[FanFic RWBY x Fate] กรรณะ บุตรแห่งพระอาทิตย์

ตอนที่ 12 : The Second Semester Opens

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    1 ก.ย. 63

หลายคนอาจจะสงสัยเกี่ยวกับเทพในจักรวาล RWBY

งั้นผมจะแนะนำกลุ่มเทพของกรรณะในจักรวาลนี้นะครับ
เริ่มต้นกลุ่มแรกที่เรียกว่า
Indian God
เป็นกลุ่มหลักที่ทำหน้าที่ในการจัดการกับเทพที่ชั่วร้าย
(นอกจากนี้ยังมีกลุ่มย่อยแยกออกไปอีกมาก)


เรียกจากซ้ายไปขวา

1.กามะ (Kama) - ตัวประกอบ
2.โทรณะ (Aśvatthāman) - ตัวประกอบ
3.อรชุน (Arjuna) - พระรอง
4.กรรณะ (Karna) - พระเอก
5.พระราม (Rama) - ตัวประกอบ
6.พระนางลักษมี ไบ (Lakshmi Bai) - ตัวประกอบ
7.พระแม่ปารวตี (Parvati) - ตัวประกอบ

โดยจักรวาลนี้ กรรณะและอรชุนจะเป็นพี่น้องท้องแม่เดียวกันนะครับ
และแม่ของทั้งสองก็เป็นมนุษย์ แต่มีเชื้อสายไม่ธรรมดา

กุดาโกะ
สถานะ : แม่ของกรรณะและอรชุน
เชื้อสาย : นักรบตระกูลโบราณ
ตำแหน่ง : ภรรยาของพระสุริยเทพ

จบไปแล้วนะครับ สำหรับข้อมูลบนแดนสวรรค์

2 เดือนต่อมา

หลังจากเรื่องราวของ Side Story ทั้งหมดก็ได้ใช้เวลาพอสมควรกับการเตรียมตัวในวันหยุด จนในที่สุดทุกคนในบีคอนก็มาถึงเทอม 2 กันได้ครบถ้วน หลายคนผลการเรียนก็ผ่านไปได้ด้วยดี ซึ่งกรรณะได้กลายเป็นท็อปของโรงเรียนบีคอนเรียบร้อย และคอยทำหน้าที่ช่วยเหลือภารกิจยากๆและภารกิจยากๆ ที่ว่าก็จะทำให้เขาเสียพลังไปโดยเปล่าประโยชน์ และนั้นก็จะต้องเป็นหน้าที่ของผู้หญิงที่เขาเลือกเอาไว้ 

ซึ่งก็ไม่พ้นเธอที่จะต้องมาช่วยเพิ่ม Mana ให้กับเขา ซึ่งในระยะเวลาสองเดือน ทั้งคู่จะมีความสัมพันธ์กันเพียงแค่ 2 ครั้งเท่านั้น และก็เป็นช่วงปลอดภัยของเบล็คด้วย และเรื่องของทั้งสองก็ยังคงเป็นความลับต่อไป....และด้วยความที่กรรณะเป็น God of Charity เขาเองก็เลือกที่จะให้ความเคารพกับการตัดสินใจของเบล็คเพราะเธอยังไม่พร้อม

ปัจจุบัน
ห้องทีม RWBY

ในสัปดาห์นี้จะเป็นช่วงสุดท้ายของฤดูหนาวแล้ว ทำให้บรรยากาศไม่ค่อยมีแสงแดดมากนัก แถมยังทำเอาหลายคนไม่อยากจะตื่นตอนเช้าอีกด้วย แถมเป็นวันหยุดแน่นอนว่าวัยรุ่นส่วนใหญ่ถ้าไม่ตื่นเช้า ก็จะตื่นกันประมาณเที่ยง

แต่ภายในห้องก็มีอากาศเย็นพอสมควร ไวส์ ชีเนย์ ได้สะดุ้งตื่นเพราะอยากจะเข้าห้องน้ำและจะกลับมานอนเหมือนเดิมเพราะเป็นวันหยุด เธอลุกออกจากเตียงด้วยความงัวเงียพร้อมกับขยี้ตาเล็กน้อย ก่อนที่จะเดินไปบิดลูกบิดประตูและ.....

ไวส์ : เบล็ค?

