Fanfic Twisted Wonderland }} Helena Ranit | All I Need [ OC ]

ตอนที่ 9 : [ Ep. 6 ] ลำนำหอทั้งเจ็ด Part 1 // 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,349
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 192 ครั้ง
    13 เม.ย. 64

 

 

 

"คุณหนูครับ - ผอ.ผู้แสนใจดีคนนี้มาเยี่ยมเยือนแล้วนะครั — !!"

 

ร่างชายหนุ่มผู้อำนวยการโรงเรียนโผล่มาลงที่ห้องนอนนักเรียนสาวคนน่ารักเข้าอย่างคิดถึง ไม่นานนั้นต้องกลับเบิกตาโตภายใต้หน้ากากเมื่อพบหนึ่งในคนที่ทำแชนเดอเลียราคาพันล้านพังมาอยู่ในที่นี่ได้ แถมกำลังหลับฝันหวานอยู่บนฟูกนุ่มๆข้างเตียงเสียจนเขาอยากเคาะไม้เท้าใส่อย่างไม่ทราบสาเหตุ

 

"ผอ.คะ อย่าเสียงดังค่ะ คุณเอซกับคุณกริมม์กำลังหลับอยู่"

 

นิ้วชี้จร่ดลงริมฝีปากสีพีชบอกให้คลาวลีย์จุ๊ๆเงียบไว้เพราะมันจะไปรบกวนเด็กหนุ่มผมสีคาราเมลเข้ารวมถึงกริมม์ด้วยที่นอนเท้ากระตุกน้ำลายไหลอยู่(ไม่ได้ชักหรือกินยาเบื่อหนูนะ)

 

เฮเลน่าตื่นเช้ากว่าอีกคนมากเพราะจะไปทำอาหารเช้ามาให้ทานกันเธอเลยอาบน้ำเปลี่ยนเส์อผ้าเป็นชุดนักเรียนเหมือนดั่งเคย ก่อนที่เขาจะปรากฏตัวอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย อีกฝ่ายตะครุบปากตัวเองไว้ได้ทัน นัยน์ตาเรียวคมภายใต้สิ่งที่บดบังใบหน้านั้นตวัดมองรอยยิ้มหวานจากเด็กสาวเพียงหนึ่งเดียวของไนท์เรเวนคอลเลจที่ดีใจที่เขาลดเสียงลงได้ทัน

 

"ว่าแต่ มาเยี่ยมเยือนตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างแบบนี้คงไม่ใช่ว่ามาเพราะเหงานะคะ?"

 

"เปล่าครับ มันคือเรื่องจริง"

 

"ผอ.คลาวลีย์คะ"

 

"ผมเล่นมุกนะครับ คุณหนู" เสียงทุ้มเอ่ยอย่างหยอกล้อคนตัวเล็กกว่าพร้อมหัวเราะอย่างเอ็นดู เมื่อเห็นใบหน้าหวานชวนเหวอปนขำกับคำตอบของเขาที่พูดออกมา "ค่ะๆ ไม่ทราบว่าคุณอยากกินข้าวกับพวกหนูด้วยมั้ยคะ?"

 

เป็นการชวนตามมารยาทของคนที่เข้ามาในบ้านเราและแถมอีกฝ่ายเป็นคนรู้จักอย่างดีด้วย มันจึงไม่แปลกเพราะคุณย่าของเธอทำมาตั้งแต่เฮเลนยังเด็กอยู่ จึงติดเป็นนิสัยส่วนตัวไปซะ

 

คนตัวสูงทำท่าเหมือนปลื้มอกปลื้มใจบางอย่างในตัวสาวผมเงิน

 

"ช่างเป็นคนที่มีจิตใจดีอะไรเช่นนี้เลยนะครับคุณหนู แต่ก็ต้องขอปฏิเสธด้วยความรู้สึกผิดอย่างแรงมากๆเลยครับ"

 

"ผมมีตารางงานที่ค่อนข้างแน่นนักช่วงนี้เลยไม่สามารถร่วมโต๊ะกินอาหารด้วยกันได้ แต่โอกาสหน้าจะมาให้ได้นะครับ!"

 

ใครเขาว่าผอ.โรงเรียนไนท์เรเวนคอลเลจเป็นคนติ๊งต๊องแล้วล่ะก็ ทุกคนคิดไม่ผิด

 

คนตรงหน้าทำท่าเหมือนคุกเข่าพร้อมกุ่มมือเธอไว้แน่นพล่างยิ้มอย่างตื้นตันใจ ท่ามกลางเสียงปรามของเด็กสาวบอกให้เขาลุกขึ้นเดี๋ยวกางเกงมันจะเปื้อนคราบฝุ่นบนพื้นเอาได้ คลาวลีย์ลุกขึ้นมาก่อนจะสังเกตผมสีเงินลอนที่มักมีกลิ่นหอมอ่อนๆลอยมาด้วยอย่างชั่งใจ

 

"คุณหนูครับ ให้ผมทำผมให้มั้ยครับ"

 

"เอ๊ะ? จะดีเหรอคะ" จู่ๆก็มีคนมาทำผมให้มันเลยค่อนข้างที่จะประหม่า ยิ่งอีกฝ่ายเป็นผู้ชายแล้วด้วย ถึงจะพอสนิทกันในระดับนึงแต่ตามความเหมาะสมมันจะดีมั้ย?

