแล้วครับตอนนี้ติดไฟแดงครับ ไอ้คุณซูหลับสบายเลยครับนอนยิ้มเชียวจะสงสัยฝันดี


  "ไม่ยุ่งกันแล้วแต่ดันกลับด้วยกันซะงั้น ตลกร้ายว่ะนาย" ผมก็แปลกไปพูดกับคนเมาแถมหลับอีกต่างหาก แต่เมืองกรุงรถติดนานมากครับ ผมก็เหงาเป็นนะะคุณ


   "..จุนกลับมาหาซูแล้วใช่ไหม.." 

  
    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ผมหันขวับไปมองแทบไม่ทัน


     เสียงนั้นดังขึ้นแผ่วเบาแต่ในรถเงียบมาก ผมได้ยินเต็มสองหู มองคนที่นั่งนอนข้างๆทันที


     ..ละเมอเหรอ? คงใช่เพราะเจ้าตัวยังหลับอยู่เลยแถมขมวดคิ้วยุ่งอีกต่างหาก 


       "..." ผมเอื้อมมือไปนวดปมระหว่างคิ้วของอีกฝ่ายให้คลายออก


        "..แล้วซูอยากได้คำตอบแบบไหนล่ะ?" ผมเอ่ยตอบไปถึงจะรู้ว่าเขาไม่น่าจะรับรู้ก็ตาม ผมเค้นยิ้มให้กับตัวเองแล้วพูดต่อ


        "แต่ไม่ว่ายังไง..ก็ไม่อยากกลับไปหรอกนะ.." รถคันหน้าเริ่มเคลื่อนตัว ผมจึงกลับไปโฟกัสกับการขับรถต่อทันที ยังไม่อยากตายครับ ประเด็นคือจะไม่ตายคนเดียวด้วยไง


       "ซู..อยาก..ให้จุนกลับมาหาซู.." ปริ๊นนนนนนนน!!!!!!!!!!!!!!!!!ปริ๊นนน!!!!!!!!!อยู่ๆรถข้างหลังก็บีบแตรเสียงดังเลยครับ เหมือนเมื่อกี้คนข้างตัวจะพูดละเมออะไรซักอย่างด้วยแต่ผมได้ยินไม่ถนัด

.
.
.
.

คอนโด BH 

  

   ผมจอดรถยนต์ของพี่กุกที่ลานจอดรถใต้คอนโด จากนั้นก็เดินลงจากรถไปเปิดประตูอีกฝั่ง แล้วเขย่าตัวเรียกอีกฝ่าย

  "นาย!!!!ถึงแล้ว!!!!"


      นิ่ง..


   "ตื่นๆๆๆๆๆๆ!!!!!"


   นี่หลับหรือซ้อมตาย..


   "จะไปห้องไหมห้ะะะะ!!!" ผมเขย่าตัวเขาแล้วพูดต่อ


   "ช่วยลุกขึ้นมาเดินหน่อยได้ไหมห้ะะ!!!!"



   "ตูแบกเอ็-----" "ได้..ดิ..สำหรับ..จุน..ได้..เสมอ" ผมพูดยังไม่ทันจบไอ้คุณซูก็แทรกขึ้นมาแล้วออกมาจากรถทั้งๆที่หลับตาอยู่ ..มันยิ้มด้วยครับ ไม่ได้แกล้งถูกไหม 


    "เฮ้ยๆอย่าล้ม" เมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มเซผมก็คว้าแขนแกร่งไว้ก่อน โดยไม่ลืมหันไปล็อครถให้เรียบร้อยแล้วลากคุณชายซูเข้าคอนโดอย่างทุลักทุเล ดีหน่อยที่เขายังเดินถึงจะหลับตาก็เหอะ
.
.


    ติ๊ง!