เบล็ค : วะ-ไวส์?!

ไวส์ได้เปิดประตูห้องน้ำ และก็ต้องพบกับเบล็คที่อยู่ในห้องน้ำก่อนแล้ว แต่สิ่งที่ทำให้ไวส์เบิกตากว้างก็คือ สภาพของเบล็คตอนนี้เหมือนกับพวกผู้หญิงที่มีนัดไปออกเดท กระโปรงสั้นสีดำและเสื้อกระดุมสีขาวโดยมีเสื้อกันหนาวแขนยาว แต่สิ่งที่วางอยู่ที่หน้ากระจกห้องน้ำก็คือเครื่องสำอางของไวส์


เบล็ค : วะ-ไวส์ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะแอบใช้นะ ต-แต่ว่า.....

ไวส์ : อะไรของเธอเบล็ค? แต่งตัวสวยจะไปไหน?

เบล็คพยายามไม่ตอบคำถามของไวส์ และได้แต่กระตุกไปมาและหน้าแดงเล็กน้อย

ไวส์ : ง่วววว เข้าใจแล้ว อยากจะแต่งหน้าสินะ มา

จากนั้นไวส์ก็ได้อาสาเดินเข้ามาจัดการใช้เครื่องสำอางของเธอ แต่หน้าให้กับฟอร์นัสแมวดำคนนี้เหมือนรู้ใจ ทั้งที่ยังไม่รู้เลยว่าความจริงแล้วเบล็คจะไปกับใคร ทั้งใส่รองพื้นกันน้ำและUV แล้วก็ทาปากเล็กน้อย

ไวส์ : ผู้ชายคนนั้นต้องโชดดีมากแน่ๆเลยน้า~

เบล็ค : ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย....แค่อยากจะลงไปที่เมืองไปหาซื้ออะไรหน่อยน่ะ....จริงๆนะ

ไวส์ : เสร็จแล้วล่ะ

เบล็ค : ขอบคุณมากนะไวส์....ขอบคุณจริงๆ

พอพูดจบเบล็คก็ได้พุ่งออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วเหมือนกับตอนที่ทะเลาะกับไวส์ ทางด้านไวส์ก็งงเล็กน้อยก่อนที่จะทำธุระในห้องน้ำจนเสร็จและเดินกลับไปนอนต่อเหมือนเดิม

Vale

หลังจากที่มาจากบีคอน เบล็คได้มาอยู่ที่หน้าคาเฟ่ในร้านที่ กรรณะเคยมากับเวลเวท แต่เธอไม่รู้ โดยที่วันนี้เธอก็แต่งตัวเหมือนสาวออกเที่ยวทั่วไปและมีกระเป๋าถือสีดำหนึ่งใบ แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่มั่นใจเลยที่คิดแต่งตัวแบบนี้มาในเมือง

กรรณะ : รอข้านานไหมเบล็ค?

เสียงของกรรณะดังขึ้นจากด้านหลังของแมวดำ เมื่อเธอหันไปก็ปรากฏว่าเป็นกรรณะที่มาในเสื้อสูทตัวใหม่ของเขานั้นเอง ซึ่งนั้นก็ทำเอาเบล็คสตั้นไปทันที เพราะมันเหมือนกับผู้หญิงธรรมดาที่มาเดินกับคุณชาย อะไรทำนองนั้น และทางกรรณะเองก็ไม่คิดว่าเบล็คจะแต่งตัวแบบนี้มาเลยแม้แต่น้อย
กรรณะ : ข้าต้องฝันแน่ๆ ที่เจ้าแต่งตัวแบบผู้หญิง

เบล็ค : พูดอะไรน่ะ ก็ฉันเป็นผู้หญิงนิ! แถมยังแต่งตัวดูดีจนฉันเทียบไม่ได้เลย

กรรณะ : ต้องสนใจด้วยเหรอ....แค่นี้เจ้าก็น่ารักแล้ว....

