[FanFic RWBY x Fate] กรรณะ บุตรแห่งพระสุริยะเทพ

ตอนที่ 20 : End Of The Beginning (END SS3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    6 ต.ค. 63

ห้องใต้ดิน

ตัดมาที่การต่อสู้ของอรชุนและซินเดอร์ ทั้งสองได้ฟัดกันไปมาอย่างรวดเร็วและดุเดือด จนกินเวลาไปพอสมควร ซินเดอร์ได้ลอยขึ้นกลางอากาศพร้อมกับระเบิดพลังไฟอย่างมหาศาลออกมา เพื่อที่จะต้องการจะจบศึกนี้และไปช่วยซาเลม



อรชุนที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศในร่างเทพ พร้อมกับพายุที่กำลังหมุนอยู่รอบตัวของเขาอย่างรุนแรงและมีพลังถูกรวบรวมมาตรงหน้าของเขา ก่อนที่จะปรากฏเป็นลูกบอลพลังงานสีฟ้าเล็กๆ ตรงหน้าของเขา

อรชุน : เริ่มขยายพื้นที่อันศักดิ์สิทธิ์ ตรึงเขตพื้นที่ การลงโทษจากพระเจ้าได้รับการยืนยันแล้ว ด้วยความพิโรธของพระศิวะ ชีวิตของพวกเจ้าจะต้องจบลงที่นี่ ปาศุปัต!

จากนั้นซินเดอร์ก็ได้ปล่อยพลังไฟอย่างมหาศาลอัดใส่อรชุนในลักษณะเหมือนกับบีม ส่วนทางอรชุนก็ได้พุ่งเข้าใส่พร้อมกับใช้พลังปาศุปัตยิงสวนกลับไปเป็นเหมือนบีมสีฟ้าทำให้พลังของทั้งสองเข้าปะทะกันอย่างดุเดือดและรุนแรง




จากนั้นก็ได้เกิดแสงสว่างไปทั่วบริเวณ ก่อนที่ภาพทุกอย่างจะถูกตัดไป

ที่โรงอาหาร

ตัดมาที่โรงอาหารที่ตอนนี้เบล็คกำลังเผชิญหน้าอยู่กับอดัม



อดัม : มันควรเป็นวันของเรา เธอไม่เห็นหรือไง?!

เบล็ค : ฉันไม่เคยอยากได้แบบนี้! ฉันอยากได้ความเท่าเทียม อยากได้สันติสุข!!"

เบล็คก่อนจะลั่นไกรัวๆ อดัมที่เห็นแบบนั้นก็ยกดาบมากันไว้เหมือนสะสมพลัง

อดัม : สิ่งที่เธออยากได้..มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้หรอก!

เบล็คกำลังจะยิงปืนอีกครั้งแต่ถูกอดัมเตะกระเด็นไปอีก

อดัม : และฉันก็ตั้งใจที่จะทำงานให้สาสมกับความยุติธรรมของมนุษยชน ภารกิจของฉันคือทำลายทุกสิ่งที่เธอรัก

หยาง : เบล็ค....เบล็ค เธออยู่ไหน?!

อดัมหันไปมองเบล็คที่มีสีหน้าหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด

อดัม : เริ่มจากยัยนั่นละกัน..

อดัมพูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะเอาดาบแทงสีข้างของเบล็ค หยางเองก็ได้ยินเสียงร้องของเบล็คทันที

หยาง : อย่าแตะต้องเบล็คนะ!!!

เบล็ค : หนีไป....ได้โปรด.....

หยางในตอนนี้ได้ถูกความโกรธเข้าครอบงำจนตาเป็นสีแดงแล้วพุ่งเข้าโจมตีอดัมโดยไม่สนใจอะไรอีกเลย อดัมเมื่อเห็นแบบนั้นก็เก็บดาบเข้าฝักแล้วชาร์ตพลัง ทันใดนั้นเอง...

กรรณะ : ฮึกกกก!!!!!!!!!

ทันใดนั้นกรรณะได้พุ่งมาได้เห็นเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น เขาพุ่งเข้ามาตรงกลางระหว่างหยางและอดัมที่กำลังจะปล่อยพลังออกมาจากดาบ แต่ทันใดนั้นอดัมได้หันมาหากรรณะพร้อมกับตะวัดดาบไปทางกรรณะเต็มๆ ทำให้เลือดสาดออกมาจากอกของกรรณะและหยางก็กระเด็นออกไป เพราะกรรณะตอนนี้ไม่มีเกราะทอง

กรรณะ : อึก....ช้าไป....ก้าวเดียวสินะ?



