รักป่วนใจ ... ( ใคร? คือคนที่ใช่ ) Lizkook / [ จบแล้ว ]

ตอนที่ 11 : Asia Artist Awards

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    8 เม.ย. 60

3 เดือนต่อมา



***************     [[   จีซู   ]]     ***************


นับจากวันที่พวกเราทั้ง 4 คนเดบิวต์ในนามของ BLACKPINK นี่ก็ผ่านมาได้สามเดือนกว่าๆแล้ว และเมื่อสัปดาห์ที่แล้วพวกเราก็พึ่งจะคัมแบล็คปล่อยเพลงใหม่ออกมาอีกสองเพลงชื่อเพลงว่า PLAYING WITH FIRE และ STAY นั่นเอง ส่วนตอนนี้พวกเราทั้ง 4 คนก็กำลังนั่งรอท่านประธานหยางกันอยู่ค่ะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าท่านประธานมีเรื่องด่วนอะไรถึงเรียกพบพวกเราตั้งแต่เช้าตรู่แบบนี้

บอกเลยว่าตอนนี้ฉันค่อนข้างไม่สบอารมณ์นิดหน่อยเพราะต้องแหกขี้ตาตื่นขึ้นมาแต่เช้า ก็จะไม่ให้ฉันอารมณ์เสียได้ยังไงกันละค่ะเพราะฉันพึ่งจะนอนไปได้ไม่กี่ชั่วโมงเองนี่นา ( เห้อ~~ นึกถึงเรื่องนอนปุ๊บก็ง่วงอีกแล้วอ่ะ ) 



จีซู   :  แล้วเมื่อไหร่หยางซาจางนิมจะมาสักทีหละเนี่ย ตาฉันจะปิดอยู่แล้ว ฮ้าววว~~~


ฉันเอ่ยปากบ่นท่านประธานพร้อมกับส่งเสียงหาวหวอดๆไปด้วย ก็คนมันง่วงนี่นาช่วยไม่ได้ แล้วถ้าท่านประธานยังจะช้าอยู่แบบนี้ฉันจะฟุบหน้านอนมันตรงโต๊ะรับแขกนี่แหละ ( ชิ!! อารมณ์เสีย )



เจนนี่  :  ออนนี่จะบ่นอะไรนักหนา นี่พวกเราก็พึ่งจะมาเอง ยังไม่ถึง 5 นาทีเลยด้วยซ้ำ

จีซู     :  อ้าวหรอ!! ทำไมเหมือนรอเป็นชั่วโมงแล้วอ่ะ นี่เจนดึกกี้ขอฉันนอนพิงไหล่เธอหน่อยได้ป่ะ

เจนนี่  :  เรื่องอะไรละ เดี๋ยวเสื้อฉันก็ยับหมดพอดี

จีซู     :  ใจดำ!!

ลิซ่า   :  จีซูออนนี่มานอนหนุนไหล่ฉันก็ได้ ฉันไม่ถือ มาซิค่ะออนนี่ มาเร็ว



ฉันหันไปมองตามเสียงเจื้อยแจ้วของมักเน่ตัวสูงอย่างลิซ่า ก่อนจะเห็นว่าเธอใช้มือตบไหล่ของตัวเองเบาๆเพื่อเป็นการเชื้อเชิญฉันให้ไปนอนซบไหล่ของเธอ ( เธอช่างมีจิตใจที่ดีเหลือเกินนัลลาลิซ่าของออนนี่ ) เอ๊ะ!! แต่เดี๋ยวก่อน ช้าก่อน รอยยิ้มที่ปรากฏอยู่บนใบหน้ากลมๆของเธอนั่นมันชั่งไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด ( นี่เธอคงคิดแผนจะแกล้งฉันอยู่แน่ๆ )

เมื่อเห็นแบบนั้นฉันจึงเลือกที่จะนั่งอยู่ที่เดิมของตัวเองโดยทำเป็นไม่สนใจคำเอ่ยชวนของลิซ่าอีกต่อไป ส่วนเธอนั้นก็ทำสีหน้าไม่สบอารมณ์ส่งมาให้ฉัน แต่มีหรือคนอย่างฉันจะสนใจ ( 555++ ฉันไม่ติดบ่วงปีศาจร้ายอย่างเธอหรอกนะนัลลาลิซ่า )



