รักป่วนใจ ... ( ใคร? คือคนที่ใช่ ) Lizkook / [ จบแล้ว ]

ตอนที่ 8 : เขาคือใคร?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    7 มี.ค. 60

( ต่อ)



ลิซ่า  :  ฉันขอโทษจริงๆ พอดีฉันรีบร้อนไปหน่อย

วี       :  ทีหลังก็หัดดูทา...............
( ได้แต่อ้าปากหวอที่เห็นว่าคนที่กำลังพยุงตัวเองอยู่คือลิซ่า )




เชี่ย!! นี่ นี่ฝันไปหรือเปล่าว่ะ นี่มันน้องลิซ่านี่นา ( โอ๊ย~~ ไอ้วีเอ้ยดันไปโวยวายใส่น้องเค้าซะเยอะเลย ) ทำไงดีว่ะเนี่ย เขิลวุ้ย



ลิซ่า  :  เอ่อ... คุณเป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ หรือว่าเจ็บมาก ฉันขอโทษจริงๆนะคะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณเจ็บตัวแบบนี้
( รีบเอ่ยขอโทษขอโพยออกมาเมื่อเห็นคนข้างๆเอาแต่ก้มหน้างุดๆ )

วี      :  ไม่ ไม่ครับมันไม่ใช่ความผิดของน้องซะหน่อย เป็นผมเองที่วิ่งไม่ดูทาง
( ก้มหน้าก้มตาเอ่ยออกมาเสียงเบา )

โรเซ่ :  ถ้าคุณไม่เป็นอะไรแล้วจะก้มหน้าทำไมอ่า ลิซ่าฉันว่าเค้าคงอาการหนักอยู่น่ะ



เฮ้ย! ผมไม่ได้เป็นอะไรจริงๆนะ ที่ก้มหน้าก็เพราะมันเขิลนี่นา ( น้องลิซ่าจับแขนผมอยู่หละครับทุกคน โอ๊ย~~ รู้สึกเหมือนผมกำลังควงแขนเธออยู่เลย ) ถึงความเป็นจริงเธอจะแค่พยุงแขนผมเพราะอุบัติเหตุเมื่อสักครู่ก็เถอะ ( แต่สำหรับผมฟินสามบาทห้าบาท ผมก็เอาครับ ดีกว่าไม่มีอะไรให้ฟิน 55 )



ลิซ่า :  ทำไงดีอ่ะยัยอึโรเซ่ ถ้าเค้าเกิดพิการขึ้นมาฉันคงต้องได้รับเลี้ยงเค้าไปตลอดชีวิตแน่ๆเลย ฮือๆๆ พ่อจ๋า แม่จ๋า ช่วยหนูด้วย

โรเซ่ :  เฮ้ย! เธออย่าพึ่งตีโพยตีพายไปก่อนเลยน่า แค่ชนกันเอง



เอ๊า! ไปโน่นแล้วครับ นี่เธอถึงขั้นคิดว่าผมจะพิการกันเลยทีเดียว ( แหม! น้องลิซ่าถ้าพี่พิการแล้วน้องจะรับเลี้ยงพี่ตลอดชีวิตพี่ก็ยอมนะครับ อิอิ ) นั่น! ผมก็ดันไปบ้าจี้คิดตามน้องลิซ่าอีก โอ๊ะ! ท่าจะบ้าไปใหญ่แล้วมั้งเนี่ย สติ สติ สติจงมาสถิตย์อยู่กับผมด้วยเถิด เพี้ยง~~



วี     :  ผมไม่เป็นอะไรมากครับ น้องสบายใจได้เลย เห็นมั้ยนี่ไง ^____^
( เงยหน้าขึ้นมาพูดกับคนข้างๆพร้อมกับฉีกยิ้มกว้างมากกก )

ลิซ่า :  จะ...จริงนะคะ คุณโอเคจริงๆน่ะ

วี     :  ครับผม


โรเซ่ :  เอ๋!! นี่มันรุ่นพี่วี bts ไม่ใช่หรอเนี่ย
( ตะโกนออกมาเสียงดังเมื่อเห็นหน้าของวีชัดๆ )

ลิซ่า  :  จริงอ่ะ?

