One Piece The New Sorcerer Supreme รีไรท์ (Marvel & One Piece Crossover)

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 8 : ช่วยบ้านเกิดนามิและกลับโลกจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,012
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    20 ม.ค. 63


นิวยอร์ก , สหรัฐอเมริกา , แมนฮัตตัน

     เป็นเวลาตอนบ่ายในช่วงหน้าร้อนของนิวยอร์ก เป็นเวลาที่ผู้คนใช้ชีวิตอย่างสงบสุขจนกระทั่งเกิดเหตุการณ์บางอย่าง ซึ่งมีโจรปล้นร้านเพรช 2 คนและกำลังหนีขึ้นรถ ในขณะที่คนร้ายกำลังขับรถหนีตำรวจ ก็เกิดบางอย่างขึ้น...

     โจร1 : ตายล่ะมีผู้หญิงมายืนขวาง!

     โจร2 : ช่างสิ ถ้าไม่หลบก็ชนไปเลย!!!

     โจร1 : เจ้าบ้าเอ๊ย! นั่นมันฆ่าคนเลยนะ!!!

     โจร2 : ถ้าแกไม่ทำก็เอามาให้ฉันขับ!

     ขณะที่โจรกำลังเถียงกันและรถเริ่มเข้าใกล้คนที่ยืนขวางอยู่ ร่างหญิงปริศนาได้ทำการขยับมือโดยมีออร่าสีแดงปรากฏ จากนั้นรถของคนร้ายสองคนก็เกิดตีลังกาขึ้นทันทีและทำให้รถคว่ำทันที จากนั้นโจรคนที่ 1 ก็คลานออกมาจากรถและเมื่อเขาเห็นผู้หญิงคนนั่นเขาก็เล็งปืนใส่ก่อนจะถูกบางอย่างบังคับให้เขาขยับตัวไม่ได้

     ??? : แค่โจรกระจอกน่า.... วันหลังก็ทำงานเองซะบ้างนะ!



     ในขณะนั้นเองโจรคนที่ 2 ก็ได้คลานออกมาจากรถ จากนั้นเขาก็เล็งปืนใส่เธอทันที แต่ขณะนั้นเองก็มีบางคนกระโดดมาข้างหลังเขา

     ??? : อย่าแม้แต่จะลอบกัดลูกสาวฉัน!



     คนที่กระโดดลงมาข้างหลังไม่ใช่ใครที่ไหน วันด้า แม็กซิมอฟฟ์ หรือ Scarlet Witch  นั่นเอง เธอได้กระโดดลงมาพร้อมปล่อยพลังเวทย์สีแดงใส่โจรจนเขากระเด็นไปชนกับรถของตัวเอง และทั้งสองก็โดนตำรวจจับไปเรียบร้อย ซึ่งสิบกว่าปีมาแล้วเธอยังคงไม่เปลี่ยนไปและถ้าไม่บอกไม่รู้เลยว่าเธอมีลูกสาวอายุ 17

     วันด้า : วินเเคนลูกมาทำอะไรไม่บอกแม่อีกแล้วนะ!

     วินแคน : ก็สุขสันต์หน้าร้อนไงคะ แถมหนูก็อยู่ใกล้เหตุการณ์ด้วยนิ

     วันด้า : เฮ้อ.... ยังไงก็เถอะ เดี๋ยวลูกจะไปเอาชุดที่ร้านของมาเรียสายนะและเดี๋ยวจะไม่ทันงานเลี้ยงเอา

     วินแคน : รับทราบค่ะคุณแม่!

     ในขณะที่ทั้งสองแม่ลูกกำลังเดินไปที่ร้านและผ่านร้านขายทีวี จากรายการต่างๆ ก็ขึ้นภาพข่าวสดอย่างกระทันหัน

     นักข่าว : ขณะนี้มีการบุกตรวจค้นของหน่วยทหารและอเวนเจอร์ นำโดย สตีฟ โรเจอร์ โดยพวกเขาได้ไปตรวจค้นโรงงานแห่งหนึ่งพบว่ามีการทดลองบางอย่างผิดกฏหมาย มีศพที่โดนทดลองมากมาย แต่ยังมีคนที่หนีไปได้ เมื่อพวกเขาได้สอบปากคำพวกนักวิทยาศาตร์แล้วพวกเขาเรียกมันว่าซิมไบโอต ซึ่งมีคนที่ถูกทดลองและหนีไปได้ตอนนี้ทางการยังคงตามหาตัวเขาต่อไป.....

