[OS/SF] doten :: 1996 ::

ตอนที่ 8 : New moon

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 672
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    30 ก.ย. 62

New moon




::เรื่องนี้เราเอาลงreadawriteแต่ไม่มีฟีดแบคเลยค่ะ เลยเอามาลงในนี้ดูบ้างเผื่อมีคนหลงมาอ่านT_T






_



          New moon เป็นนวนิยายแฟนตาซีไตรภาคที่กำลังเป็นกระแสโด่งดังไปทั่วด้วยยอดขายล้านเล่มในภาคแรก และยังคงกระแสดีต่อเนืองในภาคที่สอง จนยอดสั่งจองถล่มทลายทะลุสองล้านพรีออเดอร์ในภาคที่สาม สร้างปรากฏการณ์ทั่วทั้งเมือง เพราะมีสปอยล์หลุดออกมาอย่างต่อเนืองทำเอาแฟนนิยายต้องสร้างแท็ก #DontSpoilNewMoon ขึ้นมา เรียกได้ว่าถ้าใครได้อ่านภาคสามจบแล้วสปอยล์มีโดนถล่มอย่างแน่นอน


          ในภาคแรกจะกล่าวถึงมิตรภาพระหว่างพระเอกกับตัวร้าย พระเอกของเรื่องคือจองแจฮยอน เด็กหนุ่มผู้ร่าเริงและกล้าหาญ เติบโตมาท่ามกลางความรักของพ่อแม่ 


          แน่นอนว่าตัวร้ายนั้นตรงข้ามทุกอย่าง คิมโดยอง เด็กกำพร้าที่พ่อแม่ทิ้งไว้ข้างถังขยะแต่ก็เคราะห์ดีที่มีคนใจดีเก็บมาเลี้ยงก่อนจะเฉกหัวทิ้งเมื่อรู้ความจริงที่ว่าโดยองเป็นเด็กหนุ่มต้องคำสาป เกิดมาพร้อมปานสีแดงรูปพระจันทร์เสี้ยวตรงหน้าอกข้างซ้ายซึ่งตรงกับคำทำนายที่ว่า



          ...คืนที่จันทรุปราคาเต็มดวง แสงจันทร์สีแดงสาดไปทั่วความมืด วิญญาณร้ายฟื้นคืน เปลี่ยนมนุษย์เป็นสัตว์ร้าย ปานแดงเสี้ยวจันทราส่องแสง มันหิวกระหายเลือดมนุษย์ เข่นฆ่าผู้คน เห่าหอนดังกึกก้องทั่วป่า ยามนั้นเผ่าพันธุ์มนุษย์ดับสิ้น...



          เพราะคำทำนายที่ว่าทำให้ผู้คนในหมู่บ้านจ้องมองโดยองอย่างรังเกียจและดูถูกดูแคลน อยากจะฆ่ามันให้ตายแต่ก็ไม่มีใครใจบาปพอจะฆ่าเด็กทารกคนนึงเพราะคำทำนาย เด็กหนุ่มเติบโตมาอย่างยากลำบากจนกระทั่งได้พบพระเอกอย่างแจฮยอน ซึ่งเป็นคนเดียวที่ไม่รังเกียจโดยอง ทั้งสองเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน แต่ด้วยความมนุษยสัมพันธ์ดีของแจฮยอนมักมีผู้คนเข้าหาและชื่นชม ทำให้บ่อยครั้งที่โดยองอิจฉาแจฮยอนอยู่เสมอ จนกระทั่งในคืนจันทรุปราคาซึ่งตรงกับวันครบรอบอายุสิบห้าของโดยอง วันนั้นคำทำนายสำแดงผล โดยองกลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่า เขายังควบคุมพลังตัวเองไม่ได้ทำให้เข่นฆ่าคนทั้งหมู่บ้าน รวมทั้งพ่อแม่ของแจฮยอน ส่วนแจฮยอนโดนกัดแต่รอดมาได้ ผลจากการโดนกัดครั้งนั้นทำให้เขาได้รับพลังปีศาจนั้นมาเช่นกัน


