รักป่วนใจ ... ( ใคร? คือคนที่ใช่ ) Lizkook / [ จบแล้ว ]

ตอนที่ 41 : รู้สึกเหมือนไม่มีตัวตน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,022
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    2 มิ.ย. 60

YG Entertainment 


             ***************     [[     เจนนี่     ]]     ***************


       


จีซู     :  นี่นัลลาลิซ่าได้คุยกับจองกุกบ้างหรือยัง?

ลิซ่า   :  เฮ้อ~~ เรื่องนี้อีกแล้วหรอค่ะจีซูออนนี่ ทำไมออนนี่ถึงเอาแต่ถามฉันเรื่องของจองกุกตลอดเลยนะ

จีซู     :  ก็ฉันเป็นห่วงนี่นา ช่วงนี้เธอก็ดูจะโหมซ้อมเต้นหนักมากเลย

ลิซ่า   :  ก็ฉันอยากจะทำตัวให้ยุ่งเข้าไว้อ่ะ ไม่อยากไปคิดมากเรื่องของผู้ชายชอบใช้กำลังแบบนั้น รกสมองเปล่าๆ

จีซู     :  ถึงอย่างนั้นจองกุกก็เป็นแฟนของเธอนะ ถึงจะชอบใช้กำลังไปหน่อย ขี้โมโหไปนิดแต่หมอนั่นก็ใช้ได้เลยนะ ดูเขาจะรักและแคร์เธอมากๆเลยด้วย

ลิซ่า   :  ถามจริงๆเถอะออนนี่ได้ค่าจ้างมาเท่าไหร่เนี่ย แหม~ ทั้งชงทั้งเชียร์จนออกนอกหน้าขนาดนี้คงได้มาเยอะเลยสิ

จีซู     :  ไม่เยอะหรอกแค่ได้กิน... เฮ๊ย!! .... เปล่าสักหน่อยฉันแค่ไม่อยากเห็นพวกเธอสองคนโกรธกันนานๆแค่นั้นเอง

ลิซ่า   :  แต่หมอนั่นไม่ยอมโทรมาหาฉันเลยนิ่ค่ะออนนี่ ผ่านมา 3 วันแล้วเขาก็ยังคงเงียบหายไม่ยอมส่งข่าวมาหาฉันเลย แล้วจะให้ฉันทำยังไง?

โรเซ่  :  เธอก็เป็นฝ่ายโทรไปดิ ทำไมต้องรอให้จองกุกเป็นฝ่ายโทรมาด้วยล่ะ

จีซู     :  โรเซ่พาสต้าพูดถูก จริงๆเรื่องนี้จองกุกไม่ได้ผิดสักหน่อย

ลิซ่า   :  อ้าว~ พูดแบบนี้ออนนี่กำลังจะบอกว่าฉันเป็นฝ่ายผิดที่ไปโทษหมอนั่นงั้นสิ ไม่ใช่เพราะหมอนั่นไปต่อยหน้ารุ่นพี่ดีโอหรอเรื่องมันถึงได้วุ่นวายแบบนั้นอ่ะ

เจนนี่  :  แต่คนที่ลงมือก่อนก็ไม่ใช่ว่าจะต้องเป็นฝ่ายผิดเสมอไปนิ่

ลิซ่า    :  นี่เจนนี่ออนนี่ก็เป็นไปกับเขาด้วยหรอเนี่ย ก็ไหนเมื่อก่อนออนนี่ไม่อยากจะให้ฉันมีแฟนแต่ตอนนี้กับเข้าข้างจองกุกซะงั้น

เจนนี่  :  มันคนละเรื่องกันนี่นา เรื่องวันนั้นมันก็ไม่ใช่ความผิดของจองกุกคนเดียวหรอกนะลิซ่า เธอเองก็มีส่วนผิด รุ่นพี่ดีโอกับเพื่อนๆของเขาก็มีส่วนผิด สรุปก็ผิดกันทั้ง 3 ฝ่ายนั่นแหละ

ลิซ่า   :  3  ฝ่าย นี่ฉันก็ผิดด้วยหรอ?

เจนนี่  :  แน่นอนสิเพราะเธอคือตัวต้นเหตุของเรื่อง

ลิซ่า   :  อะไรก็ไม่รู้คุยไปคุยมาดันเป็นฉันเองที่ผิดซะงั้น ฉันไม่คุยกับพวกออนนี่แล้วไปซ้อมเต้นต่อดีกว่า


ลิซ่ายืนขึ้นพลางทำหน้าเบ้ใส่พวกเราก่อนจะเดินเข้าห้องซ้อมไปเลย เธอก็คงจะหมกตัวเองอยู่ในห้องซ้อมอีกตามเคยนั่นแหละค่ะ เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้นนี่ก็ผ่านมา 3 วันแล้ว ยัยลิซ่าตัวเเสบของพวกเราก็เอาแต่เก็บตัวซ้อมเต้น ซ้อมเต้นแล้วก็ซ้อมเต้นอย่างเดียว จนฉันอดเป็นห่วงสุขภาพของเธอไม่ได้


จีซู     :  ไม่ได้การล่ะแบบนี้ต้องหาทางให้ทั้ง 2 คนคืนดีกันให้ได้ ไม่งั้นไก่ทอดฟรีตลอดชีวิตต้องหลุดลอยไปต่อหน้าต่อตาของฉันแน่ๆ

โรเซ่   :  จีซูออนนี่ค่ะ เราควรจะช่วยเพราะสงสารเห็นใจยัยอึลิซ่ามากกว่าจะเห็นแก่ของกินนะคะ

จีซู     :  ก็ช่วยเพราะเหตุผลที่เธอว่ามานั่นแหละแต่ไก่ทอดนี่มันก็แค่กำไรเฉยๆ เธอนี่ไม่เข้าใจวิถีชีวิตของคนสวยอย่างฉันเลยยัยโรเซ่พาสต้า ไปซ้อมเต้นกับนัลลาลิซ่าต่อดีกว่า

