รักป่วนใจ ... ( ใคร? คือคนที่ใช่ ) Lizkook / [ จบแล้ว ]

ตอนที่ 24 : ครอบครัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,611
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    29 เม.ย. 60

B & G Club


        ***************     [[     เจโฮป     ]]     ***************


โปรดิวเซอร์  :  น้องๆทุกคนเดี๋ยวพี่กับทีมงานขอตัวกลับก่อนแล้วกันนะ พรุ่งนี้ยังมีงานต้องทำอีก แล้วก็อย่าดื่มกันหนักมากหละ

แร็ปมอน      :  โอ๊ยยย~~ ม่ายต้องห่วงครับ  เอิ๊กกก~~ พวกราวม่ายดื่มเยอะหรอก 555

เจโฮป          :  ไปเถอะครับฮยองเดี๋ยวทางนี้ผมกับเมเนฮยองจะดูแลเอง


ผมรีบเอ่ยบอกพี่โปรดิวเซอร์ทันทีเมื่อได้ยินเสียงยานๆของแร็ปมอนดังขึ้น  ' เเหม! ไม่ดื่มเยอะๆ ไปก่อนคนแรกเลยนะไอ้มอน ' ผมคิดในใจเมื่อเห็นสภาพของแร็ปมอนที่ตอนนี้นั่งหัวเราะหน้าแดงเถือกอยู่ข้างๆ


จิน            :  เออนี่เรามาเล่นเกมส์กันดีกว่าเอามั้ย?

จีซู            :  ก็ดีนะคะรุ่นพี่ แล้วจะเล่นเกมส์อะไรกันดีละค่ะ

จิน            :  เกมส์พูดความจริงเป็นไง แล้วถ้าใครไม่อยากตอบคำถามก็ต้องดื่มเหล้าแทน โอเคมั้ย?

เจนนี่         :  ไม่ดี!! ฉันไม่เล่นด้วยหรอกนะ

ชูก้า          :  ป๊อดก็บอกมาเถอะยัยหยิ่ง โถ่~~ ขี้ขลาดนี่หว่า

เจนนี่         :  นายว่าใครห๊ะ! นายผีจีน!

เมเน ( ช ) :  เลิกทะเลาะกันบ้างจะได้มั้ยเนี่ยคู่นี้ เอาเป็นว่าใครอยากเล่นเกมส์นี้ยกมือขึ้น


พรึ่บ~~


ทุกคนที่นั่งอยู่ในห้อง vip ของคลับแห่งนี้ต่างก็ยกมือขึ้นอย่างพร้อมเพียง จะมีก็แต่ 2 สาวเจนนี่กับโรเซ่เท่านั้นที่ยังนิ่งเงียบอยู่กับที่ไม่ยอมยกมือขึ้นมา


จีซู      :  ทำไมไม่ยกมือละเจนดึกกี้ โรเซ่พาสต้า ?

โรเซ่   :  ก็ฉันไม่อยากเล่นนิ่ออนนี่

จิน      :  แต่ยังไงก็ต้องเอาเสียงข้างมากมาก่อนนะครับน้องๆ เอาเป็นว่าพวกเราตกลงเล่นเกมส์ความจริงนะครับ

เจนนี่  :  เฮ้อ~~ เอาที่สบายใจเลยแล้วกัน ฉันขัดไม่ได้อยู่แล้วนิ่


เมื่อตกลงกันได้เรียบร้อยแล้ว พวกเราจึงเปลี่ยนจากนั่งบนโซฟาลงมานั่งเป็นวงกลมที่พื้นห้องกันแทน  โดยที่กลางวงมีโต๊ะตัวเล็กๆอยู่หนึ่งตัวพร้อมกับขวดเหล้าเปล่าวางอยู่ข้างบนโต๊ะด้วย

ตำแหน่งที่นั่งของพวกเราก็คือมีพี่จินนั่งอยู่ตรงกับหัวโต๊ะวนมาทางขวามือคือ จีซู , ผม , แร็ปมอน , เจนนี่ , ชูก้า , จีมิน และโรเซ่ ตามลำดับ ส่วนเมเนทั้งสองคนนั้นนั่งดื่มกันอยู่บนโซฟาไม่ได้ลงมานั่งเล่นเกมส์กับพวกเรา โดยที่ทั้งสองให้เหตุผลว่าตัวเองแก่แล้ว ทั้งๆที่พี่เมเนก็ยังไม่แก่กันสักหน่อย


จีมิน         :  แร็ปมอนฮยองถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องฝืนนะครับ

แร็ปมอน  :  กูยังไหวเว้ย~~ สบายมาก

เจโฮป      :  โอเคๆ งั้นใครจะเป็นฝ่ายหมุนขวดก่อนเป็นคนแรก

จิน           :  ต้องเสียสละให้สุภาพสตรีอยู่แล้วสิ น้องจีซูเชิญเลยครับ

ทุกคน      :  ฮิ้วววว~~ 

จีซู           :  งั้นฉันไม่ปฏิเสธนะคะ


ว่าแล้วน้องจีซูก็จัดการหมุนขวดบนโต๊ะทันที พวกเราทุกคนต่างก็ลุ้นกันอย่างหนักว่าปากขวดจะหยุดอยู่ตรงหน้าใคร  สักพักขวดใบนั้นก็เริ่มหมุนช้าลงๆ จนในที่สุดมันก็หยุดนิ่งอยู่ที่ ที่.........


ชูก้า         :  เชี่ย!! กูเปิดก่อนเลยหรอว่ะ

เจนนี่        :  หึหึ ~ สมน้ำหน้า

แร็ปมอน   :  ผมถามฮยองเองครับทุกคน  ผมขอถามฮยองว่าฮยองเป็นใช่มั้ยครับ?

ชูก้า         :  ถามอะไรของมึงว่ะไอ้แร็ปมอนกูไม่เข้าใจคำถามของมึง

แร็ปมอน   :  อ้าว~~ หมายถึงฮยองชอบผู้ชายใช่มั้ยครับ เพราะผมไม่เคยเห็นฮยองสนใจผู้หญิงคนไหนเลยนี่นา

ทุกคน       :  โอ้วว~~ แร๊งงงง!!


