แสนรักเล่ห์ลวง

ตอนที่ 20 : สาบานว่าจะไม่แตะต้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,624
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 426 ครั้ง
    3 ส.ค. 61


โหลดอีบุ๊ค แสนรักเล่ห์ลวง ที่ hytexts ได้แล้วนะคะ 
ปกเป็นแบบนี้นะคะ   ตามลิ้งก์นี้ค่ะ  https://m.hytexts.com/ebook/B015921-แสนรักเล่ห์ลวง



รักแสนรักเล่ห์ลวง
20.

คุยโทรศัพท์ถามงานด่วนกับเลขากึ่งเบ๊ว่าเรียบร้อยตามที่สั่งมั้ย จากนั้นเดินตามหาเจ้าหล่อน...เห็นหลังไวๆ หายไปไหนแล้ว...


บดีศรเลี้ยวลัดออกสวนไม้ดอกด้านหลังของโรงแรม มองหาคนที่คิดถึง ไม่เจอตัว  อาจจะเข้าห้องน้ำ หรือกลับเข้างานไปแล้วก็ได้ 


เขาอยากทอดอารมณ์อยู่ตรงนี้สักพัก ไม่ได้อยากกลับเข้าไป  พบกับแองจี้หนนี้ เขาไม่มีความรู้สึกอะไรหลงเหลืออยู่นอกจากความอึดอัดปนความเห็นใจ หลังจากไม่ได้เจอกันห้าปีเต็ม ตั้งแต่หล่อนตั้งครรภ์อ่อนๆ...เขากับหล่อนจบลงตอนนั้น...


...แยกทางกันเดิน...เหลือไว้เพียงบาดแผลที่เขาต้องเยียวยาตัวเองถึงสองปี...ช่วงนั้นตัดสินใจกลับเมืองไทยก่อนกำหนด ทีแรกวางแผนว่าจะทำงานหาประสบการณ์สักพัก แต่เมื่อเกิดเรื่องขึ้น...เขาเลือกทิ้งอดีตไว้ที่นั่น...ไม่เคยนึกหวนกลับไปหาหล่อนอีกเลย...จวบจนได้เจอกันวันนี้...


แองจี้เล่าเรื่องราวชีวิตอันขมขื่นของหล่อนให้เขาฟังที่โต๊ะก่อนที่ชบาจะเดินมานั่ง...เขาทำตัวเป็นผู้ฟังสถานเดียว ไม่ออกความเห็นใดๆ


ปัญหาของหล่อนหนักหนาสาหัสจนต้องหอบลูกมาเมืองไทย  สามีลูกครึ่งอเมริกันฮ่องกงที่เป็นพ่อของเอมี่กระทำทารุณโหดร้ายทั้งร่างกายและจิตใจ เป็นพวกรสนิยมทางเพศที่รุนแรงและวิปริต เจ้าชู้มากเมีย  หล่อนบอกว่าอดทนเรื่อยมา จนกระทั่งขีดความอดทนมันขาดผึงลง เมื่อพ่อของลูกไล่หล่อนออกจากบ้าน จึงไม่อยากเล่าให้ใครที่อเมริกาฟังแม้แต่ครอบครัวพ่อแม่ของตัวเองที่ตั้งรกรากอยู่ที่นั่น หล่อนเลือกกลับเมืองไทยมากับลูกตามลำพัง...เช่าเซอร์วิสอพาร์ตเม้นต์อยู่ตอนนี้...และต้องหาโรงเรียนให้ลูกอีก...


เขาแปลกใจอยู่หน่อยว่าหล่อนอดทนอยู่ในสภาพอย่างนั้นนานถึงห้าหกปีได้ยังไง ถ้าไม่มีความรักเป็นพื้นฐาน หรือว่าต้องอดทนเพื่อลูก...ลูก...คำๆนี้ทำให้เขาต้องสะท้อนใจ...ทุกครั้ง....