          ส่วนภาคสองเป็นการเล่าเรื่องราวหลังจากโดนกัดของแจฮยอน เด็กหนุ่มเร่ร่อนไปตามเมืองต่าง ๆ เพื่อตามหาหมู่บ้านในตำนานที่รู้วิธีควบคุมพลังหมาป่า เขาอยากแข็งแกร่งมากพอที่จะไปแก้แค้นอดีตเพื่อนรักที่ฆ่าพ่อแม่ตัวเอง ระหว่างทางเขาพบเจออุปสรรคอันตรายมากมาย รวมถึงมิตรภาพจากเพื่อนร่วมทาง จนในที่สุดก็เจอหมู่บ้านในตำนานนั้นพบ และเขาได้พิสูจน์ตัวเองจนได้รับการยอมรับ


          ในที่สุดภาคจบนั้นก็ได้มาอยู่ในมือของเตนล์ชายหนุ่มพนักงานบริษัทวัยสามสิบห้าปีเรียบร้อย หลังจากที่เฝ้าคอยมานานครึ่งปี ชายหนุ่มนั่งลงบนโซฟาก่อนจะเริ่มต้นอ่านนิยายอย่างตื่นเต้น


          กระทั่งมาถึงบทสุดท้าย


          “เหี้ยอะไรเนี่ย”


          อดสบถออกมาไม่ได้หลังจากใช้เวลาอ่านไปหลายชั่วโมง เขาเข้าใจนะว่าสุดท้ายพระเอกต้องชนะตัวร้ายอยู่แล้ว แต่นี่มันเกินไปมั้ย



          ลมหายใจแผ่วเบาแทบไม่เหลือ จากร่างกายที่ห่อหุ้มไปด้วยขนสีดำขลับค่อย ๆ มลายหายไปกลับกลายมาเป็นร่างมนุษย์เหมือนเดิมเพราะบาดเจ็บสาหัสหลังจากที่ต่อสู้กันมาค่อนคืน


          ตาปูดโตแทบลืมไม่ขึ้น แต่ยังมีแสงของรุ่งอรุณผ่านกระทบม่านตาทำให้ต้องรีตามอง เงาที่เลือนรางของอดีตเพื่อนรักอยู่ตรงหน้า คนที่เคยคิดว่าน่าจะเข้าใจเขามากที่สุด แต่กลับคิดไปเองทั้งนั้น


          “...ฉันเคยมองว่าคำทำนายนั่นเป็นเรื่องไร้สาระและถึงเป็นเรื่องจริงนายก็จะไม่ทำแบบนั้น” แจฮยอนนั่งลงมองหน้าร่างที่อาบไปด้วยเลือดด้วยความสมเพช “แต่นายทำให้ฉันคิดผิด นายมันน่ารังเกียจเหมือนที่เขาพูด น่าขยะแขยงจนฉันแทบอ้วก แล้วรู้อะไรมั้ย”


          “....”


          “ฉันเฝ้ารอวันนี้มาทั้งชีวิต วันที่นายต้องตายอย่างทรมานเหมือนที่เคยทำกับพ่อแม่ฉัน!”


          แววตาคนพูดกรุ่นไปด้วยความแค้นในอดีต ก่อนจะง้างมือที่เปลี่ยนเป็นกรงเล็บตะปบลงไปที่ร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่ตรงหน้าจนเนื้อหนังบนหน้าเหวอะหวะ เลือดสาดไปทั่วบริเวณ ร่างสูงแสยะยิ้มแล้วยกมือขึ้นมาเช็ดเลือดที่กระเด็นมาเปื้อนหน้าตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจเดินหันหลังจากไปไม่แม้แต่กลับมามองคนที่เหลือลมหายใจเฮือกสุดท้าย เขาพยายามจะขยับปากเพื่อพูดอะไรบางอย่าง


          อะไรบางอย่างที่ติดค้างในใจมาเนิ่นนาน... แต่กลับไม่มีความกล้ามากพอจะเอ่ยมันออกไป


          ...ขอโทษ...


