Overchant ค้าขายในโลกเเฟนตาซี

ตอนที่ 41 : ตอนที่ 38 : การพบพาน 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 202
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    6 เม.ย. 63

Overchant ตอนที่ 38

การพบพาน 1

          หลังจากที่ยูคิได้พบกับเพื่อนใหม่ของเขานามว่า "เนีย" เเละได้เกิดเหตุการณ์ต่างๆมากมายจนร่างกายของเขานั้นเเทบจะเดินต่อไปไม่ไหวเเล้วเเต่ก็ต้องฝืนจนในที่สุดเเล้วชายหนุ่มก็สามารถเดินทางกลับมาถึงร้านที่ในสายตาของชายหนุ่ม ณ ขณะนี้นั้นสถานที่เเห่งนี้ได้เปรียบดังประตูแห่งสรวงสวรรค์ที่จะนำทางตัวเขาไปสู่สวรรค์ในที่สุด 
          พอชายหนุ่มกลับมาถึงก็จัดการบอกลา "เซีย" ไป หญิงสาวยิ้มพลางโบกมือลาทั้งสองคนก่อนจะเเยกย้ายกันไปโดยนายหนุ่มเดินเข้าไปในร้านพร้อมกับอาเชียก่อนจะขึ้นไปชั้นบนเเล้วเเยกย้ายกันไปที่ห้องของตัวเอง ทางชายหนุ่มยืนมามองเด็กสาวเดินเข้าไปในห้องของเธอซักครู่ก่อนจะหันไปเจอเข้ากับร่างน้อยๆที่นอนแผ่อยู่บนเตียงอย่างไม่สนสายตาใคร ตัวเขาได้เเต่สายหน้าไปมาเล็กน้อยแล้วจึงไปจัดการธุระส่วนตัวของตัวเองให้เรียบร้อยรวมไปถึงจัดการชำระค่าเช่าให้ "เจ้าหนี้หน้าเลือด?" แล้วจึงหย่อนตัวลงบนเตียงที่่เปรียบเสมือนสวรรค์ก่อนที่เขาจะหลับลงไปอย่างรวดเร็ว

^

^

^

^

^

สามเดือนผ่านไป....


          ชายหนุ่มลืมตาขึ้นด้วยสีหน้าทรมานเนื่องจากฝันว่า ตัวของเขานั้นกำลังจมน้ำเเล้วรู้สึกอึดอัดและทรมานอย่างถึงที่สุดเนื่องจากไม่สามารถจะหายใจได้ พอชายหนุ่มลองมองไปรอบๆก็พบกับเด็กสาวผมสีม่วงสวมชุดยูนิฟอร์มของทางร้านกำลังนั่งทับที่หน้าอกของเขาพร้อมทำหน้าซุกซนอย่างถึงที่สุด ถึงเเม้ว่าตัวของเธอจะไม่หนักมากแต่มือทั้งสองข้างก็กำลังปิดปากและบีบจมูกของเขาทำให้ไม่สามารถหายใจได้

          ชายหนุ่มพยายามดิ้นรนอย่างเต็มที่เพื่อสะบัดเด็กสาวออกไปจากตัวเขา เด็กสาวหล่นลงไปบนพื้นห้อง เธอร้องออกมาเบาๆพลางเอามือไปลูบที่ก้นของเธอบริเวณที่กระเเทกกับพื้น

          "จะฆ่ากันเรอะ!?" ชายหนุ่มตะโกนออกมาเสียงดังทำให้เด็กชายผมสีขาวที่นอนอยู่บนเตียงข้างๆสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก

          "กะ เกิดอะไรขึ้นหรอครับ!?"

          "ก็พนักงานใหม่ของเราเกือบวางแผนฆาตกรรมหัวหน้าของตัวเองสำเร็จแล้วน่ะสิ" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับจ้องไปยังเด็กสาวที่เป็นต้นเหตุที่ในตอนนี้กำลังเอามือเคาะไปที่หัวของตัวเองเบาๆพลางแลบลิ้นออกมาเล็กน้อย

          "เเค่เเกล้งกันหรอกหรอครับ งั้นผมขอตัวนอนต่อก่อนนะครับ"

          "ไม่ใช่แค่แกล้งกันแล้วมั้ง" ชายหนุ่มตอบกลับพร้อมกับส่ายหัวไปมาเบาๆ เด็กสาวที่เห็นเหตุการณ์ดังนั้นก็หัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนนะยืนขึ้นพร้อมเอามือปัดเศษที่เกาะอยู่ตามชุดเเล้วจึงพูดว่า

