รักป่วนใจ ... ( ใคร? คือคนที่ใช่ ) Lizkook / [ จบแล้ว ]

ตอนที่ 29 : รักคุณนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,133
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    8 พ.ค. 60

( ต่อ ) พาร์ทลิซ่า


จองกุก    :   เรื่องที่ลิซชวนวีฮยองมาดูหนังด้วยกันกุกจะมองข้ามมันไปละกันเพราะอย่างน้อยกุกก็อยู่ที่นี่ด้วย แต่วีฮยองมีเบอร์ลิซได้ยังไงนี่สิเรื่องใหญ่ ตอบ!!!

ลิซ่า        :  อุ๊ย!! ตะโกนซะดังเลยนะกุก แฮร่ๆ

จองกุก    :  ไม่ต้องมากลบเกลื่อน ตอบ!!!

จีมิน        :  แถวหน้ามีอะไรกัน เสียงดังเกินไปแล้วนะ

จองกุก    :  ฮยองอย่ามายุ่ง ผมกำลังเคลียร์กับลิซ่าอยู่

จีมิน        :  เออ!

จองกุก    :  ว่าไงลิซจะตอบกุกได้ยัง ทำไมวีฮยองถึงมีเบอร์ลิซ!

ลิซ่า        :  คนทำงานร่วมกันมีเบอร์โทรศัพท์กันมันจะแปลกตรงไหนอ่ะ

จองกุก    :  แล้วลิซไปทำงานร่วมกับฮยองตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือจะบอกว่าที่ไปสวนสนุกด้วยกันครั้งก่อนนั่นคืองาน

ลิซ่า        :  นายนี่ชอบขุนเรื่องเก่าๆมาพูดอยู่เรื่อยเลยนะจองกุก ก็เมื่อวานฉันมีถ่ายแบบกับรุ่นพี่วีเลยแลกเบอร์กันไว้ ก็แค่นั้นแหละ

จองกุก    :  เมื่อวานที่วีฮยองหายไปทั้งวันเพราะมีถ่ายแบบงั้นหรอ? แล้วทำไมกุกไม่รู้!!

เจโฮป     :  แล้วมึงจะรู้ได้ยังไง เพราะมึงไม่ได้สนใจไอ้วีมันเลยนี่นา วันๆก็เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องกูเนี่ย เมื่อไหร่จะย้ายกลับห้องตัวเองสักทีก็ไม่รู้

จองกุก    :  ได้ทีบ่นผมใหญ่เลยนะเจโฮปฮยอง

ลิซ่า        :  ขี้โวยวาย! ชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่

จองกุก    :  ถ่ายแบบแมกกาซีนก็จบลงเเล้วนิ่ ลิซก็ลบเบอร์ฮยองทิ้งดิ

ลิซ่า        :  เพื่อ?

จองกุก    :  ลิซ!! ลิซก็รู้ว่ากุกขี้หึง

ลิซ่า        :  นายจะมาหึงฉันทำไมเราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย

จองกุก    :  ลลิษา มโนบาล!!


' อุ๊ย! จองกุกรู้ชื่อจริงของฉันด้วยหรอเนี่ย ' ฉันคิดในใจด้วยความแปลกใจเมื่อได้ยินเขาเอ่ยเรียกชื่อของฉันออกมาเสียงดัง ถึงสำเนียงของเขามันจะแปลกๆแต่ก็ฟังออกว่าเขาเรียกชื่อจริงของฉัน


เจนนี่      :  ปราณปรีย่าาาา~~ ปราณปรียา มโนบาลลลลล

ลิซ่า       :  เจนนี่ออนนี่หยุดล้อฉันเลยนะ ชิส์

จองกุก   :  มันคืออะไร?

ลิซ่า       :  ไม่ต้องอยากรู้เรื่องของฉันสักเรื่องได้ป่ะ คนอะไรชอบจุ้นเรื่องของคนอื่น

จองกุก   :  ที่จุ้นก็เพราะมันเป็นเรื่องของลิซนี่แหละ ลิซอย่ามาเนียนบ่นกุกเลย ลบเบอร์วีฮยองทิ้งเดี๋ยวนี้เลยนะ

ลิซ่า       :  เฮ้อ~~ เงียบๆเถอะหนังใกล้ฉายแล้วเห็นป่ะ

จองกุก   :  เอาโทรศัพท์ลิซมาเดี๋ยวกุกลบเอง

ลิซ่า       :  นายเดินไปหยิบพิซซ่ากับเค้กมาให้หน่อยดิ อยู่ที่จีซูออนนี่อ่ะ


ฉันไม่สนใจที่จองกุกพูด แถมยังถือโอกาสใช้เขากลับซะเลย เพราะมันเป็นจังหวะที่บริกรของโรงหนังยกอาหารที่พวกเราสั่งมาส่งพอดี  ' เรื่องอะไรฉันจะให้นายจับโทรศัพท์ของฉันอีก ' ฉันคิดในใจ


จองกุก   :  อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง

ลิซ่า       :  แต่ลิซหิวนี่นา~~


ฉันเอ่ยบอกเขาเสียงเเบ๊ว ก่อนจะกระพริบตาปริบๆส่งไปให้จองกุก และมันก็ได้ผลเมื่อฉันเห็นว่าเขาถอนหายใจออกมาและยอมเดินไปหยิบอาหารของฉันมาให้  ' แค่ฉันอ้อนนิดอ้อนหน่อยนายก็ใจอ่อนแล้วจองกุก หึหึ~~ '

หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีกเพราะหนังเริ่มฉายพอดี ฉันกับเขาก็ได้แต่นั่งดูหนังและทานอาหารที่สั่งมาแบบเงียบๆ 