โรเซ่  :  นี่จีซูออนนี่เมื่อคืนไม่ได้นอนเลยหรอ? ทำไมถึงดูง่วงขนาดนี้อ่ะ

จีซู     :  ก็นอนน่ะ แต่พึ่งนอนไปได้ไม่ถึง 3 ชั่วโมงเองอ่ะโรเซ่พาสต้า

เจนนี่  :  ก็ใครใช้ให้ออนนี่เอาแต่เล่นเกมส์อยู่ทั้งคืนล่ะ ออนนี่นี่น๊าาา~~ ทำตัวเป็นเด็กติดเกมส์ไปได้

จีซู     :  ก็มันติดพันในช่วงสำคัญนี่นา ถ้าฉันเลิกเล่นกลางคันอันดับที่ฉันสั่งสมมาแรมปีก็ต้องหล่นฮวบลงไปเลยนะซิ กว่าที่ฉันจะติด top 10 มันลำบากมากเลยนะเจนดึกกี้

เจนนี่  :  เฮ้อ~~ แล้วได้อันดับสูงๆมันดียังไงอ่ะ เงินก็ไม่ได้สักกะวอน

จีซู     :  จิ๊!! อย่างเธอมันจะไปรู้อะไรละเจนดึกกี้ ใช่ป่ะนัลลาลิซ่า



ฉันจิ๊ปากใส่เจนนี่อย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะหันไปหาแนวร่วมอย่างลิซ่า แต่ดูที่เธอทำกับฉันนั่นสิ นอกจากไม่เออออไปกับฉันแล้วเธอยังถอนหายใจแล้วส่ายหน้าไปมาเหมือนกำลังละอาฉันอยู่ยังไงยังงั้นเลยหละ ( หนอยยัยปีศาจลิซ่าไม่ช่วยฉันเถียงกลับแล้วยังจะมาทำหน้าแบบนี้อีก คอยดูนะถ้าเธอเผลอฉันจะแอบไปตัดผมของเธอ ชิ!!! )


แกร๊ก!!


ในขณะที่ฉันและน้องๆกำลังวุ่นวายเถียงกันเรื่องเกมส์อยู่นั้นเสียงประตูห้องของท่านประธานก็เปิดออก พวกเราทั้งสี่จึงหันไปมองตามเสียง ก่อนจะเห็นร่างท้วมๆของท่านประธานเดินเข้ามาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เมื่อเห็นแบบนั้นฉันจึงฉีกยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ เพราะถ้าท่านประธานอารมณ์ดีขนาดนี้แสดงว่าเรื่องที่เรียกพวกเราเข้ามาพบมันต้องเป็นเรื่องดีแน่ๆ

เมื่อคิดได้ดังนั้นอารมณ์สุนทรีของฉันมันก็ถูกกระตุ้นออกมาจนได้ ฉันเลยไม่รอช้ารีบร้องเพลงแซวท่านประธานที่กำลังเดินเข้ามาทันที



จีซู                      :  ซะ....อะ จังนิม ...... อะ....ซะอะจังนิม.........

หยางฮยอนซอก  :  พอเลยจีซู ถ้าขืนยังร้องต่ออีกเธอโดนดีแน่ๆ

จีซู                      :  โว๊ะ!! อะไรอ่ะ หยางซาจางนิมนี่ไม่มีอารมณ์สุนทรีเอาซะเลย

หยางฮยอนซอก  :  ชั่งฉันเถอะน่า ว่าแต่นี่พวกเธอมารอฉันนานไหม?

เจนนี่                   :  พวกเราพึ่งเข้ามาก่อนหน้านี้ไม่กี่นาทีเองค่ะหยางซาจางนิม

หยางฮยอนซอก  :  อืม งั้นไหนๆก็อยู่กันครบทุกคนแล้วฉันก็จะบอกข่าวดีเลยละกัน คือว่างานประกาศรางวัลปลายปีนี้ฉันจะให้พวกเธอเข้าร่วมด้วยก็แล้วกันนะ เพราะฉะนั้นไปฝึกซ้อมกันให้ดีๆอย่าทำให้ฉันขายหน้าเด็ดขาด เข้าใจนะ!!