          "ใกล้ได้เวลาแล้วนะคะ พี่ชาย" เด็กสาวยิ้ม

          "อา.... ขอเวลาเตรียมตัวก่อนนะ" ชายหนุ่มขยี้ผมของเขาก่อนจะลงจากเตียงไปเตรียมตัวสำหรับการเปิดร้าน

          อย่างที่ทุกๆคนคิด เด็กสาวผมสีม่วงที่ยื่นอยู่ก็คือ เนีย เด็กสาวที่จับตัวเขาไปในตอนที่เพิ่งจะออกจากเมืองไปครั้งเเรกเเล้วถ้าถามว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ที่ร้านของเขาได้ ก็คงต้องย้อนกลับไปเมื่อสามเดือนก่อนในเช้าที่สดใสเหมือนกับวันนี้ ในวันนั้นหลังจากผ่านประสบการณ์อันสุดแสนจะบรรยายได้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเหนื่อยล้าเกินกว่าจะลุกขึ้นมาเผอิญกับเช้าวันใหม่ เขาจึงเลือกที่จะนอนพักต่อไปเเต่ดูเหมือนว่าทุกสิ่งจะไม่เป็นใจ

          ตัวเขารู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่กำลังขยับอยู่ในผ้าห่มของเขา ชายหนุ่มจึงจำเป็นต้องตัดสินใจตื่นขึ้นมาเพื่อดูว่าสิ่งนั้นคืออะไร เขาสะบัดผ้าห่มออกเผยให้เห็นเด็กสาวผมสีม่วงในชุดโกธิคโลลิต้าสีดำกำลังทำท่ามุดตัวอยู่ ในตอนเเรกชายหนุ่มรู้สึกตกใจที่พบกับเด็กสาวในสภาพแบบนี้ เขาทั้งแปลกใจเเละระแวงว่า เธอรู้ที่อยู่ของเขาได้อย่างไรเเละมาทำอะไรที่นี้ ชายหนุ่มจึงถามเด็กสาวถึงที่มาที่ไป

          หลังจากพูดคุยกันซักพักจึงได้ความว่า หลังจากที่แยกกันเธอก็นั่งเล่นอยู่คนเดียวไปเรื่อยเเต่อยู่ๆก็มีประตูบ้านหนึ่งปรากฎออกมาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวเธอจึงโจมตีไปใส่วัตถุลึกลับที่โผล่ออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้เเต่ไม่ว่าจะโจมตีซักเท่าไหร่ก็ไม่ได้ผลเธอจึงเลิกคิดที่จะโจมตีต่อแล้วไปวิเคราะห์ว่าทำไมมันถึงมาปรากฏที่นั่นได้เเละหลังจากที่ชั่งใจอยู่นานเธอจึงตัดสินใจเปิดประตูบานนั้นดูก็พบกับห้องมืดๆในตอนเเรก เเต่ไม่นานก็ได้เห็นว่ามันคือ ห้องนอนที่ชายหนุ่มนอนอยู่จากแสงจันทร์ที่ส่องเข้ามา เธอจึงคิดที่จะเเกล้งมุดเข้าไปในผ้าห่มเพื่อเเกล้งเล่นๆ

          เเต่ไม่ว่าจะทำเท่าไหร่ก็ไม่ทำใฟ้ชายหนุ่มตื่นขึ้นมาได้เลย จนทำให้รู้สึกเบื่อเลยนอนไปทั้งเเบบนั้นเลย เเละนั่นก็จึงเป็นเหตุที่ว่าทำไมเธอจึงมาอยู่ที่ห้องของเขาได้ ชายหนุ่มจึงลองเปิดช่องสถานะดูเพราะเหตุการณ์ในลักษณะนี้ก็เคยเกิดขึ้นมาก่อนหน้านี้เเล้ว และนั่นก็เป็นเครื่องยืนยันได้เป็นอย่างดีเพราะในช่องสถานะของเขานั้นมีชื่อของเธอปรากฏอยู่โดยเขียนไว้ว่า "เนีย ต้นไม้มนุษย์แห่งดันเจี่ยนไร้นาม ความสัมพันธ์ ???" ชายหนุ่มได้เเต่ทำหน้างงๆกับสิ่งที่เขียนเอาไว้เเต่เขาก็ไม่ได้ถามอะไรออกไป เเต่ด้วยเหตุการณ์ดังกว่านี้เองที่ทำให้ชายหนุ่มต้องจำใจลุกออกจากสวรรค์ของเขา

