Overchant ค้าขายในโลกเเฟนตาซี

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 4 : ไปซื้อของด้วยกัน(เเก้ไข)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,461
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 174 ครั้ง
    6 มี.ค. 60

Overchant ตอนที่ 4

ไปซื้อของด้วยกัน

 

"นี่ ยูคิครับ"โนมผมขาวส่งเสียงเรียกเด็กหนุ่มที่กำลังมัดเชือกรองเท้าผ้าใบของเขาเพื่อจะเตรียมออกไปซื้อวัตถุดิบมาขึ้นของขายพร้อมกับคู่หูของเขา

 

"อะไรเหรอ?"

 

"ว่าเเต่พวกเราจะขายอะไรอย่างนั้นเหรอครับ"

 

"นั่นสินะ..ผมลืมคิดไปเลย"

 

เขาฉุดคิดได้ว่าตัวเขานั้นยังไม่ได้วางเเผนว่าจะขายไอเท็มประเภทไหนเลยเขาจึงตัดสินใจถอดรองเท้าที่ยังใส่อยู่ทั้งสองข้างออกเเล้วมานั่งปรึกษากับโนมผมขาวที่นั่งรออยู่ที่เคาเตอร์ภายในร้านเหมือนกับเดาไว้ล่วงหน้าเเล้วว่ายังไม่คิดถึงเรื่องนั้น 

 

เด็กหนุ่มเห็นว่าคู่หูของเขานั้นนั่งรออยู่ก่อนเเล้วจึงได้เเต่หัวเราะเเหงๆเเล้วเดินไปนั่งเก้าอี้ที่อยู่ข้างๆกันซึ่งเก้าอี้ของโนมผมขาวนั้นจะมีความสูงกว่าของเด็กหนุ่มเพื่อให้ตัวของโนมผมขาวสามารถมองเห็นได้โดยไม่โดยเคาเตอร์

ข้างหน้าบังไว้

 

"นี่ยูกิผมขอถามอะไรซักหน่อยจะได้มั้ย"

 

"อะไรอย่างนั้นเหรอครับ"

 

เด็กหนุ่มถามโนมผมขาวว่าหลังจากซื้อวัตถุดิบมาเเล้วจะทำอย่างไรกับเครื่องมือ เพราะว่าถ้าไม่มีเครื่องมืออย่างพวกค้อน เตาเผาเเล้วก็เเท่นตีเหล็กเเล้วโนมผมขาวก็จะไม่สามารถสร้างไอเท็มจากวัตถุดิบพวกนั้นได้เช่นเดียวกับเขาที่ถ้าไม่มีเเท่นผสมยา เครื่องบดสมุนไพรเเล้วก็หลอดเก็บยาก็จะไม่สามารถทำยาได้เช่นกัน

 

โนมผมขาวได้ยินคำถามดังนั้นจึงฉีกยิ้มออกมาเล็กน้อยที่คู่หูของเขาเป็นคนช่างสังเกตุ โนมผมขาวจึงพูดเพียงคำว่าให้ตามมาเเล้วโนมผมขาวก็กระโดดลงจากเก้าอี้จากนั้นเดินนำเด็กหนุ่มไปที่หลังร้านซึ่งมีทางขึ้นไปชั้นที่สองอยู่ ตัวของยูคิที่เห็นเเบบนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรเเล้วเดินตามคู่หูของเขาไปอย่างเงียบๆ

 

โนมผมขาวเดินไปเรื่อยๆจนสุดทางเดินเเต่กลับเลี้ยวไปทางขวาซึ่งเขาเองก็จำไม่ได้ว่ามีทางไปต่อด้วยเมื่อลองเดินตามไปดูก็พบว่ามีบันไดทอดยาวลงไปอีกชั้นหนึ่งเมื่อลงบันไดมาจนสุดก็พบกับห้องใต้ดินที่มีขนาดกว้างพอๆกับชั้นที่สองเลยทีเดียวเขาลองมองไปรอบๆห้องก็พบกับเครื่องมือที่จัดเรียงอยู่ทั้งสองฟากเเบบหันหน้าไปคนละมุม ทางฟากซ้ายจะเป็นเครื่องมือเกี่ยวกับการสร้างอุปกรณ์ของนักผจญภัยหรือก็คือมุมของโนมผมขาว ส่วนฟากขวาจะเป็นโต๊ะที่มีเเท่นผสมยา กับหนังสือเเล้วก็หลอดใส่ยาจำนวนมากวางอยู่ซึ่งเป็นมุมของเด็กหนุ่ม เขาได้เเต่เกาหัวที่เขาเป็นเจ้าของร้านเเท้ๆเเต่กลับไม่รู้ว่ามีที่เเบบนี้อยู่ในร้านด้วย

 

"นี่ๆ ทำไมยูกิถึงรู้ของในร้านดีกว่าผมล่ะเนี้ย"

 

"เรื่องนั้นก็เพราะว่าเมื่อคืนผมไปค้นมาทั่วร้านในระหว่างที่ยูคิหลับอยู่ยังไงล่ะครับ"

 

โนมผมขาวยืดอกพูดอย่างภูมิใจ ซึ่งจากคำตอบนั้นทำให้เขารู้ว่าคู่หูของเขาไม่ได้มีนิสัยเรียบร้อยอย่างที่คิด นั่นทำให้เด็กหนุ่มอดจะอยากเเกล้งคู่หูของเขาไม่ได้จึงจัดการเดินไปยกตัวของโนมผมขาวขึ้นมาถือในอากาศเหมือนกับเด็กๆ