 

กรณีของหัวหน้าหอออคตาวิเนลล์ เธอค่อนข้างไม่ตระหนักให้ละเอียดในตอนนั้นเลย แต่เขาก็ไม่ได้มีเจตนาไม่ดีอย่างไรเพราะแค่ผูกริบบิ้นให้เป็นของขวัญด้วยความหวังดีจากใจจริงๆ

 

ว่าแล้วก็แอบคิดถึงคุณอาซูลนิดๆเหมือนกันนะ…..แต่คุณฟลอยด์กับคุณเจดเฮเลนไม่ค่อยอยากคิดถึงเท่าไรค่ะ มันฝังใจแทนมากกว่า

 

"ไม่เป็นไรหรอกครับ แค่สางผมให้ก็พอแล้ว"

 

เขายังคงยืนยันอย่างหนักแน่น เฮเลน่าตาล่กล่นไปมา ซึ่งมีเสียงถอนหายใจพ้นแผ่วเบาผ่อนออกจากกลีบปากเล็กนั้น

 

"ก็ได้ค่ะ แค่สางผมนะคะ"

 

ออร่าความดีใจแผ่ออกมารอบๆตัวผู้อำนวยการหนุ่ม ดวงตาสีฟ้าใสหลุบอ่อนลงมองคนที่หลับไม่รู้เรื่องอยู่สอง ที่ดูถ้าคงจะหลับลึกพอตัว เธอหัวเราะให้กับภาพตอนนอนของเอซ แทรปโพล่าที่ดูราวเหมือนกับเด็กๆมิใช่น้อย มือบางจับผ้าห่มที่อยู่ไม่เป็นทางขึ้นมาคลุมบนตัวคนทำผิดกฎของหอแล้วลี้ภัยมาแรมแชตเกิล

 

สองเท้าเดินไปยังโต๊ะเครื่องแป้งที่อยู่ห่างจากเตียงพอสมควร แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ยื่นแปรงหวีให้แก่ร่างสูง ก่อนที่คลาวลีย์จะทำการสางผมสีขาวพิสุทธิ์อย่างเบามือ สปีดในการแปรงผมค่อนข้างอยู่ในระดับพอดีจนเธอไม่รู้สึกระคะระคายเคืองติดขัดอะไร

 

เป็นภาพที่ชวนนึกถึงตอนผู้มีศักดิ์เป็นย่าแท้ๆของเฮเลนและคุณแม่ที่มักจะชอบหวีผมให้เธอตอนเด็กๆก่อนไปโรงเรียนหรือช่วงก่อนนอน

 

มือกร้านนั้นหลังจากพอหวีได้เสร็จก็หยิบริบบิ้นสีน้ำเงินครามที่เขาจำไม่ผิดก็น่าจะเป็นของของที่อาเชนกร็อตโต้คุงมอบให้แก่เธอมา คลาวย์ลีย์ทำการถักเปียของเด็กสาวให้มันพอหลวมๆไม่แน่นเกินก่อนจะมัดหนังยางให้และผูกริบบิ้นเป็นโบว์สวยไว้ปล่อยบนกลางหลัง

 

เฮเลนรู้สึกแปลกๆขึ้นมาเมื่อเขาทำอย่างอื่นนอกจากสางผมให้แทน

 

"เสร็จแล้วครับ" ฝ่ายนั้นยิ้มแฉ่งราวกับภูมิใจผลงานตรงหน้า "ขอบคุณนะคะ แต่ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้คะ หนูเกรงใจ…"

 

"ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร เพราะผมอยากทำเองแหละครับ ชอบรึเปล่า?"

 

"ก็ชอบค่ะ น่ารักดี"

 

คลาวย์ลียกยิ้มมากขึ้นเสียจนรู้สึกปวดกร้ามขึ้นมาแล้วเวลามองนีกเรียนสาวผู้น่ารักน่าชังคนนี้

 

คนน่ารักทำอะไรก็น่ารักไปหมดเลยนั้นแหละครับ ยืนยันจากผอ.ผู้ใจดีคนนี้ได้เลย

 

ก่อนที่จะจากกันไปอย่างอาวรเล็กน้อย เมื่อสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่ส่งเสียงกุกกักๆบนชั้นสองเข้า เธอคิดว่าอาจมีนกเข้ามาแล้วพยายามจะออกไปจึงเดินขึ้นไปเปิดดูกลับไม่ใช่นก แต่เป็นคนหน้าคุ้นตาเมื่อวานนี้นั้นเอง

 

"— คุณมาเลอุส?"

 

"สวัสดีตอนเช้ามืด….เฮเลน"

 

"มาแต่เช้าเลยนะคะ ทางนี้ก็เช่นกันค่ะ"

 

พ่อหนุ่มผมสีนิลดำมีออร่ามืดหม่นแผ่เสมอลงจากไม้กวาดมานั่งบนขอบหน้าต่างเช่นเคย วันนี้เขาอยากมาหาเธอเพื่อทักทายกันในตอนเช้าตามประสาเพื่อน แต่ดูเหมือนจะคึกเกินไปหน่อยเลยตื่นตอนยังไม่สว่างอยู่เข้า เลยทำให้พ่อมังกรดำหน้าเครียดเข้าว่าเฮเลนไม่น่าจะตื่นตอนนี้เลยคิดว่ามาเสียเที่ยวแน่ๆ

 

แต่กลับกัน ฟ้ายังเป็นใจให้คนที่มักถูกลืมในวันงานสำคัญต่างๆพาเพื่อนคนแรกของเขาคนเดียวมาอยู่ตรงหน้านี้

 

อย่างน้อยมาเลอุสก็ยังพอมีโชคอยู่บ้างแหละ!