       เสียงลิฟท์ดังขึ้นบ่งบอกว่าถึงชั้นที่ต้องการแล้ว VIPชั้บบนสุด..คอนโดนี้เป็นหนึ่งในธุรกิจของพ่อแม่ไอ้คุณซูกับพี่กุกครับ ใช่ครับพวกเขาเป็นเจ้าของที่นี่ ที่วิเศษสุดๆก็คือวิวครับสวยมากๆด้านบนมีหอดูดาวด้วย เคยมีคนโม้ให้ผมฟังน่ะครับ ฮ่าฮ่า แต่ผมก็ชอบดูหอมากกว่าอยู่ดีครับ ไม่ยุ่งยากด้วย


     ------------------
        soobin   
    -------------------

      ตามป้ายนั้นเลยครับตอนนี้ผมอยู่หน้าห้องของอีกฝ่ายแล้ว ตอนนี้กำลังทุลักทุเลกับการหยิบคีย์การ์ดในกระเป๋ากางเกงเพราะมือแขนอีกข้างผมต้องประคองเขาไงครับ ชีวิต..


      "ข้า!..คือผู้กล้าา"แล้วไอ้คุณซูก็ชูกำปั้นขึ้นฟ้าครับทั้งตาที่ปิด เดี๋ยวก่อนนนนน


      "โอเคผู้กล้า ตอนนี้ผู้กล้าเข้าห้องได้แล้วว้อยยย!!!!" ผมไม่รอช้าดันหลังอีกฝ่ายเข้าห้องของเจ้าตัวแล้วปิดประตูตามมาทันที เหนื่อยครับ อยากให้คุณมาช่วยผมจังแต่ไม่ได้


      "ข้าาา จะ..ปกป้อง!..เจ้าเองจุน!" ...ยัง..ยังไม่จบอีก แล้วดูครับลงไปนั่งกับพื้นละนั่น


     "แต่ตอนนี้ผู้กล้าดูแลตัวเองให้ได้ก่อนได้ไหมห้ะะ!!!!"


      " ลุก! ไป! นอน! ใน! ห้อง! " ผมดึงแขนเขาให้ลุกขึ้นครับ เขาก็ทำตามอย่างว่าง่ายแต่ตาก็ยังปิดอยู่ดี ผมว่าอาการน่าจะหนักนะ 


        ตุบบ !

        จุนปล่อยร่างสูงลงสู่เตียงทันที เขายืนหอบสักพักแล้วเพ่งมองไปยังคนที่นอนหลับตาพริ้มยิ้มหวานเหมือนกำลังฝันดี  ร่างโปร่งบางถอนหายใจแล้วเดินหายไปในห้องน้ำ ไม่กี่นาทีต่อมาก็กลับมาพร้อมกับกะละมังและผ้าชุบน้ำในนั้น เขาวางกะละมังไว้ที่หัวเตียงก่อนจะเดินไปถอดรองเท้าให้อีกฝ่าย ไม่ใช่อะไรหรอกแค่สงสารแม่บ้านที่ต้องมาลำบากทำความสะอาดเตียง 

   
         ผมนั่งลงที่เตียงข้างตัววุ่นวาย หยิบกะละมังมาวางไว้บนตัก บิดผ้าหมาดๆแล้วค่อยๆเช็ดใบหน้าที่กำลังแดงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ คิ้วไอ้คุณซูบขมวดยุ่งอีกแล้วครับ มาที่ร้านอยู่ได้ทุกวันถ้าวันนี้ไม่มีผมแล้วใครจะมาดูครับ ป่านนี้คงหลับตายคาโต๊ะร้านนั่นแหละครับ นึกแล้วก็หมั่นไส้ ผมเลยเช็ดแรงๆไปสักทีสองที พอเสร็จที่หน้าแล้ว ผมก็เช็ดแถวคอให้เขาต่ออีกหน่อยครับ
      แล้วสะบัดผ้าให้ปิดหน้าอีกฝ่ายไปเลยเมื่อเช็ดเสร็จ สุดท้ายก็ถอดเสื้อตัวนอกและเข็มขัดให้ครับ แค่นี้น่าจะพอแล้วแหละคงนอนไม่อึดอัดแล้ว ผมไม่อาบน้ำให้หรอกนะ! ไม่เปลี่ยนเสื้อให้ด้วย แค่นี้ก็โอเคแล้วครับ !