วันพีช

     สถานการณ์ตอนนี้กลับมาสงบเรียบร้อยดีแต่ก็เกิดเรื่องนิดหน่อย โยซากุกลับมาพร้อมกับปลาฉลามและมาบอกข่าวว่าที่ที่จะตามไปคือเขตปกครองของพวกมนุษย์เงือกซึ่งรวมถึงบ้านเกิดนามิ จากนั้นทั้งกลุ่มก็รีบเตรียมของและเรือโดยที่ได้ซันจิมาเข้ากลุ่มเรียบร้อยได้ไม่ยากเพราะมีสามสาวคอยกล่อมด้วย แถมเป็นการลาที่เศร้าพอสมควร แต่การเดินทางก็เริ่มต่อจากนี้ ก่อนที่จะต้องกลับโลกจริง ตอนนี้ทั้งหกคนกำลังอยู่ในเรือเล็กโดยมอร์แกนก็เล่าเรื่องที่ไปคุยกับนามิให้ทุกคนฟัง

     ลูฟี่ : อยากพานามิกลับมาเร็วๆ จะได้เป็นแกรนด์ไลน์กัน!

     ซันจิ : พวกนายดูท่าทางมีความสูขจังนะ ถึงได้คุณนามิกลับมาก็มีแค่ 8 คนจริงมั้ย?

     มอร์แกน : เฮ้อ....เธอคงจะอึดอัดมากสินะ

     ซันจิ : แต่ยังไงก็ช่าง....ไม่คิดเลยนะว่าผมจะได้มาอยู่ในกลุ่มโจรสลัดที่มีนางฟ้าถึง 4 คน ฮิๆ สวรรค์ชัดๆ เลย-

     โยซากุ : พวกพี่ชายเพ้อฝันมากกันเกินไปแล้ว!!!

     จากนั้นเองโยซากุก็อธิบายเรื่องของแกรนด์ไลน์เพิ่มเติม แถมเขายังเล่าถึงเรื่อง 7 เทพโจรสลัดอีกต่างหาก อย่างมิฮอว์คก็เป็น 1 ใน 7 เทพโจรสลัดเหมือนกันแต่โยซากุก็ตกใจที่ว่ารินดาสามารถสู้กับมิฮอว์คได้อย่างสูสี

     ซันจิ : ถ้าเป็นอย่างนั่นล่ะก็.... คุณรินดาก็มีพลังมากพอกับ 7 เทพโจรสลัดเลยนะ

     โยซากุ : ถูกต้องครับ....และพลังของพวกคุณผู้หญิงทั้งสามคนก็ไม่เคยมีใครเห็นมันมาก่อนเลยด้วยซ้ำ

     มาเรีย : ก็ถูกแหละ เรามาจากอีกมิติหนึ่งนิ

     มอร์แกน : นั่นสินะ

     ซันจิ : ยังไงตอนนี้เรามากินข้าวดีกว่า อยากกินอะไรกันบ้าง?

     จากนั้นหลายคนก็เริ่มขอเมนูกับซันจิ การทำอาหารบนเรือก็เริ่มขึ้นเพื่อเตรียมการปลดปล่อยหมู่บ้านของนามิ การเดินทางใช้เวลาสักพักเหล่าสาวๆ ก็พากันนอนพักผ่อนเพื่อเตรียมการต่อสู้ โดยเฉพาะรินดาที่รู้สึกว่ามีพลังบางอย่างกำลังเคลื่อนที่อยู่ในร่างกายตลอดเวลา แต่ในขณะนั้นน้ำทะเลก็เกิดคลื่นแรงและมีอะไรบางอย่างโผล่ขึ้นมาจากน้ำ



     โยซากุ : สัตว์ประหลาด!!!

     รินดา : หือ? วัวงั้นเหรอ?

     ซันจิ : ผมว่ามันเหมือนฮิบโปนะ

     มาเรีย : ไม่น่านะ.....

