Overchant ค้าขายในโลกเเฟนตาซี

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 5 : ความจริงเกี่ยวกับโลกใบนี้(เเก้ไข)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,937
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 141 ครั้ง
    6 มี.ค. 60

Overchant ตอนที่ 5

ความจริงเกี่ยวกับโลกใบนี้

 

หลังจากทั้งสองกลับมาจากซื้อที่พวกเขาต้องการเเล้วเด็กหนุ่มกับคู่หูตัวเล็กของเขาก็เดินขึ้นไปที่ชั้นบนของร้านเพื่อเตรียมตัวทานอาหารกลางวันโดยโนมผมขาวจะเป็นคนทำอาหารก็เพราะเด็กหนุ่มนั้นทำอาหารไม่เป็น ไม่สิ ไม่ใช่ว่าถึงกับไม่เป็นเเต่พอเด็กหนุ่มทำอาหารทีไร อาหารที่เขาทำเสร็จเเล้วนั้นไม่ว่าวัตถุดิบจะเป็นอะไรของทั้งหมดนั่นก็จะเปลี่ยนสภาพไปเป็นก้อนถ่านสีดำสนิททันที เพราะฉะนั้นโนมผมขาวจึงได้ออกปากรับหน้าที่เป็นคนทำอาหารเเทนเด็กหนุ่มในทุกๆมื้อนั่นเอง

 

พอเด็กหนุ่มหยิบวัตถุดิบที่คู่หูของเขาเป็นบอกออกมาจากช่องเก็บของครบทุกอย่างเเล้วโนมผมขาวก็จัดการหอบวัตถุดิบทั้งหมดไปที่ครัวซึ่งได้กลายเป็นพื้นที่ส่วนตัวของคู่หูตัวน้อยไปเเล้ว โนมผมขาวจัดการเเสดงฝีมือทำอาหารของตัวเองออกมา

 

ส่วนเด็กหนุ่มนั้นถึงอยากจะช่วยเเต่ก็ถูกคู่หูของเขาห้ามไม่ให้ใช้ครัวเป็นอันขาดทำให้เด็กหนุ่มได้เเต่รอ เเต่ก็ถือเป็นช่วงเวลาที่ดีเพราะเด็กหนุ่มจะได้อาศัยเวลาที่รอโนมผมขาวทำอาหารศึกษาคู่มือที่เขาได้มาว่าสามารถทำอะไรได้บ้าง

พร้อมกับสำรวจไอเทมที่เขามีอยู่เพื่อจะได้คิดไว้ล่วงหน้าว่าจะขายอะไรในวันต่อไปๆได้

 

เขาอ่านรายละเอียดเกี่ยวกับร้านทั้งหมดที่มีอยู่ซึ่งนั่นก็ทำให้เด็กหนุ่มเข้าใจในหลายๆอย่างว่าทำไมถึงมีห้องใต้ดินเพิ่มขึ้นมาทั้งๆที่เมื่อวานไม่มี เเถมยังเรื่องที่สามารถอัปเกรดร้านได้ด้วยรวมไปถึงเลเวลพ่อค้าที่จะเมื่อขายของให้ลูกค้าได้สำเร็จด้วย เมื่อเลเวลอัพก็จะมีฟังก์ชั่นในการอัปเกรดร้านอีกมากมายด้วย ส่วนจำนวนค่าประสบการณ์ที่จะได้ในการขายของเเต่ละชิ้นก็ขึ้นอยู่กับราคาของสินค้า เเละยังมีโบนัสพิเศษที่ช่วยเพิ่มจำนวนค่าประสบการณ์ที่ได้อาทิเช่น การต่อรองราคาสินค้า การได้กำไรในเเต่ละครั้ง ว่าง่ายๆก็คือต่อให้เป็นสินค้าที่ราคาไม่เเพงเเต่ถ้าบวกโบนัสพิเศษเข้าไปก็สามารถได้ค่าประสบการณ์เทียบเท่ากับการขายสินค้าราคาเเพงนั่นเอง

 

นอกจากเรื่องเลเวลเเล้วก็ยังมีเรื่องการจัดการเกี่ยวกับของภายในร้านได้โดยไม่ต้องเสียเเรงอาทิเช่น การเคลื่อนเตียงนอนให้ไปชั้นล่างโดยไม่ต้องใช้เเรงเคลื่อนย้ายสิ่งของ เเต่ต้องได้รับการยินยอมจากสมาชิกภายในร้านก่อนล่ะนะ

 

"(เหมือนกับว่าอยู่ในเกมเลยนะ..)"