นั่นสิครับคำถามของไอ้แร็ปมอนนี่มันแรงเกินไปหรือเปล่าเนี่ย ก็ดูหน้าของพี่ชูก้าตอนนี้สิครับแดงเถือกหมดเลย สงสัยจะโกรธไอ้แร็ปมอนมากแน่ๆเลย


ชูก้า        :  กูขอตอบว่ากูไม่ได้เป็นอย่างที่มึงคิดเว้ยยย!! แล้วอีกอย่างกูก็ชอบผู้หญิงแต่มันจำเป็นด้วยหรอที่กูต้องแสดงออกว่าชอบใครอ่ะ

แร็ปมอน  :  โอ้โห! พูดแบบนี้แสดงว่ามีคนที่ชอบอยู่สินะฮยอง ใครอ่าาาาา~~ บอกหน่อยน๊าาาา

ชูก้า        :  กูตอบคำถามมึงไปแล้วไอ้มอน!!

จิน          :  เอาหละๆ รอบต่อไปให้น้องเจนนี่หมุนละกัน


จากนั้นเจนนี่ก็เป็นคนหมุนขวดรอบ 2 ครับแต่ดูเหมือนโชคคงจะไม่เข้าข้างเธอนะครับเมื่อปากขวดมันดันไปหยุดอยู่ตรงหน้าเธอซะงั้น


เจนนี่      :  ฉันขอดื่มค่ะ

จีซู         :  เฮ้ยยย~~ ยังไม่ได้ฟังคำถามเลยเจนดึกกี้

ชูก้า       :  ฉันขอถามเธอว่าจูบสุดท้ายของเธอเกิดขึ้นเมื่อไหร่?

เจนนี่      :  นะ....นาย


เอ่อ.....อย่าว่าแต่น้องเจนนี่จะตกใจเลยครับ ขนาดผมยังตกใจกับคำถามของพี่ชูก้าเลย ' ทำไมฮยองถึงถามเรื่องแบบนี้ละเนี่ย ' แถมท่าทีของทั้งสองคนก็ยังดูแปลกๆอีกด้วยครับ ไม่รู้สิแต่มันเหมือนมีเรื่องอะไรสักอย่างระหว่างเขา 2 คนอ่ะ ผมสัมผัสได้จากสายตาที่ทั้งสองใช้มองกัน


โรเซ่      :  คำถามง่ายๆแค่นี้เองใช่มั้ยค่ะเจนนี่ออนนี่ ออนนี่ยังไม่เคยคบใครเลยจะไปเคยจูบกับใครได้ยังไงเล่า

ชูก้า       :  อย่างงั้นหรอเจนนี่?

เจนนี่      :  คือ....คือ....ฉันขอไม่ตอบ ส่งเหล้ามาเลย

จีซู         :  นี่หรือว่าเจนดึกกี้ อ๊ายยย~~ ตั้งแต่เมื่อไหร่ กับใคร?

เจนนี่      :  เอาเหล้าส่งมาเร็วๆสิค่ะเมเนออนนี่   (  จากนั้นก็ดื่มเหล้าเข้าไป 1 แก้วใหญ่ และไม่ได้ตอบคำถามของจีซู )


รอบที่ 3,4,5 เจนนี่

เจนนี่     :  ไม่ตอบ ขอเหล้าค่ะ


รอบที่ 6 จิน

เจโฮป   :  ขอถามว่าจินฮยองเคยเจอสาวในสเปคตัวเองหรือเปล่าครับ และเธอเป็นใคร?

จิน        :  ง่ายมากเลย สาวในสเปคของฉันก็คนนี้ไง น้องจีซู

จีซู        :  ห๊ะ! ฉะ....ฉันหรอค่ะ  แต่รุ่นพี่คงไม่คิดจะจีบฉันใช่มั้ย?

จิน        :  พี่ไม่ได้แค่คิดนะ แต่พี่เริ่มจีบไปแล้วด้วย

จีมิน      :  พอๆ มันเลื่อนเกินไปแล้วฮยองเอาไว้ค่อยจีบกันต่อคราวหลังแล้วกันเน่าะ

จิน        :  ไอ้จีมินมึงนี่ทำไมชอบขัดจังหวะกูจังว่ะ


เอ่อ.....ผมว่าไปรอบต่อไปกันเลยดีกว่านะครับ เพราะตอนนี้น้องจีซูนั่งช็อคตาค้างไปแล้ว น้องเขาคงคิดไม่ถึงว่าจะโดนพี่จินจีบแบบโต้งๆต่อหน้าคนเยอะๆขนาดนี้มั้งครับ ' ผมผิดเองแหละที่ถามคำถามเอื้อประโยชน์ต่อจินฮยองมากเกินไป '

หลังจากนั้นพวกเราก็เล่นกันต่ออีกหลายรอบครับ จนตอนนี้ทุกคนเมาจนหมดสภาพกันไปแล้ว เนื่องจากบางคำถามมันคงตอบลำบากมั้งครับทุกคนถึงได้เลือกที่จะดื่มกันหมดเลย แล้วไม่รู้ว่ามันเป็นโชคดีหรือโชคร้ายของผมกันแน่ที่ไม่ได้ตอบคำถามหรือดื่มกับคนอื่นเลย เพราะไอ้ขวดบ้านี่มันไม่เคยหมุนมาหยุดตรงหน้าผมเลยนะสิครับ ' สรุปกูต้องเก็บศพทุกคนสินะ เหอะๆๆๆ สงสารตัวเองชะมัด ' ผมคิดก่อนจะมองดูร่างของทุกคนที่นอนแผ่หราอยู่กับพื้น แม้กระทั่งพี่เมเนทั้งสองยังเมาอ่ะคิดดู


เจนนี่    :  ไอ้บ้าผีจีน!! ลบรูปภาพบ้าๆนั่นออกไปเลยนะ งึมๆๆๆ


อ้าวเห๊ยย!!! ' น้องเจนนี่ครับ เอ่อ...พี่ว่า ' ผมได้แต่ร้องห้ามน้องเจนนี่อยู่ในใจเมื่อร่างบอบบางของเธอละเมอออกมาเบาๆ ก่อนจะมุดเข้าไปนอนกอดพี่ชูก้าเอาไว้เเน่น ' คงคิดว่าชูก้าฮยองเป็นหมอนข้างหละมั้ง ' แต่มันพีคกว่านั้นก็ตรงที่พี่ชูก้าก็ดันหันตะแคงข้างมากอดเธอเอาไว้เหมือนกันนี่แหละครับ  ' นี่ถ้าไม่บอกว่าเป็นคู่กัดกันผมคงคิดว่าฮยองกับน้องเจนนี่เป็นคู่รักกันนะครับเนี่ย '