     โยซากุ : สัตว์แบบนี้มาอยู่ในทะเลอีสต์บลูได้ไงเนี่ยไม่น่าเชื่อ!!! นี่มันสัตว์ที่อาศัยอยู่ในแกรนด์ไลน์นะ!!!

     จากนั้นเองเจ้าวัวน้ำนั่นก็จ้องมองมาที่โต๊ะอาหาร โดยมันจ้องไปที่อาหารบนโต๊ะทำให้พวกเขานึกออกมาทันทีว่ามันต้องการอะไร

     โยซากุ : มันจ้องจะเอาอาหาร รีบส่งอาหารให้มันเร็วเข้า!!!

     ลูฟี่ : หมัดยางยืด!!!!

     ลูฟี่ได้ทำการต่อยเข้าที่หน้าของวัวน้ำ ทำให้มันกระเด็นจมน้ำไปทันที

     โยซากุ : ลูกพี่ลูฟี่สุดยอด!!!

     ลูฟี่ : ห้ามมายุ่งกับอาหารฉันนะ!!!

     แต่ในขณะนั้นเองเจ้าวัวน้ำนั่นก็พุ่งขึ้นมาด้วยความโมโหและกำลังพุ่งเข้าใส่เรือ จากนั้นทั้งลูฟี่และโยซากุก็ถูกเท้าของซันจิฟาดหัวเอา

     ซันจิ : เจ้าพวกไม่มีน้ำใจ คนเขาหิวยังจะไปทำร้ายเขาอีก....เจ้านี่จะต้องบาดเจ็บอยู่เลยหาอาหารกินเองไม่ได้แน่เลย....ฉันพูดถูกมั้ย?

     คำพูดของซันจิทำให้เจ้าวัวน้ำนั่นใจเย็นลงทันที

     มอร์แกน : ว้าว คุณซันจิสุดยอดไปเลยคะ!!!

     ซันจิ : ใช่......ไปตายซะเหอะแก!!!!

     ยังไม่ทันที่จะให้อาหารซันจิก็ได้เตะหน้าของเจ้าวัวน้ำนั่น ทำให้มันโมโหหนักกว่าเดิมและมันก็พุ่งใส่เรืออย่างเต็มแรง

     มอร์แกน : ครั้งนี่ฉันขอนะคะ!

     มาเรีย : ไม่ต้องปล่อยพี่จัดการเองเถอะ.... รู้มั้ยว่าการที่มาขัดขวางการที่คนอื่นกำลังทานอาหารน่ะ.....มันเสียมารยาทมันเลยนะย่ะ!!!!

     ในขณะที่มาเรียหันหลังให้ หมัดของเธอก็มีไฟออกมาจากนั้นเธอก็หันไปต่อยหน้าของวัวน้ำ แต่คราวนี้เธอต่อยมันจนกระเด็นลอยขึ้นฟ้าไปทันที



     ลูฟี่ : ว้าว! ลอยไปไกลจังเลย! เรามากินอาหารกันต่อเหอะ...

     โยซากุ : ลูกพี่มาเวล์ นี่คือหญิงแกร่งสินะ!!!

     ซันจิ : ต้องขอบคุณคุณมาเวล์จริงๆเลยครับที่ทำให้มันไม่มารบกวนการกินอาหารของเรา....

     มาเรีย : แฮะๆ ก็ไม่เท่าไรหรอกคะ~

     มอร์แกน : เกินไปค่ะพี่เกินไปค่ะ....

     โยซากุ : พวกนี้นี่อันตรายสุดๆ

     ในเวลาที่ผ่านไปนานพอสมควร ในที่สุดทั้งกลุ่มก็เดินทางมาถึงที่อารอนปาร์ค แต่ถ้าจะให้บุกไปตรงๆ ก็ยังไงอยู่จึงตัดสินใจไปจอดเรืออีกฝั่งหนึ่ง พวกเขาไม่เจอเพื่อนที่มาก่อนหน้านี่รินดาจึงวาร์ปโซโลมาที่นี่ทำให้รู้เรื่องบางอย่างและเกิดเรื่องวุ่นวายหลายอย่างที่นี่แถมยังได้เจอกับโนยิโกะพี่สาวของนามิด้วย ทั้งหมดจึงตัดสินใจเดินทางเข้าไปตรงๆและก็พบกับนามิที่นั่งร้องไห้อยู่กลางหมู่บ้านโดยที่คนอื่นๆไปหาอารอนที่อารอนปาร์คหมดแล้ว

     มอร์แกน : พวกเรามาตามสัญญาแล้วนามิ......

