รักป่วนใจ ... ( ใคร? คือคนที่ใช่ ) Lizkook / [ จบแล้ว ]

ตอนที่ 53 : โอปป้าอีกแล้วหรอ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,199
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    22 ส.ค. 60

บ้านสำหรับถ่ายรายการแฟมิลี่ ไอดอล ( family idols)


             ***************     [[     จีซู     ]]     ***************    


ชางมิน  :  เอาหละตอนนี้ทุกคนก็ทานอาหารกลางวันกันอิ่มแล้วงั้นหน้าที่ล้างจานและทำความสะอาดโต๊ะให้จินกับน้องจีซูทำก็แล้วกัน

จีซู        :  ห๊ะ!!

จิน        :  ได้ครับฮยอง

ชางมิน  :  น้องจีซูมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?

จีซู        :  ไม่มีปัญหาอะไรค่ะรุ่นพี่ เรื่องทำความสะอาดปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเองนะคะทุกคน


ฉันได้แต่กล้ำกลืนฝืนใจพูดออกไปแบบนั้นเพราะไม่อยากสร้างปัญหาให้กับคนอื่นๆ ถึงแม้ว่าความจริงแล้วฉันอยากจะบอกรุ่นพี่ชางมินออกไปว่าขอเปลี่ยนจากรุ่นพี่จินเป็นคนอื่นได้มั้ยก็ตาม แต่ไม่ใช่ว่าฉันเกลียดรุ่นพี่จินนะคะ แค่ไม่รู้จะสู้หน้ารุ่นพี่จินที่เย็นชาแบบนี้ได้ยังไง  ' เฮ้อ~~ ถ้ารุ่นพี่ร่าเริงเหมือนเมื่อก่อนก็ดีสินะ ' ฉันคิดในใจ


ชางมิน  :  งั้นก็เอาตามนี้นะ น้องจีซูกับจินพวกพี่ฝากด้วยนะ

จิน        :  ครับ

โซลาร์  :  แล้วพวกเราที่เหลือละค่ะรุ่นพี่ต้องทำอะไร?

ชางมิน  :  ส่วนคนที่เหลือให้ไปรวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่นพวกเราจะแบ่งหน้าที่ในบ้านกันที่นั่น

มินโฮ    :  ได้ครับฮยอง งั้นเดี๋ยวผมขอไปเข้าห้องน้ำก่อนแป๊บนึงนะครับ

แจ็คสัน  :  ผมก็ขอไปห้องน้ำก่อนเหมือนกันนะชางมินฮยอง

ชางมิน  :  งั้นเอาแบบนี้ดีกว่า พี่จะให้ทุกคนแยกย้ายไปทำธุระส่วนตัวกันก่อนแล้วอีก 20 นาทีมาเจอกันที่ห้องรับแขก ตกลงมั้ย?

ทุกคน   :  โอเค


เมื่อตกลงกันเสร็จทุกคนก็ลุกออกจากโต๊ะอาหารและแยกย้ายกันไปตามมุมต่างๆของบ้านทันที ส่วนฉันนะหรอค่ะก็ต้องขนจานชามบนโต๊ะนี่ไปล้างทำความสะอาดนะสิ  ' รุ่นพี่ชางมินนะรุ่นพี่ชางมิน เสียแรงที่ฉันชื่นชอบจนยกพี่เป็นเมนของฉัน ฮือๆๆ แค่วันแรกรุ่นพี่ก็หางานที่ชวนอึดอัดใจมาให้ฉันซะแล้ว ' ฉันคิดในใจพร้อมกับมองหน้ารุ่นพี่จินไปด้วย


จิน   :  จะยืนจ้องหน้าฉันอีกนานมั้ย? รีบๆมาช่วยกันขนจานเข้าไปในครัวเร็วๆซิ ยืนอู้อยู่ได้

จีซู   :  รู้แล้ว!

จิน   :  รู้แล้วทำไมยังจะยืนจ้องหน้าฉันอยู่อีก?

จีซู   :  ก็ไม่ได้อยากจ้องนักหรอก ชิส์


หลังจากที่พูดจบฉันก็รีบก้มลงเก็บจานชามบนโต๊ะและถือพวกมันเข้าไปวางไว้ที่อ่างล้างจานในครัวจนหมดและยังคงยืนจัดการกับเศษอาหารเหลืออยู่ในครัว ส่วนรุ่นพี่จินก็ออกไปทำความสะอาดโต๊ะที่ห้องกินข้าว


     


ตึก! ตึก! ตึก!


จิน   :  นี่เธอยังจะยืนอู้อยู่อีกหรอเนี่ย


ไม่นานเสียงรุ่นพี่จินก็ดังขึ้นมาอีกครั้งทำเอาฉันเซ็งไปเลยหละค่ะ ' นี่รุ่นพี่เห็นฉันเป็นคนยังไงกันแน่ คำก็อู้สองคำก็อู้  ไม่มีตาดูหรือไงว่าฉันกำลังกวาดเศษอาหารในจานลงถังขยะเนี่ย ' ฉันคิดในใจ


จีซู   :  มีตาก็ดูเอาเองซิค่ะรุ่นพึ่ว่าฉันอู้อย่างที่รุ่นพี่กล่าวหาหรือเปล่า

จิน   :  เฮ้ย!! นี่เธอทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย!!!  ( ถามด้วยเสียงโมโหนิดๆ )

จีซู   :  ก็กวาดเศษอาหารไง รุ่นพี่เห็นฉันกำลังซักผ้าอยู่หรอ?

จิน   :  แต่นั่นมันถุงขยะแห้งนะ ถุงขยะเปียกอยู่ทางฝั่งนี้ต่างหาก จิ๊!! ทำอะไรไม่ได้เรื่องสักอย่าง

จีซู   :  จะแห้งจะเปียกมันก็เหมือนกันนั่นแหละ อย่ามาทำตัวเรื่องมากหน่อยเลย

จิน   :  เธอนี่มันมักง่ายจริงๆเลย

จีซู   :  รุ่นพี่จิน!!


