Fanfic Twisted Wonderland }} Helena Ranit | All I Need [ OC ]

ตอนที่ 3 : [ Ep. 2 ] สิ่งที่ต้องรับมือ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 172 ครั้ง
    26 ก.ย. 63

 

 

 

เฮเลน่ารู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างมากดทับอยู่บนเตียงที่เธอกำลังนอนอยู่

 

ร่างกายของเด็กสาวที่พยายามข่มตาหลับนอนขยับพลิกตัวไปอีกฝั่ง พร้อมกับตั้งใจข่ดตัวอยู่ในผ้าห่มให้มากที่สุดเท่าที่จะทำมันได้ หัวใจที่เต้นดังตึกตักถี่ขึ้นด้วยความระทึกเมื่อมีบางสิ่งเริ่มเข้ามาใกล้หาเธอเรื่อยๆ พร้อมแรงยุบที่เด็กสาวสัมผัสมันได้และลมหายใจอุ่นๆที่อยู่ใกล้บริเวณหูนั้น

 

ท้ายที่สุดเนื่องจากความอดทนของเฮเลน่าที่ทนไม่ไหวแล้วทำให้เธอลืมตาขึ้นโพล่ง มองบุคคลที่กล้าบุกรุกห้องนอนที่มีหญิงสาวอยู่อย่างหน้าตาเฉยกำลังยิ้มกว้างโดยใบหน้าของฟลอยด์ ลีชนั้นอยู่ใกล้กับเธอในระยะแทบประชันชิด

 

"อรุณสวัสดิ์น้า~ แม่กุ้งน้อย หน้าตาตอนหลับนี้น่ารักดีนะ"

 

เจ้าตัวเมื่อเห็นเธอตื่นจึงทัก พร้อมสีหน้าช็อคสุดขีดเบิ่งตาโตราวกับไข่ห่านจากเด็กสาวผมสีหิมะ มองบนมองล่างที่คนตัวสูงกว่าอยู่ในท่าชวนเข้าใจผิดสุดๆ

 

"กรี๊ด — !!!"

 

เฮเลนแต่งงานไม่ได้แล้วค่ะคุณย่า! มีผู้ชายบุกมาที่ห้องหนูค่ะ!!

 

สาวเจ้ากำหมอนในมือแน่นง้างขึ้นปาใส่ฟลอยด์ไปแต่เขานั้นก็หลบได้แบบชิวๆ ซึ่งมันปลิวออกไปไกลและแหมะลงบนใบหน้าของหัวหน้าหอออคตาวิเนลล์ที่วิ่งตาตื่นมาที่ห้องเธอเมื่อได้ยินเสียงร้องนั้นแทน สร้างความขบขำแก่แฝดคนน้องของตระกูลลีชอย่างหนักได้ไม่นานนักก็ถูกฝ่าเท้าเล็กๆนั้นเฮดช็อตเข้าก้านคอชายหนุ่มไปเต็มรักจนตกเตียงพร้อมตัวเกือบน็อกเอ้าค์หมดสติไป

 

"เกิดอะไรขึ้นกันครับเนี่ย….ฟลอยด์"

 

กับอีกคนที่ตามหลังอาซูลมาคนสุดท้ายเหลือบมองสภาพน้องชายฝาแฝดของตนที่ยกมือกุ่มคออยู่ในสภาพก้นจ้ำเบ้าอยู่กับพื้น เจด ลีช เผินมองใบหน้าหวานนั้นมองไปที่ฟลอยด์ด้วยแววตาหวาดผวา

 

อ๋อ….เป็นแบบนี้นี่เอง

 

จนกระทั่งหนุ่มผมเงินเอาหมอนออกไปพร้อมมีสีหน้าตกใจอย่างหนักเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า เขาเข้าไปหาตัวเฮเลนที่ยกผ้าห่มขึ้นคลุมตัวถอยห่างชิดติดผนังด้วยความเป็นห่วงเด็กสาว "คุณเฮเลน่าเป็นอะไรรึเปล่าครับ? ฟลอยด์ทำอะไรแปลกๆใส่คุณรึเปล่า?"

