รักป่วนใจ ... ( ใคร? คือคนที่ใช่ ) Lizkook / [ จบแล้ว ]

ตอนที่ 34 : จะพาลิซไปไหน?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,278
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    22 พ.ค. 60

ห้องซ้อมเต้น ณ ตึก SBS




          ***************     [[     ลิซ่า     ]]     ***************


แกร๊ก!


ลิซ่า   :  อ้าว! ยังไม่มีใครมาเลยหรอเนี่ย สงสัยเราจะมาไวไปแฮะ~


ฉันพึมพำออกมาเมื่อเห็นว่าห้องซ้อมยังคงเงียบสนิทไร้วี่แววสิ่งมีชีวิตใดๆทั้งสิ้น ยกเว้นฉันแค่คนเดียวเท่านั้นเอง แต่ฉันก็ไม่ได้แปลกใจอะไรหรอกค่ะเพราะฉันมาก่อนเวลาตั้งเกือบชั่วโมงนี่นา  ' ทำไงได้ละก็วันนี้ดันซ้อมเพลงกับเมมเบอร์เสร็จไวนี่นา  '  ฉันคิดถึงเหตุผลที่ทำให้ฉันกับโรเซ่ต้องมาที่ตึก sbs ไวกว่าคนอื่นยังไงละค่ะ


ลิซ่า   :  งั้นซ้อมเต้นก่อนสัก 2 - 3 รอบดีกว่า


ฉันพึมพำบอกกับตัวเอง ก่อนจะเดินไปที่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องซ้อมและลงมือวาดลีลาเท้าไฟของตัวเองอยู่หน้ากระจกทันที เท้าทั้งสองข้างขยับไปตามจังหวะที่ปากของฉันกำลังฮัมเพลงไปด้วยอย่างสอดประสานกันเป็นอย่างดี


แกร๊ก!


เตนล์   :  ไง! ลิซมาไวจังเลยนะ


ควับ!


ลิซ่า     :  เฮ้ย! พี่เตนล์ อ๊ะ!!

เตนล์   :  ลิซ! ระวัง!!


ตุบ!!


ลิซ่า    :  อั๊ค! โอ๊ยย~~ ตาลิซ


ฉันอุทานออกมาด้วยความเจ็บที่ดวงตาข้างซ้ายเมื่อเสียงเรียกจากทางด้านหลังของพี่เตนล์ดังขึ้นกระทันหันจนฉันที่กำลังเต้นเพลินๆอยู่ต้องสะดุดนิ่งค้างในท่าที่ฉันต้องเขย่งปลายเท้าขึ้นพอดี และนั่นเองมันส่งผลให้ฉันทรงตัวบนปลายเท้าตัวเองไม่อยู่จนล้มก้นกระแทกพื้นอยู่นี่ยังไงละค่ะ แต่มันแย่กว่านั้นเพราะตอนล้มลงมือของฉันมันดันไปพลาดฟาดเข้าที่เบ้าตาข้างซ้ายของตัวเองอย่างจังนี่แหละ  '  สงสัยวันนี้เราจะดวงไม่ดีแฮะ คนบ้าอะไรล้มแล้วยังเอามือไปฟาดเบ้าตาตัวเองอีก  '


เตนล์   :  เฮ้ย! ลิซพี่ขอโทษเป็นอะไรมากหรือเปล่า เจ็บตรงไหนไหม?

ลิซ่า    :  พี่เตนล์ลิซไม่เป็นอะไรมากค่ะ แค่เจ็บตาข้างซ้ายนิดหน่อย

เตนล์   :  ไหนให้พี่ดูหน่อย


ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ปฏิเสธออกไปพี่เตนล์ก็รีบเข้ามานั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าของฉัน และเอื้อมมือเข้ามาเชยปลายคางของฉันขึ้นเล็กน้อย มือหนาของพี่เตนล์ค่อยๆเปิดเปลือกตาข้างซ้ายของฉันขึ้นเพื่อสำรวจดูว่าตาของฉันเป็นอะไรหรือเปล่า


                    
  

เตนล์   :  ลิซตาแดงมากเลยอ่ะ ใส่คอนแทคเลนส์อยู่ด้วยนี่นา

ลิซ่า    :  ก็ใช่นะสิค่ะพี่เตนส์ คอนแทคเลนส์ของลิซคงเคลื่อนแล้วมั้งเนี่ย

เตนส์   :  พี่มียาหยอดตาติดกระเป๋ามาด้วย เดี๋ยวพี่ช่วยเอาคอนแทคเลนส์ลิซออกให้ก่อนแล้วจากนั้นลิซต้องหยอดตาสักหน่อยนะ เผื่อจะดีขึ้น

ลิซ่า    :  อือ


ฉันตอบพี่เตนล์อย่างว่าง่าย ก่อนจะขยับหลังไปพิงกับกระจกเอาไว้และเงยหน้าขึ้นเพื่อให้พี่เตนล์เอาคอนแทคเลนส์ออกจากตาของฉันได้สะดวกมากขึ้น


เตนล์    :  เอาคอนแทคเลนส์ออกได้แล้ว ทีนี้ก็เงยหน้าขึ้นอีกนิดนะลิซเดี๋ยวพี่จะหยอดตาให้

ลิซ่า      :  ได้ค่ะพี่เตนล์


ฉันตอบรับและทำตามที่พี่เตนล์บอกอย่างว่าง่ายอีกเช่นเคย มือหนาของพี่เตนส์ยื่นออกมาเปิดเปลือกตาข้างที่เจ็บของฉันขึ้นและกำลังจะหยอดยาหยอดตาลงไปที่ตาของฉัน แต่.......




