รักป่วนใจ ... ( ใคร? คือคนที่ใช่ ) Lizkook / [ จบแล้ว ]

ตอนที่ 44 : เด็กไม่มีมารยาท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,706
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    8 มิ.ย. 60

YG Entertainment 


            ***************     [[     ลิซ่า     ]]     ***************


           


ลิซ่า   :  เจนนี่ออนนี่ค่ะ ช่วงนี้ออนนี่มีเรื่องเครียดๆอะไรหรือเปล่า 4-5 วันมานี่ฉันเห็นออนนี่ซึมๆไปนะคะ

จีซู     :  นั่นสิเจนดึกกี้ มีอะไรปรึกษาพวกเราได้นะอย่าเก็บปัญหาไว้คนเดียว

เจนนี่  :  ฉันไม่ได้เป็นอะไรหรอก ขอบคุณทุกคนนะที่เป็นห่วง

จีซู     :  ถ้าไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว แต่อย่าลืมนะถ้ามีปัญหาปรึกษาชิชูคนนี้ได้ทุกเมื่อ

โรเซ่  :   ทุกคนค่ะวันนี้เราออกไปทานข้าวเย็นข้างนอกกันดีมั้ย? เราไม่ได้ออกไปข้างนอกกัน 4 คนมานานแล้วนะ

ลิซ่า   :  ฉันกับจีซูออนนี่ตกลงแบบไม่ต้องถามเลยยัยอึโรเซ่ 

จีซู     :  ถามก่อนก็ได้มั้งไม่คิดว่าฉันจะติดธุระบ้างหรอนัลลาลิซ่า

ลิซ่า   :  หรือออนนี่จะไม่ไป?

จีซู     :  ไปดิไม่น่าถาม

ลิซ่า   :  เอ๊า! อะไรของออนนี่เนี่ย ตอนแรกบอกไม่คิดจะถาม พอมาตอนนี้บอกไม่น่าถาม

โรเซ่  :  เอาหละๆ สรุปไปทั้งคู่ จบ! แล้วเจนนี่ออนนี่ละคะว่าไง?

เจนนี่  :  คือ....คือฉัน......

ลิซ่า   :  ไปนะเจนนี่ออนนี่ ไปนะ ไปน๊าาา~~


ฉันพูดเสียงอ้อนๆ ก่อนจะวิ่งเข้าไปกอดพี่เจนนี่จากด้านข้างแล้วเอาหัวซบไว้บนบ่าของพี่เจนนี่ จากนั้นก็เขย่าร่างพี่เจนนี่ไปมาเบาๆ


เจนนี่  :  โอเคๆ ไปก็ได้

ลิซ่า   :  เย้!! ออนนี่น่ารักที่สุด

โรเซ่  :  งั้นสรุปว่าไปทุกคน

จีซู     :  ขอวาปไปที่ร้านอาหารเลยได้มั้ยตอนนี้ฉันรู้สึกหิวขึ้นมาเเล้วอ่ะ

เจนนี่  :  เดี๋ยวสิออนนี่ เราพึ่งกินข้าวเที่ยงมาชั่วโมงที่แล้วเองนะ

จีซู     :  ตั้งชั่วโมงที่แล้วต่างหากไม่ใช่พึ่งชั่วโมงที่แล้ว

โรเซ่  :  เฮอะๆ จีซูออนนี่นี่สุดยอดจริงๆ นับถือๆ

ลิซ่า   :  ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้ามีใครหลงเข้ามาจีบออนนี่ของพวกเราจะเป็นยังไง เขาจะเลี้ยงออนนี่ไหวหรือเปล่านะ

จีซู     :  นี่นัลลาลิซ่าฉันมีปัญญาหาเงินซื้อข้าวกินเองย่ะ ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาเลี้ยงฉันหรอก ชิส์


แกร๊ก!


เสียงประตูห้องทำงานของท่านประธานเปิดออกหลังจากที่พวกเราเข้ามานั่งรอพบท่านประธานได้เกือบ 20 นาทีแล้ว ร่างท่วมแต่ยังดูภูมิฐานเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะทำงานก่อนจะมองมาที่พวกเราทุกคนที่นั่งอยู่ที่โซฟาข้างๆโต๊ะทำงานของท่านประธาน


หยางซาจางนิม  :  คุยเรื่องอะไรกันอยู่เสียงดังไปถึงข้างนอกเลย

จีซู                     :  เรื่องอาหารเย็นค่ะหยางซาจางนิม

หยางซาจางนิม  :  หืม~~ อาหารเย็นตอนบ่าย 2 เนี่ยนะ?


ท่านประธานเอ่ยถามออกมาอย่างอารมณ์ดีก่อนจะนิ่วหน้าคิ้วขมวดทันทีที่ได้ยินคำตอบจากพี่จีซู  ' ก็แน่ละนี่มันพึ่งจะบ่าย 2 แต่จะกี่โมงจีซูออนนี่ของพวกเราก็พูดเรื่องกินได้ทุกเวลาอยู่แล้ว ' ฉันคิด


หยางซาจางนิม  :  เอาหละพักเรื่องกินเอาไว้ก่อนแล้วกันนะจีซู มาเข้าเรื่องที่ฉันเรียกพบพวกเธอเลยดีกว่า

เจนนี่                 :  คงไม่ได้จะให้พวกเราไปออกรายการกับไก่ของซาจางนิมอีกใช่มั้ยค่ะ?

