เมื่อพระเจ้าให้เกิดใหม่เป็นนักล่าปีศาจต่างโลก (Fic Anime x Devil May Cry)

ตอนที่ 17 : Volume 2 : เรื่องราวสงบที่วุ่นวาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 318
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    24 ก.ค. 63

ชายหาดเกาะ เจน่า

ตัดภาพมาอีกทีตอนนี้ เวอร์จิลที่กำลังอยู่ในชุดบีกินนี่สีดำของเธอพร้อมกับหมัดผมหางม้าไว้ โดยเธอกำลังนอนอยู่บนที่นั่งไม้พร้อมกับมีน้ำส้มแก้วนึงวางอยู่ข้างๆ และร่มคันใหญ่ ก็แน่นอนว่าเธอมาใช้บริการใช้หาดประจำเมืองเจน่านั้นเอง เพราะเธอก็เป็นคนที่หลงชาดหาดสวยๆ อยู่แล้ว เจอแบบนี้ไม่เปย์ก็ไม่ได้แน่นอน


ประมาณนี้เลย

เวอร์จิล : เป็นชายหาดที่สุดยอดจริงๆ เล้ย~!

ในตอนนี้ด้วยความคิดวุ่นๆ ของเธอและพาฟูกะอยู่ที่ชาดหาดของเกาะแห่งนี้ ซึ่งเป็นหาดที่สวยมากๆ อารมณ์ประมาณเกาะพังงาของบ้านเราอ่ะนะ ซึ่งคนก็ไม่เยอะมาก ส่วนใหญ่จะเป็นพวกนักผจญภัยที่มาพักผ่อนกันซะมากกว่า และนั้นทำให้ลืมเรื่องที่จะเดินทางไปที่เมืองน้ำทันที แต่ขณะที่เวอร์จิลกำลังนั่งอาบแดดอยู่นั้นเอง....

เวอร์จิล : ฟูกะ มาเถอะอย่าเขินเลย จะหลบหลังต้นไม้ทำไม?

ฟูกะ : คุณพูดได้นิคะ คุณไม่ได้หุ่นแบบฉันนิ

เวอร์จิล : เกี่ยวอะไรกัน มั่นใจหน่อยสิคะ

เมื่อทนคำยุของเวอร์จิลไม่ไหว เธอก็ค่อยๆ ออกมาจากหลังต้นไม้แบบเขินๆ ตอนนี้ฟูกะอยู่ในชุดว่ายน้ำสีน้ำเงินแบบรัดรูป ถึงอกจะไม่เท่าเวอร์จิล แต่ด้วยรูปร่างของเธอก็เป็นเสน่ห์ของเธอได้ด้วยเช่นกัน ซึ่งเธอก็เดินมานั่งโต๊ะไม้ข้างเวอร์จิล โดยมีหนุ่มๆ หลายคนชายตามองตลอด



ฟูกะ : แล้วคุณไม่อยากจะรีบไปที่ วอเตอร์ทาวน์ แล้วเหรอคะ? เพื่อนของเราอาจจะกำลังห่วงเราอยู่

เวอร์จิล : การเป็นนักผจญภัยก็ต้องการพักผ่อนกันบ้าง พวกนั้นรู้อยู่แล้วว่าฉันไม่ตายหรอก ถ้าเราไม่รีบไปหาเดี๋ยวพวกนั้นก็จะมาหาเราเองแหละ แต่ตอนนี้.....ฮ่าว~~~~

ฟูกะ : จะหลับแบบนี้ไม่ได้นะคะ!

เวอร์จิล : เอาน่า....คงไม่มีใครมากวนหรอก The Darkslayer คงจะไม่มาไกลถึงนี่หรอกนะ

??? : เดี๋ยวนะ ผู้หญิงคนนั้นใช่ The Darkslayer หรือเปล่า?

