[FIC Shokugeki on soma X Oc] ผมแค่คนธรรมดา(?) (BL/Yaoi/Harem)

ตอนที่ 4 : III

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2152
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 148 ครั้ง
    11 ต.ค. 61

Mafu talk 




3เดือนต่อมา




สวัสดีฮะผม มาฟุ เองนะฮะนี่เวลาก็ล่วงเลยมาจนถึงเดือนเมษาแล้ว ส่วนโซมะจังก็ได้จดหมายผ่านเข้ามาเหมือนกัน 




ผมก็เลยสงสัยเพราะ คุณนาคิริ ไม่ให้ผ่านหรือว่าเพราะ คุณนาคิริไม่ได้พูดความจริง? อืม....คิดแล้วปวดหัวแฮะ อ๋อ! 




แล้วก็โซมะจังรู้เรื่องที่ผมมีบาร์โค้ดใต้ตาหลังจากผม ได้มาอยู่บ้านโซมะจังแค่วันเดียว เพราะโซมะจังเอาผ้ามาเช็ดตัวให้ผมเนี่ยสิ! 




ผมมาอาศัยอยู่ยังไม่พอผมไปลำบากโซมะจังอีกง่ะ แต่เอาเถอะฮะสามเดือนที่ผ่านมา มันก็ไม่มีอะไร ผมไปช่วยโซมะจังดูแลร้าน เช่น หลังจากโซมะจังปิดร้าน ผมก็ไปทำความสะอาดร้านแล้วให้  โซมะจังไปพักเพราะผมไม่ได้ช่วยงานตอนที่ร้านเปิด 




ด้วยเหตุผลที่ว่า 'เดี๋ยวเงื่อออกเยอะแล้วรองพื้นจะหายเอานะไม่อยากให้ใครรู้นี่นา' ซึ่งนั่นทำให้ผมต้องไปนั่งเล่นกับตุ๊กตาแล้วฟังเพลงไปด้วยแล้วไป กลิ้งเล่นบนเตียงเพราะผมก็ไม่มีอะไรทำนักหรอกนะฮะ 




เอาล่ะกลับมาปัจจุบันดีกว่าโซมะจังก็ยังคงไม่รู้ว่า ผมเป็นแมวหลังจากคิดอะไรนานไปหน่อยผมก็ โดนโซมะจังอุ้มมาถึงหน้าโรงเรียนแล้ว แต่ผมเคยพูดกับโซมะจังแล้วนะว่า อย่าอุ้มผมเลยนะฮะหนักเปล่าๆ ซึ่งโซมะจังบอกว่า ไม่เห็นหนักเลยดีซะอีกได้ออกกำลังกาย แต่ผมลำบากเวลาที่โซมะจังอุ้มเพราะผมกลัวว่าหางผมวันจะไปโดนแขนโซมะจังเนี่ยสิ 





ณ โรงเรียนโทสึกิ




ตอนนี้ผมขออธิบายข้ามนะฮะตอนนี้ ต้องให้เด็กใหม่ขึ้นไปแนะนำตัวฮะ โซมะจังขึ้นไปแล้วฮะ แล้วโซมะจังก็พูดเรื่องที่ไม่เข้าหูทุกคนเท่าไหร่ตอนก่อนจะลงมาโซมะจัง โดนปาของใส่ด้วยแต่โชคดีโซมะจังไม่โดนอะไร 




ผมก็เลยต้องขึ้นไปแทนและผมก็ติดปัญหาอย่างเดิม เอื้อมไม่ถึง พอผมมายืนตรงนี้โต๊ะมาก็บังผมแล้วที่สำคัญผมก็หยิบไมค์ไม่ถึงด้วยง่ะ นี่สินะที่เค้าว่ากันว่า เกิดมาเตี้ยต้องทำใจ แต่ไม่นาน คุณนาคิริ เอาเก้าอี้เตี้ยให้ผมยืนมาวางให้เเล้วเดินสบัดผมเดินกลับไป ผมได้ยินเสียงของคนที่ซุบซิบนินทาผมอยู่กับคนที่พูดถึงผมในแง่ที่ปกติ




'ดูสิอยากให้คนสนใจทำเป็นหยิบไม่ถึง'ผมหยิบไม่ถึงจริงๆนะส่วนสูงผมอยู่ประมาณเลยเข่าโซมะจังไปนิดเดียวเองนะ




'นั่นสินะสงสัยเป็นพวกตอแ_ลหน้าซื่อ'อะไรกันทำไมมาว่าผมแบบนั่นล่ะ(ไรต์เนี่ยแหละจะไม่ทนจับฆ่าหมกป่าแม่งให้หมดทุกคนเลย!//ไรต์)