"   ลลิษา มโนบาล!!!!   "


'  เชี่ย!! เสียงนี่มัน มะ...ไม่จริงน่าาา~~ คงไม่ใช่นายหรอกใช่มั้ยจองกุก!  '  ฉันอุทานออกมาในใจเมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อของตัวเองเสียงดังกังวานมาจากหน้าประตูทางเข้า และนั่นก็ทำให้ฉันต้องขยับตัวเบี่ยงมาข้างๆเพื่อดูเจ้าของเสียงเรียกเมื่อสักครู่เพื่อความแน่ใจว่าเขาจะไม่ใช่คนที่ฉันคิดจริงๆ


ลิซ่า     :  เชี่ย!!  จอ.....จองกุก ซวยแน่ๆ

เตนล์    :  มีอะไรหรือเปล่าลิซหน้าซีดเชียว ว่าแต่พี่ยังไม่ได้หยอดตาให้ลิซเลยนะ

ลิซ่า     :  มะ...ไม่ต้อง ไม่ต้องแล้วค่ะพี่เตนล์ ลิ....ลิซรู้สึกดีขึ้นแล้ว

เตนล์    :  ไม่ได้! ตาลิซยังแดงอยู่เลย มานี่เลยเรา


หมับ!


ไม่ใช่แค่พูดเปล่ามือหนาของพี่เตนล์ยังคว้าเข้าที่ไหล่ของฉันอย่างแรงและออกแรงดึงตัวฉันให้กลับเข้ามาอยู่ด้านหน้าตัวเองเหมือนเดิม จากนั้นก็ใช้มือเชยคางของฉันขึ้นอีกครั้ง คือฉันก็เข้าใจอะนะว่าพี่เตนล์หวังดีกับฉัน แต่....แต่....


จีมิน    :   เฮ้ย!! ไอ้กุกใจเย็นเว้ย!!!



ปึก!!!

ตุบ!!


เตนล์     :  อ๊ะ! อ๊ะ...โอ๊ยยย~~~ อะไรเนี่ย ใครถีบกูว่ะ!

จองกุก   :  กูเอง!

ลิซ่า       :  พี่เตนล์เป็นอะไรมากไหมค่ะ


ฉันตกใจลนลานรีบคลานเข้าไปหาร่างของพี่เตนล์ที่นอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้นด้วยแรงถีบจากฝ่าเท้าของจองกุกนั่นเองค่ะ '  นี่แหละคือสิ่งที่ฉันกำลังกลัว นายนี่มันขี้หึงไม่เข้าเรื่องนะจองกุก  '  ฉันนึกตำหนิจองกุกอยู่ในใจก่อนจะเอื้อมมือเข้าไปประคองร่างของพี่เตนล์ให้ลุกขึ้นมานั่งพิงกระจกหน้าห้องเอาไว้อย่างทุลักทุเล จากนั้นก็หันมาคาดโทษกับร่างหนาที่ยืนมองพวกเราอยู่ด้วยสายตาที่ฉันเองก็เสียวสันหลังวูบเช่นกัน


ลิซ่า      :  จอ....จองกุก ทำแบบนี้ทำไม?

เตนล์    :  จองกุกหรอ? แล้วนี่นายจะมาถีบฉันทำไมเนี่ย ฉันไปทำอะไรให้นายตอนไหน?

จองกุก  :  กุกจะทำยิ่งกว่านี้อีกถ้าลิซไม่ปล่อยมือออกจากไหล่ไอ้เตี้ยหน้าหล่อนี่!!!


พรึ่บ~~


ฉันรีบชักมือของตัวเองออกจากไหล่ของพี่เตนล์ทันทีเมื่อได้ยินเสียงเอ่ยบอกแกมขู่บังคับของจองกุกดังขึ้น พี่เตนส์ที่นั่งพิงอยู่กับกระจกเพราะยังจุกที่โดนจองกุกถีบอยู่ก็ได้แต่มองหน้าฉันด้วยความงงๆ พี่เขาคงจะสงสัยที่เห็นฉันทำตามที่จองกุกบอกง่ายๆมั้งค่ะ


เตนล์    :  ลิซกลัวมันหรอ? แล้วทำไมนายต้องมาออกคำสั่งกับลิซด้วย?

ลิซ่า      :  พี่เตนล์พอเถอะค่ะ คือ........

จองกุก  :  บอกมันไปสิลิซ ว่าทำไมกุกถึงออกคำสังกับลิซได้

ลิซ่า      :  กุกพอสักทีได้มั้ย แล้วกุกก็ขอโทษพี่เตนล์เดี๋ยวนี้เลยนะ

จองกุก  :  ทำไมกุกต้องขอโทษ!!

ลิซ่า      :  ก็กุกถีบพี่เตนล์อ่ะ

จองกุก  :  ก็แล้วมันความผิดกุกหรอ? ไม่ใช่เพราะลิซกับไอ้เหี้ยนี่หรอกหรอที่ผิดอ่ะ

ลิซ่า      :   ลิซผิดอะไร?

จองกุก  :  ผิดที่ลิซมีกุกอยู่แล้วทั้งคนยังไปจูบกับไอ้เหี้ยนี่อีกยังไงล่ะ ลิซเห็นกุกเป็นควายหรอถึงคิดจะสวมเขาให้กุกแบบนี้อ่ะ!!!