สัญลักษณ์ที่เด้งขึ้นมาบนหัวของเวอร์จิล

ในตอนนั้นดันมีไอ้นักผจญภัยคนนึงตาดีมองมาที่เวอร์จิล ในตอนแรกกลุ่มของพวกเขาก็ยังไม่แน่ใจว่าใช่หรือเปล่า แต่เมื่อมองดีๆ รูปร่างลักษณะเหมือนกับ The Darkslayer มากๆ จนเริ่มมีคนมาจับตามองเรื่อยๆและกำลังจะเดินเข้ามาหาเธอ

เวอร์จิล : แย่ล่ะ ฟูกะขอยืมแว่นหน่อย

ฟูกะ : ค-คะ?!

ฟูกะหยิบแว่นตัวเองให้กับเวอร์จิลแบบงงๆ เวอร์จิลก็รีบหยิบมาพร้อมกับสวมมันทันที แต่ก็ต้องพลาดเพราะแว่นของฟูกะไม่ใช่แว่นปกติ

เวอร์จิล : ใส่แล้วมองไม่เห็นเลยอ่ะ!

ฟูกะ : ก็แน่ล่ะค่ะ มันเป็นแว่นสายตาและมันก็ไม่ใช่แว่นกันแดด เพราะฉะนั้นไม่เนียนเลยสักนิด!

เวอร์จิลส่งแว่นคืนฟูกะ พร้อมกับแอบมองกลุ่มคนที่กำลังเดินเข้ามาและคิดถึงบางอย่าง เธอคิดถึงเรื่องที่เมืองราเทียได้เป็นอย่างดีว่าจะวุ่นวายมากแค่ไหน และเธอต้องการอยู่แบบสงบๆ จนฟูกะคิดแผนบางอย่างได้

ฟูกะ : ฉันนึกแผนออกแล้วค่ะ

เวอร์จิล : ว่ามาเลย!

ฟูกะ : smoke punch!!!

ฟูกะได้กำหมัดและต่อยลงพื้นทราย และพลังของเธอทำให้เกิดระเบิดควันขึ้นจนบังมิด ก่อนที่ทั้งสองสาวจะออกมาจากพื้นที่นั้น แต่ก็ยังอยู่ในโซนชายหาดเหมือนเดิมและทั้งสองก็ยังอยู่ในชุดชายหาดเหมือนเดิม

เวอร์จิล : ในที่สุดก็พ้นซะที

ฟูกะ : ฉันพอเข้าใจนะคะ ว่าเป็นคนดังมันลำบาก

เพล้งงงงง!!!!!!!!!

ฟูกะ : นั้นคนมุมอะไรกันคะ?

เวอร์จิล : อ้อ.....ไม่มีอะไรหรอก ไปกันเถอะ

ฟูกะได้สนใจในจุดที่มีคนมุมจำนวนมาก ใช้แล้วเพราะกำลังมีการประลองกันอยู่โดยมีคนดูล้อมเป็นวงกลม และภายในวงกลมก็มีการประลองของตัวประกอบหนึ่งคน แต่ที่ผู้คนสนใจก็คือหญิงสาวชุดอัศวินชุดเหลืองที่มีผมบลอน์

การต่อสู้นั้นเหมือนจะเป็นไปอย่างสูสี ทั้งสองคนได้ปะทะอาวุธของตนเอง อีกคนใช้กรงจักรคู่ ส่วนอีกคนก็ใช้ดาบที่มีออร่าสีทองออกมาตลอด หญิงสาวอัศวินได้กระโดดขึ้นพร้อมกับง้างดาบพุ่งลงมาฟัน แต่ศัตรูของเธอก็หลบออกได้ทัน

??? : หลบได้น่า ตาฉันบ้างแล้ว!!!

เมื่อตัวประกอบพูดจบ เขาก็โยนกรงจักรใส่ที่มีออร่าพลังเวทย์สีแดงใส่อัศวินชุดทอง แต่เธอก็หลบได้พร้อมกับพุ่งเข้ามาหาตัวประกอบ เขาเองก็ใช้กรงจักรอีกอันในมือเอามาบล็อคเอาไว้ ทำให้ตอนนี้ทั้งสองคนกำลังต้านพลังกัน

??? : นายแพ้แล้ว!