วี       :  ครับ ผมวี bts ครับผม



โอ๊ยย~~ รู้สึกเขิลแปลกๆแฮะ ที่ถูกตาโตๆของน้องลิซ่าจ้องหน้าอยู่แบบนี้ ( ว่าแล้วก็ก้มหน้าลงดีกว่า เดี๋ยวน้องเค้าจะเห็นว่าเราหน้าแดง โอ๊ย~~ อาย ) แต่อย่าหาว่าผมอ่อนด๋อยนะครับ ที่ผมต้องก้มหน้าก็เพราะมันเขิลหรอก อย่าเข้าใจผิดคิดว่าผมกากเด็ดขาด เข้าใจนะทุกคน



ลิซ่า :  แล้วนี่รุ่นพี่เป็นอะไรไปอีกค่ะ ก้มหน้าอีกแล้วอ่า เป็นอะไรมากมั้ย?
( ถามพร้อมกับเอียงคอลงมามองหน้าวีที่ก้มหน้าอยู่ )

วี     :  เอ่อ....คือ.......



แล้วเราสองคนก็ได้จ้องตากันจังๆเลยครับ ( น้องลิซ่าทำไมน่ารักแบบนี้ละครับเป็นห่วงพี่ด้วย ) แต่...แต่น้องจะมาจ้องตาพี่แบบนี้ไม่ได้น่ะ ถ้าพี่หัวใจวายไปจะทำยังไงละทีนี้



" ตึกตึก~ ตึกตึก~ ตึกตึก~ "


บ้าจริงเสียงหัวใจของผมมันดันเต้นซะดังเชียว ( เธอเป็นผู้หญิงคนแรกจริงๆนะครับที่ผมมองหน้าแล้วใจเต้นแรงขนาดนี้ ) หวังว่าเธอคงจะไม่ได้ยินเสียงห้วใจของผมนะ




ปัง!!!


เชี่ย! ตกใจหมด ใครมันดันปิดประตูซะเสียงดังลั่นขนาดนี้ว่ะ กำลังจ้องตากับน้องลิซ่าเคลิ้มๆเลย ( ฮึ่ย! อย่าให้รู้นะว่าเป็นฝีมือใคร เดี๋ยวได้ศพไม่สวยแน่ๆคอยดู )

พอเสียงประตูห้องมุมสุดทางเดินดังขึ้นน้องลิซ่ากับน้องโรเซ่ก็รีบหันไปดูทันทีเลยครับ ผมเองก็หันไปดูทางต้นตอของเสียงเมื่อกี้ด้วยเหมือนกัน ก่อนจะเจอร่างของใครคนหนึ่งยืนจ้องเขม็งมาที่พวกเรา 3 คน



จีมิน  :  ไอ้วี!! นี่กูนึกว่ามึงจะนอนตายอยู่ในรถซะแล้วนะเนี่ย
( ตะโกนประชดทันทีที่เห็นวีอยู่กับผู้หญิง 2 คนที่กลางทางเดิน เนื่องจากถูกจินไล่ให้ออกมาตามวีจึงอารมณ์ไม่ดี )




เอ่อ....งั้นก็ลืมๆที่ผมพูดไว้ก่อนหน้านี้เถอะนะครับ เพราะคนที่ทำเสียงดังขัดจังหวะผมคือพี่จีมินนั่นเอง ผมไม่ถือครับ พี่น้องกันหยวนๆได้อยู่ ( ไรท์ : ป๊อดนี่หว่า )


" ตึก ตึก ตึก ตึก "


พี่จีมินเดินเข้ามาแล้ว.......ใกล้เข้ามาแล้วครับ ว่าแต่ทำไมผมรู้สึกสัมผัสได้ถึงรังสีอัมหิตที่มันแผ่ซ่านออกมาจากตัวพี่เค้าแบบนี้หละ ( ฮยองไปกินรังแตนที่ไหนมาครับเนี่ย )




จีมิน  :  ไอ้วี! อ่ะ.......... นะ...น้องโรเซ่
( เดินมาถึงกำลังจะต่อว่าวี แต่ต้องชะงักไป เมื่อสังเกตเห็นโรเซ่ยืนอยู่ข้างหลังของวี )