ลิซ่า      :  ห๊ะ!! จะ....จูบ นายเอาอะไรมาพูด

เตนล์     :  พูดบ้าอะไรของนายว่ะ

จองกุก  :  ยังจะปฏิเสธอีกหรอ ก็กุกเห็นตำตาไม่เชื่อก็ถามจีมินฮยองดูก็ได้ ใช่มั้ยจีมินฮยอง

จีมิน      :  เอ่อ.....กู....กูไม่รู้เว้ย!

จองกุก  :  อ้าว! ฮยองก็ตอนเข้ามาเราเห็นว่าไอ้บ้านี่มันกำลังจูบลิซอยู่ไม่ใช่หรอ ที่หน้ากระจกนั่นอ่ะ

จีมิน      :  อาจจะไม่ใช่ก็ได้เว้ยไอ้กุก ก็เราเห็นจากด้านหลังนี่นา มันอาจจะไม่ใช่อย่างที่มึงคิดก็ได้!

ลิซ่า      :  นี่กุกคิดว่าลิซกำลังจูบกับพี่เตนล์อยู่จริงๆหรอ? คิดแบบนั้นจริงอ่ะ

จองกุก  :  ก็กุกเห็นแบบนั้น

เตนล์     :  เฮ้ย! นายกำลังเข้าใจผิด ฉันแค่กำลัง........

ลิซ่า      :  ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้นแหละพี่เตนล์ ถ้าเขาจะคิดแบบนั้นก็ปล่อยเขาไปเถอะ ในสายตาของเขาลิซคงจะแย่มากเลยมั้ง เขาคงเห็นลิซเป็นผู้หญิงที่ไม่มีคุณค่าที่เที่ยวไปจูบใครต่อใครมั่วไปหมด


ฉันต่อว่าร่างสูงตรงหน้าด้วยความโกรธปนน้อยใจที่เขาคิดว่าฉันจะทำเรื่องทุเรศๆ แบบนั้นกับพี่เตนล์ ฉันรู้ว่าเขาหึงหรือเข้าใจผิดแต่มันก็อดที่จะน้อยใจไม่ได้นี่นา อย่างน้อยเขาควรถามฉันก่อนสิว่าสิ่งที่เขาเห็นมันจริงหรือเปล่า ไม่ใช่มาใช้กำลังตัดสินทุกอย่างและคิดไปเองแบบนี้


เตนล์     :  ไม่เอาดิลิซ อย่าร้องไห้นะ

ลิซ่า       :  ทำไมลิซต้องร้องด้วย ฮึก ฮือ~~

จองกุก   :  ลิซ~~~


เสียงเอ่ยเรียกเบาหวิวของจองกุกบ่งบอกได้ว่าเขากำลังตกใจจนทำอะไรไม่ถูกที่เห็นฉันสะอื้นร้องไห้ออกมา ก็มันอดไม่ได้นี่นา ฉันกับเขาไม่เจอกันตั้งเกือบเดือน เสียงก็ไม่ได้ยิน แล้วพอมาเจอกันในรอบหลายสัปดาห์เขาก็ดันมากล่าวหาฉันเสียๆหายๆแบบนี้อีก  ' นายมันใจร้ายจองกุก นายมันเป็นคนใจร้าย  '


จีมิน      :  ไอ้กุกมึงทำน้องเขาร้องไห้แล้วเนี่ย มึงนี่มันจริงๆเลย

จองกุก  :  ลิซ~~ คือกุก.....

ลิซ่า      :  ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นแหละ ฉันไม่อยากฟังคนไม่มีเหตุผลแบบนาย!!

จองกุก  :  อะไรคือไม่มีเหตุผล ที่กุกทำมันไม่มีเหตุผลตรงไหนว่ะลิซ!!!


' นั่นไง ไม่ทันไรก็มาขึ้นเสียงใส่ฉันแล้ว นายนี่มันจริงๆเลย ' ฉันคิดด้วยความเหนื่อยหน่ายใจในความเจ้าอารมณ์ของจองกุก ขนาดฉันน้ำตาซึมขนาดนี้แล้วเขายังจะมาตวาดเสียงดังใส่หน้าฉันอีก


ลิซ่า     :  ก็ทุกตรงนั่นแหละ ชอบใช้อารมณ์ตัดสินปัญหา กล่าวหาคนอื่นเขาไปทั่ว ฉันไม่อยากคุยกับนายแล้ว!!


ฉันยืนขึ้นตะคอกกลับอีกฝ่ายไปบ้าง ให้เขารู้ซะบ้างว่าฉันเป็นแฟนไม่ใช่คนคอยรองรับอารมณ์โกรธ ไม่พอใจ หรือหึงหวงของเขา  '  นายมันก็เหมือนเด็กเอาแต่ใจคนหนึ่งเท่านั้นเองจองกุก  '  ฉันคิดก่อนจะสะบัดหน้าหนีอีกฝ่ายและเตรียมจะเดินหนีเขาออกไปจากห้องนี้ แต่มือหนาของเขาก็เอื้อมมาคว้าข้อมือของฉันเอาไว้ก่อน


ลิซ่า      :  ปล่อย! ลิซไม่อยากคุยกับคนไม่มีเหตุผล

จองกุก  :  เหตุผลของกุกก็คือรักปะว่ะ เพราะกุกรักลิซมากไงกุกถึงได้โกรธถึงได้หึงหวงลิซมากขนาดนี้ ได้ยินหรือยังว่าเพราะกุกรักลิซ!! 