          และอดีตเพื่อนรักจะไม่มีวันได้ยินคำนั้นตลอดกาล



          เตนล์วกกลับมาอ่านบทนี้ซ้ำ ๆ ได้แต่ขมวดคิ้วให้กับทุกปัญหาที่ตัวร้ายต้องเจอ เขาคิดว่าตัวร้ายเรื่องนี้น่าสงสารที่สุดที่เขาเคยเจอ เด็กอะไรเกิดมาพ่อแม่ก็ทิ้ง มีแต่คนรังเกียจ พออายุสิบห้าก็โดนพลังบ้าบออะไรไม่รู้ครอบงำจนไม่มีสติฆ่าคนโดยไม่รู้ตัว ฆ่าใครไม่ฆ่าดันไปฆ่าพ่อแม่เพื่อนสนิทคนเดียวของตัวเอง ไม่พอโดนหมายหัวตามล้างแค้น แถมตอนจบก็ตายอย่างโดดเดี่ยวอีก


          คนเขียนเกลียดอะไรเด็กมันนักหนา


          แล้วถ้าเกิดตัวร้ายกล้าพอที่จะขอโทษออกไปตั้งแต่แรก เรื่องทุกอย่างจะไปทิศทางไหน พระเอกจะให้อภัยได้มั้ย หรือยังคงตามล้างแค้นต่อไป


          ชายหนุ่มได้แต่เอามือขยี้หัวตัวเองด้วยความหงุดหงิด ไม่ชอบจุดจบตัวร้ายของนิยายเรื่องนี้เอาเสียเลย


          หรือว่าเขาอาจจะไบแอสตัวร้ายเกินไป


          ไม่หรอก ก็ชีวิตเด็กมันน่าสงสารจริง ๆ นี่!


          ยังไงก็ตาม ชายหนุ่มรู้สึกว่านักเขียนไม่เป็นธรรมต่อตัวร้ายเอาซะเลย


          ว่าแล้วก็ตัดสินใจเปิดคอมขึ้นมาก่อนจะพิมพ์ทุกอย่างลงในช่องคอมเมนต์ในเพจของนักเขียน เขาเขียนร่ายมหากาพย์ตัดพ้อความใจร้ายที่นักเขียนมีต่อตัวร้ายตั้งแต่ภาคแรกจนภาคสุดท้าย เขาโกรธจนไม่สนว่าจะสปอยล์เนื้อหากับใครหรือไม่


          ก่อนจะปิดท้ายว่า


          ‘ถ้าผมได้เจอตัวร้ายอย่างโดยอง ผมจะรักและดูแลเขา ไม่มีทางปล่อยให้เขามีจุดจบน่าสงสารแบบที่คุณเขียนแน่นอน!’


          เหอะ!


          ยิ่งคิดยิ่งโมโห จนต้องหาอะไรมาดับความโมโหนี้ เตนล์ตัดสินใจลุกไปซื้อของกินในร้านสะดวกซื้อ ไม่รู้ว่าเคาะซ้ำกรรมซัดอะไรถึงได้มีรถซาเล้งพุ่งเข้าใส่ระหว่างข้ามถนนจนโลกทุกอย่างดับวูบไป







.........






          เสียงโหวกเหวกโวยวายและแสงแดดในยามเช้าทำให้ร่างที่นอนอยู่ข้างถนนต้องสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา มือที่สกปรกมอมแมมยกขึ้นมาขยี้ตาก่อนจะหาวปากวอดแล้วมองสำรวจไปทั่ว ๆ


          เดี๋ยวนะ ไม่ใช่ว่าเขาตายแล้วเหรอ


          ทำไมเขาถึงมานอนข้างถนนแบบนี้


          แล้วนั่นอะไร ผู้คนใส่เสื้อผ้าแปลก ๆ เหมือนอยู่ในหนัง


          ไหนจะรถม้านั่นอีก สมัยนี้ยังใช้รถม้ากันอีกเหรอ


          ซ่า...