 

เด็กหนุ่มนึกถึงเกมจำลองชีวิตที่เคยเล่นมาก่อน โดยภายในเกมนั้นเราสามารถจะเคลื่อนย้ายไอเท็มภายในบ้านของครอบครัวที่เราเล่นโดยไม่ต้องอาศัยเเรงของตัวละครของเราเลยซักนิด เด็กหนุ่มหวนคิดไปถึงเรื่องที่เขาเคยทำในโลกก่อนจนเผลอยิ้มออกมา เเต่ความทรงจำเหล่านั้นก็เเลชวนโหยหาเหลือเกิน กว่าเด็กหนุ่มจะรู้สึกตัวอีกทีบนเเก้มของเขาก็มีของเหลวสีใสๆหยดลงมาจากหางตาทั้งสองข้าง

 

เขายกเเขนเสื้อขึ้นเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวออกเเล้วเก็บความรู้สึกนั้นไว้ในใจเพราะถึงอยากจะกลับไปยังไงก็คงกลับไปไม่ได้เเล้ว เด็กหนุ่มสะบัดหัวเพื่อไล่ความรู้สึกที่กัดกินจิตใจของเขาออกไปเเล้วคิดเเต่เพียงเรื่องในตอนนี้อย่างเดียว 

 

เด็กหนุ่มหันกลับมาอ่านรายละเอียดที่อ่านค้างไว้เมื่อซักครู่ซึ่งเหลือเพียงบรรทัดเดียวเท่านั้นเเต่บรรทัดนั้นก็ทำให้เขาถึงกับหัวเราะเเหงๆเพราะเนื้อความของมัน โดยมีเนื้อความว่า "เมื่อจ่ายค่าร้านในเดือนเเรกเเล้วค่าร้านในเดือนต่อไปจะเพิ่มอีกตามจำนวนกำไรครึ่งนึงที่ได้ในเดือนนั้น" หรือก็คือจะได้เงินเเค่ครึ่งเดียวจากกำไรที่ได้

 

"(หวา..หน้าเลือดน่าดูเลยเเฮะ)"ขณะที่เด็กหนุ่มได้เเต่ยิ้มเเหงๆมองข้อความบรรทัดสุดท้ายอยู่นั้นจู่ๆก็มีข้อความเพิ่มขึ้นขึ้นมาอีกหนึ่งบรรทัด ทำให้เด็กหนุ่มที่มองข้อความที่เพิ่มขึ้นมานั้นได้เเต่คิดในใจว่า "เพิ่มมาดื้อๆเเบบนี้ก็ได้เหรอ" ก่อนจะโฟกัสไปที่ข้อความดังกล่าวเเล้วภวังค์ของเด็กหนุ่มก็ถูกทำลายอีกครั้งเมื่อโนมผมขาวเรียกให้เด็กหนุ่มมาช่วยยกอาหารไปไว้ที่โต๊ะ 

 

หลังจากที่เด็กหนุ่มอ่านข้อความดังกล่าวเเล้วเขาก็ขานรับก่อนจะลุกไปช่วยคู่หูตัวน้อยของเขายกอาหารโดยทิ้งข้อความนั้นไว้โดยไม่คิดจะว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นตามที่ข้อความนั้นโดยมีเนื้อความว่า "ห้องจะเพิ่มขึ้นตามจำนวนคนที่มาอาศัยด้วย(เฉพาะผู้หญิงเท่านั้น)

 

หลังจากที่ทั้งสองทานอาหารกลางวันเสร็จสิ้นเด็กหนุ่มกับโนมผมขาวก็ตกลงกันว่าเเต่ละคนจะไปสร้างไอเท็มเพื่อจะได้นำมาขายในวันพรุ่งนี้เพราะกว่าจะทำไอเท็มเสร็จก็คงไม่ทันขายในตอนเย็นอยู่ดี

 

เด็กหนุ่มเดินลงไปชั้นใต้ดินพร้อมกับโนมผมขาวถึงเขาจะไม่มีวัตถุดิบจะสร้างยาซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่เขาจะสร้างได้ก็ตามเเต่ก็ใช่ว่าเขาจะอยากอยู่เฉยๆโดยไม่ทำอะไรหลังจากเอาวัตถุดิบที่ใช้ทำดาบเเละชุดเกราะให้คู่หูของเขาเเล้วเด็กหนุ่มจึงเดินไปที่อีกฟากหนึ่งของห้อง 

 