ฉันเอ่ยชื่อรุ่นพี่ออกมาเสียงดังด้วยความโมโหที่เขาต่อว่าฉันว่ามักง่าย ' กะอีแค่ใส่ขยะลงถุงผิดประเภทแค่นี้ถึงกับต้องหาว่าฉันมักง่ายเลยหรอ มันจะมากเกินไปแล้วนะรุ่นพี่จิน ' ฉันคิดในใจ


จีซู   :  ถ้ารุ่นพี่คิดว่าคนอย่างฉันมันมักง่ายงั้นรุ่นพี่ก็เชิญทำต่อไปคนเดียวเถอะค่ะ ฉันขอตัว


หมับ!
( จินเอื้อมมือไปดึงแขนของจีซูเอาไว้เมื่อเห็นว่าจีซูกำลังจะเดินหนีออกจากห้องครัวไป )


จีซู   :  ปล่อย!

จิน   :  บอกมาก่อนว่าเธอจะไปไหน?

จีซู   :  จะขึ้นข้างบน ก็ในเมื่อฉันอยู่ที่นี่ก็มีแต่จะสร้างความไม่พอใจให้กับรุ่นพี่แล้วฉันจะอยู่ให้รุ่นพี่รำคาญใจอีกทำไมล่ะ

จิน   :  เธอก็เลยจะทิ้งจานชามพวกนี้ไว้ให้ฉันล้างทำความสะอาดคนเดียวว่างั้นเถอะ เธอนี่มันเห็นแก่ตัวจริงๆ

จีซู   :  รุ่นพี่จิน!!!

จิน   :  ไม่ต้องมาขึ้นเสียงใส่ฉันเลยนะ รีบๆมากวาดเศษอาหารต่อเลยเร็วๆ

จีซู   :  ก็ปล่อยข้อมือฉันก่อนสิ


พอฉันพูดจบรุ่นพี่จินก็ปล่อยข้อมือของฉันให้เป็นอิสระทันที ฉันเลยต้องเดินหันหลังกลับเข้าไปที่อ่างล้างจานและลงมือกวาดเศษอาหารต่ออีกครั้ง แต่ครั้งนี้ฉันกวาดพวกมันลงถุงขยะเปียกอย่างถูกต้องแล้วหละค่ะเพราะเดี๋ยวผู้ชายข้างๆนี่จะหาเรื่องมาต่อว่าฉันได้อีก


จีซู   :  นี่รุ่นพี่ฉันขอถามอะไรสักอย่างจะได้มั้ย?

จิน   :  เรื่อง?

จีซู   :  ทำไมรุ่นพี่ถึงทำตัวเปลี่ยนไป เมื่อก่อน.........

จิน   :  อย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาพูดที่นี่เธอไม่รู้หรอว่าในบ้านนี้มีกล้องซ่อนอยู่ทุกซอกทุกมุม

จีซู   :  กล้องหรอ? มีของแบบนั้นด้วยหรอ?


ฉันตกใจมากที่รู้ว่ามีกล้องซ่อนอยู่ทุกๆที่ในบ้านหลังนี้ งั้นที่ฉันทะเลาะกับรุ่นพี่จินเมื่อกี้ล่ะจะถูกตัดต่อออกอากาศมั้ยนะ ' แล้วทำไมไม่มีใครบอกฉันสักคนเลยล่ะว่าในบ้านมีกล้องวีดีโอซ่อนอยู่เต็มไปหมดแบบนี้ ' ฉันได้แต่โวยวายอยู่ในใจเมื่อสังเกตเห็นว่าแค่ในครัวก็มีกล้องซ่อนอยู่ตั้ง 3 ตัวแล้ว เฮ้อ~~ ทำไมโง่ขนาดนี้นะเรา


จิน   :  แล้วนี่เธอจะเดินหาอะไรนักหนาเนี่ย

จีซู   :  ก็ฉันอยากรู้นี่นาว่าในห้องครัวมีกล้องอยู่กี่ตัวกันแน่ 1 2 และ 3 สรุปมี 3 ตัวสินะ

จิน   :  เธอนี่มันตาถั่วจริงๆเลยนะ บนหัวเธอนั่นก็มีอีกตัวนึงไม่เห็นหรอ

จีซู   :  โอ๊ะ!! จริงๆด้วย ก็มันอยู่ตั้งสูงใครจะไปเห็นเล่า

จิน   :  ก็เพราะเธอมันเตี้ยไง

จีซู   :  นี่รุ่นพี่เลิกพูดจายั่วโมโหฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ ถ้าฉันทนไม่ได้เกิดอาละวาดรุ่นพี่ขึ้นมาแล้วโดนตัดต่อออกรายการรุ่นพี่ต้องรับผิดชอบ

จิน   :  แค่พูดความจริงก็หาว่ายั่วโมโห

จีซู   :  พอเลย! ฉันไม่อยากทะเลาะกับรุ่นพี่แล้วรีบๆช่วยกันล้างจานต่อให้เสร็จไวๆเถอะ

จิน   :  คิดได้แบบนั้นก็ดี


' หนอย~~ ไอ้รุ่นพี่บ้า ไอ้รุ่นพี่ปากร้าย เวลาแค่ไม่ถึง 2 สัปดาห์ทำไมรุ่นพี่ถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคนแบบนี้นะ ' ฉันคิดก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาทำงานในส่วนของตัวเองเงียบๆและไม่โต้เถียงอะไรกับรุ่นพี่จินอีก


จีซู   :  เฮ้อ~~ เสร็จสักทีมือฉันแทบเปื่อยแน่ะ

จิน   :  แล้วทำไมไม่ใส่ถุงมือ

จีซู   :  ไม่อ่ะ มันล้างไม่ถนัด มือเปล่าแบบนี้ดีกว่าเยอะ

จิน   :  งั้นก็เชิญมือเปื่อยต่อไปเถอะ เพราะฉันคิดว่าเธอคงจะได้ทำหน้าที่นี้อีกหลายวัน

จีซู   :  ห๊ะ!! ทำไมเป็นงั้นอ่ะ ในบ้านมีตั้ง 8 คนนะ

จิน   :  เหตุผลง่ายนิดเดียว ก็เพราะว่าเธอช่วยคนอื่นทำกับข้าวไม่ได้ไง หึหึ~~


' แค่นี้อะนะ แค่เพราะฉันทำกับข้าวไม่เป็นเลยต้องได้รับหน้าที่ล้างจานไปแบบช่วยไม่ได้งั้นหรอ นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย เอ๊ะ!! แต่มันก็แค่เรื่องคาดเดาของอีตารุ่นพี่จินนั่นต่างหาก แล้วเราจะเก็บคำพูดของเขามาคิดตามทำไมว่ะเนี่ย ชิส์ ' เมื่อฉันคิดได้แบบนั้นก็สบายใจขึ้นมาทันที