พรึ่บ~~


ฉันสะดุ้งหันมามองข้างๆทันทีเมื่อรู้สึกว่ามีแรงสั่นสะเทือนที่เก้าอี้ตัวข้างๆ ก่อนจะเห็นว่าเป็นรุ่นพี่วีนั่นเองที่เข้ามานั่งลงข้างๆฉัน รุ่นพี่ส่งยิ้มมาให้ฉันทันทีที่ฉันหันมามอง ฉันเองก็ยิ้มตอบกลับไปให้รุ่นพี่ด้วยเหมือนกัน แต่ก็แค่แป๊บเดียวเพราะตอนนี้หัวของฉันกำลังหมุนกลับไปมองอีกด้านตามแรงมือของใครบางคน

ใช่เเล้ว! จะเป็นฝีมือใครถ้าไม่ใช่จองกุก เขาใช้มือของตัวเองจับหัวของฉันเอาไว้และออกแรงบังคับหัวของฉันให้หันมาหาตัวเอง


จองกุก   :  ลุกขึ้นมานั่งด้านนี้  (  เอ่ยบอกลิซ่าเสียงไม่ดังมากนัก เพราะหนังกำลังฉายอยู่ )

ลิซ่า       :  ขี้เกียจลุก

จองกุก   :  ลิซ!!!  ( เผลอตะคอกเรียกชื่อลิซ่าออกมาเสียงดังด้วยความขัดใจ )


จิน         :  ไอ้กุกมึงเงียบๆหน่อยดิว่ะ คนเขากำลังตั้งใจดูหนังอยู่เนี่ย

จองกุก   :  ขอโทษครับฮยอง

ลิซ่า       :  สมน้ำหน้า~~ 


ฉันกระซิบบอกจองกุกเบาๆด้วยความสะใจเมื่อเห็นเขาถูกรุ่นพี่จินตำหนิเอา ก็ใครใช้ให้เขาเรื่องมากเองละ แค่ฉันนั่งข้างรุ่นพี่แค่นี้ทำเป็นโวยวายไม่พอใจ ' ถ้านายเห็นแมกกาซีนที่ฉันไปถ่ายร่วมกับรุ่นพี่วีออกวางขาย นายไม่ช็อคตายเลยหรอจองกุก อิอิ ' ฉันคิด


วี        :  น้องลิซ่าป็อบคอร์นมั้ยครับ

ลิซ่า   :  ของฉันก็มีค่ะรุ่นพี่


ฉันเอ่ยบอกก่อนจะหยิบกล่องป็อบคอร์นของตัวเองที่อยู่ตรงหน้าจองกุกขึ้นมา กะว่าจะเอามากินซะหน่อย แต่มันดันหมดเกลี้ยงเลยนะสิค่ะ  '  เมื่อกี้มันยังเหลือยอยู่เลยนี่นา นายจองกุกแน่ๆ ' ฉันคิดก่อนจะมองหน้าจองกุกที่ทำหน้าเหมือนไม่รู้เรื่องอะไรส่งมาให้


วี       :   กินของพี่ก็ได้ครับน้องลิซ่า นี่ครับ

ลิซ่า   :  เอ่อ....ฉันกินเองก็ได้ค่ะรุ่นพี่


ฉันเอ่ยบอกเสียงเบา เมื่อไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีเพราะรุ่นพี่วีดันยื่นป็อบคอร์นมาจ่อปากของฉันเอาไว้  ' ป้อนเลยหรอค่ะรุ่นพี่ ฉันก็ประหม่าเป็นนะ ' ฉันคิด


วี      :  ทานสิครับน้องลิซ่า ไม่ต้องเกรงใจหรอก

ลิซ่า  :  เอ่อ...ค่ะรุ่นพี่


ฉันเอ่ยตอบก่อนจะอ้าปากออกน้อยๆเพื่อหวังจะงับเอาป็อบคอร์นที่รุ่นพี่วีจ่อเอาไว้ข้างๆปากของฉัน แต่มันก็ยังช้ากว่าคนที่นั่งข้างๆฉันอยู่ดี เมื่อจองกุกพุ่งตัวเข้ามางับเอาป็อบคอร์นชิ้นนั้นตัดหน้าฉันไปแบบฉิวเฉียด เขาโน้มตัวข้ามมาจากฝั่งตัวเองและงับเอาป็อบคอร์นที่อยู่ข้างๆปากของฉันจนฉันรู้สึกได้ว่าริมฝีปากของตัวเองสัมผัสกับแก้มเนียนของเขาได้อย่างชัดเจน


จองกุก   :  ขอบคุณนะฮยองที่อุตส่าห์ป้อนป็อบคอร์นผม แต่ทีหลังไม่ต้องก็ได้ผมมีมือ!


เสียงเรียบๆถูกเอ่ยออกมาจากริมฝีปากของจองกุก ฟังดูเผลินๆอาจจะคิดว่าไม่มีอะไร แต่ฉันรู้ได้ทันทีว่าเขากำลังประชดประชันฉันอยู่ อย่าถามว่าเพราะอะไร ก็เพราะหมอนี่พูดกับรุ่นพี่วีแต่ตาดันจ้องหน้าฉันเขม็งเลยนะสิค่ะ ' จ้องฉันขนาดนี้เขมือบฉันเข้าไปเลยเถอะจองกุก  ' ฉันคิด


วี          :  น้ำครับน้องลิซ่า


พรึ่บ~~


จองกุก  :  ขอบคุณครับฮยอง


วี           :  ผ้าเช็ดหน้ามั้ยครับน้องลิซ่า น้ำตาอาบแก้มเชียว


พรึ่บ~~


จองกุก   :  ขอบคุณนะครับฮยองผมกำลังต้องการพอดีเลย ทำไมหนังมันเศร้าขนาดนี้ละเนี่ย~~


พรึ่บ~~


วี            :  ไอ้กุกมึงจะเอายังไงกับกูว่ามาเลยดีกว่า!!

จองกุก   :  เอางัยก็เอาดิ คิดว่าผมจะกลัวฮยองหรอ!!


