ตอนที่ 3 : การวัดระดับพลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 533
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    3 ธ.ค. 61

นี่..... ฟาริน ?ฎฑ £Ëീ#%

พูดอะไรน่ะ?

หึ ดูเหมือนว่ามันจะไม่ยอมสินะ คงยังไม่ถึงเวลา ข้าคงจะพูดอะไรแปลกๆ เหมือนกับถูกเสียงแทรกระหว่างที่ข้าพูด ดูเหมือนว่าภายในโลกใบนี้ ข้าไม่อาจจะเอ่ยนามที่แท้จริงของเจ้าได้...

เสียงสาธยายยาวดังขึ้น

ว่างเปล่า แต่ก็มีอยู่

หยุดนิ่ง แต่เคลื่อนไหว...

ร้อน แต่ก็เย็น.....

อบอุ่นแต่ก็เย็นชา

โลกนี้มันอะไรกัน เต็มไปด้วยสิ่งที่ขัดแย้งกันทั้งนั้น ที่นี่มันที่ไหน?

ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย จำได้ว่ากำลังนั่งฟังพิธีปฐม นิเทศอยู่นี่น่า

akibo gviN grvofkidvoiN

หือ?

อีกแล้ว ฟังไม่รู้เรื่อง

อะไรกันเสียงนี่ เข้ามาแทรก อีกแล้ว.....

ดูเหมือนว่า แม้แต่นามที่แท้จริงของเข้าก็จะถูกห้ามไม่ให้พูดออกมาเหมือนกัน...

ที่นี่มันอะไร?

ที่นี่คือที่ไหน? แล้วคุณคือใคร อยู่ที่ไหน ทำไมผมไม่เห็นตัวคุณเลย

ใจเย็น ใจเย็น... ที่นี่คือฝันเสมือนจริง เป็นขั้นที่อยู่ในช่วงการเติบโตของผู้ใช้วิญญาณวีรชน

วิญญาณวีรชน.....

ที่นี่เป็นสถานที่ที่เกิดขึ้นระหว่างโลกของเจ้า และบัลลังก์วีรชน เป็นสถานที่ที่อยู่กึ่งกลาง ซึ่งมีองค์ประกอบของเจ้าเป็นส่วนมาก.....

แล้วคุณคือ?

ใจเย็นสิ...

มีเสียงพูดคุยอย่างไม่ขาดสาย

ที่นี่ประหลาด มองอะไรไม่เห็น

เหมือนกับลอยอยู่กลางอากาศ

ที่นี่คือสถานที่ที่ถูกเรียกว่า แดนกึ่งกลาง เหล่าผู้ใช้วิญญาณวีรชนชั้นสูง ต่างเคยมาที่นี่ทั้งนั้น แต่จะจำได้ไม่ได้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งนะ.....

หรือว่าคุณคือ.....

ใช่... อย่างที่เจ้าคิดอยู่นั้นแหละ ข้าคือวิญญาณวีรชนประจำตัวของเจ้า... ข้าคือจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุด งดงามที่สุด โสมมที่สุด ขัดแย้งที่สุด และ โชคร้ายที่สุด...

โชคร้าย.... อย่างงั้นเหรอ?

ใช่ ข้าคือคนที่โชคร้ายที่สุด นั่นคือสิ่งที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ระวังให้ดี โชคชะตาจะรังแกเราทั้งสองคน มันจะเล่นให้เจ้าเดินไปในทางที่คิดว่าถูกต้อง สุดท้ายมันจะทำให้เจ้าเห็นทุกอย่าง และเจ้าก็จะได้แต่กรีดร้องให้กับสิ่งที่เจ้าได้ทำลงไปเหมือนกับคนบ้า ท้ายที่สุด..... ก็จะได้รู้ ฟาริน ?ฎฑ £Ëീ#%

 

 

 

