Overchant ค้าขายในโลกเเฟนตาซี

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 17 : ปรุงยาครั้งเเรกกับการทดลองสิ่งใหม่ๆ 1 (เเก้ไข)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,148
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    29 มี.ค. 60

Overchant ตอนที่ 17

ปรุงยาครั้งเเรกกับการทดลองสิ่งใหม่ๆ 1

 

“เอาล่ะ เท่านี้ก็พร้อมแล้ว” เด็กหนุ่มพูดออกมาพร้อมกับเอามือปาดเหงื่อที่ไหลออกมาหลังจากการออกแรงยกดาบจำนวนนับสิบเล่มที่ยูกิตีไว้ตั้งแต่เมื่อคืนโยนเข้าไปในช่องเก็บของถึงจะแม้ว่าดาบแต่ละเล่มนั้นจะดูไม่ค่อยหนักเท่าไหร่นักหากเปรียบเทียบกันโดยการให้คนอื่นๆมายกแต่ด้วยความที่เด็กหนุ่มเป็นผู้ชายแรงน้อยไม่ค่อยสมกับเพศของเขา(?)แต่ก็ทดแทนมาด้วยความคิดที่สร้างสรรค์คิดวิธีที่จะนำความสามารถของตัวเองมาพลิกแผลงจนทำให้เขาสามารถเคลื่อนย้ายของหนักได้แม้เขาจะไม่ค่อยมีแรงก็ตาม

 

แต่ก็นะการที่เด็กหนุ่มจะทำอย่างงั้นได้เขาก็ต้องออกแรงยกของสิ่งนั้นซะก่อนจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เด็กหนุ่มหอบหายใจออกมาอย่างเหน็ดเหนื่อย ถึงจะสามารถคิดค้นวิธีในการทุ้นแรงไปได้มากแล้วก็ตามแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงมีขีดจำกัดที่ถูกตั้งไว้อยู่ดีนั่นก็คือความเหนื่อยของมนุษย์นั่นเองเพราะที่ที่เขาอยู่นั้นถึงจะไม่ใช่โลกในเดิมแล้วก็ตามแต่ตัวของเด็กหนุ่มก็ยังคงเป็นมนุษย์แถมน่าจะเป็นร่างกายเดิมกก่อนที่เขาจะคอหักตายด้วยทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนไม่ได้เปลี่ยนไปเลยมีแค่ความสามารถที่เหมือนในเกมนี่เท่านั้นที่เพิ่มเข้ามา

 

หลังจากโยนดาบและชุดเกราะที่จะใช้ขายในวันนี้แล้วเด็กหนุ่มหันไปมองนาฬิกาที่แขวนอยู่ข้างๆกำแพงก็เห็นว่ามันพึ่งจะตีห้าเอง สงสัยเขาคงติดเชื้อแวมไพร์มาจากอาเซียละมั้ง? ว่าไปนั่น เด็กหนุ่มคิดเล่นๆก่อนจะหยิบหนังสือ-คู่มือปรุงยาออกมาถือไว้ในมือแล้วเดินไปวางลงบนโต๊ะที่เต็มไปด้วยเครื่องมือปรุงยาซึ่งได้แต่มองมันในตอนแรกเพราะไม่วัตถุดิบสำหรับปรุงยาบวกกับตอนนั้นยังไม่มีความรู้เรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย

 

(ไหนๆก็ยังพอมีเวลาล่ะนะ ลองทำซักหน่อยละกัน แผลที่แขนก็ดูจะหายแล้วด้วย…..) เด็กหนุ่มคิดก่อนจะแก้ผ้าพันแผนที่แขนซ้ายออกก็พบว่ารอยแผลที่เขาได้รับนั้นหายไปเหมือนกับว่าไม่เคยมีแผลมาก่อน นี่สินะโลกแฟนตาซี เขายังคงอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ถึงแม้ว่าจะเจอเรื่องที่ทำให้แปลกใจมามากมายแล้วก็ตาม

 

“อืม….เริ่มจากอะไรก่อนดีล่ะเนี้ย” เด็กหนุ่มหยิบกระดาษกับดินสอออกมาจดรายชื่อ สรรพคุณ และวัตถุดิบของยาที่เขาสามารถทำได้ในตอนนี้หรือก็คือ ระดับต่ำที่สุดเท่าที่เด็กหนุ่มจะทำได้แยกไว้เป็นฝั่งๆแล้วมานั่งพิจารณาดูว่าควรจะปรุงยาชนิดไหนก่อนดี น่าเสียดาย ถ้ามีเปอรเซนต์การปรุงสำเร็จเหมือนกับที่ยูกิบอกตอนที่เขาตีดาบก็อาจจะดีก็ได้ เพราะจะได้เอาไปเปรียบเทียบกันแล้วเลือกทำอันที่มีเปอรเซนต์สำเร็จมากที่สุด