          เตนล์สำลักทันทีหลังโดนใครที่ไหนไม่รู้สาดน้ำใส่ เขาหันไปมองเจอป้าแก่ ๆ กำลังเท้าเอวไม่พอใจอยู่


          “เกะกะขว้างทางเดิน ต้องให้ฉันมาไล่ทุกวันเลยหรอ ไปนอนที่อื่นไป๊ สกปรกโสโครก!” เสียงกดด่ามาพร้อมสีหน้าขยะแขยงเต็มที่ ชายหนุ่มได้แต่เก็บความไม่พอใจนั้นไว้ก่อนจะลุกขึ้นไปที่อื่น


          เหมือนสถานที่แห่งนี้จะเป็นหมู่บ้านสักหมู่บ้านนึง สภาพแวดล้อมก็ดูชนบทเสียจนเหมือนไม่ใช่ยุคปัจจุบัน รถราก็ไม่มีสักคัน มีแต่รถม้าและคนที่ผ่านไปมา เตนล์เลือกเดินห่างออกมาจากหมู่บ้านก็เจอเข้ากับลำธาร เขาพุ่งตรงไปที่นั่นเป็นอันดับแรก เพราะเนื้อตัวสกปรกจริงอย่างที่ป้าปากจัดคนนั้นบอก


          มือทั้งสองข้างตักน้ำขึ้นมาถู ๆ ตามตัว แต่เหมือนไม่สะใจจึงหามุมเงียบ ๆ ก่อนจะแก้ผ้าแล้วเดินลงไปแช่ในน้ำ นั่งขัด ๆ ถู ๆ อยู่นานจนมั่นใจว่าสะอาดแล้วถึงลุกขึ้นมา


          จังหวะที่ก้มมองในน้ำนั้นก็ต้องตกใจเพราะเหมือนเจอตัวเองในวัยยี่สิบ ทั้ง ๆ ที่อายุก็ปาไปสามสิบห้าแล้ว!!!


          นั่นหน้าเขาเองทำไมเขาจะจำไม่ได้ แต่นี่มันเขาในเวอร์ชันที่เด็กลงไปสิบห้าปีหรือเปล่า!


          ให้ตายเถอะ! นี่มันเรื่องอะไรเนี่ย!


          ร่างบางรีบลุกขึ้นมาใส่เสื้อผ้าก่อนเดินไปส่องหน้าตัวเองที่ริมลำธารอีกครั้ง


          บ้าไปแล้ว!!!


          มือเล็กยกขึ้นจับหน้าตัวเองอัตโนมัติ เขาหยิกแก้มจนร้องโอ๊ยถึงได้รู้ว่านั่นไม่ใช่ความฝัน ถ้านี่ไม่ใช่ความฝันแล้วมันเรื่องอะไรกัน เขาตายไปแล้วมาเกิดเป็นตัวเองตอนอายุยี่สิบหรอ งั้นสถานที่นี้มันคือที่ไหนกันเล่า


          ชายหนุ่มกลอกตามองไปรอบ ๆ อย่างไม่คุ้นเคย เท้าทั้งสองข้างตัดสินใจเดินกลับเข้าไปในหมู่บ้านอีกครั้ง




          “ไอ้เด็กปีศาจ เด็กเดรัจฉาน ลูกค้าฉันหนีหายหมดก็เพราะแก!”


          เสียงเอะอะโวยวายดังมาจากร้านค้าแห่งนึง ตากลมโตหันมองไปตามเสียงก่อนจะเจอเข้ากับป้าคนที่สาดน้ำใส่เขาเมื่อเช้า มือซ้ายกำลังจับแขนเด็กเนื้อตัวมอมแมมคนนึงไว้ อีกมือถือไม้กวาดฟาดไปที่ขาของเด็กคนนั้น


          คิ้วสวยขมวดอีกครั้งเมื่อสังเกตเห็นว่าเด็กคนนั้นถูกตีจนเลือดออก ตากลมโตกวาดมองไปรอบ ๆ คนที่เดินผ่านไปมาไม่มีใครเข้าไปช่วยเหลือเด็กคนนั้นเลยสักคนแถมยังมองดูด้วยสายตาพออกพอใจกันอีก ใจจืดใจดำกันไปถึงไหน เด็กมันโดนตีจนเลือดตกยางออกนะ