 

ดวงตาสีน้ำทะเลมองชุดของอีกฝ่ายในวันวานเปลี่ยนเป็นชุดนักเรียนแทนโดยเสื้อกั๊กนั้นเป็นสีเขียวเหลืองแทนสีเทาของเธอ มาเลอุสหรี่ตาลงสังเกตตัวเธอตั้งแต่หัวจร่ดเท้า

 

"วันนี้ทำผมดู…."

 

"ดู?"

 

พูดว่าน่ารักไปสิ มาเลอุส พูดไปว่าทรงผมของเฮเลนวันนี้น่ารักมาก ถ้าเสียบดอกไม้เล็กๆเข้าไปด้วยก็คงจะน่ารักมากกว่านี้แน่ ใจผมเต้นดังอีกแล้วล่ะ ทุกคน

 

"พอใช้ได้นะเฮเลน"

 

…..

 

ห๊ะ — ?

 

ด้วยความเกร็งกับการมีเพื่อนมนุษย์คนแรกนอกจากคนในหอเดียซอมเนียแล้ว บวกกับเขาเป็นคนค่อนข้างพูดไม่เก่งนักด้วยจึงมีท่าทีเช่นนี้ โดยภายในใจกำลังตีกันเพื่อรวบรวมความกล้าชมเด็กสาวอยู่ แต่ปากเจ้ากรรมมันพูดคนละอย่างกันซะงั้น ดวงหน้าหวานฉายแววความงงงวยอย่างมาก เมื่อกี้เธอฟังอะไรผิดไปรึเปล่านะ?

 

"ผมของฉันใช้ได้เหรอคะ?" ว่าแล้วลองลูบๆคล้ำๆผมดู ก่อนหัวหน้าหอเดียซอมเนียปฏิเสธเข้า

 

"ไม่ใช่ ผมหมายถึง….มันไม่ใช่แบบนั้น ทรงผมของเฮเลนนะ"

 

ร่างสูงรู้สึกอยากทึ่งหัวตัวเอง เพราะฝ่ายสาวเจ้าเริ่มทำหน้าประหลาดและสงสัยเข้าไปทุกทีตอนเขาล่นและยิ่งเลิ่กลั่กเข้าหนักกว่าเดิม บุรุษหนึ่งในจอมเวทย์ผู้แข็งแกร่งสูดลมหายใจเข้าลึกๆเต็มปอด ดวงตาสีมรกตสวยจ้องตาเด็กสาววัย 17 ปี

 

พร้อมยื่นดอกไม้อบแห้งมาให้

 

ดอกลาเวนเดอร์ ที่มีความหมายว่า มีเสน่ห์และความใจเย็น

 

เฮเลน่าตาโตเพราะรู้ความหมายที่แฝงนัยมาด้วยกันกับดอกไม้นี้ จากนั้นก็เริ่มปะติดปะต่ออะไรหลายๆอย่างได้แล้ว

 

มาเลอุสกำลังพยายามจะชมว่า เธอทำทรงนี้น่ารักนะ นั้นเอง

 

"มันเหมาะกับคุณนะ ถึงดอกเดซี่จะเหมาะมากกว่า"

 

เสียงทุ้มแก้ต่างราวกับคิดว่ามันเนียนที่สุดแล้ว แต่ไม่เลย มันไม่เนียน

 

"โธ่ คุณมาเลอุส ให้ตายสิคะ"

 

เธอยิ้มหวานทั้งหัวเราะเสียงใส

 

ทำไมถึงทำตัวน่ารักกว่าเธออีกกันล่ะคะเนี่ย

 

 

 

 

 

 

 

อันที่จริงในหอเดียซอมเนียเมื่อวานตอนนั้นสมาชิกทุกคนต่างกำลังมุงดูหัวหน้าหอผู้น่าเกรงขามกำลังทำการบางสิ่งที่ไม่น่าเหลือเชื่อเลยและคนนอกหอจะไม่มีวันรู้เด็ดขาด กับรองหัวหน้าหอที่หัวเราะจนท้องแข็งค้างไปเรียบร้อยแล้ว กับบางคนที่ตาค้างกับภาพตรงหน้านี้

 

ทุกคนรู้ หอเดียซอมเนียรู้ ว่านายน้อยของพวกเขากำลังปลูกดอกไม้แสนสีสันสดใสรักโลก โดยพื้นที่รอบๆมีแต่หนาม! ค้างคาว! ฟ้าผ่า! เต็มไปหมดที่โคตรขัดฟีลลิ่งบรรยากาศความรักที่มีต่อดอกไม้ในตอนนี้ของ มาเลอุส ดราโกเนีย ที่ดูถ้าจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษมาก ถึงขั้นหอบจอบหอบเสี้ยมมาขุดปลูกดอกไม้หลังหอเพื่อเอาไปให้สาวตั้งแต่เมื่อวันก่อนที่แล้วอีก…..