     นามิ : .......ช่วยฉันด้วย.......

     ในขณะนั้นเองลูฟี่ก็ได้เดินมาแล้วเอาหมวกฟางของตัวเองใส่ให้กับนามิ

     ลูฟี่ : ของมันต้องช่วยอยู่แล้ว!!!

     จากนั้นเองลูฟี่ก็เดินมาที่กลุ่มของเขา โดยที่แต่ล่ะคนก็พร้อมจะออกกำลังกายกันแล้ว โดยเฉพาะมาเรียที่ดูสบายใจแบบสุดๆ

     ลูฟี่ : ไปกันเหอะ!!

     รินดา : ได้เวลาลองเวทย์ใหม่แล้วสิ

     มาเรีย : ใครมาทำร้ายผู้หญิงแถวนี้ฉันจะอัดมันให้ล่วงเลย....

     มอร์แกน : หึๆๆ หนูจะยิงให้พรุนทั้งฐานเลย

     ในที่สุดตอนนี้ ลูฟี่ โซโล ซันจิ อุซป มาเรีย รินดาและมอร์แกนก็มุ่งหน้าสู่อารอนปาร์คทันทีและเมื่อไปถึงก็พบกับชาวบ้านที่กำลังยืนรอเพื่อจะเข้าไปหาอารอน แต่ก็มีโยซากุและโจนี่นั่งขวางทางในสภาพที่สะบัดสะบอมอยู่และในที่สุดลูฟี่ก็ต่อยประตูเข้าไปจนประตูพังออกเป็นเสี่ยงๆและในที่สุด

     ลูฟี่ : ไอ้ตัวไหนชื่ออารอน?



     อารอน : ฉันเอง...แล้วแกเป็นใคร?

     ลูฟี่ : ฉันชื่อลูฟี่.....เป็นโจรสลัด....

     อารอน : ลูฟี่งั้นเหรอ?

     ??? : เฮ้ย! จะเดินดุ่มๆ ไปไหน? ไม่คุยกับพวกเราให้รู้เรื่องก่อนมันจะไม่สวยเอานะ-

     รินดา : หลีกไป!!!

     ในขณะที่ลูฟี่เดินไปหาอารอน ก็มีมนุษย์เงือกสองคนเดินเข้ามาขวางจากนั้นรินดาก็ทำให้เสาหินที่ตั้งอยู่กลายเป็นเชือกและเข้ารัดคอของมนุษย์เงือกทั้งสองคน ทำให้คนที่อยู่ในบริเวณนั่นตกใจทันที

     อารอน : มีธุระอะไรกับฉัน-

     ผัวะ!!!! โครม!!!!

     ยังไม่พูดอะไรลูฟี่ก็ซัดหน้าของอารอนจนเขากระเด็นไปชนกับกำแพงทันที

     ??? : คุณอารอน!!!!

     ลูฟี่ : ห้ามมาทำให้คนของฉันร้องไห้นะ!!!

     ??? : แกจะซ่ามากเกินไปแล้ว!!!!

     ทันใดนั้นก็มีกลุ่มมนุษย์เงือกจะวิ่งเข้าใส่ลูฟี่ แต่จังหวะนั่นก็มีคนเข้ามาจัดการทางให้นั่นคือซันจิและมอร์แกนที่เข้ามาอัดพวกนั้นจนกองกับพื้น จากนั้นโซโล รินดาและอุซปก็เดินตามมา

     รินดา : ให้ตายเถอะทำอะไรตามใจตัวเองเป็นบ้าเลยนะนาย....

     ลูฟี่ : ฉันไม่เคยแพ้ใครอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วง....

     ซันจิ : เฮ้ย คุณรินดาเขาไม่ได้ห่วงนายซะหน่อย

     มอร์แกน : ก็นะ....คุณลูฟี่คิดจะฮุบเหยื่อไว้คนเดียวนี่น่า

     อุซป : ส่วนฉันไม่ว่าอะไรนายอยู่แล้วลูฟี่....