ที่ผ่านมาแองจี้อาจจะต้องอดทนเพื่อลูกก็ได้ เพราะเท่าที่เขารู้ฐานะครอบครัวหล่อนอยู่ในระดับปานกลาง หล่อนเป็นนักเรียนทุนของวิทยาลัย พ่อแม่เปิดร้านอาหารไทยเล็กๆที่เมืองชนบท  หล่อนชอบเสียงเพลงชอบร้องเพลง พอค่ำๆก็เกากีตาร์ร้องเพลงให้แขกที่มากินอาหารฟัง  เขายังเคยไปช่วยเสิร์ฟที่ร้านนั้นยามที่ยังรักกัน  นัยว่าสามีหล่อนก็คือแขกประจำของร้าน


ชายหนุ่มไม่ต้องใช้ความพยายามในการสลัดเรื่องราวของแองจี้ออกจากหัว เพราะมันไม่เหลือเชื้อไฟใดๆอีก หากจะมีบ้างก็คือมโนธรรมในฐานะเพื่อนมนุษย์


ยิ่งคุณมันเคยพูดต่อหน้าเขาให้เพื่อนคนอื่นฟัง "ไอ้บี้เห็นมันอย่างนี้นะ แต่เป็นผู้ชายโคตรใจอ่อน"


"ใจอ่อนยังไงวะ" เพื่อนผู้ชายคนหนึ่งเกิดอาการข้องใจ


ไอ้เพื่อนตี๋ตอบตลก "อธิบายยากว่ะ ถ้าอยากรู้มึงก็ลองเป็นเมียมันดิ"


"ไอ้บ้า" 


ยิ่งคุณถูกด่าฟรีแถมถูกถีบตกเก้าอี้โครมใหญ่ 


นอกจากอาจจะให้ความช่วยเหลือกันตามสมควร เขาเชื่อมั่นตัวเองว่าไม่มีวันใจอ่อนรีเทิร์นกลับไปหาแองจี้ เพราะหัวใจเขาหยุดอยู่ที่ผู้หญิงอีกคนแล้ว...


...ผู้หญิงที่ตกเป็นเมียของเขา...ประกาศห้ามเขาแตะเนื้อต้องตัว...ฮึ่ม...อยากจับฟาดก้นซักร้อยครั้ง...รู้มั้ยน่ะว่าเปิดโอกาสให้ผัวตัวเองมีกิ๊กมีน้อย...ถ้าเขามีขึ้นมาจริงๆ ไม่แคล้วร้องไห้เจ้าน้ำตา...อยากบอกเจ้าหล่อนศักดิ์ศรีน่ะไม่ต้องยึดติดมาก เป็นผัวเป็นเมียกัน สักขาวดำบ้างก็ได้...  


ยอมรับว่าเมื่อเช้ามีอารมณ์โกรธจริงๆ แต่ด้วยความรักความห่วงใยทำให้เขาโกรธได้ไม่นาน  หัวปั่นซะมากกว่า


เตรียมจะก้าวขากลับเข้าไปในตัวโรงแรม เหมือนได้ยินเสียงใครแอบร้องไห้กระซิกๆ หงิงๆ ดังมาจากแถวพุ่มไม้ใกล้ๆนี่  เวลานั้นประมาณสองทุ่มกว่า ไฟส้มส่องสว่างทั่วสวน เป็นบรรยากาศที่สวยงามยามฟ้ามืด


เขาไม่ค่อยแน่ใจว่าเป็นเสียงคน หรือเสียงสัตว์กลางคืนบางชนิด...แต่เทน้ำหนักว่าเป็นเสียงคนมากกว่า...ลองแหวกพุ่มไม้หาต้นตอเสียง...


ว่าแล้ว! ลางสังหรณ์เขาไม่ผิด เมียมาแอบซุกตัวนั่งร้องไห้ในมุมมืดหลังพุ่มไม้...ไม่รู้จะหัวเราะดีหรือน่าจับเฆี่ยนดี ลั่นวาจาปาวๆใส่เขา พอแกล้งไม่ใยดีด้วย ก็มานั่งกอดเข่าก้มหน้าเสียใจเอง


ขยับเท้าเข้าไปใกล้ ยืนตรงหน้าร่างที่นั่งคุดคู้


ชบารู้สึกตัวจึงแหงนมอง พอรู้ว่าเป็นใคร ก็จะลุกหนี  เขาคว้าตัวสวมกอดไว้ได้ทัน


"ปล่อย" สุ้มเสียงมีอารมณ์ปั้นปึ่ง


เขายอมปล่อยดีๆ แอบอมยิ้มขำ แกล้งไก๋ถาม "ทำไมแอบมานั่งร้องไห้ตรงนี้ ใครรังแกเมียพี่..."


หญิงสาวแจกค้อนให้เขาหนึ่งวง...ถามได้...ใครรังแกเมียพี่...ทั้งดารินทร์  น้องดาว  ล่าสุดยังมีแองจี้โผล่มา...เธอจะรับไหวมั้ย....ไม่อยากเห็นหน้าคนหลายใจ คบเผื่อเลือก...


"เอ้า...ไม่ตอบ..."


"ถอย ฉันจะเดิน"


"เดินไปไหน?"