          ไหวกว่าความคิด สองขาก็ก้าวฉับ ๆ ไปหาภาพตรงหน้าอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะคว้าแขนเด็กคนนั้นแล้วดึงมาไว้ข้างหลังตน จากนั้นก็หันไปพูดกับป้าใจร้าย


          “เด็กมันทำอะไรให้ ถึงต้องตีขนาดนี้ พูดกันดี ๆ ก็ได้”


          “แกมายุ่งอะไรด้วย ออกไป” หล่อนไล่แล้วหันไปหาเด็กที่หลบอยู่ข้างหลังเตนล์หมายจะตีอีกสักสองสามทีให้สาแก่ใจ แต่ชายหนุ่มตรงหน้าเอาตัวบังไว้ก่อน


          “บอกมาสิว่าเด็กมันผิดอะไรถึงต้องตีจนเลือดออกขนาดนี้”


          “มันผิดตั้งแต่เกิดมาแล้ว! ถอยไป ฉันจะตีไอ้เด็กตัวซวยนี่”


          ชายหนุ่มไม่ทนฟังหล่อนพล่ามอีกต่อไป เขาจับมือเด็กคนนั้นก่อนจะก้าวเท้าออกมาอย่างไว


          เป็นผู้ใหญ่แท้ ๆ แต่วุฒิภาวะต่ำมาก ใช้คำพูดแบบนั้นต่อเด็กตัวแค่นี้ได้ยังไง ดู ๆ แล้วน่าจะแปดเก้าขวบเองมั้ง


          เมื่อเดินออกมาไกลและรอดพ้นสายตาผู้คนแล้วเตนล์ถึงหยุด เขาหันกลับมามองเด็กที่สูงแค่เอวข้าง ๆ ก่อนจะนั่งลงให้เสมอกันแล้วเอ่ยถาม


          “เจ็บมากไหม”


          เสียงนุ่มทุ้มทำเอาเด็กชายเนื้อตัวมอมแมมต้องเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าก่อนจะก็พบกับสีหน้าที่ไม่เคยมีใครทำกับเขามาก่อน


          สีหน้าเป็นห่วง...


          เตนล์ขมวดคิ้วหนักอีกครั้งเมื่อเด็กน้อยไม่ยอมตอบคำถาม


          “ว่าไง เจ็บมากหรือเปล่า”


          เด็กชายส่ายหน้าแทนคำตอบ


          “โกหก เลือดซิบแล้วไม่เจ็บได้ไง” ไม่ว่าเปล่าแต่เขาแสดงหลักฐานโดยการแตะไปที่แผลของเด็กตรงหน้าจนเด็กมันสะดุ้งเพราะความเจ็บอย่างน่าสงสาร “ถ้าเจ็บก็แค่บอกว่าเจ็บ ไม่เห็นยากเลย”


          “...เจ็บ” ตอบอย่างแผ่วเบาจนคนฟังแทบไม่ได้ยิน


          “คลินิกอยู่ไหน จะพาไปทำแผล”


          “ค..คีนิก?” คราวนี้เป็นฝ่ายคนเจ็บบ้างที่ต้องขมวดคิ้ว “คืออะไร”


          “ไม่รู้จักเหรอเนี่ย ไม่เป็นไร ว่าแต่เราชื่ออะไร จะพาไปส่งบ้าน”


          “....”


          “ว่าไงชื่ออะไร”


          “...คิม..โดยอง”


          “อืม โดยองหรอ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนนะ” ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเองก่อนจะเบิกตากว้าง “คิมโดยอง!!!”


          คิมโดยอง นั่นมันชื่อตัวร้ายจากนิยายที่เขาอ่านไม่ใช่เหรอ!







..........



