บันทึกประจำวันของนักศึกษาเบต้าชาย

ตอนที่ 2 : บันทึกหน้าที่ 1 อินทุกร โอบกิจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 77
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    19 พ.ย. 62

บางทีคนเราก็เกิดมาบนโลกใบนี้พร้อมกับอะไรซักอย่างที่มันติดตัวมา เช่น เพศ โรคประจำตัว กรุ๊ปเลือด หรือสถานะทางสังคม

ผมเองก็เกิดมาพร้อมกับชื่อที่แม่ตั้งให้กับนามสกุลของพ่อ และชื่อเล่นที่ยายแย่งพ่อกับแม่มาตั้งให้ตามลำดับ ชื่ออินทุกร โอบกิจ ชื่อเล่น อิน

นอกเหนือจากนั้นแล้วผมก็เกิดมาพร้อมกับเพศหลักและเพศรองที่ติดตัวตั้งแต่เกิดจนตายเหมือนๆกับทุกๆคนบนโลกใบนี้ อินถูกกำหนดให้เป็นเพศหลักเพศชาย และเพศรองเป็นเบต้า

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อนับแสนปีก่อน แต่ในปัจจุบันสังคมแม้จะมีความเท่าเทียมทางเพศมากขึ้นกว่าในอดีน แต่ก็ยังเห็นร่องรอยต่างๆที่หลงเหลือในสังคมว่าเคยถูกควบคุมโดยเหล่าชนชั้นนำอย่างเหล่าอัลฟ่า ผู้มีสภาพร่างกายที่แข็งแกร่ง และสติปัญญาที่มักจะเหนือกว่าใคร

ปีนี้ผมอายุ 13 และกำลังจะเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยม A ของมลฑล X โรงเรียนแห่งนี้เป็นโรงเรียนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในมลฑลและแสดงถึงความเท่าเทียมในแต่ละเพศ

เนื่องจากโรงเรียนมีนโยบายเปิดกว้างรับเด็กๆ เพศรองทุกเพศเข้าเรียน มีการจัดรูปแบบการสอน และจัดสวัสดิการได้อย่างเหมาะสมมานับพันปี จนมีชื่อเสียงเลื่องลือหนาหูหนักขึ้น สุดท้ายจึงมีการสอบเข้าแข่งขันสูงขึ้นทุกปีๆ

ผมเองก็ชื่นชมโรงเรียนนี้เอามาก ๆ เด็ก ๆ โอเมก้าได้รับการดูแลอย่างดี มีความปลอดภัยยิ่งกว่าอยู่แต่ในบ้านของตัวเองซะอีก

ผมไม่ใช่คนที่เรียนเก่งมาก ผลการเรียนอยู่ในเกณฑ์ปานกลางค่อนไปทางสูงนิดหน่อย วันสอบแค่บังเอิญทำข้อสอบได้ดีกว่าปกติจนมีรายชื่อติดอยู่ในประกาศนักเรียนใหม่

" เขาบังคับต้องให้อยู่หอเลยเหรอคะ ดีนะที่หอหนูฟรี ไม่งั้นแม่กับพ่อคงต้องเสียเงินเยอะเลยกว่าหนูจะเรียนจบ "

" มีแต่เด็กแผนกประถมอ่ะแม่ที่ต้องไปกลับ แต่พอขึ้นม.ต้น ม.ปลายเขาใช้ระบบหออ่ะแม่ "

พอรู้ว่าต้องย้ายเข้าไปอยู่กินนอนในหอ จะกลับบ้านได้แค่ช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ก็ไม่ได้ทำให้ผมใจหายเท่าไหร่ ก็เขาเป็นคนมลฑล X และบ้านอยู่ใกล้กับโรงเรียนเอามาก ๆ จะกลับวันศุกร์ก็สะดวกสบายกว่าคนที่มาจากมลฑลอื่น