โรเซ่ :  สวัสดีค่ะ รุ่นพี่จีมิน
( เอ่ยทักทายเล็กน้อยเพราะได้ยินจีมินหลุดเรียกชื่อตัวเองออกมา )

วี      :  น้องลิซ่าครับนี่จีมินฮยอง เป็นหนึ่งในสมาชิกวง bts ครับ

ลิซ่า  :  อ๋อค่ะ สวัสดีค่ะรุ่นพี่จีมินหนูขอโทษ เอ๊ย!! ไม่ใช่ คือ...ฉันขอโทษค่ะ เป็นเพราะฉันเองที่ทำให้รุ่นพี่วีต้องเป็นแบบนี้ อย่าต่อว่ารุ่นพี่วีเลยนะคะ

โรเซ่ :  คือมันเป็นอุบัติเหตุที่พวกเราก็ไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้นอ่ะรุ่นพี่ เพราะฉะนั้นอย่าต่อว่ารุ่นพี่วีและเพื่อนของฉันเลยนะคะ

จีมิน :  ใครครับ? ใครจะต่อว่าอะไรใคร ไม่มี๊~~~ น้องๆสบายใจได้เลยผมไม่เคยคิดจะต่อว่าใครอยู่แล้ว จริงๆแล้วผมก็แค่แกล้งทักเจ้าวีเสียงดังเล่นเท่านั้นเองครับ 555


" แปะ แปะ " (ใช้มือตีไปที่ไหล่ของวีเบาๆ )


จีมมิน :  จริงมั้ยวี ? ปกติเราก็พูดเล่นกันแบบนี้อยู่แล้วจริงมั้ย?



( อะไรของพี่จีมินว่ะ ) ปกติตรงไหน ตอนแรกโมโหเราชัดๆแล้วไง๋ตอนนี้กลายเป็นแบบนี้ไปซะได้ละเนี่ย ( อ๋อ! ) ผมพอจะรู้เเล้วเพราะมี 2 สาวอยู่ด้วยนี่เอง โดยเฉพาะน้องโรเซ่ที่พี่แกออกอาการปลื้มปริ่มอยู่



จีมิน :  จริงมั้ยเจ้าวี ?
( เริ่มกัดฟันถามอีกรอบเมื่อเห็นว่าวีเอาแต่นิ่งไม่ยอมตอบตัวเองสักที พร้อมกับเพิ่มแรงกดลงบนไหล่ของวีหนักขึ้น )

วี     :  อะโอ๊ยยย~~~ ฮยองเบามือหน่อยครับ หลังผมเจ็บอยู่ โอ๊ยย~~

ลิซ่า :  รุ่นพี่วีเจ็บมากไหมคะ? รุ่นพี่จีมินอย่าทำรุ่นพี่วีถ้าไม่พอใจก็มาลงที่ฉัน เพราะเรื่องนี้ฉันเป็นคนผิด

จีมิน :  เปล่านะ พี่ยังไม่ได้ทำอะไรมันเลย มันอาจจะแกล้งสำออยหรือเปล่า?

ลิซ่า :  รุ่นพี่วีเดี๋ยวฉันเดินไปส่งที่ห้องแต่งตัวนะ เราไปกันเถอะ

วี      :  ครับน้องลิซ่า





       ********************     [[    จีมิน    ]]     **********************



อ้าว! แล้วนี่ผมผิดอะไรละเนี่ย ใครจะไปรู้ว่ะว่ามันจะเจ็บหนักขนาดนี้ ( สรุปโดนน้องลิซ่าไม่พอใจใส่ซะงั้น ) หวังว่าน้องโรเซ่คงไม่ได้คิดว่าเราตั้งใจทำเจ้าวีเจ็บตัวอีกคนหรอกนะ


ชิ้ง!!!!


สะ.....สายตาแบบนี้หมายความว่ายังไงน้องโรเซ่ อย่าบอกนะว่าน้องก็คิดว่าพี่ตั้งใจอีกคน จะไม่ให้ผมคิดแบบนั้นได้ยังไงละครับก็ดูสายตาของน้องที่ส่งมายังผมซิ ( ถ้าสายตาจะพร้อมกระโจนใส่พี่ขนาดนี้ พี่ว่าเอามีดมาแทงพี่เลยดีกว่า ฮือๆ~~ )




จีมิน :  เอ่อ...คือ....น้องโรเซ่ครับ คือพี่...........