 

"นี่เเหน่ะๆ ซนเอาเรื่องนะเรา"

 

"หวาๆ เอาผมลงเถอะนะครับยูคิ ขอร้องล่ะ"

 

เด็กหนุ่มได้ยินคำขอร้องของโนมผมขาวจึงยกเล่นอีกเล็กน้อยเเล้ววางตัวคู่หูของเขาลงพื้นเหมือนเดิม หลังจากนั้นทั้งสองก็กลับมานั่งคุยกันที่เคาเตอร์เหมือนเดิมเเละตกลงกันว่าพวกเขาจะขายเกี่ยวกับนักผจญภัยอาทิเช่นอาวุธ กับชุดเกราะ ส่วนไอเท็มจำพวกยาทั้งสองตกลงกันว่าจะเอาไปใช้ในดันเจี้ยนเเทนหลังจากตกลงกันได้เเล้วทั้งสองก็ออกไปซื้อของด้วยกัน

 

เเต่เนื่องจากเขาเพิ่งจะมาถึงนี้เมื่อวานเเถมเป็นช่วงหัวค่ำที่ร้านค้าอื่นๆปิดไปเเล้วทำให้เด็กหนุ่มนั้นไม่รู้ว่าร้านค้าอยู่ที่ไหนบ้างเช่นเดียวกับโนมผมขาวที่เพิ่งมาเมื่อวานเหมือนกับเขาคงไม่ต้องถามก็รู้ว่าไม่รู้ทางเเน่นอน ฉะนั้นวิธีเดียวที่จะทำให้เขารู้ทางนั้นก็คือถามทางจากคนที่เดินผ่านไปมาตามทาง 

 

เด็กหนุ่มอาศัยวิธีนี้อยู่นานกว่าจะไปถึงร้านขายวัตถุดิบที่ทั้งสองต้องการก็กินเวลาจนเที่ยงเลยทีเดียวเเต่ช่วงเวลาที่เสียไปก็ไม่ได้เสียเปล่าเพราะนั่นทำให้เด็กหนุ่มสามารถวาดเเผนที่ของเมืองนี้ทั้งหมดไว้ในหัวของเขาจากตอนที่เที่ยวถามคนในระหว่างทางพร้อมโฆษนาร้านไปด้วยในตัวช่างเป็นความคิดที่สุดเเสนจะบรรเจิดซะไม่มี

 

"นี่ลุงครับขอซื้อวัตถุดิบทำดาบกับชุดเกราะอย่างละ 10 ชุดหน่อยครับ"

 

"เอานี่เจ้าหนูว่าเเต่จะดีเหรอเจ้าหนูไม่ไปซื้อที่เป็นของสำเร็จเลยดีกว่าเหรอ"

 

"หมายความว่ายังไงเหรอครับ?"

 

"ก็เจ้าหนูจะไปให้ช่างเหล็กทำให้ใช่ไหมล่ะเเบบนั้นจะเเพงกว่าของสำเร็จนะ"

 

เด็กหนุ่มหันไปมองโนมผมขาวที่ยืนอยู่ข้างๆเพื่อขอคำตอบ คู่หูของเขาก็หยักหน้าเบาๆเป็นคำตอบเด็กหนุ่มจึงรับวัตถุดิบมาเก็บไว้ในกระเป๋าที่โนมผมขาวเป็นคนบอกให้เอามาด้วยก่อนที่เด็กหนุ่มจะล่วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงเเล้วเรียกจำนวนเงินที่เขาต้องการยื่นให้ลุงคนขายก่อนจะไปซื้อวัตถุดิบที่จะเอามาทำอาหารในวันนี้เเล้วก็พรุ่งนี้เช้าซึ่งทำให้เงินที่เขามีอยู่เเทบจะหมดเลยทีเดียว

 

"เอาล่ะของที่ต้องการก็ได้ครบเเล้วงั้นกลับกันเถอะยูกิ"

 

"ครับ กลับไปทานอาหารเที่ยงกันเถอะ"

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 174 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

138 ความคิดเห็น

  1. #131 กลม อุตุ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 00:47
    ง่ายไปใหนขอซื้อวัถุดิบทำอาวุธกับเกราะ​ น่าจะซื้อเหล็กหรืออลูหรือทังสเตน​อะไรประมาณนี้
    #131
    0
  2. #41 [Silver Knight] (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 00:37
    ไมมันวายๆ = =
    #41
    2
    • #41-1 NovaBlaze(จากตอนที่ 4)
      2 มกราคม 2560 / 10:26
      ลองอ่านไปเรื่อยๆดูครับ
      #41-1
  3. #31 นักล่าทมิฬ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 09:43
    สาววายมาอ่านนี่กรี๊ดสลบ
    #31
    0
  4. #11 Thanutporn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 22:36
    เนื้อเรื่องน่าติดตามมากเลย จะรอติดตามผลงานนะ เเละรีบมาต่ออีกนะ
    #11
    0
  5. #10 Thanutporn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 22:35
    เนื้อเรื่องน่าติดตามมากเลย จะรอติดตามผลงานนะ เเละรีบมาต่ออีกนะ
    #10
    0
  6. #7 bbgunzz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 08:41
    รอตอนต่อไปปปป
    #7
    0
  7. #6 cattycall (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 08:40
    สู้ๆๆๆ
    #6
    0