'ดูสิเด็กน้อยโชตะล่ะอร้ายยยยยยน่ารักกกก'เอ่อ...ขอผมไม่พูดนะ





'เกิดมาหน้าตาน่ารักขนาดนี้ยอมใจเถอะเกิดเป็นผู้หญิงเถอะน้องอร้ายยยน่ารักเป็นบ้าเลยยยย'เอ่อ...ผมเกิดเป็นผู้ชายน่ะดีแล้วครับ






เอาเถอะปล่อยพวกเค้าไปผมก็แค่แนะนำตัวแค่นั้นก็จบนี่นาถึงจะมีคนพูดซุบซิบนินทาอะไรผมก็ได้แต่อย่ามาว่าผู้มีพระคุณของผมล่ะผมแค้นฝังใจแน่แล้วที่ซุบซิบนั่นส่วนใหญ่ก็จะเป็นเรื่องที่ปกติล่ะนะไม่ได้ว่าร้ายอะไรเท่าไหร่




"ผมชื่อ มิชิโระ มาฟุ ฮะ ฝากตัวด้วย"แค่นี้แหละครับไม่มีอะไรพูดแล้วสภาพผมคือโผล่แค่หัวแล้วผมก็เดินลงไปหาโซมะจัง



(น้องใส่ฮูดอยู่นะ)




"โซมะจังผมมาแล้วฮะ"เอ๋...ผมรู้สึกว่าเมื่อกี้ คุณนาคิริ เพิ่งเดินไปนะ




"อ่า....ไปกันเถอะ"พอกำลังจะเดินไปห้องที่ผมกับโซมะจังต้องสอบวัดระดับพอที่เดินตามหลังโซมะจังอยู่ก็ถูกคนผลักล้มไปพอเงยหน้าขึ้นมาอีกที ก็เห็นคนที่ผลักผมยิ้มหัวเราะผมเเล้วเดินไปส่วนผมก็คลาดสายตาจากโซมะจัง หาโซมะจังไม่เจอ ผมเลยเดินไปที่   โซมะจังกับผมต้องไปสอบซึ่งพอเดินมาถึงทุกคนก็จับคู่กันหมดแล้ว ผมก็เดินไปหาโซมะจังที่อยู่กับผู้หญิงผมสีนํ้าเงินตาเหลืองที่ทำท่าเหมือนกับกลัวสิ่งรอบข้างตลอดเวลา ผมเลยเดินไปดึงขอบเสื้อของโซมะจัง โซมะจังก็พูดกับผมว่า




"มาฟุ หายไปไหนมาเนี่ยหาตั้งนาน....เข่าถลอกนิ ใครทำ!"ก่อนที่ผมจะตอบก็มีคนเข้ามาพอดี (พอดีว่ามาฟุนั้นบื้อได้โล่จึงไม่ได้สังเกตุสายตาของทุกคนที่จ้องโซมะนั่นเอง//ไรต์)




"อรุณสวัสดิ์ เหล่าเด็กฝึกหัด"แล้วอาจาร์คนนั้นที่ผมรู้ชื่อทีหลังว่าโรแลนด์แชปเพลล์นั่นเอง อาจาร์คนนั้นก็บอกว่าถ้ากลุ่มไหนไม่ได้ A ก็จะได้ E ในทันทีแล้วอาจาร์ก็พูดต่อว่า




"รู้สึกว่าห้องนี่จะมีนักเรียนเศษสินะ ใครไม่มีคู่ขอให้ยกมือขึ้น" แล้วผมก็ยกมือแต่...อาจาร์เค้าไม่น่าจะเห็น




"บอกให้ยกมือขึ้น"อาจาร์พูดซํ้ารอบสองทีนี้โซมะจังเค้าอุ้มผมแล้วให้ผมยกมือ แต่....นี่ประชดใช่มั้ยนะ




"งั้นเธอก็อยู่กลุ่มนั้นไปเลยเเล้วก็"อาจาร์ก็พูดเสร็จปุ๊ปผมก็ได้อยู่กลุ่มโซมะจังปั๊ปเลย





"เริ่มทำอาหารได้!"พอสิ้นเสียงทุกคนก็เริ่มทำอาหารของกลุ่มตนเองส่วนโซมะจังกับผมก็ยืนงงๆไป ส่วน คุณทาโดโคโร่ ก็ทำท่าเหมือนตัวเองจะไม่อยู่ในโลกนี้เเล้วงั้นแหละ ซักพักโซมะจัง ก็เดินไปดูสูตรที่เขียนไว้ซึ่งผมไม่ไป ไปทำไมล่ะฮะถึงไปผมก็โดนโต๊ะบังมองไม่เห็นอยู่ดี T T (บอกไปแล้วเกิดมาเตี้ยต้องทำจะ---แอ๊ก//เกิบลอยมา)