โรเซ่ :  รุ่นพี่มันคนใจร้าย แล้วฉันก็ไม่อยากจะเสวนากับคนใจร้ายด้วย ชิส์
( พูดเสร็จก็รีบชิ่งตามลิซ่าที่พยุงวีไปทางห้องแต่งตัวทันที )




นั่นไง!!! คิดผิดซะที่ไหนกันล่ะ สรุปในสายตาของน้องโรเซ่ผมดันกลายเป็นรุ่นพี่ใจร้ายไปซะเเล้ว ( โอ๊ย~~ มีโอกาสเจอน้องแบบจังๆครั้งแรก ไอ้วีมันก็ทำพิษใส่ผมซะแล้ว ) โทษมันไว้ก่อนครับ เพราะมันคนเดียวเลยผมถึงได้กลายเป็นคนใจร้ายแบบนี้ ( เรื่องอะไรผมจะต้องโทษตัวเองด้วย เพราะผมไม่ได้ทำอะไรผิดนี่นา ) แล้วนี่ผมจะมัวมายืนคิดอะไรอยู่ได้ต้องรีบตามไปทำคะแนนกับน้องโรเซ่ก่อนแล้ว เพราะตอนนี้ดูเหมือนคะแนนของผมจะติดลบตั้งแต่ยังไม่เริ่มออกสตาร์ทเลยด้วยซ้ำ


" ตึก ตึก ตึก "



จีมิน :  เฮ้! วีรอด้วย เดี๋ยวฉันช่วยพยุงนายเอง

ลิซ่า  :  ไม่ต้องค่ะรุ่นพี่ ฉันพยุงรุ่นพี่วีคนเดียวได้ อีกอย่างรุ่นพี่วีก็ยังพอเดินเองได้บ้าง ไม่จำเป็นถึงกับต้องใช้คนพยุงถึง 2 คนหรอกค่ะ



" ฉึก !! "


โอ๊ยยย~~คำพูดและสายตาของน้องลิซ่ามันพุ่งแทงเข้าที่อกของผมอย่างจังเลยครับ โดยเฉพาะสายตาเหวี่ยงๆนั่น ช่างน่ากลัวเหลือเกิน ( นี่ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเธอโมโหขึ้นมาจะน่ากลัวขนาดไหน ) ฮรึ่ย~~ แค่คิดก็ขนลุกแทนผู้ชายที่คิดจะจีบน้องแล้วอ่า

สู้น้องโรเซ่ของผมก็ไม่ได้ อ่อนหวาน นุ่มนิ่ม ( อะไรนุ่มนิ่มว่ะ ) นุ่มนวล กุลสตรีสุดๆ อีกอย่างเวลาโมโหก็ยังดูน่ารักมากอีกด้วย



จีมิน :  น้องโรเซ่ครับ งั้นเรามาเดินคุยกันไป 2 คนก็ได้เนอะ อย่าไปใส่ใจไอ้วีกับน้องลิซ่าเลย อิอิ

โรเซ่ :  ถ้ารุ่นพี่ว่างมากก็ไปเล่นที่อื่นนะคะ ฉันไม่มีอารมณ์จะคุยกับใครทั้งนั้น

จีมิน :  เอ่อ......................



สรุปนี่ผมกลายเป็นคนไม่มีตัวตนไปแล้วครับ เพราะพอแม่นางโรเซ่ของผมพ่นคำพูดที่สุดแสนจะทำร้ายจิตใจของผมเสร็จเธอก็รีบชิ่งหนีไปเดินข้างๆเพื่อนเธอทันที ( คนสวยใจร้าย ขับไล่ไสส่งพี่ได้ลงคอ )