   


ฉันได้แต่นั่งทำหน้าเอ๋อเหรออยู่ตรงกลางเมื่อจองกุกและรุ่นพี่วีต่างก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้และทำท่าเหมือนจะตีกันยังไงยังงั้น รุ่นพี่คงจะทนไม่ไหวที่จองกุกทำตัวแบบนั้นกับตัวเองแน่เลย อยากรู้ใช่มั้ยค่ะว่าจองกุกทำอะไร

เฮ้อ~~ ก็หมอนี่แย่งเอาทุกอย่างที่รุ่นพี่วีส่งให้ฉันไปหมดเลยนะสิค่ะ ไม่ว่ารุ่นพี่วีจะหยิบป็อบคอร์นมาป้อนฉันสักกี่ครั้งหมอนี่ก็จะรีบยื่นหน้าเข้ามาแย่งมันไปกินซะก่อน รุ่นพี่วียื่นน้ำของตัวเองมาให้ฉันหมอนี่ก็จะแย่งเอาไปดื่มเองอย่างหน้าตาเฉย จนกระทั่งที่รุ่นพี่วีส่งผ้าเช็ดหน้ามาให้ฉันซับน้ำตาหมอนี่ก็ยังแย่งมันไปเช็ดหน้าตัวเองเฉยเลย ทั้งๆที่เขาไม่มีน้ำตาเลยสักหยด ' มันจะมีน้าตาได้ยังไงละก็เขาเอาแต่นั่งจ้องหน้าฉันไม่ยอมสนใจหนังบนจอเลยนะสิ เฮ้อ~~ '


จิน        :  เฮ้ย! พวกมึงเป็นเหี้ยอะไรกันว่ะกูจะดูหนัง

วี           :  ก็ไอ้กุกมันกวนตีนผมนิ่ครับฮยอง

จองกุก  :   ผมไปกวนฮยองตอนไหนว่ะ

วี           :  ก็ที่มึงทำอยู่นี่ไง ไม่ว่ากูจะทำอะไรให้น้องลิซ่ามึงก็คอยขัดขวางกูตลอดเลยไอ้กุก!

จองกุก  :  เฮ้ย!! แต่เรื่องนี้ฮยองผิดเองหรือเปล่าว่ะ ยัยนี่เป็นผู้หญิงของผม ผมเคยบอกฮยองไปแล้วทำไมยังจะมาแย่งของของผมอีก


เดี๋ยวๆๆ อะไรคือจองกุกพูดแบบนั้นแล้วชี้มาที่ฉันที่นั่งหัวโด่อยู่ตรงกลางระหว่างเขาสองคนแบบนี้ ' แล้วไอ้ผู้หญิงของผมนี่มันอะไร ฉันไปเป็นผู้หญิงของนายตั้งแต่เมื่อไหร่ไอ้บ้าจองกุก แค่แฟนก็ยังไม่ใช่เลย โอ๊ยยย~~ อยากจะบ้าตาย  '


วี           :  มึงอย่ามาพูดเองเออเองไอ้กุก น้องลิซ่าบอกกับกูเองว่าไม่ได้เป็นอะไรกับมึง
 
จองกุก   :  ลิซบอกฮยองไปแบบนั้นหรอ? ห๊ะ!!

ลิซ่า       :  กะ...กะ...ก็เราไม่ได้เป็นอะไรกันจริงๆนี....นี่นา

จองกุก   :  นี่ลิซ!! ฮรึ่ย!

ลิซ่า        :  นายจะไปไหนจองกุก นี่ เดี๋ยวสิจองกุก


ฉันได้แต่เรียกชื่อจองกุกออกมาเมื่อเขาเดินหนีฉันออกจากโรงหนังแห่งนี้ไป ' ทำไงดีละทีนี้ ดูท่าจองกุกคงจะเสียใจมากแน่ๆเลย ' ฉันคิดในใจ เพราะสายตาที่เขาส่งมาให้ตอนก่อนจะเดินหนีไปมันดูเศร้า ดูผิดหวังและดูไม่พอใจ ฉันเลยตัดสินใจวิ่งตามจองกุกออกไปโดยไม่ลืมที่จะสวมแมสและหมวกให้เรียบร้อยก่อนวิ่งตามเขาออกไป





จองกุก     :  คาราโอเกะ  2 ชั่วโมงครับ

พนักงาน  :  คนเดียวหรอค่ะ

จองกุก     :  ค........

ลิซ่า         :  2 คนค่ะ

จองกุก     :  ตามมาทำไม?

พนักงาน  :  2 คนนะคะ นี่ค่ะหมายเลขห้อง

ลิซ่า         :  ขอบคุณค่ะ


ฉันเอ่ยบอกพี่พนักงานก่อนจะรับป้ายหมายเลขห้องคาราโอเกะมาจากพี่พนักงาน มือเล็กๆของฉันเอื้อมไปคว้าข้อมือหนาของจองกุกและออกแรงกึ่งลากกึ่งจูงเขาไปที่ห้องคาราโอเกะด้านในร้าน




จองกุก    :  ตามมาทำไม? ทำไมไม่อยู่ดูหนังกับวีฮยองต่อล่ะ


เมื่อเข้ามาในห้องคาราโอเกะแล้วจองกุกก็เปิดฉากเอ่ยถามกึ่งประชดประชันฉันไปด้วยทันที  '  นิสัยอย่างกับผู้หญิงเลยนะนายเนี่ย  ' ฉันคิดก่อนจะจูงมือของเขาเข้าไปนั่งที่โซฟาหน้าตู้ร้องคาราโอเกะ ก่อนที่ฉันจะนั่งลงข้างๆเขาอีกที


ลิซ่า      :  แล้วนายจะเดินหนีออกมาทำไม ทำตัวเป็นเด็กๆไปได้

จองกุก  :  ใครจะไปเป็นผู้ใหญ่ เป็นสุภาพบุรุษเหมือนวีฮยองละ น้องลิซ่าครับน้ำมั้ยครับ ป็อปคอร์นครับน้องลิซ่า หึหึ~~

ลิซ่า      :  เลิกประชดประชันฉันสักทีเถอะจองกุก แล้วที่นายหนีออกมาเพื่อจะมาร้องคาราโอเกะเนี่ยนะ

จองกุก  :  มันเป็นวิธีเดียวที่ช่วยให้กุกสงบสติอารมณ์ได้ แล้วลิซจะตามออกมาทำไม?