จีซู                    :  โนๆๆ ไม่เอาแล้วนะหยางซาจางนิม คราวที่แล้วฉันยังเข็ดไม่หายเลยเนี่ย

หยางซาจางนิม  :  ที่พวกเธอกำลังพูดถึงกันอยู่เนี่ยไก่สุดที่รักของฉันเลยนะ

จีซู                     :  โอ๊ะ! ขอโทษค่ะหยางซาจางนิม ขอโทษน้องไก่ด้วยค่ะ แฮร่ๆ

หยางซาจางนิม  :  มาว่าเรื่องของพวกเธอกันดีกว่า ฉันจะส่งพวกเธอไปออกรายการทีวี

ลิซ่า                   :  เย้ๆๆ ออนนี่เราจะมีงานกันแล้วค่ะ ดีจังนึกว่าจะได้อยู่แต่ในหอกับห้องซ้อมซะเเล้ว

โรเซ่                  :  เรื่องจริงหรอค่ะหยางซาจางนิม? ไม่อยากจะเชื่อ

หยางซาจางนิม  :  มันคือเรื่องจริง เพราะฉันอยากให้พวกเธอมีฐานแฟนคลับที่เพิ่มมากขึ้นเลยคิดว่าส่งพวกเธอไปออกรายการทีวีบ้างก็น่าจะดีเหมือนกัน

จีซู                     :  เดบิวต์มาตั้งครึ่งปีแล้วพึ่งจะคิดได้เนี่ยนะ  ( พึมพำกับตัวเองเบาๆ )

เจนนี่                 :  ไม่ใช่น่าจะค่ะหยางซาจางนิม แต่มันต้องดีมากแน่ๆอยู่แล้วค่ะ

หยางซาจางนิม  :  อืม~~ แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่ามีรายการติดต่อเข้ามาเยอะมากเลยนะสิ แต่เอาตามตรงฉันก็ไม่อยากให้พวกเธอต้องทำงานหนักมากจนเกินไป อย่าลืมว่าพวกเธอเป็นนักร้องเพราะฉะนั้นฉันเลยตัดสินใจว่าจะให้พวกเธอแยกกันไปออกคนละรายการ

โรเซ่                  :  ห๊ะ! ไม่ได้ไปครบวงหรอค่ะ?

หยางซาจางนิม  :  ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา อ่ะนี่เป็นรายละเอียดรายการที่ติดต่อเข้ามาทั้งหมดเอาไปอ่านกันดู แล้วก็เลือกมาคนละ 1 รายการ อีกครึ่งชั่วโมงฉันจะมาเอาคำตอบละกัน


นั่นคือคำพูดสุดท้ายของท่านประธานก่อนที่ร่างท้วมของเขาจะเดินออกจากห้องไปปล่อยพวกเราเอาไว้ในห้องกับกระดาษกองโต ' บ้าจริงออกเดี่ยวแบบนี้ฉันจะทำได้มั้ยนะ ' ฉันคิดในขณะที่มือก็หยิบกระดาษแผ่นนั้นแผ่นนี้มาอ่านไปเรื่อย


เจนนี่  :  เอาหละฉันได้รายการที่สนใจแล้ว

โรเซ่   :  ห๊ะ!! ทำไมไวนักละเจนนี่ออนนี่ พึ่งดูไปแค่ 2 รายการเองไม่ใช่หรอ?

เจนนี่  :  ก็ฉันเจอรายการที่อยากไปร่วมแล้วนี่นา รายการนี้แหละมันเหมาะกับฉันมากๆ

จีซู     :  งั้นเธอช่วยฉันเลือกหน่อยสิยัยเจนดึกกี้ว่าจะไปรายการ " ตลาดเช้าอินโคเรีย " หรือ " สุดยอดเชฟกระทะเหล็กไอดอล " ดี

เจนนี่  :  นี่ออนนี่ถามเอาฮาใช่มั้ยค่ะ ไม่ใช่ว่าแค่เป็นรายการเกี่ยวกับอาหารแล้วออนนี่จะเข้าร่วมได้นะ ไอ้รายการตลาดเช้าอะไรนั่นออนนี่ไม่เห็นหรอว่าเริ่มอัดรายการตี 3 นะคะ ตี 3 ไม่ใช่ 3 โมงเช้านะ  ส่วนอีกอันนี่มันเป็นรายการแข่งทำอาหารไม่ใช่แข่งกินอาหารค่ะออนนี่ อย่าลืมสิคะว่าออนนี่ทำอาหารไม่เป็น!

จีซู     :  จริงด้วย โอ๊ะ! งั้นหารายการใหม่ก็ได้

เจนนี่  :  เฮ้อ~~ ให้ตายเถอะนี่ฉันเป็นน้องหรือเป็นพี่ของออนนี่กันแน่ค่ะเนี่ย

โรเซ่   :  ยัยอึลิซ่าเธอเลือกได้หรือยัง?

ลิซ่า   :  ยังเลย มันเยอะไปหมดเลยอ่ะฉันเลือกไม่ได้ แล้วเธอละยัยอึโรเซ่?

โรเซ่   :  ได้แล้ว

ลิซ่า    :  งั้นมาช่วยฉันเลือกหน่อยสิ ฉันไม่รู้เลยว่าตัวเองเหมาะกับรายการประเภทไหน

จีซู      :  อย่างเธอฉันว่ารายการต่อสู้ก็น่าจะเหมาะนะ อยู่หอก็เที่ยววิ่งไล่ตีคนอื่นไปทั่วอยู่แล้วนิ่

ลิซ่า    :  ก็น่าจะดีนะออนนี่ แต่น่าเสียดายมันไม่มีรายการประเภทที่ออนนี่ว่ามาเลยสักรายการ


ตึ้ง~ ตึ้ง~


ลิซ่า    :  โอ๊ะ! มีไลน์เข้า


ฉันพึมพำเบาๆเมื่อโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโซฟาข้างๆตัวส่งเสียงดังขึ้น ฉันจึงละมือจากกองกระดาษตรงหน้าหันมาสนใจโทรศัพท์ของตัวเองก่อน  ' ไลน์จากกุกนี่เอง ' ฉันคิดก่อนจะเปิดอ่านไลน์ที่จองกุกส่งมา


,,,,, ลิซทำอะไรอยู่ครับ อยู่ที่ไหน ,,,,,

,,,,, อยู่ค่ายเพลง กุกมีอะไรหรือเปล่า ,,,,,

,,,,, ซ้อมเต้นหรอ? คิดถึง ,,,,,

,,,,, มาพบท่านประธาน คิดถึงเหมือนกันนะ ,,,,,

,,,,, โอเคงั้นกุกไม่กวนแล้วนะครับ รักนะ ,,,,,


' ตาบ้า ชอบทำให้เขินตลอดเลย ' ฉันคิดเมื่อวางโทรศัพท์เอาไว้ที่เดิม เมื่อคุยกับจองกุกเรียบร้อยแล้วฉันก็กลับมาสนใจเลือกรายการอีกเช่นเคย แต่มันไม่ปกติก็ตรงที่ทุกคนกำลังนั่งมองฉันแถมยังทำตาปริบๆส่งมาให้นี่แหละค่ะ


โรเซ่  :  คิดถึงเหมือนกันนะ รักนะ แหวะ! จะอ๊วก

ลิซ่า   :  นี่เธอแอบดูหรอยัยอึโรเซ่!