            *********************     [[     ลิซ่า     ]]     *********************


เดินมาได้สักพักพวกเราทั้ง 3 คนก็เดินมาถึงหน้าห้องแต่งตัวของวง bts แล้วค่ะ ( ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่า 4 คน เพราะยังมีรุ่นพี่จีมินที่เดินทำหน้าละห้อยตามมาข้างหลังด้วยอีกคน ) จริงๆฉันไม่ได้ตั้งใจเหวี่ยงใส่พี่เค้าหรอก แต่ฉันแค่ไม่อยากให้รุ่นพี่วีต้องเจ็บไปมากกว่านี้ ( จะบอกว่ารู้สึกผิดก็คงจะใช่ เพราะฉัน รุ่นพี่ถึงต้องมาเจ็บตัวแบบนี้ ) ฉะนั้นรุ่นพี่จีมินฉันขอโทษด้วยน๊าาาา



ลิซ่า  :  ยัยอึโรเซ่เปิดประตูให้ฉันหน่อยได้ป่ะ มือฉันไม่ว่างอ่าาา

วี      :  จริงๆส่งพี่แค่นี้ก็ได้ครับน้องลิซ่า

ลิซ่า  :  ไม่ได้หรอกค่ะรุ่นพี่ ฉันอยากแน่ใจว่ารุ่นพี่กลับเข้าห้องอย่างปลอดภัย
( เอ่ยบอกก่อนจะชำเลืองตาไปมองจีมินที่ยืนอยู่ข้างหลังโรเซ่ )

โรเซ่ :  นั่นสิคะ เดี๋ยวรุ่นพี่จะโดนคนแถวนี้รังแกเอาได้

วี      :  เอ่อ......

จีมิน  :  ใช่ซี้~~~ ผมมันเป็นคนใจร้ายนี่นา

โรเซ่ :  รู้ตัวด้วยหรอรุ่นพี่จีมิน?

ลิซ่า  :  พอเถอะยัยอึโรเซ่ มาเปิดประตูห้องให้ฉันได้แล้ว เราออกมานานมากแล้วเดี๋ยวจีซูออนนี่กับเจนนี่ออนนี่เป็นห่วงเอา

โรเซ่ :  ฉันว่าคงไม่รอดหรอก กลับไปโดนเจนนี่ออนนี่บ่นจนหูชาแน่นอน ฮึ่ย~~ แค่คิดก็ขนลุกแล้วอ่าาา
( บอกพร้อมกับโชว์แขนของตัวเองที่ขนแขนลุกเกรียวขึ้นมาเมื่อนึกว่าจะโดนเจนนี่บ่น )

จีมิน  :  555 อะรัยจะขนาดนั้น

โรเซ่  :  รุ่นพี่จีมินขำอะไรมิทราบ ?

จีมิน  :  ก็ขำเราอะเเหละ อะไรจะเวอร์ขนาดนั้น

โรเซ่  :  นี่รุ่นพี่จีมิน! พี่นี่มัน.......... โอ๊ย~~ ฉันไม่อยากจะมีเรื่องกับพี่ เพราะฉะนั้นอย่ามาทำให้ฉันโมโหอีก มันน่ารำคาญ!! เข้าใจนะคะ

จีมิน  :  เข้าใจก็ได้ครับ ^___^



เฮ้อ~~ เอาเข้าไปพี่สาวฉัน นี่ไม่อยากจะบอกเลยว่าพี่จีมินนี่สุดยอดมากเลยอ่ะที่ทำให้พี่โรเซ่รำคาญได้มากขนาดนี้ ( เพราะปกติมีแต่คนรำคาญพี่แกมากกว่า 555 ) จะว่าไปพออารมณ์พี่โรเซ่ปรี๊ดๆขึ้นมานี่มันช่วยให้อาการเขินอายของพี่เค้ามลายหายไปเลยแฮะ ( ฉันยังจำได้ว่าวันที่พวกเราเจอรุ่นพี่ bts ครั้งแรกในร้านอาหารพี่โรเซ่ประหม่าและเขินอายหนักมาก ) พี่จีซูมาเม้าให้ฉันฟังเองแหละ




วี      :  ประตูเปิดแล้วครับน้องลิซ่า

ลิซ่า  :  อ้าว! โทษทีฉันมัวแต่คิดอะไรเพลินๆ
( ว่าแต่พี่โรเซ่กับรุ่นพี่จีมินเลิกเถียงกันตอนไหนล่ะเนี่ย มัวแต่ยืนคิดเรื่องพี่โรเซ่ )