คำพูดนั้นทำเอาเบล็คเปลี่ยนสีหน้าทันที จากนั้นทั้งสองก็เข้าไปในคาเฟ่สักพักใหญ่ จนออกมาและเดินเที่ยวส่งท้ายหน้าหนาวสุดสัปดาห์นี้ จนกระทั่งทั้งสองได้มาอยู่ที่ร้านหนังสือใน Vale นั้นก็คือร้านของคุณทัดสัน ซึ่งเจ้าตัวเองก็เป็นฟอร์นัส

ซึ่งเบล็คก็เดินดูตามชั้นหนังสือภายในร้านของเขาเพื่อหาหนังสือที่ต้องการ และมันก็ไม่พ้นเรื่องพวกตำนานหรือพวกเทพอะไรทำนองนั้นเลย โดยกรรณะก็ได้ดูเกี่ยวกับพวกสารคดีแทนเพราะเขาอ่านเกี่ยวกับโลกนี้มามากพอแล้ว

หลังจากที่เลือกซื้อหนังสือเสร็จแล้ว ครอบครัวนี้ก็เดินออกมาจากร้าน โดยเบล็คได้เดินนำออกมาพร้อมกับเปิดหนังสืออ่านไปด้วย ในขณะที่กรรณะเดินถือถุงหนังสือตามหลังมาด้วยจนกระทั่งได้เดินสวนชายหญิงคู่นึงไป

กรรณะ : พวกเจ้าสองคนน่ะ หยุดก่อน....

ชายหญิงคู่นั้นหยุดเดินและหันกลับมามองกรรณะ และเบล็คก็หันมาด้วยความสงสัย

เบล็ค : มีอะไรหรือเปล่ากรรณะ?

กรรณะ : ข้าขอกระเป๋าเงินของนางคืนด้วย

??? : พูดอะไรน่ะ เราไม่ได้-

หมับ!

กรรณะเดินเข้าไปฉกกระเป๋าเงินของเบล็คออกมาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับชูกระเป๋าสีดำของเบล็คให้สองคนนั้นเห็น ทางด้านเบล็คเองก็เพิ่งจะสังเกตตัวเองว่ากระเป๋าเงินหาย

กรรณะ : ครั้งนี้ข้าอารมณ์ดี ข้าจะให้อภัยและคราวหลังอย่าทำแบบนี้อีก.....

หลังจากนั้นกรรณะก็เดินจากไปพร้อมยื้นกระเป๋าให้เบล็ค และเธอก็ตรวจดูก็ครบทุกอย่าง ในขณะที่ชายหญิงสองคนนั้นเองก็กำลังกระซิบบางอย่าง

??? : เป็นเขาใช่มั้ย? คนที่ชื่อกรรณะที่ว่าน่ะเอเมอรัล

??? : ใช่แล้วเมอร์คิวรี่....รีบไปทำงานของเราก่อนเถอะเดี๋ยวจะหนีไปซะก่อน

ที่โกดังลับของพวกเขี้ยวขาว

ตอนนี้พวกเขี้ยวขาวกำลังขนส่งดัสท์ที่ปล้นมา แกนนำคือโรแมน ขณะเดียวกันเมอร์คิวรี่กับเอเมอรัลก็เดินเข้าไปหาโรแมนที่กำลังง่วนอยู่กับงานที่กำลังจะทำต่อไป ในขณะที่เขาเองก็เห็นทั้งสองกำลังเดินมาหา

โรแมน : โอ้ดูสิ ยัยนั่นส่งเด็กของตัวเองมาอีกแล้ว มันเหมือนการหย่ากันเลยนะ

เอเมอรัล : ทำเหมือนกับคุณเป็นพ่อเราอย่างงั้นแหละ

โรแมน : แค่เล่นมุกน่ะ ว่าแต่.....พวกเธอไปไหนมากัน?

ทันใดนั้นโรแมนหยิบบางอย่างที่เป็นเหมือนกระดาษออกมาโชว์ เอเมอรัลถึงกับอึ้งทันที

เอเมอรัล : เฮ้!

โรแมน : ฉันเป็นมืออาชีพนะยัยหนู ตื่นตัวกันหน่อยสิ บางทีอาจจะได้เรียนรู้อะไรบ้าง ทำไมถึงมีของสิ่งนี้อยู่กับตัวได้?

เอเมอรัล : คุณไม่จำเป็นต้องรู้หรอก!

โรแมน : บอกมาซิว่าพวกเธอไปทำอะไรกันมา?

เมอร์คิวรี่ : สะสางปัญหาของนายไง

โรแมน : ฉันเอาอยู่!

เอเมอรัล : สัมภาระสองถุงกับตั๋วออกจาก Vale ล่ะคิดว่าไง?

