The Prince Of Dark Moon

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 โรงเรียน(แก้ไขแล้ว100%จำนวน3หน้าเต็ม!)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 มี.ค. 49

ตอนที่ 2 โรงเรียน???

เวลา 2 นาฬิกา ณ ร้านเหล้าแห่งหนึ่งในตรอกแซมเบอร์ชานเมืองเซราสเตส

   แอ๊ด....ปัง...

         ประตูเก่าแก่สีน้ำตาลเข้มที่เคยปิดสนิท ขณะนี้มันถูกเปิดออกอย่างแรง ประตูที่เปิดนั้นออกเผยให้เห็นชายในชุดคลุมสีดำสนิทยืนอยู่หน้าประตู ตาสีฟ้าน้ำทะเลที่จ้องมองมานั้นทำให้เสียงคุยจอแจเมื่อครู่หายไปหมด

 "กรีฟ...อยู่ไหน" เสียงทุ้มต่ำดังออกมาจากปากของชายในชุดคลุม         

 "อยู่...อยู่ตรงนั้น" เจ้าของร้านเหล้าพูดออกมาอย่างยากลำบาก เสียงของเขาเหมือนถูกอะไรบางอย่างบีบให้มันเล็กแหลมเหมือนเสียงของหญิงสาว พรางชี้มือไปยังโต๊ะสีน้ำตาลเก่าๆริมหน้าต่างตัวหนึ่งซึ่งมีแขกมานั่งอยู่ก่อนนานแล้ว เขาไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงต้องรู้สึกกลัวชายที่อยู่ตรงหน้าเขาขนาดนี้

 "มาแล้วรึ" กรีฟพูดขึ้นเมื่อชายในชุดคลุมเดินเข้ามาถึงโดยไม่ต้องหันหน้าไปมอง "ข้านึกว่าเจ้าจะใช้เวลานานกว่านี้ซะอีกนะ... " 

 "ทำไมเจ้าถึงคิดอย่างนั้นล่ะ" ชายในชุดคลุมเอ่ยถามขึ้น และนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับกรีฟ             

 "เพราะเจ้าเพิ่งมาใหม่ เลยไม่ได้รับความไว้ใจซักเท่าไหร่" กรีฟเอ่ยขึ้นพลางหันหน้ามาหาชายในชุดคลุม ถ้าสังเกตดีๆกรีฟก็หน้าตาดีไม่น้อยเหมือนกัน ผมสีทองที่เข้ากับใบหน้าผสมกับนัยน์ตาสีน้ำตาลทำให้เขาดูอ่อนวัยไปเยอะ

 "ส่วนมากพวกมือใหม่ไร้ชื่อเสียงอย่างเจ้า พอได้เงินแล้วจะชิ่งหนีมากกว่า ไม่ก็เป็นพวกที่ไร้ฝีมือ ไม่เฉียบขาดพอนั่นแหละ กว่างานจะเสร็จก็คงต้องรออีกหลายเดือน รึไม่ก็เป็นแรมปีไงล่ะ" กรีฟเอ่ยขึ้นอีกครั้งหลังจากเห็นตาสีฟ้าน้ำทะเลเป็นเครื่องหมายคำถาม ของชายในชุดคลุม

 "งั้นรึ" ชายในชุดคลุมเอ่ยขึ้นพลางหัวเราะด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก  

 "เจ้าหัวเราะอะไร" กรีฟถามด้วยน้ำเสียงงงงวยเป็นที่สุดพลางปาดเหงื่อออกจากใบหน้า น้ำเสียงหัวเราะน่ากลัวของชายในชุดคลุมทำเอาเหงื่อของเขาผุดพรายตามร่างกายเต็มไปหมด

 "ข้าก็แค่แปลกใจที่พวกมนุษย์ชอบคาดการณ์สิ่งต่างๆ ด้วยวิธีแปลกๆ ก็แค่นั้นแหละ" ชายในชุดคลุมเอ่ยขึ้นอีกด้วยน้ำเสียงขำๆ หากแต่แฝงไว้ด้วยความเย็นยะเยือกเหมือนเดิม 