ติ๊งต๊อง~~ ติ๊งต๊อง~~~


จีซู   :  ใครมาอ่ะ?  ( อุทานกับตัวเอง )

จิน   :  แล้วฉันจะรู้มั้ยล่ะเราก็ยืนอยู่ตรงนี้ด้วยกันเนี่ย

จีซู   :  ฉันก็ไม่ได้ถามรุ่นพี่สักหน่อยฉันก็แค่อุทานกับตัวเองเฉยๆ

จิน   :  ก็ใครมันจะไปรู้ อุทานกับตัวเองก็อุทานในใจดิ

จีซู   :  นี่รุ่นพี่จะเถียงฉันทุกคำเลยใช่มั้ย โว๊ะ!! อยู่ใกล้ๆรุ่นพี่แล้วมันทำให้ฉันหัวเสียไปดูว่าใครมาดีกว่า ชิส์


ฉันเอ่ยบอกพร้อมกับทำหน้ายู่ๆส่งไปให้รุ่นพี่จินก่อนจะรีบสบัดหัวแล้วเดินหนีออกมาจากห้องครัว ส่วนจุดหมายของฉันก็คือที่หน้าประตูบ้านนั่นเองแหละค่ะ


แกร๊ก!
( จีซูเดินมาเปิดประตูหน้าบ้าน )


" สวัสดีค่ะ "


จีซู      :  สวัสดีค่ะ เอ่อ........

จิน      :  อึนฮา!

อึนฮา  :  อ้าว~~ จินโอปป้า





' จินโอปป้าอีกแล้วหรอว่ะ นี่รุ่นพี่คงจะรู้จักสาวๆไปทั้งวงการแล้วซินะ นี่มันนิสัยคนเจ้าชู้ชัดๆ ' ฉันยืนบ่นอยู่ในใจด้วยอารมณ์หงุดหงิด ก็คิดดูสิค่ะมันน่าหงุดหงิดแค่ไหนที่รุ่นพี่จินดูจะสนิทสนมกับสาวๆไปซะทุกคนแบบนี้  ' แล้วนี่ทำไมฉันจะต้องไม่พอใจด้วยหละเนี่ย เขาจะสนิทสนมกับใครก็เรื่องของเขาสิไม่เกี่ยวกับเราสักหน่อย '


จีซู      :  สวัสดีค่ะฉันชื่อจีซู

อึนฮา  :  ฉันรู้จักอนนี่ค่ะ ถึงจะไม่เคยคุยด้วยแต่ก็พอจะรู้ว่าวงของรุ่นพี่กำลังเป็นที่พูดถึงเลยนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการนะคะจีซูอนนี่

จีซู      :  แหม~~ อึนฮาเธอก็ชมเวอร์ไปหน่อยนะ จริงๆพวกเรายังคงเป็นแค่น้องใหม่ของวงการเอง

จิน      :  ขึ้นไปดูห้องดีกว่าครับน้องอึนฮาเดี๋ยวพี่ช่วยยกกระเป๋าขึ้นไปให้

อึนฮา   :  ได้ค่ะโอปป้า งั้นเอาไว้มาคุยกันใหม่นะคะจีซูอนนี่

จีซู       :  จร้า


ฉันขานรับด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสแต่จริงๆในใจของฉันมันกำลังเดือดปุดๆอยู่ต่างหากล่ะ ก็ดูที่รุ่นพี่จินเขาทำซิค่ะ  ' คนบ้าอะไรไร้มารยาทชะมัด อยู่ๆก็พูดแทรกขึ้นมาเฉยเลย ไอ้รุ่นพี่หัวงู ' ฉันตั้งฉายาให้รุ่นพี่จินเองซะเลยแล้วกัน ก็ใครใช้ให้รุ่นพี่เขาสนิทสนมกับผู้หญิงไปทั่วแบบนี้ละค่ะ


จีซู        :  แล้วก็บอกว่าจะไม่ยอมแพ้ ชิส์ โดนว่าไปนิดๆหน่อยๆแค่นี้ก็ถอดใจซะแล้ว  ( พึมพำเบาๆกับตัวเอง )


 




ห้างสรรพสินค้า


            ***************     [[     เจนนี่     ]]     ***************


  


เจนนี่  :  โอปป้า นี่เรากำลังหาอะไรกันอยู่ค่ะเนี่ย


ฉันบ่นออกมาด้วยความเมื่อยล้าเมื่อพี่ซูก้าพาฉันเดินรอบร้านสินค้านำเข้าจากประเทศจีนเป็นรอบที่สามแล้ว ' คิดว่าจะได้ใช้เวลาว่างออกมาเที่ยวกินข้าวดูหนังกับโอปป้าแบบชิลล์ๆทั้งวันซะอีก ที่ไหนได้ต้องเสียเวลาเกือบชั่วโมงมาเดินหาซื้อของต้อยๆแบบนี้ เฮ้อ~~  ' ฉันคิด


ซูก้า   :  เป็นไงเมื่อยแล้วหรอเรา ฮึ~ ยัยซาลาเปา

เจนนี่  :  เมื่อยแล้ว

ซูก้า   :  งั้นเดี๋ยวเรายืนรอพี่อยู่ตรงนี้ก็ได้ 

เจนนี่  :  ไม่เอาจะไปด้วย

ซูก้า   :  งั้นก็หุบแก้มเข้าไปก่อนเลย ไม่พอใจทีไรเม้มปากจนแก้มพองออกมาเป็นลูกซาลาเปาเลยนะเราหน่ะ


พี่ซูก้าบอกให้ฉันเก็บแก้มตัวเองพร้อมกับยื่นนิ้วออกมาจิ้มแก้มของฉันเบาๆ เขามักจะทำแบบนี้กับแก้มของฉันเป็นประจำนั่นแหละค่ะ อีกอย่างฉันเคยบอกเขาไปหลายรอบแล้วว่าอย่าเรียกฉันว่าซาลาเปาแต่เขาก็ไม่นำพา ฉันเลยทำได้แค่ทำใจเท่านั้นเองอย่างน้อยเป็นซาลาเปาก็ดูขาวๆนุ่มๆนิ่มๆดีเหมือนกัน อิอิ