จีซู     :  หวานกันจังเลยนะเธอกับจองกุกเนี่ย เห็นเเบบนี้แล้วก็อยากมีความรักบ้างจังเลยอ่ะ ว่ามั้ยเจนดึกกี้

เจนนี่  :  ฉะ...ฉัน...มะ...ไม่เห็นจะอยากมีเลยค่ะออนนี่  ( ตกใจหน้าเสีย เพราะเธอนึกถึงใครบางคนขึ้นมาทันทีที่จีซูพูดเรื่องว่าอยากมีคนรักแบบลิซ่าบ้าง )

โรเซ่   :  เจนนี่ออนนี่เป็นอะไรอ่ะ? สีหน้าไม่ดีเลยนะคะ

เจนนี่  :  ไม่เป็นอะไรหรอก

จีซู     :  ไม่เป็นอะไรแน่นะเจนดึกกี้?

เจนนี่  :  ค่ะออนนี่ เออ! นี่ลิซ่าฉันเจอรายการที่น่าจะเหมาะกับเธอแล้วนะ ลองเอาไปอ่านรายละเอียดดูก่อนสิ

ลิซ่า   :  ว๊าว~ จริงหรอค่ะเจนนี่ออนนี่ ขอบคุณมากนะคะ

เจนนี่  :  ส่วนนี่ของจีซูออนนี่ค่ะ

จีซู     :  โอ๊ะ! ขอบใจจร้าเจนดึกกี้


เมื่อเวลาผ่านไปครบครึ่งชั่วโมงท่านประธานก็กลับเข้ามาในห้องอีกครั้งและสอบถามถึงรายการที่พวกเราอยากจะไปออก เขาดูมีสีหน้าตกใจเล็กน้อยเมื่อทราบว่าแต่ละรายการที่พวกเราเลือกมานั้นมันไม่ง่ายเลย




จีซู      >>>>>  แฟมิลี่ ไอดอล ( family idols)

                        แฟมิลี่ ไอดอล คือรายการเรียลลิตี้ที่จะให้ไอดอลจากวงต่างๆมาใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังเดียวกัน คล้ายๆกับรายการรูมเมท แต่รายการแฟมิลี่ไอดอลจะใช้เวลาบันทึกเทปแค่ 1 สัปดาห์และทุกๆวันทางรายการจะมีภาระกิจให้สมาชิกในครอบครัวได้ทำ


เจนนี่  >>>>>  5 x 3
 
                        5 x 3 เป็นรายการเรียลลิตี้สู้ชีวิตรายการนึงเลยทีเดียว โดยเลข 5 ตัวแรกคือจำนวนแขกรับเชิญในแต่ละสัปดาห์ ส่วนเลข 3 ตัวหลังคือจำนวนเงิน 30000 วอน ซึ่งก็คือการที่ให้ไอดอลจำนวน 5 คนมาใช้ชีวิตในบ้านหลังเดียวกันโดยโจทย์หลักของรายการคือคุณจะใช้ชีวิตยังไงก็ได้แต่ต้องอยู่ให้ได้ 1 สัปดาห์กับเงินจำนวน 30000 วอน หรือตีเป็นเงินไทยก็เป็นเงินประมาณ 900 บาท
 

โรเซ่   >>>>>  โกทูบ้านเกิด ( go to hometown )

                         โกทูบ้านเกิดเป็นรายการแนวท่องเที่ยว รายการจะเชิญดาราหรือไอดอลสัปดาห์ละ 3 คนให้ร่วมเดินทางไปท่องเที่ยวที่บ้านเกิดของแขกรับเชิญ ความสนุกของรายการนี้ก็คือเราจะได้มีโอกาสเดินทางไปท่องเที่ยวตามที่ต่างๆอย่างน้อยๆก็ 2 ประเทศแน่ๆ กฎของรายการนี้คือในแต่ละทริปของการท่องเที่ยวจะมีแขกรับเชิญที่มีบ้านเกิดอยู่ที่เกาหลีด้วย 1 คนค่ะ เพราะทางรายการต้องการส่งเสริมการท่องเที่ยวในประเทศไปพร้อมๆกันด้วยนั่นเอง


ลิซ่า    >>>>>  อาร์ยูเลดี้แคมป์ปิ้ง ( Are you ready! camping )

                         อาร์ยูเรดี้แคมป์ปิ้งเป็นรายการเรียลลิตี้นอกสถานที่ ซึ่งทางรายการจะเชิญนักแสดง นักร้อง หรือคนดังกลุ่มหนึ่งและให้ภาระกิจมา 1 อย่างเพื่อให้ทุกคนร่วมมือร่วมใจกันทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ ความยากของรายการนี้คือต้องออกไปตั้งแคมป์กันนอกสถานที่จริงและลงมือทำภาระกิจจริงๆ และที่สำคัญต้องใช้ชีวิตอยู่ที่แคมป์จนกว่าจะทำภาระกิจสำเร็จ ซึ่งระยะเวลาในการทำภาระกิจนั้นไม่ตายตัว แต่ต้องไม่เกิน 1 สัปดาห์ เพราะถ้าถึงกำหนด 1 สัปดาห์แล้วภาระกิจที่ให้ไปไม่สำเร็จถือว่าทีมของคุณล้มเหลวในการออกแคมป์


         