โรเซ่   :  แค่ผลกำไรหรือเหตุผลหลักกันแน่นะออนนี่

เจนนี่  :  ชั่งเถอะน่าจะเหตุผลไหนก็มีเป้าหมายเดียวกันอยู่ดี ว่าแต่เราเข้าไปซ้อมต่อเถอะ

โรเซ่   :  ค่ะออนนี่


"  น้องเจนนี่ครับ น้องเจนนี่!! "


เสียงเอ่ยเรียกดังขึ้นจากทางด้านหลังในขณะที่ฉันกับโรเซ่กำลังเดินตาม 2 คนนั้นเข้าไปในห้องซ้อมเต้นของทางค่าย เมื่อเห็นว่าเป็นพนักงานดูแลตึกเป็นคนเรียกฉันเอาไว้ฉันเลยได้แต่สงสัยว่าเขามีเรื่องอะไร


เจนนี่       :  มีอะไรค่ะ?

พนักงาน  :  มีคนมาหาครับ อยู่ที่ที่จอดรถหน้าตึก

เจนนี่       :  ใครค่ะ?

พนักงาน  :  ผมก็ไม่รู้ครับเขาใส่หมวกแล้วก็ใส่แมสปิดปากด้วย บอกแค่ว่ามาพบน้องเจนนี่ครับ

เจนนี่       :  งั้นเดี๋ยวฉันลงไปพบเขาเองค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาบอก


ฉันตอบออกไปก่อนที่พี่พนักงานคนดังกล่าวจะเดินกลับลงไปที่ชั้นล่างของตึกตามเดิม  ' ใครกันนะ ก็ไม่ได้นัดใครไว้นี่นา ' ฉันคิดด้วยความสงสัย ก่อนจะหันไปบอกกับโรเซ่ให้เข้าไปในห้องซ้อมก่อนเพราะฉันจะลงไปที่ลานจอดรถหน้าค่ายเพลง




เจนนี่  :  ให้ตายเถอะหมอนี่ต้องกล้าขนาดไหนเนี่ยถึงได้มาหาฉันถึงหน้าค่ายแบบนี้


ฉันพึมพำออกมาเมื่อเห็นรถคันหรูสีดำแสนจะคุ้นตาจอดอยู่ที่ลานจอดรถหน้าตึก YG  เมื่อมองซ้ายมองขวาดูว่าปลอดคนแล้วฉันจึงเดินเข้าไปที่รถคันดังกล่าวแล้วลองชะโงกหน้ามองผ่านกระจกรถด้านข้างคนขับเข้าไปก็เห็นว่ารุ่นพี่ซูก้ากำลังนั่งหลับตาฮัมเพลงอยู่ด้านใน


ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!


ฉันยกมือขึ้นเคาะกระจกด้านที่นั่งข้างคนขับเบาๆ 3 ครั้งก่อนกระจกจะถูกเลื่อนเปิดออกด้วยฝีมือของคนขับที่เมื่อสักครู่นั่งฮัมเพลงอยู่


เจนนี่  :  นายมาทำบ้าอะไรที่นี่ ห๊ะ! ไอ้รุ่นพี่ผีจีน?

ซูก้า   :  ขึ้นรถสิยัยหยิ่ง

เจนนี่  :  ฉันถามว่านายมาทำอะไรที่นี่?

ซูก้า   :  ไปกินข้าวเย็นเป็นเพื่อนฉันหน่อย รีบๆขึ้นรถมาเลย เร็วๆ

เจนนี่  :  ห๊ะ!!!  ที่มาหาฉันถึงหน้าตึกแบบนี้เพราะเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ?

ซูก้า   :  เรื่องแค่นี้ที่ไหน เรื่องปากท้องนี่มันเรื่องสำคัญเลยนะ อีกอย่างเธอไม่มีสิทธิ์จะมาโวยวายใส่ฉันด้วย อย่าลืมว่าเธอมันเป็นเบ๊ของฉันนะยัยจอมหยิ่ง

เจนนี่  :  คำก็เบ๊สองคำก็เบ๊ ชิส์! ฉันรู้แล้วหละน่าไม่ต้องย้ำหรอก!

ซูก้า   :  รู้แล้วก็รีบๆขึ้นรถมาเร็วๆ ฉันหิว!!

เจนนี่  :  หิวก็ไปหาอะไรกินดิ ฉันไปไม่ได้มีซ้อมเต้น

ซูก้า   :  อีกกี่นาที

เจนนี่  :  อะไรอีกกี่นาที?

ซูก้า   :  เธอจะซ้อมเต้นอีกกี่นาที?


ฉันก็งงๆว่ารุ่นพี่ซูก้าเขาจะถามฉันทำไมว่าจะซ้อมอีกกี่นาที แต่ฉันก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปทำแค่เพียงก้มลงมองนาฬิกาที่ข้อมือของตัวเองเพื่อดูเวลา เพราะตารางซ้อมเต้นของพวกเราจะมีเวลากำหนดไว้ชัดเจนว่าต้องซ้อมตั้งแต่กี่โมงถึงกี่โมง นอกซะจากคนที่อยากซ้อมเกินเวลาก็สามารถทำได้อย่างที่ลิซ่าทำมาตลอด 3 วันนั่นแหละค่ะ


เจนนี่  :  ตอนนี้ 16 : 45 นาที อีก 1 ชั่วโมง 15 นาที ฉันต้องซ้อมถึงหกโมงเย็นอ่ะ

ซูก้า   :  อืม~ งั้นเธอก็ไปซ้อมต่อเถอะเดี๋ยวฉันนั่งฟังเพลงรอ

เจนนี่  :  ห๊ะ! เดี๋ยวๆ นี่นายจะบ้าหรอ อีกเป็นชั่วโมงเลยนะ นายจะรอเพื่อ?