     โซโล : นายนี่นิสัยดีจังนะ

     อารอน : พวกแกเป็นโจรสลัดสินะ พวกแกเกี่ยวโยงกันแบบนี้นี่เอง....

     ทางด้านนอกของอารอนปาร์คพวกชาวบ้านก็สงสัยว่าพวกเขาเป็นใครโดยที่มีโยซากุและโจนี่เฝ้าเอาไว้ไม่ให้พวกเขาเข้าไป ทางด้านในเจ้าปลาหมึกหกแขนดูเหมือนจะเรียกบางอย่างให้มาหา

     ??? : มอมูออกมา!!!......

     มาเรีย : โทษทีนะนายหมายถึงเจ้าวัวน้ำนี่น่ะเหรอ?

     สถานการณ์เงียบไปตอนแรกจนได้ยินเสียงของมาเรียจากข้างบน เมื่อมองขึ้นไปก็พบว่ามาเรียกำลังลอยอยู่กลางอากาศและกำลังถือเจ้าวัวมอมูด้วยมือเดียวยิ่งทำให้พวกนั่นตกใจกันไปใหญ่

     ??? : อะไรน่ะ!?

     ??? : นั่นวัวทะเลมอมูไม่ใช่เหรอ!?

     ??? : ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครน่ะ!?

     อารอน : เธอเป็นพวกของเจ้านี่สินะ....จัดการมอมูได้คงจะไม่ธรรมดา....

     มาเรีย : แกบอกว่ามนุษย์เงือกมีแรงมากกว่ามนุษย์ 10 เท่าสินะ

     จากนั้นเองมาเรียก็ได้โยนมอมูออกไปเหมือนกับมันเป็นแค่ตุ๊กตา จากนั้นเธอก็ค่อยๆลอยลงมาจอดตรงหน้าของพวกอารอนแล้วแสยะยิ้มใส่

     มาเรีย : ฉันก็มีแรงมากกว่ามนุษย์เงือก 10 เท่าเหมือนกัน!

     ??? : หน่อยแน่! สั่งสอนเจ้าพวกต่ำต้อยพวกนี้ให้รู้สึกซะบ้าง!!!!

     ในขณะที่พวกทหารมนุษย์เงือกวิ่งเข้ามาหามาเรีย รินดาก็ได้ร่ายเวทย์ใส่ทำให้อาวุธที่พวกมนุษย์เงือกถือกลายเป็นเชือกและรัดคอพวกเขาจนน้ำลายฟูปากแล้วลงไปกองทันที ตอนนี้ก็เหลือแค่ลูกน้องของอารอนอีก 3 คนเท่านั่น

     มอร์แกน : เวทย์ใหม่ของพี่รินน่ากลัวแฮะ....

     มาเรีย : เจ้าหมวกฟาง....ไอ้ปลาจมูกยาวนั่นฉันขอนะ

     ลูฟี่ : มาเวล์?

     มาเรีย : รู้หรือเปล่าว่าสิ่งที่ฉันไม่ชอบก็คือการเห็นพวกผู้ชายทำร้ายผู้หญิง....และไอ้คนที่ทำร้ายผู้หญิงน่ะ ฉันหักคอมันมาเยอะแล้ว!

     อารอน : งั้นเหรอ? ไม่รู้หรอกนะว่าเธอเป็นใคร....แต่แบบนั่นมันก็ทำให้ฉันอยากจะฆ่าเธออยู่เลย....

     ??? : สงสัยเราจะต้องร่วมแจมด้วยซะแล้ว

     ??? : ทำกับพวกพ้องเขาฉันได้!!!

     ??? : ต้องสั่งสอนให้รู้ถึงความต่างชั้นต่างเผ่าพันธ์~

 



     โซโล : ตัวเจ๋งออกโรงแล้วสิ

     มอร์แกน : เป็นแค่ปลาทำไมไม่อยู่ส่วนปลานะ?

     รินดา : ไอ้พวกนี่เดี๋ยวส่งไปอยู่นอกโลกให้หมดเลย....