"เอ่อ...มิชิโระคุง พอจะทำอาหารจานนี้เป็นมั้ยคะ?"คุณทาโดโคโร่ พูดขึ้นมาทำให้ผมหันหน้าขึ้นไปมอง เอาจริงๆก็เคยฝึกทำเมนูนี้ตั้งแต่แม่ผมยังอยู่บนโลกนี้อยู่เลยผมก็พอทำเป็นอยู่บ้างแหละ




"พอเป็นฮะ แต่จะเรียกผมว่า มาฟุแบบโซมะจังเรียกก็ได้นะฮะ คุณทาโดโคโร่"ผมพูดออกไปเพราะโดนโซมะจัง เรียกมาฟุจนชินแล้ว พอถูกเรียกนามสกุลเเล้วผมรู้สึกแปลกๆ




"งั้นมาฟุจังเรียกฉันว่า เมงุมิ นะจ๊ะ"หลังจากนั้นผมกับ เมงุมิจังก็เริ่มทำอาหารของกลุ่มตัวเองส่วน โซมะจังก็เดินไปทั่วเลยฮะ พอเริ่มการตุ๋นเนื้อ เมงุมิจังก็จ้องซะเหมือนกับว่า ถ้าไม่จ้องเดี๋ยวมันจะหายไปจากโลกอะไรอย่างงี้ 




แต่พอ โซมะจังทักพวกผมทั้งสองคนไปดูเครื่องเทศ เมงุมิจังก็คลายความกังวลออกไปแล้วบอกว่าจะไปหยิบจาน ส่วนผมก็ถูกโซมะจังเรียกไปหา แต่ผมเหลือบไปเห็นคนที่อยู่ข้างกลุ่มผมเอาเกลือไปใส่ในหม้อตุ๋นเนื้อกลุ่มผม ผมเลยรีบวิ่งไปปัดเกลือกระปุกนั้นออก แต่ไม่ทัน...เกลือมันลงไปแล้วส่วนใหญ่ 



พอโซมะจังไม่เห็นผมเดินไปหาซักทีก็เลยเดินกลับมาหาผมที่ยืนก้มหน้าอยู่ ส่วนสองคนนั้นก็ทำเป็นตัวเองไม่ได้ทำอะไร แล้วกับไปทำอาหารของตัวเองได้หน้าตาเฉย เมงุมิจังกลับมาแล้วโซมะจังก็บอกว่ามีคนใส่เกลือลงไปในหม้อ 



เมงุมิจังที่ตาสว่าง หม่นลงทันที เหลือเวลาอีกสามสิบนาที ผมเดินไปผลักกล่องมาไว้เเล้วปีนขึ้นไปหยิบนํ้าผึ้งแล้วเอาไปให้โซมะจังทันที





"โซมะจัง รู้แล้วใช่มั้ยว่าทำไงต่อ"ผมยิ้มให้โซมะจัง โซมะจังก็ยิ้มแล้วรีบลงมือทำอาหารทันทีผมเชื่อว่าทันแน่นอนแต่ก่อนอื่น...ผมเดินไปหาอาจาร์โรแลนด์แล้วพูดว่า




"อาจาร์ก็เห็นใช่มั้ยฮะที่พวกเค้าสองคนใส่เกลือลงไปในหม้อกลุ่มผมน่ะฮะ"





"ใช่ฉันเห็นเรื่องที่เกิดขึ้น"





"ผมขอทำอะไรบ้างอย่างได้มั้ยฮะกับสองคนนั้นน่ะฮะ"




"ได้เพราะมันควรยุตติธรรมกับทุกคน"พออาจาร์พูดจบผมยิ้มเลยฮะผมบอกแล้วว่าแมวเป็นสัตว์ที่แค้นแล้วจะลืมไม่ลง ผมเดินไปหยิบเกลือที่เหลือเกินครึ่งนึงของกลุ่มตัวเองแล้วขอร้องให้ เมงุมิจังอุ้มผมหน่อย โซมะจังหันมาทางนี้ทันทีที่ผมขอให้เมงุมิจังอุ้ม




แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร พอเมงุมิจังอุ้มผม ผมก็ขอให้เดินไปหาสองคนนั้นที่ทำอาหารกันอย่างหน้าตาเฉย แล้วผมก็ไปเปิดฝาหม้อตุ๋นซอสหรออะไรก็ช่างผมรีบเทเกลือหมดกระปุกทันทีแล้วรีบให้ เมงุมิจังเดินออกมาพอสองคนนั้นจะมาหาเรื่องผม 