 

"ฉันแค่มาปลุกแม่กุ้งน้อยเองน้า~ อย่าทำเหมือนฉันไปกระทำช้ำเราสิ" ร่างสูงที่นั่งลงอยู่บนพื้นลุกขึ้นมายิ้มเห็นฟันปลาแหลมๆนั้น อาซูลถึงกับหักคิ้วขมวดใส่แฝดน้องตระกูลลีชไปพร้อมวกกลับมาเฮเลน

 

"จริงเหรอครับ….คุณเฮเลน่า"

 

"ไม่ค่ะ….คุณฟลอยด์เขาไม่ได้มาปลุกอะไรฉันเลย เขา….."

 

เขินก็เขิน อายก็อายเมื่อนึกถึงตอนนั้น

 

บ้านไหนใครเขาเข้ามาปลุกโดยมาคร่อมคนที่หลับอยู่ล่ะ จงใจปั่นหัวแกล้งแต่เช้าแน่นอนแบบนี้

 

ดูเหมือนว่าเธอจะอ้ำอึ้งไม่สามารถบอกได้เต็มปากอาซูลเองก็เริ่มวิตกหนักแล้วว่าแฝดคนน้องนั้นทำอะไรเด็กสาวกัน ฟลอยด์เดินมานั่งลงบนเตียงข้างๆสาวผมเงินยาวที่ดูระวังเขาสุดตัว รอยยิ้มกลั่นแกล้งนั้นเผยขึ้นบนใบหน้าคมคาย

 

"เราได้กันแล้วนะ จริงๆไม่ได้มาปลุกหรอกมันก็แค่ข้ออ้างเท่านั้นเองแหละ"

 

เอนกายมายกผมสีพิสุทธิ์นั้นขึ้นเกี่ยวเล่นพร้อมส่งสายตาหวานเยิ้มให้

 

เราได้กันแล้วนะ ดังก้องในหัวของหัวหน้าหอออคตาวิเนลล์ เขาช็อค ช็อคค้างแบบจริงจัง ส่วนเฮเลน่านั้นที่ได้ยินก็ตกใจแรงเพราะอีกฝ่ายพูดอะไรไม่เป็นมูลจริงออกมาใบหน้าซับสีขึ้นจางๆ ฝาแฝดคนพี่เห็นแบบนี้ดูก็รู้ว่ายังไงฟลอยด์ก็กำลังปั่นคนทั้งสองอยู่ ตอนนี้ไม่รู้ว่าจะช่วยหรือส่งเสริมน้องชายตัวดีกันนะ

 

แต่ก็คนเป็นพี่นี้ งั้นเขาขอเลือกข้างน้องชายแล้วกัน

 

"ผมก็ว่าอยู่ทำไมฟลอยด์ถึงไม่อยู่ที่ห้องเมื่อคืนนี้…." น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยพร้อมยกนิ้วแตะริมฝีปากราวกับใช้ความคิด เฮเลน่าสะบัดหน้าพรึ่บใจกู่ร้องเสียงดังว่า คุณเจด! อาซูล อาเชนกร๊อตโต้ถึงกับวิญญาณหลุดออกจากร่างไปราวกับรับเรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่ได้

 

"คุณอาซูลคะ! ตั้งสติหน่อยสิค่ะ! มันไม่ใช่เรื่องจริงสักหน่อยคุณเจดกับคุณฟลอยด์แค่ปั่นพวกเราทั้งสองคนเองนะคะ!!" มือบางนั้นเขย่าตัวชายหนุ่มสวมแว่นไม่ให้วิญญาณหลุดออกจากร่างไป ขณะที่ฝาแฝดทั้งสองแท็คมือเข้าหากันอย่างสุขใจ ดวงตาสีฟ้าใสนั้นตวัดมองพวกเขาตาเขียวใจทั้งโกรธพวกเขากับเขินอายปะปนมั่วซั่วไปหมด

 

"อ้าวๆ แม่กุ้งน้อยโมโหแล้วสิ เอาไงดีล่ะเจด~ หรือว่าเราต้องรับผิดชอบแม่กุ้งน้อยกันดี"

 

"นั่นสิครับ….เรื่องที่ว่าได้กันแล้วนี้ควรทำให้เป็นจริงกันถึงจะไม่โกรธกันอีกสินะครับ?"

 

"กรุณาอย่าพูดอะไรแบบนี้ต่อหน้าสาวน้อยนะคะ!! ออกไปสักทีเถอะค่ะ ฉันจะแต่งตัว!!!"