"เอาล่ะข้าต้องไปแล้ว"   "นี่คือค่าแรงสินะ" ชายในชุดคลุมเอ่ยพลางคว้าถุงเงินขนาดประมาณหนึ่งกำมือแล้วหมุนตัวเตรียมออกไปจากร้านทันที หากแต่มีเสียงหนึ่งทำให้เท้าที่กำลังก้าวจากไปชะงักลง

"เดี๋ยวก่อน" กรีฟพูดขึ้น "เจ้าชื่ออะไร"

"ในโลกแห่งการฆ่าฟันนี้ไม่จำเป็นต้องบอกชื่อจริงๆกันหรอก ข้ารู้นะว่าความจริงเจ้าก็ไม่ได้ชื่อกรีฟ หากแต่มันเป็นแค่ชื่อปลอมๆที่เจ้าตั้งขึ้นก็เท่านั้น" แล้วชายในชุดคลุมก็เดินจากไปทันที ทิ้งไว้แต่ความตกตะลึงที่ให้ไว้กับชายที่ถูกเรียกว่ากรีฟเท่านั้น

*********************

     ขณะที่ชายในชุดคลุมกำลังเดินฝ่าเข้าไปในความมืดนั้นเอง  

   กึก...

     ชายในชุดคลุมชะงักกึกอย่างกะทันหัน   เขามีความรู้สึกแปลกๆกับบริเวณรอบๆตัวเขา   ความรู้สึกบางอย่าง...ที่เขาค้นหาความรู้สึกนี้มานาน    ฉับพลันนั้นก็เหมือนมีอะไรสั่งให้เขาหันหน้าไปทางขวาอย่างรวดเร็ว  ท่ามกลางความมืดสลัวเต็มไปด้วยหมอกควันก็ปรากฏประตูรั้วเหล็กสีเทาอยู่ตรงหน้า เมื่อเขาเพ่งสายตามองเข้าไปในกลุ่มหมอกตรงหน้า เขาพบกับโรงเรียนแห่งหนึ่ง  พื้นที่กว้างประมาณ10ไร่  มีโดมขนาดใหญ่อยู่ทางขวา สนามหญ้า และลานสำหรับฝึกการต่อสู้อยู่ทางซ้าย แต่หากเพ่งมองต่อไปอีกก็จะพบสิ่งก่อสร้างชนิดหนึ่งตั้งอยู่ตรงกลาง ลักษณะกึ่งปราสาทกึ่งคฤหาสน์  หากแต่มีขนาดใหญ่กว่าปราสาทและคฤหาสน์มาก  สร้างด้วยหิน'กรีบลูสีทอง'ทั้งหลัง ดูน่าเกรงขาม แม้ว่าจะผ่านกาลเวลามาเป็นเวลานานก็หาได้มีความเก่าแก่แต่อย่างใด [ด้านในสามารถแบ่งเป็นห้องใหญ่ๆได้เกือบ100ห้อง] สนามหญ้าที่เริ่มจะโล่งเตียนทำให้รู้ว่าถูกใช้งานมาอย่างหนัก มีธารน้ำสายเล็กๆล้อมรอบ มีตัวอาคารแยกออกมาต่างหากอีก3หลัง และป่าทึบสูงอยู่ด้านหลังโรงเรียน ป้ายสีทองขนาดใหญ่เขียนไว้ว่า "เบรนเดอร์ส" ปักที่บริเวณที่เขาคาดว่าน่าจะเป็นทางเข้า เหล่าทหารหลายกองกำลังเดินตรวจยามไปมา เขาเคยได้ยินชื่อเสียงของโรงเรียนนี้มามาก   ทั้งจากผู้คนอื่นๆและ'เขา'คนนั้น   และเมื่อไม่นานมานี้เขายังได้รู้อีกว่าโรงเรียนกำลังจะเปิดรับสมัครนักเรียนในอีกไม่กี่วัน

        พบแล้ว...ข้าพบมันแล้ว... เสียงภายในจิตใต้สำนึกของเขาดังขึ้น ชายในชุดคลุมหัวเราะกับตัวเองอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเดินหายลับเข้าไปในความมืดในยามราตรี  เขาอยากรู้ซะจริงๆว่าความรู้สึกนี้คืออะไร

แน่นอน ! เขาจะไม่ยอมให้เรื่องนี้ผ่านไปง่ายๆ แน่    หากเขาต้องการรู้สิ่งใดเขาต้องรู้ให้ได้  !!!