เจโฮป   :  อ้าวเห้ยย!! ไอ้เชี่ยจีมินนั่นมึง


' เอาเถอะครับใครอยากจะทำอะไรใครก็ตามสบายเลย ผมไม่สนแล้วด้วย ' ผมได้แต่บ่นออกมาในใจด้วยความสุดจะทน เมื่อมองเห็นไอ้จีมินกับน้องโรเซ่กำลังนอนกอดกันอยู่อีกคู่นึง แล้วก็ไม่ต้องพูดถึงคู่พี่ใหญ่ครับคู่นั้นไม่ใช่แค่นอนเฉยๆนะครับ มีการยิ้มออกมาด้วยไม่รู้ว่านอนกอดกันแล้วฝันหวานอะไรอยู่มั้ง  เฮ้อ~~~ แล้วเเบบนี้ผมจะพาทุกคนกลับได้ยังไง หอพักของ blackpink อยู่ไหนผมก็ไม่รู้ พี่เมเนอเจอร์ของพวกเธอก็ดันมีสภาพไม่ต่างจากพวกเธอเลยสักนิด เฮ้อ~~


          



        ***************     [[     ลิซ่า     ]]     ***************


จองกุก    :  ลิซ่า! ลิซ่าถึงแล้วนะ ลิซ่า!!


แรงจากการเขย่าตัวและเสียงเอ่ยเรียกของจองกุกทำให้ฉันต้องลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนที่พวกเราทั้ง 3 จะลงมาจากรถและนั่นก็ทำให้ฉันได้มองสำรวจสถานที่ที่พวกเราพึ่งมาถึงเป็นครั้งแรก  ' ที่นี่ที่ไหนละเนี่ย บ้านใคร? ' ฉันคิดในใจด้วยความสงสัยเมื่อเห็นบ้านหลังใหญ่ตั้งตะหง่านอยู่เบื้องหน้า


ลิซ่า      :  นายพาฉันมาที่ไหนเนี่ยจองกุก พาฉันกลับหอเดี๋ยวนี้เลยนะ

จองกุก  :  เราพึ่งจะมาถึงเองนะลิซ่าจะรีบกลับทำไมเล่า อีกอย่างไอ้ยูคมันก็ขับรถมาตั้งไกล ใจคอเธอจะไม่ให้มันได้พักหน่อยหรอ?

ลิซ่า      :  ก็แล้วนี่มันที่ไหนล่ะ ทำไมนายต้องพาฉันมาที่นี่ด้วย

จองกุก  :  เข้าไปข้างในกันก่อนดีกว่า ไปเถอะไอ้ยูค


' เอ๊าตาบ้านี่! ฉันถามก็ไม่ยอมตอบ ' ฉันได้แต่บ่นจองกุกอยู่ในใจเมื่อเห็นว่าเขาไม่ยอมตอบคำถามของฉัน แถมยังเปลี่ยนเรื่องได้หน้าตาเฉยแบบนี้


แกร๊ก! แอ๊ดดดด~~~


ฉันรีบหันไปที่ประตูหน้าบ้านทันทีเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูดังขึ้น ' ใครอ่ะ ' ฉันร้องอุทานออกมาในใจเมื่อมีชายหญิงคู่หนึ่งเดินออกมาจากข้างในบ้าน ดูๆแล้วอายุน่าจะประมาณ 40 กว่าๆได้มั้งค่ะ แต่ทั้งสองยังดูดีอยู่เลยค่ะ


" มากันแล้วหรอลูก ออมม่านึกว่าจะไม่มากันแล้วซะอีก "


' เดี๋ยวนะออมม่าหรอ อย่าบอกนะว่าคือพ่อแม่ของใครสักคน ' ฉันได้แต่สงสัยอยู่ในใจว่าคุณลุงคุณป้าตรงหน้าคือพ่อแม่ของจองกุกหรือยูคยอม เนื่องจากคุณป้าผู้หญิงแทนตัวเองว่าออมม่า


จองกุก   :  ก็ไอ้ยูคมันขับรถช้าอะออมม่า คิดถึงจังเลยครับ

ยูคยอม  :  อ้าว~ไหงมาโทษกูแบบนี้ละไอ้กุก เป็นเพราะมึงมาขึ้นรถช้าเองต่างหาก ไม่รู้ว่ามัวทำอะไรอยู่

จองกุก   :  ออมม่ากับอัปป้าสบายดีไหมครับ

ออมม่า   :  สบายดีลูกแล้วลูกเป็นยังไงบ้างจองกุก เหนื่อยมากไหมกับการเป็นนักร้อง

จองกุก   :  ถึงจะเหนื่อยแต่ผมก็มีความสุขครับออมม่า

อัปป้า     :  จะยืนคุยกันอยู่หน้าบ้านอีกนานไหมเนี่ย เข้าไปคุยกันข้างในดีกว่านะคุณ ป่ะไอ้ลูกชาย ยูคยอม แล้วก็หนูลิซ่าด้วยนะลูก


' เดี๋ยวๆๆ มะ....เมื่อกี้คุณลุงเรียกชื่อฉันหรอ? ทำไมถึงรู้จักชื่อฉันด้วยล่ะ ' ฉันได้แต่ตกใจและประหม่าไปหมดเมื่อรู้ว่าคุณลุงคุณป้าสองคนนี้คือพ่อแม่ของจองกุก ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ถึงพาฉันมาที่บ้านตัวเองแบบนี้


ลิซ่า      :  เอ่อ....สะ..สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า

ออมม่า  :  เรียกออมม่ากับอัปป้าเหมือนเจ้ากุกดีกว่านะหนูลิซ่า เข้าบ้านกันนะลูก ป่ะ


ฉันได้แต่นิ่งไปเมื่อได้ยินประโยคที่คุณป้าเอ่ยออกมา ' เรียกออมม่า อัปป้าเนี่ยนะ ' ฉันคิด ก่อนจะต้องจำใจเดินเข้าไปในบ้านตามคุณแม่ของจองกุก เมื่อท่านเดินเข้ามาจูงมือฉันเข้ามาในบ้าน




อัปป้า    :  พอเห็นหน้าหนูลิซ่าชัดๆแล้วไม่แปลกใจเลยว่าทำไมไอ้ลูกชายตัวแสบของเราถึงได้เพ้อถึงหนูหนักหนา

ออมม่า  :  นั่นสิค่ะคุณ หนูลิซ่าหน้าตาน่ารักอย่างกับตุ๊กตาเลยนะว่ามั้ย

ลิซ่า      :  ขะ...ขอบคุณค่ะคุณลุงคุณป้า


เพี้ยะ


ลิซ่า      :  อ๊ะ!!

