Overchant ค้าขายในโลกเเฟนตาซี

ตอนที่ 27 : ตอนที่ 26 : วันพักผ่อนรอบที่สอง 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    12 ส.ค. 60

Overchant ตอนที่ 26

วันพักผ่อน รอบที่สอง 3

 

“แล้ว…. พวกเราจะไปซื้อเสื้อผ้ากันที่ไหนล่ะ?

หลังจากที่พวกเขาเดินออกจากร้านได้ซักครู่ เด็กหนุ่มก็เอ่ยถามขึ้นมาพร้อมกับหันไปหาเด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างๆตัวของเขา

เธอนิ่งไม่แม้แต่จะพูดอะไรซักอย่างเลย

“ไม่รู้สินะ”

!!!

อาเซียทำหน้าเหมือนกับว่าได้ถูกคำพูดของเด็กหนุ่มที่กลายเป็นเหมือนดาบอันแหลมคมปักเข้าที่ใจของเธอ หลังจากที่เด็กสาวรู้ตัวแล้วว่าเผลอแสดงสีหน้าดังกล่าวออกไป เธอก็รีบปั้นสีหน้ากลับมาใบหน้านิ่งๆไร้อารมณ์เหมือนปกติ แต่ก็ไม่พ้นสายตาที่รวดเร็วประดุจสายฟ้าแลปของเด็กหนุ่ม (ล้อเล่นน่า อธิบายให้เว่อๆไปงั้นแหละ)

หลังจากที่ได้เห็นปฏิกิริยาตอบโต้แบบนั้นแล้วเด็กหนุ่มก็เริ่มรู้สึกอยากแกล้งเด็กสาวข้างๆเขาขึ้นมา แต่มาคิดอีกทีแล้วไม่ดีกว่า เพราะไม่อย่างนั้นเขาคงได้โดนการแก้แค้นที่หนักกว่าครั้งแล้วแน่ๆ [อยากน้อยก็น่าจะซักอาทิตย์นึงล่ะนะ b(- w < )]

“ดูเหมือนว่า

เด็กสาวหันมามองเด็กหนุ่มที่เหมือนกำลังจะพูดอะไรบางอย่างที่คิดว่าน่าจะมีประโยชน์ออกมา

อะไร”

“ก็ คงต้องพึ่งผู้ช่วยแล้วล่ะมั้ง..?

….ผู้ช่วย…?

อาเซียทำหน้าสงสัยกับสิ่งที่เด็กหนุ่มพูดออกมา

“ก็คนนั้นไง ผู้หญิงคนที่อาเซียเกือบจะปะทะด้วยยังไงล่ะ ผมคิดว่าเชียเองก็เป็นผู้หญิงเหมือนกันน่าจะรู้เรื่องพวกนี้ดีนะ โอ๊ะ! พูดถึงก็มาเลยแฮะ นี่เชีย!

ขณะที่เด็กหนุ่มกำลังอธิบายว่าทำไมถึงกะว่าให้เธอมาช่วย เขาก็หันไปเห็นเชียที่กำลังยืนอยู่บริเวณร้านตรงข้ามกับพวกเขา เด็กหนุ่มจึงส่งเสียงเรียกเธอ ซึ่งเธอเหมือนว่าได้เสียงของเขา เธอหันมาเสียงที่ได้ยินก็พบว่าเด็กหนุ่มกำลังโบกมืออยู่ เธอหันไปพูดอะไรซักอย่างกับแม่ค้าร้านตรงข้ามก่อนจะเดินมาหาเด็กหนุ่มและเด็กสาว

“มีอะไรเหรอ?

ทันทีที่มาถึง เธอก็ไม่รอช้าถามในสิ่งที่ตัวเธอสงสัยกับเด็กหนุ่มที่เป็นคนเรียกเธอมาทันที

“ก็ อยากจะขอให้ช่วยอะไรซักหน่อยน่ะ พอจะมีเวลาว่างไหม ?

เด็กหนุ่มถามพอเป็นมารยาท เพื่อให้แน่ใจว่าเธอว่างหรือเปล่าจะได้ไม่รบกวนถ้าเธอบอกว่าไม่ว่าง

“ก็ว่างนะ ว่าแต่มีอะไรจะให้ช่วยเหรอ ?

“เยี่ยมเลย! งั้นก็………

 

 

 

****************************************************************

 

 

 

“อย่างนี้นี่เองอยากจะให้ชั้นช่วยเลือกชุดให้อาเซียจังเองสินะ”

เชียพูด หลังจากที่เด็กหนุ่มบอกสิ่งที่เขาต้องการกับเธอ ทั้งสามก็ตัดสินใจเข้าไปส่วนของด้านในเมืองที่เด็กหนุ่มก็เพิ่งจะรู้ว่ามันเป็นจุดที่มีร้านขายเสื้อผ้าอยู่รวมๆกัน ถ้าเป็นในโลกของเขาก็คงจะเป็นชั้นที่สองของห้างสรรพสินค้าที่รวมพวกบรรดาแฟชั่นและของแบรนต์เนมทั้งหลายเอาไว้

“ว่าแต่อาเซียจัง ต้องการชุดแบบไหนอย่างนั้นเหรอจ๊ะ?

….ก็…………….

