เมื่อพระเจ้าให้เกิดใหม่เป็นนักล่าปีศาจต่างโลก (Fic Anime x Devil May Cry)

ตอนที่ 11 : ยากกว่านี้มีอีกไหม?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 544
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    7 ก.ค. 63

The Adventurer's Guild

ที่กิลด์ในตอนนี้ทุกคนก็ยังคงทำหน้าที่ตามปกติของตนเอง เหล่านักผจญภัยที่ยศต่ำกว่าทองแดงก็พยายามหาเควสที่ไม่ใช่ปีศาจ ในขณะที่ก็เริ่มมีการฝึกสอนให้กับพวกนักผจญภัยหน้าใหม่ในการเอาตัวรอดมากขึ้น ซึ่งในตอนนี้พีเน่ คารอสและอาโนก็นั่งคุยกันกับเรื่องที่เกิดขึ้น

พีเน่ : เฮ้อ....ทำไมไม่ให้พวกเราไปด้วยน้า?

คารอส : เพราะคุณเวอร์จิลมั่นใจว่ามันเกินฝีมือของเรา ขนาดดันเจี้ยนนรกพวกเรายังเกือบไม่รอดเลยนะถ้าไม่ได้คุณเวอร์จิลมาปิดงาน

อาโน : คุณเวอร์จิลคงจะเป็นห่วงพวกเราจริงนั้นแหละค่ะ

พีเน่ : ช่าย โดยเฉพาะเธอจะห่วงองค์หญิงมากสุดเลยนะ

ทั้งพีเน่และคารอสก็หันมามองหน้าอาโนพร้อมกัน และนั้นเล่นทำเอาอาโนเหงื่อออกและหน้าแดงเล็กน้อย

อาโน : อะ-อะไรกันคะทั้งสองคน?

พีเน่ : เปล่านิคะองค์หญิง ไม่ได้คิดอะไรเลย...

คารอส : เดี๋ยวฉันจะออกไปข้างนอกซะหน่อย เดี๋ยวมานะ

พีเน่ : นิไปไหนน่ะ?

คารอสได้ลุกออกจากโต๊ะและเดินไปที่หน้าร้าน และปล่อยให้ทั้งสองสาวนั่งคุยกันต่อไป เมื่อคารอสเปิดประตูใหญ่ออกไป สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อเขาถูกบางอย่างกระแทกกับเข้ามาในร้าน ทำให้คารอสนอนหงายพร้อมกับนอนเจ็บท้อง

พีเน่/อาโน : คารอส/คุณคารอส!!!

ริโกะ : อะไรกันน่ะ?!

??? : หึๆๆ โทษทีนะ พอดีฉันจะเข้าไปข้างในน่ะ

เสียงของหญิงสาวดังขึ้นจากประตู และปรากฏเป็นหญิงสาวผมคลุมสีดำผมยาวสีม่วง ถืออาวุธคล้ายกับเคียวเดินเข้ามาในกิลด์ ทำให้ทุกคนพากันตะลึงทันทีโดยเฉพาะพีเน่ที่วิ่งเข้ามาดูอาการของคารอส ซึ่งเขาเองก็ไม่เป็นอะไรมากแค่จุก


พีเน่ : แกเป็นใครน่ะ?!

??? : หึๆๆ อะไรกัน ทำไมต้องอารมณ์เสียด้วย?

อาโน : ดูท่าว่าจะไม่ใช่คนซะแล้วค่ะ

??? : โอ้ ฉลาดดีนี่น่า ฉันมันก็ปีศาจนั้นแหละ

หลังจากนั้นก็มีบางอย่างปรากฏจากด้านหลังของหญิงสาว เป็นปีศาจที่ใส่ชุดคลุมสีดำพร้อมกับเคียวเก่าๆ โดยพวกมันมายืนอยู่ด้านหลังของหญิงสาวปริศนาจำนวน 10 กว่าตัวแถมยังมีเสียงวุ่นวายด้านนอกอีกต่างหาก นามของพวกมันก็คือ Hell Prid



??? : ฉันต้องการพบกับ The Darkslayer บอกมาซะว่าอยู่ที่ไหน ฉันจะได้ห้ามลูกน้องไม่ให้ทำร้ายคนข้างนอกอีก

พีเน่ : ให้ตายยังไงก็ไม่บอกปีศาจแบบแกหรอก

??? : ปากเก่งดีนี่น่า ยัยหนูผมแดง

พีเน่ : คารอสถอยไป อีนี่เป็นของฉัน ส่วนนายและคนอื่นจัดการพวกปีศาจเคียวไป

คารอส : รอคำนี้มานานแล้ว สองคนคุ้มกันริโกะ ส่วนพวกเรานักผจญภัยรวมพลัง

ทุกคน : โอ้!!!!!!!!!!