ออมม่า  :  ออมม่าบอกให้เรียกว่ายังไงหนูลิซ่า!


ฉันได้แต่ร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจที่อยู่ดีๆคุณแม่ของจองกุกก็ยื่นมือออกมาตีขาของฉัน ถึงมันจะไม่แรงมากนักแต่เพราะความตกใจฉันเลยเผลออุทานออกมาเสียงดัง


จองกุก  :  อ๊าาา~~ ออมม่าอ่ะตีลิซ่าทำไมละครับ เธอเจ็บมากมั้ยลิซ่า ไหนขอฉันดูหน่อย

ลิซ่า      :  หยุดเลยจองกุก! ไม่ต้องเข้ามาใกล้ฉันเลย ฉันไม่ได้เจ็บสักหน่อยแค่ตกใจ

อัปป้า    :  ลูกเรานี่ท่าจะอาการหนักนะคุณ 555

ยูคยอม :  คุณลุงคุณป้าครับผมขอขึ้นไปพักก่อนได้มั้ยครับ ขับรถมาตั้งไกลผมเริ่มจะเพลียแล้วอะครับ

ออมม่า  :  ตามสบายเลยลูกยูค จองกุกไปส่งยูคยอมที่ห้องพี่ชายเราสิลูก

จองกุก  :  มันก็ไปเองได้อ่ะออมม่า ไม่ใช่ว่าพึ่งเคยมาสักหน่อย

ยูคยอม :  ผมไปเองได้ครับ เชิญคุยกันตามประสาครอบครัวต่อเถอะครับ



ฉันได้แต่มองตามยูคยอมตาปริบๆ เมื่อเห็นเขาเดินขึ้นชั้นสองของบ้านไปแล้ว ' อะไรคือคุยกันตามประสาครอบครัว หรือหมอนั่นจะพูดลอยๆให้ฉันได้ยินว่าปล่อยให้พ่อแม่ลูกเขาได้คุยกันหรือเปล่านะ ' หรือเราควรจะขอตัว ว่าแต่จะขอตัวไปไหนล่ะนี่มันบ้านของจองกุกนะ


จองกุก  :  คิดอะไรอยู่อีกเนี่ย หน้าเครียดเชียว

ลิซ่า      :  อ๊าาา~~ อ๊าาา~~ อ่อยอะอองอุก   ( ปล่อยนะจองกุก )


ฉันรีบร้องห้ามปรามจองกุกทันที เมื่อเขายื่นมือทั้งสองข้างออกมาดึงแก้มของฉัน ' ตาบ้า! ทำอะไรไม่เกรงใจพ่อแม่ตัวเองเลย ฉันก็อายเป็นนะเว๊ยยย~~ '


ออมม่า  :  แหม! น่ารักกันจริงๆเลยนะลูก ออมม่ากับอัปป้าไม่กวนลูกๆแล้วดีกว่า นี่ก็ดึกมากแล้ว งั้นจองกุกอย่าลืมพาหนูลิซ่าไปที่ห้องนอนด้วยนะลูก

จองกุก  :  ครับออมม่าฝันดีนะครับ อัปป้าด้วยฝันดีนะครับ

อัปป้า    :  อืม~~

ลิซ่า      :  ฝันดีนะคะคุณลุ....เอ่อ....อัปป้า ออมม่า

ออมม่า  :  ฝันดีจ๊ะลูก ไปกันเถอะคุณปล่อยให้เด็กๆเขาคุยกัน


ว่าแล้วคุณพ่อกับคุณแม่ของจองกุกก็เดินขึ้นชั้นบนไป ในห้องรับแขกของบ้านจึงเหลือแค่ฉันกับจองกุกอยู่แค่ 2 คน ฉันจึงไม่รอช้ารีบหันไปทำตาขวางใส่จองกุกทันที


ลิซ่า      :  นายจะพาฉันมาบ้านตัวเองทำไมเนี่ยจองกุก!! กำลังคิดจะทำอะไร

จองกุก  :  ก็แค่อยากพามา

ลิซ่า      :  แล้วถามฉันหรือยังว่าอยากมาหรือเปล่า?

จองกุก  :  แต่ก็มาแล้วนี่ไง เลิกบ่นเถอะน่าาา~~ เราขึ้นนอนกันบ้างดีกว่าฉันง่วงแล้ว

ลิซ่า      :  ระ....เรางั้นหรอ? นี่นายคงไม่ได้คิดจะ.....จะ.....จะนอ...

จองกุก  :  ไม่ได้แค่คิด แต่ทำเลย


พรึ่บ~~


ลิซ่า      :  อ๊ายยยย~~ ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะจองกุก นายทำบ้าอะไรเนี่ย!! จองกุก!!

จองกุก  :  แหกปากร้องดังขนาดนี้อยากให้ทุกคนตื่นขึ้นมาเห็นฉันกำลังอุ้มเธออยู่หรือไงลิซ่า

ลิซ่า      :  นายก็ปล่อยฉันลงดิจะมาอุ้มฉันทำไมเล่า ฉันมีขาเดินเองได้

จองกุก  :  อยากอุ้มนี่นา อิอิ


' ยังมีหน้ามาขำหน้าตาระรื่นอีกนะตาบ้า นายนี่มันพวกชอบฉวยโอกาสชัดๆเลย ฮรึ่ย!! ไอ้บ้าจองกุก ' ฉันทำอะไรไม่ได้ได้แต่บ่นจองกุกอยู่ในใจ เมื่อเขาอุ้มร่างของฉันขึ้นบันไดไปชั้นบน จากนั้นเขาก็เปิดประตูเข้ามาในห้องห้องนึงทั้งๆที่ยังอุ้มร่างของฉันอยู่ ' นายนี่ก็แข็งแรงไม่เบาเลยแฮะ ' ฉันคิดในใจ เมื่อจองกุกปล่อยร่างของฉันให้ลงยืนบนพื้นปกติแล้ว


ลิซ่า      :  ทีนี้นายก็ออกไปได้แล้ว ฉันจะนอน!

จองกุก  :  จะออกไปไหนอะก็นี่มันห้องนอนฉัน

ลิซ่า      :  จองกุก!!