ด้วยความที่โรงเรียนใหม่ของผมเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่ที่มีคนมาสอบแข่งขันจากทั่วสารทิศทำมห้โรงเรียนต้องจัดสัดส่วนเพื่อบริการแก่เหล่านักเรียนทั้งหลาย หอพักถูกแบ่งออกเป็นสามโซนหลัก คือโซนอัลฟ่า คั่นด้วยโซนเบต้า และโซนโอเมก้า

และหอพักยังแบ่งเป็นหอพักฟรีที่มีชื่อหอนำหน้าด้วยอักษร A เช่น อัลฟ่า A โอเมก้า O และเบต้า B สำหรับเหล่านักเรียนทุน และเหล่านักเรียนที่มีผลงานโดดเด่นจากโซนอัลฟ่าหอA แต่ภายในหอพักฟรียังมีการแบ่งชั้นภายใน ชั้น 1-7 เป็นชั้นของนักเรียนทุน ประกอบด้วยห้องละ 4 คนเตียงสองชั้น 1 ห้องน้ำ ชั้น 8-15 สำหรับนักเรียนที่โดดเด่นมีชื่อเสียงเป็นหน้าตาของโรงเรียนได้ ห้องเดี่ยว 1 ห้องน้ำ และ 1 ห้องนั่งเล่น

ส่วนอินนั้นแค่โชคดีจริงๆ บังเอิญได้เป็นนักเรียนทุนรูปแบบกิจกรรม นั่นคือผมต้องรักษาผลการเรียนไว้เพียงระดับหนึ่ง แต่ต้องเข้าร่วมกิจกรรมหลายๆอย่างของโรงเรียน

.
.
.

" ปี๊นนนนน "

" รถติดมากเลยหนูอิน กว่าจะวนรถเข้าหอหนูได้คงเกือบๆบ่ายเลย "

พ่อทำหน้าละเหี่ยใจระคนเหนื่อยล้า จำนวนนักเรียนใหม่จำนวนมากที่หลังไหลเข้ามาทำให้รถติดขนัด

" หนูอินนั่งดี ๆ อย่ายุกยิกไปมาสิคะ แม่รู้ว่าหนูเริ่มเบื่อ แต่ทนรออีกนิดนึง แล้วหนูไปอยู่กับเพื่อนใหม่ต้องรักษาความสะอาดดีๆนะ อย่าทำเละเทอะ กินข้าวให้ตรงเวลา ตั้งใจเรียน อย่าติดเล่นนะคะ หนูหลุดทุนแม่ไม่รู้ด้วยนะ "

" โห แค่หนูได้ทุนแปลกกว่าหลุดทุนอีกเหอะ "

" แหม ถ้าจะหลุดทุนก็จบม.สามก่อนละกัน แม่กลัวเด็กแถวนี้ต้องซ้ำชั้น "

" โห แม่อ่าาาา "

" ถึงซะที เอ้า หนูอินไปเช็คเข้าหอไป "

หลังจากพ่อเลี้ยวเข้าหอผมก็รีบวิ่งตัวเปล่าขึ้นตึกตรงหน้าไปยืนเข้าแถวรวมกับเด็กคนอื่นๆ จนกระทั่งถึงคิวผม ป้ายามที่ค่อนข้างสูงวัยดูใจดีก็เอ่ยคำถามเหมือนคนอื่นๆ

" หนูเด็กใหม่ใช่ไหม ชื่ออะไร ห้องไหน แจ้งป้ายามหน่อยเร็ว "

" ชื่ออินครับ อินทุกกร โอบกิจ ห้อง 510 ครับ "

" อ้าวหนูมาถึงคนแรกเลย อ่ะ นี่กุญแจห้องนะคะ พอถึงแล้วเอาฟอร์มนี้ขึ้นไปเช็คแล้วค่อยเอามาให้ป้านะ "

" ค้าบบบ แล้วๆ ป้าชื่ออะไรอ่ะครับ "

" ป้าแจ๋วจ้า นั่นพ่อแม่หนูใช่ไหม พาขึ้นลิฟทางซ้ายขึ้นไปเลยจ้า "