     ซันจิ : ดูเหมือนว่าเหยื่อจะมีน้อยไปนะครับ คงต้องแบ่งกันแล้วล่ะ

     ในขณะที่ทั้งหมดกำลังเผชิญหน้ากับมนุษย์เงือกสามคนที่ดูไม่ธรรมดา คนแรกที่ดูเหมือนกับปลาหมึกมีชื่อว่าฮัจจิ ส่วนมนุษย์ที่มีลักษณะตัวใหญ่และคล้ายคาราเต้ชื่อว่าคุโระโอบิ ส่วนอีกคนที่เหมือนตุ๊ดก็คือจูว ส่วนชาวบ้านก็กำลังตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

     ??? : จัดการเจ้าสัตว์ประหลาดแห่งแกรนด์ไลน์ได้และโยนเป็นของเล่นเลย...

     คุโระโอบิ : แบบนี้ให้พวกเรายืดเส้นยืดสายก่อนก็แล้วกัน คุณอารอนนั่งดูเฉยๆก่อนนะ

     จูว : ขืนให้นายอาละวาดทั้งๆ ที่ยังโมโหอยู่แบบนั้นจุ๊บ อารอนปาร์คมีหวังพังหมดแน่...

     ฮัจจิ : งั้นพวกนั้นต้องเจอไอ้นี่....!!!

     กลับไปที่กลุ่มของลูฟี่ ตอนนี่พวกเขาก็กำลังสงสัยว่าเจ้าปลาหมึกกำลังจะทำอะไรสักอย่างแต่ก็ไม่ได้กลัวอะไรกันเลย

     โซโล : เจ้าปลาหมึกนั่นคิดจะทำอะไรน่ะ!?

     มาเรีย : ปวดท้องรึเปล่า?

     ซันจิ : ก่อนอื่นเลยต้องจับต้มเกลือแล้วแล่บางๆจิ้มกับซอสเพื่อเดิมรสชาตินับเป็นกับแกล้มชั้นดีทีเดียว

     มอร์แกน : คุณซันจิพูดแล้วหิวเลยคะ

     ฮันจิ : น้ำหมึกดำ!!!!

     ซันจิ : น้ำหมึกปลาหมึกเรอะ!!!

     รินดา : ฉันจัดการเอง!

     ในขณะที่น้ำหมึกกำลังพุ่งมารินดาก็ได้ใช้เวทย์ของเธอขึ้นมากันน้ำหมึกเอาไว้ได้ แต่ขณะนั้นเองฮัจจิก็ถือหินขนาดใหญ่กำลังจะเขวี่ยงใส่เธอ

     ฮัจจิ : พลังอะไรน่ะ!? งั้นต้องเจอ....ออนเดอะร็อค!!!!

     รินดา : อุ๊บ....เนื้อเรื่องนี้ฉันขอนะ

     จากนั้นรินดาได้ชู่มือไปที่ก้อนหินยักษ์ที่ฮัจจิถือมา ทำให้ก้อนหินหยุดนิ่งไปทันทีทำให้ฮัจจิตกใจอย่างมาก จากนั้นรินดาก็เอามือลงทำให้หินทั้งก้อนพุ่งลงทับฮัจจิไปเต็มๆและผ้าคลุมก็บินออกมาเกาะไหล

     ตู้มมม!!!!

     ฮัจจิ : ไม่ว่าจะมีพลังอะไร แต่แกทำให้ฉันโมโหแล้วนะ!!

     คุโระโอบิ : ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีมนุษย์ที่มีพลังแปลกๆอยู่ด้วย ซึ่งไม่ใช่ผลปีศาจแน่นอน...เธอเป็นใครกันแน่


     รินดา : ฉันคือดร.สเตรนจ์ ปรมาจารย์นักเวทย์ที่เก่งที่สุดในโลกนี้และฉันขอเตือนให้พวกแกถอยไปดีกว่า ไม่ยังงั้นพวกแกจะต้องเสียใจที่จะต้องมาเจอกับสุดยอดปรมาจารย์นักเวทย์อย่างฉัน

     คุโระโอบิ : นักเวทย์งั้นเหรอ?....ดูเหมือนดอกไม้ไฟเลยนะ แต่ว่าเธอเองคงจะไม่รู้จักเลเวลที่แท้จริงเผ่าพันธ์มนุษย์เงือกซะแล้ว

     มาเรีย : ทำไมจะไม่รู้จักล่ะ....ก็แค่พวกเลเวลต่ำแค่นั่น

     ฮัจจิ : ยัยพวกนี้มันจะมากเกินไปแล้วนะ แบบนี้ต้องตาย!!!