โรแมน : ฟังนะ ถ้ามีปัญหากับฉันละก็-

??? : คิดจะทำอะไรน่ะโรแมน?

ทันใดนั้นได้มีเสียงของผู้หญิงอีกคนเอ่ยขึ้น เป็นผู้หญิงชุดแดงผมสีดำ ตาสีทองกำลังเดินมาทางพวกเขา และก็ไม่ใช่ใครเลยนอกจากซินเดอร์

เอเมอรัล : ซินเดอร์!

โรแมน : เอ่อ....ฉันไม่ทำอะไรเด็กของเธอหรอก

ซินเดอร์ : ฉันคิดว่าฉันพูดชัดเจนแล้วนะ ว่านายควรจัดการเกี่ยวกับเรื่องที่พวกนั้นถอนตัว

โรแมน : ฉันกำลัง....

เอเมอรัล : หมอนั่นกำลังจะหนีไป Vacuo ฉันกับเมอร์คิวรี่ก็เลยจัดการเจ้าหมานั่นไปแล้ว

เมอร์คิวรี่ : ฉันว่าหมอนั่นมันเป็นแมวมากกว่านะ

ซินเดอร์ : เงียบ....ฉันบอกแล้วไงว่าให้อยู่เฉยๆ ใน Vale น่ะ?

เอเมอรัล : ฉันคิดว่า....

ซินเดอร์ : อย่าคิด แต่จงทำตาม

เอเมอรัล : ตามนั้นค่ะ มันจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว

ซินเดอร์ : และนาย ทำไมงานยังไม่เสร็จ?

โรแมน : โทษทีนะ! ฉันมัวแต่ยุ่งอยู่กับการขโมยดัสต์ในเมืองอยู่น่ะ แถมยังต้องหลบพวกตำรวจกับเจ้านักล่าของบีคอนอะไรนั่นอีกให้ตายเถอะ บอกเลย....ถ้าได้พวกเธอสักคนช่วยนี้มันคงจะราบรื่นกว่านี้แน่นอน

ซินเดอร์ : โรแมน..นายจะได้รู้เอง เมื่อถึงเวลา....

ในขณะที่ซินเดอร์ก็ยิ้มให้โรแมนและเดินจากไปพร้อมกับเมอร์คิวรี่และเอเมอรัล

เอเมอรัล : เอ่อ....ซินเดอร์ มีเรื่องนึงที่ยังไม่ได้บอก

ซินเดอร์ : อะไรเหรอ?

เอเมอรัล : ตอนเราไป Vale เราคิดว่าเราเจอกับคนที่นายหญิงเคยบอกเอาไว้ คนที่ชื่อกรรณะอะไรนี่แหละ

ซินเดอร์ : งั้นเหรอ แล้วคนๆนั้นเป็นยังไง?

เอเมอรัล : ไม่แน่ใจ..ตอนเดินผ่านเขา ฉันรู้สึกถึงพลังบางอย่างที่แปลกออกไปจากตัวเขา..มันเป็นพลังที่ฉันไม่เคยพบเจอก่อน มันทำให้ฉันกลัวนิดนึง

เมอร์คิวรี่ : อ้อ มียัยหูแมวด้วย

ซินเดอร์ : ถ้าเป็นอย่างนั้น....เราต้องระวังตัวให้มากกว่านี้เวลาทำอะไร และเมื่อเราเข้าไปในบีคอน พวกเราจะหาทางสืบเรื่องของคนที่นายหญิงต้องการมากที่สุด....ถ้าเป็นเขาจริง....

โรงอาหารบีคอน

ในเวลาต่อมานี้ทุกคนได้มารวมกันที่โรงอาหาร โดยตอนนี้มี RWBY และ JNPR นั่งโต๊ะเดียวกันและภายในกลุ่มตอนนี้ก็กำลังคุยกันไปเรื่อยๆ ในขณะที่ไวส์กำลังนั่งเอาผ้าเช็ดแว่นตัวเอง ส่วนเบล็คกำลังนั่งอ่านหนังสือบางอย่างจนทำให้หยางสงสัย ซึ่งตัวของกรรณะไม่ได้อยู่ด้วย

หยาง : ดูอะไรอยู่เหรอ?