เจนนี่  :  ว่าแต่นี่โอปป้ากำลังหาซื้อสมุนไพรจีนพวกนี้ไปทำอะไรค่ะ? อ๋อ~~ หรือว่าจะซื้อไปฝากออมม่ากับอัปป้า โอ๊ะ! หรือซื้อไปฝากท่านประธาน

ซูก้า   :  ไม่ใช่หรอก พอดีไอ้กุกมันโทรมาฝากซื้อเห็นว่าจะเอาไปต้มให้น้องลิซ่า

เจนนี่  :  ทำไมต้องให้ลิซ่าดื่มสมุนไพรพวกนี้ด้วยอ่ะ ร่างกายลิซ่าก็ออกจะแข็งแรง ไม่ใช่แค่แข็งแรงธรรมดาแต่แข็งแรงกว่าผู้หญิงทุกคนที่ฉันรู้จักด้วยซ้ำ

ซูก้า   :   พี่ก็ไม่รู้หรอกมันก็คงรักของมันอะแหละเลยหายาหาสมุนไพรไปบำรุงร่างกายแฟนมัน แต่ถ้าน้องเจนนี่สงสัยเดี๋ยวค่อยลองถามมันตอนไปห้องมันตอนเย็นเอาซิ

เจนนี่  :  ก็ได้ค่ะ ว่าแต่โอปป้าอย่าลืมพาฉันไปรับคุมะกับไคที่คาเฟ่น้องหมาด้วยนะ

ซูก้า   :  ครับ~~ พี่จะลืมได้ยังไง หมาน้องเจนนี่ก็เหมือนหมาพี่นั่นแหละ

เจนนี่  :  แหวะ~~ ชอบพูดจาชวนเลี่ยนหมาเจนนี่ก็คือหมาเจนนี่ซิจะเหมือนหมาพี่ได้ไง ชิส์~~

ซูก้า   :  5555 พี่ก็ว่ามันดูจะเลี่ยนไปหน่อย ไม่ใช่แนวพี่เลย

เจนนี่  :  ไม่ต้องพูดจาชวนเลี่ยน ไม่ต้องบอกรักด้วยคำหวานๆฉันก็รักโอปป้าจะบ้าตายอยู่แล้ว อย่าลืมสิว่าเมื่อก่อนโอปป้าแทบจะไม่เคยพูดดีๆกับฉันเลยสักครั้งฉันยังหลงเสน่ห์โอปป้าได้เลย

ซูก้า   :  ชอบแบบปากร้าย แนวตบจูบๆแบบเมื่อก่อนใช่มั้ยล่ะ

เจนนี่  :  บา....บ้า! พูดอะไรก็ไม่รู้ รีบไปหาซื้อของต่อเร็วๆเถอะเดี๋ยวต้องรีบไปซื้อของจัดปาร์ตี้อีกตั้งเยอะ

ซูก้า   :  ครับๆๆ รู้แล้วครับผม




ริมแม่น้ำฮัน


            ***************     [[     โรเซ่     ]]     ***************


  


โรเซ่   :  ไหนจีมินโอปป้าบอกจะไปแค่แป๊บเดียวไง นี่มัน 30 นาทีแล้วนะเนี่ย


ฉันนั่งบ่นอยู่คนเดียวบนเก้าอี้ใต้ต้นไม้ใหญ่ริมฝั่งแม่น้ำฮัน วันนี้ฉันกับจีมินโอปป้าออกมาเดทและเอาข้าวกล่องออกมาปิคนิคกันที่ริมแม่น้ำฮันตั้งแต่ช่วงสายๆแล้วหละค่ะ แต่พอฉันกำลังจะขอตัวกลับหอไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อเตรียมไปปาร์ตี้ที่ห้องของลิซ่ากับจองกุกเขาก็ให้ฉันนั่งรออยู่ตรงนี้แล้วตัวเองก็หายไปไหนก็ไม่รู้ตั้งนานแล้วเนี่ย


โรเซ่   :  ถ้าอีก 5 นาทีโอปป้าไม่กลับมาฉันจะไม่รอแล้วจริงๆด้วย


ฉันบ่นออกมาอีกครั้งก่อนจะนั่งห้อยขาอยู่บนเก้าอี้ตาก็มองออกไปยังผืนน้ำที่กว้างใหญ่เบื้องหน้าอย่างเลื่อนลอย สายลมที่พัดผ่านปะทะกับแสงแดดยามบ่ายแก่ๆแบบนี้มันเริ่มจะทำให้หนังตาของฉันหนักอึ้งขึ้นมาแล้วสิค่ะ ' เมื่อไหร่โอปป้าจะมาเนี่ย เปลือกตาของฉันมันจะปิดอยู่แล้วนะ ' ฉันคิดก่อนจะหลับตาลงนิ่งๆ


แต่ในขณะที่ฉันกำลังเคลิ้มๆกึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่นั้นก็มีใครสักคนยื่นมือออกมาสะกิดไหล่ของฉันจากทางด้านหลัง ฉันเลยตกใจลืมตาขึ้นมาและรีบหันกลับไปมอง ก่อนจะต้องตกใจมากขึ้นไปอีกกับสิ่งที่เห็น


     


โรเซ่   :  หมี หมีสีชมพู


ฉันอุทานออกมาเมื่อเห็นหมีตัวใหญ่สีชมพูยืนอยู่ด้านหลังเก้าอี้ ฉันเลยรีบเด้งตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินเข้าไปหาหมีตัวนั้นพร้อมกับทำหน้าเหวอๆออกมา มันคือหมีมาสคอตค่ะ เป็นตุ๊กตาหมีที่มีคนอยู่ด้านในแต่ที่ฉันกำลังสงสัยก็คือเขามาทำอะไรอยู่แถวนี้และเขามาสกิดฉันทำไม


โรเซ่   :  มีอะไรหรือเปล่าค่ะคุณ...เอ่อ....คุณหมีสีชมพู?