แต่พอโซมะจังหันไปมองเท่านั้นแหละสองคนนั้นหยุด กึก ไปเลย เอาล่ะอาหารกลุ่มผมเสร็จแล้วก็เอาไปให้ อาจาร์โรแลนด์ชิม ผ่านไปซักพักใหญ่อาจาร์ก็ยิ้มออกมา แล้วก็พูดว่าจะให้ A กับพวกผม แต่อาจาร์บอกว่าเสียใจที่ให้มากกว่า A ไม่ได้ แล้วก็ถามว่าที่เกิดปัญหาเมื่อกี้แต่ทำทันได้ยังไง

"ต้องขอบใจมาฟุครับเพราะถ้ามาฟุไม่หยิบนํ้าผึ้งมาผมก็น่าจะยังคิดไม่ออกเท่าไหร่"โซมะจังพูดออกมาเป็นแนวขำๆ ผมก็ได้แต่ยืนยิ้มๆ ส่วนเมงุมิจัง ก็เดินมาถามว่ารู้ได้ยังไงว่าใช้นํ้าผึ้งเป็นนี้ไดแล้วก็นู่นนี่นั่นมากมาย และแล้วเรื่องทั้งหมดก็จบลง 




พอโซมะจังเอานํ้าผึ้งไปเก็บ เมงุมิจัง ก็เดินไปขอบคุณโซมะจังสำหรับวันนี้ส่วนผมน่ะหรอ เมงุมิจังเดินมาบอกขอบคุณไปก่อนที่จะไปหาโซมะจังแล้วล่ะแต่ที่ ผมไม่เดินเข้าไป เพราะผมมีลางสังหรแปลกๆ 




และแล้วลางสังหรของผมก็ไม่ผิดผมที่ยืนอยู่ใกล้ๆก็เริ่มถอยออกมาจาก 'ปลาหมึกชุ่มนํ้าผึ้ง' ของโซมะจัง เเต่ก็ไม่พ้นอยู่ดี รสชาติมัน....เกินคำบรรยายฮะ T T








แงงงงงงง โซมะจังขี้แกล้งงงงง

________________________________________________________________

จบไปอีกตอนค่ะก็อาจจะสั้นๆเพราะมันก็เกือบจะตีสี่เเล้ว ก็อาจจะมีคำผิดอยู่มากมายเพราะตอนนี้จะหลับคาคอมแล้วแต่เพื่อคนอ่านไรต์สู้ตาย!

#สมาคมปิดเทอมเเล้วนอนดึก





บัยบายฮะทุกคนอย่าลืมเม้นกันนะฮะ//มาฟุ




เครดิตธีม


CR.SQW


เพจไรต์เองฮับ


Arejino นักเขียนบ้าบอ(จิ้มๆ)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 148 ครั้ง

86 ความคิดเห็น

  1. #50 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 07:46
    เราอยากอุ้มๆๆ
    #50
    0
  2. วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 16:27
    เอริมีความซึน เอาเก้าอีมาให้แล้วทำเป็นสะบัดผมใส่ อิ้ว! อิ้ว!//โดนเอรินะตบ ตอนนี้น้องก็ยังคงความน่ารักไว้เช่นเคย โฮกกกกกก//กลายร่าง(?)
    #26
    0
  3. #19 Asley♤♢ (@Ilusionnero) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 21:39
    WHAT?! โต๊ะมันจะสูงเบริ์นนั้นเลยหรอ อยากจะบอดว่าตรูก็สูงแค่155เองนะ
    #19
    2
    • #19-2 Pirunkan (@Pirunkan) (จากตอนที่ 4)
      9 กรกฎาคม 2562 / 22:22
      เราสูงแค่149เอง แต่ไม่รู้ว่าจะสูงขึ้นอีกอะป่าว
      #19-2
  4. #18 ー☍ (@lKlzx_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 11:36
    เอรินะใจดีอ่ะ เห็นมาฟุจับไมค์ไม่ถึงเลยเอาเก้าอี้มาให้ พอหันไปมองยังสะบัดบ๊อบทำท่าทำทางเหมือนคนซึนอีก นางน่ารักก
    ดูเหมือนน้องจะเป็นที่ชื่นชอบของผู้หญิงนะแต่ผู้ชายดูไม่ค่อยจะชอบน้องเท่าไหร่ ไม่เป็นไรสักวันความน่ารักของมาฟุจังต้องส่งไปถึงแน่นอน
    มาต่ออีกนะคะ เป็นกำลังใจให้เน้อ
    #18
    0
  5. #17 อาซาริ มิกะ (@mainajaah) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 08:14
    โซมะนายไปแกล้งมาฟุได้ไงโทน่าสงสาร
    ปล. ไรท์มาต่อเร็วๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ชอบมากๆเลย
    #17
    0
  6. #14 Banz955 (@Banz955) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 07:28
    ฟินค่าาาาาา555รอจ้าาาาา
    #14
    0