ลิซ่า      :  เฮ้อ~~ ก็แค่เป็นห่วงกลัวว่ากุกจะคิดมาก และกลัวว่ากุกจะเข้าใจลิซผิด  ( พูดเสียงอ่อนโยนลงเมื่อเห็นท่าทีของจองกุก )

จองกุก  :  ลิซสนใจด้วยหรอว่ากุกจะเป็นยังไง อยู่ต่อหน้าคนอื่นไม่เห็นจะเรียกกุกว่ากุกเลยสักครั้ง

ลิซ่า      :  น้อยใจเรื่องนี้หรอ?

จองกุก  :  ไม่ใช่ แค่พูดถึงเฉยๆ แต่ที่เสียใจก็เรื่องวีฮยองนั่นแหละ

ลิซ่า      :  ก็บอกไปแล้วไงว่ารุ่นพี่วีกับลิซไม่ได้มีอะไรกัน ความสัมพันธ์ของเราเเค่รุ่นพี่กับรุ่นน้อง

จองกุก  :  ลิซบอกฮยองว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ทั้งๆที่เราเคยนอนด้วยกันมาแล้วแท้ๆ

ลิซ่า      :  ไอ้บ้าจองกุกพูดแบบนี้ลิซเสียหายนะ อีกอย่างเรายังไม่ได้เป็นอะไรกันจริงๆนี่นาลิซพูดผิดตรงไหน

จองกุก  :  นั่นสินะ กุกคงคิดเองเออเองไปคนเดียว


พรึ่บ~~


ลิซ่า      :  แล้วจะไปไหนอีก คิดเองเออเองคนเดียวอะไรอีกจองกุก ลิซว่าลิซเคยบอกรักกุกไปแล้วนะ


ฉันเอ่ยบอกเขาอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่าเขาลุกขึ้นยืนและทำเหมือนจะเดินหนีฉันออกไปจากห้องคาราโอเกะแห่งนี้อีกครั้ง เหมือนกับที่เขาเดินหนีออกจากโรงหนังมา


จองกุก   :  ถ้ารักจริงก็คงไม่พูดกับกุกแบบนั้นต่อหน้าวีฮยองหรอก พูดออกมาได้ยังไงว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ทั้งๆที่กุกก็ประกาศปาวๆว่าลิซเป็นผู้หญิงของกุกขนาดนั้น

ลิซ่า       :  แล้วกุกเคยทำให้ลิซมั่นใจหรือยัง กุกยังไม่แม้แต่จะเคยเอ่ยขอลิซเป็นแฟนเลยด้วยซ้ำ


ฉันพูดพึมพำออกมาเบาๆ ก่อนจะนั่งก้มหน้านิ่งอยู่ที่เดิม  ' นี่มันน่าอายขนาดไหนเนี่ยที่ต้องมาเอ่ยถึงเรื่องแบบนี้ต่อหน้าผู้ชาย เหมือนกับว่าฉันอยากให้เขาขอฉันเป็นแฟนอย่างงั้นแหละ  ' ฉันคิดก่อนจะนั่งบีบมือตัวเองไปมาเมื่อรู้สึกประหม่ากับคำพูดของตัวเอง หวังว่าฉันพูดเบาขนาดนี้นายจะไม่ได้ยินนะจองกุก


พรึ่บ~~


ร่างหนาของจองกุกนั่งลงข้างๆฉันอีกครั้งก่อนที่เขาจะใช้สองมือของตัวเองประคองไหล่ของฉันให้หันกลับมาเผชิญหน้ากับเขาอีกครั้ง แววตาของเขามองฉันเหมือนกับไม่พอใจอะไรสักอย่าง  '  แล้วนายบ้านี่จะไม่พอใจฉันทำไมละเนี่ย ฉันไปทำอะไรให้อีก  '


จองกุก  :  ลิซสติไม่ดีหรือไง หรือเป็นโรคความจำเสื่อมกุกเคยขอลิซเป็นแฟนมาแล้วไม่ใช่หรอ? ตอนนั้นลิซไม่ยอมตอบกุกเอง จำไม่ได้จริงๆหรอ?

ลิซ่า      :  จะ...จำได้ แต่.... นะ...นั่นมันกะทันหันเกินไปลิซยังตั้งตัวไม่ทัน แต่หลังจากนั้นกุกก็ไม่ได้ขอลิ..........


พรึ่บ~~


ลิซ่า      :  ทำอะไรเนี่ย~~ ลุกขึ้นมานั่งดีๆสิเดี๋ยวก็เจ็บเข่าหรอกพื้นมันแข็งนะ


ฉันบ่นออกมาด้วยความตกใจที่อยู่ดีๆจองกุกก็ปล่อยไหล่ของฉันออกและลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้นตรงหน้าฉัน  ' นี่มันพื้นปูนเลยนะจองกุก แถมนายนั่งลงซะเเรงขนาดนั้นเจ็บแย่เลย ' ฉันคิด 


จองกุก   :  กุกคิดเอาไว้ว่าจะหาโอกาสเหมาะๆขอลิซเป็นแฟนอีกครั้งหลังจากที่กลับมาจากปูซาน แต่กุกก็ติดต่อลิซไม่เคยได้เลย เลยไม่มีโอกาสสักที

ลิซ่า       :  นายทำตัวเองเองนี่นา จะโทษใครได้ละ

จองกุก   :  แต่ในเมื่อวันนี้กุกได้เจอลิซแล้วงั้นกุกจะถือโอกาสนี้ขอลิซเป็นแฟนเลยแล้วกันนะ

ลิซ่า       :  ห๊ะ! ง่ายๆแบบนี้เลยหรอ?