เจ้ามาสคอตหมีตัวนั้นไม่ยอมตอบคำถามของฉันแต่มันกลับยื่นมือขึ้นไปหยิบหมวกทรงสูงบนหัวของตัวเองลงมาและใช้มือวนไปวนมาอยู่ตรงปากหมวกจากนั้นมันก็ล้วงมือเข้าไปในหมวกของตัวเองและชักมือกลับออกมาพร้อมกับดอกกุหลาบสีแดง 1 ดอกพร้อมกับยื่นดอกกุหลาบดอกนั้นมาให้ฉัน


โรเซ่   :  ให้ฉันหรอค่ะ ให้ฉันจริงๆหรอค่ะ?


เจ้าหมีสีชมพูก็พยักหัวหงึกๆเป็นคำตอบแค่นั้นเองรอยยิ้มกว้างของฉันก็ปรากฏออกมา ฉันดีใจและตื่นตาตื่นใจมากๆเลยค่ะที่อยู่ดีๆเจ้าหมีตัวนี้ก็มาเล่นมายากลให้ฉันดูแถมยังให้กุหลาบกับฉันด้วย ฉันชอบดอกกุหลาบมากๆค่ะ ชื่อของฉันก็มาจากดอกกุหลาบนี่แหละค่ะ " โรเซ่ "


เจ้าหมีสีชมพูขยับเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆจนฉันแอบกลัวขึ้นมานิดหน่อยแล้วแหละค่ะ มันยื่นมือทั้ง 2 ข้างออกมาปิดตาของฉันเบาๆเหมือนมันกำลังจะบอกว่าให้ฉันหลับตาลง ฉันเองก็หลับตาลงตามซะงั้น ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไรทำไมฉันถึงต้องยอมทำตามเจ้าหมีสีชมพูตัวนี้ด้วยนะ


" เปาะ "


เสียงดีดนิ้วเเรงๆดังขึ้น 1 ครั้งฉันจึงรีบลืมตาขึ้นทันที แต่คนที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของฉันกลับกลายเป็นพี่จีมิน ' แล้วไอ้หมีตัวโตสีชมพูนั่นไปไหนแล้วอ่ะ แล้วพี่จีมินมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ' ฉันได้แต่คิดอยู่ในใจด้วยความไม่เข้าใจว่าพี่จีมินกำลังจะเล่นอะไรกันแน่


  


โรเซ่  :  โอปป้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วหมีไปไหนแล้วอ่ะ

จีมิน  :  หมี? หมีอะไรกันครับน้องแชง

โรเซ่  :  ก็หมีมาสคอตตัวโตๆสีชมพูที่ยืนอยู่ข้างหน้าแชงเมื่อกี้มันไปไหนแล้ว

จีมิน  :  พี่กลับมาก็เห็นน้องแชงยืนหลับตาอยู่ตรงนี้คนเดียวนิ่ครับ แอบหลับแล้วฝันไปหรือเปล่า?

โรเซ่  :  เอ๊ะ!! หรือเราจะฝันและละเมอไปเองจริงๆ


ฉันพึมพำออกมาเบาๆเมื่อคล้อยตามคำพูดของพี่จีมินที่บอกว่าฉันคงจะฝันไป ' บ้าบอจริงๆเลยเรา นี่ถึงขนาดนั่งหลับฝันและละเมอออกมายืนหลับตาอยู่ตรงนี้เลยหรอเนี่ย ' ฉันคิดอย่างอายๆก่อนจะยกมือขึ้นจับผมตัวเองแต่........


โรเซ่  :  เอ๊ะ!! ทำไมในมือของแชงมีดอกกุหลาบเหมือนในฝันเลยล่ะ ไม่สิ! นี่มันไม่ใช่ความฝันสักหน่อยโอปป้า

จีมิน  :  แล้วนี่ล่ะครับใช่ความฝันมั้ย?


พี่จีมินพูดออกมาแบบยิ้มๆก่อนจะจับไหล่ของฉันหันกลับไปมองที่ม้านั่งริมแม่น้ำฮันด้านหลัง ' สวย สวยมากจริงๆ เจ้าดอกกุหลาบหลากสีพวกนี้มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ' ฉันคิดด้วยความดีใจและตื่นตาตื่นใจไปกับกระถางดอกกุหลาบกว่า 20 กระถางที่ตั้งอยู่รอบๆเก้าอี้


จีมิน  :  น้องแชงชอบมั้ย?

โรเซ่  :  ชอ...ชอบ ชอบมากๆค่ะโอปป้า

จีมิน  :  งั้นเราไปนั่งอยู่ในวงล้อมกุหลาบนั่นด้วยกันดีกว่านะครับ

โรเซ่  :  อืม


พี่จีมินเดินจูงมือฉันเดินเข้ามานั่งบนเก้าอี้ตัวเดิมแต่ที่ไม่เหมือนเดิมก็เพราะตอนนี้รอบๆเก้าอี้เต็มไปด้วยต้นกุหลาบที่กำลังผลิดอกเบ่งบานเต็มที่จำนวนมากนะซิค่ะ


จีมิน  :  น้องแชงหลับตาก่อนสิครับ

โรเซ่  :  หลับตาอีกแล้วหรอค่ะ

จีมิน  :  นิดนึงน๊าาาา~~

โรเซ่  :  ก็ได้ค่ะ


ฉันยอมหลับตาลงอย่างว่าง่ายเมื่อพี่จีมินพูดแบบอ้อนๆ  ' ก็ทำตัวน่ารักซะขนาดนี้ฉันจะไม่ใจอ่อนได้ยังไงล่ะ ' ฉันคิด


จีมิน  :  ลืมตาได้แล้วครับ


ฉันค่อยๆลืมตาช้าๆเมื่อพี่จีมินบอกว่าให้ฉันลืมตาได้แล้ว แล้วสิ่งที่ฉันเห็นตรงหน้าก็คือกำปั้นของพี่จีมินนั่นเอง ' นี่เขาจะให้ฉันลืมตาขึ้นมามองกำปั้นตัวเองทำไมล่ะเนี่ย ' ฉันคิด


จีมิน  :  สุขสันต์วันครบรอบ 5 เดือนที่เราคบกันนะครับน้องแชง พี่รักน้องแชงมากๆนะ


พรึ่บ~~


ฉันตกใจมากๆเมื่อได้ยินที่พี่จีมินบอก ' โอ๊ะ! ผ่านมา 5 เดือนแล้วหรอเนี่ย เราไม่เคยนับเลยอ่ะ ' ฉันคิดในใจด้วยความตกใจแต่ที่ทำเอาฉันตกใจมากกว่าก็คือกำปั้นของพี่จีมินที่อยู่ข้างหน้าฉันตอนนี้มันมีสร้อยเส้นเล็กๆห้อยลงมาด้วยนี่แหละค่ะ


โรเซ่  :  นี่อะไรค่ะ มันสวยมากๆเลย

จีมิน  :  ของขวัญวันครบรอบ 5 เดือนจากพี่ไงครับ น้องแชงชอบมั้ย?

