นางร้ายพักร้อน

ตอนที่ 6 : ความจริงที่นางร้ายไม่รู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 265
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    9 ก.ค. 63

“บ้าเอ้ย ไอ้ราชาบ้านั่นมันเชิญพวกเราไปงานเลี้ยงน้ำชาทำไมต้องให้เราพาอิซาเบลล่ากับแอนริต้าไปด้วย”

“ท่านพี่ พระราชาคงต้องการพบลูกๆของเราน่ะค่ะ เพราะพวกเขายังไม่เคยเจอลูกสาวของพวกเราเลย”

“เฮอะ หวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้น”

“แอนโทนิโอ เจ้าต้องดูแลน้องสาวของเจ้าให้ดี ต้องอยู่กับน้องตลอด อย่าให้มีผู้ชายคนไหนเข้าใกล้น้องของเจ้า”

“ท่านพี่ ทำอย่างนั้นไม่เกินไปหน่อยหรือคะ”

“ทำไมล่ะ ข้าก็แค่ไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนมาเกาะแกะกับลูกสาวที่น่ารักของพวกเรา”

“แต่ลูกสาวเรายังเด็กอยู่นะคะ และอีกหน่อยพอลูกสาวเราโตขึ้นก็ต้องติดต่อพูดคุยกับผู้คน ท่านจะห้ามไม่ให้พูดคุยกับผู้ชายมันเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ”

“อืมก็จริง งั้นแอนโทนีโอ เจ้าห้ามผู้ชายคนไหนเข้าใกล้น้องสาวของเจ้าในระยะหนึ่งเมตร”

“ได้ครับท่านพ่อ”

ระหว่างงานเลี้ยงน้ำชาในพระราชวัง

“แอนนา ลูกๆของเราหายไปไหน”ดยุคแอนโทนี่หันมาถามภรรยาระหว่างงานเลี้ยงน้ำชา

“เด็กๆคงพากันไปเดินชมสวนมั้งคะ อ๊ะนั่นลูกๆกลับมาแล้ว”

 

 

“ข้าไม่เข้าใจ ทำไมราชินีต้องเชิญพวกเรากับลูกๆเข้าวังไปบ่อยๆ นางคิดว่าข้าไม่มีงานทำเหมือนนางหรือไง”

“งั้นท่านพี่ก็ปล่อยให้ข้าไปกับลูกๆก็ได้นี่คะ”

“ไม่ได้ ข้าไม่ไว้ใจ”

แอนนาขมวดคิ้ว

“ท่านพี่ไม่ไว้ใจข้าหรือคะ”

“ไม่ใช่ข้าไม่ไว้ใจเจ้า แต่ข้าไม่ไว้ใจพวกคนในวัง ข้าเลยต้องเข้าไปด้วยไง”

“ค่ะ”

      วันหนึ่งในงานเลี้ยงในพระราชวังขณะที่พระราชากับพระราชินีกำลังคุยกับดยุคแอนโทนี่อยู่นั้น ก็มีเด็กผู้ชายจูงมือเด็กผู้หญิงวิ่งเข้ามา

“ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้ากับ อิซาเบลล่าจะหมั้นกัน”

พระราชาเมื่อได้ยินสิ่งที่อัลเลนพูดถึงกับสำลักนำ้ชาออกมา

“อัลเลนลูกว่าอะไรนะ”

“เสด็จพ่อ ข้ากับอิซาเบลล่าจะหมั้นกัน”

พระราชินีหันมามองเด็กทั้งคู่แล้วหันมาถามเด็กผู้หญิง

“อิซาเบลล่าหนูอยากจะหมั้นกับอัลเลนหรือจ๊ะ”

“ค่ะ”

ดยุคแอโทนี่ที่ตอนนี้มีท่าทางไม่พอใจอย่างมากได้กล่าวขึ้น

“ข้าคิดว่าลูกสาวข้ายังเด็กอยู่ยังไม่ควรจะหมั้นกับใครตอนนี้”

“เฮ้ แอนโทนี่ ในเมื่อเด็กสองคนนี้ต้องการหมั้นกัน พวกเราก็ควรให้พวกเค้าหมั้นกันนะ”

“แต่ว่า”

“ไม่ต้องแต่แล้ว ข้าจะประกาศการหมั้นระหว่างลูกชายข้ากับลูกสาวเจ้าในวันพรุ่งนี้”

“พะยะค่ะ”แอนโทนี่ตอบรับด้วยสีหน้าไม่พึงพอใจนัก

“งั้นพวกข้าต้องขอลา”แอนโทนี่กล่าวลาราชาอย่างรวดเร็ว

“แอนนา ไปตามลูกๆกลับกันเถอะ”

ที่คฤหาสน์ดยุค ดยุคแอนโทนี่ แอนนา แอนโทนีโอ และแอนริต้าต่างนั่งรวมตัวกันในห้องรับแขก

“เรื่องมันเป็นอย่างนี้ได้ยังไง อิซาเบลล่าไปรู้จักไอ้เจ้าชายนั่นตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ท่านพ่อ ข้าคิดว่าต้องเป็นไอ้เจ้าชายนั่นล่อหลอกอิซาเบลล่าแน่”

“แอนโทนีโอ พ่อบอกให้เจ้าคอยดูแลน้องสาวเจ้าให้ดีไง”

“ท่านพ่อคะ ไม่ใช่ความผิดของท่านพี่หรอกค่ะ ตอนที่เราไปที่วังพี่เบลล่ามักจะหาขออ้างแยกตัวไปคนเดียวอยู่เรื่อย ถ้าพวกหนูไม่ยอมพี่เบลล่าบอกจะไม่พูดกับพวกเราค่ะ”