จองกุก   :  ลิซ เป็นแฟนกับกุกนะครับ?


' มันง่ายขนาดนี้เลยหรอจองกุก นั่งคุกเข่าขอเป็นแฟนกลางห้องคาราโอเกะเนี่ยนะ ไหนความโรเเมนติก ดอกไม้สักดอกก็ไม่มี เฮ้อ~~ ชีวิตหนอชีวิต  ' ฉันคิดในใจด้วยความเซ็ง ก็คิดดูสิค่ะว่ามันน่าเซ็งมากแค่ไหน ครั้งแรกที่ถูกพี่ฮันบินขอเป็นแฟนก็ที่บันไดหนีไฟ ครั้งนี้ถูกจองกุกขอเป็นแฟนที่ห้องคาราโอเกะ ไหนละความโรแมนติกที่ฉันควรจะได้รับ


จองกุก    :  ลิซครับ เป็นแฟนกับกุกนะ

ลิซ          :  อืม~~

จองกุก    :  ขอบคุณนะลิซ ต่อไปนี้ลิซเป็นของกุกแล้วนะ ห้ามเข้าใกล้ผู้ชายคนอื่นอีกเด็ดขาด แล้วก็ไปบอกวีฮยองด้วยว่าลิซเป็นของกุกแล้ว

ลิซ          :  บรรยากาศมันจะดีอยู่แล้วเชียวถ้ากุกไม่พูดมาก แล้วลิซก็ไม่ใช่สิ่งของนะที่กุกจะมาเที่ยวบอกใครต่อใครว่าลิซเป็นของกุกอ่ะ

จองกุก    :  ก็กุกรัก กุกหวงของกุกนี่นา กุกรักลิซมากนะ

ลิซ          :  ลิซก็รั..........อือ~~~


ฉันเอ่ยได้แค่นั้นก็ต้องเงียบไปเพราะถูกจองกุกรั้งคอลงมาประกบปากจูบ เนื่องจากว่าฉันนั่งอยู่ที่โซฟาและจองกุกนั่งคุกเขาอยู่บนพื้นห้อง ระดับใบหน้าของฉันจึงอยู่สูงกว่าระดับใบหน้าของเขานิดหน่อย นั่นเป็นสาเหตุว่าทำไมเขาถึงต้องโน้มคอฉันลงมาประกบปากจูบแบบนี้

ลิ้นสากของเขาสอดส่ายไปมาอยู่ในโพรงปากเล็กๆของฉันจนทั่ว ลิ้นหนาเกี่ยวพันดุนดันลิ้นเล็กของฉันอย่างหยอกเย้าไม่ยอมหยุด ฉันเองก็ตอบสนองจูบของเขาเช่นเดียวกัน จูบของเขาทำเอาฉันแทบจะไม่มีแรงนั่งทรงตัวอยู่บนเก้าอี้ได้ เขาจูบฉันหนักหน่วงอย่างโหยหาก่อนจะเบาแรงบดเบียดริมฝีปากของตัวเองลงกลายเป็นจูบที่อ่อนหวานนุ่มนวลสลับกันไปมา จนฉันใจสั่นไปหมดกับจูบที่เขามอบให้


จองกุก    :  ขอบคุณนะลิซที่ยอมตกลงเป็นแฟนกับกุก


เขาถอนจูบออกก่อนจะกระซิบบอกเบาๆที่ข้างใบหูของฉัน เราต่างก็นั่งจ้องหน้ากันนิ่งราวกับคนที่ไม่เคยเจอหน้ากันมานานแสนนาน ร่างหนาของจองกุกขยับลุกขึ้นมานั่งบนโซฟาข้างๆฉันอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะจับไหล่ของฉันเอาไว้และรวบร่างบางของฉันเข้าไปกอดเอาไว้แน่น ฉันเองก็กอดตอบจองกุกเช่นเดียวกัน


ลิซ่า      :  ทีนี้จะหายโกรธรุ่นพี่วีได้หรือยัง?

จองกุก  :  จะไม่หายก็เพราะลิซพูดขึ้นมานี่แหละ

ลิซ่า      :  เด็กน้อยขี้งอน ขี้โวยวาย แถมยังขี้หวงด้วย

จองกุก  :  เด็กน้อยแล้วลิซรักกุกมั้ยละ?

ลิซ่า      :  ไม่รักกุกแล้วลิซจะไปรักใครละ


ฉันเอ่ยบอกจองกุกก่อนจะผละตัวเองออกจากอ้อมกอดของเขา ฉันนั่งมองหน้าคมเข้มของร่างหนาตรงหน้านิ่ง มือเล็กค่อยๆยกขึ้นลูบไปตามสันกรามไ้ด้รูปของร่างหนา จากนั้นฉันก็ส่งยิ้มหวานไปให้คนตรงหน้า ยิ้มที่ได้ชื่อว่าเป็นยิ้มที่มีอานุภาพทำลายล้างสูงมากๆ ' บลิ้งคึทุกคนต่างก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่าฉันยิ้มสวยมากๆ ยิ้มของฉันทำให้พวกเขาใจสั่น และฉันก็หวังว่ายิ้มของฉันจะทำให้นายใจสั่นเหมือนกันนะจองกุก ' ฉันคิด


ลิซ่า      :  ทำไมกุกหน้าแดงละ?

จองกุก  :  ปะ...เปล่าหน้าแดงสักหน่อย

ลิซ่า      :  เขินหรอที่ลิซยิ้มให้แบบนี้ หรือเขินที่ถูกลิซจับหน้า


ฉันเอ่ยถามอย่างขำๆ เมื่อเห็นจองกุกแก้มแดงระเรื่ออยู่ตรงหน้า ก่อนที่เขาจะหลับตาลงเพื่อหลบสายตาของฉัน   ' เวลาเขินอายนายเหมือนเด็กน้อยเลยนะจองกุก น่ารักจัง  '  ฉันคิดก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มจองกุกเบาๆ หนึ่งครั้ง





จองกุก    :  เมื่อกี้ทำอะไรอ่ะ ขโมยหอมแก้มกุกหรอ?