นะ......นะ....นี้ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ป่ะเนี่ย พวกเราจะได้ขึ้นแสดงบนเวทีประกาศรางวัลจริงๆงั้นหรอ? ( โอ๊ย~~ นี่มันข่าวดีที่สุดเลยนะ ) ฉันและน้องๆต่างก็ช็อคกับข่าวที่หลุดออกมาจากปากของท่านประธานเป็นอย่างมาก พวกเราต่างก็นิ่งอึ้งเพราะมันพูดอะไรไม่ออกจริงๆ



หยางฮยอนซอก  :  นี่พวกเธอหุบปากกันได้แล้ว!! เดี๋ยวแมลงวี่แมลงวันก็บินเข้าปากกันพอดี



เมื่อได้ยินคำพูดของท่านประธานเอ่ยบอกมาแบบขำๆ ฉันและน้องๆก็รีบหุบปากและฉีกยิ้มออกมาอย่างมีความสุข พวกเราต่างก็พากันก้มหัวขอบคุณท่านประธานกันไม่หยุด จนท่านประธานส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี

แต่... แต่แค่แปบเดียวท่านประธานก็เปลี่ยนสีหน้าไปเล็กน้อยเมื่อเพ่งมองไปที่โรเซ่ สักพักสีหน้าของท่านประธานก็ดูเครียดขึ้นมามากจนฉันก็อดที่จะมองไปที่โรเซ่ด้วยความแปลกใจเช่นกัน แต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรผิดปกติเลยนี่นา ( โรเซ่ก็ยังคือโรเซ่อ่ะแล้วท่านประธานเป็นอะไรไปละเนี่ย? )



โรเซ่                   :  เอ่อ....เอ่อ มีอะไรหรือเปล่าค่ะหยางซาจางนิม ทำไมจ้องหนูขนาดนี้?

หยางฮยอนซอก  :  ถอดมันออกมาให้ฉันดูเดี๋ยวนี้!! เร็วถอดออก!

โรเซ่                   :  ห๊ะ!!! ถะ.....ถอดอะไรอ่ะ เอ่อ....จะให้หนูถอดอะไรค่ะ

หยางฮยอนซอก  :  ก็ไอ้สร้อยที่มีจี้รูปหัวใจแบบพับได้นั่นอ่ะถอดมันออกมา เมื่อก่อนฉันไม่เคยเห็นเธอใส่เลยนะ หรือว่าเธอแอบคบกับใครอยู่ใช่มั้ย??

โรเซ่                   :  เฮ้ย!! เปล่าสักหน่อยนี่เป็นสร้อยที่เจนนี่ออนนี่ซื้อให้หนูตอนที่พวกเราไปเล่นเกมส์กันต่างหากละหยางซาจางนิม พอดีเราพนันกันว่าใครยิงปืนแพ้อีกฝ่ายจะต้องซื้อของให้อ่ะ

หยางฮยอนซอก  :  ปัดโธ่~~ แล้วสร้อยมันมีตั้งหลายรูปแบบทำไมถึงต้องเป็นจี้รูปหัวใจด้วย ฉันหละไม่เข้าใจพวกเธอเลยจริงๆ เพื่อนกันเค้าซื้อสร้อยรูปหัวใจให้กันด้วยหรือไง



ท่านประธานเอ่ยออกมาพลางทำสีหน้าแบบแปลกๆ ก่อนที่จะกวาดสายตามองพวกเราทั้ง 4 คนอีกครั้ง และคำพูดที่หลุดออกมาจากปากท่านประธานในประโยคสุดท้ายก็ทำเอาพวกเราสะดุ้งโหยงกันเลยทีเดียว แต่ที่หนักสุดก็คงจะเป็นมักเน่ลิซ่าของพวกเรานี่แหละ เพราะเธอถึงกับเกร็งมือของตัวเองด้วยความตกใจปนตื่นกลัวอย่างเห็นได้ชัด

จะไม่ให้เธอตกใจได้ยังไง เพราะฉันรู้เรื่องระหว่างเธอกับฮันบินดี ( เฮ้อ~~ แต่ฉันคิดว่าท่านประธานคงจะแค่ขู่เท่านั้นเองแหละ คงไม่ทำจริงๆหรอกมั้ง มั้งน่ะเพราะฉันก็คาดเดาความคิดของท่านประธานไม่ได้จริงๆ )





***************     [[     ลิซ่า     ]]     ***************



" อย่าให้ฉันรู้นะว่าพวกเธอแอบมีแฟนหรือกำลังเริ่มคุยกับใครอยู่ เพราะบทลงโทษสถานเดียวก็คือ.....ต้องออกจากค่ายเท่านั้น "


เฮ้อ~~ ตั้งแต่กลับมาจากเข้าพบท่านประธานฉันก็เอาแต่นั่งคิดไม่ตกกับเรื่องระหว่างฉันกับพี่ฮันบิน ตอนนี้ฉันรู้สึกกลัวขึ้นมาแล้วจริงๆนะเนี่ย ( ถ้าเกิดท่านประธานจับได้อนาคตของฉันจะเป็นยังไงนะ นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่กันแน่ ) ฉันกำลังสับสนค่ะ สับสนว่าตัวเองทำถูกหรือเปล่าที่ตกลงคบหากับพี่ฮันบิน โอ๊ย~~ คิดจนหัวจะระเบิดแล้วเนี่ย!



