Overchant ค้าขายในโลกเเฟนตาซี

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7 : เปิดร้านครั้งเเรกกับงานเทศกาลในรอบหนึ่งปี ฮาโลเวีย 1(เเก้ไข)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,322
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 126 ครั้ง
    6 มี.ค. 60

Overchant     ตอนที่ 7

เปิดร้านครั้งเเรกกับงานเทศกาลในรอบหนึ่งปี ฮาโลเวีย 1

 

เเสงเเห่งรุ่งอรุณสาดส่องเเผ่นหน้าต่างบานเล็กของร้านค้าขนาดใหญ่นับเป็นอีกครั้งที่เด็กหนุ่มตื่นขึ้นมาจากการนิทรายามค่ำคืนหลังจากผ่านไปอีกหนึ่งวันที่เขาได้มาอยู่ในโลกเเฟนตาซีที่หลายๆคนนั้นฝันถึงเด็กหนุ่มเอามือบังเเสงเเดดยามเช้าอันเป็นสัญลักษณ์ของวันใหม่เเละเป็นวันเเห่งการเริ่มต้นอีกด้วย

 

เด็กหนุ่มลุกขึ้นบิดตัวเล็กจากนั้นจัดการพับผ้าห่มที่เขาตลอดทั้งคืนให้เรียบเเล้วลงจากเตียงของเขาไปที่เตียงของคู่หูตัวน้อยที่นอนยิ้มอย่างมีความสุขอยู่บนเตียงประจำตัว

 

"(ท่าจะฝันดีนะเนี้ย)" เด็กหนุ่มเผลอยิ้มให้กับภาพตรงหน้าโดยไม่รู้ตัวทางด้านของโนมผมขาวดูเหมือนจะฝันดีเอามากๆโดยไม่สนว่าจะถูกเด็กหนุ่มมองหรือไม่ดูจากปากที่ฉีกยิ้มออกมาจนปากจะฉีกออกรอมร่อซึ่งนั่นทำให้เด็กหนุ่มที่ยืนมองอยู่เกินรู้สึกหมั่นไส้จนต้องเอามือไปหยิกที่เเกมทั้งสองข้างของคู่หูของเขาส่งผลให้ขึ้นโนมผมขาวส่งเสียงร้องออกมาก่อนลืมตาตื่นขึ้นจากฝัน

 

"เจ็บนะครับ ทำอะไรครับเนี้ยคนกำลังฝันดีอยู่เลย" โนมตัวน้อยลุกขึ้นมานั่งบนเตียงพลางโวยเด็กหนุ่มที่เเกล้งตัวเองขณะที่กำลังฝันดีพร้อมกับลูบเเก้มทั้งสองข้างตรงบริเวณที่ถูกเด็กหนุ่มหยิก

 

"โทษทีๆพอดีมันน่าเเกล้งเลยเผลอ.. ว่าเเต่ฝันอะไรอยู่เหรอเห็นยิ้มซะหน้าบานเลย"

 

"ฮึม! ช่างตีเหล็กอันดับหนึ่งของโลกครับ เเถมยัง-"

 

"เลิกฝันเเล้วรีบๆลุกได้เเล้ววันนี้เรามีงานต้องทำนะ"

 

เด็กหนุ่มพูดตัดบทเเล้วลุกที่ครัวจากนั้นเปิดช่องเก็บของเอาวัตถุดิบที่เหลือทั้งหมดออกมาวางเรียงกันเเล้วทำท่าจะทำอาหารทำให้คู่หูตัวต้องรีบมาห้ามเเล้วเชิญเด็กหนุ่มออกจากครัวไปทันทีจากนั้นโนมตัวน้อยก็เริ่มเเสดงฝีมือทำอาหารเช้า

 