ช่วงนี้ชอบอ่านนิยายแนวทะลุมิติ เลยอยากลองเขียนดู เพิ่งแนวนี้ครั้งแรก ถ้าชอบฝากเมนต์เป็นกำลังใจด้วยนะคะ <3

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

189 ความคิดเห็น

  1. #187 snsptn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 02:23

    กี้ดดดดดดด พล็อตดีมากเลยค่ะ
    #187
    0
  2. #174 sugaryeol (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 11:32
    พล็อตดีมากกกก ช่วยโดยองด้วยนะเตนล์ๆ
    #174
    0
  3. #167 pookpack (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 22:20
    ช่วยโดยองด้วยนะเตนล์
    #167
    0
  4. #150 lookkaew_11 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 13:34
    ทะลุมิติมาเพื่อช่วยปกป้องโดยองได้แล้วนะ
    แต่เตนล์ไม่มีบ้าน ไม่มีครอบครัว ในมิตินี้ แล้วจะช่วยดูแลโดยองได้ยังไงเนี่ย
    #150
    0
  5. #147 supine.ty (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 19:24
    ปักค่าาา
    #147
    0
  6. #145 PiiProud (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 03:42
    น่าสนใจมากเลย
    #145
    0
  7. #143 vweezer (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 03:15
    เตนล์ช่วยเปลี่ยนเส้นทางชีวิตโดยองด้วยนะ ฮื่ออ สงสารร ตัวร้ายก็มีหัวใจจย
    #143
    0
  8. #137 polypoll (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 04:32
    เปิดเรื่องบาวเลยมั้ยคะ ติดตามอยู่น้าส
    #137
    0
  9. #128 GoiMeesiri (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 20:12
    รอนะคะ
    #128
    0
  10. #127 sorafia (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 04:57

    ดีอ่ะ คือถ้าเป็เรื่องยาวก็จะดีไปอีก ติดตามตอนต่อไปอยู่นะจ้ะ
    #127
    0
  11. #126 JAOBAM (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 21:12
    รอเลยสู้ๆน้าาาาา
    #126
    0
  12. #125 mink_ming35204 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 21:47
    ชอบบบบบบ สานุกกกกก เจอกันเเล้วววว
    #125
    0
  13. #124 Dotenation (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 21:50

    รออ่านนะคะ ชอบแนวนี้มากๆ!//ปล.แอบมีคำผิดเยอะนะคะะถถถ

    #124
    0
  14. #123 tarswag (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 11:32
    สนุกมากกกก รออ่านเลยค่ะ
    #123
    0
  15. #122 aynanaisgood (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 02:52
    ฮือ ในที่สุดโดเตนก็มีพล็อตแบบนี้ดีใจมากๆ;-; รอนะค้าาาา
    #122
    0
  16. #120 pinkwln (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 02:12
    ชอบมากกกกก พลอตแบบเน้้้้้ รอเรยค่าาา
    #120
    0
  17. #119 zmgebob (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 23:03
    น้องงงงงงงง ทะลุมิติมาดูแลเค้าเลยใช่มั้ยเนี่ย
    #119
    0
  18. #118 amita28 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 21:43
    แงงงง หาอ่านนิยายทะลุมิติของโดเตนล์ แล้วบรรยายดีๆแบบนี้มานานแล้วค่ะ! ดีใจมากที่เจอ รอเลยนะคะ มาต่อด้วยน้าา สู้ๆค่ะ!!
    #118
    0
  19. #117 yoursbroccoli (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 21:22
    ยังไงต่ออออ ฮืออ
    #117
    0
  20. #116 iminmilan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 18:14
    ฮือ ทะลุหนังสือมาช่วยน้องด้วย ขอให้น้องปลอดภัย
    #116
    0
  21. #115 • แฟนเกิว♥ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 12:38
    กรี้ดดดดด รอติดตามนะคะๆ💗💗💗💗
    #115
    0
  22. #114 แพรว ณิชาภัทร (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 02:49
    รอติดตามเลยค่ะ สงสารน้องมากๆๆๆ
    #114
    0
  23. #113 djtmmnr (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 00:16
    แงง น้องได้เจอโดยอง!
    #113
    0
  24. #112 namiejungrai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 23:15
    ชาวบ้านใจร้าย น้องกะตัวแค่นี้
    #112
    0
  25. #111 ckwzx (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 23:08
    อมกๆๆๆๆ ชอบค่ะ แง น่าตื่นเต้นอะ รออ่านเล้ย!
    #111
    0