              




จีมิน     :  เช็ด!! ไอ้นี่มันร้ายไม่เบาเว้ย

เตนล์   :  อะไรกันว่ะเนี่ย งงไปหมดแล้ว




จองกุก  :  นี่แหละคือเหตุผลของกุก ถ้ากุกไม่รักลิซกุกก็ไม่แคร์ไม่สนใจว่าลิซจะไปยุ่งกับใครหรอก แต่เพราะลิซเป็นแฟนของกุก กุกหวงเข้าใจบ้างดิ คนมันหึงมันหวงมันรักอ่ะเข้าใจมั้ย!!!

ลิซ่า      :  มะ...ไม่เข้าใจ ถ้ารักลิซก็ต้องเชื่อใจลิซด้วยสิ

จองกุก  :  ไอ้เชื่อใจมันก็เชื่อใจอยู่หรอก แต่พอมาเห็นภาพบาดตาแบบเมื่อกี้มันก็อดจะโมโหหึงขึ้นมาไม่ได้นี่นา ก็คนมันหึงอ่ะ มันหึง!!!!

ลิซ่า      :  นิสัยเหมือนเด็กไม่รู้จักโต ไม่พอใจอะไรก็ต้อ............อือ~~ อือ~~


ฉันได้แต่ร้องอืออึงอยู่ในลำคอเมื่อริมฝีปากหนาของจองกุกทาบทับลงมาบดขยี้ริมฝีปากนุ่มของฉันแบบไม่ทันได้ตั้งตัว เขาออกแรงบดขยี้ริมฝีปากของตัวเองลงมาแรงมากๆ จนฉันต้องเผยอเปิดปากของตัวเองออกเมื่อทนแรงเจ็บไม่ไหวและนั่นก็เท่ากับว่าฉันได้เปิดโอกาสให้ลิ้นสากของเขาหลุดเข้ามาในโพรงปากของฉันจนได้

ลิ้นหนาของเขายังคงทำหน้าที่ของมันได้ดีเสมอ ออกจะดีเกินไปซะด้วยซ้ำเมื่อเขาไล่วนลิ้นของตัวเองไปจนทั่วโพรงปากของฉันทั้งดูดดึงลิ้นเล็กและตักตวงรสหวานจากโพรงปากของฉันอย่างกระหายโดยไม่มีทีท่าว่าเขาจะพอใจสักที เขายืนตักตวงความหอมหวานจากโพรงปากของฉันอยู่นาน นานจนฉันเริ่มจะยืนไม่อยู่ แข้งขามันรู้สึกไม่มีแรงขึ้นมาซะดื้อๆ จนต้องยกแขนทั้งสองข้างของตัวเองขึ้นโอบรอบคอของเขาเอาไว้ เขาเองก็เหมือนจะรู้ว่าฉันแทบจะยืนไม่อยู่อยู่แล้ว เขาจึงกอดรัดเอวของฉันแน่นขึ้น


ปึก~ ปึก~ ปึก~


กำปั้นน้อยๆของฉันระรัวใส่หลังของเขาอย่างรีบร้อน เมื่อรู้สึกว่าตัวเองแทบจะหมดอากาศหายใจอยู่แล้ว ก็เขาเล่นจูบฉันไม่หยุดเลยแล้วฉันจะเอาเวลาที่ไหนไปสูดหายใจแค่แรงจะยืนกับพื้นก็แทบจะไม่มีแล้ว ฉันทุบหลังของเขาอยู่สักพักริมฝีปากหนาก็หยุดชะงักและค่อยๆผละออกจากริมฝีปากนุ่มนิ่มของฉันอย่างอ้อยอิ่ง


ลิซ่า       :  แฮ่ก! แฮ่ก! แฮ่ก!

จองกุก   :  เด็กที่ไหนจะทำลิซอ่อนระทวยได้ขนาดนี้กันละ


เสียงกระซิบแหบพร่าของอีกฝ่ายทำเอาฉันทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว ปากที่กำลังหอบหายใจอยู่เมื่อสักครู่ก็ต้องเม้มเป็นเส้นตรงทันทีเพราะฉันประหม่าจนทำอะไรไม่ถูกกับคำพูดเมื่อสักครู่ของจองกุก หน้าของฉันเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆเมื่อรู้สึกเขินอายขึ้นมา จนฉันต้องก้มหน้าซุกอยู่กับแผลงอกกำยำของเขาไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาด้วยซ้ำ  '  ว่าแต่ฉันลืมอะไรไปหรือเปล่านะ  '




จีมิน    :  บางทีกูก็ไม่เข้าใจตัวเองว่ากูจะมายืนทำบ้าอะไรอยู่ตรงนี้ว่ะ

เตนล์   :  นี่ทั้ง 2 คนเป็นอะไรกัน แล้วเมื่อกี้นี่คือจูบกันใช่มั้ย พี่ไม่ได้ตาฝาดไปใช่มั้ยลิซ นี่น้องสาวพี่มีแฟนแล้วหรอ?


   



พรึ่บ~~


ฉันรีบเด้งตัวออกจากอ้อมกอดของจองกุกทันทีที่ได้ยินเสียงของรุ่นพี่จีมินและพี่เตนล์ดังขึ้น  '  ก็ว่าแล้วเชียวเหมือนลืมอะไร ที่แท้ก็ลืมว่าในห้องไม่ได้มีแค่เรากับจองกุกนี่นา บ้าเอ๊ย!! จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนละเนี่ย  ' ฉันคิดด้วยความอับอายอย่างหนัก มันน่าอายจริงๆนะคะ


จองกุก  :  เอาหละทีนี้ก็อธิบายกับกุกมาเดี๋ยวนี้ว่าไอ้เตี้ยหน้าหล่อคนนั้นมันเป็นใคร?