ซูก้า   :  ก็ฉันไม่มีเพื่อนนั่งกินข้าว จบมั้ย!! เลิกถามมากได้แล้วรีบๆขึ้นไปซ้อมดิ

เจนนี่  :  ก็ไหนนายบอกว่าหิวไม่ใช่หรอ? หิวก็ไปกินก่อนเลยดิจะมารอฉันทำไมก็ไม่รู้

ซูก้า   :  เลิกถามมากแล้วไปซ้อมเต้นต่อได้เเล้ว บอกว่ารอได้ก็รอได้ดิว่ะ!!

เจนนี่  :  เออ!! งั้นก็ตามใจ


ฉันตอบออกไปเสียงดัง ก่อนจะกลับหลังหันเดินกลับเข้าไปด้านในของตึกอีกครั้ง  ' ประสาท! รู้ว่าต้องรอนานก็ยังจะรอ คนดีๆคงทำแบบนี้ไม่ได้แน่ๆ ' ฉันคิดเมื่อนึกถึงเหตุผลที่รุ่นพี่ซูก้าถ่อมาหาฉันที่หน้าค่ายเพราะแค่จะให้ฉันไปนั่งกินข้าวด้วยแค่นั้นเอง จริงๆสมาชิกในวงของรุ่นพี่ก็มีตั้ง 7 คน ทำไมเขาถึงไม่ชวนเมมเบอร์ไปกินข้าวเป็นเพื่อนสักคนละ หรือทั้ง 6 คนไม่ว่างหมดเลยงั้นหรอ?


เจนนี่       :  เอ่อ.....พี่พนักงานค่ะช่วยไปซื้อแซนวิสกับกาแฟร้อนไปให้ผู้ชายที่อยู่ในรถคันนั้นให้ทีนะคะ นี่ค่ะเงิน เอ่อ...เงินทอนพี่เก็บไว้เลยนะคะ

พนักงาน  :  ได้ครับน้องเจนนี่ ว่าแต่เขาเป็นใครหรอครับ?

เจนนี่       :  อ๋อ~~ เป็น เป็นเพื่อนแถวบ้านค่ะ

พนักงาน  :  ออ~ เป็นเพื่อนนี่เอง งั้นเดี๋ยวพี่จัดการให้นะครับ

เจนนี่       :  ขอบคุณค่ะ




18 : 00 น.


จีซู    :  ฉันไปก่อนนะทุกคนพอดีมีนัด บาย~~

โรเซ่  :  เดี๋ยวสิจีซูออนนี่แล้วรองเท้าแตะกับขวดน้ำของออนนี่นี่ล่ะ

จีซู     :  โอ๊ะ! ลืมไปเลยรีบๆส่งมาเร็วๆเข้า เดี๋ยวฉันต้องรีบกลับไปอาบน้ำแต่งตัวอีก เร็วๆฉันรีบ

ลิซ่า   :  รีบร้อนขนาดนี้คงหนีไม่พ้นเรื่องกินอีกแล้วสินะออนนี่ บอกมาเลยนะนัดทานข้าวกับหนุ่มที่ไหน?

จีซู     :  อย่ามาทำเป็นรู้ดี เอาเวลาไปคิดเรื่องแฟนตัวเองเถอะยัยนัลลาลิซ่า แบร่~~ ไปดีกว่า

เจนนี่  :  เดี๋ยวสิค่ะออนนี่ เดี๋ยว........

โรเซ่   :  เจนนี่ออนนี่มีอะไรหรือเปล่าค่ะ?

เจนนี่  :  เปล่าหรอกโรเซ่ งั้นฉันไปแล้วนะ

โรเซ่   :  ออนนี่จะกลับหอเลยมั้ยฉันจะได้ไปด้วย ลิซ่ากลับกันเถอะ

ลิซ่า   :  เธอกับเจนนี่ออนนี่กลับก่อนเถอะ ฉันขออยู่ซ้อมอีกสักพัก

โรเซ่   :  งั้นเดี๋ยวฉันอยู่เป็นเพื่อนลิซ่าดีกว่า เจนนี่ออนนี่กลับไปเถอะค่ะ

เจนนี่  :  โอเค ก่อนกลับก็อย่าลืมปิดไฟในห้องซ้อมให้เรียบร้อยกันด้วยนะ

ลิซ่า   :  ค่ะออนนี่


ฉันเอ่ยบอกน้องๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องซ้อมเต้นมา  ' ยังไงก็ต้องกลับไปอาบน้ำก่อนสินะ เหม็นเหงื่อตัวเองจะแย่แล้ว ' ฉันคิดก่อนจะก้มดมแขนดมเสื้อของตัวเอง


บ๊อบบี้  :  อ้าว~ เจนนี่กำลังจะกลับหอหรอ?

เจนนี่   :  ใช่ค่ะ แล้วบ๊อบบี้โอปป้าล่ะ?

บ๊อบบี้  :  พอดีแวะเอาข้าวกล่องมาส่งให้ไอ้ฮันบินมันหน่ะ มันเอาแต่หมกตัวแต่งเพลงอยู่ในห้องซ้อมแทบจะทุกวันเลย

เจนนี่   :  แหม~~ขยันจังเลยนะคะ

บ๊อบบี้  :  ตามสไตล์มันนั่นแหละ มีความรักก็แต่งเพลง อกหักก็แต่งเพลง ไม่มีอะไรทำก็ยังแต่งเพลงเลย 555

มิโน     :  ว่าไงสองคนนี้กำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่?


อยู่ๆพี่มิโนก็เดินออกมาจากตรงไหนก็ไม่รู้แล้วเข้ามาถามพวกเรา 2 คนที่กำลังเดินคุยกันลงไปชั้นล่างของตึกอยู่  ' สงสัยพี่มิโนจะไปเรียนวิชานินจามาแหงๆ อยู่ๆก็โผล่มาแบบไม่ให้ซุ้มให้เสียงเลย ' ฉันคิด


บ๊อบบี้  :  คุยเรื่องไอ้ฮันบินครับฮยอง

มิโน     : อืม เออนี่เจนนี่แล้วเพื่อนๆเธอไปไหนหมดล่ะ?

