แฝดสามกับยัยซื่อบื้อ

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    16 ต.ค. 61

     โซน TALK

     ติ๊ดๆๆๆ เสียงนาฬิกาปลุกที่แสนน่ารำคาญที่ชอบดังทุกวัน ฉันเอื้อมมือไปปิดมัน แล้วเอาผ้ามาคลุมแล้วนอนต่อ ไม่กี่วินาที ห้องที่อยู่ข้างๆฉัน ห้องน้องคนกลางฉัน " ซี " เปิดเพลงเสียงดังมาถึงห้องของฉัน คราวหน้าฉันต้องเอาที่ปิดเสียงมาปิดที่ห้องแล้วละ ฉันจะได้ไม่ต้องได้ยินเสียงอะไรเลย

"ทำไมทุกเช้าต้องมาได้ยินเสียงเพลงของมันทุกวันด้วย ฉันละเบื่อ"

ก๊อกๆๆๆ ใครมาเคาะประตูอีก ถ้าให้ฉันเดาอาจจะเป็นแม่บ้าน แม่ ไม่ก็...

"พี่หนึ่ง ตื่นได้แล้ว สายแล้วนะ ต้องรีบไปโรงเรียนกับน้องนะ"

นั้นไง น้องคนเล็ก " ซัน " เป็นหน้าที่ของน้องเล็กที่ต้องไปปลุกฉันกับซี ทุกเช้า แต่ฉันก็ขี้เกียจตื่นอยู่ดี ถึงแม้ไม่ใช่วันหยุด หรือว่าวันนี้จะหยุดดีนะ

"ถ้าพี่หนึ่งไม่เปิด สามจะเข้าไปหาพี่หนึ่งแล้วนะ" ฉันยังไม่ทันตอบกลับไป น้องคนเล็กก็เปิดประตูเข้ามาทันที แล้วเดินเข้ามาหาฉันที่เตียง 

"พี่หนึ่ง สายแล้ว ตื่นไปอาบน้ำ สามทำอาหารให้พวกพี่ไว้แล้ว อย่างไวเลยนะ" จากนั้นน้องคนเล็กก็ดึงผ้าห่มฉันออกแล้วดึงตัวฉันให้ลุกออกจากเตียงทันที ฉันไม่ได้พูดอะไร เลยเดินเข้าไปเข้าห้องน้ำทันที

ซัน TALK

พี่หนึ่งขี้เซา ฉันส่ายหัวเล็กน้อยแล้วเดินออกไปหาพี่คนสอง พี่ " ซี "  ที่กำลังเปิดเพลงเสียงดังลั่นบ้าน คราวนี้ฉันไม่เคาะประตูเหมือนพี่หนึ่ง แต่เปิดเข้าไปเลย แต่พอเปิดเข้าไป เห็นพี่สองกำลังมีความสุขในการฟังเพลง ก็คือ การเต้น

"ไอ้ซัน! เข้ามาตอนไหน ทำไมไม่เคาะประตู" นั่นไงฉันว่าแล้ว พี่สองต้องว่าฉันแน่ๆ 

"สามขอโทษที่ไม่ได้เคาะประตู พี่สองไปอาบน้ำได้แล้ว สายแล้ว สามทำอาหารเช้าไว้ให้แล้ว"

"อือๆ แล้วพี่หนึ่งอ่ะ ตื่นยัง?"

"ตื่นแล้ว สามพึ่งไปปลุกเมื่อกี้ งั้นสามไปรอข้างล่าง" พอฉันบอกกับพี่สองเสร็จ ฉันก็เดินลงมาข้างล่างแล้วเห็นป๊ากับม๊ากำลังถือกระเป๋าไปไหนกันไม่รู้

"ป๊า ม๊ากำลังไปไหนเหรอ?" ฉันถามเพราะความสงสัยของฉัน เพราะกริยาท่าทางของพวกเขาดูรีบมาก

"นี่ป๊ายังไม่บอกกับลูกอีกเหรอ ว่าเราจะไปทำงานที่ต่างประเทศ" ม๊าหยิกแขนป๊าแล้วมองมาที่ฉัน

"พอดีป๊ายุ่งเลยไม่ได้บอกลูกทั้งสามคนเลย ป๊ากับม๊าจะไปทำงานที่ต่างประเทศสักพักหน่ะ ป๊าเลยจะให้หลานของฝั่งป๊ามาอยู่กับพวกลูกด้วย" 

หลานฝั่งป๊างั้นเหรอ? ทำไมฉันไม่รู้เรื่องนี้เลยละ ว่ามีหลานฝั่งป๊าด้วย ฉันยืนงงสักพัก ก่อนสติจะกลับมา

"แล้วหลานฝั่งป๊าจะมาวันไหนเหรอ?" 