"กลับไปหาพี่กา"


"ไม่ต้อง  โทร.ไปบอกพี่สาวว่าขอกลับก่อน แล้วไปกับพี่"


"ไม่ ฉันไม่เชื่อคุณ"


"ถ้าไม่เชื่อก็จะโดนอุ้มไปขึ้นรถ ให้คนรู้กันไปเลยว่าเราเป็นอะไรกัน อย่าคิดว่าพี่ไม่กล้านะ...ฮึ่ม..." เขาแกล้งจ้องคำราม "เร็ว นับหนึ่งถึงสาม ไม่งั้นโดนอุ้ม...หนึ่ง...สอง..."


"แล้วแองจี้ล่ะ...." เธอกลั้นใจถาม ความจริงไม่อยากให้เขารู้ถึงความรู้สึกเลย แต่ปากมันลั่นออกไป


บดีศรเห็นขัน ที่แท้ก็หึงเขา "แองจี้เค้ามาเกี่ยวอะไรด้วย?"


"ก็เค้าเป็น..."


ชายหนุ่มตัดบท แกมขู่สำทับ "เป็นอะไรก็ช่างเถอะ ปัจจุบันเป็นเรื่องระหว่างเราสองคน ไม่มีแองจี้...เร็ว รีบโทร.หาชกา บอกว่าเจอเพื่อน ขอกลับก่อน...หรือจะให้พี่เข้าไปบอกเอง...เลือกเอา..."


"ทำไมต้องบังคับขืนใจกันด้วย"


"เพราะอะไร ก็ได้บอกไปหมดแล้ว ไม่ชอบพูดพร่ำเพรื่อ" เขาทำหน้าดุ


"ฉันก็ไม่ได้อยากฟัง" โต้ตอบอย่างถือดี


บดีศรรู้สึกมันเขี้ยวเหลือกำลัง จูบมันตรงนี้ซะดีมั้ย


"ไม่อยากฟังก็ดี จะได้ไม่ต้องพูดบ่อยๆ" เขาโต้กลับบ้าง


เมียสาวให้ค้อนอีกหนึ่งวง


"ห้ามไปค้อนแบบนี้กับใครนะ ค้อนกับพี่ได้คนเดียว" ชายหนุ่มออกคำสั่ง ตาหวานฉ่ำ เปลี่ยนแผนเป็นอ้อนแทน "ไปหาหมอกับพี่นะ ดูสิมันบวมรึเปล่าไม่รู้  ใกล้ๆเนี่ยมีศูนย์แพทย์" เขายกมือข้างที่พันผ้าไว้โชว์ให้ดู


"อ้าว ยังไม่ได้หาหมอรึคะ" น้ำเสียงเจือความห่วงใย


"ยังเลย พันผ้าไว้ลวกๆ  พี่ไม่กล้าไปหาหมอคนเดียว กลัวเข็ม"


ชบามองอย่างไม่ค่อยเชื่อว่าผู้ชายตัวโตๆอย่างเขาจะกลัวเข็มฉีดยาอันเล็กนิดเดียวจริง


"พี่สัญญาว่าจะไม่แตะเนื้อต้องตัวเลย เอ้า สาบาน" เขายกนิ้วขึ้นทำท่าลูกเสือปฏิญาณตน


♡♡♡


ในที่สุดเขาแวะหาหมอทำแผลที่ศูนย์แพทย์ และรับยามากิน จากนั้นขับรถกลับคอนโด


ชบาใจตุ๊มต่อมเพราะมันไม่ใช่ทางกลับบ้าน เจ็บใจตัวเองที่หลงเชื่อ


"บ้านฉันต้องเลี้ยวตั้งแต่แยกที่แล้ว นี่คุณจะไปไหน"


"กลับคอนโด"


"ไม่ ฉันไม่ไปกับคุณ" เธอร้องเสียงดังลั่นรถ ความรู้สึกทั้งตกใจเสียใจปนเปกัน "คุณหลอกฉัน"


"อย่าคิดว่าพี่หลอกได้มั้ย เราเป็นผัวเมียกันแล้ว มันเป็นอื่นไปไม่ได้ อย่าหลอกตัวเองอีกเลย" 


"ไม่ค่ะ แต่ก็ไม่ใช่แบบนี้"


"พี่สัญญาด้วยเกียรติลูกผู้ชายจริงๆ จะไม่แตะต้องชบาเลยถ้าชบาไม่อนุญาต แค่ขอให้เราอยู่ด้วยกันเท่านั้น..." 


