Overchant ค้าขายในโลกเเฟนตาซี

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 : ร้านขายไอเทม(เเก้ไข)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 222 ครั้ง
    6 มี.ค. 60

Overchant ตอนที่ 2

ร้านขายไอเทม

 

ลมหนาวยามค่ำคืนพัดผ่านร่างของเด็กหนุ่มความหนาวเสียบเเทงทะลุทุกรูขุมขนตัวของเด็กหนุ่มสั่นระริกไปความรู้สึกหนาวเย็น เรียกสติของเขาให้กลับมาได้เป็นอย่างดีเขาลืมตาขึ้นอย่างฉับพลันเอาเเขนทั้งสองข้างมากอดร่างของเขาทั้งทีที่ขยับร่างกายก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นภายในหัวของเด็กหนุ่ม

 

[โปรดใส่ชื่อเจ้าของพื้นที่]

 

"(ให้ใส่ชื่อของเรางั้นเหรอเอาอะไรดีนะ อ๋ะ! เอาชื่อนั้นละกัน)"

 

เด็กหนุ่มนึกถึงชื่อที่เขาใช้เป็นเป็นนามแฝงในเกมที่เขาเคยเล่นสมัยอยู่โลกโน้นว่า ยูคิ เป็นคำภาษาญี่ปุ่นที่มีความหมายว่า"ความกล้า" เขาพยายามจะพูดคำนั้นเเต่ว่าความหนาวของลมยามคำคืนทำปากเขาขณะที่กำลังพูดสั่นเครือทำให้พูดออกได้ไม่ต้องชัดเท่าไหร่นัก ถึงนั่นเป็นผลให้เด็กหนุ่มต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการพูดให้ได้คำศัพท์

 

[ยืนยันผู้ครอบครองพื้นที่ ยูคิ]

[ทำการสร้างสิ่งก่อสร้าง]

 

สิ้นเสียงดังกล่าวพื้นที่ด้านหน้าของชายหนุ่มที่เเต่เดิมเคยเป็นพื้นที่โล่งมีร้านขายของขนาดเท่าบ้านสองชั้นปรากฎขึ้นมาเเทนพื้นที่เดิมยูกิรีบเดินเข้าไปเปิดประตูร้านของเขาเพื่อหลบลมหนาว

 

"ค่อยอุ่นขึ้นหน่อย"

 

เขาพูดออกมาด้วยท่าทีผ่อนคลายก่อนจะเดินไปนั่งที่เคาเตอร์ด้านใน

 

[โปรดระบุคูู่หูของท่านระหว่าง โนม กับ เอลฟ์]

 

เสียงที่ไร้อารมณ์ดังขึ้นอีกพร้อมกับข้อมูลความสามารถของคู่หูที่ให้เขาเลือก

 

[โนม มีความชำนาญด้านการประดิถอุปกรณ์ สร้างอาวุธ ชุดเกราะในระดับสูง]

[เอลฟ์ มีความชำนาญด้านเวทมนต์ในระดับสูง ถนัดเวทมนต์ธาตุเเสงเเละเวทย์รักษา]

 

ระหว่างที่เขากำลังวิเคราะห์ถึงความสามารถของคู่หูเเต่ละคนของเขาว่าจะสามารถเป็นประโยขน์กับงานของเขาได้มากเเค่ไหนเสียงที่ไร้อารมณ์ก็ยังคงถามเขาซ้ำไปซ้ำอยู่นานจนตัดสินใจได้ เมื่อเสียงนั้นถามคำถามมาอีกครั้งเขาก็เลือกโนมเพราะจะเป็นประโยชน์กับงานของเขามากกว่า

 

สิ้นเสียงที่ไร้อารมณ์นั้นก็เกิดเเสงสว่างจ้าขึ้นภายในร้านของเขาเมื่อเเสงดังกล่าวหายไปก็ปรากฎร่างของเด็กชายที่มีผมสั้นสีขาวราวกับหิมะผิวสีขาวนวลมีความสูงเพียงครึ่งนึงของเขา

 

"ยินดีที่ได้รู้จักครับมาสเตอร์ ได้โปรดตั้งชื่อให้กระผมด้วยครับ" โนมผมขาวทำท่าโค้งเคารพเด็กหนุ่มพร้อมกับขอร้องเด็กหนุ่ม

"เอาเป็น ยูกิ ละกันที่เเปลว่าหิมะ"

"รับทราบครับ มาสเตอร์"

"ไม่ต้องเรียกผมว่า มาสเตอร์ก็ได้เรียกว่ายูคิดีกว่านะ"

"ครับ"โนมผมขาวโค้งทำความเคารพอีกครั้ง

"ไม่ต้องทำความเคารพก็ได้ไปชั้นสองกับเถอะ"

 

ยูคิชวนโนมคู่หูของเขาขึ้นไปชั้นที่ของร้านเพื่อจะคุยด้วยเพราะยืนคุยอยู่อย่างนี้คงไม่สะดวกนัก ระหว่างที่เขากับโนมคู่หูของเขากำลังขึ้นไปก็มีเสียงที่ไร้อารมณ์ดังขึ้นอีกครั้ง

 

[ท่านได้รับ คู่มือจัดการพื้นที่]

[ท่านได้รับ ช่องเก็บไอเทม]

[ท่านได้รับ ช่องเก็บทักษะ]

[ท่านได้รับ ทักษะพื้นฐานสามชนิด]

 

หลังจากเสียงดังกล่าวจบลงเขาเอามือกุมหัวเล็กน้อยด้วยความปวดหลังจากความปวดหายไปก็มีไอค่อนรูปสมุด

ปรากฎขึ้นมาบนการมองเห็นของเขา ทั้งคู่เดินมาจนถึงชั้นที่สองซึ่งเป็นที่โล่งเนื่องจากยังไม่มีเฟอร์นิเจอร์อะไรนักนอกจากเตียงนอนสองเตียง เขาคุยกับโนมคู่หูของเขาเล็กน้อยเกี่ยวกับหน้าที่ที่จะทำในพรุ่งนี้เช้าเเล้วก็เข้านอนกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 222 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

138 ความคิดเห็น

  1. #42 Poom Raweewan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:18
    น่าสนใจค่า แอบอยากให้วาย เบื่อผู้หญิง5555
    #42
    0
  2. #38 Ma$TerART (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 10:00
    สั้นมาก  ลงไวๆน้ายาวๆแล้วจะรออ่าน
    #38
    0
  3. #30 Kuro-NekoNo-97 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 15:55
    ประดิษฐ์ เขียนงี้
    #30
    0
  4. #2 cattycall (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 09:56
    ถ้าจะสนุกรออ่านต่อนะ
    #2
    0