ลิซ่า        :  เปล่าสักหน่อย ใครจะทำแบบนั้น

จองกุก    :  จริงอ่ะ?

ลิซ่า        :  จริงดิ พอเลย! เลิกจับผิดลิซได้แล้วเรามาร้องคาราโอเกะกันดีกว่าไหนๆก็เช่าตั้ง 2 ชั่วโมง

จองกุก    :  ลิซอยากฟังเพลงอะไรเดี๋ยวกุกร้องให้ฟัง

ลิซ่า        :  แล้วแต่กุกเลย ถ้ากุกเป็นคนร้องลิซก็ฟังได้หมดนั่นแหละ

จองกุก    :  งั้นลิซตั้งใจฟังดีๆนะ เพลงนี้กุกจะตั้งใจร้องให้ลิซ

ลิซ่า         :  ร้องสักทีเถอะลีลาอยู่ได้


ฉันต่อว่าจองกุกออกไปแบบไม่จริงจัง เพราะเขามัวแต่พูดๆ ไม่ยอมกดเลือกเพลงสักทีนะสิค่ะ  ' กว่าจะเลือกกว่าจะกดเล่นเพลงได้คงปาไป 20 นาทีแล้วมั้ง ' ฉันคิดด้วยความหมั่นไส้คนลีลาอย่างจองกุก


          ..... โอนึล มวอฮานี นอ จีกึม พาปือนี
                ( วันนี้คุณทำอะไรอยู่? ยุ่งหรือเปล่า? )

                บยอริล ออบซือมยอน โอนึล นารัง มันนาจุลแร
                ( อยากออกมาเจอกันไหมถ้าไม่มีอะไรมากมายให้ทำ )

                ฮัลมารี อิซซอ มวอ บยอล แยกีนึน อานินเด
                ( ผมมีบางอย่างจะบอก โอเค... มันก็ไม่มีอะไรมากหรอก... แต่ )

               นา นอรึล โจวาฮานาบวา
                ( ผมว่าผมชอบคุณ )


' ไม่ต้องหันมายิ้มหวานให้ฉันก็ได้มันเขินนะเว๊ยยย~~ จองกุก ' ฉันคิด เมื่อเขาร้องเพลงไปด้วยและหันมายิ้มหวานให้ฉันตอนท่อนที่บอกว่า " ผมว่าผมชอบคุณ "


          ..... อีรอน มัล นาโด ชออึมมียา
                  ( มันเป็นครั้งแรกของผมเหมือนกัน )

                You're my lady you’re my baby 
                  ( คุณคือผู้หญิงของผม เป็นคนรักของผม )

                จองมัล นา จังนัน อันยา
                  ( นี่ไม่ได้ล้อเล่นจริงๆนะ )

                โอนึลบุททอ จีกึมบุททอ
                  ( นับจากวันนี้ไป )

                แนคยอแฮจุลแร baby
                 ( คุณจะมาเป็นของผมไหม ที่รัก )


" ตึกตัก~ ตึกตัก~ ตึกตัก~ "

ฉันนั่งใจสั่นอยู่กับที่เมื่อจองกุกร้องต่อในท่อนถัดไป ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาหาฉันและยกมือของฉันขึ้นจุมพิตเบาๆ แต่ที่ฉันเขินเพราะเนื้อเพลงที่เขาร้องนี่แหละ ทำไมมันชั่งชวนเขินอายขนาดนี้ " นับจากวันนี้ไปคุณจะมาเป็นของผมไหม ที่รัก "


          ..... มทแซงกิน แอดึล จุงเง
                 ( จากบรรดาพวกหน้าเห่ยๆ )

                แนกา เจอิล จัล แซงกิน กอท กัทแต
                 ( ผมหน่ะดูดีสุดเลยนะจะบอกให้ )

                แนกา มวอล ออตอคคามยอน นอ แน มัม อัลเกนี
                 ( ต้องให้ผมทำยังไง คุณถึงจะรู้ความในใจของผมซะที )

                นอมัน แซงกักคามยอน มีชีเกซซอ woo~ hoo~
                 ( แค่คิดถึงคุณ ผมก็จะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว )

                อาจู จัล แซงกีจิน อันฮานึนเด
                 ( ผมอาจไม่ได้เป็นคนที่หล่อที่สุด )

                แนกา อุซซึล แตน โจกึม คเวนชันนา กอท กัททา
                 ( แต่ผมว่าตอนผมยิ้มมันก็ดูโอเคอยู่หรอกน่า )

                เวนมันฮัน นัมจาโบดา แนกา ทอ จัลฮัลเก my love
                 ( ผมจะทำให้ดียิ่งกว่าผู้ชายคนอื่นๆอีกนะคนดี )

                นอรึน ซารางแฮ
                 ( รักคุณนะ )


หลังจากจบท่อนนี้จองกุกก็เดินเข้ามานั่งลงข้างๆฉัน และยกมือข้างมี่ว่างจากการจับไมค์มาเชยคางของฉันขึ้นและเขาก็ยกไมค์ขึ้นร้องท่อนต่อไปต่อหน้าต่อตาฉัน มันใกล้จนฉันได้ยินเสียงลมหายใจของเขาที่เล็ดลอดออกมาได้อย่างชัดเจน


          ..... ดู นูนึล กัมโก ฮานา ดุล เซซึล เซ
                 ( หลับตาลงแล้วนับ 1 2 3 )

                ดู นูนึล ตือโก โบอีนึนกอล แยกีแฮบวา
                 ( ไหนลองบอกสิว่าคุณเห็นอะไร )

                จัล อันโบอีนี เน นัมจากา อันโบอีนี
                 ( บอกไม่ได้เหรอ? คุณไม่เห็นผู้ชายของคุณเหรอไง? )

                อูรี โอนึลบุททอ อีอิล
                 ( จากวันนี้ มันคือวันแรกของเรา )