หลังจากนั้นทุกคนก็เข้าตะลุมบอลกับฝูงปีศาจในร้านทันที ในขณะที่พีเน่และอาโนก็ยืนประจัญหน้ากับสาวเคียว โดยอาโนก็มีเปลวไฟสีดำเป็นออร่ารอบตัว ส่วนพีเน่ก็มีสายฟ้าเป็นออร่ารอบตัว และทางด้านของสาวเคียวก็ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย



พีเน่ : ลุยกันเถอะค่ะองค์หญิง

อาโน : อืม....

??? : ดูสู้ตายกันดีนี่นิ แต่ไม่ต้องห่วง พวกแกได้ตายกันหมดแน่



ปราสาทเซ็นตอเรีย

ตัดมาที่ปราสาทเซ็นตอเรีย ในตอนนี้เวอร์จิล มาเรียและไคล์ได้ไล่ตามเจ้า Cavaliere Angelo ส่วนทางด้านของดันเต้ก็เฝ้าดูอาการของมาเรียที่เหนื่อยจากการต่อสู้ 

พวกเขาทั้งสามคนได้วิ่งตามมาจนถึงโถงเปิดโล้ง โดยมีต้นไม้ล้อมรอบกำแพงเต็มไปหมด และมีเสาหินขนาดใหญ่อยู่ตรงกลางและที่สำคัญเจ้า Cavaliere Angelo กำลังยืนต่อหน้าพวกเขาพร้อมกับดาบสายฟ้าของมัน

เวอร์จิล : เลิกวิ่งหนีแล้วสินะ

มาเรีย : มาทำให้จบๆไปดีกว่า

ไคล์ : แต่ว่ามันแปลกๆนะ

ครืนๆๆๆ!!!!!!!!!

ทันใดนั้นก็เหมือนกับจะเกิดแผ่นดินไหวขึ้นทำให้พวกเขาเริ่มมองไปรอบๆ ในขณะที่เจ้า Cavaliere Angelo ก็ได้กลายเป็นสายฟ้าและหายไปต่อหน้าทั้งสามคน แผ่นดินยังคงไหวต่อไปและพวกเขาเริ่มสัมผัสได้ถึงพลังบางอย่างที่กำลังมา

ไคล์ : ระวัง!!!!

ตู้มมมมม!!!!!!!!!

มีบางอย่างโผล่ขึ้นมาจากใต้ดินอย่างรวดเร็ว เป็นงูที่มีขนาดยักษ์เลื่อยขึ้นมาจากใต้ดินและโผล่ขึ้นมารัดเสาหินตรงกลาง ทำให้ทั้งหมดสตั้นหนักมาก ขนาดของมันก็พอๆกับมังกรได้เลย แต่เพียงเพราะมันยังโตไม่เต็มที่นั้นเอง



ก๊าซซซซซซ!!!!!!!!!!!!

เวอร์จิล : นี่น่ะเหรอ?

ไคล์ : ใช่แล้ว มันนี่แหละ ลาโกเรีย อสรพิษยักษ์แห่งป่าไม้

มาเรีย : ไอ้บ้านั้นปลดผนึกแล้วงั้นเหรอ?