 

 

 

[  3 0 %  ]

 

 

 

สุดท้ายเช้าของวันแรกก็บันเทิงเสียจนเฮเลน่าอยากหยิบยาดมมาสูดเข้าลึกๆสักทีพร้อมกับพยายามไปอธิบายให้หัวหน้าหอออคตาวิเนลล์เข้าใจว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอเลย เมื่อคืนนี้เธอหลับสบายมากๆ ไม่มีใครมาลักหลับมาทำอะไรอย่างว่านั้นหรอก พร้อมกับปาหมอนไล่สองแฝดออกไปด้วยความเขินกับหงุดหงิดทั้งคู่ที่ดูจะไม่มีสำนึกเท่าไรแถมยังยืนยิ้มมาโบกมือบายๆเดี๋ยวเจอกันใหม่อยู่เลย

 

เป็นเหตุทำให้เฮเลน่ามีสีหน้าเคร่งเครียดแบบนี้แต่เช้ากระทั่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ดวงตาสีน้ำทะเลมองเรือนร่างตัวเองในกระจกบานใหญ่ที่อยู่ในชุดนักเรียนของไนท์เรเวน ที่เป็นแบบของผู้หญิงมีกระโปรงยาวคลุมเข่าพอดิบพอดี เธอหมุนตัวดูตัวเองอยู่สักครู่เมื่อตรวจสอบดูว่าเรียบร้อยแล้ว

 

หอออคตาวิเนลล์มีลักษณ์ภายในเหมือนเป็นอควาเรียมขนาดยักษ์ เหล่าปลาน้อยใหญ่และสัตว์น้ำต่างๆแหวกว่ายไปมาช่างดูเพลินตาและทำให้จิตใจที่ครุ่กกรุ่นอยู่ของเฮเลน่าสงบลงได้บ้างจากเหตุวุ่นวายชวนใจเต้นเมื่อเช้าตรู่ สองขาเดินไปยังที่ๆนึงที่คาดว่าเขาน่าจะอยู่ที่นั้นถึงสามคนเลย

 

ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ มือจับกลอนประตูบิดและเปิดออกเข้าไปข้างในคาเฟ่มอสโตรเล้าจ์ก็พบกับอาซูล เจดและฟลอยด์อยู่พร้อมหน้ากัน แฝดน้องจอมปั่นตาวาวลุกเดินฉับๆมาใกล้เฮเลน่าที่อยู่ในชุดนักเรียนหญิง โดยดัดแปลงแค่เล็กๆน้อยๆเปลี่ยนจากกางเกงขายาวมาเป็นกระโปรงแทน ที่สาวเจ้าเคยขอร้องอาซูลเมื่อเย็นวานนี้ให้เตรียมให้หน่อย

 

"ชุดนี้เหมาะกับคุณดีนะครับ น่ารักมาก"

 

"ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะคุณเจด….แต่เรื่องเมื่อตอนเช้าฉันยังไม่หายเคืองพวกคุณทั้งสองอยู่นะคะ"

 

ถึงแม้จะไม่ได้โกรธอะไรฟลอยด์กับเจดมากแล้วก็ตาม แต่ยังรู้สึกเคืองๆทั้งสองที่มาแหย่มาปั่นเธอแบบนี้จนไปไม่เป็น พอรู้ว่าภูมิต้านทานผู้ชายเฮเลน่ามันต่ำเลยยิ่งได้ใจใหญ่ โดยเฉพาะคนเป็นน้อง….

 

"หืม? ผมบอกแล้วนี่ครับว่าจะรับผิดชอบคุณเฮเล — "

 

"ขอล่ะค่ะ ฉันขอร้องอย่ามาแกล้งกันเลยนะคะ ไม่งั้นจะร้องแล้วจริงๆนะคะ"

 

เล่นกับใครก็เล่นไปค่ะ อย่ามาเล่นกับเฮเลนเลย เฮเลนยิ่งสุขภาพหัวใจไม่ค่อยดีด้วย

 

ท่าทางงอแงเหมือนเด็กนั้นทำให้คนเป็นพี่หัวเราะในลำคออย่างนึกเอ็นดูคนตัวเล็กที่สูงแค่ระดับอกของพวกเขาเอง กระทั่งเสียงกระแอมเบาๆจากหัวหน้าหอออคตาวิเนลล์ดังขัดขึ้นมา สองมือนั้นประสานเข้าหากันเท้ากับโต๊ะ มีสองฝาแฝดจากตระกูลลีชคอยประคบยืนข้างกาย

 