"เร็วๆนี้แหละ ต้อนรับเขาดีๆด้วยละ แล้วอย่าไปรังแกเธอ เข้าใจมั้ย? ป๊ากับม๊าไปแล้ว บอกโซนกับซีด้วย"

จากนั้นป๊ากับม๊าก็รีบออกจากบ้านไปเลย ดูรีบกันจริงๆแหะ รีบไปต่างประเทศกันเลยงั้นเหรอ แปลกแหะ

"ใครจะมาเหรอ สาม?" จากนั้นพี่ทั้งสองเดินลงมาพร้อมกับคำถามที่กำลังถามฉัน

"เห็นป๊าบอกว่าจะมีหลานฝั่งป๊าจะมาอยู่กับเรา เร็วๆนี้"

"หญิง หรือ ชาย"

"ไม่รู้ดิ ป๊าไม่ได้บอก พวกพี่ลงมากินข้าวได้ละ เดี๋ยวก็ไม่ทันคาบแรกพอดี" ฉันบอกกับพวกพี่ทั้งสอง แล้วเดินมานั่งที่โต๊ะอาหารทันที

.
.
.

     ณ โรงเรียน

"ไว้เจอกันตอนเย็นนะ พี่หนึ่ง พี่สอง" ฉันบอกลาพี่ทั้งสองก่อนแยกเดินเข้าห้องเรียน 


     ซี TALK
หลังจากที่ฉันแยกกับพี่หนึ่ง แล้วก็เจ้าสามแล้ว ฉันไม่ได้เข้าเรียนหรอกนะ มาเล่นบาสที่นัดกับเพื่อนสนิทไว้ ฉันเดินมาที่สนามบาสก็เห็นเพื่อนสนิทของฉันที่กำลังเล่นบาสกันอย่างสนุกสนาน

"เฮ้ย ไอ้ซีมาแล้วว่ะ" เพื่อนสนิทเรียกฉัน ฉันรีบวางกระเป๋าแล้ววิ่งเข้าไปสนามบาส แล้วแย่งบาสเพื่อนทันที

10 นาทีต่อมา

"แม่งเล่นโครตเก่งเลย พวกกูเหนื่อยแล้วเนี่ย มึงจะเล่นเก่งไปไหนวะ ไอ้ซี" เพื่อนสนิทของฉันหอบกันเป็นแถว ส่วนฉันก็ยังไม่เหนื่อย เหมือนมีปอดใหญ่มาก ไม่เหนื่อย ไม่หอบ แต่เหงื่อไหลโครตเยอะ

"เห้ยมึงนั้น ลูดา แฟนเก่า ไอ้ซีป่ะ เห็นว่าตอนนี้แม่งมีแฟนใหม่ไปละ"

"ชื่อไรวะ พวกมึงรู้ป่ะ?"

"ในฐานะแฟนเก่าอยากรู้ทำไมเหรอครับ คุณซี"

"เออ กูอยากรู้" ฉันรีบตอบไปเพราะอยากรู้ว่าแฟนเก่ามีแฟนใหม่แล้วเหรอ?

"ชื่อ โบนา หัวโจกของห้อง 4 เลยนะ พวกมึงรู้จักกันป่ะ"

"โบนาเพื่อนสนิทกูตั้งแต่ประถมแล้วแหละ"

"อ้าว เชี่ยแล้ว ไอ้ซีมึงจะไปไหน!"

"กูจะไปหาลูดา" ฉันกลับมาตอบแล้วก็วิ่งไปหาลูดา แฟนเก่า ของฉันทันที

"นี่...." ฉันมาหยุดตรงหน้าของเธอ ทำไมเธอต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้นด้วยนะ

"ม....มีอะไรเหรอ ซี" แถมยังพูดติดๆขัดๆ กลัวฉันขนาดนนั้นเลยเหรอ

"เปล่า แค่จะมายินดีด้วย กับไอ้โบหน่ะ" พอฉันพูดชื่อเพื่อนสนิทของฉัน สมัยประถม ทำให้เธออึ้งไปมากกว่าเดิม แต่เธอกลับยิ้มมาให้ฉัน

"ขอบคุณนะ เรานึกว่าเธอโกรธเราเรื่องที่เราบอกเลิกซีอ่ะ"

"เราไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย หลังจากนี้มาเป็นเพื่อนกันนะ" ฉันพูดไปยิ้มไป ส่วนเธอเองก็ยิ้มกลับมาให้ฉัน แต่ทำไมฉันก็ยังคิดถึงเธออยู่นะ ทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว...

.
.
.

TBC
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น