เบล็คและหยางที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดถึงกับช็อค กรรณะมาจากไหนไม่รู้ เขาช่วยหยางไว้ได้แต่เขาก็ได้แผลขนาดใหญ่กลางอก เพราะไม่มีเกราะทองจากการที่เขาใช้ท่าใหญ่ ทำให้ตอนนี้ไม่มี Mana เหลือแม้แต่น้อย การโจมตีทำให้กรรณะถึงกับทรุดลงไปทันที

กรรณะ : เจ้าไม่.....เป็นไร.....นะเบล็ค?

อดัม : แกคงเป็นกรรณะสินะ? ดูแล้วฝีมือก็ไม่เท่าไหร่เลยนี่

กรรณะมองหยางที่สลบอยู่กับเบล็คด้วยหางตา

กรรณะ : เบล็ค....พาหยางออกไป....ข้าจัดการเอง

เบล็ค : กรรณะ!!

กรรณะ : ซาเลมหนีไปแล้ว....ข้าใกล้หมดพลังแล้ว ไปซะ!

พูดเสร็จเบล็คก็รีบพยุงหยางหนีออกไปจากโรงอาหาร

อดัม : คิดจะไป-

เฟี้ยวววว!!!!

กรรณะได้สะบัดหอกทำให้เกิดเปลวเพลิงไปหาอดัม แต่เขาก็ใช้ดาบสะบัดไล่เปลวเพลิงออกไปได้

กรรณะ : คู่ต่อสู้ของเจ้า....คือข้า....แกจะไม่ได้เตะต้องผู้หญิงของข้าอีก

อดัม : แกพูดว่าไงนะ?!

กรรณะ : เบล็คเป็นผู้หญิงของข้า.....

อดัมวิ่งเข้าใส่กรรณะเพื่อโจมตีด้วยความโกรธ แต่ทว่าเขาก็พลาดครั้งใหญ่ อดัมกำลังจะง้างดาบฟันใส่กรรณะ แต่กรรณะได้เอามือกระแทกกับพื้นจนเกิดวงเวทย์สีแดงพร้อมกับรอยเวทย์สีแดงจำนวนมากโผล่ขึ้นมาอัดใส่อดัมไปเต็มๆ



อดัม : อั๊ก!

เวทย์สีแดงของกรรณะได้ทำให้หน้ากากอีกฝ่ายแตกทันที พร้อมกับการที่อดัมก็กระเด็นออกไปจากโรงอาหารอีกด้วย ส่วนกรรณะก็กระอักเลือดและเอามือจับหน้าอกตัวเองที่เต็มไปด้วยเลือด

กรรณะ : หือ?

เมื่อกรรณะเงยหน้าขึ้นมามองอีกทีก็พบว่า อดัมได้หายไปจากตรงนั้นแล้วอย่างน่าเหลือเชื่อ

ทางฝั่งของทีม RWBY

เธอพยายามตั้งสติว่าเกิดอะไรขึ้น เธอพบว่าเบล็คกำลังพยุงตัวเธออยู่ แล้วพามาหาไวส์ รูบี้เองก็วิ่งมาสมทบทีหลัง

เบล็คเองที่พยายามฝืนความเจ็บจากการถูกแทงก็ล้มลงกับพื้นไปพร้อมหยาง เหล่าบรรดาหมอที่อยู่ไม่ไกลเห็นแบบนั้นจึงตรงดิ่งมารักษาทันที

รูบี้ : ไวส์ หยาง เบล็ค เป็นอะไรมั้ย?

หยาง : ปวดตัวไปหมดเลย..

ไวส์ : มันเกิดอะไรขึ้น?

หยาง : ฉันเข้าไปช่วยเบล็ค..และฉันก็เห็นกรรณะมาขวางไว้ แต่แล้วทุกอย่างก็เหมือนเกิดขึ้นเร็วมาก ฉันจำอะไรต่อจากนั้นไม่ได้ แล้วเขาอยู่ไหนแล้ว?!

เบล็ค : กำลังสู้อยู่กับอดัม ฉันเองก็ไม่รู้หรอกนะว่าเขาจะเอาตัวรอดมาได้มั้ย....

รูบี้ : ทุกคน.....ไม่.....

เสียงของรูบี้ทำเอาทั้งสามสาวเงียบและมองไปยังที่หัวหน้าทีมกำลังมอง สิ่งที่พวกเธอเห็นก็คือทีม JNPR นั้นเอง แต่ทว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นก็คือ ร่างไร้วิญญานของเพียร์ร่าที่เต็มไปด้วยรอยช้ำและบาดแผลจำนวนนึง โดยมีชอร์นกำลังนั่งพิงและเอาแขนโอบร่างของเธอไว้ เรนที่กำลังยืนน้ำตาไหลอยู่ข้างๆ ส่วนนอร์ร่าก็ร้องไห้อยู่ตรงขาของเพียร์ร่า

และนั้นทำเอาทีม RWBY พูดไม่ออก เพราะพวกเธอมาช้าเกินไปที่จะมาช่วยเพียร์ร่า รูบี้ที่เห็นแบบนั้นก็ทรุดและคุกเข่าลงไปทันทีและร้องไห้ออกมาไม่หยุด และหลังจากนั้นอรชุนและกรรณะก็เข้ามาสมทบในที่เกิดเหตุ โดยอรชุนได้แบกกรรณะมา

กรรณะ : เพียร์ร่า?