โรเซ่  :  ชอบที่สุดเลยค่ะ

จีมิน  :  งั้นเดี๋ยวพี่ใส่ให้นะครับ

โรเซ่  :  อืม


ฉันนั่งนิ่งอยู่กับที่เมื่อพี่จีมินเอื้อมมือออกมาสวมสร้อยลงบนคอของฉัน ลมหายใจอุ่นๆของพี่จีมินที่ฉันสัมผัสได้เมื่อจมูกของเขาอยู่ใกล้กับต้นคอของฉันขนาดนี้มันทำให้หัวใจของฉันเต้นไม่เป็นจังหวะเลยละค่ะ  ' ทำไมพี่ถึงได้เป็นผู้ชายที่อ่อนโยนและโรแมนติกขนาดนี้นะพี่จีมิน '


จีมิน  :  เสร็จแล้วครับ สร้อยนี่เหมาะกับน้องแชงมากๆเลยนะครับ

โรเซ่  :  เป็นเพราะมันเป็นสร้อยที่โอปป้าให้มันเลยเหมากับแชงขนาดนี้ มันสวยมากจริงๆค่ะโอปป้า

จีมิน  :  แต่ก็ยังสวยน้อยกว่าผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างหน้าพี่ตอนนี้อยู่ดีนั่นแหละครับ

โรเซ่  :  เอ่อ.........


เล่นเอาฉันพูดไม่ออกไปเลยหละค่ะ ' ชมกันซึ่งๆหน้าแบบนี้ฉันก็เขินแย่สิค่ะพี่จีมิน ' ฉันคิดก่อนจะก้มหน้าหลบสายตาหวานๆที่พี่จีมินส่งมาให้ ใครไม่เป็นฉันคงไม่รู้หรอกค่ะว่าเวลาที่ถูกพี่จีมินจ้องตาแบบนี้มันชวนให้ใจสั่นขนาดไหน


จีมิน  :  เขินหรอ

โรเซ่  :  เปล๊าาา~ ไม่ได้เขินสักหน่อย

จีมิน  :  งั้นหลบตาพี่ทำไม

โรเซ่  :  แชงไม่ได้หลบตาโอปป้าสักหน่อย แค่ แค่.... เอ่อ.....ก้มมามองสร้อยที่โอปป้าให้มาต่างหาก

จีมิน  :  เงยหน้าขึ้นมามองหน้าพี่หน่อยสิครับพี่มีอะไรจะให้

โรเซ่  :  ยังจะมีอีกหรอค่ะ แค่นี้ก็มากพอแล้ว  ( โรเซ่รีบเงยหน้าขึ้นมามองจีมินด้วยความตกใจ )

จีมิน  :  หลับตาก่อนสิครับ

โรเซ่  :  อืม~~


ฉันหลับตาลงอีกครั้งตามคำสั่งของพี่จีมิน ก่อนที่ลมหายใจอุ่นๆของเขาจะใกล้เข้ามาเรื่อยๆจนฉันรู้สึกว่ามันชักจะใกล้เกินไปแล้ว เมื่อเห็นแบบนั้นฉันจึงอดที่จะลืมตาขึ้นมามองไม่ได้แล้วก็ต้องตกใจเมื่อหน้าของรุ่นพี่อยู่ใกล้หน้าของฉันมากๆ


โรเซ่  :  เอ่อ......อือ~~ 


ริมฝีปากของพี่จีมินประทับลงบนริมฝีปากของฉันทันทีที่ฉันเผยอปากออกเพื่อต้องการจะเอ่ยถามเขา ลิ้นร้อนของพี่จีมินลุกล้ำเข้ามาเก็บเกี่ยวเอาความหอมหวานจากโพรงปากของฉันไปจนทั่วจนพอใจแล้วพี่เขาก็ค่อยๆถอนริมฝีปากออกช้าๆ


  


โรเซ่  :  เอ่อ.....

จีมิน  :  พี่ขอโทษนะน้องแชงที่ล่วงเกินน้องแชงแบบนี้ แต่พี่ห้ามใจตัวเองไม่ได้จริงๆน้องแชงอย่าโกรธพี่เลยนะครับ

โรเซ่  :  แชงจะโกรธโอปป้าทำไมละค่ะ ในเมื่อแชงเองก็ไม่เคยรังเกียจสัมผัสของโอปป้าเลยนี่นา ออกจะชอบด้วยซ้ำ

จีมิน  :  จริงหรอครับ น้องแชงชอบจูบของพี่งั้นหรอ?

โรเซ่  :  อืม  โอ๊ะ! เดี๋ยว..........อุปส์~~


' ถึงฉันจะชอบแต่ก็ไม่ต้องบ่อยขนาดนี้ก็ได้ ' ฉันคิดอย่างปลงๆเมื่อริมฝีปากของพี่จีมินจู่โจมมาอีกครั้งแบบที่ฉันเองก็ไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ฉันก็ไม่ปฏิเสธจูบของเขาหรอกค่ะเพราะฉันรักเขายังไงละค่ะ ฉันรักเขาและรักสัมผัสที่อ่อนโยนของเขาด้วย


 




คอนโดจองกุก


            ***************     [[     ลิซ่า     ]]     ***************


  


ลิซ่า  :  อือ~~ อืม~~ อือ~~


ฉันสลึมสลือครางออกมาเบาๆเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกรบกวนการนอนด้วยฝีมือของใครบางคน ลมหายใจอุ่นๆที่กำลังรินรดอยู่บริเวณซอกคอของฉันมันทำให้ฉันเริ่มรำคาญจนต้องครางออกมา ฉันรู้สึกเพลียและอยากจะนอนแบบสบายๆแต่มันก็ไม่ได้เป็นไปอย่างที่ใจนึกเพราะไอ้สัมผัสอุ่นๆนี่แหละค่ะ