จองกุก  :   เลิกทำเสียงดุได้แล้วน่า ไปนอนกันดีกว่านะ

ลิซ่า      :  อ๊ายยย~~ ไม่นะจองกุก นายจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ ไม่ฉันไม่เอาแบบนี้ จองกุก!


ฉันแหกปากร้องลั่นทันทีเมื่อมือหนาของเขาฉุดกระชากลากถูฉันไปที่เตียงขนาดใหญ่กลางห้อง ' ฉันจะต้องเสียตัวให้หมอนี่งั้นหรอ? ไม่นะ ? ฉันยังไม่รู้เลยว่าตัวเองรักนายจริงๆหรือเปล่า ตาบ้าจองกุก! '


จองกุก  :  จะแหกปากร้องทำไมเนี่ยลิซ่า ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกถ้าเธอไม่สมยอมเองอะนะ

ลิซ่า      :  บะ....บ้า หยุดพูดบ้าๆแบบนี้เลยนะ ถ้านายไม่คิดจะทำอะไรฉันจริงๆจะลากฉันมาที่เตียงทำไมเล่า

จองกุก  :  อ้าว~~ ก็มานอนไงถามอะไรบ้าๆ

ลิซ่า      :  นายก็ไปนอนที่อื่นสิจองกุก กับยูคยอมไง ไปนอนกับเพื่อนนายสิ

จองกุก  :  ไม่อะฉันจะนอนกับเธอ

ลิซ่า      :  มะ.....ม่ายยยยยย~~~

จองกุก  :  ถ้ายังไม่หยุดแหกปากฉันจะปล้ำเธอจริงๆนะ

ลิซ่า      :  นายมันบ้า หลีกไปเลยฉันจะนอน!


ฉันทำได้แค่บ่นจองกุกนิดหน่อย ก็เพราะนี่มันบ้านเขาไงละ ถ้าขืนฉันโวกเวกโวยวายแล้วเขาเกิดคิดจะทำอะไรฉันขึ้นมาก็ซวยกันพอดีอะดิ ' เฮ้อ~~ นายนี่มันจริงๆเลยนะจองกุก ' ฉันคิดในใจก่อนจะเดินกระทืบเท้าเข้าไปข้างๆเตียง จากนั้นก็รีบกระโดดขึ้นเตียงแล้วนอนคลุมโปงอยู่ในผ้าห่มทันที


จองกุก  :  นี่ลุกออกมาเดี๋ยวนี้นะลิซ่า เธอจะออกมาจากผ้าห่มดีๆหรือจะให้ฉันลากเธอออ......

ลิซ่า      :  อะไรอีกเล่า ฉันจะนอน!  (  โผล่หัวออกมาจากผ้าห่มแล้วแหวใส่จองกุกทันที )

จองกุก  :  ไปเปลี่ยนชุดก่อนเลยเร็วๆ

ลิซ่า      :  ไม่!

จองกุก  :  ตามใจ แต่พรุ่งนี้เธอก็คงจะต้องใส่ชุดนี้อีกสินะ เฮ้อ~~ คนอะไรน๊าาา~ เน๊าเน่า

ลิซ่า      :  ชุดที่จะให้เปลี่ยนอยู่ที่ไหน?

จองกุก  :  ในตู้เสื้อผ้าฉันอะไปเรียกใส่ได้ตามสบายเลย ฉันไปอาบน้ำแป๊บเดี๋ยวมานอนด้วย

ลิซ่า      :  ไอ้บ้าจองกุก  อ๊ายยยย~~ ทำบ้าอะไรเนี่ย!


ฉันรีบยกมือขึ้นปิดหน้าทันทีที่เสื้อของจองกุกลอยหวือออกจากร่าง ' ทำไมอีตาบ้านี่ไม่ไปถอดในห้องน้ำนะ ' ฉันได้แต่กรีดร้องอยู่ในใจพรางหลับตาปี๋เมื่อร่างหนาเริ่มถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกทีละชิ้นๆ ประเด็นมันอยู่ที่ว่าเขาดันมาถอดเสื้อผ้ากลางห้องนี่แหละค่ะ ' ฉันหละรับไม่ได้เลยจริงๆ คนทุเรศ '


จองกุก   :  อ้าว~~ ก็คนจะไปอาบน้ำก็ต้องถอดเสื้อผ้าดิ ถามแปลก

ลิซ่า       :  ก็เข้าไปถอดในห้องน้ำดิ มาถอดอยู่ตรงนี้ทำไมเล่า ทุเรศ อุจาดลูกกะตา อี๊~~~~

จองกุก   :  ทุเรศตรงไหน เธอลองหันมาดูสิ

ลิซ่า       :  ไม่!! นายรีบๆเข้าไปอาบน้ำเลยไป๊!

จองกุก   :  แค่นี้ทำเป็นรับไม่ได้ ซิกแพ๊คของฉันออกจะเท่ห์


' เฮอะ~ ไอ้คนหลงตัวเอง ถึงนายจะมีกล้ามเนื้อหรือซิกแพ๊คเท่ห์ขนาดไหน ฉันก็ไม่อยากจะเห็นหรอกเว๊ยยย~~ ' ฉันรีบส่งค้อนวงใหญ่ไล่หลังจองกุกไปทันที เมื่อร่างหนาของเขาเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้ว จากนั้นฉันจึงรีบเข้าไปค้นเสื้อผ้าในตู้ของจองกุกมาเปลี่ยนให้ตัวเองบ้าง




ลิซ่า     :  ไม่รู้ว่าเสื้อคนหรือเสื้อช้าง ฉันใส่ 3 คนยังหลวมเลยมั้งเนี่ย


ฉันยืนบ่นพึมพำออกมาทันทีที่ใส่เสื้อผ้าของหมอนี่เสร็จ โดยฉันเลือกใส่กางเกงกีฬาตัวโข่งกับเสื้อคอกลมสีขาวของเขา แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่าขนาดตัวของฉันกับจองกุกมันต่างกันมากทำให้เสื้อที่ใส่มันค่อนข้างจะดูคอกว้างเกินไปจากความเป็นจริงมาก แถมกางเกงกีฬาก็ต้องมัดเชือกเอาไว้ซะแน่นกันหลุดอีกด้วย


จองกุก  :  โทษทีนะที่ฉันมันดันตัวใหญ่เหมือนกับช้าง

ลิซ่า      :  จะ....จองกุก นะ...นายมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วนี่นายอาบน้ำหรือวิ่งผ่านน้ำกันแน่เนี่ยทำไมมันไวขนาดนี้

จองกุก  :  มานานพอที่จะรู้ว่าเธอใส่เสื้อในสีอะไร แล้วที่ฉันอาบน้ำไวก็เพราะมันหนาวนี่นาอยากออกมานอนกอดเธอไวๆด้วย

ลิซ่า      :  บะ....บ้า พูดอะไรของนายออกมา ฉะ...ฉันไปนอนแล้ว!!