??? : ว่าไงนะ

ทันใดนั้นก็มีออร่าสีทองปรากฏออกมาจากดาบของอัศวินหญิงชุดทอง ซึ่งก็ทำให้ตัวประกอบตกใจอย่างมากก่อนที่แรงดันของหญิงชุดทองจะเริ่มขึ้นทวีคูณ และสามารถกดตัวประกอบกระแทกลงพื้นทำให้เกิดร้อยร้าวที่พื้นกระจายไปทั่วบริเวณ ก่อนที่เธอจะชักดาบเข้าฝัก


(ตัวประกอบนะครับ)

??? : หึ.....

ทางด้านสองสาว

ฟูกะ : โอโห้ สุดยอดไปเลยแฮะ

ระหว่างที่ฟูกะกำลังมอง ทันใดนั้นเวอร์จิลก็วาร์ปกลับมาตรงหน้าของฟูกะ ซึ่งทำเอาฟูกะตกใจเสียงหลงพอตัวเลยทีเดียว

เวอร์จิล : อะไรสุดยอดงั้นเหรอ?

ฟูกะ : ทำไมคุณถึงชอบทำให้ฉันตกใจอยู่เรื่อยเลยนะ?!

เวอร์จิล : อ้อ นั้นน่ะเหรอ? มันก็คือการประลองน่ะสิ เหมือนที่เธอท้าฉันบนเรือยังไงล่ะ และผู้ที่ชนะน่ะก็จะได้แต้มพลังเวทย์มาสะสมไว้ และพวกแต้มพลังเวทย์ที่ได้มาเนี่ยก็จะถูกจัดอยู่ใน Ranking และถ้าใครมีแต้มสูงสุด ผู้นั้นก็คือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดยังไงล่ะ

เมื่อฟูกะได้ยินที่เวอร์จิลอธิบายมาทั้งหมด ตาของเธอก็เบิกกว้างด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย แต่ก็ต้องหมดหวังไปก่อนเพราะว่าตามกฏ นักผจญภัยที่จะประลองกันได้ต้องมียศทองแดงขึ้นไปเท่านั้น

ฟูกะ : ชิ ถึงยังไงซะฉันก็ยังไม่เลิกความคิดที่จะเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดหรอกนะคะ คอยดูฉันจะต้องเข้าไปอยู่ในยศสูงพวกนั้นให้ได้เลย

เวอร์จิล : โฮ่ๆๆ พวกนั้นน่ะยศทองแดงขึ้นไปกันทั้งนั้นเลยนะ กว่าเธอจะเลื่อนยศเป็นทองแดง พวกนั้นก็คงปาไปยศเหรียญทองแล้วล่ะมั้ง โฮ่ๆๆๆ!!!

เวอร์จิลพูดพร้อมหัวเราะแบบเอามือป้องปาก ซึ่งทำเอาฟูกะหมั่นไส้เล็กน้อยก่อนที่ฟูกะจะเดินแยกออกมาคนเดียว ในขณะที่เวอร์จิลก็ตะโกนเรียกแต่ไม่สนใจ ในหัวของเธอตอนนี้มันก็ทำให้คิดว่ายังมีพวกนักผจญภัยที่โหดและมีฝีมือมากกว่าเธอเยอะเลย

ฟูกะ : ยัยลูกครึ่งบ้า ฉันนี่แหละจะแข็งแกร่งขึ้นให้ดีและจะแสดงให้เห็นว่ายศมันก็แค่เครื่องประดับ....

??? : ว้าว~ ไปโมโหใครมาเหรอครับคนสวย?

ในขณะที่ฟูกะกำลังเดินไปเรื่อยๆ ก็ได้มีชายหนุ่มหน้าตาีเดินเข้ามาทักเธอพร้อมกับแก้วมะนาวในมือของเขา และมายืนข้างๆ ซึ่งเธอเองก็พยายามหลบและเห็นสร้อยยศบนคอของเขา

ฟูกะ : ยศเงินเหรอ?

??? : ใช่แล้ว ผมน่ะเป็นนักผจญภัยยศเงินและรวยมากเลยนะ สนใจอยากจะไปเดินเล่นริมชายหาดไหม?