     มอร์แกน : หยุดตรงนั่นแหละ!


     ในขณะที่ฮัจจิจะยกก้อนหินและปาใส่ แต่ก็ถูกมอร์แกนยิงจรวดจากด้านหลังใส่เข้าไปเต็มๆ ทำให้เกิดรอยแผลตามร่างกายทันที

     ฮัจจิ : ทำฉันได้แสบมากนักนะ- อ๊าาาา.....

     แน่นอนว่าฮัจจิยังไม่ทันตะโกนก็ถูกมาเรียพุ่งเข้าต่อยอย่างจังจนเขามีเลือดพุ่งออกจากปากทันทีและเขาก็น็อคลงไปทันทีทำให้พวกอารอนตกใจอย่างมาก

     อารอน/คุโระโอบิ : ฮัจจิ!!!!

     โซโล : โห่...พวกผู้หญิงนี่น่ากลัวเนอะ

     อุซป : สามสาวนั่นเป็นตัวทำลายชัดๆ

     มอร์แกน : หนุ่มๆค่ะ ดูเหมือนว่าพวกคุณจะต้องเสียสละให้ผู้หญิงแล้วนะคะ

     ลูฟี่ : เฮ้ยแต่ฉันนำหน้ามาก่อนนะ!

     ซันจิ : ถ้านางฟ้าขอ...ผมก็ไม่ว่าอะไร

     อุซป : ฉันน่ะเป็นสุภาพบุรุษอยู่แล้วเพราะฉะนั้นตามสบายเลย....

     โซโล : สุภาพบุรุษจริงๆเลยนะนายน่ะ!

     มอร์แกน : แต่ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่ให้งานพวกคุณทำนะ สิ่งที่ฉันจะขอคือ....ขอให้พวกคุณทำลายอาคารนี่ทิ้งซะ....

     โซโล : เฮ้อ...อย่างน้อยก็มีงานให้ทำ

     จากนั้นทั้งสี่พยักหน้าและวิ่งเข้าไปในอาคารอย่างรวดเร็วและเริ่มทำลายข้าวของจากนั้นมนุษย์เงือกตุ๊ดก็พุ่งเข้าใส่พวกเธอทันที แต่ก็ถูกรินดาใช้มือปัดเขาจนกระเด็นเข้าไปในอาคารและหลังจากนั้น

     จูว : หน่อยแน่....เอ๋

     โซโล : ดูเหมือนว่ายัยพวกนั่นจงใจส่งแกมานะ

     ซันจิ : วันนี้ฉันจะปรุงแกให้อร่อยเลยล่ะ...

     ตอนนี้ข้างในอาคารจูวก็ถูกพวกลูฟี่กำลังรุมยำอยู่ ทำให้ข้างนอกเหลือแค่สามสาวและก็มนุษย์เงือกอีกสองคนและอารอนก็ลุกขึ้นมาทันที แต่คนที่เดินเข้ามาดูเหมือนจะเป็นคุโระโอบิ

     คุโระโอบิ : ไม่ว่าพวกแกสามคนจะมีพลังอะไรก็ช่าง....แต่ฉันน่ะเป็นมนุษย์เงือกคาราเต้ 40 ตั้งเลยเชียวนะแถมยังทำกับฮัจจิได้แสบมาก....

     รินดา : ปลายังไงก็ยังเป็นปลาอยู่วันยังค่ำ....คิดจริงๆเหรอว่าจะชนะพวกฉันสามสาวได้น่ะ?

     คุโระโอบิ : แกดูถูกฉันเรอะ! มนุษย์เงือกคาราเต้ครีปดาบ!!!