                อีรอน มัล นาโด ชออึมมียา
                 ( มันเป็นครั้งแรกของผมเหมือนกัน )

                You're my lady you’re my baby 
                 ( คุณคือผู้หญิงของผม เป็นคนรักของผม )

                จองมัล นา จังนัน อันยา
                 ( นี่ไม่ได้ล้อเล่นจริงๆนะ )

                โอนึลบุททอ จีกึมบุททอ
                 ( นับจากวันนี้ไป )

                แนคยอแฮจุลแร baby
                 ( คุณจะมาเป็นของผมไหม ที่รัก )


                มทแซงกิน แอดึล จุงเง
                 ( จากบรรดาพวกหน้าเห่ยๆ )

                แนกา เจอิล จัล แซงกิน กอท กัทแต
                 ( ผมหน่ะดูดีสุดเลยนะจะบอกให้ )

                แนกา มวอล ออตอคคามยอน นอ แน มัม อัลเกนี
                 ( ต้องให้ผมทำยังไง คุณถึงจะรู้ความในใจของผมซะที )

                นอมัน แซงกักคามยอน มีชีเกซซอ woo~ hoo~
                 ( แค่คิดถึงคุณ ผมก็จะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว )

                อาจู จัล แซงกีจิน อันฮานึนเด
                 ( ผมอาจไม่ได้เป็นคนที่หล่อที่สุด )

                แนกา อุซซึล แตน โจกึม คเวนชันนา กอท กัททา
                 ( แต่ผมว่าตอนผมยิ้มมันก็ดูโอเคอยู่หรอกน่า )

                เวนมันฮัน นัมจาโบดา แนกา ทอ จัลฮัลเก my love
                 ( ผมจะทำให้ดียิ่งกว่าผู้ชายคนอื่นๆอีกนะคนดี )

                นอรึน ซารางแฮ
                 ( รักคุณนะ )  .....


จองกุก  :  กุกรักลิซนะครับ


เขาเอ่ยบอกฉันอีกครั้งหลังจากที่เขาร้องเพลงจบลง ก่อนที่เขาจะค่อยๆเลื่อนใบหน้าคมคายของตัวเองเข้ามาหาฉันและประกบริมฝีปากของตัวเองลงบนริมฝีปากของฉันอย่างนุ่มนวล

ฉันหลับตาพริ้มรับจูบของเขาอย่างเต็มใจ จูบที่เขาบรรจงมอบมาให้มันทั้งหอมหวานและทำใจฉันสั่นไหว ลิ้นหนาและลิ้นเล็กของเราไล่ตวัดดูดดึงกันไปมาอย่างโหยหา แขนทั้งสองข้างของฉันค่อยๆยกขึ้นไปโอบรอบคอของเขาเอาไว้เมื่อรู้สึกว่าจะไม่มีแรงนั่งอยู่กับที่ มือของจองกุกก็ตวัดรัดเอวบางของฉันเอาไว้แน่นเช่นกัน


จองกุก   :  กุกอาจจะไม่ใช่ผู้ชายที่ดีพร้อม แต่กุกมั่นใจว่ากุกรักลิซมากกว่าผู้ชายหน้าไหนในโลกใบนี้แน่นอน

ลิซ่า       :  ลิซจะเชื่อใจกุกนะ ทำให้ได้อย่างที่พูดด้วย

จองกุก    :  ครับผม


จองกุกตอบฉันออกมาเสียงหวานก่อนที่เขาจะผลักฉันนอนลงกับโซฟาแบบที่ฉันเองก็ตั้งตัวไม่ทันเช่นกัน จากนั้นเขาก็ขยับขึ้นคร่อมร่างของฉันเอาไว้


ลิซ่า     :  กุกจะทำอะไรลิซ? อย่านะ

จองกุก  :  ไม่ทำอะไรหรอกน่าาา~~ กุกแค่อยากจะขอแสดงความเป็นเจ้าของนิดนึง

ลิซ่า      :  คืออะไร?  อ๊ายยย~~ กุก


ฉันหวีดร้องออกมาเมื่อจองกุกพุ่งหน้าเข้าหาซอกคอของฉันอย่างไว ก่อนที่เขาจะเริ่มซุกไซร้ซอกคอขาวของฉันช้าๆ ฉันเองก็บอกความรู้สึกไม่ถูกเหมือนกัน มันเหมือนจะจั๊กจี้แต่ก็ไม่ มันรู้สึกหวิวๆและใจสั่นทุกครั้งที่ริมฝีปากของเขาทาบทับลงบนลำคอของฉัน ก่อนจะรู้สึกเจ็บจี๊ดๆ สลับกันไปมา โดยที่สติของฉันมันไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่าไอ้สัมผัสที่เขากำลังมอบให้ฉันอยู่นี่มันคืออะไร



ครืนครืน~~ ครืนครืน~~


สติของฉันกลับคืนมาทันทีที่โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของฉันมันส่งเสียงสั่นออกมา ฉันได้แต่กระพริบตาปริบๆ เมื่อเห็นจองกุกนั่งยิ้มหน้าระรื่นอยู่ข้างๆ ' อ้าว~~ หมอนี่ลุกออกจากตัวฉันไปตอนไหนละเนี่ย ' ฉันคิด เพราะเมื่อกี้เขายังซุกไซร้ซอกคอของฉันอยู่เลยนี่นา


จองกุก  :  ทำไมมองกุกแบบนั้นละ ก็กุกบอกแล้วไงว่าแค่ต้องการแสดงความเป็นเจ้าของนิดหน่อย

ลิซ่า      :  แล้วไอ้แสดงความเป็นเจ้าของนั่นมันคืออะไร? ว่าแต่....ลิซคงไม่ได้นอนนิ่งอยู่ตรงนี้คนเดียวใช่มั้ย?

จองกุก  :  ก็ไม่นิ กุกคิดว่าลิซแค่เคลิ้มมากกว่า ขนาดกุกขยับออกมาแล้วลิซยังนอนหลับตาพริ้.......