โรงเรียนHeroid

จากนี้จะขอให้นักเรียนทุกคน เข้ามาต่อคิวตรวจพลังเวทพื้นฐานเพื่อวัดความสามารถคราวๆ และยังเป็นการบอกระดับของวิญญาณวีรชน นอกจากนั้นยังบอกคลาสของวีรชนประจำตัวได้อีกด้วย

เสียงประชาสัมพันธ์ถึงนักเรียนประมาณ100คนที่ยืนฟังด้วยความสนใจ

การประกาศนั้นกินระยะเวลายาวนาน

ไม่ใช่อะไร

เพราะว่านักเรียนที่อยู่ที่นี่มีหลายเชื้อชาติ

ทำให้ต้องประกาศในหลายภาษา คือประกาศซ้ำๆกว่า30ครั้งเพื่อครอบคลุมทุกภาษา

ฟารินรู้สึกว่ามันน่าเบื่อมาก

ขอให้นักเรียนเข้าไปยังห้องที่ตรวจสอบพลังด้วย

ฟารินยืนเข้าคิว

คนที่อยู่ข้างหน้าเข้ารับการตรวจ

ดูเหมือนจะเป็นคนฝรั่งเสศ เพราะมีผมสีทองอ่อนๆและยังพูดภาษาอังกฤษสำเนียงฝรั่งเสธอีกด้วย

ที่จริงแล้วฟารินคงรู้สึกแปลกๆอยู่ที่เขาได้เห็นชาวต่างชาติที่มีผมสีทอง ผลมากจากที่ตัวเขาเองก็มีผมสีทอง แต่กลับถูกระบุว่าเป็นคนไทย เพียงเพราะอยู่ในบ้านเด็กกำพร้าในกรุงเทพ แต่คนก็มองว่าเขาเป็นคนผมสีทอง แท้จริงเป็นชาวต่างชาติสำหรับเขาหรือเปล่า?

เด็กสาววางมือลงบนแท่นที่ทำมาจากหินอ่อน

แลดูเต็มไปด้วยกลไกเวทมนตร์ที่ผสมกับวิทยาศาสตร์ แลดูล้ำสมัยมากๆ

ข้อมูลเริ่มปรากฏออกบาหน้าจอ

 

พลังกาย C

พลังเวท B

สันชาตญาณ C

ความพิเศษ A

โดยรวม C

 

แลดูเป็นแบบที่เข้าใจได้ง่ายดี

ท่าทางของหญิงสาวคนนั้นเองก็ดูดีใจอย่างมาก

 

ตาของฟารินแล้ว...

เขาทำเหมือนกันคนอื่น แต่...

 

พลังกาย -

พลังเวท -

สันชาตญาณ -

ความพิเศษ -

โดยรวม -

 

ไม่ตอบสนอง...

อะไรกัน?

ช่วงวินาทีนั้นฟารินแทบใจหาย แต่ว่า...

 

โดยรวม SSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS-------

 

หา?!

อักษรยังขึ้นต่อไปเรื่อยๆไม่หยุด

เครื่องทำงานได้ทำงานเกินขีดจำกัดของมันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

นี่มันเกิดอะไรขึ้น!

เครื่องทำงานผิดพลาดอย่างงั้นเหรอ!

ส่วนฟาริน มองแต่ตัวอักษรที่ขึ้นมาอย่างไร้ที่สิ้นสุด ด้วยแววตาที่เหมือนกับหลุดไปจากความจริงแล้ว

เธอเอามือออกหน่อย! เครื่องมันจะรับไม่ไหวแล้ว!