จีซู    :  ไง! นัลลาลิซ่ากำลังคิดเรื่องฮันบินอยู่หรอ?

ลิซ่า  :  ฉันจะทำยังไงดีออนนี่ ถ้าถูกจับได้ขึ้นมาอนาคตฉันต้องพังแน่ๆ

จีซู    :  นี่เธอคิดว่าหยางซาจางนิมจะทำแบบนั้นจริงๆหรอ? ฉันคิดว่าอย่างมากก็แค่ดองเท่านั้นแหละ เธอไม่รู้หรอว่าประธานของเราน่ะถนัดการดองมากกว่าการไล่ออกนะ

ลิซ่า   :  แต่............

จีซู     :  เลิกคิดมากได้แล้วมันไม่มีอะไรหรอก ไปทานข้าวเถอะเดี๋ยวต้องไปห้องซ้อมอีก อาทิตย์หน้าเราต้องออกงานแล้วนะ

ลิซ่า   :  ห๊ะ!! อาทิตย์หน้าเเล้วหรอ? ฉันไม่คิดว่าจะไวขนาดนี้เลยอ่ะ

โรเซ่  :  จีซูออนนี่ ยัยอึลิซ่ามาทานข้าวได้แล้ว มัวทำอะไรกันอยู่?



เมื่อเห็นโรเซ่เดินเข้ามาตามฉันกับพี่จีซูถึงในห้อง ฉันก็ลุกขึ้นจากเตียงพร้อมกับส่ายหัวเบาๆเพื่อเป็นการไล่ความกังวลก่อนหน้านี้ให้หายไป ก่อนจะตั้งสติและส่งยิ้มให้กับโรเซ่และพี่จีซูในแบบที่ฉันถนัดจากนั้นก็รีบวิ่งออกไปที่ห้องครัวทันที


พรึ่บ~~


ฉันวิ่งเข้ามาโอบเอวของพี่เจนนี่ที่กำลังตักข้าวอยู่ก่อนจะเอียงคอมองหน้าพี่เจนนี่พลางส่งยิ้มที่กว้างมากๆ และเอ่ยปากถาม



ลิซ่า   :  วันนี้มีอะไรทานอ่ะออนนี่ เค๊าหิวมากๆเลย ( พูดเสียงสองใส่เจนนี่ )

จนนี่  :  ดูทำหน้าทำตาเข้าสิยัยแสบเอ๊ย!! ไปนั่งที่ได้แล้ว วันนี้มีซุปมันฝรั่งของโปรดของเธอด้วยนะ

ลิซ่า   :  ว๊าววว~~ สุดยอด ออนนี่ของเค๊าทั้งสวยทั้งใจดี

เจนนี่  :  พอเลยเลิกยอได้แล้ว แล้วก็เลิกพูดเสียงสองแบบนี้เลยนะหลอนหูชะมัด อึ๋ย~~ ขนลุก

ลิซ่า   :  555 ++ ออกจะน่ารัก ( อะฮิ )



ฉันเอ่ยแย้งพี่เจนนี่ ก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างป้องหน้าของตะเองเอาไว้แล้วส่งเสียงพูดคำว่า " อะฮิ " ออกมาสองสามครั้ง จนพี่เจนนี่ส่ายหน้าไปมาคล้ายเหนื่อยใจแล้วก็หันไปตักข้าวใส่จานต่อ



" เพี้ยะ เพี้ยะ "


ลิซ่า  :  อ๊าาาา~~ ฉันเจ็บนะจีซูออนนี่ มาตีฉันทำไมอ่ะ

จีซู    :  บอกว่าให้เลิกทำไอ้ท่า อะฮิ อะฮะ อะไรเนี่ย มันหลอนฉันไม่ชอบ!