เด็กหนุ่มเปิดหนังสือเล่มหนาที่วางอยู่ใกล้กับเเท่นผสมยาเพื่อดูให้เเน่ใจว่าใช่อย่างที่เขาคิดไว้หรือเปล่าเเละเป็นอย่างที่เด็กหนุ่มคิดไว้หนังสือเล่มนั้นก็คือ สูตรผสมยา เขาลองเปิดหน้าหนังสือไปเรื่อยๆก็พบว่าภายในหนังสือนั้นจะจัดเรียงหน้าตามประเภทยา เช่นหน้าเเรกๆจะเป็นยาเพิ่มพลังชีวิต เเถมยังบอกวิธีในการทำเเละวัตถุดิบไว้พร้อม เเต่เด็กหนุ่มนั้นสามารถอ่านได้เฉพาะยาระดับต่ำเท่านั้น เพราะระดับทักษะของเขานั้นต่ำเกินไปนั่นเอง

 

หลังจากอ่านเพื่อความเข้าใจวิธีผสมยาเเล้ว เด็กหนุ่มจึงเปิดช่องเก็บของขึ้นเเล้วโยนหนังสือเล่มหนาเข้าไปเพื่อว่าตอนที่ไปดันเจี้ยนเขาจะได้รู้ว่าวัตถุดิบที่ต้องการในการทำยามีอะไรบ้าง

 

"งั้นผมขึ้นไปชั้นบนก่อนนะ ยูกิ"

 

"ครับ ถ้าเย็นเเล้วก็มาเรียกผมด้วยนะครับยูคิ"

 

"คร้าบ.."

 

เด็กหนุ่มเห็นว่าถึงเขาจะอยู่ในร้านไปก็ไม่มีอะไรให้เขาทำอยู่ดีเขาจึงกะว่าจะออกไปเดินเล่นซักหน่อย จึงสวมรองเท้าเเล้วเปิดประตูร้านออกไป

 

"(ว่าเเต่ทำไมถึงมีเเต่ผู้หญิงล่ะ..ผู้ชายไปไหนกันหมดเนี้ย?) เด็กหนุ่มคิดในใจเพราะว่าตั้งเเต่เขาออกมาเดินเล่นระหว่างทางที่เขาเดินไปไม่ว่าจะทางไหนก็ล้วนเเต่เจอผู้หญิงอย่างเดียวเเต่กลับไม่มีวี้เเววของผู้ชายซักคนตอนที่เขาออกมาซื้อของกับคู่หูของเขาก็เหมือนกันเเถมดูเหมือนว่าตอนนี้เขาจะกลายเป็นที่สนใจจากผู้หญิงที่เดินผ่านไปมาเเล้วด้วยอาจจะเป็นเพราะชุดของเขาที่เหมือนพ่อค้าก็ได้เพราะผู้หญิงส่วนใหญ่ที่เดินผ่านไปมาล้วนเเต่ถืออาวุธไม่ก็ของที่เกี่ยวกับนักผจญภัยทั้งนั้นหรืออาจจะเพราะมีเพียงเด็กหนุ่มเท่านั้นที่เป็นผู้ชายเพียงคนที่อยู่เเถวนี้ก็ได้ใครจะรู้ 

 

เด็กหนุ่มรู้สึกสงสัยถึงเหตุผลข้อนี้จึงกะว่าจะไปถามลุงที่ไปซื้อของเมื่อเช้าซักหน่อยไหนๆก็กะจะถามอยู่เเล้วเขาเลยคิดว่าจะถามเรื่องกิลล์ด้วย เด็กหนุ่มรีบจ้ำอ้าวไปที่ร้านนั้นโดยทันทีถึงส่วนหนึ่งจะเพราะไม่อยากเป็นที่สนใจก็เถอะ

 

"นี่ลุงครับผมมีจะถาม"

 

"เอ้า!! ไอ้หนูเมื่อเช้านี่! เเหมๆจะมาซื้อของอีกแล้วเหรอ"

 

"ลุงจำผมได้ด้วยเหรอ?" เด็กหนุ่มรู้สึกเเปลกใจเล็กน้อยที่มีคนจำเขาได้ทั้งๆที่เพิ่งจะเคยเจอกันครั้งเดียวเองเเท้ๆเเถมเขาก็ไม่ได้ดูเด่นอะไรเลยด้วยชุดก็ธรรมดา หน้าตาก็ไม่ได้จัดว่าขี้เหร่เเต่ก็ไม่ได้ดีมากด้วย

 

"ก็เเหงล่ะ ก็วันนี้มีเเค่เเกคนเดียวที่เป็นผู้ชายที่มาซื้อของร้านลุงนี่เเหละ"

 

"จริงเหรอครับ? เเล้วผู้ชายคนอื่นหายไปไหนหมดล่ะตั้งเเต่ผมเดินมาเพิ่งเจอลุงคนเดียวเองที่เป็นผู้ชาย"

 

"หืม? อะไรนี่เเกไม่รู้เหรอ?"

