Overchant ค้าขายในโลกเเฟนตาซี

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 28 : วันพักผ่อนรอบที่สอง 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 988
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    3 ต.ค. 60

Overchant ตอนที่ 28

วันพักผ่อน รอบที่สอง 5

 

ณ บ้านของผู้กล้าสาว

 

            “ว้าว….!”

            เด็กหนุ่มร้องออกมาด้วยความรู้สึกที่แบบว่า….ยากจะบรรยายอะ สิ้นเสียงเขาก็เดินไปหาตู้กระจกตู้ใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ภายในร้าน จ้องมองด้านในของตู้ดังกล่าวนั้นซึ่งล้วนเเล้วเเต่เต็มไปด้วยขวดยามากมายเเละหลากหลายชนิด

 

            ถ้าจะให้ยกตัวอย่างก็.... นั่นไงๆ อย่างพวกยาเพิ่มHP หรือไม่ก็พวกยาเพิ่มMP ในเกมRPGอะไรทำนองนั้นเเหละ เเถมมีตั้งหลายชนิดเเล้วก็หลายไซด์ด้วย!

 

            ถ้าถามว่าทำไมเด็กหนุ่มถึงได้ดูตื่นเต้นนักเหรอ? มันก็เพราะว่าเขาเองก็ปรุงยาพวกนี้เหมือนกันยังไงล่ะ ทำเด็กหนุ่มรู้ได้ถึงระดับความยากในการปรุงยาเเต่ละครั้งล่ะนะ อย่างตอนที่เขาลองปรุงยาครั้งเเรกดูก็ต้องประสบพบเจอกับความล้มเหลว.... ก็นะ ใครมันจะไปทำได้ตั้งเเต่เเรกกันล่ะ ระหว่างที่เขากำลังชื่นชมกับสิ่งมหัศจรรย์ตรงหน้าอยู่กลับถูกเชียดึงคอเสื้อของเขาจากด้านหลังให้ออกห่างจากตู้ตรงหน้า ก่อนที่เธอจะพูดว่า

 

             "อย่าจับตู้สิเดี๋ยวก็พลาดไปทำอะไรเสียหายหรอก"

             "อา....โทษทีๆพอดีเผลอตัวไปหน่อยน่ะ

             "เฮ้อ.... ระวังตัวหน่อยสิ"

             "ครับๆ ว่าเเต่.... ยาพวกนี้เเม่ของเธอปรุงเองหมดเลยเหรอ?"

             "อือ.... ใช่ เเล้วมันทำไมหรอ?"

 

             "มันสุดยอดมากๆเลยล่ะ!!"

             เด็กหนุ่มพูดด้วยท่าทางที่ดูตื่นตาตื่นใจพร้อมกับมองมาที่เชียด้วยเเววตาที่เปล่งประกายเเละเเลดูชื่นชมเอามากๆก่อนจะหันไปพูดกับอาเซียว่า

 

              "ใช่ไหม อาเซีย เนอะๆ"

              "..............น่ารำคาญ..."

              อาเซียตอบด้วยสีหน้าที่ดูเย็นชามากกว่าปกติซะอีก เเถมมองเด็กหนุ่มด้วยสายตาที่บ่งบอกว่ารู้สึกรำคาญเเบบสุดๆอีก

 

              "เอ๊ะ?! นี่ผมน่ารำคาญขนาดนั้นเลยเหรอ?! เชีย"

              "ถ้าจะพูดตรงๆก็ใช่นะ ทั้งพูดมากเเละเสียงดังหนวกหูด้วย"

              "ก็มันๆ...."

              "ค่ะๆ รู้เเล้ว เเล้วก็ไม่ต้องมองชั้นด้วยสายตาเเบบนั้นเลยนะ เก็บไปมองกับคนทำเถอะ"

               พูดจบเชียก็ชี้นิ้วไปที่ด้านในของร้าน พอเด็กหนุ่มเห็นเเบบนั้นก็เผลอมองตามทางที่หญิงสาวชี้ไป ซึ่งนั่นทำให้เด็กหนุ่มหันมาพูดกับหญิงสาวว่า

              

               "กระจก?"