พี่จีซูที่พึ่งเดินมาถึงก็ฟาดฝ่ามือใส่แขนของฉันไปสองที แถมพี่เค้ายังบอกให้ฉันเลิกทำท่าประจำตัวของตัวเองอีก ( ใครจะไปเชื่อพี่แกละ อิอิ ) นี่มันเป็นท่าประจำตัวของฉันเลยนะจะให้เลิกง่ายๆได้ไงล่ะ

โอ๊ะ!! ว่าแล้วเลิกเล่นแล้วมาตั้งใจทานข้าวดีกว่า เพราะวันนี้ยังมีอะไรที่ต้องทำอีกเยอะเลยอ่ะ จะมัวมาเล่นสนุกอยู่แบบนี้ไม่ได้ ( ฉันบอกตัวเองก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาทานอาหารอย่างใจจดใจจ่อ )


หลังจากที่พวกเราทานข้าวและนั่งย่อยกันได้สักพักก็พากันเดินทางเข้าตึกอีกครั้ง เพราะกำลังมีงานใหญ่รอพวกเราอยู่นะสิ ( งานประกาศรางวัลครั้งแรกของพวกเรา BLACKPINK )




งาน Asia Artist Awards ( AAA )


และแล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่พวกเรา BLACKPINK ต่างก็รอคอยนั่นก็คืองานประกาศรางวัลปลายปีงานแรกนั่นเองค่ะทุกคน วันนี้ฉันและพี่ๆอีก 3 คนต่างก็ตื่นเต้นมาก และตอนนี้พวกเราก็อยู่หน้างานกันแล้ว พวกเราพร้อมที่จะเดินพรมแดงวันนี้แล้วค่ะ






" แชะ! แชะ! แชะ! "

" ว๊าว~~ สวยกันมากๆเลย แชะ! แชะ! "

" ว๊าว~~ แบล็คพิ้ง แบล็คพิ้ง น่ารักจังเลย "



นั่นคือเสียงที่ฉันได้ยินตอนก้าวลงจากรถเป็นคนสุดท้าย ทั้งเสียงแฟนคลับของพวกเราเองและแฟนคลับวงอื่นต่างส่งเสียงเรียกพวกเรากันมากมายแข่งกับเสียงกล้องถ่ายรูปของสำนักข่าวที่แย่งกันสาดแฟลชเข้าใส่พวกเรากันรัวๆตั้งแต่ก้าวลงจากรถ ฉันดีใจมากจริงๆที่มีคนส่งเสียงเรียกพวกเรามากมายขนาดนี้ ( นี่เราเป็นนักร้องจริงๆแล้วซินะ )

อ่อ....ไม่ต้องแปลกใจที่ฉันคิดแบบนี้นะคะ เพราะตั้งแต่เดบิวต์ออกมาจนคัมแบล็คแล้วนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่าตัวเองได้เดบิวต์แล้วจริงๆ เพราะที่ผ่านๆมาพวกเราแทบจะไม่ได้ออกรายการหรือออกงานเลยนั่นเอง ( นอกจากขึ้นเวทีอินกิกาโยอะนะ อันนี้คงไม่ต้องนับ เหอะๆ )




***************     [[     จองกุก     ]]     ***************



จีมิน   :  นี่ได้ข่าวว่าวันนี้สาวๆ BLACKPINK ก็มางานนี้ด้วยเหมือนกันนะพวกนายรู้รึยัง

จิน     :  จริงอ่ะ โอ๊ะ! แบบนี้ต้องหล่อนิดนึง เอ่อ... ชูก้านายว่าผมฉันโอเคยังว่ะ ดูให้หน่อยดิ

ชูก้า   :  ไม่เอาอ่ะฮยองไปถามคนอื่นโน่น ผมจะพักสายตา



เมื่อคำตอบติดจะรำคาญหลุดออกมาจากปากของพี่ชูก้าพวกเราทั้ง 6 คนก็พร้อมใจกันมองไปที่พี่ชูก้ากันเป็นตาเดียว เพราะไม่บ่อยนักหรอกที่พี่ชูก้าจะปฏิเสธไม่ให้ความร่วมมือกับพี่จินและที่แปลกไปอีกอย่างคือช่วงหลังๆนี้พี่ชูก้าดูจะชักสีหน้าบ่อยๆที่พวกเราคุยกันเรื่องของ BLACKPINK แต่ผมคงคิดไปเองมั้งพี่เค้าอาจจะอยากพักผ่อนจริงๆก็ได้ เพราะพักนี้พวกเราโหมงานกันหนักมากเลยนี่นา



จิน       :  ช่วยดูให้แค่นี้ก็ไม่ได้ ชิ!!