โรเซ่ :  อ๊ะ! อ๊ะ! คิดถึงคนที่อยู่ญี่ปุ่นรึเปล่าน๊าาาาา กิ๊วๆๆๆ

ลิซ่า  :  พูดบ้าอะไรยัยอึโรเซ่ ฉันเปล่าคิดถึงโอปป้า เอ๊ย!..... ฉันไม่ได้คิดถึงใครทั้งนั้นแหละน่า หลบไปเลยฉันจะพารุ่นพี่วีเข้าห้องแต่งตัวแล้ว ยืนขวางทางอยู่ได้

โรเซ่  :  โอ๊ะ! เขินอะดิ๊ 55555




พี่โรเซ่บ้า บ้าที่สุดทำไมถึงเอ่ยถึงคนที่อยู่ญี่ปุ่นขึ้นมาเวลานี้เนี่ย ( ฉันก็เขินแย่เลยทีนี้ เราจะเผลอหน้าแดงหรือเปล่าน่ะ ) แล้วนี่รุ่นพี่วีทำไมยืนนิ่งก้มหน้าลงอีกแล้วหละเนี่ย ( หรือว่าพี่แกจะอาการกำเริบขึ้นมาอีก ) ไม่ได้การแล้วฉันต้องรีบพาพี่แกเข้าไปนั่งพักในห้องแต่งตัวก่อนแล้ว



ควับ!


พอพวกเราทั้ง 4 คนเดินเข้ามาข้างในห้องเเต่งตัวของหนุ่มๆ bts ทุกสายตาก็จ้องมองมาที่พวกเราอย่างไม่ได้นัดหมาย รู้สึกแปลกๆแฮะที่โดนจ้องโดยผู้ชายหน้าตาดีพร้อมๆกันแบบนี้



ลิซ่า  :  เอ่อ.....ฉัน ฉันพารุ่นพี่วีมาส่งค่ะ คือพี่เค้าบาดเจ็บนิดหน่อย

จิน    :  บาดเจ็บหรอ? งั้นพามันไปนั่งที่โซฟาก่อนเลยครับน้อง ทางนี้ๆ



ฉันจึงได้แต่พยุงร่างของรุ่นพี่วีที่ยังคงนิ่งอยู่สักพักแล้วไปนั่งลงที่โซฟาตัวยาวข้างๆกระถางต้นไม้ตามที่พี่หน้าหล่อคนนั้นแนะนำ จากนั้นทุกคนจึงแนะนำตัวเอง ฉันจึงได้รู้ว่าพี่คนที่บอกฉันเมื่อสักครู่ชื่อพี่จิน ส่วนอีกคนที่นอนคลุมหน้าอยู่บนโซฟาอีกตัวนั่นชื่อจองกุก ฉันก็ไม่รู้ว่าหน้าตาเค้าเป็นยังไงหรอก ( ก็เล่นนอนปิดหน้าหมดขนาดนี้ ) คือพี่จินเค้าบอกว่าชื่อจองกุกน่ะ แฮร่ๆๆ



โรเซ่  :  เอ่อ.....เอ่อ...ยะ....ยัยอึลิซ่าเรารีบกลับเถอะ

จีมิน  :  เป็นอะไรหรือเปล่าน้องโรเซ่ พูดเสียงสั่นเชียว

โรเซ่  :  เปล่า เปล่า มะ....ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย
(มันกลับมาอีกแล้วความประหม่าเขินอายแบบนี้ นึกว่าจะไม่ประหม่าแล้วเชียว ขอร้องทุกคนอย่ามองมาที่ฉันน่ะ ยิ่งมองพร้อมกันแบบนี้อาการฉันมันยิ่งจะหนักขึ้นเรื่อยๆๆ )

ลิซ่า  :  ได้ๆ ยัยอึโรเซ่ / เอ่อ...งั้นฉันกลับก่อนนะคะรุ่นพี่วี ยังไงก็ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ทำรุ่นพี่เจ็บตัวแบบนี้



เงียบ? อะไรของรุ่นพี่ละเนี่ยเห็นเงียบไปตั้งแต่อยู่หน้าประตูแล้วน่ะ เฮ้อ~~ งั้นก็ช่วยไม่ได้ ( รีบกลับไปเข้าห้องน้ำดีกว่า ) ว่าแล้วฉันก็รีบลุกขึ้นยืนโดยไม่คิดจะรอเอาคำตอบกับรุ่นพี่อีกต่อไป ( ก็รุ่นพี่เล่นเงียบกริบแบบนี้อ่ะ ฉันจะทำยังไงได้ล่ะ )