 

(แต่ก็นะ ยังไงซะก็แค่ลองทำ เลือกเอาอันแรกๆละกัน) เด็กหนุ่มคิดอย่างนั้นแล้วเลือกอันแรกสุดที่เขียนไว้ในกระดาษ เขาดูชื่อยาก็พบว่ามันคือยาเพิ่มเลือดแบบที่เขาเคยคิดจะไปซื้อมาไว้เป็นอะไหล่สำรองเวลาที่เลือดของเขาไม่พอจะให้กับอาเซียแล้วมองลงไปดูสรรพคุณและวัตถุดิบที่ต้องใช้ในการปรุงก่อนจะเอื้อมมือเข้าไปหยิบของที่ต้องใช้ในช่องเก็บของที่เปิดไว้ตั้งนานแล้วที่ยังไม่ได้ปิดมันไปเหตุผลก็ง่ายๆ “ขี้เกียจเปิดใหม่” แค่นั้นแหละเพราะการเปิดช่องเก็บของนั้นไม่ได้มีระยะเวลาคูลดาวน์เหมือนกับสกิลอื่นๆเด็กหนุ่มเลยไม่จำเป็นต้องปิดทุกครั้งที่ใช้เสร็จ ส่วนมากที่ปิดก็เพราะมันเกะกะทัศนวิศัยน์ในการมองเห็นแต่ว่าในตอนนี้ไม่จำเป็นต้องปิดก็เพราะยังไงซะก็มีแค่เขาอยู่คนเดียวในห้องนี้เท่านั้น

 

เด็กหนุ่มเริ่มจากการนำสมุนไพรที่มีชื่อ Red Herb(สมุนไพรสีแดง) ไปใส่ไว้ในครกขนาดเล็กแล้วบดจดมันละเอียดจากนั้นเด็กหนุ่มจึงเอาสมุนไพรที่บดไว้ก่อนหน้านี้เทใส่ลงไปในหม้อใบใหญ่ที่ตั้งอยู่ข้างๆโต๊ะแล้วเด็กหนุ่มก็ใช้ไม้กวนให้สมุนไพรกับน้ำข้างในหม้อที่คาดว่าน่าจะเป็นตัวช่วยให้ของที่ใส่เข้าไปสามารถรวมตัวกันและกลายเป็นตัวยาได้แล้วก็แน่นอนว่าที่เด็กหนุ่มสามารถปรุงยาได้อย่างคล่องแคล่วเหมือนกับเคยมีประสบการณ์มาแล้วก็เพราะว่า เด็กหนุ่มนั้นอ่านวิธีไปทำไป

 

แต่ดูเหมือนว่าต่อให้ทำตามหนังสือไปยังไงก็ใช่ว่าจะทำได้เหมือนกับต้นแบบ เด็กหนุ่มมองน้ำในหมอที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงแก่ๆพลางรู้สึกแปลกพร้อมกับคิดในใจว่า “นี่มันไม่น่าใช่ยาเพิ่มเลือดแล้วแฮะ” ก่อนจะหยิบหลอดแก้วที่อยู่บนโต๊ะแล้วตักน้ำในหม้อขึ้นมาดู ซึ่งเด็กหนุ่มไม่ประมาทเขาใช้มืออีกข้างหยิบผ้าออกมาผืนหนึ่งแล้วเอาไปคลุมแขนอีกข้างก่อนจะเอาหลอดแก้วใส่มือแล้วตักขึ้นมาดู

 

(หวา…. อย่างที่คิดเลยยาพิษจริงๆด้วย หืม? หมายจะมีอะไรเขียนไว้อยู่…….) เด็กหนุ่มมองไปที่ใต้ชื่อยาที่ปรากฎออกมาก็พบว่าเป็นพิษระดับ 1 มีฤทธิ์สุ่มสถานะหนึ่งอย่าง เด็กหนุ่มเห็นดังนั้นจึงรีบหันไปมองผ้าที่เขาใช้คลุมแขนตอนตักยาขึ้นมาดูก็ต้องถึงกับตกใจเพราะผ้าที่เด็กหนุ่มใช้คลุมแขนนั้นเริ่มจะกลายเป็นหินทีละนิดๆ

 