หลังจากที่เด็กหนุ่มโดนเชิญออกมาจากครัวเเล้วเขาก็เดินไปพับผ้าห่มของคู่หูของเขาก่อนจะกลับมานั่งที่โต๊ะอาหารรออาหารเช้าทำเสร็จระหว่างนั้นเขาก็หยิบหนังสือผสมยาออกมาดูคุณสมบัติของยาทุกชนิดที่เขาสามารถอ่านได้ในตอนนี้พลางเล็งที่สนใจว่าจะทำอันไหนดีถ้าได้วัตถุดิบมาเเล้ว

 

หลังจากที่ตัดสินใจได้เเล้วว่าจะทำยาตัวไหนก่อนดีเเต่ว่าเด็กหนุ่มก็เกิดคำถามขึ้นตามมาว่า "เเล้วจะไปหาได้จากไหนล่ะ" ถึงเเม้จะตัดสินใจได้เเล้วว่าจะทำยาตัวไหนก่อนเเต่ถ้าไม่มีวัตถุดิบในการทำก็ทำยาตัวที่คิดไว้ไม่ได้อยู่ดี ครั้นจะให้ไปถามคู่หูของเขาก็คงไม่เรื่องเพราะนอกจากเขาก็ไม่มีใครรู้เกี่ยวกับยาพวกนี้เลย เเต่ว่าเเวบหนึ่งเขาก็ไม่เหมือนคิดอะไรออกทำให้เด็กหนุ่มอย่างจะลองสิ่งที่เขาคิดดูว่าจะได้ไหม

 

"(ออกมาจริงด้วยเเฮะ..)" เด็กหนุ่มลองใช้นิ้วชี้ไปที่รูปวัตถุดิบดูก็ปรากฎรูปของสถานที่หนึ่งพร้อมกับชื่อสถานที่เเละรายละเอียดของสถานที่ที่มีรูปเเสดงไม่ต้องสงสัยเลยสิ่งที่เเสดงก็สถานที่ที่มีวัตถุดิบในการทำยาของเด็กหนุ่มที่เขานึกวิธีนี้ออกก็เพราะมันคล้ายๆกับเกมที่เขาเคยเล่นโดยในเกมดังกล่าวนั้นเมื่อมีชิ้นส่วนที่ใช้ในการอัปเกรดอุปกรณ์ไม่พอพวกเขาก็จะสามารถใช้คีย์ลัดในการไปที่สถานที่นั้นเพื่อหาชิ้นส่วนที่ต้องการได้โดยการกดไปที่รูปชิ้นส่วนนั้นๆซึ่งก็คล้ายๆกับวิธีที่เด็กหนุ่มทำ

 

"(ยิ่งของระดับสูงเท่าไรก็ยิ่งหายากเท่านั้นสินะส่วนเรื่องเพิ่มระดับทักษะคงเป็นให้ทำยาตามที่กำหนดเเหงๆเเต่ว่า..)"

 

"เรื่องนั้นน่ะช่างมันเถอะ..นี่! ยูกิอาหารเสร็จหรือยังเหรอ"

 

เด็กหนุ่มตัดสินใจพักเรื่องนั้นไปก่อนเพราะวันนี้เป็นวันสำคัญเเละเป็นจุดประสงค์หลักที่เด็กหนุ่มมาที่โลกเเห่งนี้ตัวเขาตระหนักถึงเรี่องนี้เป็นอย่างดีว่าครั้งเเรกนั้นต้องทำให้เต็มที่ เด็กหนุ่มเดินไปที่ครัวเพื่อจะช่วยคู่หูของเขายกจานอาหารมาวางบนโต๊ะเเล้วจัดการรับประทานอาหารมื้อเเรกของวันจนหมด

 