ว่าแล้วฉันก็รีบวิ่งหนีเขาขึ้นไปนอนตะแคงข้างแล้วดึงผ้าห่มมาคลุมโปงเอาไว้ทันที ' ตาบ้าชอบพูดให้ฉันเขินตลอดเลย ฮรึ่ย!! ' ฉันคิดก่อนจะพยายามข่มตาตัวเองให้หลับทันที


จองกุก  :  เฮ้อ~~ ถอดเสื้อผ้าแล้วก็ไม่เอาไปแขวนพึ่งลมไว้ดีๆ
( บ่นๆก่อนจะก้มลงเก็บเสื้อคอกลมสีดำ เสื้อเชิร์ตลายตารางและกางเกงยีนส์สีดำของลิซ่าขึ้นจากพื้น แล้วนำไปแขวนไว้ที่ราวผ้านอกระเบียงห้องตัวเอง )


' บ้าเอ๊ย!! ลืมไปเลยว่ายังไม่ได้เก็บเสื้อผ้าไปแขวน โอ๊ยย~~ น่าอายชะมัดเลย แต่มันก็เป็นเพราะนายนั่นแหละจองกุก ชิส์ ' ฉันนอนบ่นจองกุกอยู่ในใจเมื่อนึกถึงสาเหตุที่ทำให้ตัวเองลืมเก็บเสื้อผ้าบนพื้นห้อง ' เพราะฉันเขินกับคำพูดบ้าๆของนายนั่นแหละ '


พรึ่บ~~


' เชี่ย~~ นี่เขาคิดจะทำอะไรเนี่ย!! ' ฉันสะดุ้งโหยงทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงร่างหนาๆของเข้าที่ทิ้งตัวลงนอนตะแคงและกอดฉันเอาไว้จากทางด้านหลัง ถึงฉันจะอยู่ในผ้าห่มแต่มันก็อดขนลุกซู่ไม่ได้เหมือนกันนะ


จองกุก   :  หลับแล้วหรอยัยแมว~~  ( กระซิบถามเบาๆผ่านผ้าห่มผืนบางที่คลุมตัวลิซ่าอยู่ แต่ก็ไร้เสียงตอบรับจากร่างบางของลิซ่า )


จองกุก   :  หลับแล้วหรอยัยเหม่ง~~  ( กระซิบถามอีกครั้ง )


พรึ่บ~~


ลิซ่า    :  อย่าเรียกฉันแบบนี้นะไอ้บ้าจองกุก!!


ฉันรีบเด้งตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงทันทีเมื่อได้ยินจองกุกเรียกฉันว่าเหม่ง ' จะเรียกอะไรฉันไม่เคยว่าแต่อย่ามาเล่นกับหน้าผากอันกลมกลึงได้รูปของฉันแบบนี้ ฉันไม่ยอม! '


จองกุก  :  ทำไมอ่ะน่ารักดีออก  (  ลุกขึ้นนั่งแล้วพูดออกมาด้วยเสียงน่ารักๆ )

ลิซ่า      :  ไม่น่ารักสักหน่อย นายจะล้อฉันใช่มั้ยล่ะ


พรึ่บ~~


ร่างของฉันรอยหวือเข้าไปในอ้อมกอดของจองกุกทันที เมื่อเขาเอื้อมมือเข้ามากระชากฉันให้เข้าไปหา ' เอะอะกอด เอะอะจูบ นายนี่มันเป็นคนหรือปลาหมึกกันแน่นะ ' ฉันบ่นอุบอยู่ในใจพลางเงยหน้ามองปลายคางของจองกุกไปด้วย ก็ตั้งใจจะมองหน้าอะนะแต่เพราะนายนี่กอดฉันแน่นมากจนหน้าฉันแทบจะฝังเข้าไปในแผลงอกได้แล้วมั้ง เลยมองเห็นแค่สันกรามของเขาเท่านั้นแหละ


จองกุก   :  ฉันไม่ได้จะล้อนะ ก็ภายใต้หน้าม้าของเธอมันเหม่งจริงๆนี่นา

ลิซ่า       :  จองกุก!!


ฉันรีบเด้งตัวออกมาจากอ้อมกอดของเขาทันที ก่อนจะนั่งมองหน้าจองกุกด้วยสายตาไม่พอใจ ' คิดผิดแล้วหละที่มาล้อฉันเรื่องหน้าผากเนี่ย '


จองกุก   :  เฮ้! อย่ามามองฉันแบบนี้นะ ฉันก็แค่เห็นว่าเหม่งของเธอมันน่ารักดีต่างหาก น่ารักออกยัยเหม่ง

ลิซ่า       :  จองกุก!! นายตายยยย!!


ฉันยกกำปั้นทั้งสองข้างของตัวเองขึ้นก่อนจะพุ่งเข้าใส่ร่างหนาของจองกุกทันที หวังว่าจะทุบหัวเขาสักทีสองทีให้หายเเค้นที่เขากล้าเอาเรื่องนี้มาล้อฉันเล่น แต่ตาบ้านี่กลับรู้ทันฉันแล้วรวบข้อมือของฉันเอาไว้ได้ด้วยมือเพียงข้างเดียว


ลิซ่า      :  ปล่อยฉันนะจองกุก!

จองกุก  :  ปล่อยเธอก็จะตีฉันนะสิ เรื่องอะไรจะปล่อยง่ายๆ

ลิซ่า      :  ก็นายมาล้อฉันทำไมเล่า เรื่องนี้ฉันซีเรียสนะ

จองกุก  :  เธอไม่มั่นใจหรอ? แต่สำหรับฉันเธอสวยมากเลยนะเวลาที่ไม่มีหน้าม้ามาปิดบังใบหน้ารูปไข่ของเธอเนี่ย เธอไม่รู้หรอว่าเพราะหน้าม้านี่มันทำให้เธอดูหน้ากลมไปเลยนะ

ลิซ่า      :  จะ....จริงหรอ?