เวอร์จิล : ยังไงก็ช่าง ทุกคนระวังตัวไว้

เจ้าลาโกเรียที่เพิ่งถูกปลดผนึกก็คลั่งทันทีเมื่อเห็นมนุษย์ มันได้พุ่งเข้ามางับใส่ทั้งสาม แต่พวกเขาก็หลบได้และแยกกันไปคนละทาง เวอร์จิลกระโดดถอยออกมาอยู่บนซากของปราสาทใกล้ๆ ทำให้ได้เห็นขนาดของมันอย่างชัดเจน

เวอร์จิล : คุณมาเรียไม่ได้โม้จริงๆ มันเร็วมากต่างจากขนาดของมันเลย

ในตอนนั้นมาเรียได้กระโดดขึ้นไปบนตัวของมัน พร้อมกับวิ่งไปและใช้ดาบคู่ฟันไปด้วยอย่างรวดเร็ว และพอใกล้จะถึงหัวก็วาร์ปออกมาและส่งต่อให้ไคล์ เขาได้กระโดดขึ้นฟ้าและหอกขวานของเขาก็มีออร่าสีขาว พร้อมกับพุ่งลงมาฟาดใส่กลางหัวของลาโกเรียจนหัวทิ่มพื้น

ตู้มมมม!!!!

การกระแทกของลาโกเรียทำให้พื้นเกิดรอยร้าวอย่างรุนแรง เวอร์จิลได้ชักดาบยามาโตะออกมาและตั้งท่า พร้อมกับใช้ท่า Judgement Cut กวาดใส่ตัวของลาโกเรีย



หลังจากนั้นจากนั้นเธอก็เก็บดาบเข้าฝักอย่างช้าๆอย่างใจเย็น ซึ่งดูเหมือนว่าร่างกายของเจ้างูยักษ์ตัวนี้จะมีออร่าบางอย่างปรากฏให้เห็น

ไคล์ : อย่างที่คิดเอาไว้

มาเรีย : อะไรนะ

ไคล์ : เจ้างูยักษ์นี่ก็มีออร่าคอยปกป้องร่างกายและฟื้นฟูได้

เมื่อเขาพูดจบ เจ้าลาโกเรียมันก็ค่อยๆ ยกหัวของมันขึ้นพร้อมกับสะบัดไปมา พร้อมกับมองหน้าทั้งสามและคำรามใส่ด้วยความโกรธ จากนั้นมันก็พ่นพิษสีม่วงจำนวนมากใส่ทั้งสามคนทำให้พวกเขาต้องแยกกันหลบ ซึ่งตัวของเวอร์จิลก็ใช้ Air Trick หลบได้

มาเรีย : ระวังพิษที่พื้นนะ!

พิษที่ลาโกเรียพ่นออกมามันก็ยังติดอยู่ที่พื้นและกระจายเป็นควัน ทำให้พื้นที่ในการต่อสู้เริ่มน้อยลง พวกเขาจะไม่สามารถเหยียบพื้นได้เลยเพราะจะติดพิษเอา แต่มันไม่ใช่สำหรับเวอร์จิล ในหัวของเธอก็นึกถึงท่าบางอย่าง ก่อนที่จะมีดาบเวทย์สีฟ้าปรากฏออกมาข้างหัวเธอ พร้อมกับที่เธอใช้ท่า Rapid Summoned Swords เสกดาบเวทย์ออกมาเป็นจำนวนมากเหมือนกับห่าฝนพุ่งเข้าใส่ลาโกเรียอย่างรวดเร็ว



เวอร์จิล : โจมตีระยะไกลก็ไม่เลวเลยแฮะ

ไคล์ : ดูเหมือนว่าพิษจะทำอะไรลูกครึ่งปีศาจไม่ได้สินะ

ดาบนับสิบพุ่งเข้าใส่ลาโกเรียและปักเข้าตัวของมันจนเลือดสาดไปทั่วบริเวณ ทำให้มันร้องด้วยความเจ็บปวดและโมโหมากขึ้นกว่าเดิม มันเริ่มเลื่อยชนเสาหินที่พวกมาเรียและไคล์ยืนอยู่เพื่อที่จะให้พวกเขาตกลงมายังพื้นที่เต็มไปด้วยพิษ

เวอร์จิล : หยุดนะเว้ย!

เวอร์จิลได้ใช้ท่า Rapid Slash วาร์ปเข้ามาพร้อมกับฟันใส่และผ่านร่างของลาโกเรียไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะสไลด์และหันหลังให้พร้อมกับเก็บดาบยามาโตะ ทำให้มันค้างไปทันทีพร้อมกับมีรอยฟันตามท้องของมัน



เวอร์จิล : หนังมันหนากว่ามังกรอีกเหรอ?