หลังจากที่ทั้งสองทำธุระขงเเต่ละคนเสร็จเเล้วเด็กหนุ่มเเล้วก็โนมผมขาวจึงเดินลงไปยังชั้นเเรกของร้านเพื่อเตรียมตัวเปิดร้านครั้งเเรก ทั้งสองช่วยกันคิดว่าจะเอาโต๊ะเเสดงไอเทมไว้ส่วนไหนของร้านดีเเละจากการระดมความคิดของหนึ่งเจ้าของร้านกับอีกหนึ่งคู่หูตลอดสิบนาทีเพื่อให้ไอเทมที่จะเเสดงไว้ดูน่าสนใจที่สุดก็ได้ความว่า

 

นำโต๊ะเเสดงไอเทมไว้ชิดผนังทั้งสองข้างของร้านเเล้วก็วางไว้ตรงกลางร้านอีกกลุ่มหนึ่งโดยของที่จะวางไว้ที่กลางร้านจะเป็นไฮไลท์ของการเปิดร้านครั้งนี้ซึ่งก็คือชุดเกราะเหล็กเเล้วก็ดาบเหล็กระดับ 3 ซึ่งเป็นระดับสูงสุดที่ทำได้เมื่อวานเเละเนื่องจากมีระดับสูงที่สุดก็ทำให้มีจำนวนน้อยถึงได้เอาไว้ตรงกลางที่จะเป็นจุดสนใจเเละจากการสอบถามโนมผมขาวทำให้ทราบอีกว่าถึงเเม้เมื่อนี้จะเป็นเมืองหลวงของเผ่ามนุษย์เเต่นักผจญภัยระดับทั่วไปที่อยู่ในเมืองนี้ก็ใช้เเต่ไอเทมระดับ 2 ทั้งนั้นเพราะไม่มีช่างตีเหล็กฝีมือดีซักเท่าไรทำให้ไอเทมระดับ 3 ขึ้นไปขาดเเคลนในตลาดซึ่งก็ได้เปิดโอกาศให้เด็กหนุ่มสามารถหากำไลจะไอเทมพวกนี้ได้

 

ส่วนไอเทมระดับ 2 ที่มีอยู่อีกจำนวนมากในช่องเก็บของก็จะขายเเบบลดราคาลง 10% เพราะถึงยังไงต้นทุนที่ใช้ในการสร้างไอเทมทั้งหมดก็เเค่ 300g เท่านั้นเเต่ราคาดาบระดับ 2 เเบบที่ลดราคาเเล้วนั้นยังตั้ง 900g เเพงกว่ากันตั้งสามเท่า ทำให้ไม่มีทางขาดทุนเเน่นอน เเต่ก็เฉพาะตอนนี้ล่ะนะ

 

"เอาล่ะที่นี้ก็จัดเสร็จเรียบร้อยเเล้วไปที่หน้าร้านกับเถอะ" หลังจากยืนจัดไอเทมยืนนานเขาก็จัดการวางไอเทมลงบนโต๊ะเสร็จส่วนวิธีนั้นเเน่นอนว่าเขาไม่ยกไอเทมพวกนั้นเเน่เเค่เด็กหนุ่มจะถือก็เเทบจะไม่ไหวอยู่เเล้วเขาเลยใช้วิธีเปิดช่องเก็บของให้ใกล้ๆกับจุดที่จะวางเเล้วดึงไอเทมที่ต้องการออกมาวางไง้ตรงจุดนั้นเพราะตอนหยิบไอเทมออกมาช่วงเวลานั้นของที่เอาออกจะช่องเก็บของจะเปรียบเสมือนไร้น้ำหนักเด็กหนุ่มอาศัยช่วงเวลานั้นรีบดึงออกมาวางที่โต๊ะก่อนที่เขาจะรู้สึกน้ำหนักอันมหาศาลสำหรับเขาใช้วิธีนี้ไปเรื่อยๆจนวางไอเทมครบทุกจุด

 

เด็กหนุ่มออกไปหันป้ายที่เเขวนอยู่บนลูกบิดประตูซึ่งที่คำว่า "ปิด" เป็นอีกด้านที่มีคำว่า "เปิด" อยู่เเล้วกลับมานั่งรอที่เคาเตอร์กับโนมผมขาว เเละไม่นานเกินรอลูกค้าคนเเรกของร้านเปิดประตูเข้ามา