จองกุก  :  ฉันไม่ล้อเธอเล่นหรอกน่า เธอสวยจริงๆนะลิซ่า ในสายตาของฉันเธอสวยและน่ารักที่สุด

ลิซ่า      :  บ้า! พะ...พูดอะไรของนาย ละ...แล้วก็ปล่อยมือฉันได้แล้ว


ฉันเอ่ยบอกเขาออกไปด้วยเสียงตะกุกตะกัก เพราะประโยคที่เขาเอ่ยออกมามันทำให้ใจของฉันเต้นรัวอย่างหนัก ก่อนที่ฉันจะรีบก้มหน้าหนีสายตาของจองกุกที่กำลังจ้องหน้าฉันอยู่

มือของเขาค่อยๆปล่อยข้อมือของฉันให้เป็นอิสระ ก่อนที่เขาจะยื่นมือออกมาเชยคางของฉันขึ้นสบตากับตัวเอง เราต่างก็นั่งจ้องตากันนิ่งเหมือนถูกสะกด ' ฉันไม่อาจละสายตาจากดวงตาเปล่งประกายของนายได้เลยจองกุก '


จองกุก   :   ลิซ่า~~ ฉันรักเธอนะ เป็นแฟนกับฉันได้มั้ย?

ลิซ่า       :  เอ่อ....จองกุก คือ........

จองกุก   :  ไม่เป็นไรเธอไม่ต้องตอบฉันตอนนี้ก็ได้ มันอาจจะกะทันหันเกินไปสำหรับเธอ แต่ฉันอยากจะให้เธอรู้เอาไว้ว่าฉันคิดยังไงกับเธอ

ลิซ่า       :  ฉันรู้แล้วจองกุก


สิ้นคำพูดของฉันใบหน้าของเขาก็ค่อยๆเคลื่นเข้ามาหาฉันช้าๆ ฉันก็ได้แต่หลับตาพริ้มยอมรับสัมผัสจากริมฝีปากอุ่นของเขาอย่างเต็มใจ  ริมฝีปากของฉันถูกริมฝีปากหนาของจองกุกครอบครองมันอีกครั้ง บ่อยครั้งที่เราสองคนมักจะจบลงด้วยการจูบกันแบบนี้ แต่ก็ไม่มีครั้งไหนเลยที่ฉันจะไม่รู้สึกตื่นเต้นกับสัมผัสที่เขามอบให้  ' ไม่ว่าจะกี่ครั้งฉันก็ไม่ชินกับสัมผัสของนายเลยจองกุก '

แขนเรียวทั้งสองข้างของฉันเอื้อมออกไปโอบรอบคอของเขาเอาไว้ เมื่อจูบของจองกุกทำให้ฉันอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดของเขา เราต่างก็จูบตอบกันอย่างดูดดื่มและโหยหาสัมผัสของกันและกัน มือหนาของจองกุกลูบไล้ไปมาที่แผ่นหลังเนียนของฉันผ่านเนื้อผ้า นั่นยิ่งทำให้ฉันรู้สึกขนลุกไปหมดกับสัมผัสจากฝ่ามือหนาของเขา


จองกุก   :  ลิซ่าฉันรักเธอมากนะ เธอรู้ใช่มั้ย?

ลิซ่า       :  อืม~~


ฉันเอ่ยตอบอย่างเขินอายเมื่อเราทั้งสองผละริมฝีปากออกจากกัน ก่อนที่ฉันจะต้องสะดุ้งอีกครั้งเมื่อจองกุกโถมร่างของเขาเข้ามาหาฉันแบบไม่ทันตั้งตัว แผ่นหลังที่สัมผัสกับที่นอนทำเอาฉันผวาไปเลยเมื่อความกลัวเริ่มเข้ามาแทนที่ ' นายคงไม่ได้คิดจะ....ฉันนะจองกุก '


ลิซ่า      :  จองกุก นะ.....นายจะทำ.......อือ~~~


เสียงของฉันถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอทันทีที่ริมฝีปากหนาของเขากดทับลงมาที่ริมฝีปากของฉัน ลิ้นหนาไล่ลิ้มรสความหอมหวานจากโพรงปากของฉันอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหนำใจ มือหนาทั้งสองข้างของเขาก็เอาแต่ลูบไล้ไปทั่วร่างของฉันไม่หยุด


จองกุก   :  ลิซ่า~~~ ให้ฉันเรียกเธอว่าลิซได้มั้ย?


เสียงกระซิบถามที่แหบพร่าของร่างหนาด้านบนทำเอาฉันแทบบ้า เสียงแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนของเขามันช่างน่าฟังจริงๆ ฉันได้แต่พยักหน้าตอบเขาออกไปก่อนรอยยิ้มของเขาจะปรากฏขึ้น

จากนั้นเขาก็ก้มลงมามอบจูบที่แสนหวานให้ฉันอีกครั้ง จูบที่ทำเอาสติของฉันกระเจิดกระเจิง ในหัวของฉันมันขาวโพลนไปหมด


ลิซ่า    :  อ๊ะ! จองกุก....อย่า~~~


ฉันสะดุ้งรู้สึกตัวทันทีที่ริมฝีปากหนาของเขาทาบทับลงมาที่บริเวณเหนือทรวงอกได้รูปของฉัน ' นี่เขาถอดเสื้อของฉันออกตั้งแต่เมื่อไหร่กัน '  แต่ก็ร้องได้แค่นั้นเมื่อจองกุกเลื่อนหน้าขึ้นมาประกบจูบฉันอีกครั้ง มือทั้งสองข้างของเขาก็เอาแต่บีบเคล้นทรวงอกของฉันไม่หยุด  ' ไม่ได้นะลิซ่า จะทำยังไงกับสถานการณ์แบบนี้ดี ' ฉันคิดหาหนทางเอาตัวรอดจากสถานการณ์สุ่มเสี่ยงตรงหน้า


จองกุก   :  ลิซ่าเธอสวยมากรู้ตัวไหม?

ลิซ่า       :  จะ...จองกุก ฉันยังไม่พร้อม


เมื่อเห็นว่าจองกุกผละริมฝีปากของตัวเองออกจากฉันแล้ว ฉันจึงไม่ปล่อยให้โอกาสดีๆแบบนี้หลุดลอยไป ฉันจึงรีบเอ่ยปากบอกจองกุกออกมาเสียงสั่น


ลิซ่า      :  ไหนนายบอกว่าจะไม่ทำอะไรฉันถ้าฉันไม่สมยอมไง นายจะไม่รักษาคำพูดของตัวเองหรอ

จองกุก  :  ลิซ~~ แต่เรามาไกลมากแล้วนะ 

ลิซ่า      :  มะ...ไม่ไกลสักหน่อย

จองกุก  :  ลิซแน่ใจหรอ? แล้วไอ้รอยแดงๆตามตัวลิซนี่มันอะไรล่ะ  ( พูดพร้อมกับยิ้มหน้าระรื่นเมื่อก้มมองผลงานของตัวเองตามเนื้อตัวของลิซ่า  )

ลิซ่า      :  แต่ลิซง่วงแล้ว กะ....กุกให้ลิซนอนไม่ได้หรอ?