ลิซ่า       :  ห๊ะ!!


'  คนบ้าอะไรปรับอารมณ์ตัวเองเร็วชะมัด ตอนแรกก็โมโหไม่พอใจ เมื่อกี้ก็ทำหน้ายิ้มกรุ้มกริ่ม พอมาตอนนี้ก็ปรับมานิ่งขรึมอีกแล้ว   '  ฉันคิดเมื่อเห็นจองกุกยืนจ้องหน้าฉันและชี้นิ้วไปที่พี่เตนล์ที่ยังคงนั่งอยู่ที่หน้ากระจกที่เดิม


จองกุก   :  ว่าไงลิซ ไอ้เตี้ยหน้าหล่อนี่มันคือใคร ทำไมต้องมาเกาะแกะกับลิซด้วย!

เตนล์      :  ขอโทษแล้วกันนะที่ฉันมันดันเตี้ย! แต่ก็ยังดีที่นายยังมองเห็นความหล่อของฉันบ้าง

จองกุก    :  ไม่ได้พูดด้วยไม่ต้องตอบ!!

ลิซ่า        :  จองกุก! พูดจาดีๆหน่........


แกร๊ก!


ครูสอนเต้น  :  หวัดดีทุกคนวันนี้มากันเร็วดีนี่นา เอ่อ....ครูพูดอะไรผิดหรือเปล่า ทำไมถึงจ้องครูกันเป็นตาเดียวขนาดนี้

ลิซ่า            :  เอ่อ....ปะ...เปล่าค่ะครูคือพวกเราแค่ตกใจที่อยู่ๆครูก็เปิดประตูเข้ามานะค่ะ แฮร่ๆๆ


ฉันรีบเอ่ยบอกความจริงออกไปเมื่อเห็นท่าทางของครูสอนเต้นดูจะแปลกใจที่พวกเราต่างก็หันมาจ้องหน้าของเธอโดยไม่ได้นัดหมายขนาดนี้ ก็มันตกใจจริงๆนั่นแหละค่ะ มันเลยช่วยไม่ได้ที่พวกเราจะหันไปจ้องหน้าครูเพราะอยู่ดีๆเธอก็เดินเข้ามาและเอ่ยทักทายเสียงดังเองนี่นา


ครูสอนเต้น  :  แล้วนี่จองกุก bts ไม่ใช่หรอ? มาทำอะไรที่นี่เธอไม่ได้มีรายชื่อนี่นา

จองกุก        :  ผมมาเฝ้าใครบางคนแถวนี้แหละครับ

ครูสอนเต้น  :  เฝ้าใคร?

ลิซ่า            :  555 เขามาเฝ้ารุ่นพี่จีมินค่ะครู 555

ครูสอนเต้น  :  อ๋อหรอ~~ ว่าแต่จะหัวเราะทำไมนักหนาเนี่ยยัยลิซ่าจอมแสบ ดูมีพิรุธนะเราอ่ะ

ลิซ่า            :  เปล๊า~~ ไม่มี๊~~

จีมิน            :  เสียงสูงหนักมาก อิอิ

ครูสอนเต้น  :  แหนะ! มีอะไรที่ครูต้องรู้มั้ยยัยตัวแสบ?

ลิซ่า            :  ไม่มีอะไรค่ะ

ครูสอนเต้น  :  อ่ะ! อ่ะ! ไม่มีก็ไม่มี งั้นก็ไปเตรียมตัวกันได้แล้ว เดี๋ยวคนอื่นๆก็คงทยอยมาแล้วหละ


สิ้นเสียงคำพูดของครูสอนเต้นวัยกลางคนพวกเราทุกคนต่างก็แยกย้ายกันไปทำสมาธิมุมใครมุมมัน ฉันเองก็เช่นกันแต่จะให้ฉันมีสมาธิได้ยังไงในเมื่อจองกุกเล่นมองจ้องฉันเขม็งอยู่แบบนี้ ถึงเขาจะไม่ได้เดินตามฉันแต่เขาก็เอาแต่นั่งจ้องฉันอยู่ข้างๆรุ่นพี่จีมินแบบไม่ให้คลาดสายตากันเลยทีเดียว  '  ไม่รู้จะมองอะไรนักหนา  '  ฉันคิด ก่อนจะต้องลุกไปรวมตัวกับคนอื่นๆที่กลางห้องซ้อมเมื่อทุกคนมาพร้อมกันแล้ว




ครูสอนเต้น  :  เอ้า 1 2 3  ก้าวซ้าย ดี ดี มือๆ หยุด!!


กึก!


สิ้นเสียงตะโกนบอกให้หยุดของครูสอนเต้นพวกเราทุกคนต่างก็ต้องหยุดกึกไปตามๆกัน ก็เพราะเวลาเอาจริงครูสอนเต้นที่น่ารักร่าเริงคนเดิมคนนี้จะกลายเป็นอีกคนเลยนะสิค่ะ เธอจะโหดเอามากๆเมื่อเข้าโหมดจริงจัง น้ำเสียงของเธอชั่งดูน่าเกรงขามมากจริงๆ


ครูสอนเต้น  :  ลิซ่าเธอยกมือช้ากว่าเพื่อนๆอีกแล้วนะ วันนี้ 3 รอบแล้ว!