“เฮอะ นั่นต้องเป็นเพราะไอ้เจ้าชายนั่นวางแผนแน่”ดยุคแอนโทนี่พูดด้วยความโกรธ

“ใช่ค่ะ นั่นต้องเป็นเพราะเจ้าชายนั่นใช้ความไร้เดียงสาชองพี่เบลล่าหลอกให้พี่เบลล่าหมั้นกับเค้าแน่ๆ”

“แล้วเรา ควรจะทำยังไงกันดี”

“หนูรู้แล้วค่ะท่านพ่อ ต่อไปนี้หนูกับท่านพี่จะตามติดพี่เบลล่า เราสองคนจะไม่ปล่อยให้พี่เบลล่าอยู่กับเจ้าชายอัลเลนสองต่อสอง”

แล้วสองพี่น้องก็ตามติดอิซาเบลล่าตลอดเวลาที่เจ้าชายอาเบลมาเยี่ยม หรือเวลาที่ไปฝึกซ้อมที่วัง

วันหนึ่งขณะที่อัลเลนกับอิซาเลล่า กำลังนั่งดื่มน้ำชาในสวนบ้านดยุคโดยมีแอนริต้านั่งอยู่ข้างๆอิซาเบลล่า

“อิซาเบลล่าพวกเราไปเดินเล่นในสวนกันมั้ย”พูดจบอัลเลนก็ลุกขึ้นแล้วยื่นมือจะไปดึงมืออิซาเบลล่า

“โอ๊ย”อัลเลนร้องเสียงดังพร้อมหันไปทางแอนริต้า

“เจ้าทำอะไร”

แอนริต้าขยับพัดในมือพลางกล่าวขึ้น

“เจ้าชาย หญิงและชายไม่ควรถูกเนื้อต้องตัวกันนะคะ”

“แต่อิซาเบลล่าเป็นคู่หมั้นข้า”

แอนริต้าตีหน้าเคร่งเครียด

“ยิ่งเป็นคู่หมั้นยิ่งต้องถือธรรมเนียมค่ะ”พูดจบแอนริต้าก็เข้ามาจูงมืออิซาเบลล่า

“เจ้าชายอยากชมสวนไม่ใช่หรือคะ ตามมาสิคะ”พูดจบเธอก็จูงอิซาเบลล่าแล้วเดินนำเจ้าชายไป 

แล้วเหตุการณ์ดังกล่าวก็ดำเนินไปจนกระทั่งทั้งสามอายุครบเจ็ดปี พวกอิซาเบลล่าทั้งสามขณะนี้อยู่ในโบสถ์กำลังจะเข้าทำการวัดพรสวรรค์

พรสวรรค์ระดับต่ำ”

“ไม่มีพลังเวทย์”

จากการที่เด็กหลายคนวัดพลังผ่านไปมีทั้งเด็กที่มีพรสวรรค์ทางด้านเวทมนตร์และไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้ การวัดพลังผ่านไปเรื่อยๆจนมาถึงพวกอิซาเบลล่าทั้งสามคน

“พี่เบลล่า หนูไปก่อนนะคะ”แอนริต้าหันมาบอกอิซาเบลล่าก่อนเข้าไปวัดพลังเวทย์

“โชคดีนะจ๊ะริต้า”เธอส่งยิ้มให้น้องสาว

หลังจากแอนริต้าเอามือมาแตะที่เครื่องวัดพลังก็เกิดแสงสว่างจ้าขึ้นทันที

“พรสวรรค์ระดับสูง”

จากนั้นก็เกิดเสียงพูดคุยดังขึ้น

“สมเป็นลูกสาวท่านดยุคแอนโทนี่”

“ข้าจำได้ว่าตอนลูกชายท่านดยุคมาวัดพลังเมื่อปีก่อนก็ได้ระดับสูงเหมือนกัน”

“สมเป็นลูกของชนชั้นสูงจริงๆ”

จากนั้นก็เป็นตาของอัลเลน

“ข้าไปล่ะนะ อิซาเบลล่า”เขาหันมาพูดกับอิซาเบลล์

“อื้อ โชคดีนะอัลเลน”

เมื่ออัลเลนเอามือจับที่เครื่องวัดพลังก็เกิดแสงจ้าขึ้นทั่วห้องอีกครั้ง

“พรสวรรค์ระดับสูง”

“โอ้สมกับเป็นรัชทายาท“

“ใช่ๆ สมเป็นคนในราชวงศ์จริงๆ”

“คนสุดท้ายเชิญ”

เมื่อได้ยินเสียงเรียก อิซาเบลล่าก็เดินไปที่เครื่องวัดพลังเวทย์ทันที

“นั่นลูกสาวคนโตของดยุคแอนโทนี่”

“ใช่ แล้วยังเป็นคู่หมั้นของเจ้าชายอัลเลนด้วยนะ”

“ข้าอยากรู้จังว่านางจะมีพรสวรรค์ระดับไหน”

เมื่อมาถึงหน้าเครื่องวัดพลังเธอก็เอื้อมมือไปจับที่เครื่องวัดทันที

ไม่มีปฏิกริยาอะไรเกิดขึ้นกับเครื่องวัด ผู้ตรวจสอบมองนางด้วยแววตาสงสารจากนั้นเค้าก็ประกาศ

“ไม่มีพลังเวทย์”

พอสิ้นเสียงของเขาอิซาเบลล่าก็สลบไป

“พี่เบลล่า”

“อิซาเบลล่า”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น