เจนนี่   :  จีซูออนนี่กลับหอไปแล้วค่ะ ส่วนยัยโรเซ่กับยัยลิซ่ายังอยู่ในห้องซ้อม

มิโน     :   แล้วทั้งนี่ 2 จะกลับหอกันยังไง ให้ไปส่งมั้ย?

เจนนี่   :  ไม่เป็นไรค่ะพอดีฉันนัดเพื่อนเอาไว้

บ๊อบบี้  :  ส่วนผมไม่ปฏิเสธครับฮยอง


จากนั้นเราทั้ง 3 คนก็แยกกันไป พี่มิโนกับพี่บ๊อบบี้ก็เดินไปขึ้นรถของพี่มิโนส่วนฉันก็เดินแยกมาที่รถคันหรูของรุ่นพี่ซูก้าที่ยังคงจอดรออยู่ที่เดิม  ' นี่เอาจริงด้วยแฮะ คิดว่าจะทนไม่ไหวขับกลับไปแล้วซะอีก ' ฉันคิด

ทันทีที่ฉันเดินมาถึงยังไม่ทันจะยกมือเคาะกระจกเรียกคนด้านในเลย กระจกฝั่งที่นั่งข้างคนขับก็ถูกเลื่อนเปิดออกมาซะแล้ว


ซูก้า    :  กว่าจะเสด็จออกมาได้นะ มัวแต่เดินคุยกระหนุงกระหนิงกับผู้ชายอยู่นั่นแหละ

เจนนี่   :  กระหนุงกระหนิงบ้านนายสิ ปากหาเรื่อง!!

ซูก้า    :  รีบๆขึ้นรถได้แล้ว หิวข้าวจะตายอยู่แล้วเนี่ย!!

เจนนี่   :  ใครใช้ให้รอ อีกอย่างก็ได้กินแซมวิสรองท้องไปแล้วไม่ใช่หรอ?

ซูก้า    :  แซนวิสอันนิดเดียวมันไม่อิ่มท้องหรอก

เจนนี่   :  เฮ้อ~~ แล้วใครใช้ให้รอละ

ซูก้า    :  ก็จะรอมีปัญหาอะไรมั้ย? แล้วเมื่อไหร่เธอจะขึ้นรถสักทีเนี่ย

เจนนี่   :  ขอฉันกลับไปอาบน้ำที่หอก่อน เหงื่อเต็มตัวขนาดนี้ไปกินข้าวกับนายไม่ได้หรอก

ซูก้า    :  เรื่องมาก!! งั้นก็รีบๆขึ้นมาเร็วๆเดี๋ยวจะไปส่งที่หน้าหอ


แล้วจะให้ฉันทำยังไงได้ละค่ะนอกจากทำตามที่รุ่นพี่ซูก้าต้องการ ฉันก็เลยต้องยอมนั่งรถของเขากลับมาอาบน้ำที่หอแบบเร่งรีบสุดๆเพราะเขาให้เวลาฉันไปอาบน้ำแต่งตัวแค่ 20 นาทีแค่นั้นเอง หน้าเน่อนี่ไม่ต้องตงต้องแต่งมันมากเลยปัดแก้มกับเขียนคิ้วบางๆเท่านั้นก็หมดเวลาแล้ว ' เฮ้อ~~ เมื่อไหร่จะหลุดพ้นกับการเป็นเบ๊ให้หมอนี่สักทีนะ ' ฉันคิด




รุ่นพี่ซูก้าใช้เวลาขับรถเพียงไม่ถึงชั่วโมงรถคันหรูของเขาก็เข้ามาจอดในร้านอาหารหรูร้านหนึ่ง  ' อื้อหือ~~ นี่มันไม่หรูไปหน่อยหรอเนี่ย ' ฉันคิดเมื่อมองดูบรรยากาศภายในร้าน


เจนนี่   :  นี่นายกินตามร้านข้างทางก็ได้ป่ะ

ซูก้า    :  เธอจะบ้าหรอ!! ขืนกินตามร้านทั่วไปแล้วดันมีคนจำเธอกับฉันได้ก็ซวยนะสิ ร้านนี้แหละดีแล้วมีแต่พวกคนมีอันจะกินที่จะเข้าได้ ไม่ต้องกังวลว่าจะมีคนสนใจเราด้วย

เจนนี่   :  จริงๆถ้ามันจะลำบากกลัวว่าคนโน้นคนนี้จะมาเห็นสั่งอาหารมากินที่หอซะก็หมดเรื่อง ไม่เห็นต้องถ่อมารอฉันเป็นชั่วโมงๆเพื่อมากินข้าวแค่มื้อเดียวนี่เลย

ซูก้า    :  เธอนี่มันโคตรขี้บ่นเลยรู้มั้ยเจนนี่

เจนนี่   :  โอ๊ะ!! เมื่อกี้นายเรียกฉันว่าเจนนี่ด้วย ฟังแล้วจั๊กจี้หูพิลึก

ซูก้า    :  เรียกแบบไหนก็เรื่องของฉันเถอะน่า~~ รีบเข้าไปด้านในได้แล้ว!