ลิซ่า            :  ขะ...ขอโทษค่ะคุณครู

ครูสอนเต้น  :  วันนี้ดูเธอไม่มีสมาธิเลยนะ ปกติไม่เป็นแบบนี้นี่นา


'  หนูจะไปเอาสมาธิมาจากไหนล่ะค่ะครูขา ก็ไอ้บ้าจองกุกเอาแต่นั่งจ้องหนูอยู่แบบนี้เนี่ย  ' ฉันเอ่ยตอบสาเหตุที่วันนี้ฉันไม่มีสมาธิกับครูสอนเต้นอยู่ในใจ ก่อนจะหันไปถลึงตาใส่จองกุกที่นั่งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อยู่ที่เดิม


ครูสอนเต้น  :  ครูว่าวันนี้เธอพอแค่นี้ก่อนเถอะ อยู่ไปก็มีแต่จะทำให้เพื่อนๆช้าไปด้วย ไปทำสมาธิก่อนไป

ลิซ่า            :  ค่ะคุณครู เอ่อ....ขอโทษทุกคนด้วยนะที่ทำให้เสียเวลา ขอโทษค่ะ


ฉันรีบเอ่ยขอโทษเพื่อนๆ พี่ๆที่ต้องเสียเวลาไปเพราะฉันด้วยความรู้สึกผิด ก่อนจะลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วเดินก้มหน้าก้มตาออกจากห้องซ้อมมาแบบเซ็งๆ




ลิซ่า     :  เพราะนายคนเดียวเลยจองกุก


ฉันพึมพำออกมาเบาๆถึงตัวต้นเหตุที่ทำให้ฉันต้องเป็นแบบนี้  ' เฮ้อ~~ งั้นวันนี้แวะไปดูยัยอึโรเซ่ซ้อมร้องเพลงดีกว่า ไหนๆก็โดนไล่ออกจากห้องซ้อมมาแล้วนี่นา  '  ฉันคิด ก่อนจะเดินตรงไปที่ห้องล็อคเกอร์เพื่อไปเอากระเป๋าสัมภาระของตัวเอง


แกร๊ก!


เสียงประตูห้องที่ฉันพึ่งเดินออกมาดังขึ้นอีกครั้ง ฉันจึงรีบหันกลับไปดูก่อนจะเจอกับร่างหนาของจองกุกนั่นเองที่เปิดประตูตามออกมา  '  จะออกมาทำไมอีกเนี่ย ไม่ใช่ว่านายจะมาตามฉันหรอกนะจองกุก  '  ฉันคิดก่อนจะรีบวิ่งหนีออกมาจากบริเวณทางเดินด้วยความเร็วแสง




ห้องล็อคเกอร์เก็บของ


ลิซ่า    :  แฮ่ก! แฮ่ก! หวังว่าจองกุกจะไม่ทันเห็นฉันนะ แฮ่ก! แฮ่ก!


ฉันยืนหอบลิ้นห้อยอยู่ที่หน้าตู้ล็อคเกอร์ของตัวเองด้วยความเหนื่อย ก็เพราะต้องรีบวิ่งหนีจองกุกมานะสิค่ะ ฉันยังไม่อยากจะเผชิญหน้ากับหมอนั่นตอนนี้อ่ะ  ' ว่าแล้วก็รีบเก็บของไปหายัยอึโรเซ่ดีกว่า '  ฉันคิด ก่อนจะเปิดประตูตู้ล็อกเกอร์ของตัวเองออกเพื่อหวังจะหยิบเอากระเป๋าของตัวเองด้านในแต่........



ปัง!!!


ลิซ่า    :  อ๊ายยยย~~~


ฉันกรีดร้องลั่นด้วยความตกใจเมื่อมีมือหนาของใครสักคนเอื้อมมาคร่อมร่างของฉันเอาไว้จากทางด้านหลัง แถมเขายังใช้มือตบปิดประตูตู้ล็อกเกอร์ที่ฉันเปิดออกเมื้อกี้ซะเสียงดังลั่นห้องเลยด้วย  ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคือใคร ว่าแต่ทำไมหมอนี่เข้ามาในห้องล็อกเกอร์ได้เงียบกริบขนาดนี้ละเนี่ย  ' ชาติก่อนเคยเกิดเป็นนักย่องเบาหรือไงนะ มาซะเงียบกริบเลย  '


           


จองกุก  :  จะไปไหน?

ลิซ่า      :  ลิซกำลังจะ....จะไปหาโรเซ่ กุ...กุกมีอะไรหรือเปล่า แฮร่ๆๆ 


ฉันรีบหันกลับมาเผชิญหน้ากับร่างหนาที่ยืนคร่อมร่างฉันอยู่อย่างหวาดๆ แต่จะทำยังไงได้ถ้าเขาเกิดโมโหขึ้นมาอีกฉันต้องซวยแน่ๆ ฉันเลยต้องทำเป็นฝืนยิ้มและหัวเราะแห้งๆส่งไปให้เขาแบบนี้ไงล่ะ


จองกุก  :  ไปไม่ได้เรายังคุยกันไม่จบ ต้องเคลียร์กันให้รู้เรื่องก่อน

ลิซ่า      :  เรื่องอะไร?

