Overchant ค้าขายในโลกเเฟนตาซี

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 13 : วันงานเทศกาล 3(เเก้ไข)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    6 มี.ค. 60

Overchant ตอนที่ 13

วันงานเทศกาล 3

 

“เท่านี้ก็เรียบร้อย” เด็กหนุ่มพูดก่อนจะลงจากบันได หลังจากช่วยกันวางแผนว่าจะตกแต่งร้านยังไงสำหรับงานเทศกาลในคืนนี้ดีแล้ว เด็กหนุ่มก็อาสาเป็นคนประดับของเหล่านั้นเองเพราะถ้าจะให้โนมผมขาวที่ตัวเล็กขนาดนั้นทำก็คงไม่สะดวกใช่ไหม?

 

หลังจากเด็กหนุ่มอาสาเป็นคนทำแล้วเขาก็มอบหมายงานให้คู่หูตัวน้อยเป็นบอกจุดที่จะนำของไปประดับตามที่ตกลงกันไว้เพื่อเป็นการป้องกันการแอบไปงีบหลับตอนกลางวันของโนมผมขาว

 

“มีตรงไหนให้ตกแต่งอีกไหม ยูกิ” เด็กหนุ่มหันไปถามโนมผมขาวที่นั่งมองกระดาษที่ช่วยกันออกความคิดอยู่บนเคาเตอร์

 

“ข้างในร้านเรียบร้อยแล้วครับ ต่อไปก็เหลือแค่ข้างหน้าร้านเท่านั้นครับ” โนมผมขาวตอบกลับก่อนจะกระโดดลงจากเคาเตอร์มาบนพื้นแล้วเดินนำเด็กหนุ่มออกไปข้างนอกร้าน

 

“อา..” เด็กหนุ่มขานรับก่อนจะหยิบบันไดกลับเข้าไปในช่องเก็บของที่เปิดไว้แล้วเดินตามคู่หัวน้อยไปข้างนอก หลังจากที่ทั้งคู่เดินออกมาอยู่ข้างนอกกันแล้วเด็กหนุ่มก็หยิบบันไดออกมาจากช่องเก็บของแล้วปีนขึ้นไปประดับของตามจุดที่คู่หูตัวน้อยบอกระหว่างที่เขากำลังประดับของตกแต่งร้านอยู่ก็ได้ยินเสียงที่เรียกชื่อของเขานอกเหนือจากเสียงของโนมผมขาว เด็กหนุ่มเผลอหันไปมองตามเสียงโดยลืมไปว่าตัวเองอยู่สูงกว่าพื้นดินเกือบๆสามเมตร ทำเด็กหนุ่มเสียหลักแล้วตกลงไปจากบันไดที่นั่งอยู่

 

(เหวอ..! ซวยแล้วๆๆๆๆๆๆ)” เด็กหนุ่มคิดในใจ เขาพยายามไม่เอาหัวลงแล้วขยับเอาส่วนอื่นลงแทนเพราะถึงแม้จะบาดเจ็บก็ตามแต่อย่างน้อยก็ดีกว่าเอาหัวลงแล้วคอหักละกัน

 

(ไม่ยอมมาคอหักอีกรอบเหรอน่า!!!)” ร่างของเด็กหนุ่มตรงดิ่งลงสู่พื้นอย่างรวดเร็ว เขาหลับตาลงเตรียมใจรับแรงกระแทกจากการตกลงจากที่สูง อาจจะแขนหักหรือไม่ก็ขาหักแต่อย่างน้อยก็ไม่ตายละน่า

 

แต่ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นอย่างที่เด็กหนุ่มคิด ร่างของเขาหยุดลงกลางอากาศ รู้สึกเหมือนกับว่ามีอะไรมาดึงด้านหลังของเสื้อเขาไว้ เด็กหนุ่มลืมตาพลางทำหน้าหวาดเสียวสุดๆเม็ดเหงื่อผุดออกมาจากบนหน้าผากเล็กน้อยให้กับภาพที่เห็นนั่นก็คือ ภาพของพื้นที่ห่างจากหน้าของเขาไม่ถึงสิบเซน

 

“นี่แกทำอะไรของแกเนี้ยไอ้หนู?” เจ้าของเสียงพูดก่อนจะปล่อยให้ร่างของเขาเด็กหนุ่มตกลงไปกับพื้น

 