เจนนี่   :  ค่ะเจ้านาย ชิส์~


ซูก้า    :  ทำไมชักช้าจังเลย เป็นคนหรือเป็นเต่าเนี่ย


รุ่นพี่ซูก้าบ่นออกมาอีกครั้งเมื่อลงจากรถแล้ว เขาคงเห็นว่าฉันเดินช้าเกินไปมั้ง มือหนาของเขายื่นออมมากุมมือของฉันเอาไว้และออกแรงดึงให้ฉันก้าวตามเขาไปไวๆ  ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะขัดขืนเขาได้ยังไงเพราะเขาบีบมือของฉันแน่นมาก เลยต้องปล่อยให้เขาจับมือของฉันไปแบบนี้อย่างช่วยไม่ได้


                  


"  ยุนกิค่ะ  "


ซูก้า   :  อะ...ไอรีน~~


พรึ่บ~


ฉันได้แต่ยืนงงปนตกใจเล็กน้อยที่อยู่ๆรุ่นพี่ซูก้าก็ปล่อยมือของฉันเอาซะดื้อๆเมื่อมีผู้หญิงหน้าตาสวยมากๆคนหนึ่งเดินเข้ามาทักเขา  ' ทำไมถึงเรียกรุ่นพี่ซูก้าว่ายุนกิล่ะ แถมผู้หญิงคนนี้หน้าตาคุ้นมากๆเลย ใครนะ? ' ฉันคิดในใจด้วยความสงสัย


ซูก้า    :  ไอรีนก็มาทานข้าวร้านนี้หรอครับ?

ไอรีน   :  ค่ะยุนกิ แล้วนั่นใช่เจนนี่ BLACKPINK มั้ยค่ะ?

เจนนี่   :  รู้จักฉันด้วยหรอค่ะ ว่าแต่คุณ....

ไอรีน   :  ฉันไอรีน Red Velvet ค่ะ

เจนนี่   :  อ๋อ~~ ถึงว่าหน้าตาคุณคุ้นๆเหมือนฉันจะเคยเห็นที่ไหนมาก่อน ที่แท้ก็รุ่นพี่ไอรีนนี่เอง

ไอรีน   :  ว่าแต่นี่ยุนกิกับน้องเจนนี่.....

ยุนกิ    :  ผมแค่บังเอิญเจอเธอเฉยๆหน่ะเลยชวนมาทานข้าวด้วยกัน พอดีเราเคยร่วมงานกันเลยรู้จักกันหน่ะครับไอรีน

ไอรีน   :  อ๋อ~ งั้นตามสบายนะคะไอรีนไม่กวนยุนกิแล้วดีกว่า

ยุนกิ    :  เดี๋ยวสิครับไอรีน


หมับ!


ฉันกำลังยืนตกใจกับคำพูดของรุ่นพี่ซูก้าที่บอกว่าบังเอิญเจอฉันแล้วชวนมากินข้าว  ' บังเอิญเจองั้นหรอ? นี่นายบอกว่าบังเอิญเจอฉันทั้งๆที่ตัวเองไปนั่งรอฉันที่หน้าตึกเป็นชั่วโมงๆเนี่ยนะ ให้ตายเถอะ '  ฉันคิดอย่างรู้สึกสมเพชตัวเองอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะต้องตกใจอีกครั้งที่เห็นรุ่นพี่ซูก้ายื่นมือออกไปคว้าแขนของรุ่นพี่ไอรีนเอาไว้เมื่อเธอกำลังจะเดินไปอีกทาง


ยุนกิ   :  ไอรีนมาทานข้าวคนเดียวหรอ?

ไอรีน  :  ตอนเเรกก็มา 2 คนค่ะแต่พอดีเขามีธุระด่วนไอรีนเลยต้องทานคนเดียว

ยุนกิ   :  งั้นมาทานกับพวกเราก็ได้นะครับ

ไอรีน  :  มันจะดีหรอค่ะยุนกิ ไอรีนคิดว่ามันคงไม่เหมาะเพราะยุนกิมากับน้องเจนนี่

ยุนกิ   :  ไม่เป็นไรหรอกครับ น้องเขาไม่ว่าอะไรหรอก


'  เอ่อ.... นี่ถามฉันสักคำหรือยัง อะไรคือตอบเองเสร็จสรรพ นี่นายเห็นฉันเป็นแค่อากาศธาตุอย่างงั้นหรอไอ้รุ่นพี่ผีจีน  '  ฉันคิดด้วยความรู้สึกไม่พอใจที่รุ่นพี่ซูก้าทำกับฉันแบบนี้ ฉันเกลียดการที่ต้องเป็นคนไม่มีตัวตนแบบนี้ที่สุด การตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้คือสิ่งที่ฉันไม่ชอบ


ไอรีน   :  งั้นก็ได้ค่ะ





เมื่อพวกเขา 2 คนตกลงกันเสร็จแล้วก็เดินจูงมือกันไปที่โต๊ะด้านในของร้าน ส่วนฉันก็ได้แค่เดินตามพวกเขาเข้าไปอย่างเงียบๆ นั่งทานอาหารแบบเงียบๆ มีเพียงเสียงพูดคุยกันของเขาทั้งสองคนเท่านั้นที่ดังขึ้นเป็นระยะๆตั้งแต่เริ่มทานอาหารจนตอนนี้พวกเราทานอิ่มกันแล้ว


ไอรีน   :  ยุนกิค่ะ งั้นไอรีนขอตัวกลับก่อนนะคะ

ซูก้า    :  ไอรีนกลับยังไงครับ?

ไอรีน   :  แท็กซี่ค่ะ

ซูก้า    :  งั้นเดี๋ยวผมไปส่งดีกว่า

ไอรีน   :  ไม่เป็นไรค่ะหอพักของไอรีนอยู่คนละทางกับหอพักของศิลปิน YG เลย คุณไปส่งน้องเจนนี่เถอะ ไอรีนกลับเองได้

ซูก้า    :  ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมแวะไปส่งไอรีนก่อนแล้วค่อยกลับมาส่งเจนนี่ทีหลังก็ได้

ไอรีน   :  แต่...........

เจนนี่   :  เดี๋ยวฉันนั่งแท็กซี่กลับเองดีกว่านะคะ รุ่นพี่ซูก้าไปส่งรุ่นพี่ไอรีนเถอะ ฉันง่วงและอยากกลับไปพักผ่อนแล้ว

ซูก้า    :  เธอกลับเองได้แน่นะ?