ฟูกะ : ขอโทษนะ พอดีฉันกำลังอารมณ์ไม่....

??? : Sleep~~

ทันใดนั้นชายคนนี้ก็ได้ยื้นหน้าเข้ามาใกล้ฟูกะพร้อมกับร่ายเวทย์บางอย่างออกมา เป็นละอองสีขาวลอยเข้าไปที่หน้าของฟูกะ จากนั้นเธอก็มีอาการแปลกๆ ร่างกายเริ่มอ่อนแรงและเหมือนจะมีอาการง่วงขึ้นมา และเขาก็เดินเข้ามาโอบเธอไว้

ฟูกะ : อะ-อะไรกัน?

??? : เยี่ยมไปเลยนะครับ ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นคงหลับไปแล้ว แต่คุณยังต้านเวทย์ทำให้หลับชั้นสูงของผมได้นี่แสดงว่าสายเลือดต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ

ฟูกะ : กะ- แก.....ออกไปให้พ้น.....

??? : อย่าดิ้นไปเลยน่า....ฉันจะพาเธอไปที่ห้องในรีสอร์ทของฉันและเราจะได้สนุกกัน

ฟูกะ : ไอ้....เลว....

ฟูกะได้ใช้แรงเฮือกสุดท้ายชกเข้าไปที่ท้องของชายคนนี้ แต่ทว่าด้วยรูปร่างที่ใหญ่โตของเขาบวกกับร่างกายที่อ่อนแรงของฟูกะ ทำให้เหมือนกับเอาหมอนฟาดซะมากกว่า

??? : อย่าดิ้นไปเลย....ฉันน่ะเป็นถึงพวกยศเงินเลยนะ อย่างเธอในตอนนี้จะทำอะไรฉันได้ห่ะ!

เฟี้ยววววว ผัวะ!!!!

ทันใดนั้นก็ได้มีหมัดพุ่งเข้ามาอัดใส่หน้าเจ้าผู้ชายบ้ากามจนเลือดออกปากทันทีและทำให้เขาเซและถอยไปเล็กน้อยพร้อมกับเอามือปิดปากไว้ด้วยความเจ็บ ก่อนที่จะปรากฏร่างอัศวินหญิงชุดทองเข้าไปรับฟูกะที่อ่อนแรงแทนเขา



??? : เฮ้ย ไรว่ะ?!

??? : ....เป็นผู้ชายซะเปล่าแต่ทำตัวไม่สมกับเป็นยศเงินเลยนะ ให้ตายสินายนี่มันทุเรศสิ้นดีเลย

??? : แล้วแกเป็นใครกันวะ ฉันน่ะเป็นถึงยศเงินเลยนะเว้ย!

??? : ฉันชื่ออลิซ ซินเธซิส เธอร์ตี้ เป็นนักผจญภัยยศทอง และเป็นแชมป์การประลอง Ranking อันดับที่ 10

??? : หา!! อันดับที่ 10 เลยเหรอ! ขอโทษจริงๆ ครับผมจะไม่ทำอะไรแล้ว อย่าทำอะไรผมเลยนะครับ!!!

เจ้าบ้ากามพูดด้วยความหวาดกลัวและวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่อัศวินที่ชื่ออลิซก็มองมาที่ฟูกะที่กำลังอ่อนแรง เธอยิ้มและนับถือที่ว่าฟูกะยังสามารถต้านเวทย์ Sleep จากนั้นเธอก็พาฟูกะไปนั่งที่ม้านั่งพร้อมกับยืนมอง

ฟูกะ : ขอบคุณมากนะคะ.....คุณ....

อลิซ : อ้อ....ไม่เป็นไร ที่หลังก็อย่าไปหลงกลอะไรกับเวทย์พวกนั้นอีกล่ะ

เวอร์จิล : ฟูกะ!!!!