 

"ยินดีต้อนรับสู่ โอเวอร์ชาน ครับ" เด็กหนุ่มพูดออกมาพร้อมกับยิ้มให้ลูกค้าคนเเรกของเขาด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรสุดๆเพื่อว่าลูกค้าจะพอใจเเล้วกลับมาซื้อของร้านของเด็กหนุ่มอีกรอบ

 

"ไง ไอ้หนูร้านสวยใช้ได้นี่" เสียงที่คุ้นหูดังขึ้นเด็กหนุ่มรู้สึกเอะใจในเสียงนั้นเลยมองที่ใบหน้าของลูกค้าเจ้าของเสียงซึ่งใบหน้าดังกล่าวนั้นเด็กหนุ่มรู้จักดีนั่นก็คือ ลุงเจ้าของร้านขายวัตถุดิบที่เขาไปคุยด้วยเมื่อวานนี้เอง

 

"อ้าว! ลุงเจ้าของร้านนี่ครับ ว่าเเต่ลุงมาทำอะไรที่ร้านของผมเหรอ"

 

"ก็กะว่าจะมาส่องๆร้านขงเเกดูหน่อยน่ะ เเต่ผิดคาดเลยนะ นึกว่าจะเป็นร้านเล็กซอมซ่อซะอีกเเต่กลับเป็นร้านที่ใหญ่ขนาดนี้เเถมมีไอเทมที่ไม่ค่อยหาซื้อได้ในเมืองนี้อยู่ซะด้วย" คุณลุงหัวเราะเล็กน้อย

 

"นี่ชมหรือด่าครับเนี้ย" เด็กหนุ่มยิ้มเเหงๆให้กับคำพูดของคุณลุงที่ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือเปล่าดี

 

"น่าๆขำๆน่าว่าเเต่เจ้าหนูรู้เรื่องงานเทศกาลที่ใกล้จะถึงรึเปล่าล่ะ"

 

"งานเทศกาล..?" เด็กหนุ่มทวนคำพูดนั้นอย่างงงๆ

 

"ใช่ๆ เป็นงานที่เมืองหลวงจะจัดขึ้นในรอบหนึ่งปีไงล่ะ ส่วนงานเทศกาลคราวนี้ดูเหมือนจะชื่อ ฮาโลเวีย นี่เเหละ"

 

"ฮาโลเวียงั้นเหรอ.." เด็กหนุ่มพูดทวนชื่องานเทศกาลที่จะจัดขึ้นเพียงหนึ่งครั้งในรอบหนึ่งปี โดยเด็กหนุ่มรู้สึกว่างานเทศกาลฮาโลเวียน่าจะคล้ายๆกับงานเทศกาลฮาโลวีนที่โลกเดิมของเด็กหนุ่มจัดขึ้นในวันสุดท้ายของเดือนนี้โดยภายในงานจะกล่าวถึงการเเต่งกายเป็นภูติผีปีศาจเเล้วพากันออกไปสนุกสนานในงานช่วงค่ำคืน ส่วนเด็กๆจะเเต่งกายเป็นผีตัวน้อยไปเคาะประตูของบ้านเเต่ละหลังเเล้วพูดคำว่า Trick or Treat (จริงหรือหลอก) เเละถ้าเจ้าของบ้านที่โดนเคาะไม่ให้ขนมจำพวกลูกอมลูกกวาดจะถูกพวกเด็กๆหลอกถ้าให้ก็จะไม่หลอก ซึ่งที่โลกเเห่งนี้ก็น่าจะคล้ายๆกันบางทีล่ะมั้ง

 

"เดียวก่อนสิ.. ลุงบอกว่าคราวนี้งั้นเหรอ เเสดงว่ามีงานอื่นๆอีกเหรอ?"