หยางซาจังนิม  :  พวกเธอคิดอะไรอยู่ถึงอยากออกรายการประเภทนี้? มันเหนื่อยและลำบากมากนะ

ลิซ่า                 :  ฉันว่ามันดูท้าทายดีค่ะหยางซาจังนิม

เจนนี่                :  ปกติพวกเราก็แทบจะไม่ได้ออกวาไรตี้อยู่แล้ว ครั้งนี้ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นครั้งสุดท้ายหรือเปล่าเลยขอจัดเต็มเลยดีกว่าค่ะ เอาให้มันคุ้ม

หยางซาจังนิม  :  เฮ้อ~~ตามใจพวกเธอแล้วกัน งั้นพวกเธอก็กลับไปพักผ่อนกันได้แล้ว

จีซู                   :  พักผ่อนอะไรค่ะหยางซาจังนิม อีก 10 นาทีก็ถึงเวลาเรียนภาษาญี่ปุ่นแล้ว

หยางซาจังนิม  :  อ้าวหรอ? งั้นพวกเธอก็ไปที่ห้องเรียนภาษาญี่ปุ่นกันได้แล้ว ไปๆ


' นี่จะเรียกว่าไล่ก็ไม่ผิดเลยนะหยางซาจังนิม ' ฉันคิดเมื่อท่านประธานเอ่ยบอกก่อนจะทำมือยกขึ้นสะบัดไปมาเหมือนกำลังไล่พวกเราให้ออกจากห้องของเขาอยู่เลยหละค่ะ พวกเราทั้ง 4 เลยเดินออกจากห้องท่านประธานและมุ่งตรงไปที่ห้องเรียนภาษาที่อยู่ชั้นล่างของตึกทันที




เวลา 17 : 00 น.


จีซู     :  โว๊~~ ได้เวลาไปหาอะไรกินสักที นี่ฉันนั่งอ่านศัพท์ญี่ปุ่นจนเมื่อยก้นจะแย่แล้ว

โรเซ่   :  จริงๆจีซูอนนี่ได้พักไปเยอะเลยไม่ใช่หรอค่ะ? ฉันเห็นนะว่าอนนี่แอบนั่งหลับ

จีซู     :  เฮ้ยทำไมเห็น ฉันว่าฉันหลับเนียนแล้วเชียวนะ

เจนนี่  :  มันมีด้วยหรออนนี่ ไอ้การหลับเนียนนี่มันเป็นยังไงอ่ะ

ลิซ่า   :  เจนนี่อนนี่ไม่เคยเห็นหรอค่ะ การหลับเนียนของจีซูออนี่ก็คือการนั่งหลับแบบลืมตาไง อนนี่เขาทำบ่อยมากนะ

เจนนี่  :  จริงดิ?

จีซู     :  ใช่แล้วหละ เจ๋งใช่มั้ยล่ะ

เจนนี่  :  ไม่รู้จะเรียกว่าเจ๋งหรือประหลาดดีนะคะอนนี่


"  5555  "


เมื่อได้ยินคำพูดและสีหน้าของพี่เจนนี่พวกเราก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที ออ! ตอนนี้พวกเรากำลังเดินออกจากตึกเพื่อไปหาอะไรกินค่ะ เพราะวันนี้พวกเราไม่มีอะไรที่ต้องทำแล้ว


โรเซ่   :  ว่าแต่เราจะกินอะไรดี?

จีซู     :  ไก่ทอดดีมั้ย?

เจนนี่  :  ตอนเที่ยงก็พึ่งกินไก่ทอดมาเองนะอนนี่ เย็นก็จะกินไก่ทอดอีกหรอ?

จีซู     :  ก็มันนึกอย่างอื่นไม่ออกเลยนี่นา

ลิซ่า   :  เนื้อย่างมั้ยค่ะ หมูสามชั้นย่าง อืม~ แค่พูดก็น้ำลายไหลแล้วอ่ะ

เจนนี่  :  แต่ฉันอยากกินอาหารไทยมากกว่า ไม่ได้กินผัดไทนานแล้วนะลิซ่า

จีซู     :  อืมๆเข้าท่านะเจนดึกกี้ ปูผัดผงกระหรี่ๆ

โรเซ่   :  ฉันเอาด้วยค่ะ งั้นสรุปกินอาหารไท........


ปรี๊นปรี๊น~~  ปรี๊นปรี๊น~~


ทุกคน  :  เฮือก!!


พวกเราทั้งสี่คนสะดุ้งด้วยความตกใจที่อยู่ๆก็มีเสียงแตรรถดังขึ้นจากทางด้านหลังในขณะที่พวกเราเดินพ้นหน้าค่ายออกมาที่ริมถนนพอดี ฉันหันไปมองตามเสียงของรถคันดังกล่าวพร้อมๆกับพวกพี่ๆ ' รถตู้ใครอ่ะ แล้วบีบแตรใส่พวกเราทำไม ' ฉันคิดเมื่อเห็นรถตู้คันดังกล่าวเคลื่อนตัวเข้ามาจอดที่ริมทางเดินข้างๆพวกเรา 4 คน


จีซู     :  รถใครละเนี่ย?


ครืดดดด~~~
( ประตูรถตู้ถูกเลื่อนเปิดออกจากฝีมือคนที่อยู่ด้านใน )


"  หนูลิซ  "


เสียงเอ่ยเรียกด้วยความตื่นเต้นของผู้หญิงวัยกลางคนที่ดังขึ้นทำเอาฉันตกใจอยู่ไม่น้อย ยิ่งได้เห็นหน้าของเธอชัดๆในขณะที่เธอก้าวเท้าลงจากรถมาฉันยิ่งตกใจหนักมากขึ้น  ' พ่อกับแม่ของจองกุกมาโผล่ที่นี่ได้ยังไงละเนี่ย  ' ฉันคิด


เจนนี่     :  ใครอ่ะลิซ่า? เขาเรียกชื่อเธอด้วยนะ

ลิซ่า      :  เอ่อ....ฉันจะบอกว่ายังไงดีล่ะอนนี่ คือ.......