"เรื่องเมื่อเช้านี้ผมขอโทษด้วยนะครับที่คุมสติไม่อยู่ คุณเฮเลน" อาซูลเอ่ยด้วยความรู้สึกผิดจากใจจริงที่เผลอคล้อยตามคำปั่นพวกนั้น หญิงสาววัย 17 ปีทำหน้าเหมือนมีหลอดไฟปิ๊งบนหัวก่อนจะส่ายหน้าไปมา "ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณอาซูลไม่ผิดซะหน่อย ฉันรู้ว่ามันเป็นเหตุการณ์ที่ใครเขามาเห็นมาได้ยินเข้าก็เข้าใจผิดกันหมดนั้นแหล่ะค่ะ"

 

"จริงๆนะครับ…?"

 

"แล้วฉันจะโกหกคุณทำไมกันคะ" เธอส่งยิ้มบางๆให้เขาเพื่อปลอบใจคนที่ในหัวคิดเรื่องต่างๆตลอดเวลา ดวงตาสีเทาม่วงเห็นเด็กสาวมอบรอยยิ้มแสนน่ารักมาให้ก็เผลอคล้อยตามยิ้มออกมาเหมือนกันบ้างผนวกกับถอนหายใจไปด้วย

 

เป็นผู้หญิงที่มีรอยยิ้มน่ารักและมูลค่าสูงจริงๆนะครับ เป็นความงดงามที่ประเมินค่าไม่ได้เลย… ต้องแลกกับอะไรกันถึงจะได้มีเธอมาอยู่ด้วยครับ

 

"ไม่ยุติธรรมนี้แม่กุ้งน้อย ทำไมทีกับพวกฉันถึงทำหน้าบึ้งและเงียบใส่ล่ะ~"

 

"ขอโทษนะคะ….แต่สำหรับคนที่บุกห้องผู้หญิงเมื่อเช้านี้ฉันคงทำหน้ายิ้มแย้มให้ไม่ได้ตลอดทุกเวลาหรอกค่ะ"

 

"อะไรกันเล่า~ ใจร้ายจัง"

 

ฟลอยด์บ่นออกมาด้วยน้ำเสียงน้อยอกน้อยใจ ต่างกับสาวผมพิสุทธิ์ที่ดูระแวงเขาทุกฝีก้าวมากกว่าทำตัวใจร้ายใส่แบบนี้ แต่ที่ทำไปก็เพื่อความปลอดภัยของตัวเฮเลนเองนะ ไม่ได้มีเจตนาอคติหรืออะไรพวกเขาเลย ก่อนที่ก้นของเธอจะทับอยู่บนเก้าอี้โซฟานี้ด้วยท่าทางสงบเสงี่ยมเก็บมือเก็บขาเรียบร้อย

 

ใบหน้าหวานนั้นเงยหน้าขึ้นมองนักเรียนชายหอออคตาวิเนลล์ตาปริบ

 

"ว่าแต่เรียกฉันมามีอะไรรึเปล่าคะ?"

 

"ที่มีธุระกับคุณเฮเลน่าไม่ใช่พวกเราหรอกครับ แต่เป็นอีกคนมากกว่า"

 

"ผอ.ผู้ใจดีอย่างผมไงล่ะครับ คุณหนู — !"

 

เสียงแสนคุ้นเคยนั้นดังข้างกายพร้อมร่างของโครวลี่ที่ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างปุ้บปั้บ ผู้อำนวยการโรงเรียนไนท์เรเวนยิ้มร่าจากข้างหลังใกล้ๆเฮเลนนั้นก่อนที่เธอจะสะดุ้งสุดตัวพล่างเถิบถอยหนีไปชิดริมฝั่งของขอบโซฟา

 

"ค-คุณผอ.โครวลี่?"

 

"ครับคุณหนู ผมเอง ผอ.โครวลี่ผู้แสนใจดีของทุกคนไงล่ะครับ"

 

"พอดีผอ.เขาอยากคุยกับคุณนะครับก่อนเข้าเรียนวันแรก" อาซูลอธิบายให้เธอได้ฟังเข้าใจ กระทั่งร่างสูงโปร่งในมือยังคงมีไม้เท้าประจำตัวเคาะๆไปนั่งโซฟาตรงข้ามกับเด็กสาวในมอสโตรเล้าจ์ ที่คนทั้งสองเองก็ต่างไม่เอ่ยพูดขัดหรือแทรกเสียมารยาทกับการสนทนากันระหว่างผู้อำนวยการและดอกไม้งามเพียงหนึ่งเดียวคนนี้