              "จะบ้าเหรอ?! นั่นเเม่ชั้นต่างหากเล่า! มองยังไงเป็นกระจกไปได้เนี้ย ?!" เชียหันมาว่าใส่เด็กหนุ่มทันควันด้วยข้อหาว่าร้ายเเม่คนอื่น(?)

 

               "ทำไงได้เล่า! ก็ดันเหมือนกันอย่างกับแกะเลยนี่!"

               (ทำยังไงได้ล่ะ ก็เล่นเหมือนกันซะอย่างกับว่ากำลังส่องกระจกอยู่เลย) นั่นคือสิ่งที่เด็กหนุ่มคิดหลังจากที่เขาเห็นหญิงสาวอีกคนที่เชียชี้อยู่ ถ้าจะให้อธิบายลักษณะของเธอคนนั้นล่ะก็... เหมือนกับเชียตอนปล่อยผมเเล้วใส่ชุดตามปกติที่ไม่ใช่ชุดเกราะเห็นจะได้เลยล่ะ

 

               "เเหมๆ ทั้งสองคนนี้เข้ากันได้ดีจริงๆเลย เอ๊ะ? หรือว่าคนๆนั้นจะเป็นคนที่ลูกพูดถึงบ่อยๆเหรอจ๊ะ?" คุณเเม่พูดออกมาพร้อมกับส่งยิ้มอันมีเลศนัยให้กับเชีย

               "อ่าห์!!!!!! คุณเเม่อะ! พูดอะไรเนี้ย! เเบบนี้ก็เหมือนกับหนูชอบนายนี่เลยสิคะ!!"

               เชียพูดพลางชี้ไปที่ตัวต้นเหตุ(ซึ่งไม่รู้อิโหน่เหน่) ทำให้เด็กหนุ่มได้เเต่ยืนงงว่าทำไมเขาถึงกลายเป็นตัวต้นเหตุไปได้

 

               "เดี๋ยวนะ.... ที่บอกว่าเหมือนกระจกเนี้ย....... นายจะบอกว่าชั้นหน้าเเก่งั้นหรอ!!!!!!"

               เชียพูดเเบบนั้นก่อนจะกระชากคอเสื้อของเด็กหนุ่มมาเเล้วเขย่าไปเขย่ามาด้วยเเรงที่เรียกว่ามหาศาลก็คงจะได้ เเน่นอน คนที่เรียกได้ว่าผอมเเห้งเเรงน้อยดีเเต่สมอง ผู้หญิงยังเเรงเยอะกว่า อย่างเด็กหนุ่มยูคิ หรือริอาจจะไปต่อกรกับเเรงของผู้กล้าที่สามารถล้มจอมมาร(ไม่มีบท)ได้

 

               "เดี๋ยวๆๆ หยุดก่อนๆ ฟังกันหน่อยสิ!!! จะ จะอ๊วกเเล้วๆ........"     

               "อ๊ะ! โทษทีพอดีเผลอไปหน่อยน่ะ" เชียพูดก่อนจะหยุดเขย่าเด็กหนุ่ม ทำให้ร่างของเขาเเถบจะไหลลงไปกับพื้นเพราะมึนจากการโดนเขย่าด้วยเเรงมหาศาสดีนะที่ชุดของเขายังไม่ถึงขั้นขาดเพราะเจอเเรงฉุกกระชากอย่างมหาศาล

 

               "เเล้วที่จะบอกล่ะ?"