ออมม่า  :  หนูลิซ ออมม่าคิดว่าจะมาเสียเที่ยวแล้วซะอีก

ลิซ่า      :  เอ่อ...สวัสดีค่ะออมม่า สวัสดีค่ะอัปป้า


เมื่อแม่ของจองกุกเอ่ยขึ้นมาอีกรอบฉันจึงเดินเข้าไปหาท่านและยกมือไหว้สวัสดีทั้งสองอย่างนอบน้อม เเม่ของจองกุกเองก็ยิ้มรับและเดินเข้ามาลูบหัวฉันอย่างเอ็นดู


อัปป้า    :  กำลังจะกลับหอแล้วใช่มั้ยลูกลิซ พอดีอัปป้ากับออมม่ามารับหนูไปทานข้าวด้วยกันหนะลูก

ลิซ่า      :  พึ่งเรียนภาษาญี่ปุ่นเสร็จค่ะอัปป้า ลิซกำลังจะไปหาข้าวทานกับพวกพี่ๆพอดี แล้วอัปป้ากับออมม่ารู้ได้ยังไงค่ะว่าลิซเข้าตึกวันนี้

จองกุก  :  กุกบอกเองแหละ

ลิซ่า      :  จองกุก!!


          


ฉันตกใจอุทานเรียกชื่อจองกุกออกมาเสียงดัง เพราะอยู่ดีๆเขาก็โผล่ออกมาจากทางเบาะหลังแล้วยังยิ้มหน้าระรื่นส่งมาให้ฉันแบบนี้อีก ' จะมาก็ไม่ไลน์ไม่โทรมาบอกกันสักคำ ' ฉันคิด


ลิซ่า        :  จะมาก็ไม่บอกกันสักคำเลยนะกุก

จองกุก    :  เซอร์ไพรส์ไง

ลิซ่า        :  ออ! อนนี่ค่ะ นี่ออมม่ากับอัปป้าของจองกุกค่ะ ออมม่า อัปป้านี่จีซูอนนี่ เจนนี่อนนี่และโรเซ่อนนี่ เป็นพี่ๆในวงของลิซค่ะ

ทั้ง3 คน  : สวัสดีค่ะ

ออมม่า   :  สวัสดีจร้า ขอบคุณนะที่ช่วยดูแลหนูลิซให้ออมม่าอย่างดี


' เหอะๆ ออมม่าพูดอย่างกับเป็นแม่ของหนูเลยนะค่ะ ' ฉันคิดอย่างอายๆที่แม่ของจองกุกพูดแบบนั้นกับพี่ๆทั้ง3


จองกุก  :  ลิซเสร็จธุระแล้วใช่มั้ยครับ งั้นไปทานข้าวเย็นกับกุกนะนานๆทีออมม่ากับอัปป้าจะขึ้นมาโซลสักที

ออมม่า  :  ไปทานข้าวกับออมม่านะหนูลิซ ออมม่าคิดถึงหนูมากเลยรู้มั้ย

ลิซ่า      :  เอ่อ....คือลิซ........

เจนนี่     :  ไปเถอะลิซ่า พวกเราไปกัน 3 คนก็ได้

ลิซ่า      :  แต่อนนี่ค่ะ.....

อัปป้า    :  พวกหนูก็ไปทานด้วยกันสิ กำลังจะไปทานข้าวกันพอดีไม่ใช่หรอ?

จีซู        :  ไม่ดีกว่าค่ะคุณลุง ขอบคุณมากนะคะที่ชวนพวกเรา

ออมม่า  :  งั้นขึ้นรถเถอะหนูลิซ วันนี้ออมม่าต้องเดินทางกลับปูซานด้วยเดี๋ยวจะดึกเอา

ลิซ่า      :  ค่ะออมม่า อนนี่ค่ะฉันขอโทษนะที่ผิดนัด

โรเซ่     :  ไม่เป็นไรหรอกยัยอึลิซ่า ไปกินข้าวกับครอบครัวจองกุกสำคัญกว่าอยู่แล้ว

ลิซ่า      :  อืม~

จีซู        :  กินให้อร่อยน๊าาา~~ นัลลาลิซ่า

ลิซ่า      :  ค่ะอนนี่


ฉันเอ่ยลาพวกพี่ๆก่อนจะเดินขึ้นรถตู้ไปนั่งที่เบาะหลังข้างๆจองกุก และเมื่อแม่ของจองกุกขึ้นมานั่งข้างๆพ่อของจองกุกเรียบร้อยแล้วรถตู้ก็เคลื่อนตัวเพื่อออกเดินทางไปร้านอาหารทันที




ร้านอาหาร


"  รุ่นพี่จองกุกคะ  "


          


ในขณะที่ฉันกับจองกุกกำลังจะเดินเข้าร้านอาหารตามพ่อและแม่ของจองกุกไปก็มีเสียงเรียกของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นจากทางด้านหลังซะก่อน และเมื่อฉันหันกลับมามองก็ต้องเบ้ปากกลอกตามองบนทันทีที่รู้ว่าเสียงเรียกเมื่อสักครู่เป็นเสียงของใคร  '  ทำไมโลกมันกลมขนาดนี้ละเนี่ย เจอใครไม่เจอดันมาเจอยัยอึนซอจอมแอ๊บนี่ซะได้  ' ฉันคิดแบบเซ็งๆ


อึนซอ   :  โชคดีจังเลยนะคะที่อึนซอมาเจอรุ่นพี่จองกุกที่นี่

ยอรึม    :  สวัสดีค่ะรุ่นพี่จองกุก เอ่อ...แล้วก็...

จองกุก  :  นี่ลิซ่า แฟนพี่ครับน้องยอรึม

ลิซ่า      :  ยินดีที่ได้รู้จักค่ะน้องยอรึม

ยอรึม    :  เช....เช่นกันค่ะ ไม่คิดว่ารุ่นพี่จองกุกจะมีแฟนแล้วนะคะเนี่ย

อึนซอ   :  รุ่นพี่จองกุกมาทานข้าวที่นี่หรอค่ะ?