 

"อะแฮ่ม ก่อนเลยเรื่องหอของคุณหนูนะครับ ผมได้จัดการบอกผีพวกนั้นแล้วล่ะครับว่าอย่ามาแกล้งมาอะไรคุณหนู" พอได้ยินแบบนี้เฮเลน่าก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาเปราะนึง "ส่วนอีกเรื่องนะครับ เรื่องพลังเวทย์ของคุณหนูที่ไม่มี แต่ก็เป็นนักเรียนของที่นี่และผมเหมือนกัน เลยว่าจะบอกบุคลากรครูทุกคนในแต่ละวิชาให้ปรับเพื่อเข้ากับคุณหนูนะครับ"

 

"แบบนี้มันไม่พิเศษไปหน่อยเหรอคะ…? หนูเป็นคนที่ไม่รู้มาจากที่ไหนแบบนี้มาเรียนมันจะไม่ค่อยดีเท่าไรสำหรับทุกคนถ้าเรียนร่วมกับคนแบบหนู….."

 

"พวกเขาไม่กล้ามาแกล้งหรือหาเรื่องคุณหนูหรอกครับ ผมเชื่อแบบนั้น"

 

"แต่อาจมาขายขนมจีบมากกว่า….ให้ตายสิ"

 

ดวงตาสีฟ้าใสทอแววสงสัยเสียงบ่นพึมพัมนั้นของโครวลี่

 

"คะ?"

 

"เปล่าครับๆ~ เอาเป็นว่าขอให้ใช้ชีวิตในโรงเรียนแห่งนี้ให้สนุกนะครับ ขอบคุณอาเชนกร๊อตโต้คุงที่ให้คุณหนูอาศัยอยู่ด้วยนะครับ" เขางั้นไปขอบคุณหัวหน้าหอออคตาวิเนลล์ด้วยความรู้สึกขอบคุณจากใจจริง ชายหนุ่มเพียงแค่พยักหน้าลงด้วยรอยยิ้มยินดีให้ก่อนมาสบตากับเธอพร้อมผงกหัวให้

 

ถึงจะแค่ระยะเวลาสั้นๆ แต่เธอก็รู้ว่าคุณอาซูลนั้นใจดีมากกว่าที่เธอคิดซะอีก

 

หรือเพราะว่าหอออคตาวิเนลล์นั้นเกิดมาจากความเมตตาของแม่มดแห่งท้องทะเลโดยรับฟังคำขอช่วยเหลือแต่ต้องมีสิ่งของมาแลกเปลี่ยนกัน

 

หลังจากผอ.ที่มักสวมหน้ากากอีกาประจำหายตัวไปจากมอสโตรเล้าจ์ เธอกับเขาจ้องตากันอยู่สักพักใหญ่ๆ ส่วนสองแฝดนั้นเองก็เงียบไปเป็นเป่าสากเลยราวกับรออะไรบางอย่างอยู่ จนในที่สุดอาซูลที่ดูเหมือนจะมีท่าทางยอมแพ้อะไรสักอย่างออกมา

 

เสียงถอนหายใจเข้าออกดังผ่านอากาศ

 

"คุณเฮเลน่าครับ"

 

"คะ?" เฮเลน่าตอบรับเสียงเรียกจากหนุ่มผมสีเงินม่วง ชายหนุ่มลุกขึ้นจากเก้าอี้เจ้าประจำก้าวเท้าเดินมาข้างหลังสาวเจ้า เพราะความไว้ใจในตัวหัวหน้าหอออคตาวิเนลล์เธอเลยไม่มีท่าทีหนีหรือเขยิบห่างออกไป

 

ภายใต้ถุงมือสีขาวสะอาดนั้นจับปอยเส้นผมสีบริสุทธิ์สะอาดตาขึ้นมาจัดการกับอะไรบางอย่างสักพัก ซึ่งเด็กสาวก็นั่งนิ่งแข็งเป็นหินไม่ไหวติ่ง สุดท้ายเมื่อสัมผัสได้ว่ามีสิ่งแปลกปลอมบนผมเธอจึงยกขึ้นมาจับนิดๆ

 

"ผมเห็นว่าคุณทำทรงนี้แล้วน่าจะเหมาะกับของที่ผมให้ไปเป็นของที่ระลึกนะครับ…"