เขาเงียบไปอีกชั่วครู่...หญิงสาวมีน้ำตาคลอคลอง...


"พี่อยากลบภาพที่ทำกับชบาวันนั้น...ที่คอนโด...อยากให้ชบาจำภาพใหม่..."


เธอนิ่งอึ้งไป...อะไรก็ลบไม่ได้หรอก...เพียงแต่อย่าทำร้ายกันอีก...


"สัญญาจริงๆว่าจะไม่แตะเนื้อต้องตัว...พี่มีของขวัญอยากให้ชบาแปลกใจ..."


"อะไรคะ"  คนหลงกลกะพริบตางงงัน เมื่อวานวันเกิดเขา แต่เขากลับเป็นฝ่ายให้ของขวัญเธอ...ทั้งที่วันเกิดเธอยังมาไม่ถึง...


"ไม่บอกจ้ะ เซอร์ไพร้ส์" ไม่ยอมเฉลย แต่นัยน์ตาแพรวพราว "พี่อยากพิสูจน์ให้ชบาเห็นว่าลูกผู้ชายอย่างพี่พูดคำไหนคำนั้น บอกว่าไม่แตะก็คือไม่แตะ!"


หญิงสาวอกใจไหวหวั่นแพ้ทางเขาอยู่เสมอ เพราะอะไร? เธอเองเท่านั้นที่รู้ดี!


เมื่อเข้ามาในห้องโอ่โถงในคอนโดออกแบบเล่นระดับสองชั้น เพดานสูงโปร่ง มีช่องรับแสงตลอดผนังด้านหนึ่ง ห้องแต่ละห้องถูกแบ่งตามการใช้งาน ให้ความรู้สึกไม่ต่างจากอยู่บ้านหลังใหญ่ที่มีความเป็นส่วนตัวสูง


เขาเชื้อเชิญให้พักตามสบาย แถมกะเกณฑ์ว่า  "พี่นอนห้องใหญ่ ส่วนชบาอยู่ห้องเดิมนะ ได้มั้ย พี่เตรียมทุกอย่างสำหรับชบาไว้ให้พร้อม" สายตาคนพูดเต็มไปด้วยความอบอุ่น "เสื้อผ้าที่ชบาสวมวันนี้ เอาเข้าเครื่องซักเครื่องอบ พรุ่งนี้จะได้มีใส่"


เธอยังอยู่ในอาการงงระคนแปลกใจ ไม่อยากเชื่อในพฤติกรรมเขาเท่าไรนัก...จะมาไม้ที่เธอคาดไม่ถึงหรือเปล่า...


เขาหายเข้าไปในห้องนอนตัวเอง เธอก็เข้าห้องเดิมที่เคยถูกเขาจับมัดไว้ ทว่าวันนี้เขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคน อ่อนโยนมากกว่าเดิมหลายเท่า 


แต่ถึงยังไงก็ไม่ลืมล็อคประตู รู้ทั้งรู้ว่าเขามีกุญแจไขเข้ามา ก็ขอล็อคไว้ก่อน  เตรียมตัวอาบน้ำ เปิดดูตู้เสื้อผ้า...เสื้อคลุมและผ้าขนหนูผืนใหญ่ผืนเล็กพร้อมสรรพ  เขาเตรียมชุดกระโปรงนอนไว้ให้ด้วย...คนบ้า...เธอจะใส่เข้าไปได้ยังไง...บางแสนบาง โป๊แสนโป๊ วาบหวิว แถมคอก็ลึก สั้นเหนือเข่าขึ้นมาหลายนิ้วอีกต่างหาก...


พอเปิดลิ้นชักดู หน้าแดงเรื่อขึ้น...ชุดชั้นในลูกไม้เนื้อนุ่มเบาราคาแพงถูกจัดเรียงไว้เป็นชุดๆ หลากหลายสี...แต่ละชุดแทบไม่อยากใส่  เสื้อชั้นในยังพอรับได้นะ หากใส่ออกข้างนอกต้องเสริมฟองน้ำปกปิดยอดอก แต่ชิ้นข้างล่างนี่สิ สวมกับไม่สวม ไม่ต่างกันเลย...คนบ้าคนหื่น...


เริ่มอยากหนีกลับ...ค่อยๆย่องเปิดประตูออกไป แล้วต้องหลบกลับเข้ามา เพราะเขานั่งดูรายการทีวีอยู่ด้านนอก...หนีไม่รอดแน่เรา...ไม่อยากหาเรื่องยั่วยุอารมณ์เขา...