ลิซ่า      :  มาซักผ้าในร้านอาหารมั้ง!

อึนซอ   :  อึนซอถามรุ่นพี่จองกุกค่ะ

ยอรึม    :  อึนซออนนี่ เราไปหาโต๊ะนั่งกันดีกว่านะคะ

ลิซ่า      :  เรารีบเข้าไปด้านในเถอะกุก เดี๋ยวออมม่ากับอัปป้ารอนาน

จองกุก  :  งั้นเรารีบเข้าไปดีกว่าเนอะ


จองกุกบอกก่อนจะกุมมือฉันเอาไว้ ฉันเองก็ได้แต่เหยียดยิ้มเยาะใส่หน้ายัยอึนซอที่ทำตาวาวๆใส่ฉันอยู่ด้วยความสะใจ ก่อนที่เราทั้งสองจะเดินเข้าไปหาพ่อกับแม่จองกุกที่เดินเข้ามาก่อนแล้ว  ' สงสัยจะเจ็บใจมากแน่ๆเลยยัยแอ๊บแบ๊วอึนซอ สมน้ำหน้าผู้ชายเขาเมิน ' ฉันคิดเมื่อเห็นจองกุกไม่ได้ตอบคำถามของอึนซอเลยสักคำ


ออมม่า   :  มัวทำอะไรกันอยู่ลูกกุก?

ลิซ่า       :  พอดีพวกเราเจอคนรู้จักค่ะออมม่าเลยทักทายกันนิดหน่อย ใช่มั้ยจองกุก?

จองกุก   :  ใช่ๆ ใช่ครับ

อัปป้า     :  งั้นก็รีบนั่งลงเถอะลูก จะได้สั่งอาหารกันสักที


ลิซ่า       :  ขอบคุณนะจองกุก


ฉันเอ่ยขอบคุณจองกุกเบาๆเมื่อเขาเลื่อนเก้าอี้ให้ฉันนั่ง เขาเองก็ยิ้มตอบและพยักหน้าส่งมาให้อย่างอ่อนโยนก่อนที่เขาจะเลื่อนเก้าอี้ของตัวเองออกและเตรียมที่จะนั่งลง แต่ก็โดนยัยชะนีแอ๊บแบ๊วคนเดิมเดินเข้ามาแทรกกลางเอาไว้ก่อนในจังหวะที่เขากำลังจะนั่งลงข้างๆฉันพอดี


อึนซอ   :  โอ๊ะ! รุ่นพี่จองกุกนี่ออมม่ากับอัปป้าของรุ่นพี่หรอค่ะ

จองกุก  :  เอ่อ.........  (  พูดไม่ออกได้แต่หันมามองลิซ่าด้วยหน้าเจื่อนๆ  )

อัปป้า    :  ใช่ แล้วหนู 2 คนเป็นใคร?

อึนซอ   :  สวัสดีค่ะออมม่า อัปป้า หนูชื่ออึนซอส่วนนี่ยอรึม พวกเราเป็นรุ่นน้องในวงการของรุ่นพี่จองกุกค่ะ

ออมม่า  :  งั้นหรอ? แต่ไม่ต้องเรียกออมม่าก็ได้นะหนู เรียกน้าหรือป้าจะดีกว่า

ยอรึม    :  สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า

อัปป้า    :  อืม~~

อึนซอ   :  ไหนๆก็รู้จักกันแล้วงั้นอึนซอขอร่วมโต๊ะอาหารด้วยนะคะ คืออึนซอกับยอรึมมากันแค่ 2 คน


' ห๊ะ!! ยัยบ้านี่ต้องใจกล้าหน้าด้านขนาดไหนเนี่ย '  ฉันคิดเมื่อได้ยินที่อึนซอพูดออกมาก่อนที่นางจะนั่งลงที่เก้าอี้ของจองกุกที่เลื่อนค้างเอาไว้ตัวนั้นทันที ทุกคนบนโต๊ะต่างก็หันมองหน้ากันเลิ่กลั่กไปมาอย่างงงๆ


   


ออมม่า  :  ก็นั่งไปแล้วนี่เนอะ งั้นก็ตามสบายเถอะจ๊ะ

ยอรึม    :  เอ่อ...อนนี่ฉันว่า....

อึนซอ   :  ยอรึมเธอก็มานั่งเก้าอี้ว่างข้างรุ่นพี่ลิซ่านี่สิ

ยอรึม    :  ค่ะอนนี่

อึนซอ   :  รุ่นพี่จองกุกก็นั่งลงสิค่ะ


เสียงยัยอึนซอเอ่ยบอกให้จองกุกนั่งลงข้างๆเธอเพราะตอนนี้ทุกที่มันเต็มหมดแล้ว ฉันก็นั่งอยู่ตรงกลางระหว่างยัยอึนซอและน้องเยรึม เนื่องจากโต๊ะที่พวกเรานั่งอยู่เป็นทรงกลมที่มี 6 ที่นั่งพอดี ในตอนแรกฉันกับจองกุกจะนั่งคนละฝั่งกับพ่อและแม่ของเขา แต่ตอนนี้โต๊ะเต็มจำนวนคนแล้ว

ที่นั่งวนจากซ้ายไปขวา -->  แม่จองกุก , พ่อจองกุก , ยอรึม , ฉัน , อึนซอ , จองกุก


เมื่อทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้วพวกเราก็เริ่มสั่งอาหารมาทาน ถึงบรรยากาศภายในโต๊ะค่อนข้างจะน่าอึดอัดไปหน่อยแต่ดูเหมือนยัยอึนซอจะเป็นคนเดียวที่ยังร่าเริงได้อยู่ เธอถามพ่อกับแม่จองกุกไม่หยุดปากเลยทีเดียว  '  นี่ถ้าไม่ติดว่ามีพ่อกับแม่ของนายอยู่ด้วยนะจองกุก นายกับยัยแอ๊บแบ๊วนี่เจอฉันอาละวาดใส่แน่ๆ ' ฉันคิดก่อนจะเหลือบมองสบตากับจองกุกด้วยสายตาไม่พอใจ