          
         เหมือนผมจะลืมอะไรไป ไอ้คุณซูมันยังไม่ได้อ้วก-------คงไม่ต้องแล้วครับเพราะตัววุ่นวายเดินละเมอเข้าห้องน้ำไปเรียบร้อย หน้าที่ของผมคือลูบหลังและคอยกดชักโครกให้ครับ เขาดูเป็นคนละเมอที่เทพนะทุกคน พอเรียบร้อยร่างสูงก็ล้มตัวนอนที่เตียงทันที 
        ปิดท้ายของผมคือเอาผ้าชุบน้ำเช็ดปากให้อีกฝ่ายครับเสร็จเรียบร้อยก็เอาผ้าใส่กะละมัง ลุกขึ้นเตรียมเอาของไปเก็บครับ


         ผมเดินเข้าครัวไปทำข้าวต้มสูตรคุณแม่ผมเลยนะะะ ให้อีกฝ่ายครับเพราะตอนนี้ก็ตีสองแล้ว เดี๋ยวแช่ตู้เย็นไว้แล้วให้มาเวฟกินเองครับ พอเก็บข้าวต้มเข้าตู้เย็นเสร็จผมก็เอามะนาวมาคั้นครับ เพราะไว้ดื่มให้สร่างได้ 
        ทั้งข้าวต้มและน้ำมะนาวอยู่ในตู้เย็นเรียบร้อย เป็นอันเสร็จครับ อ้อผมรอให้ข้าวต้มหายร้อนก่อนแล้วค่อยเอาเข้าตู้ครับเพราะเดี๋ยวจะเปลืองไฟแล้วตู้เย็นจะพังเร็ว


          หันไปเห็นโพสต์อิทกับปากกาก็เกือบลืมเลยครับ ผมเลยเขียนบอกเขาไว้ซักหน่อย


                                                  
----------------------------------------------
' ดูแลตัวเองหน่อยเหอะ เลิกไปดื่มได้ละ !
อย่าทำให้คนอื่นต้องลำบากได้ป้ะ!
 ข้าวต้มกับน้ำมะนาวอยู่ในตู้เย็น เคนะ!!! 
  
                                ใครก็ได้อย่ายุ่ง!
----------------------------------------------


         
     เสร็จสิ้นภารกิจแล้วครับทุกคน ปรบมือสิครับคนหล่อบอกขนาดนี้ ผมเลยเดินไปชะโงกหนเามองผมงานของตัวเองที่กำลังนอนขมวดคิ้วครับอีกแล้ว เห็นแล้วขัดตาครับผมเลยเอานิ้วนวดที่ปมระหว่างคิ้วให้มันคลาย


     !!!! แต่ผมเอามือออกไม่ได้ครับ เพราะอีกฝ่ายเอาแขนผมไปกอดแล้วเอาหน้าหนุนมือผมเรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่ทันขยับเสียงงึมงับของอีกฝ่ายก็ดังขึ้น


     "ซูคิดถึงจุนนะ..ไปหาจุนทุกวานเลยแต่เจอจุน..แค่ที่ร้าน ซูเศร้า..จุนกลับมาไม่ได้เหรอ.." พอเพ้อบ่นเสร็จเจ้าตัวก็บึนปากแล้วซุกหน้าลงกับมือผมเลยครับ.. นี่ลูกใช่ไหม ผมเค้นยิ้มแล้วค่อยๆแกะพันธนาการออก ไม่ว่ายังไงก็อย่าลืมครับว่ามันจบแล้ว หมดเวลาแล้วครับ..



      "รู้ไหมว่าซูน่ารักตอนเมา..ฝันดีนะซู.."


        ปัง...เสียงปิดประตูบ่งบอกว่าเขาได้กลับไปแล้ว


                               end
_______________________________________________




       จบแล้วครับบบบ หลังจากดองมานาน 

        

        ผมพึ่งว่างเองครับแอร่ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านครับ



       และน้อมรับทุกคำติชมครับ ทั้งง่วงและเบลอกับตอนนี้ 

       


      จะพยายามไปเรื่อยๆครับ รักนักอ่านทุกคนและ แล้วพบกันใหม่ครับ :)













     








   


 
















    

  







      

  

        
    


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ OTBs จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 02:20

    ตอนนี้เริ่มต่อเรื่องได้บ้างแล้ว รออีกตอนนึงนะคะ

    #2
    0
  2. วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 14:20

    รรอนะค้าา

    #1
    1
    • 15 ตุลาคม 2562 / 21:58
      ขอโทษที่มาช้าแบบมากๆๆนะครับ แล้วก็ทำได้ไม่ดีด้วย ขอโทษจริงๆครับ
      #1-1