เจนนี่   :  ฉันไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ ทำไมฉันจะกลับเองไม่ได้!!  ( ตะคอกใส่ซูก้าด้วยความไม่พอใจ )

ซูก้า    :  ฉันก็ถามเธอดีๆ จะมาเสียงดังใส่ฉันทำไมละเนี่ย

เจนนี่   :  ก็ฉันอยากกลับหอแล้ว ง่วง!!

ซูก้า    :  งั้นเธอก็กลับดีๆนะถึงหอแล้วไลน์มาบอกฉันด้วย


เขาบอกฉันแค่นั้นแล้วก็เดินจูงมือรุ่นพี่ไอรีนไปขึ้นรถของตัวเองไม่นานรถของเขาก็ขับออกไปจากร้านอาหารแห่งนี้ ฉันได้แต่ยืนมองตามรถคันหรูไปจนลับสายตา ก่อนที่น้ำตาของฉันจะไหลลงมาอาบแก้ม มันไม่ใช่ว่าฉันเสียใจที่รุ่นพี่ซูก้าไปกับรุ่นพี่ไอรีน แต่นี่มันเป็นน้ำตาที่เกิดจากการสมเพชตัวเองของฉัน

                              

' ทำไมฉันถึงพาตัวเองมายืนอยู่ในจุดที่มันน่าสมเพชขนาดนี้ได้นะ ' ฉันคิดก่อนจะเดินออกไปที่ถนนหน้าร้านอาหารและโบกรถแท็กซี่กลับหอทันที




หอพัก  BLACKPINK 


แกร๊ก!!


โรเซ่  :  อ้าวเจนนี่ออนนี่กลับมาแล้วหรอค่ะ แล้วนี่ทำไมตาแดงๆออนนี่ร้องไห้หรอ?

ลิซ่า   :  เจนนี่ออนนี่เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรออนนี่บอกฉันนะฉันจะไปจัดการมัน

เจนนี่  :  เปล่าๆ ฉันแค่เหนื่อยขอตัวไปพักก่อนนะ

โรเซ่   :  ออนนี่ไม่เป็นอะไรแน่นะ?

เจนนี่  :  อืม~


ฉันตอบทั้งสองออกไปแค่นั้น ก่อนจะเดินหายเข้าห้องนอนของตัวเองทันที เพราะตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะคุยกับใครทั้งนั้นแหละ




             ***************     [[     ลิซ่า     ]]     ***************


ลิซ่า   :  เจนนี่ออนนี่ต้องเป็นอะไรแน่ๆเลย ปกติออนนี่ร้องไห้ยากจะตาย

โรเซ่  :  ก็นั่นนะสิ แล้วนี่ออกไปข้างนอกมาด้วยต้องมีใครทำอะไรให้ออนนี่เสียใจแน่ๆเลย อยากรู้จังว่าออนนี่ออกไปไหนมา แล้วไปกับใคร

ลิซ่า   :  ถามตรงๆออนนี่ไม่มีทางบอกแน่ๆ




แกร๊ก!


จีซู    :  นัลลาลิซ่า นัลลาลิซ่า!! แย่แล้ว! แย่แล้ว แฮ่กๆ


ทันทีที่ประตูห้องเปิดออกอีกครั้งก็ปรากฏร่างของพี่จีซูที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในห้องพร้อมกับแหกปากร้องตะโกนเรียกชื่อของฉันดังลั่นห้องเลย


ลิซ่า   :  ออนนี่มีอะไรค่ะ? ใจเย็นๆ ไหนมีอะไรค่ะ

จีซู     :  นัลลาลิซ่าจองกุก จองกุก.....

ลิซ่า   :  จองกุกหรอ? จองกุกเป็นอะไรค่ะออนนี่ จองกุกเป็นอะไร?

จีซู     :  จองกุกกำลังจะแย่แล้ว แฮ่กๆ โอ๊ยน้ำๆ โรเซ่ขอน้ำให้ฉันหน่อย แฮ่กๆ

ลิซ่า   :  ไม่ต้องเดี๋ยวฉันไปเอามาให้เอง


ฉันบอกก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปในครัวเปิดตู้เย็นและหยิบขวดน้ำวิ่งเอามาให้พี่จีซูด้วยความไวแสง เพราะตอนนี้ฉันกำลังร้อนใจมากๆ กลัวว่าจองกุกจะเป็นอะไรไป


จีซู    :  อึก! อึก! ค่อยยังชั่ว~~

ลิซ่า  :  ทีนี้ก็เล่ามาได้แล้วออนนี่ จองกุกเป็นอะไร หมอนั้นเป็นอะไรค่ะออนนี่?

จีซู    :  จองกุกบ้าไปแล้วลิซ่า รุ่นพี่จินบอกว่าหมอนั่นไม่ยอมทำแผลที่หน้าของตัวเอง ข้าวปลาก็ไม่ยอมกินตั้งแต่ที่เกิดเรื่องนี่ก็ 3 วันแล้ว หมอนั่นเอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องไม่ยอมให้ใครเข้าไปดูอาการเขาเลยสักคน แม้แต่ประธานค่ายก็ยังไม่รู้ว่าจะทำยังไงเลย

ลิซ่า  :  ขนาดนั้นเลยหรอออนนี่?