อึนซอ   :  คุณป้าค่ะลองทานหัวไชเท้าดองกับเนื้อหมูสามชั้นทอดดูนะคะมันเข้ากันมากๆเลย หนูชอบทานมากเลยค่ะ (  คีบหมูสามชั้นทอดกับหัวไชเท้าดอง 1 ชิ้นไปวางไว้ในชามของแม่จองกุก  )

ออมม่า  :  ขอบใจนะ แต่ป้าไม่ทานไชเท้าดอง

ลิซ่า      :  คริคริ





ฉันหลุดขำออกมาอย่างช่วยไม่ได้เมื่อเห็นยัยอึนซอหน้าเจื่อนไปทันทีที่ถูกแม่จองกุกพูดออกมาแบบนั้น จริงๆฉันรู้อยู่แล้วค่ะว่าทั้งจองกุกและแม่ของเขาไม่ชอบทานไชเท้าดอง ' สมน้ำหน้า หน้าแตกหมอไม่รับเย็บเลยมั้ยล่ะ ' ฉันคิดก่อนจะมองสบตากับอึนซอที่เธอกำลังมองฉันด้วยความไม่พอใจที่ฉันหลุดหัวเราะเธอออกมาเมื่อสักครู่


ออมม่า  :  หนูลิซนี่ไก่ผัดซอสของโปรดหนู  ( ตักไก่ผัดซอสใส่จานของลิซ่า )

ลิซ่า      :  ขอบคุณมากค่ะออมม่า


หลังจากนั้นพวกเราก็นั่งทานอาหารกันไปเรื่อยๆจนอิ่ม สรุปค่าอาหารวันนี้พ่อของจองกุกเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมดเอง เมื่อจ่ายเงินเรียบร้อยแล้วเราทั้ง 4 คนก็เดินกันกลับมาที่รถตู้ของครอบครัวจองกุกตามเดิม โดยที่ยัยอึนซอกับน้องยอรึมก็เดินออกมารอรถแท็กซี่อยู่ที่หน้าร้านอาหารแห่งนั้นด้วย


ออมม่า  :  จองกุกออมม่าไม่ปลื้มยัยเด็กคนนั้นเลย ไม่มีมารยาท

จองกุก  :  ผมก็ไม่ชอบเธอครับ เธอชอบมาเกาะแกะผมอยู่เรื่อยเลย

ลิซ่า      :  ลูกชายออมม่าเสน่ห์แรงไงค่ะ ชิส์

จองกุก  :  งอนกุกหรอลิซ ก็กุกบอกแล้วไงว่าระหว่างกุกกับอึนซอเราแค่รู้จักกันเฉยๆเอง

ลิซ่า      :  แต่ยัยอึนซอนั่นอยากเป็นมากกว่าคนรู้จักของนาย ดูก็รู้

อัปป้า    :  เอาล่ะๆ อย่าทะเลาะกันเพราะเด็กนั่นเลยนะ หนูลิซใจเย็นๆนะลูก

จองกุก  :  นั่นสิลิซ ทีตอนที่มีผู้ชายมาวอแวลิซตั้งเยอะตั้งแยะกุกยังไม่ว่าอะไรเลย

ลิซ่า      :  ใช่! ไม่ว่า แต่นายต่อยเลย รอยช้ำที่หน้านี่ก็ไม่ใช่เพราะความขี้หึงของนายหรือไง ( ชี้ไปที่รอยช้ำจางๆบนหน้าของจองกุก )

ออมม่า  :  ไหนบอกว่าเป็นรอยจากอุบัติเหตุในกองถ่าย MV ไงจองกุก!

อัปป้า    :  สรุปรอยพวกนี้คือไปต่อยกับคนอื่นมางั้นหรอ?

จองกุก  :  ก็ผมไม่อยากให้ออมม่ากับอัปป้าคิดมากนี่นา~ ยิ่งออมม่าเป็นคนที่เครียดง่ายๆอยู่ด้วย

อัปป้า    :  จิ๊! จิ๊! ไอ้ลูกคนนี้นี่มันเหมือนอัปป้าตอนหนุ่มจริงๆเลย ออมม่าจำได้มั้ยที่อัปป้ากับเพื่อนต่อยกันแย่งออมม่าอ่ะ

ออมม่า  :  นี่คุณ!! มันใช่เรื่องที่จะเอามาพูดมั้ย อายลูกอายแฟนลูกบ้างสิ

ลิซ่า      :  ไม่เป็นไรค่ะออมม่า ก็ออมม่าสวยขนาดนี้เป็นธรรมดาแหละค่ะที่จะมีหนุ่มๆมาชอบเยอะ ลิซเข้าใจค่ะ

จองกุก  :  ก็ต้องเข้าใจอยู่แล้วแหละ เพราะลิซเองก็ใช่ย่อยเลยนิ่ ถ้านับรวมรุ่นพี่วีด้วยก็ 3 คนแล้วนะที่กุกต้องฉะด้วยเนี่ย

ลิซ่า      :  3 ตรงไหนแค่ 2 คนเองไม่ใช่หรอที่กุกไปมีเรื่องด้วยอ่ะ มีแค่แทแทกับรุ่นพี่ดีโอเอง

ออมม่า  : พอๆๆ เลิกทะเลาะกันได้แล้วนะ ออมม่ากับอัปป้าจะกลับปูซานแล้ว นี่ก็เกือบ 2 ทุ่มแล้วเดี๋ยวถึงบ้านช้า

อัปป้า    :  ออ! จองกุกอัปป้าให้คนขับรถของลูกขึ้นมาให้แล้วนะ อยู่ท้ายๆโน่นอ่ะ ( บอกก่อนจะชี้ไปที่รถของจองกุกที่ให้คนขับจากปูซานขึ้นมาให้ลูกชายถึงที่ร้านอาหารแห่งนี้  )

จองกุก  :  ขอบคุณครับอัปป้า ตอนแรกผมคิดว่าอัปป้าจะให้คนขับรถเอาไปจอดไว้ที่หอซะอีก