ชบาทำใจดีสู้เสือ...หยิบเสื้อคลุมและผ้าเช๊ดตัวเข้าไปในห้องอาบน้ำ ซึ่งเป็นซีทรูกระจกใสไม่มีม่านปิดบังสายตา  ไม่มีอ่างอาบน้ำ มีแค่ฝักบัว  คิดว่าจะอาบล้างตัวสระผมให้เร็วที่สุด


...ยี่สิบนาทีต่อมา...จึงผลักประตูกระจกที่ขุ่นมัวด้วยไอฝ้า จะเอื้อมหยิบผ้าขนหนูเพื่อเช็ดตัวให้แห้งเสียก่อนค่อยสวมเสื้อคลุม ปรากฎว่าต้องร้องว้ายออกมาเสียงดัง...เขามานั่งอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ สวมกางเกงนอนเอวต่ำเพียงตัวเดียว...คนหื่นห่าม...เจ้าแผนการ...ไม่รู้จะปิดป้องเรือนร่างเปลือยเปล่าของตัวเองที่ชุ่มด้วยหยดน้ำอย่างไร...เพราะเขายึดไว้ทั้งผ้าเช็ดตัวและเสื้อคลุม


"ออกไปเลยนะ คนเจ้าเล่ห์" ไม่ว่าจะหมุนตัวไปทางไหน ก็ไม่สามารถปกปิดสายตาเขาได้  "ไหนสาบานด้วยเกียรติลูกผู้ชายว่าจะไม่แตะต้อง!"


"เอ้า ยืนสั่นแล้ว" เขาสงสารก็เลยส่งผ้าขนหนู 'ผืนเล็ก' ให้


ชบาหันหลังให้เขาขณะเช็ดตัว


เอวเล็กที่คอดเว้าและสะโพกที่ผายออกกับก้อนเนื้อขาวๆกลมงอน มันช่างบาดตาบาดใจเขาเหลือร้าย...แผ่นหลังและเรียวขาช่างกระไร...


"...เมื่อชบาไม่ให้แตะต้อง พี่ก็ไม่แตะ...พี่ผิดคำสาบานตรงไหน..." 


"คนขี้โกง เจ้าเล่ห์...ขอเสื้อคลุมด้วย" สั่งขณะยังหันหลัง


เขาส่งเสื้อคลุมให้โดยไม่บิดพลิ้ว อมยิ้มพร่างพราว แววตาแฝงความเจ้าเล่ห์อย่างที่หญิงสาวว่า  ชบารีบคว้ามาคลุมร่างผูกเอวให้มิดชิด เส้นผมยังคงเปียกชื้น


ก้าวออกจากห้องอาบน้ำ จะต่อว่าเขาเรื่องกระโปรงนอน  เขากลับส่งกล่องสีสวยมาให้ตรงหน้า


"เปิดดู"


"ตอนนี้หรือคะ" คาดเดาไม่ถูกว่าข้างในเป็นอะไร


"ใช้จ้ะ เปิดเลย"


เธอเปิดฝากล่องออกดู...ของข้างใน...มันคือชุดที่ริชมอนด์อ้อนวอนให้สวมเดินแบบในงาน! แต่เธอไม่ใจอ่อน...จนเขาต้องไปทาบทามแองจี้แทน...


ลืมตัวต่อว่าเขา "ซื้อมาทำไมคะสิ้นเปลือง มันใส่ไม่ได้จริง"


"พี่ก็ไม่ยอมให้ชบาใส่ออกไปไหน...นอกจาก...ใส่ให้พี่ดูคนเดียว..."


"ไม่ใส่หรอกค่ะ...ชุดนี้มีคนใส่แล้ว..." ว่าอย่างงอนๆ


"ใครที่ไหนใส่...พี่โทร.ถึงพิทยาให้ติดต่อสั่งซื้อเดี๋ยวนั้น แล้วให้ไปรับชุดมาเก็บไว้ที่นี่อย่างเร่งด่วน"


"แล้ว...ชุดที่..." ไม่กล้าเอื้อนเอ่ยนัก กระดากที่จะพูด


"ถ้าชบาหมายถึงชุดที่แองจี้ใส่เดินแบบ ไม่ใช่ชุดนี้แน่นอน คนละชุดกัน" เขายิ้มตาเจ้าชู้ทีเดียว "หึงละสิ"


"ไม่ ถ้าอยากรีเทิร์นกลับไปหารักเก่าก็ตามสบาย"


รู้น่ะเจ้าหล่อนทำปากแข็ง


"แน่ใจนะ" เขาแกล้งแหย่


"เชิญออกจากห้องไปได้แล้วค่ะ"


"โนจ้ะ อุตส่าห์ลงทุนซื้อชุดราคาตั้งแพงมาให้ ลองสวมให้พี่ดูก่อน"


"โนค่ะ ไม่อยากใส่ ตอนซื้อทำไมไม่ถามก่อน"


"ถ้าถามก็อดซื้อสิจ๊ะ อยากให้ของขวัญเมีย น่ารักมากที่ปฏิเสธไอ้ฝรั่งนั่น  รู้มั้ยถ้าชบากล้าใส่เดินแบบในงาน อะไรจะเกิดขึ้น..."