อรชุน : นางต่อสู้ยังวินาทีสุดท้าย....แล้วซาเลม?

กรรณะ : หนีไปได้....ข้าหมด Mana แล้ว......

เบล็ค : กรรณะ?!!

ในตอนนั้นเบล็คได้วิ่งเข้ามาหากรรณะที่สภาพปางตาย เธอทำอะไรไม่ถูกก่อนที่จะตะโกนเรียกหมอ แต่กรรณะก็ห้ามเธอเอาไว้

เบล็ค : นายกำลังเสียเลือดนะ!

กรรณะ : การที่ข้าจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม....ข้าจะต้องกลับขึ้นไปพักฟื้นบนแดนสวรรค์

อรชุน : และการรักษาและฟื้นพลังจะต้องใช้เวลาพอสมควร รวมถึงข้าจะไปรายงานให้ท่านพ่อทราบกับเรื่องที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับซาเลม พระสุริยะเทพจะได้คืนพลังให้ท่านพี่....

เบล็ค : หมายความว่า....

กรรณะ : เจ้ากับข้าจะต้องแยกทางกัน....ชั่วคราว

เบล็ค : ไม่ๆๆ ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีนายนะกรรณะได้โปรด....

กรรณะ : ข้ายังพาเจ้าขึ้นไปไม่ได้ตอนนี้....เจ้ายังมีเพื่อนนะเบล็ค....

หลังจากนั้นกรรณะที่ไม่มีอะไรจะให้เธอแล้ว เขาได้ส่งสร้อยข้อมือทองวงสุดท้ายในร่างกายมอบมันให้กับหญิงสาวที่เขารัก ซึ่งเบล็คก็รับมาแบบสั่นๆ ก่อนที่กรรณะจะเอาหอกปักพื้นพร้อมกับร่างกายที่ค่อยๆ สลายไปอย่างช้าๆ



เบล็ค : ก-กรรณะ....

กรรณะ : เมื่อถึงเวลา.....ข้า....จะกลับมา......

หลังจากนั้นร่างของกรรณะก็สลายหายไปทันที ทิ้งไว้แต่ผงละอองสีฟ้าที่กระจายไปทั่วบริเวณ ที่สำคัญก็คือร่างของเพียร์ร่าก็สลายกลายเป็นละอองสีฟ้าเพราะอรชุนเอาศรไปแตะที่ร่างของเธอ ทำให้ได้ขึ้นไปอยู่บนดินแดนด้านบนที่มนุษย์ปกติขึ้นไปไม่ได้

เวลาผ่านไป

หลังจากการล่มสลายของบีคอน รวมไปถึงการตายของออซพินและเพียร์ร่า ทุกคนจึงแยกย้ายกันไป ทางด้านของรูบี้กับหยางกลับไปที่ Patch ส่วนเบล็คก็ขอตัวกลับไปหาพ่อแม่เพื่อเตือนเรื่องเขี้ยวขาวโดยที่ไม่ได้บอกใครเลยว่าเธอจะเดินทางยังไงต่อไป แต่ไวส์นั้นกลับถูกคุณพ่อของเธอรับตัวกลับไปที่แอสลาส กลินด้ากลับไปที่ Vale เพื่อช่วยฟื้นฟูเมืองที่โดนโจมตี ส่วนทีมของชอร์นที่เหลือก็ไม่รู้ว่าไปพักอยู่ที่ไหนแล้ว

ดินแดนสวรรค์

ในตอนนี้เหล่าปวงเทพทั้งหลายได้รับเรื่องที่เกิดขึ้นในโลกมนุษย์เพราะฝืมือของซาเลมที่ยากจะต้านทานได้แล้ว พระสุริยะเทพจึงได้เรียกสองพี่น้องและเหล่าเทพอินเดียทุกองค์มาประชุม จนผลสุดท้ายพระสุริยะเทพก็ได้มอบพลังทั้งหมดคืนให้กับกรรณะ