คนดูแลที่อยู่ตรงนั้นตะโกนออกมา

แต่เหมือนอะไรก็ไม่รู้ อาจจะเป็นเพราอาการช็อกมาก ฟารินเลยไม่ได้ยกมือออกจากแทน

เขายังคงว่างมือเอาไว้

หลายคนเห็นท่าไม่ดี พลังเวทของเครื่องเริ่มไหลออกมา ความร้อนที่เหมือนกับกำลังจะปะทุออกมา ก็กำลังอัดแน่อยู่ในเครื่อง

อย่างที่บอก... อย่าไว้ใจใคร... หวังว่าพี่ชายที่แสนโง่ของหนู จะจำคำนี้ไว้ขึ้นใจนะ ฟาริน epr84f, wed12c5

กระแสจิต ที่เหมือนกับมีอะไรบ้างอย่างไหลเข้ามา.... มันอะไรกัน เหมือนกับความทรงจำ...

 

ทั้งอบอุ่น...

ข้าสัญญา... ข้าจะปกป้องเจ้า...

สหาย เจ้าเป็นมิตรที่แม้จริงของข้าจริงๆ

ท่านองค์ราชา... ท่านปรารถนาสิ่งใด...

ทั้งตราตึง

เจ้าล่วงหน้าไปก่อน!

หันหลังชนกัน แบบนี้สิ ฝากข้างหลังด้วย

เจ้าเนี่ย แกร่งกว่าที่เจ้าคิดนะ

ทั้งเจ็บปวด

ทำไมเจ้า! ทำไม!

ตายซะ...

ราชา... เจ้าน่ะเหรอ...

ข้าเกลียดเจ้า

ไม่ต้องพูดสิ่งใด... ให้สิ่งนี่ตอบแทนเอง

ทำไม.. ทำไม... คุณพ่อ...

ได้โปรด ฆ่าข้าที...

เจ้าเนี่ยนะ น่าจะเกิดเป็นลูกของข้า...

เจ้าคือใคร...

 

ยามยินดี ยามทุกข์โศก ยามใดก็ตาม ข้าจะมองดูเจ้าเสมอ ได้โปรดอภัยให้กับข้า... องค์ราชาของเหล่าวีรชน แม้ท่านจะจำข้าไม่ได้ แม้เราจะไม่เคยแม้แต่เห็นหน้ากันจริงๆ หรือเจ้าไม่อาจจำบทสนธนาที่เราเคยพูดคุยกันได้ แต่ข้าก็จะรักท่าน ข้าจะคงเป็นของของท่าน ฟาริน...

 

ยิ้ม....

ยิ้มอย่างงั้นเหรอ?

ทำไมกัน ไม่เข้าใจเหตุผลแต่.....

มันกลับมีความสุขจนบรรยายไม่ถูก แต่ก็ทรมาน ทรมาน....

“...........”

“นี่มั่วนิ่งทำไม! รีบเอามือออกไปสิ!

คนที่อยู่รอบๆเริ่มร้อนลน

แต่เจ้าของปัญหายังคงนิ่งอยู่...

“ฟังภาษาอังกฤษไม่รู้เรื่องหรือไง!

ถ้าปล่อยไปแบบนี้ต้องเกิดปัญหาขึ้นจริงแน่ๆ ระดับมันสูงเกินไป เครื่องตรวจนี่มันเกิดมากจากการเข้าไปกระตุ้น

ฟาริน ยกมือออก...

เขาไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดที่ตื่นกระหนกของ พวกคนที่ควบคุมเครื่องวัดระดับพลังเลย...

การทำงานหนังเกินไปของเครื่องหายไป

“สั่งข้า? เจ้าเนี่ยนะ..... ไม่เจียมกะลาหัวเสียเลย”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

51 ความคิดเห็น

  1. #4 666nooker666 (@666nooker666) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 17:13

    ...มาต่อเถอะครับ

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-09.png

    #4
    2
    • #4-1 Rainbow Nova (@Nova1004) (จากตอนที่ 3)
      3 ธันวาคม 2561 / 17:28
      ที่จริง คิดจะลงแค่วันละตอน แต่ผมก็เขียนเก็บเอาไว้แล้วล่ะครับ อยากให้เลงเลยเหรอครับ?
      #4-1