ข้าเป็นแค่เด็กรับใช้

ตอนที่ 16 : บทที่ 13 เจ้ามีชื่อไหม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    8 ต.ค. 63

บทที่ 13 เจ้ามีชื่อไหม

ท่านหญิงซู่หมี่จับจูงสินค้าประมูลตัวน้อยเดินลัดเลาะผ่านทางด้านหลังร้านเพื่อขึ้นรถม้าที่พี่ชายรองของตน

“ท่านลุงเหลียง ไปส่งข้าที” สารถีประจำรถคุณชายเงยหน้าขึ้นมามองเด็กหญิง

“ขอรับคุณหนู” ลุงเหลียงเป็นสารถีคนเก่าคนแก่ของตระกูลย่อมต้องเลือกการรับใช้คุณหนูแล้วปล่อยให้คุณชายหาทางกลับเอง ไม่นั้นก็จงนอนที่นี้แหละคุณชาย

ร่างของคุณหนูถูกจับจูงขึ้นไปบทรถม้าอย่างสุภาพ หากแต่ชายแก่กลับเอยถามถึงผู้ที่ต้องคอยติดตามอีกคน

"วันนี้เทียนเทียนจะค้างที่นี้ลุงเหลียง"

"ขอรับ" ชายแกหัวล้าน ยิ้มฝันหล่ออย่างเข้าใจความหมายของบุรุษที่ต้องหาความสำราญบ้างแทนที่จะมาตามติดเป็นพี่เลี้ยงคุณหนูตลอดเวลา

“เด็กน้อยเจ้ามีชื่อหรือไม่”

“.....” เงียบ

/ไม่มีสินะ แล้วนิยายเรื่องเก่านั้น มีชื่อตั้งแต่ต้นเลยได้อย่างไรกัน หรือข้าซื้อผิดคนนะ/

“เจ้าเป็นใบ้หรือย่างไร”

“ปะ ปะ ปล่าวขอรับ บะ บ่าวไม่มีชื่อขอรับ”

“ดีๆ อย่างนั้นข้าจะตั้งชื่อให้เจ้าว่า......” คุณหนูตระกูลซู่พลางใช้ความคิด หมุนศีรษะไปมา พลันเห็นเจ้าแมวอ้วนในตรอกด้านหลังของหอเริงรมณ์

/อย่างไรก็เข้ากับชื่อนี้อยู่ดี ข้าจะทำท่านั่งคิดไปทำไมเนี่ย/

“........เสี่ยวเมา”

“ต่อไปนี้เจ้าชื่อ เสี่ยวเมา แมวน้อยของข้า เข้าใจมั้ย” เสี่ยวเมาน้อยพยักหน้ารับแบบงง เขาเป็นคนแต่ดังกลายเป็นแมวน้อยเสียแล้ว

“แล้วต่อไปนี้ ไม่ต้องเรียกบ่าวเบ้ออะไร เข้าใจมั้ย ตระกูลซูยึดถือความเท่าเทียมกัน ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ล้วนเท่าเทียมกัน”

“ขอรับ บะ....เสี่ยวเมาทราบแล้ว”

“ต่อไปนี้จงเชื่อฟังข้า ข้าจะเป็นแม่สื่อ เอย ข้าจะเป็นพี่สาวให้เจ้าเอง

“ขอรับ เสี่ยวเมาจะเชื่อฟังคุณหนู”

เด็กน้อยวัย สิบปีและเก้าปี นั่งเงียบมาตลอดทางไม่ได้มีบทสนทนาอะไรเพิ่มเติมใด 

มีเพียงดวงตาของคนที่ถูกประมูลพยายามฝืนไม่ให้หลับลงไปอย่างยากลำบาก

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น