ในตอนนั้นอลิซได้ยินเสียงผู้หญิงที่กำลังตะโกนตามหาใครบางคน เธอหันไปก็พบกับเวอร์จิลที่ยังคงอยู่ในชุดบีกินนี่เหมือนเดิมและกำลังเดินมาที่เธอพอดี

เวอร์จิล : ฟูกะ เกิดอะไรขึ้นน่ะ? ง่วงทำไมไม่ไปนอน

ฟูกะ : ไอ้บ้า

อลิซ : รู้จักกันสินะ เกือบจะโดนผู้ชายลากไปเข้าห้องเพราะโดนเวทย์ Sleep เข้าไปน่ะ

เวอร์จิล : หมายถึงไอ้หมอนั้นน่ะเหรอ?

เวอร์จิลได้ชี้นิ้วโป้งไปทางด้านหลังเธอ ทำเอาทั้งสองสาวก็มองตามไปด้านหลังเช่นกัน และเมื่อมองไปฟูกะและอลิซก็เป็นเจ้าผู้ชายคนเดิม เพิ่มเตินคือโดนแขวนเอาไว้อยู่บนต้นมะพร้าวเหมือนกับโดนอะไรอัดขึ้นไป และเขาก็ถูกจับกุมโดยทหารของที่นี่

เวอร์จิล : มันก็มาปล่อยใส่ฉันเหมือนกัน แต่ฉันเลยจัดการอย่างที่เห็น....ยังไงก็ขอบคุณนะที่ช่วยดูแลยัยนี่ให้

อลิซ : ไม่เป็นไรค่ะ หือ?

ในตอนนั้นอลิซก็ได้เห็นสร้อยยศบนคอของเวอร์จิลเต็มๆ ใช่แล้วเพราะมันคือพวกยศระดับสูงจนแทบจะไม่มีใครสามารถขึ้นไปถึงได้เลยแม้แต่น้อย เพราะถ้าขึ้นไปได้ก็ต้องบ้าบิ่นหรือไม่ก็กล้าตายแบบสุดๆ อลิซยังสัมผัสได้ถึงพลังแปลกๆ ในตัวเวอร์จิล

เวอร์จิล : มีอะไรหรือเปล่า?

อลิซ : คุณ....ไม่ใช่มนุษย์.....

??? : เฮ้!

ทันใดนั้นได้มีชายสองคนตะโกนจากด้านหลังของเวอร์จิล พวกเขาสองคนใส่ชุดฮู๊ดสีเหลืองดำสลับกัน ซึ่งดูเหมือนว่าพวกเขาก็จะเป็นลูกน้องของเจ้าบ้ากามที่ติดอยู่บนต้นไม้นั่นด้วย พวกเขาเดินเข้ามาข้างหลังเวอร์จิลแบบเอาเรื่องมากๆ

??? : ที่หัวหน้าเราติดต้นไม้แบบนั้นฝีมือแกสินะ?!

??? : นี่ยังไม่มีผู้หญิงคนไหนทำกับท่านการินแบบนี้มาก่อนเลยนะโว้ย!

เวอร์จิลที่ได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายเล็กน้อย เมื่อทั้งสองคนเข้ามาในระยะ เวอร์จิลก็หันไปก้านคอใส่ทั้งสองคนพร้อมกันจนกระเด็นตกข้างทาง ทำเอาคนแถวนั้นตกใจกันเป็นแถบ แต่เวอร์จิลก็ได้เสยผมขึ้นเพื่อความสวย ทำเหมือนว่าพวกนี้เป็นกระสอบทรายไว้เตะเล่น

เวอร์จิล : จำเป็นต้องรู้ด้วยเหรอ?

จากนั้นอลิซก็ทำสีหน้าจริงจังออกมาเล็กน้อย ถึงขนาดเตะคนสองคนพร้อมกับภายในทีเดียวก็ว่ายากแล้ว

อลิซ : รู้หรือเปล่าคะว่าที่นี่น่ะ ไม่มีปีศาจแม้แต่ตัวเดียว ถ้าไม่มีบางอย่างดึงดูดมา....และฉันก็สัมผัสได้ถึงพลังของปีศาจในตัวคุณ....

เวอร์จิล : นั้นแหละที่ฉันบอก จำเป็นต้องรู้เหรอ?