 ------------------

                แผ่นกระดาษแผ่นหนึ่งถูกติดอยู่ตรงกระดานข่าวเก่าๆใจกลางเมืองเซราสเตสในรุ่งเช้า  เนื้อหาในกระดาษกล่าวถึงกำหนดการ ข้อแม้ต่างๆในการสมัครเข้าเรียนในอีก3วันข้างหน้า  ผู้คนหลากหลายให้ความสนใจกับกระดาษแผ่นนี้มาก  ในไม่ช้าข่าวก็ลือสะพัดไปทั่วทั้งเมือง และยังกระจายไปยังหัวเมืองใกล้เคียงอีกด้วย จากปากต่อปากส่งต่อกันไปเป็นทอดๆ จากเรื่องที่เคยเป็นแค่ข่าวลือ  บัดนี้ได้กลายเป็นความจริงเสียแล้ว การประกาศครั้งนี้ทำให้ตลาดมืดในเมืองขายของได้ดีราวกับเทน้ำเทท่า(ข้าวของที่ผู้คนต้องการส่วนมากคือม้าพันธุ์ดีและของที่ใช้ในต่อสู้ประชิดตัวเป็นส่วนใหญ่) ความชุลมุนวุ่นวายเกิดขึ้นในเมืองในเวลาไปกี่ชั่วโมงหลังจากดวงตะวันปรากฏขึ้นบนฟากฟ้า  ทั้งผู้ใช้เวทย์ ผู้ที่ถนัดการต่อสู้ประชิดตัว และคนสามัญธรรมดาตื่นตัวต่อข่าวนี้เป็นอย่างมาก เพราะนั้นหมายถึงการศึกษาในโรงเรียนที่ดีที่สุดของลูกของตน

สามวันต่อมา

     แม้พระอาทิตย์จะเพิ่งขึ้นเมื่อไม่นานมานี้  แต่ผู้คนมากมายกลับมาแออัดกันอยู่ที่สนามหญ้าของโรงเรียน  โต้ะเหล็กจำนวนหนึ่งเรียงกันอยู่ราวๆ 20-30 โต๊ะ แต่ถึงกระนั้นจำนวนโต๊ะก็ยังไม่พอกับจำนวนผู้คนทั้งในเมืองและต่างเมืองที่หลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสายอยู่ดี

     แต่ทว่าท่ามกลางผู้คนที่หลั่งไหลเข้ามามากมาย หากลองสังเกตดีๆจะเห็นชายผู้หนึ่งท่ามกลางฝูงชน  อำพลางร่างกายด้วยผ้าคลุมสีดำสนิท  ตาสีฟ้าน้ำทะเลแสดงให้เห็นความเย็นชากำลังเป็นประกายอย่างหมายมาด   กำลังเดินแหวกฝูงชนเข้ามาในโรงเรียน  !!!

แก้ไขครั้งล่าสุด
15 มี.ค.49

แก้ไขครั้งล่าสุด
15 มี.ค.49

_________________________________________________________________
แย้ว แก้ไขอะไรนิดหน่อย เม้น อ่อ กำลังจะลงตอนที่3แล้วนะค๊าบผม! เม้นขอให้รวยขอให้สวยขอให้หล่อ ไม่แม้น ตามยถากรรมแล้วกันนะ = =

***ใครต้องการโฆษณาต้องบอกก่อนนะว่านิยายผมแต่งเกี่ยวกับอะไร ถ้าไม่บอกแสดงว่ายังไม่ได้อ่าน และนั้นแสดงว่า คุณจะต้อง....(คิดเอาเอง)

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

166 ความคิดเห็น