พอผมได้รับกุญแจก็วิ่งลิ่วๆไปจูงมือพ่อกับแม่ขึ้นไปจัดของบนห้อง อย่างที่ป้าแจ๋วบอกห้อง 510 ของผมยังไม่มีเพื่อนใหม่คนไหนมาเลย

พอทุกอย่างเรียบร้อยอิมก็โบกมือลาพ่อกับแม่มานั่งจ๋องอยู่ในหอ นั่งๆนอนๆเล่นเกมก็แล้ว อ่านนิยายก็แล้วเพื่อนใหม่ก็ยังไม่มา สุดท้ายอิมเลยเอาแบบฟอร์มลงมาแจ้งป้ายามก่อน

" ครบทุกอย่างไม่ชำรุดเนอะ โอเคจ้า "

" ป้าแจ๋วๆ เพื่อนห้องผมยังไม่มีใครมาเลยอ่ะ "

" วันนี้มันวันแรกๆก่อนเปิดเทอมบางทีเพื่อนห้องหนูอาจจะมาวันหลังๆ ถ้าไม่มีอะไรทำหนูไปสำรวจในโรงเรียนก่อนก็ได้ โรงเรียน A เรากว้างมากกก ถ้าไม่สำรวจดูเดี๋ยววันเรียนจะหลงนะ "

ผมคิดตามก่อนจะเห็นด้วยกับป้าแจ๋ว ไปเรียนวันแรกถ้าสายเพราะหลงทางคงซวยน่าดู อิมวิ่งขึ้นลิฟไปหยิบกุญแจกับกระเป๋าตังค์ใบน้อยลงมาจากหอ

ถึงจะบอกว่าหอพักมีแค่สามโซนแต่แต่ละโซนก็มีหลายตึก ผมเดินจนแทบหอบก่อนจะมาถึงป้ายรถฟรีบริการเหล่านักเรียนทั้งหลาย เพราะยังไม่รู้เหนือใต้อิมเลยหันซ้ายหันขวาหาป้ายบอกเส้นทางถนน

พอรถมาจอดเทียบท่า ผมก็ขึ้นรถนั่งกินลมชมวิวไปเรื่อยๆจนสุดสาย แม้จะต้องเผชิญกับรถที่ติดขัดไปบ้างเพราะเหล่าผู้ปกครองต่างก็มาส่งบุตรหลานเข้าโรงเรียนกันทั้งนั้น พอถึงป้ายสถานีใหม่ผมก็เปลี่ยนสายรถไปเรื่อยๆเรียนรู้รถแต่ละสาย เขาผ่านทั้งสวนสาธารณะ โรงพยาบาล ย่านโรงอาหาร ร้านค้าต่างๆ สนามกีฬา ห้องสมุดรวมไปถึงตึกเรียนจำนวนมากละลานตา และผมก็ได้รู้ว่ารถฟรีก็วนเข้าหลังหอ ไม่จำเป็นต้องวิ่งมาขึ้นรถหน้าหอที่ไกลแสนไกล

ผมอมยิ้มจางๆ ค่อยๆปลดปล่อยความเครียดความเหนื่อยล้าสะสมออกไป ที่จริงพอรู้ว่าสอบติดแถมยังได้ทุนเรียนนั้นผมรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ผมต้องแยกจากเพื่อนๆที่เคยเรียนมาด้วยกันตลอดหกเจ็ดปี แถมยังต้องห่างจากบ้านมาไกลและต้องพักอาศัยร่วมกับคนแปลกหน้าอีกสามคน ไหนจะต้องรักษาผลการเรียนให้ดี การสอบเข้าว่ายาก แต่การเรียนให้จบด้วยผลการเรียนดีๆนั้นยากยิ่งกว่า

ผมนั่งวนรถฟรีลงมาที่สวนสาธารณะ นอกจากผมแล้วยังมีคนอีกจำนวนหนึ่งที่กำลังใช้สถานที่แห่งนี้ ทั้งพ่อแม่ที่กอดลูกร่ำลาจาก รุ่นพี่ที่นั่งถ่ายรูปกับแฟนสาว รุ่นน้องประถมที่วิ่งเล่นไล่จับ ผมนั่งเงียบๆมองทุกสิ่งที่ได้พบด้วยตาเป็นประกาย ต่อจากนี้ไปเขาเองก็จะเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนนี้ไปอีกหกปี