จองกุก  :  ลิซยังไม่ได้ตอบกุกเลย ว่าไอ้เตี้ยหน้าหล่อคนนั้นมันเป็นใคร ทำไมลิซถึงดูสนิทกับมันขนาดนั้น

ลิซ่า      :  พี่เตนล์อะนะ พี่เขาเป็นรุ่นพี่ที่เป็นคนไทยเหมือนกับลิซ เราสนิทกันมานานแล้วนะ สนิทกันมาก่อนที่ลิซจะรู้จักกับกุกอีก

จองกุก  :  ว่าไงนะ นี่ลิซกำลังจะบอกว่ากุกมาทีหลังไอ้หมอนั่นงั้นหรอ? ตั้งใจจะบอกแบบนี้ใช่มั้ย

ลิซ่า      :  เฮ้ย! กุกกำลังคิดไปไหนอีกเนี่ย ลิซแค่จะบอกว่าลิซกับพี่เตนล์เราสนิทกันในฐานะพี่ชายน้องสาวมานานมากแล้วแค่นั้นเอง

จองกุก  :  แล้วทำไมต้องตัวติดกันตลอดเลย ทุกวันเลยด้วย!

ลิซ่า      :  กุกรู้ได้ไงว่าลิซกับพี่เตนล์ตัวติดกันทุกวัน?

จองกุก  :  รู้ก็แล้วกันน่าาา~~~

ลิซ่า      :  บอกมาเลยนะใครไปฟ้อง ยูคยอมใช่มั้ย?

จองกุก  :  ใครก็ชั่งเถอะ แต่ถึงยังไงกุกก็ไม่พอใจที่ลิซใกล้ชิดกับไอ้เตนล์ฮยองนั่นเหมือนเดิมนั่นแหละ

ลิซ่า      :  แล้วจะให้ลิซทำยังไง?

จองกุก  :  ไม่ต้องทำอะไร แค่ยืนเฉยๆเดี๋ยวกุกทำเอง

ลิซ่า      :  ว๊ายย~~~ กุก อือ~~


ฉันกรี๊ดออกมาเบาๆเมื่ออยู่ๆร่างหนาของจองกุกก็โถมเข้ามาเบียดฉันจนหลังของฉันชนเข้ากับตู้ล็อคเกอร์ด้านหลัง จากนั้นเขาก็ก้มลงมาประกบปากจูบฉันอย่างเอาแต่ใจ  '  อีกแล้วหรอ? '  ฉันคิดในใจเมื่อรู้ชะตากรรมของตัวเองดีว่าคงจะต้องเสียจูบให้กับจองกุกอีกแน่ๆ

ริมฝีปากหนาบดขยี้ริมฝีปากของฉันอย่างแรงเหมือนกับว่าเขาจงใจที่จะลงโทษฉันด้วยจูบหนักๆของตัวเอง ฟันคมของเขาขบกัดที่ริมฝีปากล่างของฉันเป็นระยะๆอย่างจงใจ  ' คิดว่าตัวเองทำได้คนเดียวหรือไงจองกุก  '  ฉันคิด ก่อนจะเผยอปากออกและงับลงไปที่ริมฝีปากบนของเขาเหมือนกับที่เขาทำกับฉันเหมือนกัน


จองกุก   :  อือ~~  นี่เอาคืนกุกหรอ? แบบนี้ต้องเจอจัดหนักสักหน่อย

ลิซ่า       :  อ๊ะ!  ไม่เอาแล้ว พอแล้ว อือ~~ กุก


ฉันเอ่ยห้ามก่อนจะต้องเผลอครางเรียกชื่ออีกฝ่ายออกมาด้วยเสียงเบาหวิว เมื่อริมฝีปากหนาของเขาตรงเข้างับที่ซอกคอของฉันก่อนจะทั้งดูดทั้งเลียไปจนทั่วซอกคอของฉัน  '  ความรู้สึกแบบนี้ เหมือนกับวันที่ห้องคาราโอเกะเลย  ' ฉันคิดเมื่อรู้สึกหวิวๆกับสัมผัสที่จองกุกกำลังมอบให้ มันรู้สึกหวิวๆ มึนๆ โล่งๆไปหมด ในหัวของฉันมันขาวโพลนไปหมดแล้วตอนนี้


ลิซ่า    :  กุ....กุกนั่นไม่ได้นะ อ๊ะ! กุก~~~


ฉันสะดุ้งรู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อมือหนาทั้งสองข้างของจองกุกล้วงเข้าไปในเสื้อของฉันและบีบเคล้นหน้าอกหน้าใจของฉันไปมา ก่อนที่เขาจะทำในสิ่งที่ฉันไม่คาดคิด


ลิซ่า   :  กุกอย่า~ ที่นี่มัน อือ~~


ฉันเกร็งจนพูดไม่ออกเมื่อริมฝีปากหนาของเขาพุ่งตรงเข้าจู่โจมที่เนินอกขาวเนียนของฉันแบบไม่ทันได้ตั้งตัว เสื้อยืดตัวโคร่งของฉันถูกเขาถลกขึ้นจนมันร่นไปกองกันอยู่ที่คอของฉันโดยมีมือหนาของเขากอบกำมันเอาไว้เพื่อกันว่ามันจะร่นลง ร่างของฉันผวาทุกครั้งที่ริมฝีปากของเขาประทับลงมาที่บริเวณเนินอกของฉัน แม้แต่แรงจะยืนตอนนี้ฉันยังไม่มีเลย  ' นี่มันมากเกินไปจองกุก ถ้านายจะลงโทษแบบนี้ฉันต้องทรมานตายแน่ๆ '  ฉันคิด


จองกุก  :  ลิซรักกุกหรือเปล่า?