เจโฮป  :  หล่อแล้วหละฮยอง ฮยองอะหล่อมากอยู่แล้ว หล่อขนาดหมามันยังมองและวิ่งตามฮยองเลยนะ 555++

จิน       :  หุบปากไปเลยนะไอ้โฮป อุตส่าห์ลืมมันไปได้แล้วเชียว ฮึ่ย~~



" 555++ "



เมื่อจบคำพูดกวนๆของพี่เจโฮปผมและพี่ๆก็พากันหัวเราะซะดังลั่นรถกันเลยทีเดียว คงจะมีแต่พี่จินละมั้งที่นั่งทำหน้าบูดเป็นตูดลิงอยู่กับที่ ไม่สิ!! ไม่ใช่คนเดียวซะหน่อยยังมีพี่ชูก้าอีกคนที่นอนหลับตานิ่งตัดขาดจากโลกภายนอกไปแล้วละมั้ง ( คิดว่าอะนะ )

อ๋อ! ทุกคนคงอยากจะรู้ใช่มั้ยครับว่าพวกเราหัวเราะกันทำไม ก็เมื่ออาทิตย์ที่แล้วนะสิไม่รู้ว่าพี่จินไปทำอีท่าไหนถึงได้ถูกหมาข้างหอพักวิ่งไล่งับก้นเข้า นึกถึงหน้าตาตื่นตกใจกับรอยงับของเจ้าตูบที่ทำเอากางเกงของพี่จินเป็นรูเบ้อเร่อแล้วก็ยังฮาไม่หาย โชคดีนะครับที่เจ้าหมาตัวนั้นมันงับไปได้แค่เศษกางเกงของพี่จิน อิอิ



แร็ปมอน  :  เฮ้ย!! นี่นี่ดูสิ BLACKPINK เดินพรมแดงแล้ว นี่มันเหล่านางฟ้าชัดๆ

วี              :  ดูด้วยๆฮยอง ไหนๆน้องลิซ่าของผมสวยมากมั้ย?

จิน           :  อื้อหือ~~ โอ๊ยอะไรจะสวยกันขนาดนี้

แร็ปมอน  :  ดูไหล่ของเจนนี่ซิ โอ๊ย~~ ตายๆๆ เลือดกำเดาผมแทบพุ่งอ่ะ



ทุกคนรีบพุ่งเข้าไปดูการถ่ายทอดสดพรมแดงของงานในแท็ปเล็ตที่อยู่ในมือของพี่แร็ปมอนทันที ( แท็ปเล็ตของพี่เมเนหนะครับ ยืมมาดูระหว่างเดินทางไปร่วมงานนี้เหมือนกัน )



ชูก้า     :  หึหึ ยัยปีศาจเจนนี่ ( พึมพำออกมาเบาๆทั้งๆที่หลับตาอยู่ )



ผมที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากพี่ชูก้ามากนักต้องหันกลับมามองพี่ชูก้าทันทีที่ได้ยินประโยคที่หลุดออกมาเมื่อสักครู่ แต่โชคดีนะครับที่คนอื่นมัวแต่หวีดสาวๆกันอยู่เลยไม่มีใครสนใจพี่ชูก้ามากนัก ผมเองก็ได้แต่ครุ่นคิดว่าทำไมพี่ชูก้าถึงมีอาการแบบนี้ ปกติพี่แกเป็นตัวตั้งตัวดีกับเรื่องของสาวๆเลยนี่นา คิ้วของผมเริ่มขมวดเข้าหากันขึ้นเรื่อยๆเมื่อความสงสัยมันก่อตัวขึ้น ( เพราะอะไรกันนะที่ทำให้พี่ชูก้าเป็นแบบนี้ )



เมเน    :  ถึงแล้วๆ ลงกันได้แล้ว เร็วๆ


เมื่อสิ้นสุดคำบอกของพี่เมเนพวกเราก็เริ่มทยอยเดินตามกันเข้างานครับ จากนั้นก็หยุดถ่ายรูปที่บริเวณพรมแดงหน้างานก่อนสักพัก แล้วค่อยเดินเข้าไปที่ห้องพักของศิลปินที่ทางเจ้าของงานจัดไว้ให้เพื่อซักซ้อมคิวการแสดงกันก่อน พอทุกอย่างโอเคแล้วถึงจะออกมานั่งดูโชว์ของศิลปินคนอื่นที่หน้างาน