...ทำไมจะไม่รู้ยักษ์บ้าก็คงอาละวาด...ขนาดวันก่อนที่ริชมอนด์ทักทายด้วยการจุ๊บหลังมือเธอ จานในโรงแรมตั้งเป็นตับ เขายังกวาดลงพื้นเรียบวุธ แล้วนี่ถ้าเธอกล้าใส่มันเดินแบบ ไม่อยากนึกเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น!


"ปะ เข้าไปเปลี่ยนชุด มาเดินให้พี่ดูคนเดียว"


"โรคจิตป่ะเนี่ย" เธอบ่นออดแอด


"น่านะ ถ้าไม่ได้เห็นคืนนี้พี่นอนไม่หลับแน่..." ยกสามนิ้วปฏิญาณตนอีกรอบ "พี่จะไม่แตะไม่ต้องไม่สัมผัส แค่มองก็ฟินแล้ว" คนอ้อนวอนร้องขอทำตาละห้อยอย่างน่าสงสารประกอบคำพูด  แถมยังบอกเจียมเนื้อเจียมตัว "ดูเสร็จแล้วก็จะออกไป จะไม่รบกวน"


ชบาถอนหายใจหนักหน่วง...ถ้าไม่ยอมคงตื๊อถึงเช้า...จึงหายเข้าไปในห้องแต่งตัวพร้อมกล่องนั้น...


แปลงโฉมก้าวออกมาเท่านั้น...บดีศรนอนชักดิ้นชักงออยู่บนเตียง หายใจติดๆขัดๆ  ก็ชุดที่เจ้าหล่อนสวมมันยวนตายั่วใจอย่างที่สุด...ทั้งน่ารักและเซ็กซี่... 


เสื้อสีชมพูหวานเนื้อผ้าโปร่งบางเบา คอมีปกแต่แหลมลึกเกือบถึงสะดือ ไม่ได้สวมเสื้อชั้นใน อวดหน้าอกเด่นชัด มองด้วยตาเปล่าเห็นไปกว่าครึ่งเต้า เสื้อก็เอวลอย...ต่ำลงมา...กางเกงสั้นเนื้อผ้าบางมีซับในอีกชั้น เห็นแก้มก้นขาวๆรำไร... 


นางแบบจำเป็นหน้าแดงก่ำพอๆกับผิวมะเขือเทศ


"พอใจรึยัง"


"ยัง อยากมองทั้งคืน..."


"บ้าแล้ว อนุญาตให้แค่นี้...กลับห้องไปได้...คุณต้องรักษาคำพูด...ลุกเดี๋ยวนี้ค่ะ" ถึงทีเธอสั่งเขาบ้าง "นับหนึ่ง...สอง..."


ของขวัญวันเกิดปีนี้ไม่มีอะไรทรมานใจกว่านี้แล้ว! เขานึกสมน้ำหน้าตัวเอง!


บดีศรโซซัดโซเซเดินคอตกออกไปจากห้อง เมามึนยิ่งกว่าฤทธิ์ว้อดก้าเมื่อคืน ไม่เหลือคราบสุภาพบุรุษนักบริหาร   บดีศรที่สังคมทั่วไปรู้จัก กับบดีศรที่ชบารู้จัก  มันคนละสปีชี่ส์กันอย่างสิ้นเชิง!


♡♡♡


ราวห้าทุ่ม เสียงกริ่งจากแขกยามวิกาลดังขึ้น  บดีศรเป็นคนหลับง่ายตื่นไว ความรู้สึกเร็ว แค่กริ่งสั้นเพียงครั้งเดียว เขาก็รู้สึกตัวตื่นทั้งที่เพิ่งงีบไป  ลุกจากเตียงเดินไปด้านนอก ส่องดูตาแมวที่ประตูใหญ่


แองจี้!


