นรกบนดิน ผีในห้องขัง

ตอนที่ 3 : ผีในห้องขัง #3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    18 มิ.ย. 61

สิ้นเสียงของบี้ ทุกคนในวงต่างกระโจนเข้าที่นอนใครที่นอนมัน เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่กี่อึดใจต่อมาเจ้าหน้าที่ตรวจเวร ที่บรรดานักโทษต่างเรียกว่า พี่โก๋ ก็เดินมาหยุดอยู่หน้าห้องขัง!..ทำไรกัน เมื่อกี้..เสียดังเชียว!เสียงพี่โก๋เอ่ยขึ้น..เงียบเหมือป่าช้า ไม่มีใครกล้าพูดอะไรต่างคนต่างทำเป็นหลับ..ความเงียบเข้าครอบงำในห้องขังนั้นเพราะต่างคนต่างรู้ดีว่าถ้าใครมีพิรุทออกมา จะตกเป็นเป้าให้พี่โก๋ซักถามทันที เหมือนโลกหยุดหมุนไปชั่วขณะ ทุกคนต่างนอนฟังเสียงหัวใจเต้นของตัวเอง เหมือนเวลาผ่านไปนานมาก นานจนผมเกือบหลับไปจริงๆ บี้ขยับตัวลืมตาขึ้นพร้อมมองไปที่ประตูห้องขัง! และสิ่งที่มันเห็นทำให้ผมนึกในใจ มึงซวยแล้วไอบี้ พี่โก๋ ยังไม่ไปไหน !.. ยังยืนอยู่หน้าห้องขัง !..บี้ยังไม่นอนรึ พรุ่งนี้ลงไปหาพี่ที่หน้าประตูแดนด้วยนะ..พี่โก๋เอ่ย !..บี้ยังไม่ทันได้ตอบอะไรเขาก็เดินไปดูห้องขังอื่น. หลังจากพี่โก๋เดินจากไป บรรดานักพนันทั้งหลายต่างเดินมาหาบี้ พร้อมพูดขอร้องปนข่มขู่ประมาณว่า ไม่ให้บี้พูดเรื่องเล่นการพนันบนห้องและมีใครเล่นบ้าง เพราะทุกคนต่างรู้ดีถึงจิตวิทยาในการสอบสวนของพี่โก๋ดีว่าเขา มืออาชีพ !..ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ก็เอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนต์ ก็จบที่หวาย !..และถ้าพี่โก๋รู้ ได้โดนหวายหลังลายกันทุกคนแน่ หัวหงอกหัวดำ แกฟาดหมด(ถ้าทำผิดระเบียบ)..ความกดดันตกมาอยู่ที่ไอบี้..อีกฝ่ายก็เจ้าหน้าที่อีกฝ่ายก็ขาใหญ่หลายตีน..ผมหันไปมองหน้าบี้...มันยิ้ม !.. แต่มันเป็นยิ้มที่เปื้อนน้ำตา..หลังจากแต่ละคนแยกย้ายกลับที่นอนของตัวเอง. บี้นอนเอามือก่ายหน้าผาก สายตาจ้องมองไปที่พัดลมเพดานเก่าๆสีเขียวขึ้นสนิม ที่มันพร้อมจะหลุดลงมาใส่หัวคนที่นอนใต้มันได้ตลอดเวลา ในหัวผมครุ่นคิดว่าจะสามารถช่วยเหลืออะไรเพื่อนผมคนนี้ได้บ้าง แต่เหมือนทางตัน ! ผมพอจะเดาออกว่า ยังไงพรุ่งนี้บี้ก็เจ็บ อยู่ที่จะเจ็บน้อยหรือเจ็บมากเท่านั่นเอง.ผมยังคงนอนคิดต่อไป คิดไปเรื่อยๆทั้งเรื่องส่วนตัวของผมเอง เรื่อง อื่นๆจิปาฐะ. จนเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ มาสะดุ้งตื่นอีกทีเมื่อมีคนเดินเหยียบเท้าผม ผมลืมตาขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นลุงแก่ๆ ที่กำลังเดินไปเข้าส้วม (ในห้องขังแออัดกันมาก แทบไม่มีที่เดิน) โทดทีนะหลานชาย..ลุงแกเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นผมตื่น. ไม่เปนไรครับลุง..ผมตอบ..ผมงัวเงียขยี้ตาแล้วมองไปที่นาฬิกาบนผนัง ขณะนั้นเข็มสั้นชี้ไปที่เลข3 ผมขยี้ตาอีกครั้งก็ชัดเจนว่าตี3ครึ่งแล้ว จากนั้นผมหันไปมองหน้าส้วม ก็เห็นคนนั่งจับกลุ่มอยู่2-3คน เขาคงรอเข้าส้วมอยู่(ปกติส้วมในคุกจะเป็นส้วมเปิดโล่งมีผนังสูงขึ้นมาบังประมาณ1ฟุต แต่ในห้องนั้นพวกขาใหญ่เขาเอาผ้าม่านมาติดไว้เพื่อความเป็นส่วนตัวมากขึ้นเวลาเข้าส้วมจึงมองไม่เห็นว่าใครอยู่ข้างในนั้น) ผมมองไปรอบๆห้องอีกครั้งเพื่อสังเกตุว่าใครเข้าส้วมอยู่ โดยดูจากที่นอน ว่าใครลุกออกจากที่นอนตัวเองไป. เเล้วผมก็รู้ !..มันคือคนที่นอนข้างๆผมมาตลอด3-4เดือนนั่นเอง...

0 ความคิดเห็น