มาเรีย : ฮ้าาาา!!!!!!!

ทางด้านของมาเรียได้พุ่งเข้ามาพร้อมกับกระโดดหมุนตัวขึ้นกลางอากาศ และจากนั้นก็พุ่งลงมาพร้อมกับใช้ดาบเลือดที่มีออร่าไฟฟันลงไปที่กลางตัวของเจ้างูยักษ์ ทำให้มันคำรามดังไปทั่วบริเวณ ส่วนไคล์ได้ยืนชาร์จพลังของหอกขวานอยู่บนเสาจนเกิดออร่าสีขาวขนาดใหญ่

ไคล์ : Axe Magic Slash!!!!!!!!

คลื่นสีขาวขนาดใหญ่ได้พุ่งออกมาจากหอกขวานของไคล์ พุ่งเข้าใส่ร่างของลาโกเรียไปเต็มๆ พร้อมกับอัดมันจนกระเด็นไปกระแทกกับกำแพงของพื้นที่นี้ เมื่อเวอร์จิลมองดูดีๆ ก็พบว่าร่างกายของมันเริ่มเกิดบาดแผลจำนวนมากแล้ว ทำให้รู้ว่าออร่าหมด

เมืองราเทีย

ตัดสลับมาที่เมืองราเทีย ที่ในตอนนี้กำลังโดนฝูงปีศาจจำนวนมากบุกเข้าโจมตี แต่การต่อสู้ระหว่างพวกกองทัพปีศาจและเหล่านักผจญภัยก็เป็นไปอย่างสูสีเพราะพวกเขาก็มีฝีมือพอตัว โดยคารอสเองก็ได้พาพวกนักดาบออกมาประจัญบานกันหน้าร้านกิลด์

คารอส : ก็ไม่โหดเท่าไหร่นี่น่า ไม่ต้องถึงมือคุณเวอร์จิลหรอก

จากนั้นก็มีพวก Hell Prid ตัวนึงวิ่งมาทางคารอส เขาเองก็ยิ้มพร้อมกับวิ่งเข้าไปทำให้ทั้งสองกระโดดใส่กัน แต่เป็นคารอสที่กระโดดเตะปากมันจนร่วงพร้อมกับหยิบดาบออกมาเสียบร่างของมัน

คารอส : เฮ้อ แต่ก็เยอะจริงๆนะ

เพล้ง!!!!!

สลับไปอีกด้าน ในตอนนี้พีเน่ได้โดนบางอย่างจนทำให้กระเด็นออกมานอกร้านกิลด์ จนทำให้กระจกแตกพร้อมกับตัวเองนอนหมอบอยู่ที่พื้น และก็ปรากฏเป็นผู้หญิงถือเคียวเดินตามออกมาพร้อมกับแสยะยิ้มให้พีเน่อย่างสะใจเล็กน้อย

??? : หึๆๆ ไม่เห็นจะเก่งเหมือนที่โม้ไว้เลยนี่น่า

พีเน่ : อึก.....ได้ใจไปเถอะ.....

พีเน่ก็หัวเราะออกมาเล็กน้อยและค่อยๆ ลุกขึ้นมาถึงจะเซบ้างเล็กน้อย แต่ก็สามารถตั้งหลักได้ ซึ่งทางสาวเคียว เธอก็ตะลึงเล็กน้อยก่อนที่จะใช้เส้นผมของเธอให้กลายเป็นโซ้พร้อมกับพุ่งเข้าใส่พีเน่อย่างรวดเร็ว

เพล้งๆ!!!!!

ทันใดนั้นได้มีบางอย่างโผล่เข้ามาตัดโซ้จำนวนนับไม่ถ้วนขาดเป็นชิ้นๆ และนั้นทำให้สาวเคียวสตั้นหนักมากพร้อมกับมองไปรอบๆ ว่าเป็นฝีมือของใครและไม่ใช่ฝีมือของพีเน่แน่ๆ ก่อนที่จะมีใครบางคนพร้อมกับหอกสีแดงกระโดดลงมาตรงกลางของทั้งสอง

??? : ฝีมือแกสินะ แกเป็นใคร?!

พีเน่ : แฮ่กๆ หรือว่า?