 

 

 

[  4 5 %  ]

 

 

 

"ผมคงต้องไปแล้วล่ะ..เฮเลน" ฝ่ายนั้นเอ่ยเสียงอ่อนค่อย ดวงตามรกตคู่งามนั้นสะท้อนภาพเด็กสาวที่เป็นเพื่อนคนแรกของเขาอย่างอาลัย เฮเลนผงกหัวลงแม้จะแอบรู้สึกว่าทางฝ่ายหัวหน้าหอเดียซอมเนียนี้ไม่ค่อยอยากจะไปนัก แต่ก็ต้องไป

 

"ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีนะคะ คุณมาเลอุส"

 

เธออวยพรให้กับเขา ขอให้เป็นวันที่ดีสำหรับวันนี้

 

มาเลอุสพยักหน้ารับอย่างแช่มช้าด้วยความเรียบเฉย แต่ในใจกำลังลนและแอบคิดต่อจากประโยคเมื่อครู่

 

แค่มีเฮเลนอยู่คุยกับผมก็โชคดีมากพอแล้วล่ะ บุญในวันนี้สูงจริงๆเลย ผมไม่โดนเกลียดแล้วใช่มั้ย?

 

หลังไร้ร่างมังกรดำที่หายไปแล้วร่างบางก็เดินลงจากชั้นสองลงมาชั้นล่างสุดเพื่อไปเตรียมอาหารให้คนสองคน เช้าๆแบบนี้ของที่น่าจะทานง่ายและอิ่มสุดคงเป็นโจ๊กที่ใส่หมูสับลงไป เธอทำอะไรหลายๆอย่างไว้เผื่อรอเอซตื่นกับกริมม์ให้มีเวลาแต่งตัวไปโรงเรียน


 

ทว่ามีเสียงเคาะประตูที่ดังก็อกๆจากข้างนอกชายหนุ่มผมสีลาเต้ตื่นไม่เต็มตาลุกขึ้นจากเตียงไปเปิดแทนเธอเมื่อรู้ว่าเจ้าบ้านกำลังยุ่งกับการทำข้าวเช้าอยู่ และเจ้าแมวหูไฟที่ได้กลิ่นก็ลอยไปหาเฮเลนในห้องครัวแทน

 

"ใครมาหากันแต่เช้ากันนะ…คร้าบๆ มาแล้วคร้าบ อย่าพึ่งเคาะสิครับฝุ่นมันตลบหมดแล้ — "

 

"ว่าแล้ว มาอยู่ที่นี่จริงๆด้วยสินะ"

 

"อะ ดิวซ์….."

 

ใบหน้าเคร่งครึมนั้นมอบสายตาเอือมระอาใส่เพื่อนร่วมห้องและหอ ชายหนุ่มผู้มีรูปหัวใจแดงแต้มที่หางตาซ้ายตกใจเล็กน้อย ชายหนุ่มผมสีน้ำเงินกรมหลุบตาลง

 

"ได้ยินมาจากนักเรียนหออื่นแล้วล่ะ ว่านายไปขโมยทาร์ตของหัวหน้าหอมาแล้วก็โดนใส่ปลอกคอแบบนั้น…."

 

"นายนี่มัน บ้าจริงๆด้วย" หนุ่มโพธิ์ดำส่ายหัวใส่ อีกฝ่ายหน้าเสียอย่างแรง ก่อนตอกกลับอย่างโวยวาย "เงียบไปเลย! ฉันไม่อยากได้ยินคำนี้จากปากนาย!"

 

มันดังพอที่จะทำให้คนที่อยู่ในห้องครัวถึงกับชะโงกหน้าออกมา ผละมือจากสิ่งที่ทำอยู่ออกมาสอดส่องเหตุการณ์

 

คุณดิวซ์มาหาหรอกเหรอคะเนี่ย….?

 

ทั้งคู่ยังสนทนากันไม่จบ เอซจึงพูดต่อ "…..แล้วหัวหน้าหอยังโกรธอยู่รึเปล่า?"

 

"ไม่เชิงหรอก แต่คงจะยังหงุดหงิดกับพวกคนที่ไม่รักษาในเวลานี้…."

 

"ก็โดนแบบเดียวกับนายไปประมาณสามคนแล้วล่ะ"

 

"ไม่เชิงตรงไหนกัน! นี่มันโคตรโกรธเลยไม่ใช่เหรอ!"

 

เธอเองก็คิดแบบเดียวกันกับคุณเอซเลยล่ะ…แบบนี้ไม่เรียกว่าเชิงโกรธแล้ว นี่มันเรียกโกรธสุดๆเลยต่างหากล่ะ พอหันกลับมามองดิวซ์อีกครั้งสมองของเฮเลนก็ปิ๊งขึ้นราวกับพึ่งคิดขึ้นมาได้

 

"มาหาแต่เช้าเลยเหรอคะคุณดิวซ์ แถมดูเป็นห่วงคุณเอซจังเลยนะคะ"

 

ดวงตาสีอความารีนเหลือบใสขึ้นเมื่อเห็นร่างเด็กสาวในโหมดสวมผ้ากันเปื้อน มือกำลังเช็ดคราบน้ำอยู่ออกพร้อมรอยยิ้มบางๆประดับ หากเธอตัวสูงกว่านี้สักนิดเขาก็คิดว่าเฮเลน่าเหมือนแม่ของเขาแล้วนะ ใบหน้านั้นแต้มสีเจื่อจางเข้าก่อนจะปัดตกกับคำว่าเป็นห่วงชายผู้สร้างเรื่องมามาดๆกับหัวหน้าหอฮาร์ทสลาบิวนี้

 

"คุณเฮเลน่า! ผมไม่ได้เป็นห่วงหมอนั้นนะครับ! ไม่ได้ห่วงเลยสักนิด!"