อัปป้า    :  ก็เดี๋ยวอัปป้าจะได้กลับบ้านเลยไง ถ้าต้องแวะไปส่งลูกกับหนูลิซอีกถึงบ้านเช้าพอดี

ออมม่า  :  ขับรถระวังๆนะจองกุก อย่าประมาทรู้มั้ย ส่วนนี้กุญแจคอนโดที่ลูกอยากได้ออมม่าจัดการให้เรียบร้อยแล้ว หนูลิซออมม่าฝากจองกุกด้วยนะลูก

ลิซ่า      :  ได้ค่ะออมม่า

อัปป้า    :  งั้นอัปป้ากับออมม่ากลับแล้วนะ ดูแลกันดีๆนะลูก

จองกุก  :  เดินทางกลับถึงบ้านปลอดภัยนะครับออมม่า อัปป้า

ลิซ่า      :  เดินทางดีๆนะคะออมม่า อัปป้า


ออมม่า  :  ไปเถอะคุณ

อัปป้า    :  อืม~~


เมื่อร่ำลากันเรียบร้อยแล้วพ่อกับแม่ของจองกุกก็ขอตัวกลับปูซาน ฉันกับจองกุกยืนส่งจนรถตู้ของท่านหายลับออกไปจากลานจอดรถหน้าร้านอาหาร


จองกุก  :  งั้นเราก็กลับห้องของเราบ้างดีกว่านะครับลิซ

ลิซ่า      :  ห้องของเรา?

จองกุก  :  นี่ไงคอนโดของเรา  ( ชูกุญแจคอนโดที่ได้มาจากออมม่า )

ลิซ่า      :  ไม่ต้องเลย! ไปส่งลิซที่หอเลยนะ

จองกุก  :  ลิซอ่ะ เราพึ่งได้เจอกันในรอบ 5 วันเองนะ ขอกุกนอนกอดลิซให้หายคิดถึงหน่อยก็ไม่ได้หรอ?

ลิซ่า      :  NO!!


อึนซอ   :  กำลังคุยอะไรกันอยู่หรอค่ะท่าทางสนุกเชียว

ลิซ่า      :  นี่เธอยังอยู่อีกหรอเนี่ย?


  


ฉันหันมองตามเสียงที่เอ่ยขัดขึ้นก่อนจะเอ่ยถามออกไปด้วยเสียงแข็งๆ ' ให้ตายเถอะฉันเบื่อขี้หน้ายัยนี่จะแย่อยู่แล้วนะ สงสัยเธอคงอยากจะเจอดีแน่ๆเลยใช่มั้ย อึนซอ! ' ฉันคิด




 _______________________________________________________________________


///     รอติดตามตอนหน้านะคะว่าระหว่างลิซ่ากับอึนซอจะเกิดอะไรขึ้น.....และอย่าลืมรอติดตามการไปถ่ายทำรายการทีวีของแต่ละคนด้วยนะคะรับรองว่างานมันกระจายต้องมา งานเศร้าก็ต้องมี งานฟินยิ่งขาดไม่ได้ รอติดตามกันเด้อจร้า     ///

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

632 ความคิดเห็น

  1. #615 bacon776 (@bacon776) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:14
    ลำไยอึนซอจะหน้าด้านไปไหน!!!
    #615
    0
  2. #346 33aom (@33aom) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 02:40
    กุกอย่าไปยุ่งกับอึนซอน้ะ ต้องรู้ทันต้องฉลาดเข้าใจมั้ยยย ลิซสู้ๆ
    #346
    0
  3. #345 Paloy Fan'tastic (@paloyzzi) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 01:00
    รอๆ สู้ๆค่ะไรท์ แต่งดีมากเลย
    #345
    0
  4. #344 Kanokpun (@Kanokpun) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 00:52
    อยากให้อึนซอโดนจัดการซักที รำนางมากกกก
    #344
    0
  5. #343 aomessi (@aomessi) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 00:21
    นางนี่ด้านและปลิงมา
    #343
    0
  6. #342 BlinKkaaa (@BlinKkaaa) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 22:27
    รอน้าาา
    #342
    0
  7. #341 fresh-- (@fresh--) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:49
    ไม่ชอบอึนซอเลย
    รอค่าาา
    #341
    0
  8. #340 filmfilmbar (@filmfilmbar) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:44
    ยันน่ารำคานน-.-
    #340
    0
  9. #339 TONG (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:41
    เกลียดโว๊ยยยยยย/ มาต่อเร็วๆนะไรท์รอ (พรุ้ซนี้เลยก็ได้นะ)
    #339
    0
  10. #338 RaineYLovelY (@boruhima) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:38
    รำคาญอึนซอมากกกกกกกกกกกก เมื่อไหร่นางจะเลิกยุ่งและไปพ้นๆซะที ชิ 
    หวังว่ากุกกับลิซจะไม่ทะเลาะกันเพราะยัยนี่อีกนะ
    #338
    0
  11. #337 nuhava13 (@nuhava13) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:19
    ยัยคนนี้น่ารำคาญมากอึนซอ!!!!
    #337
    0
  12. #336 charinthonptp (@charinthonptp) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:18
    ขอตบอึนซอสักทีได้มั้ย -.-
    #336
    0
  13. #334 allymary (@allymary) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:00
    เกลียดอึนซอจัง นั่นคนหรือปลิงทะเลเกาะติดซะ ชอบลิซสายตานี่จิกมากค่ะ555 สนุกรอค่าา
    #334
    0
  14. #333 Yisa6208 (@Yisa6208) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 20:55
    อึนซอ ขัดตล๊อดดดดด//มองบนค่ะ #ทีมลิซ555
    #333
    0
  15. #332 Sari0704 (@sar912) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 20:54
    มันน่าจะดีดออกไปไกลๆ เด็กบ้านี่ หน้าทนจนไม่รุจะเรียกว่าอะไร โมโหๆ รอจ้าาาาาา
    #332
    0
  16. #331 Thanyathanya Rungsri (@hongyok244444) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 20:50
    หมั่นไส้อึนซอ ลิซจัดการเลย 55555
    #331
    0