“โอ๊ย!” เขาร้องออกมาเล็กน้อย ถึงแม้ว่าจะไม่แขนหักหรือขาหักก็ตามแต่มันก็ยังเจ็บอยู่ดี เด็กหนุ่มลงขึ้นมานั่งลูบส่วนที่เจ็บก่อนจะมองที่เจ้าของเสียงดังกล่าวอยู่ ภาพที่เห็นก็คือ ตาลุงร้านขายของกำลังนั่งยองๆมองดูเขาอยู่ ซึ่งนั่นทำให้เด็กหนุ่มรู้ทันทีว่าเสียงที่เรียกชื่อของเขารวมถึงช่วยรับเขาที่ตกลงมาแล้วก็ปล่อยให้ตกพื้นแบบไม่ใยดีด้วย เด็กหนุ่มไม่รู้ว่าจะโกรธหรือขอบคุณตาลุงนี่ดี เพราะสาเหตุที่ทำให้เขาตกลงมาก็คือตาลุงนี่ แต่เด็กหนุ่มก็ผิดเหมือนกันที่ไม่ระวังตัวจนตกลงมา เขาเลยได้แต่พูดทักทายไปตามปกติ

 

“อา..ไงครับลุง อูย..เจ็บๆๆ” เด็กหนุ่มพูดก่อนจะมองดูที่แขนข้างซ๊ายของเขาพบว่ามีเลือดไหลซึมออกมาน่าจะถลอกจากการที่ผิวไปเสียดสีเป็นพื้นปูนเข้า

 

“เป็นอะไรไหมละน่ะ? เอ้านี่! ใช้นี่สิ” ตาลุงถามด้วยน้ำเสียงออกแนวเป็นห่วงเล็กน้อย ก่อนจะหยิบเอาขวดน้ำยาที่เขียนไว้ว่า “น้ำยาล้างแผล” ออกมาจากกระเป๋าเล็กๆข้างลำตัวแล้วยื่นให้เด็กหนุ่ม

 

“อา..ขอบคุณครับ” เด็กหนุ่มรับขวดนั่นมาแล้วเปิดฝาออกก่อนจะราดน้ำในขวดลงไปบนแผลเพื่อฆ่าเชื้อโรคออก แน่นอน ว่ามันต้องแสบเป็นธรรมดา เด็กหนุ่มทนอาการแสบจากน้ำยาก่อนที่ตาลุงจะจับแขนของเด็กหนุ่มมาใกล้แล้วใช้ผ้าพันแผล พันแผลให้เขา

 

“เอาล่ะเสร็จละ อีกซักวันสองวันก็น่าจะหายแล้ว” ตาลุงพูดก่อนจะตบที่หลังของเด็กหนุ่มแล้วหัวเราะออกมา

 

“โอ๊ย.. อา ขอบคุณครับ ว่าแต่ลุงดูเชี่ยวชาญเรื่องแบบนี้จังนะ” เด็กหนุ่มพูด

“ก็แหงอยู่แล้ว! สมัยหนุ่มๆข้าเคยเป็นนักผจญภัยนี่น่า ก็ต้องเชี่ยวชาญเรื่องนี้เป็นธรรมดา ว่าแต่ไอ้หนูเถอะ อ่อนแอแบบนี้จะไม่มีสาวๆมาเหลียวมองเอานะ” ตาลุงพูดกก่อนจะหัวเราะร่า

“ช่างผมเถอะ”

“ว่าแต่ไอ้หนูกำลังตกแต่งร้านอยู่ใช่ไหม งั้นให้ข้าช่วยละกัน”

“จะดีเหรอ ลุง?” เด็กหนุ่มถามเพราะแค่นี้เขาก็ได้รับความช่วยเหลือมามากพอแล้ว

“ไม่เป็นไรน่า! เรื่องแค่เนี้ยเอง อีกอย่างแขนน่ะเจ็บอยู่ใช่ไหมละ? คงจะใช้งานได้ไม่ค่อยสะดวกนี่”

“งั้นขอบคุณนะลุง”

“โอ้!

 

หลังจากเด็กหนุ่มพูดจบก็เปิดช่องเก็บของหยิบของที่จะใช้ตกแต่งออกมาแล้วยื่นให้ลุงทั้งหมด ลุงรับของพวกนั้นแล้วปีนขึ้นไปบนบันได แล้วตกแต่งตามที่โนมผมขาวบอก ผ่านไปไม่นานนักร้านก็ถูกตกแต่งไปด้วยไอเทมที่ต้อนรับงานเทศกาลช่วงค่ำคืนอย่างเสร็จเรียบร้อย เด็กหนุ่มกล่าวขอบคุณอีกครั้งก่อนจะแยกย้ายกันกลับไป ส่วนเด็กหนุ่มกับคู่หูตัวน้อยก็พากันกลับเข้าไปในร้านเพื่อรอคอยเวลางานเทศกาลจะเริ่ม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

138 ความคิดเห็น

  1. #48 Godlike Speed (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:39
    ขอบคุณครับ
    #48
    0
  2. #47 amporn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:58
    ขอบคุณค่ะ
    #47
    0