 

ดิวซ์ยืนยันเสียงแข็ง ชี้หน้าใส่ทำราวกับอีกคนเป็นผู้ร้าย

 

"ค่าๆ ไม่ได้เป็นห่วงก็ไม่ได้เป็นห่วง ฉันไม่แกล้งก็ได้ค่ะ"

 

"ยิ้มหน้าหยิกจริงเชียวนะ - เธอเนี่ย"

 

หญิงสาววัย 17 ปียิ้มแป้นออกมาเสียจนน่าหยิกแก้มสักทีด้วยความหมั่นเขี้ยว ซึ่งคนที่กล้าทำได้ก็มีเพียงเอซ แทรปโพล่าคนเดียว เขายืดแก้มที่เป็นเหมือนก้อนมาชเมลโลที่ถูกอุ่นไว้แล้ว ฝ่ายสาวเจ้าร้องเจ็บข้อหาพยายามป้ายสีว่าเขาถูกอีกคนเป็นห่วงจนรู้สึกแหยงมิใช่น้อย

 

"คุณเอซ - ปล่อยฉันนะคะ!"

 

"นายอย่าเล่นแก้มของคุณเฮเลน่าแรงเกินไปสิ! เดี๋ยวแก้มเธอก็ช้ำหมดหรอก!"

 

มือหญิงสาวตีเข้าแขนอีกฝ่ายอย่างจัง บวกกับหนุ่มโพธิ์ดำมาช่วยเธอเอาไว้จากการแกล้งของอีกคน ทั้งคู่มีท่าทางประนามเขาทางอ้อมผ่านทางสายตาของคนมีคดีติดตัว

 

"อ่า - ทำไมวันนี้ฉันรู้สึกสัมผัสถึงความไม่เป็นธรรมตั้งแต่เช้าเลยนะ!"

 

จากนี้แหล่ะจะไม่เป็นธรรมสำหรับ เอซ แทรปโพล่า ต่อไปเรื่อยๆ…

 

 

 

[  5 5 %  ]

 

 

 

เฮเลน่าปรบมือดังๆให้ทั้งสองหันมาสนใจก่อนทำให้ช่วงเวลาเช้ามันสูญเสียไปมากกว่านี้ "คุณเอซคะ ไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวมากินข้าวไม่ทัน"

 

เธอเอ่ยบอกแกมบังคับอีกคน เจ้าตัวเกาท้ายทอยด้วยความยุ่งเล็กน้อยพร้อมเดินไปอาบน้ำดีๆ สร้างรอยยิ้มพึ่งพอใจแก่เด็กสาว ดวงตาสีฟ้าทะเลสบกับอความารีนเข้าหลังหนุ่มโพธิ์แดงไปแล้ว

 

"ทานข้าวมารึยังคะคุณดิวซ์?"

 

"ย - ยังครับ"

 

เห็นแบบนั้นแล้วมันก็เป็นเวลาที่พอเหมาะมากสำหรับในตอนนี้ เธอทำโจ๊กไว้อยู่พอดิบพอดี เพราะมันกินง่ายและอิ่มต่อร่างกายด้วย มือผายเชิญแขกจากต่างหอเข้าไปข้างในห้องครัวด้วยความยินดี

 

"งั้นกินโจ๊กที่ฉันทำไว้พอดีด้วยกันเลยนะคะ พอดีทำเยอะไว้มากอยู่เพราะคุณกริมม์ค่อนข้างกินจุด้วยค่ะ"

 

"โจ๊กหรอครับ?"

 

"ค่ะ โจ๊กหมูสับ มีไข่ต้มด้วยนะคะถ้าอยากกิน"

 

บริการดีอย่างงี้ กินไม่กินครับ?

 

กินสิ — หมายถึง ตามมารยาทล่ะนะแต่เขาเองก็แอบเกรงใจสาวเจ้าอยู่หน่อยๆ ดวงตาสีเขียวมิ้นต์เลิ่กลั่กมองพื้นมองบนลังเล เฮเลน่าฉีกยิ้มออกมาเบาๆอย่างเอ็นดู พลันหางตาเหลือบมองเจ้าแมวทานูกิที่เดินถือถ้วยชามอยู่เตรียมรอกินอย่างลั้ลลา

 

สาวเจ้าเดินไปหาพาร์ทเนอร์ตัวเล็กก่อนแอบคุยกระซิบบางอย่างแถมปฏิกิริยาของกริมม์ก็เบิกตาโตหูตั้งเข้า พร้อมจ้องเขม็งไปที่ดิวซ์ ส่วนเด็กหนุ่มเป็นเอ๋อเข้าคิดว่าตัวเองทำอะไรผิดนะถึงโดนมองแบบนั้น

 

พวกเขาหันกลับมาสบตากันอีกครั้งบวกกับเจ้าสัตว์มายาตัวเล็กตามมาด้วย "ฝากคุณกริมม์ด้วยนะคะ - ฉันไปก่อนล่ะ"

 

"คุณเฮเลน่า? เดี๋ยวก่อนครับคุยอะไรกับกริมม์น่ะ—- "

 

"เฮเลนบอกข้าหมดแล้วนะเจ้ามนุษย์! ว่าเจ้าท้าทายข้าเรื่องแข่งกินโจ๊กในเช้านี้ของเฮเลน - !!!"