 

"เเน่นอน มีอีกสองเทศกาลซึ่งเดี้ยวใกล้ๆถึงเทศกาลลุงจะมาบอกล่ะกัน เเต่ว่ามีข้อเเม้นะ"

 

"ข้อเเม้..?"

 

"ต้องมาซื้อวัตถุดิบที่ร้านลุงด้วยล่ะ เดี้ยวจะเเถมให้เป็นกรณีพิเศษเลย" ลุงเจ้าร้านจ้องมองใบหน้าของเด็กหนุ่มที่กำลังงุนงงอยู่ก่อนจะฉีกยิ้มออกมาเเล้วพูดด้วยท่าทีขี้เล่น

 

"ได้สิลุง อย่าลืมที่พูดไว้ล่ะ" เด็กหนุ่มขำให้กับท่าทีขี้เล่นของลุงเจ้าของร้านเล็กน้อย ที่ไม่ว่าจะดูยังไงก็ไม่เหมาะกับร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเลยซักนิดก่อนที่ทั้งสองคนจะมัดมือกันเป็นอันตกลงข้อเสนอ

 

หลังจากที่เด็กหนุ่มคุยเรื่องรายละเอียดของงานเทศกาลที่จะถึงในไม่ช้านี้เเล้ว ทำให้เด็กหนุ่มได้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสิ่งที่จะเพิ่มขึ้นจากในวันปกติ อาทิเช่น ภายในวันงานเทศกาลทั้งวันผู้คนในเมืองนี้จะตกเเต่งบ้านเรือนร้านค้ารวมไปถึงระหว่างทางไปที่ต่างๆทั่วเมืองเป็นเมืองเเห่งภูติผีปีศาจเป็นจำนวนหนึ่งวัน ภายในช่วงค่ำคืนผู้คนจะเเต่งกายเป็นภูติผีเดินกันภายในเมือง มีการละเล่น งานเลี้ยง เเถมยังมีมอนสเตอร์อีเว้นท์ที่จะดรอปไอเทมอีเว้นท์ที่จะดรอปได้เฉพาะในวันงานเทศกาลเท่านั้น 

 

นอกจากนั้นก็ยังมีบอสอีเว้นท์ที่จะตื่นจากการหลับไหลภายในวันงานอีกต่างหากซึ่งบอสอีเว้นท์จะมีระดับอยู่ที่ 1000 ซึ่งเป็นระดับสูงที่สุดเเน่นอนว่าไม่รับประกันความปลอดภัย ถ้าเจอบอสก็ให้รีบหนีโดยเร็วที่สุด ส่วนเรื่องกิลล์ภายในวันงานจะเปิดให้บริการในตอนกลางคืนซึ่งปกติเเล้วจะไม่เปิดเพื่อให้เหล่าผู้คนที่จะจ้างนักผจญภัยไปล่ามอนสเตอร์อีเว้นท์ในช่วงค่ำคืน หลังจากที่เด็กหนุ่มถามสิ่งที่สงสัยหมดเเล้วลุงเจ้าของร้านก็กล่าวลาเด็กหนุ่มกลับไปที่ร้านของเขา

 

"นี่ยูคิครับ จะไปดันเจี้ยนในวันงานเหรอครับ"  หลังจากที่เงียบฟังบทสนทนาระหว่างเด็กหนุ่มกับคุณลุงพลางเก็บข้อมูลในวันงานเทศกาลในที่สุดคู่หูตัวน้อยก็เอ่ยถามเด็กหนุ่มหลังจากที่เห็นสีหน้าของเด็กหนุ่มซึ่งบอกไว้อย่างชัดเจนว่าอยากไปเต็มที่

 

"อา..ผมอยากจะเห็นตัวของบอสในงานนี้น่ะเเล้วก็จะได้ไปเก็บสมุนไพรมาทำยาด้วยน่ะ"

"งั้นเหรอครับ.."