ทำให้กรรณะที่กำลังรักษาตัวมีพลังเพิ่มขึ้นทวีคูณเหมือนกับครั้งแรกในสงครามเทพ ทำให้ Mana ของเขาเพิ่มขึ้นมาประมาณ 90% ของทั้งหมดในร่างกายของเขา และเขาก็พร้อมที่จะทำหน้าที่ลงไปเพื่อสร้างความสมดุลให้กับโลกอีกครั้งพร้อมกับอรชุน

ตัดกลับมาที่วิหารของกรรณะ เขากำลังเดินอยู่ตามโถงยาว เขาก็พบกับแม่ของตัวเองกำลังคุยอะไรบางอย่างกับผู้หญิงผมสีแดงหมัดหางม้าอยู่ แต่ชุดจะเป็นชุดบนสวรรค์ หลังจากการตายของเธอทำให้อรชุนให้ดวงจิตของเธอขึ้นมาอยู่ในวิหารเดียวกับแม่ของเขานั้นเอง



ตลอดเวลาที่เพียร์ร่าอยู่บนแดนสวรรค์ที่ปกครองโดยแม่ของกรรณะ เธอก็อยากจะทราบเรื่องที่อยู่บนโลกว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะหลังจากเธอตายก็ผ่านไปหลายเดือนแล้วและไม่รู้ว่าเพื่อนๆ และครอบครัวของเธอนั้นกำลังทำอะไรกันอยู่ ถ้าจะเอาตามความจริงเธอก็อยากจะกลับไปบนโลกนั้นแหละ


ซึ่งกุดาโกะแม่ของกรรณะก็ได้อธิบายเกี่ยวกับโลกมนุษย์และโลกของเทพให้ฟัง ซึ่งมันจะมีเวลาเส้นของการเชื่อมต่อระหว่างสองโลกนี้อยู่ แต่อาจจะปรากฏในเวลาที่เหมาะสมเท่านั้นหรือไม่ก็สถานการณ์บังคับของเหล่าปวงเทพที่จะสร้างมิติที่เรียกว่า " สะพานไบฟรอสต์ "

แม้ว่าเธอจะได้รับพรวิเศษจากอรชุน แต่ถ้าเธอได้กลับไป เธอก็จะไม่สามารถกลับมาต่อสู้ได้เหมือนเดิมเพราะผลจากอาการป่วยและใกล้ถึงชะตาชีวิตของเธอการที่จะกลับไปจึงต้องมีข้อแลกเปลี่ยนที่สำคัญมากๆ ซึ่งก็คือการตัดสินใจของเธอ

ที่แอสลาส

ในตอนนั้นหญิงสามผมบลอน์หมัดหางยาว อยู่ในชุดนักเรียนกางเกงขาสั้น โดยกำลังนั่งมองกระจกด้านนอกด้วยความเบื่อหน่าย ก่อนที่จะมีชายสองคนกำลังเดินคุยกันถึงเรื่องการที่ Vale โดนโจมตีจากฝูงกริมม์และการก่อการร้ายทั้งเมืองผ่านทีวีในร้านกาแฟ



แต่ในขณะนั้นเองพนักงานในร้านก็เดินเข้ามาหาเธอ

พนักงาน : คุณครับ ร้านกำลังจะปิดแล้วนะครับ

??? : ค-ค่ะ....ขอโทษด้วยนะคะ

หญิงสาวได้หยิบกระเป๋าพกและลุกขึ้นออกจากที่นั่งพร้อมกับเดินออกมาข้างนอก ในระหว่างที่กำลังเดินไปในบรรยากาศที่มีแต่หิมะประปรายนั้น จนกระทั่งเธอได้ยินคนสองคนพูดในสิ่งที่เธอกำลังสนใจอยู่

??? : นี่รู้หรือเปล่า?

??? : รู้อะไร?

??? : ตอนนี้ตระกูลชินีกำลังกลับมาที่ Atlas แล้ว พร้อมกับลูกสาวคนเล็กของเขาอีกด้วย

เมื่อได้ยินดังนั้น หญิงสาวก็เบิกตาโตเล็กน้อยและหันมามองทั้งสองในขณะที่พวกเขาก็เดินออกห่างไปแล้ว แต่เธอได้ยิ้มออกมาด้วยความดีใจและหันไปมองบนท้องฟ้าที่มีแต่ละอองหิมะ

??? : ไวส์จะกลับมาแล้วเหรอ?....ดีจังเลยที่จะได้เจอเพื่อนเก่าอีกครั้ง

End
ในที่สุดก็เขียนจบ Vol.3 ไปแล้วนะครับ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

91 ความคิดเห็น

  1. #73 เปรม (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 21:30

    นั่น...โจน!!!


    ชาเลมจะต้องมีร่างโจรดำแน่

    #73
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #71 lastorder20001 (@rishkkkk) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 23:45

    ตัวละครใหม่งั้นรึ
    #71
    0