 

ริบบิ้นสีครามถูกผูกมัดเป็นโบว์สองข้างอย่างสวยงาม

 

"หวังว่าคงจะชอบนะครับ"

 

สีฟ้าครามที่เหมือนกับสีน้ำทะเล เป็นได้ทั้งท้องฟ้า และดวงตากลมโตงดงามนั้นของคุณ

 

"…..คุณอาซูล" เสียงหวานนั้นเอ่ยเรียกชื่อของคนที่ยื่นหน้าจากข้างหลังมาส่งยิ้มละมุนให้

 

"หว่า~ บรรยากาศโรแมนติคซะไม่มี อย่างงี้เราก็ขัดไม่ได้สิ เจด" ลีชคนน้องยกมือทั้งสองข้างขึ้นประสานท้ายทอยของเขา เบี่ยงตัวไปหาพี่ชายคนสุขุมเรียบร้อย ตัวเจดนั้นหลับตาลงพร้อมรอยยิ้มคาดการณ์ไม่ได้ "ถ้าทำแบบนั้นคุณเฮเลน่าได้วิ่งหนีเราอีกนะครับ ฟลอยด์"

 

"แบบนั้นสิยิ่งน่าแกล้งเข้าไปใหญ่"

 

"ตามไหนตามนั้นครับ"

 

"ฉันได้ยินนะคะ ถ้าจะเผากันระยะขนแบบนี้พูดตรงๆกันเลยจะดีกว่านะคะ…."

 

 

 

 

 

เพราะทั้งสามคนต่างอยู่ปีสองกันหมด ส่วนเฮเลน่านั้นเธอพึ่งมาเลยต้องไปอยู่ปีหนึ่งแทน ทั้งๆที่อายุก็สิบเจ็ดเท่ากันนะ แต่ให้เรียนข้ามชั้นโดยไม่รู้เนื้อหาของปีหนึ่งมาก่อนมันก็ยังไงอยู่ล่ะนะ…. ร่างเด็กสาวเดินผ่านทางเดินใหญ่ที่มีรูปปั้นแสนคุ้นเคยตาเธอเป็นอย่างมาก มันทำเอาสาวผมเงินอึ้งได้เหมือนกันที่ได้เห็น ทุกอันล้วนเป็นเหล่าตัวละครวายร้ายในการ์ตูนดิสนีย์

 

ที่เธอเคยดูในตอนเด็กๆประจำ ทั้งฮาเดส สการ์ ราชินีใจร้าย เออซูล่า จาฟาร์ มาลิฟิเซนต์ และสุดท้ายก็…..!

 

"คุณกริมม์ — " ดวงตาสีฟ้าใสเบิกกว้างด้วยความรู้สึกตกใจเมื่อเห็นมอนสเตอร์ตัวน้อยแสนคุ้นเคยกำลังสู้กับเด็กหนุ่มคนนึงอยู่จนไฟจากเจ้าตัวดันไปตีกับลมของเขาทำให้รูปปั้นราชินีโพธิ์แดงมีรอยเขม่าดำใหญ่ๆติดมา กริมม์ที่เห็นเด็กสาวผู้ใจดีคนนั้นที่มองเห็นถึงความเก่งกาจของตนก็เรียกเธอด้วยความคิดถึงมือนุ่มๆนั้นที่ปลอบโยนเขา

 

ร่างเจ้าแมวประหลาดดีดตัวออกห่างจากเอซ แทรปโพล่าเข้าสู่อ้อมอกเธอพร้อมชี้อุ้งเท้าใส่หนุ่มผมสีคาราเมลฟ้องฉอดๆ "เฮเลน! ฟุเนี๊ยว รู้มั้ยเจ้านั้นมาบอกว่าข้ากากนะ! ทั้งๆที่ข้าเป็นอัจฉริยะแท้ๆ!"

 

"ก็มันจริงมั้ยล่ะ — ว่าแต่นายเถอะทำรูปปั้นราชินีโพธิ์แดงไหม้จนขึ้นเป็นเขม่าดำเลยนะจะทำยังไง!"

 

"ความผิดเจ้า! ข้อหาที่เจ้าบังอาจดูถูกท่านกริมม์ผู้นี้!!"

 

"นายแหล่ะผิด!"

 

"เจ้านั้นแหล่ะ!"

 

"นาย!"

 

"เจ้า!"

