Overchant ค้าขายในโลกเเฟนตาซี

ตอนที่ 32 : ตอนที่ 31 : วันจ่ายหนี้ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 753
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    16 ต.ค. 60

Overchant ตอนที่ 31

วันจ่ายหนี้ 2

 

            “นี่ทุกคน…. ผมมีเรื่องสำคัญที่จะต้องบอกให้รู้น่ะ” เด็กหนุ่มนั่งลงบนโต๊ะแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังพลางทำใบหน้าเขร่งขรึมทำให้บรรยากาศรอบๆตัวของเขาแลดูจริงจังและกดดันเป็นอย่างมาก

 

            “อะไรงั้นหรอครับ….” ยูกิถามด้วยท่าทางกังวล อาเซียถามเองก็เหมือนจะสงสัยเหมือนกันเลยพยักหน้าเพียงแต่เธอไม่ได้มีท่าทีกังวลอะไรเท่านั้น

 

เด็กหนุ่มเห็นว่าทั้งสองคนดูสนใจแล้วก็เลยเปิดช่องเก็บของแล้วหยิบกระดาษแผ่นเมื่อเช้าออกมายื่นให้กับทั้งสองคนอ่านดู

 

            “……แล้ว มีเงินเท่าไร….” อาเซียถามพร้อมกับยื่นกระดาษคืนให้เด็กหนุ่ม

            “35020 G

            “อะไรกันครับ ก็มีเหลือเฝือแล้วนี่ครับ” โนมผมขาวพูดด้วยท่าทีสะบายๆเมื่อรู้ว่ายังไงเดือนนี่ก็มีเงินเหลือเฝือ

            “ปัญหามันไม่ได้อยู่ตรงนั้นน่ะสิ มันอยู่ที่-

            “….เดือนต่อๆไปจะทำอย่างไร” อาเซียพูด

            “ใช่แล้วล่ะ เดือนต่อๆไปพวกเราจะทำยังไงดี”

            “เอ๊ะ?! ไม่ใช่ว่าเดือนต่อไปๆก็จ่ายเท่าเดิมงั้นหรอครับ ?” พอยูกิพูดไปแบบนั้นก็โดนอีกสองคนที่เหลือมองด้วยสายตาแบบว่า “นี่ไม่รู้อะไรเลยหรอ?

 

            “ไม่ใช่น่ะสิ เดี๋ยวผมให้อาเซียอธิบายละกันนะ”

            “……ฮือ…..!” แล้วก็โดนเสียงไม่พอใจพลางส่งสายตาหงุดหงิดมาตามระเบียบ ก็นะ ให้คนพูดไม่เก่งมาอธิบายก็ไม่แปลกหรอก แต่ก็ไม่ได้จะไม่ทำล่ะนะ

            “….ง่ายๆ เดือนต่อไปค่าเช่าจะเพิ่มขึ้น….

            “…….เดือนละห้าพัน…. และโดนหักกำไรห้าสิบเปอร์เซน……………

 

            “พยายามได้ดีมาก สรุปคือจ่ายเพิ่มเดือนละห้าพันและโดนหักกำไรครึ่งนึงนั่นแหละ”

            เด็กหนุ่มตบมือให้กับความพยายามในการอธิบายของอาเซีย พร้อมกับสรุปซะเอง ซึ่งนั่นทำให้เธอหันมามองแล้วเหมือนจะถามว่า “จะให้ชั้นอธิบายทำไมในเมื่อตัวเองก็พูดเองอยู่ดี” แต่เธอก็ไม่พูดก่อนจะดึงมือของเขามาแล้วกัดลงไปทันที

 

            (โมโหเลยหาที่ระบายอารมณ์แหงๆ..) แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้ดูดเลือดแค่กัดให้มันเป็นแผลเล็กๆเฉยๆ แผลก็เลยไม่สมานตัวทำให้ลำบากเขาต้องไปล้างแผลอีกก่อนจะกลับมานั่งเหมือนเดิม

 

            (แค่แผลเล็กๆช่างมันละกัน)

            “มีเวลาจนกว่าจะถึงอีกวัน พวกเราจะทำอะไรดีล่ะ?

            “นอนอยู่ร้านครับ!

            “…..ตามใจเจ้า

            “งั้นไปนอกเมืองกัน”

 

 

 

 

หลังจากนั้นเด็กหนุ่มกับแวมไพร์สาวก็ออกมาจากร้านด้วยกันปล่อยให้โนใผมขาวเฝ้าร้านไป เพราะยังไงซะข้างนอกเมืองก็อันตรายไปสำหรับโนมตัวน้อยๆอยู่ดีและสำหรับเขา ทั้งสองคนจึงมาที่กิลล์ เพราะจะมาจ้างนักผจญภัยไปคุ้นกันเขาในระหว่างที่จะไปเก็บวัตถุดิบมาปรุงยา

 

            “ยินดีต้อนรับค่ะ จะมาจ้างนักผจญภัยใช่ไหมคะ?” หญิงสาวในชุดพนักงานต้อนรับกล่าว

            “อา ครับ”

            “จะเจาะจงใครไหมคะ?

            “อา งั้นเป็นคุณเชอฟาเรียละกันครับ”

            “ค่ะ กรุณารอซักครู่นะคะ” พนักงานสาวพูดก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน ไม่นานเธอก็ออกมา ก่อนที่ซักครู่จะมีใครก็ไม่รู้มาปิดตาของเขาไว้

            “ใคร-กัน-เอ่ย?

            “เชีย”

            “ถูกต้อง!” เธอพูดพร้อมกับกอดเด็กหนุ่มจากด้านหลังทำให้ตัวของเขาถูกดึงให้เข้าไปแนบชิดกันหน้าอกคู่นั- ซะเมื่อไหร่

            “เจ็บๆๆๆๆ!!! เกราะ! เกราะที่อกมันดัดหลังผมอยู่นะ!

            “อ๊ะ! ขอโทษทีกอดเบาไปหน่อยมาอีกทีนะ!

            “ไม่เอา!” ระหว่างที่กำลังเถียงกับเชียอยู่เด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างๆก็ดึงเสื้อของเขาให้หันมาสนใจ เด็กหนุ่มหันไปถามเธอว่ามีอะไร เธอก็ตอบว่า

            “…….ไปกันเถอะ……..

            “อะ อืม” จากนั้นทั้งสามก็เดินออกจากกิลล์ไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

138 ความคิดเห็น