 

ห๋า — !! เดี๋ยวดิ้ ไม่เคยบอกไม่เคยท้าเลยนะเฟ้ย!!!

 

ปากจะเรียกคุณเฮเลน่ากลับมาช่วยอธิบายว่าเธอไปคุยอะไรกับกริมม์กัน แต่เจ้าตัวดันหายไปในห้องครัวเสียแล้วกรรมเลยตกที่ดิวซ์แทนซะงั้น

 

คุณเฮเลน่านะ - คุณเฮเลน่าาา!!

 

เช้าในวันนี้ก็จบลงด้วยดีแม้จะปั่นป่วนไปหน่อย ถึงอย่างงั้นก็สนุกนะ! By. เฮเลน่า

.

.

.

.

.

.

 

ช่วงเวลาอาหารเช้าผ่านมาได้ด้วยดี ถึงจะวุ่นวายไปสักหน่อยก็ตามเถอะ ในระหว่างนี้ทั้งเธอและพวกเขาสามคน(?)กำลังมุ่งหน้าไปยังหน้ากระจกของหอเพื่อนร่วมชั้นปีทั้งสองคนอาศัยอยู่ พอก้าวเท้าเข้าไปทีไรตัวเฮเลน่านั้นก็อดหายใจวู้บไม่ได้อย่างไม่เคยชิน

 

ดวงตาสีฟ้าครามหลับตาเข้าตอนเดินผ่านเข้าไปในกระจกก่อนได้ยินเสียงของกริมม์เอ่ยเจี๊ยวจ๊าว พลันเธอลืมตาขึ้นมาดูแก้วตาใสก็เป็นประกายวาววับอย่างรู้สึกอัศจรรย์เป็นอย่างมากที่สุด

 

[ หอฮาร์ทสลาบิว ]

 

ที่ทุกอย่างราวกับอยู่ในปราสาทของราชินีโพธิ์แดงที่เป็นสัญญาลักษณ์ของหอนี้ ทุกอย่างล้วนมีแต่สีแดงสลับขาวไปหมด ไหนจะนกฟลามิงโก้สีชมพู บวกสวนกุหลาบสีขาวที่มีอยู่รอบๆอีกด้วย

 

โดยรวมแล้วมันเหมือนกำลังอยู่ในโลกวันเดอร์แลนด์ยังไงยังงั้นเลยละ

 

ที่หอออคตาวิเนลล์อยู่ใต้ทะเลเธอว่ามันสวยและน่าทึ้งแล้วนะ ยังมีหออื่นๆอีกที่ตัวของคนผมสีเงินยังไม่ได้ไปดูอยู่ด้วย

 

"…เป็นหอที่สวยจังเลยนะคะ…." เด็กสาวตาค้างไปชั่วครู่ พร้อมเสียงหัวเราะเบาๆจากตัวชายหนุ่มคู่นั้น

 

"ใช่มั้ยล่า~ แต่ถึงงั้นมันก็มาพร้อมกับกฎประหลาดแสนชวนปวดหัวด้วย" เอซบ่นอุบอิบ

 

"เป็นสาเหตุที่คนโง่บางคนจำไม่หมดจนไม่รู้ ทะเล่อทะล่าทานทาร์ตเข้าไปครับคุณเฮเลน่า" มิวายแขวะคนใกล้ตัวในระยะเผาขนเน้นๆ

 

หนุ่มโพธิ์แดงและโพธิ์ดำส่งสายฟ้าทางตาฟาดเข้ากันอีกหน คนกลางแบบเฮเลนได้แต่ยิ้มฝืน จนมีหนึ่งเสียงดังแทรกเข้ามา

 

"แย่แล้วๆ ต้องรีบทาสีกุหลาบให้เสร็จ— "

 

ทั้งสัตว์อสูรที่ลอยอยู่ข้างตัวหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวในตอนนนี้หันควับตามเสียงไปเจออีกคนที่หลบอยู่หลังพุ่มไม้ กำลังทาสีให้กุหลาบขาวกลายเป็นแดงเข้า ทันทีที่เห็นชายผมสีคาราเมลอ่อนทาสีอย่างเร่งรีบแถมพูดด้วยว่า 'ถ้าทาไม่ครบโดนตัดหัวแน่ๆ' เสมือนมีไฟฟ้ามาช็อตที่สมองของเธอผุดภาพในความฝันเมื่อคืนนี้มาแค่เล็กน้อย

 

"หือ? พวกเธอมีอะไรรึเปล่า— !! อ๊า - นั้นเฮเลนจังที่ทุกคนร่ำลือกันนี่น่า!?"

 

เคเตอร์ ไดมอนด์ ถลาตัวทิ้งแปรงสีเข้าไปหาเด็กสาวด้วยความตื่นตาตื่นใจ จับมือของเจ้าตัวยกขึ้นยกลงเหมือนเช็คแฮนด์อย่างสดใส ส่วนตัวเธอก็เหวอจุดไปแป้บเดียว

 

"อ่า - เอ่อ คุณคะ?"