จีซู    :  ก็ใช่นะสิ เธอไม่รู้อะไรว่าเขาเอาแต่โทษตัวเองว่าเขาทำให้เธอผิดหวังอยู่ตลอดเวลาเลยนะ เพราะเธอไปว่าให้จองกุกแบบนั้นนั่นแหละ

ลิซ่า  :  แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่าเขาแรงขนาดนั้น ตอนนั้นฉันแค่โมโห

จีซู    :  ก็เหมือนกันนั่นแหละ

ลิซ่า  :  คงปล่อยไปไม่ได้จริงๆสินะ เฮ้อ~~ ให้ตายเถอะ


ฉันพึมพำออกมาเบาๆ ก่อนจะรีบเดินเข้าห้องนอนจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดที่เหมาะสำหรับจะออกไปข้างนอก จากนั้นจึงเดินกลับออกมาที่ห้องรับแขกที่มีพี่จีซูกับโรเซ่นั่งคุยกันอยู่นี่อีกครั้ง


โรเซ่  :  แล้วนั่นจะไปไหนยัยอึลิซ่า นี่มัน 2 ทุ่มแล้วนะ

ลิซ่า   :  ไปหาจองกุกนะสิถามได้ ป่านนี้ไม่รู้หมอนั่นจะเป็นยังไงบ้าง

จีซู     :  รุ่นพี่จินรอเธออยู่ด้านล่างนะลิซ่า

ลิซ่า   :  รอฉัน?

จีซู     :  รีบๆไปเถอะน่า~~ อย่าถามอะไรมากนักเลย รีบไปดูจองกุกเถอะมีเธอคนเดียวเท่านั้นนะที่จะพูดกับหมอนั่นได้

ลิซ่า   :  ค่ะออนนี่




ไม่นานฉันก็นั่งรถรุ่นพี่จินมาจนถึงหอพักของ BTS ตอนนี้ทุกคนกำลังนั่งรวมตัวกันอยู่ที่ห้องรับแขกแต่เหมือนจะขาดรุ่นพี่ซูก้าไปคน สงสัยคงออกไปข้างนอกมั้ง เมื่อฉันก้าวเท้าเข้าไปข้างในทุกคนต่างก็หันหน้ามามองที่ฉันกันเป็นตาเดียว


วี              :  น้องลิซ่า!

บังพีดีนิม  :  นี่หรอคนที่จะมากล่อมไอ้เด็กดื้อจองกุกนั่นอ่ะ เธอใช่มั้ยที่เป็นแฟนไอ้เด็กดื้อนั่น?

ลิซ่า         :  ค่ะ

บังพีดีนิม  :  งั้นก็ช่วยหน่อยละกัน เฮ้อ~~ ฉันหละเหนื่อยใจจริงๆ ไม่รู้ว่าจะใช้วิธีไหนหลอกเจ้าเด็กนั่นออกจากห้องแล้ว

ลิซ่า          :  ฉันจะลองพยายามดูนะคะ




ก๊อกก๊อก! ก๊อกก๊อก!


แร็ปมอน  :  จองกุกออกมาทานอะไรหน่อย จองกุก!


จองกุก     :  ผมไม่หิว ไม่ต้องมายุ่งกับผมจะไปไหนก็ไปเถอะครับ ผมอยากอยู่คนเดียว  (  พูดอยู่ด้านในห้องนอน  )

บังพีดีนิม  :  ไอ้เด็กดื้อจอน จองกุก ออกมาทำแผลแล้วกินข้าวเดี๋ยวนี้นะ


จองกุก     :  ไม่ครับ  ( ด้านใน )


ลิซ่า         :  ขอฉันลองบ้างดีกว่านะคะ

บังพีดีนิม  :  ฝากด้วยแล้วกันนะ

ลิซ่า         :  ค่ะ


ก๊อกก๊อก! ก๊อกก๊อก!


ลิซ่า      :  กุก กุกได้ยินลิซมั้ย?


จองกุก  :  ลิ....ลิซหรอ? เสียงลิซจริงๆใช่มั้ย?  ( ตะโกนถามออกมาจากในห้องด้วยเสียงสั่นๆ )


ลิซ่า      :  กุกเปิดประตูให้ลิซหน่อยนะ ลิซเป็นห่วงกุกมากนะรู้มั้ย ลิซขอโทษที่ว่ากุกแรงเกินไปแต่จริงๆลิซไม่ได้โกรธกุกเลยนะลิซแค่.......


แกร๊ก!!


พรึ่บ~~
( ประตูถูกเปิดออกก่อนที่จองกุกจะโผลเข้ากอดลิซ่าเอาไว้แน่น )


จองกุก  :  ลิซ ฮือ~~ กุกขอโทษ ขอโทษที่ทำให้ลิซผิดหวัง

ลิซ่า      :  ไม่ ไม่เลยกุก ลิซสิต้องขอโทษกุก กุกไม่ได้ทำให้ลิซผิดหวังเลยนะ

จองกุก  :  จริงนะ?

ลิซ่า      :  จริงดิ หยุดร้องไห้เถอะนะ ไหนขอลิซดูแผลที่หน้าหน่อยได้มั้ย เจ็บมากหรือเปล่า? ให้ลิซทำแผลให้นะคนดี

จองกุก  :  ครับ


          


ฉันเอ่ยถามพร้อมๆกับลูบใบหน้าที่เต็มไปด้วยร่องรอยฟกช้ำของร่างหนาอย่างแผ่วเบา  ' ทำไมถึงไม่ยอมดูแลตัวเองแบบนี้นะจองกุก  ' ฉันคิด


บังพีดีนิม  :  เออให้มันได้อย่างนี้ซิ ไอ้เราก็เป็นห่วงแทบตายมันยังไม่สนใจใยดี พอแฟนมาเรียกแค่คำสองคำมันรีบวิ่งเเจ้นมาเปิดประตูแทบไม่ทัน เจริญเถอะ

จิน           :  แก่แล้วยังขี้น้อยใจอีกนะครับบังพีดีนิม อิอิ

บังพีดีนิม  :  ฉันกลับแล้วดีกว่า ทีหลังถ้ามันดื้อด้านเอาแต่ใจอีกก็ไม่ต้องโทรเรียกฉันหรอกโทรหาแฟนมันโน่นเข้าใจมั้ย?