ลิซ่า      :  ระ...รักสิ ลิซรักกุก


                 


ฉันตอบจองกุกออกไปด้วยเสียงสั่นๆ เพราะสัมผัสที่เขาพึ่งมอบให้มันยังคงทำให้ฉันตั้งตัวไม่ทัน รู้ตัวอีกทีเขาก็อุ้มร่างของฉันขึ้นพาดบ่าตัวเองด้วยแขนข้างเดียว จากนั้นก็ใช้มืออีกข้างล้วงไปหยิบกระเป๋าของฉันในตู้ล็อคเกอร์และแบกร่างของฉันที่ยังมึนๆ เอ๋อๆอยู่เดินออกจากห้องเก็บสัมภาระและเดินลงไปทางบันไดหนีไฟทันที




ลิซ่า      :  นี่กุกจะพาลิซไปไหน? ลิซจะไปหาโรเซ่


ฉันรู้สึกตัวสะดุ้งเอ่ยถามเขาขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเขายัดร่างของฉันลงที่เบาะรถคันหรูที่คุ้นตา   '  ถ้าจำไม่ผิดนี่มันรถของยูคยอมนี่นา  ' ฉันคิดเมื่อรู้สึกว่าฉันเคยนั่งรถคันนี้มาแล้ว


จองกุก  :  พาไปหาที่ที่ลงโทษได้สะดวกๆหน่อย

ลิซ่า      :  ลงโทษ? ยังไม่พออีกหรอ กุกลงโทษลิซไปเยอะแล้วนะ

จองกุก  :  นั่นแค่เรื่องเดียว ยังมีอีกหลายเรื่องที่กุกจะต้องจัดการกับแมวดื้อแบบลิซ



'   มะ....ม่ายยยยย! ฉันจะโดนอะไรอีกละเนี่ย ม่ายน๊าาาา~~  '  ฉันกรีดร้องอยู่ในใจด้วยความหวาดหวั่นเมื่อล้อทั้งสี่ของเจ้ารถคันหรูออกสตาร์ทวิ่งด้วยความเร็วสูงไปตามท้องถนนโล่งเบื้องหน้า




______________________________________________________


///     อ๊ากกกกก~~~ กาตุ่ยมันร้าย มาตามลุ้นกันต่อนะค่ะว่าที่จองกุกพูดมันหมายความว่ายังไง แล้วนี้จะพาแมวลิซไปไหน บอกก่อนว่านี่แค่จิ๊บๆอย่าพึ่งเลือดพุ่งกันก่อนเด้อจร้า เพราะตอนต่อไปอาจจะเลือดหมดตัวกันเลยทีเดียว 555  มารอติดตามลุ้นตอนต่อไปกันด้วยนะคะ     ///

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

632 ความคิดเห็น

  1. #605 bacon776 (@bacon776) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:24
    อ้ากกกกก ฟินนนน กระตุ่ยเเกมันร้ายย >\\\\\\\<
    #605
    0
  2. #219 c h a l e n g e (@chalenge) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 23:48
    อร้ากกก อยากอ่านต่ออ่ะะ อรั้ยยยย>\\<
    #219
    0
  3. #218 Aing21721 (@Aing21721) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 23:21
    ฟินจ้า😊😊😊
    #218
    0
  4. #217 Kanokpun (@Kanokpun) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 22:05
    กรี๊ดดดดด รีบมาต่อนะคะ ><
    #217
    0
  5. #216 Asi_Lice (@Asizi) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 20:25
    แค่นี้ เลือดกำเดาก้จะหมดแล้ว ????????????????
    #216
    0
  6. #215 33aom (@33aom) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 20:21
    ชอบตอนกุกหึง ขอให้มีฉากลิซเข้ากับไอดอลชายคนอื่นๆเยอะๆ55555555(สมหน้ากาตุ่ย) มาเร็ววๆน้าา ตอนนี้เลยยิ่งดี ชอบมากๆๆ
    #215
    0
  7. #214 RaineYLovelY (@boruhima) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 20:00
    โอ๊ยยยย แอบเคืองกุก บังอาจมาว่าเตนล์ของเค้าว่าเตี้ย ชิ เค้าเรียกว่าตัวเล็กย่ะ ตัวเล็กกกกก
    ชอบกุกโหมดหึงอ่ะ ว่าแต่แกจะลงโทษอะไรลิซอีกกุกเอ้ยยยย
    #214
    0
  8. #213 allymary (@allymary) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 19:34
    กุกจะทำไรลิซอ่าาารอค่สา
    #213
    0
  9. #212 jutatipaom (@jutatipaom) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 19:22
    ร้ายมากอะกุก
    #212
    0
  10. #211 AuePreenapa (@AuePreenapa) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 18:58
    รอ/ๆๆๆๆ
    #211
    0
  11. #210 Sari0704 (@sar912) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 18:57
    ตัดจบแบบนี้ ตายไปเรยยยยย รอจร้าาาาาาาา รอความฟินอยู่น้าาาาม
    #210
    0
  12. #209 fresh-- (@fresh--) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 18:42
    รอค่าาา
    #209
    0
  13. #208 charinthonptp (@charinthonptp) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 18:36
    โอ้ยตายยยยย มีหนักกว่านี้อีกหรอ แค่นี้หัวใจก็จะวายตายแล้วค่า5555555555555
    #208
    0
  14. #207 Yisa6208 (@Yisa6208) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 18:27
    กรี๊ดดดดด รอค่าาา กุกมันร้าย555
    #207
    0