เด็กหนุ่มมองเด็กสาวและหญิงสาวพูดกันตามประสาของสาวๆพลางค่อยๆถอยออกมาเพิ่งเว้นระยะห่างออกจะได้ไม่เป็นการก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของพวกเธอ

หลังจากที่เด็กหนุ่มเว้นระยะการเดินให้ห่างจากสองสาวแต่ก็ไม่ห่างมากจนเกินไปนักแล้ว นี่น่าจะผ่านไปซักห้านาทีแล้ว ในที่สุดสองสาวก็หยุดพูดกันแล้วหันไปมองข้างหลังก็พบว่าพวกเธอนั้นเดินห่างจากเด็กหนุ่มอยู่พอสมควร เชียและอาเซียจึงตัดสินใจเดินกลับไปหาเด็กหนุ่มที่อยู่ข้างหลังของพวกเธอ

(ดูเหมือนว่าจะคุยกันเสร็จแล้วสินะ)

“นี่ ทำไมถึงเดินอยู่ไกลจากพวกเราซะขนาดนั้นล่ะ” เชียพูด

“ก็เห็นว่ากำลังคุยอะไรกันสนุกสนานอยู่ผมก็เลยไม่อยากจะขัดอะไรน่ะ ว่าแต่เรื่องเสื้อผ้าเลือกกันได้หรือยังเหรอ…?

“ได้แล้วล่ะ เนอะ! อาเซียจัง”

….

อาเซียพยักหน้าเล็กน้อยเป็นการตอบ

“งั้น เดี๋ยวผมจะไปรอที่ร้านขนมตรงโน้นนะ จะให้เงินไว้นะแล้วไปเลือกซื้อกันเอาเองล่ะ”

เด็กหนุ่มพูดพร้อมกับชี้ไปยังร้านหนึ่งที่มีโต๊ะหินอ่อนตั้งอยู่บริเวณหน้าร้านประมาณสามตัว ล้อมรอบไปด้วยดอกไม้ที่ปลูกไว้ทำให้ดูน่านั่งพักผ่อนหย่อนใจเป็นอย่างดี พร้อมกับเมนูขนมปังที่เขียนอยู่บนป้ายกระดานที่ตั้งอยู่ข้างๆตัวร้าน

สาเหตุที่เด็กหนุ่มเลือกที่จะไปนั่งรอที่ร้านดังกล่าวนั้น เพราะว่าเขาเคยพบเจอกับสถานการณ์ที่คล้ายๆกับตอนนี้มาแล้วหลายต่อหลายครั้งที่โลกของเขา โดยเขาถูกลากให้ไปเป็นกรรมการตัดสินว่าชุดไหนเหมาะกับเธอ โดยที่เธอคนนั้นก็คือ ญาติของเขานั่นเอง

เด็กหนุ่มถูกบังคับให้รออยู่ในร้านเสื้อผ้าของผู้หญิงและญาติของเขาก็จะเข้าไปเปลี่ยนชุดแล้วออกมาให้เขาเป็นคนตัดสินต่สุดท้ายก็เลือกชุดตามใจตัวเองโดยไม่สนใจความคิดของเด็กหนุ่มอยู่ดี ซึ่งระยะเวลาที่เขาต้องรอญาติของเขาเลือกซื้อชุดเสร็จนั้นก็ตกเกือบๆสองชั่วโมงเลยทีเดียว ทำให้เด็กหนุ่มคิดว่าเขาควรจะไปนั่งทำอะไรอย่างอื่นที่ดูจะมีประโยชน์กับตัวเขาระหว่างที่รอสาวๆเลือกซื้อชุด ไม่อย่างงั้นเขาอาจจะต้องเสียเวลาเป็นชั่วโมงโดยไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยก็เป็นได้

“ไม่ได้! ใช่ไหมอาเซียจัง”

เชียพูดพร้อมกับหันไปถามเด็กสาวเพื่อหาแนวร่วม ซึ่งเธอพยักหน้าเห็นด้วยกับสิ่งที่เชียพูด

“น่าๆขอผมไปทำอะไรตามใจตัวเองบ้างเถอะ….

“งั้นลองเลือกดูสิ.. ว่า…. จะไปแต่โดยดีหรือจะไปด้วยน้ำตา

พูดจบเชียก็เอามือล้วงเข้าไปในผ้าคลุมของเธอ จับฝักดาบแล้วดึงมันออกมาเล็กน้อย ใบดาบสีทองอร่ามที่ตัวเด็กหนุ่มเองเคยเห็นมาก่อนหน้านี้สะท้านกับแสงของดวงอาทิตย์มาที่ตาของเด็กหนุ่ม

เด็กหนุ่มเริ่มมีเหงื่อไหลซึมออกมาตามจุดต่างๆของร่างกาย เขายกมือทั้งสองข้างขึ้นเป็นสัญลักษณ์ว่ายอมแพ้ เพราะดูท่าแล้วถ้าเขาไม่ยอม อาจจะได้มีการเสียเลือดกันแน่นอน ซึ่งน่าจะเป็นตัวของเด็กหนุ่มเองนี่แหละที่จะเสีย

“งั้นก็ดี ไปกันเถอะ”

…..

“เฮ้อ…..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

138 ความคิดเห็น

  1. #117 วิโรจน์ ศรเพชร (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:54
    แสดงว่ายังมีแดด
    แล้วอาเซียออกมาได้ไงละ
    ในเมื่อเคยออกมาแล้วโดนแดดเผาจนควันขึ้น...
    #117
    1
    • #117-1 NovaBlaze(จากตอนที่ 27)
      8 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:53
      ระยะเวลาครับ
      #117-1
  2. #108 TARY4996 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 14:49
    ผู้หญิงเรื่องนี้น่ารำคาญขึ้นเรื่อนๆเลย
    #108
    0
  3. #90 Fayy Valike (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 11:53
    เริ่มรำคาญผู้หญิงแล้วนะเนีย
    #90
    0
  4. #89 BEAM_NTP (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 18:57
    เริ่มเกลียดผญ.เรื่องนี้แหะ
    #89
    0