 

"ค่าๆ! พอสักทีเถอะค่ะ! ไม่งั้นไม่จบนะคะ!"

 

ด้วยความทนหูใกล้ดับไม่ไหวนั้นเธอจึงรีบปรามทั้งคนทั้งแมวให้หยุดเถียงกันไปมาเสียที ดวงตาสีฟ้าใสตวัดมองชายหนุ่มคนนั้นที่ดูเหมือนจะหยุดตามที่เธอบอก เหลือเพียงเจ้าตัววุ่นวายกำลังอยู่บนท่อนแขนเธออยู่ พอเห็นปากนั้นจะเอ่ยโวยวายออกมาอีกรอบก็ถูกสายตาจากเฮเลน่าส่งไปบอกเชิงให้พอกริมม์ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอเงียบไป

 

กระทั่งผอ.โครวลีปรากฏตัวมา เขาต่อว่าเอซและกริมม์ไปตอนเห็นรูปปั้นหนึ่งใน เกรซ • เซเว่น เสียหาย จึงให้บทลงโทษทั้งคู่โดยการให้ไปเช็ดกระจก 100 บาน หนึ่งมอสเตอร์หนึ่งมนุษย์ต่างร้อง หา?! เป็นเสียงเดียวกัน จากนั้นเขาก็หันมาหาเฮเลน่าที่กำลังเป็นที่ยึดเหนี่ยวให้กับเจ้าแมวสร้างปัญหาด้วยอารมณ์กดดันว่าเธอเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยรึเปล่า

 

เธอจึงส่ายหัวไปมาว่าตัวเองไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย พอมาถึงมันก็เป็นแบบนี้แล้ว ชายสวมหน้ากากผู้เป็นถึงผู้อำนวยการโรงเรียนพยักหน้าเข้าใจไม่ว่าอะไรเฮเลนต่อ จนถึงเวลาที่สาวเจ้าต้องปล่อนมอสเตอร์น้อยออกจากอกไปเช็ดกระจกทำโทษแทนเพราะตอนนี้ดูเหมือนเธอจะสายแล้ว

 

"นะคะคุณกริมม์ ตอนนี้ฉันสายแล้วนะคะ"

 

"ไม่ๆ! ไม่ยุติธรรมเลย! ทำไมข้าถึงไม่ได้เข้าเรียนพร้อมเจ้าด้วย เฮเลน!"

 

เฮเลน่าพยายามเกลี่ยกล่อมกริมม์ให้ปล่อยมือออกจากเธอที่ติดเป็นตังเมไปสงสัยเป็นเพราะเมื่อวานเธอได้อภิสิทธิ์เข้าเรียนที่ไนท์เรเวนทั้งๆที่ไม่มีพลังเวทย์เลย หากเธอเป็นเขาก็คงรู้สึกไม่ยุติธรรมเหมือนกัน หลังจากตอนนั้นกริมม์ก็ถูกเตะออกจากโรงเรียนไป พอวันต่อมาก็พบเขาอยู่ที่นี่เมื่อรู้ว่าแอบเข้ามาเอง

 

เป็นคนที่มีความทะเยอทะยานมากจริงๆ

 

"เห้ย อย่าไปรบกวนเธอสิ"

 

หลังจากสลัดจากกริมม์หลุดได้แล้วโดยเด็กหนุ่มที่มีปานรูปหัวใจสีแดงบนหางตาข้างซ้ายนั้น เขาจับหนังคอหลังของเจ้าตัวป่วนมา พาไปที่เช็ดกระจก 100 บานด้วยกันไม่ลืมเอียงคอหันมาหาเธอ เฮเลน่าผงกหัวลงนิดๆขอบคุณเขาโดยขยับปากไร้เสียง

 

ไม่เป็นไร ไว้เจอกันใหม่นะ!