 

"รู้อะไรเหรอครับ?" ลุงคนขายทำหน้าเเปลกใจเมื่อได้ยินคำพูดเด็กหนุ่ม

 

"นี่ไม่รู้เหรอว่าเมืองหลวงที่พวกเราอยู่นั้นมีผู้หญิงอาศัยอยู่ถึง 90% ของคนในเมืองนี้เเถมเกือบทั้งหมดเป็นนักผจญภัยด้วยน่ะ"

 

"เอ๊ะ?"

 

"เเถมพวกผู้หญิงยังมีพลังมากกว่าพวกเราผู้ชายเสียอีกทำให้ผู้หญิงถึงไปเป็นนักผจญภัยกัน"

 

เด็กหนุ่มถึงกับอึ้งในความจริงที่พบซึ่งนั่นก็สามารถอธิบายได้ว่าทำไมเขาไม่เจอผู้ชายคนอื่นเลยนอกจากลุงคนที่เขาพูดด้วย

 

"งั้นเเล้วทำไมไม่มีผู้ชายในเมืองนี้ล่ะถึงจะมีพลังน้อยกว่าผู้หญิงเเต่ก็ใช่ว่าจะอยู่เมืองนี้ไม่ได้ไม่ใช่เหรอครับ"

 

"บ้าจังเลยนะ จะมีผู้ชายคนไหนบ้างจะไม่โชว์เท่ต่อหน้าสาวล่ะ พวกผู้ชายส่วนใหญ่ก็ไปเป็นนักผจญภัยอยู่ตาม

เมืองอื่นๆที่มีมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนไม่โหดเหมือนดันเจี้ยนเเถวๆเมืองหลวงไง"

 

"ส่วนผู้ชายที่อยู่ในเมืองนี้ก็คือพวกส่วนน้อยที่ต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบๆเลยมาเป็นพ่อค้าไม่ก็เจ้าหน้าที่กิลล์ไงเจ้าหนูก็เหมือนกันใช่มั้ยล่ะ"

 

"อา..ครับ ขอบคุณนะลุงไว้จะมาอุดหนุนใหม่นะ" เด็กหนุ่มกล่าวลาลุงคนขายก่อนจะเดินกลับไปร้านของเขาโดยที่คิดว่าเขาโชคดีเเล้วที่ไม่ได้เป็นนักผจญภัยเหมือนที่เคยโดนถามรวมไปถึงคำว่า "สาวติดเเจ" ที่เคยได้ยินเเล้วเขากะว่าพอไปถึงร้านเเล้วจะถามคู่หูของเขาดูว่าเหมือนกับเผ่าอีกหรือเปล่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 141 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

138 ความคิดเห็น

  1. #58 Mako (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:03
    เอิ่มมมมพ่อพระเอกทำไรเป็นมั้งนี่ บาติก่อนถูกเพื่อนรังแก แสดงว่าต่อสู้ไม่เป็น ทำกับข้าวไม่เป็นอีก ทำกับข้าวไม่เป็นผสมยาน่าจะได้ยาพิษด้วยล่ะมั้งนั่นอ่าาา
    #58
    0
  2. #16 Thanutporn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 00:05
    ในที่สุดไรท์ก็มาต่อให้อีก 5555....
    #16
    0
  3. #15 skytwo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 18:56
    คิดค่าเช่าแบบนี้ยังงัยร้านก็เจ๊งครับ เปลี่ยนเป็นครึ่งของกำไรแต่ละเดือนที่ทำได้ดีกว่ามั้ย รึพิมพ์ผิด?
    #15
    0
  4. #14 cattycall (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 18:28
    ขอบคุณ
    #14
    0
  5. #13 bbgunzz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 17:55
    สนุกมากครับ เงินเดือนเพิ่มขึ้นแบบนี้พระเอกเราจะไหวไหมเนี่ย
    แล้วพระเอกเราจะมีสาวๆกี่คน
    ติดตามและรอตอนต่อไปครับ
    #13
    0
  6. #12 Fayy Valike (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 15:01
    ไรท์สองบรรทัดสุดท้ายคืออะไรอะเราอ่านแล้ว งงๆ ไรท์ต้องการจะพิมพ์แบบนี้จริงๆหรือพิมพ์ผิดอะ
    #12
    0