ลิซ่า      :  อ๊ายยย~~ อย่าพูดนะ ลิซไม่ได้เคลิ้ม แค่...แค่พักสายตา!

จองกุก  :  หรอ? ถ้าไม่ติดว่าอยู่ในห้องคาราโอเกะลิซอาจจะได้พักสายตายาวแน่ๆ

ลิซ่า      :  จอน จองกุ...... ฝากไว้ก่อนเถอะ ขอรับโทรศัพท์ก่อน


ฉันเอ่ยบอกร่างหนาตรงหน้าก่อนจะหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมารับสาย เป็นสายจากพี่จีซูนั่นเอง จากนั้นฉันก็พูดคุยกับพี่จีซูอยู่สักพักก็วางสายไป


ลิซ่า      :  พวกพี่ๆเขาดูหนังเสร็จแล้วบอกให้เราไปเจอกันที่ร้านเนื้อย่างเลย

จองกุก  :  ที่ไหนล่ะ?

ลิซ่า      :  ไม่รู้แต่รุ่นพี่จินบอกให้บอกนายว่าร้านเดิม

จองกุก  :  อ๋อ~ ร้านที่เราเคยไปนั่งดื่มโซจูกับยูคยอมไง

ลิซ่า      :  งั้นเราก็รีบไปกันเถอะ

จองกุก  :  ไปดิ




___________________________________________________


///     หลายๆคนคงกำลังฟินตัวแตกกันไปเลยใช่มั้ยล่ะ อิอิ ( ไรท์ก็แต่งไปฟินไป อ๊ายยย~~ ) แต่เดี๋ยวก่อนอย่าพึ่งชะล้าใจไปเพราะเรื่องราววุ่นๆของทั้งสามมันยังไม่จบ บอกเลย!!

ถ้าอยากรู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไปต้องรอติดตามตอนต่อไปนะคะ     ///


*** ปล. ปกติวันอาทิตย์คือวันพักผ่อนดูทีวี เที่ยวห้าง และนอนกลางวันของไรท์เพราะฉะนั้นถ้าใครสังเกตดีๆจะเห็นว่าไรท์ไม่ค่อยลงนิยายวันอาทิตย์นะคะ นอกจากว่าไรท์จะขยันหรือไม่ก็ขี้เกียจนอนนั่นแหละค่ะไรท์ถึงจะลุกขึ้นมาแต่งนิยายวันอาทิตย์ ไม่มีอะไรมากแค่อยากบอกเผื่อมีคนสงสัยว่าทำไมไม่เคยเห็นไรท์ลงนิยายวันอาทิตย์เลย อิอิ  ***

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

632 ความคิดเห็น

  1. #601 bacon776 (@bacon776) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:17
    โอ้ยยย มันช่างฟินอะไรเยี่ยงนี่ -///-
    #601
    0
  2. #173 33aom (@33aom) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 17:01
    ดีต่อใจมากกกก ขอฉากแบบนี้เยอะๆ555555
    #173
    0
  3. #172 ♡Roes_L.A. (@sim255013) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 03:42
    เชียร์ กุกลิส ค่าาา
    #172
    0
  4. #171 RaineYLovelY (@boruhima) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 01:28
    ฟินกุกลิซขั้นสุด เอะอะจูบตลอดเลยนะคะคุณกุกกี้ 
    ส่วนนุ้งวีของพี่ หนูได้แต่นกตลอดทุกเรื่องเลย 55555
    #171
    0
  5. #170 seuo345 (@seuo345) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 23:13
    เขิลๆๆๆ
    #170
    0
  6. #169 c h a l e n g e (@chalenge) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 22:37
    @%(%#@@&- ฮื้ออออ>\\<
    #169
    0
  7. #168 Kanokpun (@Kanokpun) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 22:07
    กรี๊ดร้องสุดเสียง ฟินมากกกกกกกกกก 
    #168
    0
  8. #167 fresh-- (@fresh--) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 21:51
    รอค่าาา
    #167
    0
  9. #166 filmfilmbar (@filmfilmbar) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 21:18
    อร้ายยยๆ
    #166
    0
  10. #165 TONG (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 21:00
    มาต่อเร็วๆนะไรท์
    #165
    0
  11. #164 Sari0704 (@sar912) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 19:33
    ฟินมาก แต่ก้อสงสารวีมากเช่นกาน ไงล่ะทีนี้ รอนะคะไรท์หนุกมากๆอ่ะ
    #164
    0
  12. #163 Yojun1985 (@Yojun1985) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 18:43
    ฟินค่ะ เพลงอะไรเหรอไรท์ที่กุกร้อง....ชอบอ่ะ
    #163
    2
    • #163-1 Nookoy_sanman (@Nookoy_sanman) (จากตอนที่ 29)
      8 พฤษภาคม 2560 / 18:53
      K.Will - Day 1 (&#50724;&#45720;&#48512;&#53552; 1&#51068;)

      ลองหาฟังดูนะคะ ไม่ใช่เพลงช้าซึ้งเวอร์วังนะ ออกแนวใสๆความหมายดี น่ารักมากๆเลยค่ะ

      #163-1
    • #163-2 Yojun1985 (@Yojun1985) (จากตอนที่ 29)
      12 พฤษภาคม 2560 / 18:45
      ขอบคุณที่แนะนำค่ะไรท์ ฟังแล้วชอบความหมายเพลง และก็เข้ากันดีกับโมเมนต์ ลิสกุกอ่ะไรท์ ..ฟินมากเลยตอนนี้ ขออีกนะไรท์...คัมซาค่ะ
      #163-2
  13. #162 Yisa6208 (@Yisa6208) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 18:40
    ฟินมากค่ะ ฟินเว่อร์ 555รอค่าาา
    #162
    0
  14. #161 allymary (@allymary) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 18:29
    อร๊ายยฟินมากุกลิซ เลือดพุ่งแล้ว555 รอค่าา
    #161
    0