ห้องพักของ bts


"  Hey boy ......... "


เสียงเพลงที่แว่วมานั้นไม่ต้องบอกเลยครับว่าเป็นของวงไหน เพราะพวกพี่ๆของผมที่ต่างก็รีบทำภารกิจส่วนตัวของตัวเองให้เสร็จไวๆเพื่อจะได้รีบไปนั่งเกาะขอบเวทีเพื่อดูการแสดงท่ว่านี่ มันก็บ่งบอกได้ดีเลยทีเดียวว่าพวกเราคงจะกลายเป็นแฟนบอยตัวยงของพวกเธอไปซะแล้วหละครับ



จีมิน     :  ทำไมพวกสาวๆขึ้นโชว์ไวขนาดนี้ว่ะเนี่ย ผมยังซับหน้าไม่เสร็จเลย

เจโฮป  :  มัวแต่บ่นอยู่นั่นแหละ ก็รีบๆเข้าดิว่ะเดี๋ยวก็ไม่ทันได้ดูกันพอดี

จิน       :  งั้นฉันไปก่อนนะฝากเก็บผ้ากับทิชชูของฉันด้วยละกันนะจองกุก

จองกุก :  อ้าว!! ไหงเป็นงี้ละฮยอง เดี๋ยวดิผมก็อยา............

จีมิน     :  งั้นฝากของฉันด้วยแล้วกันนะจองกุก

วี          :  ฉันด้วย ขอบใจนะ

จองกุก :  อ้าวฮยอง เดี๋ยว........ เฮ้อ~~



ผมได้แต่ถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่ายเพราะในที่สุดแล้วก็กลายเป็นว่าพี่ๆทุกคนฝากให้ผมเป็นคนเก็บอุปกรณ์แต่งหน้าและซับหน้าของตัวเองกันหมดเลย ไม่เว้นแม้แต่พี่ชูก้า ( ก็ไหนชูก้าฮยองทำเหมือนไม่สนใจสาวๆไง แต่ที่ไหนได้รีบแจ้นไปกับพี่จินเป็นคนแรกเลย ฮยองนะฮยอง )


  
                        



" โอ โน นา................. "


ผมรีบเดินกึ่งวิ่งเข้างานด้วยความรีบร้อนเพราะตอนนี้เสียงแว่วท่อนแร็พของยัยลิซ่าขี้วีนดังขึ้นแล้วนะสิครับ ผมอยากเห็นเธอตอนแสดงบนเวทีมากจริงๆ ผมจึงรีบเดินพร้อมกับฮัมตามท่อนแร็พของเธอมาด้วยความตื่นเต้น เมื่อนั่งลงที่เก้าอี้แล้วสายตาของผมก็พุ่งไปที่เธอโดยอัตโนมัติ ( บร๊ะ!! งามขนาด เอ๊ย!! สวยมาก เธอสวยและมีเสน่ห์มากๆ ยิ่งได้เห็นเธอขยับตัวตามจังหวะดนตรีและท่วงทำนองของเพลงแบบนี้แล้วเธอยิ่งสวย คนอะไรคาริสมากระจายขนาดนี้ )





ห้องพักของ BLACKPINK 




***************     [[     ลิซ่า     ]]     ***************

 


เจนนี่  :  นี่มันแย่สุดๆไปเลยนะ ทำไมออกงานใหญ่ครั้งแรกถึงได้ซวยอะไรขนาดนี้

โรเซ่   :  นั่นสิออนนี่ ฉันเกือบร้องไห้ไปแล้วที่เห็นไมค์ของออนนี่กับลิซ่าติดๆดับๆแบบนั้นอ่ะ

จีซู      :  โชคดีนะที่พวกเราเอาตัวรอดกันมาได้ แต่ฉันไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าหยางซาจางนิมกำลังดูถ่ายทอดสดอยู่นี่อะดิ ป่านนี้คงกำลังหน้าเสียอยู่แน่ๆเลย

ลิซ่า    :  แต่มันไม่ใช่ความผิดของพวกเรานะออนนี่

เจนนี่  :  อืมก็จริงของเธอนะลิซ่าพวกเราทำเต็มที่แล้ว งั้นรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปดูโชว์ของวงอื่นกันบ้างเถอะ