เบล็ค : ไม่มีอะไร แค่บันทึกจากเทอมที่แล้วน่ะ

ในตอนนั้นเองก็มีอาหารลอยเข้าปากหยางเป็นระยะๆ ซึ่งคนโยนก็คือนอร์ร่านั่นเอง ขณะเดียวกันรูบี้ก็เดินมาที่หัวโต๊ะพร้อมกับแฟ้มขนาดใหญ่ในมือและวางบนโต๊ะอย่างแรง

รูบี้ : อะแฮ่ม! พี่สาว! เพื่อน! และคุณไวส์.....

ไวส์ : เฮ้!

รูบี้ : เมื่อ 4 คาบกับ 7 นาทีที่แล้วฉันมีความฝัน

ไวส์ : 4 คาบกับ 7 นาทีเนี่ยนะ?

หยาง : ฟังดูดีนะ งั่มๆ

รูบี้ : ฝันว่าวันนึงพวกเราทั้งสี่ ทีม RWBY และทีม JNPR จะร่วมมือและมีความสุขไปด้วยกันอย่างไม่มีใครเคยฝันมาก่อน!!

ไวส์ : นี่หล่อนลอกบทความของฉันไปเหรอ?

รูบี้ : เค้าเปล่านะตะเอง

เบล็ค : พวกเธอกำลังพูดเรื่องอะไรกัน?

รูบี้ : ฉันกำลังพูดถึงหาอะไรทำมันส์ๆนอกจากเล่นกระโดดยางไง

หยาง : งั้นเจ๊จะทำตัวให้มันส์สมกับชื่อหยาง เอ๋? พูดถูกมั้ย?

รูบี้ : นี่มันต้องเป็นสองอาทิตย์ที่ดีแน่ ในระหว่างที่นักเรียนแลกเปลี่ยนกำลังจะมาถึงกับงานในปลายปีนี้ เทอมสองเราต้องไปได้สวยแน่ๆ ซึ่งวันนี้ฉันมีแผนทำอะไรเด็ดๆ สำหรับพวกเราแล้ว

ไวส์ : ไม่รู้ว่าจะชื่นชมหรือกลัวดี

เบล็ค : ฟังดูน่าสน แต่ขอผ่าน

รูบี้ : อยากหรือไม่อยาก ฉันคิดว่าเราควรใช้เวลาวันสุดท้ายด้วยการเป็นทีม

นอร์ร่า : ไปเลย!!!

ไวส์ : ก็ถ้าคนมันไม่อยาก ก็บังคับ-

แผละ!

ห้องทำงานของออซพิน

ตอนนี้ภายในห้องทำงานของออซพิน มีเขา กรรณะและกลินด้า โดยทั้งหมดกำลังพูดคุยถึงเรื่องการจะมาเยือน Vale ของนายพลไอร่อนวู๊ดของแอสลาส และทำให้ออซพินเล่าเกี่ยวกับนายพลคนนั้นให้เขาฟังเล็กน้อยเพราะเขาต้องการพบกรรณะจนกระทั่ง....

ตึ้ด ตึ้ด ตึ้ด!!!!

กรรณะ : หือ....เบล็ค?

เบล็คโทรเข้ามาในสกอร์ของกรรณะ แต่เมื่อเขากดรับนั้นเอง เขาก็ต้องประหลาดใจที่เห็นเหตุการณ์ภายในโรงอาหารกำลังวุ่นวายโดยเฉพาะพวกนักเรียนคนอื่นๆ กำลังวิ่งหนีออกจากโรงอาหาร

กรรณะ : ดูเหมือนมีเรื่องที่เราต้องไปจัดการที่โรงอาหารนะ

ออซพิน : เกิดอะไรขึ้นเหรอขอรับ?

โรงอาหาร

ในตอนนี้ได้มีนักเรียนวิ่งออกจากโรงอาหารอย่างวุ่นวายและโกลาหล และตอนนี้ในโรงอาหารเหลืออยู่เพียงทีมรูบี้กับจูนิเปอร์ โดยแต่ละทีมนำโต๊ะมาวางไว้เป็นเหมือนกำบังของตัวเอง แต่ทีมจูนิเปอร์นั้นวางโต๊ะซ้อนกันหลายๆชั้น

นอร์ร่า : ฮ่าๆๆ!! ฉันเป็นราชินีแห่งปราสาทๆๆ!!!