จองกุก  :  ห๊ะ!! เมื่อกี้ลิซเรียกว่ากุกหรอ ใช่ไหม?

ลิซ่า      :  อะ...อืม นายไม่ชอบหรอ?

จองกุก  :  ชอบ ชอบมากด้วย ขอบคุณนะลิซ

ลิซ่า      :  แล้วก็ลงไปจากตัวลิซได้แล้ว มันหนัก!

จองกุก  :  ก็ได้~~ ถือว่าวันนี้ลิซทำตัวน่ารักกุกจะยอมให้ลิซวันนึงละกัน


เขาเอ่ยบอกยิ้มๆก่อนจะพลิกร่างกำยำกลับไปนอนที่เดิมของตัวเอง แต่เขาก็ยังเอื้อมมือออกมาคว้าตัวของฉันไปกอดเอาไว้อยู่ดี


ลิซ่า      :  ปล่อยก่อนกุก ลิซจะไปใส่เสื้อ

จองกุก  :  อื้อ~~ ไม่ต้องหรอกกุกก็ไม่ได้ใส่เหมือนกัน แฟร์ดีออก จริงๆลิซต้องถอดเสื้อชั้นในออกด้วยซ้ำมันถึงจะเท่าเทียม

ลิซ่า      :  จะบ้าหรอ!! ได้คืบจะเอาศอกนะนายหน่ะ

จองกุก  :  ลิซเรียกกุกว่าอะไรนะ อย่างงี้ต้องโดนทำโทษ


ว่าเเล้วเขาก็ฝังจมูกโด่งๆของตัวเองลงมาที่ซอกคอของฉันแล้วส่ายหัวไปมาไม่หยุด  ' อ๊าา~~ มันจั๊กจี้นะตาบ้า '


ลิซ่า      :  555 พอๆ พอเถอะกุก 555 ลิซจั๊กจี้ 555

จองกุก  :  ชิส์ ถ้าคราวหน้าลิซยังเผลอเรียกกุกว่านายอีกหละก็โดนหนักแน่ๆ

ลิซ่า      :  ระ....รู้แล้วๆ ฉะ......เอ่อ...ลิซจะจำไว้

จองกุก  :  งั้นก็นอนได้แล้ว เดี๋ยวกุกลูบหลังไห้นะ

ลิซ่า      :  ไม่เอา!

จองกุก  :  ก็ได้ งั้น จุ๊บ~~~ ฝันดีนะครับลิซ   (  จุ๊บไปที่ปากของลิซ่าเบาๆ )

ลิซ่า      :  อืม~~ ฝันดี


จากนั้นเขาก็กระชับอ้อมกอดของตัวเองให้แน่นขึ้น ส่วนฉันก็ได้แต่นอนซุกหน้าอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของจองกุกอย่างช่วยไม่ได้ ' ถึงจะเขินที่ต้องมาซุกหน้ากับแผลงอกกำยำของนายแบบนี้ แต่อ้อมกอดของนายก็อบอุ่นดีนะจองกุก ' ฉันคิดก่อนจะหลับตาลงในที่สุด......


             

________________________________________________


///   โอ๊วววว~~ คุณกาตุ่ยของเราเขาไม่ธรรมดานะทุกคน ถึงขนาดพาสาวมาเปิดตัวกับครอบครัวแล้วนะเออ

ส่วนความฟินของกาตุ่ยกับน้องแมวยังคงไม่หมดไม่สิ้น นี่แค่เริ่มต้นเอง รอติดตามต่อตอนหน้านะคะ   ///









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

632 ความคิดเห็น

  1. #597 bacon776 (@bacon776) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:21
    เเกมันร้ายยย กุกกี้~~~
    #597
    0
  2. #125 filmfilmbar (@filmfilmbar) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 08:48
    กรี้ดดดดกุกนี่มันร้ายย55
    #125
    0
  3. #124 Kanokpun (@Kanokpun) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 03:00
    อ้ากกกกก ขอสิงลิสได้ไหม
    #124
    0
  4. #123 RaineYLovelY (@boruhima) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 00:51
    โง๊ยยยยยยยยยยย ฟินจนหน้าจะแตกแล้ว กลั้นยิ้ม กลั้นเขิน
    อื้อหือ กุกรุกหนักมากอ่ะ อิแทคืออะไร ลืมไปแล้วตอนนี้ 555555
    #123
    0
  5. #122 ♡Roes_L.A. (@sim255013) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 22:44
    อร๊ายยยยยยยยยยยย เขิลลลๆๆๆ
    #122
    0
  6. #121 juniorgd (@juniorgd) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 17:42
    ฟินไปอีกกก
    #121
    0
  7. #120 Thanyathanya Rungsri (@hongyok244444) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 17:09
    ฟินมากกกกกกก ไรท์ต่อด่วนเลยค่ะะ
    #120
    0
  8. #119 MOJIISMYTUBETH (@MOJIISMYTUBETH) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 17:00
    อ่านเองเขินเอง 5555 ขอ จีมเซ่ๆ
    #119
    0
  9. #118 Asi_Lice (@Asizi) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 16:11
    อยากบอกว่าา ฟินนนนนมากกกกกก อ๊ากกกก ไรท์
    เขินนนนนนน ชอบง่ะ 
    รอไรท์ เสมอน่่่่าาาาาา
    #118
    0
  10. #117 Sari0704 (@sar912) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 16:02
    อีตุ่ยยยย อร้ายยยฟินไปอีก 10 ปี 5555 รอน้าาาาาา ไรท์มาอัพไวๆนะ เค้ารอไรท์ทุกวันเรย(ออดอ้อนๆ)
    #117
    0
  11. #116 allymary (@allymary) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 15:51
    คู่ก้าเจน เค้ากอดกันแหละกรี้ดดด
    #116
    0
  12. #115 DaraKim (@DaraKim) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 15:47
    ว้อยยย กุกว้อยยยย
    #115
    0