ลิซ่า      :  อย่ากวนได้มั้ยลิซจะนอน อืม~~ ( ตวาดออกมาเบาๆเพราะยังคงสลึมสลืออยู่ )

จองกุก  :  น่ารัก~~~~


' ดูเอาเถอะนี่ขนาดฉันตวาดใส่เขาไปแล้วนะ เขายังจะบอกว่าฉันน่ารักได้อีก ' ฉันคิดเมื่อได้ยินเสียงเบาๆของจองกุกที่พูดออกมา

' เฮ้อ~~ ฉันละเหนื่อยกับนิสัยซุกซนของนายจริงๆเลยจองกุก ' ฉันคิดอย่างเซ็งๆอีกครั้งเมื่อจองกุกยังไม่ยอมปล่อยให้ฉันได้นอนอย่างสบายๆสักที เขาเอาแต่ใช้จมูกถูกับซอกคอของฉันไม่หยุดอยู่เหมือนเดิม ด้วยความรำคาญฉันจึงเริ่มขยับตัวหนีเขา แต่.......


 


ลิซ่า  :  โอ๊ะ!โอ๊ยยย~~ ซี๊ดส์~~ ปวดไปหมดทั้งตัวเลย


ฉันร้องออกมาด้วยความปวดเมื่อยและเจ็บที่ช่วงล่างอย่างมาก ความเจ็บปวดทรมานแบบนี้มันอะไรกัน ทำไมฉันรู้สึกว่าร่างกายของฉันมันจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆแบบนี้ล่ะ


จองกุก  :  อย่าพึ่งขยับสิลิซ เจ็บมากมั้ยเดี๋ยวกุกดูตรงนั้นให้นะ

ลิซ่า      :  ไม่! ไม่ต้องเลยที่ลิซเป็นแบบนี้ก็เพราะกุกนั่นแหละ ลิซต้องตายแน่ๆเลย ปวดไปหมดทั้งตัวเลยเนี่ย

จองกุก  :  เดี๋ยวกุกนวดให้

ลิซ่า      :  ไม่เอาอ่ะ ลิซขอนอนอยู่นิ่งๆดีกว่า

จองกุก  :  แต่นี่มันจะ 5 โมงเย็นแล้วนะ ลิซนอนมา 3 ชั่วโมงแล้ว

ลิซ่า      :  ขออีกนิดนะลิซเพลียมากจริงๆ

จองกุก  :  อีกนิดอะไรกันละครับเรายังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย อีกอย่างเดี๋ยวค่ำๆพวกพี่ๆของเราก็จะมาปาร์ตี้ที่ห้องด้วย

ลิซ่า      :  ปาร์ตี้อะไรกันวันนี้ ใครต้นคิดเนี่ย

จองกุก  :  เค้าเอง แฮร่ๆ

ลิซ่า      :  โอ๊ยยย~~ จองกุก!! คิดบ้าอะไรขึ้นมาถึงจะจัดปาร์ตี้ แล้วจัดเนื่องในวันอะไร ?

จองกุก  :  เนื่องในวันที่เราเป็นของกันและกัน

ลิซ่า      :  กุกต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เฮ้อ~~ สภาพลิซเป็นแบบนี้คนอื่นจะไม่สงสัยเอาหรอ

จองกุก  :  สงสัยแล้วทำไมอ่ะ ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยนี่นา

ลิซ่า      :  เอาเถอะ เอาตามที่กุกสบายใจแล้วกันลิซขี้เกียจต่อปากต่อคำกับกุกแล้ว


ฉันบอกจองกุกออกมาแบบปลงๆเพราะคนอย่างจองกุกถ้ายิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ แถมถ้าพูดอะไรผิดไปเดี๋ยวก็จะพลอยน้อยใจขึ้นมาอีก คงต้องตามใจเขาไปนั่นแหละเป็นทางออกที่ดีที่สุด จะทำยังไงได้ล่ะเพราะถึงยังไงเขาก็คือคนที่ฉันรักนี่นา


ลิซ่า      :  อึบ! โอ๊ยยยย~~ ซี๊ดส์~~  (  ร้องซี๊ดออกมาด้วยความเจ็บปวดเมื่อขยับตัวลุกขึ้นนั่ง  )

จองกุก  :  เบาๆครับลิซ แล้วนี่จะไปไหนครับ

ลิซ่า      :  อาบน้ำ

จองกุก  :  เดี๋ยวกุกอาบให้ดีกว่านะครับ

ลิซ่า      :  ไม่ ไม่เป็นไรเดี๋ยวลิซอาบเองได้ เดี๋ยว........


พรึ่บ~~


แล้วร่างเปลือยเปล่าของฉันก็ถูกอุ้มเข้าห้องน้ำไปในที่สุด นี่ขนาดฉันบอกว่าอาบเองได้นะคะเนี่ย ' นายคิดจะฟังที่ฉันพูดบ้างมั้ยจองกุก เอาแต่ใจตัวเองตลอดเลย ' ฉันคิด




1 ชั่วโมงต่อมา


ลิซ่า      :  ไอ้บ้าจองกุกฉันบอกว่าไม่ๆๆ นายยังจะทำมันอีกทั้งๆที่ฉันก็ยังเจ็บไม่หายเลย

จองกุก  :  ลิซไม่เคยได้ยินที่เขาบอกว่าหนามยอกต้องเอาหนามบ่งหรอ เจ็บจากอะไรก็ต้องใช้สิ่งนั้นรักษาซิ

ลิซ่า      :  ฮึ่ย~~

จองกุก  :  เดี๋ยวกุกแต่งตัวให้นะ

ลิซ่า      :  ไม่ต้องเข้ามาใกล้ลิซเลย ขืนให้กุกเข้ามาแต่งตัวให้ลิซตอนนี้มีหวังคงต้องไปจบอยู่บนเตียงแน่ๆ

จองกุก  :  ทำไมถึงคิดว่ากุกจะหื่นขนาดนั้นล่ะลิซ กุกไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย

ลิซ่า      :  ลิซไม่เชื่อกุกหรอก เมื่อกี้ในห้องน้ำกุกยังทำเลย

จองกุก  :  แต่ลิซก็ชอบไม่ใช่หรอ เห็นเอาแต่ครางเรียกชื่อกุกไม่หยุดเลย

ลิซ่า      :  อ๊ายยยยย~~~ เงียบปากไปเลยนะไอ้บ้าจองกุก ไอ้คนลามก ออกไปข้างนอกเลยลิซจะแต่งตัว

จองกุก  :  ก็แต่งไปสิครับไม่ต้องอายหรอก ทั้งตัวของลิซนี่กุกก็เห็นมาหมดทุกซอกทุกมุมแล้วนะ อิอิ

ลิซ่า      :  จอน จองกุก!!