หล่อนรู้ได้ไงว่าคอนโดเขาอยู่ที่นี่ คิดว่าไม่น่าใช่ยิ่งคุณบอกหรอก ถ้าไม่สนิทจริงมันไม่มีซี้ซั้วพูด


เฮ่อ!  มองไปที่ประตูห้องชบา เจ้าหล่อนหลับรึยังไม่รู้ จะได้ยินเสียงกริ่งรึเปล่า  


กริ๊งงง...มันดังขึ้นอีกหน...ส่องตาแมวดู ก็ยังคงเป็นแองจี้!


หล่อนมาทำไมตอนนี้?


เขาเปิดรับไม่ได้แน่นอน  ชบาจะเป็นผู้เสียหาย ตัดสินใจเคาะเรียกเจ้าหล่อน  


เธอยืนอยู่ที่หน้าประตูจึงเปิดทันที "ใครคะ?"


"แองจี้"


หญิงสาวหน้าเปลี่ยนสี เขาอยากโอบกอดปลอบ แต่ถูกห้ามทันควัน ก็เลยชะงัก "ไม่ต้องก้าวเข้ามาค่ะ"


"พี่จะขอนอนด้วย" แอบปลื้มเมื่อเห็นสวมชุดนอนที่เขาเตรียมไว้ให้ สวมเสื้อคลุมเรียบร้อยมิดชิดอีกต่างหาก


"ฮ้า ไม่ได้ค่ะ" ร้องปฏิเสธ "ทำไมไม่เปิดรับเค้าล่ะคะ"


บดีศรชักมีอารมณ์ฉุน มือเท้าสะเอว "จะเปิดได้ยังไง ถ้าเค้าเห็นชบาละ ใครเสียหาย ฮึ เวลานี้ไม่ใช่เวลามาประชดกัน ไม่รู้ละ พี่นอนด้วย" 


เขายอมนอนหน้าเตียงแม่เจ้าประคุณ เพราะสาบานตนว่าไม่แตะต้องก็ไม่อยากผิดคำสาบาน "เอ้า ปิดประตูแล้วมานอน ง่วง"


ชบาล็อคประตู ย่องกลับมาที่เตียง ล้มตัวลงนอนทั้งเสื้อคลุมผูกเอวแน่นหนาอย่างหวาดๆ กลัวว่าเขาไม่รักษาคำพูด นอนตะแคงหันหน้าไปอีกทาง จะได้ไม่ต้องปะหน้ากัน


ฝ่ายที่ยอมนอนที่พื้นพรม เอามือก่ายหน้าผาก นี่เขานายบดีศรถึงกับต้องมานอนหน้าเตียงผู้ช่วยเลขาสาว และยังเป็นหลานสาวของอดีตลูกน้องคนสนิทของพ่อ


ถ้าพ่อรู้เรื่องเขากับชบาเมื่อไหร่ วันนั้นโดนสับเละเป็นหมูบะช่อแน่นอน


ที่ต้องมานอนแบบนี้ไม่ใช่อะไร  เขาไม่ได้กลัวแองจี้  ไม่ได้กลัวตัวเอง  แต่กลัวคนนอนบนเตียงนี่แหละ เกิดน้อยใจขึ้นมา แวบหนีกลับตอนดึกอันตรายตาย


เฮ้อ...เด็กโง่เอ๊ย...ยืนยันจะใช้หนี้เขาให้ได้...เกิดเขาเป็นผู้ชายอีกประเภทที่ไม่รับผิดชอบ ไม่คิดบ้างเหรอว่าตัวเองต้องเสียอะไรไปบ้างฟรีๆ...

♡♡♡

ขอบคุณที่ยังติดตามเรื่องนะคะ
อีบุ๊ค แสนรักเล่ห์ลวง 30 ตอนจบบริบูรณ์ + ตอนพิเศษ เพิ่ม 22 หน้า
แสนรักเล่ห์ลวง
มณีดิน
www.mebmarket.com
จู่ๆเขาเข้ามาทวงสิทธิ์  เธอต้องตกเป็นภรรยาของนักธุรกิจหนุ่มร้อยเล่ห์  หัวใจแตกสลาย  แต่เขาตามหวงก้างเหลือเกิน  แถมได้ลูกแฝดสามคนเชยชม....*ติดชาร์ต TOP10 รวมทุกหมวดในเว็บเด็กดี*