แร็ปมอน  :  ครับผม ขอโทษนะครับบังพีดีนิมที่รบกวนเวลานอน

เจโฮป      :  น้องลิซ่างั้นพวกพี่ฝากไอ้กุกด้วยแล้วกัน นี่ครับข้าวต้มกับยา

ลิซ่า         :  ได้ค่ะรุ่นพี่เจโฮป


ฉันตอบรับก่อนจะยื่นมือไปรับชามข้าวต้มร้อนๆกับถุงยาเอาไว้ แล้วเดินจูงมือจองกุกเข้ามาในห้องนอนของเขาอีกครั้ง ร่างหนาเดินไปนั่งลงที่ปลายเตียงตรงกลาง ในห้องมี 3 เตียงซึ่งฉันคิดว่าห้องนี้เขาคงจะนอนกับพี่ในวงอีก 2 คนแน่ๆ  ' แล้วตลอดเวลา 3 วันที่นายไม่ยอมเปิดประตูให้ใครเข้ามาในห้องนี้พี่ๆของนายจะไปนอนที่ไหนละเนี่ยจองกุก  '  ฉันคิด


จองกุก   :  ลิซกุกหิวจังเลย ป้อนข้าวกุกหน่อยนะ

ลิซ่า       :  หิวแล้วทำไมถึงอดข้าวตั้ง 3 วัน

จองกุก   :  ก็ตอนนั้นกุกทานอะไรไม่ลงนิ่ กุกเสียใจที่ทำให้ลิซผิดหวัง

ลิซ่า       :  ลิซขอโทษนะที่ต่อว่ากุกแรงเกินไป เรามาดีกันนะ

จองกุก   :  อืม  ขอบคุณนะลิซที่ให้อภัยกุก กุกรักลิซนะ




________________________________________________________________



///     เย้ๆๆ ในที่สุดเขาก็คืนดีกันแล้วค่ะทุกคน จองกุกนี่มันคนติดแฟนที่แท้ทรูเลยว่ามั้ยค่ะ 555 นึกภาพตามแล้วในอนาคตคงหนีไม่พ้นได้เข้าสมาคมคนกลัวเมียแน่ๆเลย ฮิ๊ววว~~~

ว่าแต่ทำไม๊ ทำไมพ่อหลอดไฟนีออนเปล่งแสงของไรท์ถึงเป็นคนแบบนี้ ฮือ~~ ทำกับนินิของไรท์แบบนี้มันน่าจับมาตีก้นซะให้เข็ดเลย สุดท้ายฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ     ///


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

632 ความคิดเห็น

  1. #612 bacon776 (@bacon776) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:14
    เย้~~~ ดีกันเเล้วโว้ยยย!!! ดีใจ~~😍😭
    #612
    0
  2. #299 33aom (@33aom) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 23:40
    เย้ๆๆๆๆลิซกุกกกก ดีกันแล้ว ครั้งนี้อยู่ในห้องกุกด้วย55555 ส่วนเจ้าก้า ถ้ายังไม่ชัดเจน จะลงเรือนัมเจนละนะ เชอะะ
    #299
    0
  3. #298 filmfilmbar (@filmfilmbar) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 23:22
    เจนดึกกี้ฉุ้ๆค้ะออนนี่>< อปป้าากุกกับลิซออนนี่ดีกันแล้วววเย้ๆ^^
    #298
    0
  4. #297 RaineYLovelY (@boruhima) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:20
    ดีใจกับกุกลิซที่เข้าใจกันแล้ว ต่อไปอย่าทะเลาะกันอีกนะ ใจเย็นๆกับ้างเน้อออ

    ส่วนพ่อผีจีนของนุ้งนินิ ทำไมเป็นคนแบบเน้ ทำร้ายจิตใจหนูนินิของเรามากเลย โอ๋ ไม่ร้องนะเจนลูก ฮืออออ
    #297
    0
  5. #296 fresh-- (@fresh--) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:47
    ดีใจๆ คืนดีกันแล้ว
    ทำไมยุนกิทำกับเจนนี่แบบนี้
    #296
    0
  6. #295 jutatipaom (@jutatipaom) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:46
    พี่ยุนกิทำไมทำกับเจนนี่แบบนี้ ฟินกุกลิซจัง
    #295
    0
  7. #294 u520210229 (@u520210229) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:06
    เกลียดอิรุ่นพี่ผีจีนล่ะ คนโลเล
    #294
    0
  8. #293 Sari0704 (@sar912) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 20:27
    เฮ้อ เกลียมัวซะงั้น 555 แต่น่ารักดี ออดอ้อนต่อยาวไป มันก้อจะได้ฟินหน่อยๆ 555 รอค่า มาอัพไวๆน้า อัพทุกวันก้อดีน้าาาาาา
    #293
    0
  9. #292 Thanyathanya Rungsri (@hongyok244444) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 20:10
    เจนนี่เอาคืนเลยย
    #292
    0
  10. #291 Masonget (@Masonget) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 19:53
    ต่อเบยยยย
    #291
    0
  11. #290 150734 (@150734) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 19:50
    นินิ เอาคืนเลยค่ะ ควงพี่มิโนไปเย้ยเลย
    #290
    0
  12. #289 Yisa6208 (@Yisa6208) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 19:41
    ยุนกิคนใจร้าย555 ลิซกุกนี่เค้าดีกันแล้ว วู้ววว จุดพลุจย้า555~
    #289
    0
  13. #288 allymary (@allymary) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 19:37
    พี่ก้าทำอย่างงี้ได้ยังงายยยย รู้ไหมเจนเสียจุยยย หมั่นไส้555ฟินไปหน่อย รอต่าา
    #288
    0
  14. #287 allymary (@allymary) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 19:36
    โล่งอกลิซคืนดีกันแล้วน่ารักกก
    #287
    0
  15. #286 ifzaday (@ifza-only13) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 19:29
    เย้ๆ คืนดีกันแล้ว ><แต่ พี่ยุนกิ ทำไมทำเจนดึกกี้แบบนี้คะ รอนะคะไรท์เตอร์ สู้ๆนะคะ
    #286
    0