รูบี้ : ความยุติธรรมจะต้องถูกทำลาย....และตอนนี้มันต้องโครตอร่อยยย!!!

ไวส์/เบล็ค/หยาง : โอ้ววว!!!


ทีมรูบี้ที่เหลือยกกำปั้นขึ้นฟ้าพร้อมกันและเข้าสู่สงครามอาหาร และสงครามเริ่มต้นโดยการที่นอร์ร่าโดดลงมาจากกองโต๊ะและโยนแตงโมไปใส่ทีมรูบี้ ส่วนตัวเรนก็กระโดดเตะแตงโมใส่ ทำให้ตอนนี้ทีมของจูนิเปอร์จู่โจมด้วยแตงโต (ว้าวสุดยอดไปเลยนะฮะ)

รูบี้ : เจ๊ ไก่งวง!

หลังจากที่รูบี้ตะโกนออกคำสั่ง หยางก็เอาไก่งวงสองตัวมาสวมเป็นนวมพร้อมกับวิ่งไปชกแตงโมที่ลอยมา จากนั้นเบล็คก็มาเสริมต่อด้วยการเอาขนมปังมาเป็นดาบคู่และฟันแตงโมจนแหลก

ในขณะนั้นเอง นอร์ร่าก็เอาขาโต๊ะมาเสียบกับแตงโมจนกลายเป็นค้อนและโดดมาฟาดพวกรูบี้กระเด็นออกไป ทางไวส์ได้หยิบเอาปลากระโทงแล้วพุ่งแทงตัวนอร์ร่า ทางด้านนอร์ร่าก็แสยะยิ้มออกมาและฟาดไวส์กระเด็นไปชนกับเสาดังตู้ม รูบี้เห็นแบบนั้นจึงรีบไปช่วย

รูบี้ : ไวส์ ไวส์! อย่าทิ้งฉันไป ม้ายยยย!!!!

หยาง : อะไรกันนี่

นอร์ร่า : นิ่งเลย!

คราวนี้หยางพุ่งเข้ามาพร้อมกับไก่งวงเหมือนเดิม เธอได้พุ่งเข้ามาถีบใส่ชอร์นจนกระเด็นไป จากนั้นเรนก็เข้ามาสู้ต่อแต่ก็ถูกหยางจัดการโดยการชกท้องเต็มๆ เมื่อนอร์ร่าเห็นดังนั้นจึงบุกเข้ามาและใช้ค้อนฟาดหยางลอยขึ้นทะลุหลังคาไป

นอร์ร่า : ฮ่าๆๆ ลอยไปดิ!

เบล็คเลยสู้ต่อโดยการหยิบไส้กรอกที่ร้อยเรียงกันยาวมาเป็นแส้ฟาดใส่นอร์ร่ากระเด็นออกไปกระแทกกับตู้น้ำกระป๋อง เพียร์ร่ามองเห็นโอกาสจึงใช้พลังควบคุมเหล็ก ทำให้กระป๋องน้ำจำนวนมากลอยไปกระแทกกับเบล็คจนกระเด็นออกไปจากการต่อสู้ และเหลือเพียงรูบี้แค่คนเดียว

ทันใดนั้นรูบี้ก็ออกตัววิ่งด้วยความเร็วสูงมากจนสิ่งของรอบข้างปลิวไปตามตัวเธอและพุ่งเข้าใส่ทีมจูนิเปอร์ จากนั้นตัวของเองรูบี้ก็พุ่งเอาทีมจูนิเปอร์ทั้งหมดกระเด็นติดผนังเป็นวอลเปเปอร์หลากสีขนาดใหญ่บนกำแพงของโรงอาหาร

ชอร์น : โอ้ว แย่ล่ะ! (เสียงเทพเจ้าซื้ด)


รูบี้ : อะ อะ อ้าว นิ่งไปเลยเหรอ?

ตึงงงง!!!!!!!!!!