เมื่อเห็นว่ามันไม่ได้มีประโยชน์อะไรที่จะมานั่งตีโพยตีพายกับเรื่องที่มันไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้ พวกเราจึงแยกย้ายกันเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับมาใส่ชุดที่เดินพรมแดงกันอีกครั้ง

เมื่อเสร็จแล้วพวกเราก็รีบเดินตามกันเข้ามาในงานอีกครั้ง แต่ฉันดันนึกขึ้นได้ว่าตัวเองลืมโทรศัพท์มือถือเอาไว้บนโต๊ะในห้องแต่งตัวจึงเอ่ยขอตัวย้อนกลับมาที่ห้องแต่งตัวอีกครั้ง



ลิซ่า  :  เฮ้อ~~ อยู่นี่เอง เกือบลืมแกเอาไว้แล้วมั้ยหละ



ฉันบ่นออกมาด้วยความโล่งใจเมื่อเห็นโทรศัพท์ของตัวเองยังาวงอยู่ที่เดิม เพราะไม่รู้ว่าจะมีใครเข้ามาในห้องแต่งตัวของพวกเราอีกหรือเปล่าฉันเลยไม่กล้าทิ้งของมีค่าเอาไว้ กลัวหายอ่ะ ( และนั่นก็เป็นสาเหตุให้ฉันย้อนกลับมาเอาเจ้าโทรศัพท์นี่อีกครั้ง คือกลัวมันหายนั่นแหละ อิอิ )

เมื่อเจอโทรศัพท์ของตัวเองแล้วฉันก็รีบออกจากห้องพักเพื่อมุ่งหน้าเข้างานอีกครั้ง เพราะถ้าฉันหายมานานกลัวว่าพวกพี่ๆจะเป็นห่วงยิ่งออกงานใหญ่ครั้งแรกด้วย



พรึ่บ~~


ลิซ่า     :  อ๊ะ!! ชะ....ช่วยดะ........นะ... นาย

จองกุก :  ไง! หวัดดีฉันเองยัยลิซ่าขี้วีน



เมื่อเห็นว่าคนก่อเหตุเป็นใคร ฉันก็เอาแต่ยืนจ้องหน้าตัวต้นเหตุด้วยความไม่พอใจที่อยู่ดีๆนายบ้านี่ก็ถือวิสาสะมากระชากข้อมือของฉันเข้ามาอยู่ในซอกผนังเล็กๆนี่กับตัวเอง แถมยังส่งยิ้มระรื่นให้ฉันได้แบบโคตรกวนอารมณ์สุดๆ ( นายนี่มันตามรังควานฉันทุกครั้งที่เจอหน้ากันไม่เลิกเลยสินะ )

เมื่อตั้งสติได้ฉันก็รีบสะบัดข้อมือของตัวเองออกจากมือหนาของอีกฝ่ายด้วยความไม่พอใจ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่สามารถสะบัดข้อมือของตัวเองออกได้



ลิซ่า   :  ปล่อย !!




____________________________________________________


/// มาอัพอีกแล้วจร้า ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ไรท์หายไปนานขนาดนี้ พอใกล้หยุดยาวไรท์ก็มีงานต้องเคลียร์เยอะมากจริงๆ หาเวลาแต่งแทบไม่ได้ แต่หลังสงกรานต์ก็ว่างกลับมาลงบ่อยๆแล้วจร้า

อีกอย่างนิยายของไรท์แต่ละตอนมันยาวเกินไปหรือเปล่าค่ะ ถ้ายาวมากไปกลัวว่าจะลำบากในการอ่านกัน มีอะไรจะติไรท์ก็บอกได้เลยนะค่ะ แล้วเจอกันตอนหน้าจร้า ///
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

632 ความคิดเห็น

  1. #587 bacon776 (@bacon776) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:41
    กุกรุกเลยยยย
    #587
    0
  2. #17 siranya sriboonma (@ing_ink) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 05:33
    รอค่าาา
    #17
    0
  3. #16 allymary (@allymary) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 23:27
    รอค่าาา
    #16
    0
  4. #15 filmfilmbar (@filmfilmbar) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 23:02
    กุกอปป้าารุกแรงงง ชอบบบบ^^
    #15
    0
  5. #14 Sari0704 (@sar912) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 22:56
    กุกรุกโลด 55 เอาให้เคลิ้มไปเรยนะ รอคร่าาาาา
    #14
    0