          หลังจากจัดการธุระส่วนตัวเสร็จเเล้วเขาก็ได้เรียกทุกคนมานั่งประชุมหารือกันเกี่ยวกับเรื่องนี้โดยมีการถามความคิดเห็นว่าควรจะทำอย่างไรกับเธอดีโดยมีความเห็นต่างๆนาๆออกมาว่า ให้เธออยู่ที่นี่จากยูกิบ้างละหรือแม้กระทั่งความเห็นจากอาเชียที่ว่า "จัดการหั่นเธอให้เป็นชิ้นๆแล้วไปฝังดิน" พร้อมกับรังสีฆ่าฟันที่แผ่ออกมาจากเด็กสาวผมสีทองจนทำให้ทุกคนกลัวกันไปตามๆกันโดยเฉพาะเนียที่รีบมาหลบหลังชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าเธอจะกลัวอาเชียฝังใจไปเรียบร้อยแล้ว 

          ชายหนุ่มที่เห็นว่าท่าไม่ดีเเล้วจึงคัดค้านเเล้วเปลี่ยนมาเป็นให้เธอทำงานแลกกับที่อยู่แล้วจึงยกมือขึ้น โดยที่มียูกิยกมือขึ้นตามและเป็นไปตามคาด อาเชียไม่ยกมือพร้อมกับจ้องมาที่เนีย เเต่ด้วยมติเอกฉันท์ทำให้เธอเเพ้ไปด้วยคะแนนสองต่อหนึ่งด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้เนียได้มาอยู่ร้านของพวกเขา 

          กลับมาในสถานการณ์ปัจจุบันหลังจากที่ทุกคนเตรียมตัวกันร่วมชั่วโมงในที่สุดก็ลงมาพร้อมกันที่ตัวร้านโดยที่ทุกคนสวมชุดยูนิฟอร์มของร้านที่ชายหนุ่มสั่งตัดเป็นพิเศษเนื่องจากมีพนักงานที่มากขึ้นทำให้ต้องทำงานอย่างเป็นระบบยิ่งขึ้นโดยชุดจะเเตกต่างกันไปตามหน้าที่ของเเต่ละคน เริ่มจากเนียที่มีหน้าที่เป็นพนักงานต้อนรับทำให้ชุดของเธอเป็นเสื้อเเขนกุดสีขาวมีกลีบผูกโบว์สีผ้าที่คอ กระโปรงลายสก็อตสีฟ้าขาวสั้นเหนือเข่าเล็กน้อยพร้อมกับถุงน่องสีขาวกับรองเท้าลำลองสีดำแสดงถึงความสดใสของเด็กสาว(?) ต่อมาเป็นชุดของอาเชียที่มีหน้าที่คิดเงินลูกค้าโดยเธฮใส่เสื้อเเขนยาวสีขาวมีกลีบพร้อมกับผูกโบว์สีเเดงสดที่คอ กระโปรงลายสก็อตสีเเดงดำคลุมเข่าพร้อมกับถุงเท้ายาวสีเทากับรองเท้าลำลองสีดำ เป็นชุดที่ออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับเธอเพื่อปกป้องจากแสงเเดด ต่อมาเป็นตัวเขาเองที่เป็นเจ้าของควบผู้จัดการร้านจึงใส่เป็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวผูกเน็คไท กางเกงยาวสีดำกับรองเท้าหนังสีดำวาว และสุดท้ายเป็นยูกิที่มีหน้าที่อันแสนสำคัญที่สุด คือ มาสค็อต(?)ด้วยหน้าที่ที่สุดแสนจะสำคัญทำให้มีถึงสองชุด โดยชุดที่หนึ่งคือ ชุดสีชมพูฟูฟ่องราวกับตุ๊กตาที่มีชีวิต(โดนบังคับใส่) เเละอีกชุดเป็นชุดสูทสำหรับเด็กเล็กซึ่งวันนี้ยูกิได้โดนให้ใส่ชุดที่หนึ่งข้อหาที่เมื่อวานเเอบไปงีบในเวลางานทำให้เจ้าตัวทำหน้าไม่ชอบใจเท่าไรนัก

          หลังจากจัดสินค้าเเละเตรียมตัวเสร็จแล้วชายหนุ่มจึงเดินไปข้างหน้าร้านสลับป้ายเป็นเปิดบริการจากนั้นจึงไปประจำตำแหน่งของตัวเองไม่นานก็มีลูกค้าคนเเรกของวันเดินเข้ามาภายในร้านทุกคนที่เห็นแบบนั้นก็พูดออกไปอยากพร้อมเพรียงกันว่า....

          "ยินดีต้อนรับสู่โอเวอร์ชานค่ะ/ครับ!"





          


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

138 ความคิดเห็น

  1. #137 แมวน้ำขี้เซา (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 01:56
    เย้ๆ กลับมาแล้ว
    #137
    0
  2. #136 nungsowaju (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 10:53
    นานแส้นนาน
    #136
    0