??? : ไม่ได้เจอกันนานเลยนะน้องพี่

พีเน่ : อย่าบอกนะว่า เจ๊สกาฮะ!

หญิงสาวถือหอกแดงได้หันมาหาพีเน่พร้อมกับยิ้มให้ เธอมีผมสีออกม่วงชมพูตาสีแดง พร้อมกับหุ่นที่ออกจะเซ็กซี่มากๆ และหอกสีแดงที่เป็นเฉพาะตัว นักผจญภัยยศแพลตตินั่ม สกาฮะ ซึ่งเธอเองก็เป็นพี่สาวของพีเน่ด้วย ถึงจะคนละแม่กันก็ตาม



สกาฮะ : น้องของเจ๊ดูเหมือนจะพัฒนาไปเยอะเลยนี่น่า คราวนี้เจ๊จัดการเอง

พีเน่ : แล้วเจ๊หายไปอยู่ไหนมาตั้งนาน ติดต่อก็ไม่ได้เลย

สกาฮะ : ไว้จัดการพวกปีศาจให้หมดเมืองกันดีกว่านะ พีเน่ รบกวนจัดการพวกลูกกระจ็อกให้เจ๊ทีสิ เดี๋ยวเจ๊จะจัดการยัยนี่เอง

พีเน่ : ได้เลยเจ๊

จากนั้นพีเน่ก็ได้เสกดาบที่เป็นออร่าสายฟ้าออกมาทั้งข้าง พร้อมกับพุ่งเข้าไปจัดการพวก Hell Prid หลายสิบตัวที่กำลังจะเข้ามาขัดขวางพี่สาวของเธอ ทางสกาฮะเองก็ดีใจมากที่เห็นน้องสาวของเธอโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะ และเธอก็อยากจะรู้ด้วยว่าใครเป็นคนสอนให้น้องตน

??? : ชิ นักผจญภัยระดับยศแพลตตินั่ม สกาฮะ ไม่คิดเลยว่าหล่อนจะมาอยู่ที่นี่ด้วย

สกาฮะ : ก็นะ พวกตระกูลปีศาจอย่างพวกแกมันเที่ยวหาเรื่องชาวบ้านเค้าทั่ว จะให้อยู่เฉยได้ยังไงกันเหล่า

??? : หึ ถึงแกจะเป็นยศแพลตตินั่ม แต่ฝีมือของแกจะซักแค่ไหนกันเชียวฮะ?!

สกาฮะ : ฮิๆๆ หล่อนนี่มันหาที่ตายเองนะ ถ้างั้นฉันจะแสดงฉายาราชินีดินแดนแห่งเงาที่ฉันได้รับมาก็แล้วกัน

ปราสาทเซ็นตอเรีย

เวอร์จิล : เอาล่ะ ตอนนี้แกเป็นของฉัน....

จากนั้นเวอร์จิลเธอก็แสยะยิ้มให้เจ้างูยักษ์พร้อมกับหยิบดาบยามาโตะขึ้นมา และใช้นิ้วโป้งดีดด้ามดาบขึ้นมา



ฉัวะๆๆๆ!!!!!!!!!!!!!!!

ภายในไม่กี่วินาที เกิดรอยฟันจำนวนนับสิบที่ร่างของลาโกเรีย ทำให้ร่างกายของมันเต็มไปด้วยบาดแผลจากการโดนฟัน และมันก็มองมาที่เวอร์จิลด้วยความโกรธอย่างสุดขีดพร้อมกับพุ่งเข้าไปหวังที่จะกินเธอภายในคำเดียว แต่มันก็ไม่เป็นแบบนั้น

เวอร์จิล : จบเกมได้แล้ว

เธอได้มองร่างกายอันใหญ่โตของเจ้าลาโกเรียที่กำลังอ้าปากพุ่งเข้ามา ก่อนที่เธอจะชักดาบยามาโตะออกมา พร้อมกับสะบัดเล็กน้อยและเธอก็กระโดดขึ้นไปอยู่บนหัวของลาโกเรีย และทำให้งูยักษ์ตัวนี้นิ่งไปแบบผิดปกติ