เด็กหนุ่มรีบโยนผ้าลงพื้นทันทีแล้วสังเกตดูว่าส่วนที่เป็นหินมันจะลามไปถึงประมาณไหน ผ่านไปซักครู่หนึ่งสะเก็ดหินนั้นก็หยุดลงพร้อมกับผ้าที่กลายเป็นหินไปถึงครึ่งผืน เด็กหนุ่มเอามือปาดเม็ดเหงื่อบนใบหน้าพลางคิดว่า เกือบไปแล้ว ดีที่ป้องกันไว้ก่อนไม่อย่างงั้นแขนของเขาคงได้กลายเป็นหินไปแล้วแถมไปรู้ว่าจะมีทางแก้ได้หรือเปล่าอีก ซึ่งจาเรื่องนี้ทำให้เด็กหนุ่มได้เรียนรู้ว่าแม้แต่การปรุงยาของโลกนี้ก็มีอันตรายได้เหมือนกัน พร้อมกับได้สิ่งที่บอกว่า ทักษะการปรุงยาของเขาเลื่อนเป็นระดับ 1 แล้ว แสดงว่าระดับทักษะของเขานั้นต่ำเกินไปนั่นเอง

 

“เฮ้อ..ทำครั้งแรกก็พลาดเลยเหรอ ผมนี่ไม่มีโชคเลยแฮะ” เด็กหนุ่มคอตกพลางบ่นเบาๆ แต่อยู่ๆก็มีไอเดียแปลกๆแว๊บเข้ามาข้างในหัวของเด็กหนุ่มที่กำลังกนบ่นอยู่ เขาหยุดบ่นแล้วหันไปมองที่รายชื่อวัตถุดิบที่เขาจดไว้ในกระดาษ

 

(อ๊ะ…! คิดอะไรดีๆออกละ แต่ก่อนอื่นก็ต้องตักยาพิษพวกนี้ออกไปก่อน) พูดจบก็เอื้อมมือเข้าไปหยิบผ้าที่ไม่ได้ใช้ออกมาอีกหลายๆผืนเพื่อเอาไว้ใช้กันพวกสถานะผิดปกติที่ตามแต่ของเหลวภายในหม้อใบนี้จะสุ่มออกมา ก่อนจะเอาผ้าพวกนั้นมาคลุมแขนแล้วไปหยิบขวดยามาตัก

 

หลังจากตักไปได้ซักประมาณ 4-5 ขวด อยู่ๆน้ำในหม้อก็เกิดควันสีออกเขียวหน่อยๆขึ้นใส่เต็มหน้าของเด็กหนุ่ม เขาเผลอหลับตาโดยอัตโนมัติก่อนสำลักควันออกเล็กน้อยพอลืมตาขึ้นมาดูก็พบว่าน้ำในหม้อที่โดนตักของเหลวออกไปหมดแล้วนั้นเปลี่ยนจากน้ำที่มีสีออกม่วงๆกลายเป็นน้ำสีปกติเหมือนกับตอนก่อนจะปรุงยาไม่มีผิด

 

(ว้าว เหมือนกับเกมเลยแฮะ พอปรุงยาเสร็จแล้วก็ไปต้องเอาน้ำไปเทแต่เปลี่ยนให้เลย ก็นะแบบนี้ก็สะดวกดีเหมือนกัน) เด็กหนุ่มพูดก่อนจะหยิบกระดาษว่างๆออกมาอีกแผ่นแล้วลงมือเขียนรายชื่อส่วนผสมลงไปในกระดาษแผ่นนั้นซึ่งบางรายชื่อนั้นไม่มีอยู่ในสูตรเสียด้วยซ้ำ ใช่แล้ว สิ่งที่เด็กหนุ่มกำลังทำก็คือการเขียนสูตรการปรุงยาขึ้นมา ซึ่งแน่นอนว่ามันอาจจะสำเร็จหรือไม่สำเร็จก็ได้ แต่ว่า “มันน่าลองดูใช่มั้ยล่ะ” นั่นคือสิ่งที่เด็กหนุ่มกำลังคิดอยู่ในหัวของเขาตอนนี้


พอเด็กหนุ่มเขียนรายชื่อวัตถุดิบที่จะใช้ในสูตรที่เขาคิดขึ้นมาเองเสร็จแล้วเขาก็วางดินสอที่ใช้เขียนลงก่อนจะพูดเพื่อกระตุ้นตัวเองให้ลองทำในสิ่งที่คิดดูว่า “เอาล่ะมาเริ่มทำกันเถอะ การปรุงยาที่จะเป็นออริจินอลแค่เฉพาะของผมคนเดียว” พูดจบเด็กหนุ่มก็ฉีกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเริ่มลงมือ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

138 ความคิดเห็น

  1. #66 amporn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 14:31
    thank you ka
    #66
    0
  2. #65 4seas0n (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 09:25
    รอตอนต่อไปนะครับ ขอบคุณครับ
    #65
    0