"ว่าเเต่ยูกิอยากจะทำอะไรล่ะ" เด็กหนุ่มถามย้อนถึงสิ่งที่คู่หูตัวน้อยอยากจะทำในวันงานเทศกาล

 

"มะ ไม่บอกครับ ไปทำงานกันเถอะครับ!" โนมผมขาวรีบปฏิเสธที่จะให้คำตอบกับเด็กหนุ่มเเล้วรีบเปลี่ยนเรื่องทันที เด็กหนุ่มมองท่าทีลุกลี้ลุกล้นของคู่หูของเขาทำให้รู้ทันทีว่าสิ่งที่เด็กหนุ่มเดาไว้ในใจนั้นถูกต้องซึ่งคำตอบที่เด็กหนุ่มเดาไว้ก็คือ 

 

"(จะเเต่งตัวเป็นผีเเล้วไปขอขนมสินะ)"

 









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 126 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

138 ความคิดเห็น

  1. #104 zεпsε (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 18:53
    Trick or Treat แปลว่า หลอกหรือเลี้ยง นะไรต์ ไม่ใช่จริงหรือหลอก
    #104
    1
    • #104-1 NovaBlaze(จากตอนที่ 7)
      31 ตุลาคม 2560 / 21:39
      ขอบคุณครับ จะนำไปปรับใช้ในตอนต่อๆไปนะครับ
      #104-1
  2. #100 เว่ยเจียเจีย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 19:17
    พระเอกจะใสไปไหนหนอ เฮ้อ ผู้หญิงชอบคนประเภทนี้สินะ (แล้วตรูไม่ใช่ผู้หญิงเหรอฟะ?)
    #100
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #100-2 NovaBlaze(จากตอนที่ 7)
      16 ตุลาคม 2560 / 21:08
      ใสเเบบไหนหรอครับ....?
      #100-2
  3. #91 Zartura (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 12:15
    ทำไมรู้สึกเหมือนสองโชตะ
    #91
    0
  4. #79 pong98 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 03:14
    ไม่อ่านละเหมือนมันจะวายแหะ
    #79
    2
    • #79-1 จอมเวทย์ที่ถูกลืม(จากตอนที่ 7)
      6 สิงหาคม 2560 / 21:05
      เป็นวายยังดีกว่าเจอผู้หญิงรุมทึ้งนะ บอกตรงเบื่อนิยายแนวฮาเร็มหญิงล้นบ้านล้นเมือง
      #79-1
    • #79-2 NovaBlaze(จากตอนที่ 7)
      12 สิงหาคม 2560 / 17:36
      ลองอ่านต่อไปเรื่อยๆดูครับ
      #79-2
  5. #74 คุณลุงกล้ามโต (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 15:44
    อถด อถด
    #74
    0
  6. #32 นักล่าทมิฬ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 10:14
    รัศมีความYบังเกิด สาววายมีจิกหมอนกับความน่ารักน่าจิ้นนี้แน่ๆ
    #32
    1
    • #32-1 NovaBlaze(จากตอนที่ 7)
      4 พฤศจิกายน 2559 / 18:21
      5555+ ไม่น่าล่ะมั้งครับ
      #32-1
  7. #27 บีเลตต้า นุ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 17:07
    รอเรื่องนี้หายไปนานพอสมควรเลยนะครับ
    #27
    0
  8. #26 cattycall (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 14:26
    #26
    0
  9. #25 toy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 14:26
    สนุกครับ มาอัพต่อไวๆนะครับ
    #25
    0
  10. #24 Anheuser (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 23:39
    กำไรค่ะ ไม่ใช่กำไลนะคะ อันนั้นมันของวงๆที่เป็นเครื่องประดับค่ะ 5555555

    อยากเห็นช่วงเทศกาลไวๆจังเลย รออ่านอยู่นะคะ!
    #24
    0