อลิซ : ในนามของอัศวินบูรณภาพ ขอสั่งให้เธอ-

เฟี้ยวววว ตู้มมมมม!!!!!!!!!!!!!!

ยังไม่ทันที่อลิซพูดจบ เวอร์จิลถอนหายใจพร้อมกับใช้ส้นเท้าของเธอเตะเข้าไปที่หน้าของอลิซ จนเกิดคลื่นกระแทกกระจายไปทั่วบริเวณ ผู้คนที่อยู่ตรงนั้นก็พากันอึ้งตาแตกไปทันที เพราะไม่เคยมีใครกล้าจะทำร้ายคนมีตำแหน่งอัศวินมาก่อน

เวอร์จิล : ไม่เลวนิ....อัศวินบูรณภาพหรือนักผจญภัย....อลิซสินะ

เวอร์จิลพูดพร้อมกับภาพตัดที่อลิซ ที่ใช้มือทั้งสองข้างบังใบหน้าของตนเอาไว้ได้ ทำให้ไม่โดนเวอร์จิลเตะ แต่โดนมือแทน แต่มือของอลิซก็สั่นพอตัวกับแรงปะทะเมื่อกี้นี้

อลิซ : ลูกเตะนี่....อึก.....ยังไม่แรงพอนะคะ.....

เวอร์จิล : ก็ถูก....เพราะฉันยังไม่ได้เอาจริงซะหน่อย แค่เตะออกกำลังแค่นั้น

??? : นิ ถ้าจะสู้ประลองกันน่ะ ไปที่อื่นเลย ตรงนี้มันจุดบริการลูกค้านะ

ทันใดนั้นเจ้าของที่ก็ได้เข้ามาในพื้นที่เพราะทราบเรื่องวุ่นวายทั้งหมด เวอร์จิลก็ได้เอาขาลงจากหน้าของอลิซ และเธอก็เดินไปหยิบแก้วน้ำส้มของเธอมาดื่มจนหมด ในขณะที่ฟูกะเองก็เริ่มฟื้นตัวจากเวทย์แล้ว

ฟูกะ : เขาพูดถูก....ทั้งสองคนก็ไม่จำเป็นต้องสู้กันด้วย

เวอร์จิล : ฉันก็คิดแบบนั้นอยู่แล้ว....

อลิซ : หวังว่าจะได้เจอกันและได้ประลองกันนะ

เวอร์จิลที่ได้ยินก็โบกมือให้ ก่อนที่จะมาช่วยพยุงฟูกะเดินออกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อที่จะออกเดินทางกันต่อ ซึ่งทำให้รู้ว่าฟูกะเองก็มีบ้านอยู่ที่เกาะแห่งนี้ ไม่สิ ต้องบอกว่านี่คือเกาะบ้านเกิดของฟูกะเลยต่างหาก และฟูกะก็พาไปบ้านของเธอ เพื่อพักผ่อนกันก่อน


To Be Continue
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

93 ความคิดเห็น

  1. #85 YashaKyoujin (@rung120438) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 22:08
    ตอนต่อไปจะมาเมื่อไร รออ่านอยู่นะ
    #85
    0
  2. #82 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 22:29
    ตื้บเลยพวกแบกคุณธรรมนี่ ไม่ชอบเลย ไม่รู้ที่มาที่ไปเค้าเลย ก็มีความผิดซะเเล้ว
    -ในนามของอัศวิน
    -ในนามของผู้ผดุงคุณธรรม
    -ในนามของพระเจ้า
    -ในนามของ บลาๆๆๆฯ

    -เวอล์จิล/ดันเต้ : ในนามของตัวกุนี่แหละ!!! อย่างอื่นชั่งมัน!!!
    #82
    0
  3. #81 ugougo5611 (@ugougo5611) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 22:07
    รอตอนต่อไปอยู่นะ
    #81
    0
  4. #79 Nura_Riku (@kanda-02) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 21:53
    จิ อยากพอน้องอลิซเข้าตี้ด้วยจัง
    #79
    0