               "รอเเปบนึงสิ... อุ๊บ..!" เด็กหนุ่มเอามือปิดปากกันสิ่งที่อันไม่น่าพึงประสงค์ออกมา ก่อนที่เขาจะกลืนมันกลับลงไปอีกครั้ง

               "ก็... ที่บอกว่าเหมือนกันก็เพราะว่า ทั้งโครงหน้า ทรวดทรง เเละใบหน้าสวยเหมือนกันนี่น่า....!!

 

               ตุ๊บ!! เสียงของร่างของเด็กหนุ่มที่ถูกเชียปล่อยจนร่วงไปกระเเทกกับพื้นพร้อมกับเสียง "เเอ๊ก!" ที่ออกมาจากปากของเขา ส่วนคนที่ปล่อยลงมากลับเอามือทั้งสองข้างมาทาบที่หน้าของตัวเองพร้อมใบหน้าที่ร้อนฉ่าเพราะถูกชมโดยไม่รู้ตัว ส่วนคุณเเม่ก็เอามือมาทาบหน้าพร้อมกับพูดว่า "เเหมๆปากหวานจังเลยนะจ๊ะ"

 

                "สองคนนั้นเป็นอะไรกันน่ะ อาเซีย?"

                 เด็กหนุ่มได้เเต่นั่งงงว่าสองสาวเป็นอะไรพลางหันไปถามเเวมไพร์สาวที่ยืนอยู่ข้างๆกัน เเต่ว่าเด็กสาวที่เขาถามกลับไม่ตอบพร้อมทั้งเอามือมาหยิกที่เเก้มของเด็กหนุ่มพร้อมกับเอาเท้าของเธอเตะไปที่ตัวของเขาซ้ำๆ

 

                 "โอ๊ยๆๆ! เจ็บๆๆ ผมทำอะไรผิดเนี้ย?! ผมก็แค่พูดตามสิ่งที่ผมเห็นเท่านั้นเองนะ???"  

                 “…………………………………………………..

                 “อ๊ะ! คุณ เอ่อ คุณแม่ของเชีย ครับ?

                 “เรียกว่า คุณแม่ก็ได้นะ พ่อ - ลูก เขย ใน นา - คต

                 “โถ่! คุณแม่ก็…! ส่วนนายอย่าเรียกเชียวนะ แบบนั้นน่ะ!” เชียหันมาพูดกับแม่ของเธอก่อนจะกลับมาแยกเขี้ยวใส่เด็กหนุ่ม ส่วนคุณแม่ก็ได้แต่พูด “หุๆๆๆ” พร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มชอบใจ

 

                 (แล้วผมควรจะเรียกอะไรดีล่ะเนี้ย….)  แต่ว่านะ……

                 “ดูสนุกกันจังเลยนะ อาเซียเองก็คิดเหมือนใช่มั้ย? แม่กับลูกบางทีผมเองก็คิดถึงแม่ของผมเหมือนกันนะ”

                  (แต่คงเป็นไปไม่ได้สินะ….. แม่จะคิดถึงผมบ้างไหมนะ…)

                 “แล้วพ่อกับแม่ของอาเซียล่ะ เป็นยังไงบ้างหรอ?

     พอเด็กหนุ่มพูดถึงตรงนั้นเขาก็มองมาที่เด็กสาวซึ่งดูเหมือนว่าเธอคงจะไม่อยากบอกเขาล่ะมั้ง เพราะอาเซียไม่ตอบเด็กหนุ่มแถมยังหันหน้าหนีเขาอีก


     (จะว่าไปตอนที่อาเซียมาที่ร้านก็เป็นช่วงเทศกาลฮาโลเวียนี่นะ แถมช่วงนั้นมีประกาศว่ามีบอสเทศกาลออกมาด้วย บางทีบอสที่ว่าอาจจะเป็นอาเซียก็ได้นะ ว่าไปนั่นเทศกาลปีหน้าบางทีอาจจะได้เจอกับพ่อแม่ของอาเซียก็ได้นะคิดมาได้นะเรา)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

138 ความคิดเห็น