ลิซ่า   :  งั้นพวกเราขอตัวกลับก่อนนะคะทุกคน ขอโทษกับเหตุการณ์ในครั้งนี้อีกครั้งนะคะ โดยเฉพาะรุ่นพี่วี

โรเซ่  :  ฉันก็.....ก็ขอตัวกลับก่อน ก่อนนะคะ

ลิซ่า   :  งั้นเราไปกันเถอะยัยอึโรเซ่



พรึ่บ~~~



ลิซ่า  :  เอ๋! รุ่นพี่วี


ฉันได้แต่เอ่ยเรียกชื่อรุ่นพี่ออกมาด้วยความตกใจ เพราะอยู่ๆพี่เค้าก็เอื้อมมือขึ้นมารั้งแขนของฉันเอาไว้ในขณะที่ฉันกำลังจะก้าวออกไปหาพี่โรเซ่ที่ยืนรออยู่



ชูก้า  :  วีเป็นอะไรของนาย ไปจับแขนน้องเค้าไว้แบบนั้นทำไม?



ดูเหมือนว่าทุกคนก็กำลังตกใจกับการกระทำของรุ่นพี่วีอยู่ไม่น้อย ฉันเองยังตกใจมากเลย ( หรือรุ่นพี่เค้าจะเอาเรื่องที่เราทำพี่เค้าเจ็บตัว ) แต่ฉันขอโทษไปเป็นสิบๆครั้งแล้วน่ะรุ่นพี่ ก็ไหนว่าไม่โกรธไง  ( แง๊ๆๆ~~ อย่ามาเปลี่ยนใจเอาผิดฉันตอนนี้นะรุ่นพี่ ถือว่าฉันขอ )



วี     :  ที่บอกว่าคิดถึงคนที่อยู่ญี่ปุ่นนั่น โอปป้าคนนั้นที่น้องหลุดปากออกมาคือใคร ?
( เอ่ยถามเสียงเบาหวิว )

ลิซ่า :  ห๊ะ!!!! วะ...ว่าอะไรนะคะ

วี     :  คนที่บอกว่าอยู่ญี่ปุ่นอ่ะใคร แฟนของน้องหรือเปล่า?




       ___________________________________________________



///  อ้าวเฮ๊ยยย!!! พี่วีทำไมถึงถามน้องออกมาแบบนี้ล่ะ แล้วอย่างงี้ลิซ่าของเราจะตอบบ่าววีว่าอะไรละเนี่ย แล้วบ่าววีของเราจะเป็นยังไงบ้างน๊อออ~~~ มารอลุ้นกันตอนหน้าเด้อจร้า ///


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

632 ความคิดเห็น

  1. #623 Machiro Chan (@1111pppp) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 16:02
    สนุกมากๆะไรท์
    #623
    0
  2. #7 tanaponemomo (@tanaponemomo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 17:32
    หึ้ยย เสียวแทนลิซ่า
    ชอบจีมินกับโร่เซ่
    มาอัพอีกเร็วๆนะค่ะไรท์
    #7
    1
    • #7-1 Nookoy_sanman (@Nookoy_sanman) (จากตอนที่ 8)
      9 มีนาคม 2560 / 14:33
      ^____^ จะพยายามอัพไวๆนะคะ
      #7-1
  3. #6 Phanniphaksw (@Phanniphaksw) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 12:53
    รอน้ะค่ะ
    #6
    1
    • #6-1 Nookoy_sanman (@Nookoy_sanman) (จากตอนที่ 8)
      9 มีนาคม 2560 / 14:34
      จร้า ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ
      #6-1
  4. #5 eunhyuk2904 (@eunhyuk2904) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 19:51
    ฮรื้อออ ไรท์ ถ้ามีใครซักคนต่องเจ็บปวดส่งต่อมาให้เรานะ เราจะดามใจเค้าเองง คิคิ
    #5
    1
  5. #4 Dgxchb (@Dgxchb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 15:09
    ลุ้นสุดๆ
    #4
    1