 

"ที่เห็นในรูปว่าน่ารักแล้วตัวจริงน่ารักกว่าที่คาดไว้เยอะเลยน้า! จริงด้วยสิ - ผมเคเตอร์ ไดมอนด์นะ ยินดีที่ได้รู้จักเฮเลนจัง~♪"

 

"ค - คะ ค่ะ คุณเคเตอร์" ใบหน้าของเฮเลนแต้มสีเบาๆอย่างไม่คุ้นชินนักเวลามีคนแปลกหน้ามาชมเธอว่าน่ารักแบบนี้ แต่ก็ไม่ได้อะไรขนาดนั้น

 

จนชายหนุ่มที่มีรูปข้าวหลามตัดที่แก้มซ้ายฉีกยิ้มจนเห็นเขี้ยวน้อยๆแล้วใจของเธอเต้นผิดปกตินิดนึงเข้า

 

"โรงเรียนพวกเราพึ่งเคยมีเด็กผู้หญิงมาครั้งแรกด้วยล่ะนะ ถึงโรซาเรียจังจะสวยมากก็เถอะแต่เฮเลนจังทั้งน่ารักแล้วก็สวยเลยนะ"

 

"ม - แหม คุณเคเตอร์ก็ชมเกินไปค่ะ…ฉันออกธรรมดาจะตาย"

 

"ไม่หรอกนะๆ เอ่อจริงด้วยสิ เป็นไปได้ผมขออนุญาตถ่ายรูปเธอลงมาจิคาเมะด้วยได้มั้ย? เดี๋ยวแปะชื่อให้นะ!"

 

"อะ - เอิ่ม เอ่อ….ได้ค่ะ" ใจจริงก็ไม่ได้ห่วงภาพลักษณ์ตัวเองมากขนาดนั้นหรอกนะ ถ่ายได้ถ้ามาขออนุญาตเธอ

 

แต่เป็นคนที่เอเน่อจี้ล้นเหลือมากๆ รู้สึกถึงความสดใสที่เปล่งปลั่งออกมาเลย…แต่แอบน่ากลัวจังเลยค่ะ ด - เดี๋ยวสิ เดี๋ยว!!?

 

เฮเลน่ารีบตะครุบสมาร์ทโฟนของเคเตอร์ลงแทบทันที

 

"เดี๋ยวก่อนนะคะคุณเคเตอร์! อย่าถ่ายนะคะ!!"

 

ทั้งชายหนุ่มและหญิงสาวต่างร้องตกใจคู่กันหมดเลย

 

"เหวอ - ! ตกอกตกใจหมดเลยเฮเลนจัง ดีนะผมไม่ปล่อยมือเข้ามีหวังตกแตกแน่ๆ" เขาปลอบขวัญตัวเองไปมา

 

"ขอโทษด้วยนะคะ ฉันแค่…คิดว่า เรื่องที่โรงเรียนแห่งนี้มีผู้หญิงอยู่แล้วคนข้างนอกรู้เข้ามันจะ…."

 

"วุ่นวาย/โกลาหน/โรงเรียนแตก"

 

จนสุดท้ายของท้ายสุดสามคน(?)ที่บทหายไปสักพักแล้วกลับมาเอ่ยเข้าพร้อมหน้าบึ้งตึง

 

อย่าลืมสิ พวกฉันเป็นพระเอกนะ!! ลืมได้ไง!!! By. กริมม์ เอซ ดิวซ์

 


 [  1 0 0%  ]


━━━━━━━━━━━━━━

06-10-2020

Talk 1

เข้าสู่ช่วงคุณมาเลอุสคนรักดอกไม้ค่ะ---

ข้างต้นคือพอมาแบบน่ารักกรุบกริบ ฟีลกู๊ดมากค่ะ ตบท้ายด้วยความเดจาวูของลูกหอเดียซอมเนียค่ะ555555

แอบเอ็นดูพี่มาเลอุสมากค่ะที่ชมน้องเฮเลนในใจแบบหลายรอบมาก แต่พอจะพูดจริงๆพูดไม่ได้เลย แง;///;

ส่วนผอ.นี่คือ--- ออกบ่อยไปนะเราน่ะ หยอกค่ะหยอก ไทป์ลูกหมามากค่ะหนุ่มสองคนนี้ มันเป็นน่ารักงุ้งิ้

ส่วนเอซกับกริมม์ก็…อืม นอนซ้อมตายค่ะ---//โดนไฟเผาก้น

เจอกันในอีก55%นะคะ! ถ้าชอบก็อย่าลืมกดเฟบ กดหัวใจกับคอมเม้นท์เป็นแรงผลักดันให้แก่ปังด้วยนะคะ!

ซียู! เลิฟยู٩(๛ ˘ ³˘)۶♥!

 

10-10-2020

Talk 2

มาต่อแล้วนะคะ--- ถึงจะแค่10%ล่ะนะคะ แฮ่;;

ตาเอซผู้น่าสงสาร กลายเป็นสนามอารมณ์ซะงั้น---//โดนทุบ

ยอมรับว่าตอนนี้ปังตันมากค่ะ เลยแต่งเท่าที่แต่งได้;—; ใจจริงอยากหนีไปปั่นตอนพิเศษมากกว่าค่ะ--- แต่คงจะไม่ได้ไม่งั้นออกทะเลไปไกลแน่ๆ

วันนี้ปังไม่มีหัวข้ออะไรมาพูดสักเท่าไรเลยค่ะ แง555555

เจอกันอีก%ที่เหลือนะคะ! สัญญาจะมาต่อให้ครบเร็วๆแน่นอนค่ะ!