ส่วนทางด้านของเวอร์จิลที่ขึ้นมาอยู่บนหัวของมันนั้น เธอก็เก็บดาบเข้าฝักอย่างช้าๆอย่างใจเย็น จนเมื่อเธอเก็บดาบเสร็จ หัวของลาโกเรียก็ขาดเป็นส่องท่อนทันที พร้อมกับร่างที่ตกลงพื้นจนเกิดแรงสั่นสะเทือนพร้อมกับเวอร์จิลที่ยืนอยู่ต่อหน้ามาเรียและไคล์ จากนั้นโฮโลแกรมก็เด้งขึ้นมาว่าเธอทำภารกิจระดับ แพลตตินั่ม สำเร็จ

เวอร์จิล : มีเควสด้วยงั้นเหรอเจ้าตัวนี้น่ะ ไม่ยากเท่าไหร่เลยนิ

ไคล์ : เฮ้อ ในที่สุด....เล่นเอาเหนื่อยเลย

มาเรีย : สำเร็จแล้วน้า-แค่ก!

ในขณะนั้นมาเรียก็เกิดไอออกมาและที่แย่ก็คือเธอไอออกมาเป็นเลือด มันเป็นผลของการพิษตอนที่พุ่งลงมานั้นเอง แต่เธอก็ยกมือบอกทั้งสองไม่เป็นไรพร้อมกับหยิบขวดยาบางอย่างขึ้นมาดื่ม มันก็คือยาต้านพิษนั้นเอง

เวอร์จิล : แน่ใจนะคะว่าไม่เป็นอะไร?

มาเรีย : ฉันมันตายยาก ตอนนี้เรากลับไปหาน้องชายเธอกันดีกว่า

ไคล์ : เฮ้อ งานนี้คงได้หลายเลยแฮะ

ทั้งสามคนก็เดินกลับออกมาจากพื้นที่ตรงนั้นทันที เมื่อพวกเขาเดินออกมาก็ปรากฏว่าทางที่พวกเขาสู้กับลาโกเรียมันได้ถูกหินถล่มลงมาปิดทางเรียบร้อย ซึ่งนั้นก็ไม่ใช่ปัญหาเพราะพวกเขาไม่จำเป็นต้องกลับไปอยู่แล้ว ก่อนที่ทั้งสามคนจะเดินกลับไปหาทั้งสองคน

ทั้งสามคนได้ใช้เวลาไม่นานก็เดินมาถึง จะบอกว่าเป็นภาพที่น่าโรแมนติก็ใช่ เพราะสิ่งที่เห็นก็คือดันเต้ก่อกองไฟเรียบร้อย พร้อมกับเสียบไม้ย่างปลาทุกคนเอาไว้แล้ว แต่ตัวเองพกพิซซ่ามาด้วย และมาเรียเองก็กำลังนอนหลับข้างๆ พร้อมกับเอาหัวพิงไหล่ของเขา ทำเอามาเรียและเวอร์จิลซุบซิบกัน ในขณะที่ไคล์ก็เอามือลูบหน้าตัวเองด้วยความเหนื่อยใจ

ตัวละครเพิ่มเติม

โซเฟีย The Fallen Witch
อายุ : 125
คลาส : เวทย์สายมืด
ยศ : แพลตตินั่ม


สกาฮะ
อายุ : 24
คลาส : หอก
ยศ : แพลตตินั่ม

1 คอมเมนต์เท่ากับ 1 กำลังใจนะครับ-
ผัวะ!
ดันเต้ : หุบปาก!
เวอร์จิล : ของฉันโว้ย!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

93 ความคิดเห็น

  1. #61 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 18:36
    เจ้มาไง? คงไม่ใช่มาในรูปแบบเดียวกับเวอจิลหรอกนะ
    #61
    2
  2. #60 Nura_Riku (@kanda-02) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 17:46
    ท่านอาจารย์!!! ไม่นึกเลยว่าท่านจะมากับเขาด้วย อยากเห็นรีแอคตอนเวอร์จิลเจอกับทาานอาจารย์จริงๆ
    #60
    1
  3. #59 NokotaMadashi (@NokotaMadashi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 17:21
    อาจารย์!!!!! ไม่นึกไม่ฝันว่าจะมา....ไม่ได้คิดจริงๆแหละ 555
    #59
    1