หัวใจรักทระนง
ศุภานัญ
www.mebmarket.com
“หัวใจรักทระนง”  นิยายรักโรแมนติก...ดราม่าเล็กๆ อัญมณี - หญิงสาวกำพร้าไร้สกุล ได้รับการเลี้ยงดูจากคู่สามีภรรยาใจบุญผู้มีฐานะมั่นคง  ชีวิตของเธอคล้ายปูด้วยกลีบกุหลาบถ้าไม่ต้องผจญความรังเกียจชิงชังของสองมนุษย์ป้า (พี่สาวของแม่บุญธรรม) ซึ่งงกเค็มอย่างร้ายกาจ  ซ้ำต้องตกกระไดพลอยโจนเจอกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ราวกับพระเจ้าอยากพิสูจน์ว่าหัวใจอ่อนนุ่มของเธอนั้น แท้จริงแล้วแข็งแกร่งดุจ ‘ทองแท้ย่อมไม่แพ้ไฟ’ จริงหรือไม่...    พฤทธิ์ - อาจารย์หนุ่ม เสน่ห์แรง ดีกรีปริญญาโทจากอเมริกา เป็นลูกชายแท้ๆของพ่อบุญธรรมของอัญมณี หากนับตามศักดิ์แล้ว เขาจึงคือ “พี่ชาย” (กำมะลอ) ของหญิงสาว  ยังไม่มีประวัติว่าสาวอเมริกันคนไหนพิชิตหัวใจชายหนุ่มได้สำเร็จ จนกระทั่งเหยียบแผ่นดินไทยถึงได้พบว่าเขาหลงรักน้องสาวกำพร้าเข้าเต็มเปา!....พี่ชายกำมะลอ และ น้องสาวบุญธรรม หลีกเลี่ยงกันไม่พ้น  ชายหนุ่มหญิงสาวต่างขั้วกันอย่างสิ้นเชิง ต้องมาอยู่ภายใต้ร่มไม้ชายคาเดียวกัน…  ความใกล้ชิดก่อเกิดขึ้น… ในที่สุด อัญมณีจะฝ่าฟันปมต่างๆไปได้อย่างไร...ไหนจะปัญหาหัวใจกับพี่ชายกำมะลอผู้เป็นดั่ง “รักแท้” ที่เธอโหยหาและต่อต้านในเวลาเดียวกัน...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 426 ครั้ง

842 ความคิดเห็น

  1. #491 ไซซี (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 20:22

    อุ๊ตะ เฮียคิดได้ค๊าาา...

    #491
    0
  2. #457 ป.ปลา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 21:52

    เเริ่มลำใยนางเอก..

    #457
    0
  3. #451 prwpc (@prwpc) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 18:34
    ลำใยนางเอกกกกกก เอะอะร้องไห้
    #451
    0
  4. #292 kakfern23 (@kakfern23) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 14:03
    พ่อบ้านใจกล้า555
    #292
    1
    • #292-1 ม ณี ดิ น (@Nott88) (จากตอนที่ 20)
      26 มิถุนายน 2561 / 14:14
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      #292-1
  5. #40 chonticha (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 16:09

    น่ารักค่ะ สนุกมาก....

    มาบ่อยๆ นะคะ

    #40
    1
    • #40-1 ม ณี ดิ น (@Nott88) (จากตอนที่ 20)
      25 พฤษภาคม 2561 / 18:30
      ขอบคุณค่าา กำลังปั่นอยู่ ค่ำนี้มาลงนะคะ
      #40-1
  6. #39 berrybobie (@bobie999) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 14:56
    ขอฉากหวานๆบ้างนะคะ
    #39
    2
    • #39-1 ม ณี ดิ น (@Nott88) (จากตอนที่ 20)
      24 พฤษภาคม 2561 / 18:22
      จัดไปค่ะ ขอบคุณค่าา
      #39-1
    • #39-2 Papa24579 (@Papa24579) (จากตอนที่ 20)
      25 มิถุนายน 2561 / 13:48
      55555555 ยังมีผู้ชายแบบนี้อีกมั้ยอ่า. อยากได้มั่ง
      #39-2
  7. #38 Soud Pete (@pete-nett) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 06:44
    มายาวเลย ชอบๆพระเอก
    #38
    1
    • #38-1 ม ณี ดิ น (@Nott88) (จากตอนที่ 20)
      24 พฤษภาคม 2561 / 13:25
      ขอบคุณที่ติดตามค่า
      #38-1
  8. #37 27102518 (@27102518) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 06:32
    ชอบที่สุดเรื่องนี้👍
    #37
    1
  9. #36 49040264 (@49040264) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 05:29
    รออัพน่ะค่ะ
    #36
    1
    • #36-1 ม ณี ดิ น (@Nott88) (จากตอนที่ 20)
      24 พฤษภาคม 2561 / 13:24
      ขอบคุณที่ติดตามค่า
      #36-1