รักและห่วงใยจากปังผู้นี้(´∀`)♡

 

13-04-2021

Talk 3

กลับมาต่อแล้วนะคะ ปังกลับมาคัมแบคแล้ววววว

หลังจากหายไปได้สี่ห้าเดือนก็ว่านานพอสมควร…แหะ

ในส่วนของชื่อเรื่องปังเปลี่ยนให้เป็นพาร์ท 1 พาร์ท 2 จบแทนนะคะ

เพราะเนื้อหาเยอะมาก มาก แถมตัวปังก็กังวลด้วยว่าทำคาร์ใครเขาเสียมั้ย

ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไรเลยค่ะเพราะหายไปนานมาก ฮือออ

ในช่วงที่หายไปปังไปคอมมิชชั่นภาพน้องเฮเลนมาค่ะ!! เขาวาดน่ารักมากเลย ฮือออtt

ที่ถือในมือนั้นดอกเดซี่ค่ะ!! แล้วใครให้มานะ ไอเทมพ้อยท์โบว์สีเขียว-!!!!


CMS || ซากิ ผู้เมนดาไซคลั่งรักชูยะ และซิมพ์ฟอพ่อบ้านเซบาส


เผื่อใครอ่านไม่ออกนะคะ

มาเลอุส : เจ้าชอบมิใช่หรอ? เอาไปสิ

เฮเลน่า : โถ่...มาเลอุสซัง

แล้วก็แอบวาดรูปเฮเลนกับพี่มาเลอุสแบบจิบิมาด้วยล่ะค่ะ!!(คอมโบดอกไม้ให้สาวว)

หลังจากปังสอบเสร็จปิดเทอมอะไรแล้ว สัญญาว่าจะมาอัพให้ได้อ่านเรื่อยๆนะคะ

ขอบคุณที่ยังรอคอยอยู่ค่ะ ฮือ รักคุณนักอ่านทุกคนนะคะ!!

 

 

 

SNAP
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 192 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

145 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 เมษายน 2564 / 21:51
    จะรอคูมปังตลอดค่ะ!!!คิดถึงมั่กๆๆๆ💞
    #140
    0
  2. #138 Phetnapha2020 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2564 / 10:07

    รออออ กว่าเธอจะมา
    #138
    0
  3. #137 มิซากิ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2564 / 08:21

    คิดถึงค่ะไรท์ //เป็นกำลังใจให้
    #137
    0
  4. #136 pang49 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2564 / 08:07

    คิดถึงงงงงง
    #136
    0
  5. #135 J_E_T-> (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2564 / 00:20
    คือเราอยากส่ง fa ให้คุณอ่า~เราไม่รู้ว่าคุณรับไหม?
    #135
    1
  6. #131 FB Pimlaphat-San (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:24
    อ่านรวดเดียวทุกตอนจนย้อนกลับมาอ่านยังปิ้มปิ่มใจอยู่เลยค่ะชอบมากก รออ่านตอนครบ 100% นะคะ
    #131
    0
  7. #125 NM._ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 16:30
    มาเลอุสปุ๊กปิ๊กมากค่ะ! มุ้งมิ้งอะ!
    #125
    0
  8. #111 fuhiru (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2563 / 04:56
    เอสต้องทำใจแล้วล่ะ555
    #111
    0
  9. วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 23:47
    ก็ไม่รู้จะเอ็นดูใครดีย์~ น่าเอ็นดูไปซะทุกคนเลย ปล.คูมปังไม่ต้องรีบมาอัพก็ได้ค่ะรีดรอได้ ดูแลสุขภาพบ้างนะคะช่วงนี้ฝนตก เป็นห่วงน้าาาาค้าาา🥺
    #110
    0
  10. #101 อยากกินแซลม่อน;-; (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 06:33
    อ่านแล้วเอ็นดูมาเลอุสอ่ะ5555 ทำไมทำตัวปุ้กปิ้กแบบนี้✨💕
    #101
    0
  11. #100 Tawanok1208 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 06:13
    ไม่ใช่แค่รองหัวหน้าเดียซอมเนียที่ขำค้่าง
    รีดเองก็ขำค้างเหมือนกัน
    #สู้ๆนะไรท์สุดน่ารัก
    #100
    0
  12. #99 pang49 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 05:42

    คุณมาเลอุส น่ารักอ่ะ พยายามเข้านะคะคุณมาเลอุส!
    #99
    0
  13. วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 23:49
    ดีต่อจายยยย~ คุณชายมาเลอุสพยายามต่อไปนะเจ้าคะ!! นุ้งจาาาเป็นกำลังใจให้น้าาาา😘
    #98
    0
  14. #97 fuhiru (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 23:33

    คุณมาเลอุสต้องพยายามเข้าหาน้องอีกเยอะเลย555
    #97
    0
  15. วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 23:11
    พิใาเลอุสน่ารักอ่าาา ฮืออออ ต๊าวต้าวของบ่าว
    #96
    0