" พี่ว่าผมจะสอบได้ทุนเหมือนพี่ไหมครับ "

" คิก เราจะอยากไปสอบทุนเหมือนพี่ไปทำไมกัน ยังไงแผนกประถมก็เลื่อนขึ้นมัธยมได้อยู่แล้ว "

" ก็ถ้าสอบได้ทุนก็แปลว่าเก่งมาก ผมอยากเก่งเหมือนพี่นี่นา "

" ฮ่าๆๆๆๆ โถ่เจ้าน้องง พี่แค่ลองสอบเล่นๆเองยังไงพี่ก็จะย้ายเข้าหอปกติอยู่แล้ว ถ้าจ่ายเงินเข้าหอก็จะได้อยู่ห้องเดี่ยว ถ้าเกิดต่อไปพี่ฮีทจะได้ไม่มีปัญหาไงล่ะ "

ฮีท ? โอเมก้า? ผมหันหน้าไปตามเสียงพูดคุยของสองเสียง ถึงกับต้องตกตะลึงหัวใจเต้นแรง กับใบหน้าขาวใสดูน่ารักนุ่มนิ่มของเด็กชายที่น่าจะอายุราวๆ สิบกว่าขวบที่กำลังเม้มปากแน่นจับชายเสื้อเด็กหนุ่มโอเมก้าอายุไล่เลี่ยกับผม


เด็กประถมทำให้ผมร้อนผ่าวที่ใบหน้า ผมรีบซ่อนใบหน้าที่เห่อร้อนขึ้นมา ก่อนจะรีบเดินหนีไปอีกทาง ผมหยิบมือถือขึ้นมาแอบถ่ายทั้งสองคนเอาไว้รูปนึงแล้วแทบจะวิ่งขึ้นรถฟรีไปลงหลังหอ


อินกระโจนขึ้นเตียงเปิดรูปนั้นขึ้นมาดู มันเป็นเพียงรูปมัวๆที่ไม่ค่อยจะชัดซักเท่าไหร่ เพราะความรีบ ความห่างของระยะทาง แต่ผมก็ยังราวกับเห็นภาพแจ่มชัดอยู่ในหัว

ผมไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน และอีกฝ่ายเป็นเพียงเด็กประถมตัวน้อยๆ อิมนึกบทสนทนาของอีกฝ่าย เหมือนทั้งสองคนจะเป็นพี่กับน้องชาย คนพี่เหมือนจะเป็นโอเมก้า แล้วอีกฝ่ายล่ะ เขาไม่ได้ใส่ปลอกคอ ถ้าเกิดอีกฝ่ายเป็นเบต้าคงจะดี ต่อไปผมอาจจะได้เจอเขาอีก พอโตขึ้นอีกหน่อย ก็จีบได้

แต่ว่า...ถ้าหากอีกฝ่ายเป็นอัลฟ่า ผมคงได้แต่รับตัดใจ ไม่มีอัลฟ่าที่ไหนเขาคบกับเบต้าหรอก

________________________

กิสสสส เปิดเรื่องใหม่ค่า ฝากน้องอิมเบต้าของเราไว้ด้วยนะคะ จริงๆเราอยากเขียนมานานแล้วล่ะ ในโลกโอเมก้าเวิร์สเนี่ยถ้าเบต้าเผลอชอบอัลฟ่าคงเหนื่อย ท้อแท้น่าดูเลยนะ 55555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #4 เด็กสาวที่ผิดบาป (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2564 / 08:07

    รอน่ะค่ะ

    #4
    0
  2. #3 Bamdy_NK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 08:40
    รอค้าบ
    #3
    0
  3. #2 punch98line (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 22:23
    เนื้อเรื่องน่าสนใจมากเลยค่ะ ติดตามนะค้าา
    #2
    0
  4. #1 2335beer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 22:15
    รอนะๆๆๆ
    #1
    0