 

คือสิ่งที่เอซตอบมาพร้อมรอยยิ้มสดใสดั่งเด็กหนุ่ม

 

มือนั้นเผลอโบกลาให้ทั้งสองไปก่อนจะรีบรุดวิ่งไปที่ชั้นปีหนึ่ง โดยมีคนแอบมองเด็กสาวผมสีพิสุทธิ์จากข้างหลัง นัยน์ตาคมสีเขียวมรกตสุกสกาว บรรยากาศที่ขุ่นมัวไม่น่าเข้าใกล้แผ่ออกมารอบตัวชายหนุ่มร่างสูง

 

'กลิ่นหอม….ของดอกไม้'

 

 

 

[  1 0 0 %  ]

 

━━━━━━━━━━━━━━


 

26-09-2020

Talk 1

เปิดมาตาฝาแฝดปลาไหลนี้ก็เริ่มวุ่นวายแล้วล่ะค่ะ55555 น้องเฮเลนจะรับมือกับพวกเขาไปได้อีกนานแค่ไหนกันนะคะต้องรอติดตามต่อๆไป----

ก่อนอื่นเลยสงสารอาซูลมากค่ะ โดนแกล้งไปพร้อมกับยัยหนู55555

อาจมีข้อผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยนะคะหากมันยังไม่ดีพอหรือมาสั้นไป;;-;;

เจอกันอีก70%ที่เหลือนะคะ! รักคุณนักอ่านทุกๆคนค่ะ♡!

 

Talk 2

มม.อาซูลตอนนี้ไม่รู้จะหวานหรือยังไงกันนะคะ เอาเป็นว่าชอบช็อตตรงบอกว่าสีโบว์เหมือนสีตาน้องเฮเลนมากค่ะ แง

ส่วนฝาแฝดปลาไหลก็ยังคงปั่นแบบพอกรุบๆให้น้องขัดความคิดที่จะแกล้งเสมอค่ะ5555!

น้องเอซโผล่มาแล้วค่ะ! ถึงจะแค่นิดเดียวแต่สัมผัสได้ถึงความน่ารักสดใสจากรอยยิ้มของน้องเลยค่ะ;////;


CR. Picrew

แปะรูปทรงผมกับชุดนร.น้องนะคะ! ปังไปเล่นเว็บนี้มาพอดีค่ะเพื่อคุณนักอ่านอาจนึกภาพทรงผมน้องไม่ออก

แล้วก็คนสุดท้าย-!! คนๆนั้นคือ!!!

**ตัดจบแบบละครไทย**

 

ฝากกดหัวใจ กดเฟบ คอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้ปังนะคะ! จะได้มีแรงฮึดเขียนมม.หนุ่มๆทุกคนค่ะᕕ( ᐛ )ᕗ!

 

 

 

SNAP
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 172 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

145 ความคิดเห็น

  1. #39 Tawanok1208 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 14:56
    ฉันสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่าง
    #39
    1
  2. #31 ♠︎Quinn♠︎ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 12:07

    น้องงงงงน่ารักกกกกกดาเมจนี้มันคืออะไรร

    #31
    1
  3. #29 Lovely sparkle ♡ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 06:09
    สนุกมากๆเลย มาต่อนะคะ
    #29
    1
  4. #27 ARikaSayuki (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 00:56
    มาเลอุสแอบดูน้องแน่ๆเลยยย เขินพวกแฝดด~~
    #27
    1
  5. วันที่ 26 กันยายน 2563 / 21:47
    ขนาดฉันเป็นผู้หญิงฉันยังหลงน้องเลย มัดผมทรงนี้คือนะระ~ละลายเลยค่าา~
    #26
    1
  6. #25 pang49 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 21:35

    สนุกมากๆค่า อาขอไปเขิลอาซูลแปปนึง
    #25
    1
  7. #24 CatherinecatJan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 21:28

    ตอนท้ายรู้ได้ชัวร์ มาเลอุสนั่นเอง
    #24
    1
  8. #23 fuhiru (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 21:22

    ทรงผมน้อนเป็นแบบนี้นี่เองน่ารักมั่กๆ
    #23
    1
  9. #22 fuhiru (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 11:33

    เขินนนนนนมากไม่ไหวแล้วน้อนโดนไอต้าว190แกล้ง
    #22
    1
  10. #21 ARikaSayuki (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 10:12
    '-ฝาแฝดนรก!' คำๆนี้ผุดขึ้นมาเป็นอันดับแรกเลยทีเดียวค่ะ555
    #21
    1
  11. #20 pang49 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 09:26
    เขินหนักมากๆค่ะ
    #20
    1
  12. #19 Tawanok1208 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 09:06
    โอ๊ยยยนุ้งนางเราอ่านไปเขินไป
    #สู้ๆนะไรท์สุดสวย
    #19
    1
  13. #18 A little of Magi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 09:05
    เห็นภาพตอนแท็คมือกันเลย 😂 //ชั่วร้ายมากๆ ฝาแฝดคู่นี้
    #18
    1