What's up
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ My.iD

    Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ
ข้อความ
11

 C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

ทางเว็บไซต์ไม่อนุญาตให้ใช้ Qmsg ในการส่งลิงก์หรือฉากที่ไม่เหมาะสม (NC)
(หากตรวจพบนิยายเรื่องนั้นจะถูกแบนถาวร ในกรณีกระทำผิดซ้ำจะถูกแบน ID ทันที)


29 ก.ย. 61 / 16:50   [171.7.173.132]
Keetamin บอกว่า :
สวัสดีค่านักอ่านที่น่ารักทุกคน

 
วันนี้คีตมินทร์มีข่าวมาแจ้งค่ะ ตอนนี้นิยายเรื่อง "ปลูกรักปักใจ" อัปจนถึงตอนจบแล้วนะคะ ใครที่กด Fav. ไว้แต่ยังไม่ได้เข้าไปอ่านอ่าน ให้รีบเข้ามาอ่านน้าาา เพราะคีตมินทร์จะเปิดให้อ่านถึงคืนวันที่ 2 ตุลาคม 2561 หลังจากนั้นจะซ่อนตอนเพื่อทำการรีไรต์ส่งสำนักพิมพ์พิจารณาค่ะ



ขอบคุณทุกคนที่ติดตามค่ะ
คีตมินทร์

7 พ.ย. 60 / 11:30   [27.130.37.30]
Keetamin บอกว่า :
สวัสดีค่าาา นักอ่านที่น่ารักทุกคน วันนี้คีตมินทร์มีเกมสนุกๆ มาให้ทุกคนเล่นกันค่ะ ไม่ได้เล่นเฉยๆ นะคะ แต่ยังมีของรางวัลมอบให้อีกด้วย เกมที่ว่านั้นคือเกมอะไร ตามลิงก์ไปเลยค่ะ

ลิงก์เกม : https://my.dek-d.com/seesurart/writer/viewlongc.php?id=1618846&chapter=35


**เกมนี้จัดขึ้นเพื่อตอบแทนความน่ารักของแฟนๆคีตมินทร์โดยเฉพาะเลยนะคะ มาร่วมสนุกกันเยอะน้าา 

-คีตมินทร์-

6 พ.ย. 59 / 22:36   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 


6 พ.ย. 59 / 22:25   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 


6 พ.ย. 59 / 22:16   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 


6 พ.ย. 59 / 22:10   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 


6 พ.ย. 59 / 22:05   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 


6 พ.ย. 59 / 21:45   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 


6 พ.ย. 59 / 21:21   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 


6 พ.ย. 59 / 21:10   [103.26.22.220]
วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 




    Writer
งานเขียนที่อยากแนะนำ



Upd : -
Rating
0%
View :
Post :
Fanclub :

งานเขียนล่าสุดของฉัน



    Board


    Voice - ป่าวประกาศสถานะ
ยังไม่มี Voice


   Friends
มาทำความรู้จักเพื่อนๆของเรากันเถอะ
เพื่อนทั้งหมด
0

เรายังไม่มีเพื่อนใน List เลย
มาเป็นเพื่อนคนแรกของเรา คลิก!



    Gift Box
ส่งของขวัญหากันบ้างนะ
ของขวัญที่ได้
0 ชิ้น

ตอนนี้ Nu_zza
ยังไม่ได้รับของขวัญจากใคร

คลิก! ที่นี่เพื่อให้ของขวัญเป็นคนแรก