เสียงเปิดประตูดังขึ้นมาพร้อมกับกลินดาที่มาด้วยอารมณ์เสียสุดๆ จากนั้นเธอใช้พลังของเธอทำให้ของที่กระจัดกระจายกลับมาเป็นเหมือนเดิม ส่วนพวกรูบี้กับจูนิเปอร์ก็เนื้อตัวเลอะเทอะไปหมด

กลินด้า : นักเรียน....อย่าเอาของกินมาเล่น

ในขณะที่กลินด้ากำลังของขึ้น ออซพินได้เดินเข้ามา โดยมีกรรณะเดินตามหลังมาด้วยพร้อมกับเบิกตามองไปรอบๆ บริเวณโรงอาหารทั้งหมด

กรรณะ : นี่มันอะไรเนี่ย?

ออซพิน : ปล่อยพวกเขาไปเถอะ

กลินด้า : แต่พวกเขาควรจะเป็นผู้ปกป้องโลกนะคะ!

ออซพิน : พวกเขาเป็นแน่..แต่ตอนนี้พวกเขายังเป็นเด็กอยู่ ดังนั้นปล่อยให้พวกเขาเล่นไป เพราะเวลาแบบนี้มันมีไม่กี่ครั้งในชีวิตของเราหรอก

จากนั้นออซฟินก็เดินออกไปจากโรงอาหาร และทันใดนั้นหยางก็ตกลงมาจากหลังคาและลงมาตรงกลางของกลุ่มพร้อมกับลุกขึ้นมาด้วยสภาพที่ไม่ต่างจากคนอื่นๆ โดยกรรณะได้มองไปที่เบล็ค ซึ่งเธอก็ยิ้มให้แบบแห้งๆ

กรรณะ : เจ้าก็เอากับเขาด้วยเหรอเบล็ค?

เบล็ค : ก็มันคึกอ่ะ!

บีคอน เวลากลางคืน

หลังจากผ่านเรื่องวุ่นวายเมื่อตอนกลางวันมาแล้ว ทำให้กรรณะได้ตัดสินใจลงไปที่ Vale เพียงคนเดียวอีกครั้งนึง เพื่อที่จะไปหาซื้อของพวกวัตถุดิบในการทำอาหารเพื่อที่จะมาทำอาหารเอง ซึ่งเขาก็ต้องซื้อมาใส่เอาไว้ในตู้เย็น

ภายในห้องครัวเล็กๆ กรรณะได้วางของและวัตถุดิบเอาไว้เพื่อที่จะทำอาหาร จนกระทั่งเขาสังเกตได้ว่ามีบางอย่างหายไปจากโต๊ะวางวัตถุดิบของเขา

กรรณะ : ข้าจำได้ว่าข้าซื้อปลาตัวใหญ่มานะ....

เมื่อเขาพึมพำเสร็จ เขาก็สัมผัสได้ทันทีว่ามีคนกำลังอยู่ในห้องของเขา กรรณะก็ได้เดินออกไปทันทีและปรากฏกับสิ่งที่เขากำลังเห็นตรงหน้า นั้นก็มีแม่สาวแมวดำที่กำลังนั่งกอดปลาตัวใหญ่อยู่ที่กลางห้อง และสภาพก็เหมือนจะหิวด้วย



กรรณะ : นิเจ้ากำลังทำนิสัยแมวขโมย แถมยังแอบเข้ามาในห้องของข้าอีก

เบล็ค : กรรณะ ขอโทษทีพอดี-

กรรณะ : และข้าก็ไม่ได้สอนให้เจ้าเป็นแมวยัวสวาทด้วยนะ เพราะ Mana ของข้าก็ยังเหลือ-

เบล็ค : ฉันไม่ได้มาหานายเพราะเรื่องนั้นซะหน่อย ทำไมถึงคิดว่าฉันอยากจะทำอะไรแบบนั้นกับเทพกันห่า! ฉันเองก็แค่-

จ็อค~~~~

เสียงท้องร้องของเบล็คดังขึ้นจนทำเอาเจ้าตัวหน้าแดงไปทันที ซึ่งที่เธอแอบมาหากรรณะกลางดึกก็เป็นเพราะว่าเธอหิวนั้นเอง และเธอก็รู้เพียงคนเดียวว่าเขาทำอาหารเก่งพอตัว

กรรณะ : ข้าเข้าใจแล้ว....เดี๋ยวจะทำเมนูปลาให้ละกัน

เบล็ค : ขอบคุณมากนะ!



โปรดติดตามตอนต่อไป....
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #47 kangza45782 (@kangza45782) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 21:28
    ดีจ้า~~~
    #47
    0