จองกุก  :  อ่ะ! ยอมก็ได้ งั้นเดี๋ยวกุกออกไปเคลียร์ห้องนั่งเล่นข้างนอกก่อนดีกว่าอีกสักพักพวกพี่ๆคงจะมากันแล้วหละ

ลิซ่า      :  อืม~~ เดี๋ยวลิซแต่งตัวเสร็จแล้วจะตามออกไปช่วยนะ

จองกุก  :  คร๊าบ~~ คุณภรรยา


แกร๊ก~~
( จองกุกรีบวิ่งออกจากห้องนอนไปทันทีที่พูดจบ )


ลิซ่า  :  คุณภรรยาบ้าอะไรเล่า ตาบ้าจองกุก


ฉันพึมพำออกมาเบาๆกับตัวเองด้วยความเขินอายกับคำพูดเมื่อสักครู่ของจอกกุก ก่อนจะเปิดตู้เสื้อผ้าและหยิบเสื้อเชิร์ตสีขาวตัวโคร่งของจองกุกมาสวมแล้วพันแขนเสื้อขึ้นจนถึงข้อศอกจับคู่กับกางเกงยีนส์ขาสั้นสีดำแบบสบายๆ จริงๆในตู้เสื้อผ้านี่ก็มีเสื้อผ้าของฉันอยู่เยอะเหมือนกันค่ะแต่ส่วนมากจะเป็นเสื้อรัดรูปหรือไม่ก็เสื้อเอวลอยกับชุดนอนฉันเลยเลือกจะสวมเสื้อเชิร์ตของจองกุกดีกว่า มันสวมใส่สบายกว่าเสื้อรัดรูปตัวเล็กๆพวกนั้นเยอะเลย


แกร๊ก!
( ลิซ่าเปิดประตูห้องนอนออกมาช่วยจองกุกทำความสะอาดห้องนั่งเล่นและห้องครัว )


ลิซ่า      :  เก็บกวาดเสร็จหรือยังอ่ะกุก เดี๋ยวลิซช่วยนะ

จองกุก  :  เฮ้ย!! ทำไมใส่กางเกงสั้นขนาดนี้อ่ะ ไปเปลี่ยนเลยเร็วๆ

ลิซ่า      :  ทำไมต้องเปลี่ยนอ่ะ ปกติลิซก็ใส่แบบนี้อยู่แล้วนี่นา

จองกุก  :  ใช่หรอ? กุกว่ากุกไม่เคยเห็นลิซแต่งตัวแบบนี้เลยนะ

ลิซ่า      :  กุกจะบ้าหรอ! ลิซก็แต่งแบบนี้ตลอดนั่นแหละ เป็นบ้าอะไรเอาป่านนี้

จองกุก  :  ก็ตอนนี้มันหวงอ่ะ อย่าลืมสิว่าลิซเป็นของกุกแล้วนะ

ลิซ่า      :  ย้ำจังเลยนะ ลิซรู้แล้วแหละน่าาา~~


' ตาบ้านี่ท่าจะเป็นเอามาก ' ฉันคิดในใจเพราะรู้สึกว่าความหึงหวงของจองกุกมันจะเพิ่มขึ้นมากกว่าเมื่อก่อนเป็นเท่าตัวเลย เป็นเพราะฉันตกเป็นของเขาแล้วงั้นหรอเขาถึงได้หวงฉันเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้ แบบนี้มันจะดีหรือไม่ดีกันแน่นะชักจะไม่แน่ใจซะแล้วสิ


       




_________________________________________________________________


///     วันนี้มาครบทั้ง 4 คู่เลยค่ะ คู่ละนิดละหน่อยพอให้หายคิดถึง อิอิ ส่วนคู่ของพี่จีซูนั้นยังคงต้องลุ้นกันต่อไป แต่ตอนนี้อาการพี่ซูก็เริ่มจะออกมากขึ้นแล้วนะคะ


นิยายใกล้จะจบเต็มทีแล้วค่ะเหลืออีกไม่กี่ตอน บทสรุปของแต่ละคู่จะเป็นยังไงมาติดตามในโค้งสุดท้ายนี้ไปพร้อมๆกันนะคะทุกคน     ///

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

632 ความคิดเห็น

  1. #481 sudci98 (@sudci98) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 21:02
    ฟินสุดๆ//ต่อค่ะ
    #481
    0
  2. #480 allymary (@allymary) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 20:43
    จีมเซ่ โครตโรแมนเลยอ่ะ55น่ารักกกก ชอบรอค่าา
    #480
    0
  3. #479 num2546 (@num2546) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 20:17
    ไรท์ขอคู่กุกลิซอีกน้าาาา อ้ากๆๆๆๆ เขินเเทนอ่า ต่อน้าาา
    #479
    0
  4. #478 TONG (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 19:02
    โอ๊ยเขินนนนน//ต่อเร็วๆนะไรท์
    #478
    0
  5. #477 TONG (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 19:02
    โอ๊ยเขินนนนน//ต่อเร็วๆนะไรท์
    #477
    0
  6. #476 Sari0704 (@sar912) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 18:29
    ตอนนี้คงลุ้นคู่จินซูสุด 555 แต่ทะเลาะกัน กัดๆกันแบบนี้ก้อดีนะ รอจร้าาาาา
    #476
    0
  7. #475 Taelicekookmin (@Taelicekookmin) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 17:31
    ต่อนะค่ะไรท์
    #475
    0
  8. #474 Yisa6208 (@Yisa6208) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 17:11
    งืออออ ดีไปหมดดดอ่า คู่จีมเซ่ กุกลิซ ก้าเจน นี่หวานเว่อร์ ส่วนคู่พี่ใหญ่นั้น... เดือดปุดๆเลยค่ะ5555555
    #474
    0
  9. #473 Snowaa (@Snowaa) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 17:03
    อร้ากกกก ตอนนี้ฟินค่าาา
    #473
    0