     คุโระโอบิพุ่งเข้าใส่รินดาโดยใช้ข้อศอกที่เป็นเหมือนกับครีบฉลามพุ่งเข้ามา แต่มอร์แกนก็พุ่งเข้าไปและกระโดดถีบขาคู่ใส่คุโระโอบิตามด้วยหมัดคู่เหมือนเดิมและทำให้เขาถอยกลับไปทันที

     คุโระโอบิ : หึ....ไม่คิดเลยว่าเด็กผู้หญิงตัวเล็กอย่างแกจะมีแรงได้ขนาดนี้...ฉันจะใช้สุดยอดคาราเต้ฆ่าพวกแกซะ....แต่ท่าอัดสุดยอดของฉันคือหมัดตรงพันสะท้าน...เจอท่านี้เข้าไปแกไม่มีทางรอด-

     ตุบ!!!!

     มาเรีย : รู้มั้ยว่าเวลาต่อสู้เขาไม่พูดมากหรอก....

     แน่นอนว่าในขณะที่คุโระโอบิกำลังพ่ามก็ถูกมาเรียพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วจากนั่นก็ต่อยเข้าที่ท้องของเขาเต็มๆ ทำให้เลือดพุ่งออกมาจากปากทันทีและกองลงกับพื้นและก็เหลือแค่อารอนตัวเดียว

     อารอน : คุโระโอบิ....ฮัจจิ

     รินดา : ท้ายที่สุดก็แค่พวกกระจอก....เกมนี้เราชนะ

     ทันใดนั่นอารอนก็ลุกขึ้นพร้อมกับสีหน้าที่ดูไม่ดีแบบสุดๆ เขาเอามือชกเข้าไปในกำแพงจากนั้นเมื่อเอาออกมาพบว่าเขาเอาอาวุธมาด้วยมันเป็นดาบที่เป็นลักษณะเหมือนฟันปลาฉลาม

     อารอน : พวกแกทำแสบมากนะเล่นงานลูกน้องคนสำคัญของฉันไปทีล่ะคนสองคน....รู้สึกพวกแกจะได้ใจเกินไปแล้วมั้ง!!?

     มอร์แกน : งั้นเรอะ!? ถ้าไม่อยากเป็นแบบลูกน้องกระจอกๆของแกก็แน่นำให้ย้ายก้นแล้วออกจากที่นี่ไปซะจะได้ไม่เจ็บตัว

     อารอน : ปากดีเหลือเกินนะ....ขอมีน้ำแค่หยิบเดียวก็จะฆ่าพวกแกได้แล้ว เจอกระสุนน้ำหน่อยเป็นไง!!!

     ในจังหวะนั้นอารอนได้สาดน้ำใส่พวกเธอ แต่น้ำมันมีลักษณะเหมือนลูกกระสุน แต่รินดาไหวพริบที่ดีกว่าเดิมได้สร้างวาร์ปทำให้ลูกกระสุนน้ำพุ่งเข้าไปในวาร์ปจากนั้นก็เปิดวาร์ป ด้านหลังของอารอนทำให้กระสุนน้ำย้อนกลับมาโดนเขาเต็มๆ

     อารอน : แกนะแก...-

     ลูฟี่ : อารอน!!!!! หมัดปืนกล!!!!!

     ทันใดนั้นเองลูฟี่กระโดดออกมาจากหน้าต่างของอาคารชั้นสองและพุ่งกระโดดลงมาต่อยอารอนไม่ยั้งจนเขาล้มลงกับพื้นและสีหน้าของลูฟี่ดูโกรธจัดด้วยและจู่ๆก็มีพวกโต๊ะและสมุดและกระดาษต่างๆกระเด็นตกลงมาเรื่อยๆ

     ลูฟี่ : แกให้นามิเขียนแผนที่ถึง 8 ปี!!! 

     อารอน : แผนที่ของฉัน!!!!

     ลูฟี่ : คือจะปล่อยให้ห้องแบบนี้อีกต่อไปไม่ได้ ห้องที่เจ้าตัวไม่ได้อยากอยู่เลยสักนิด....ฉันจะทำลายมันเอง....

     อารอน : แก!!!!

     อารอนพุ่งมาด้วยความบ้าคลั่งแบบสุดๆ ลูฟี่รีบกระโดดตีลังกาไปข้างหลังทันที แต่ในขณะที่อารอนไม่ดูหน้าดูหลังมาเรียก็พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วจากข้างหน้าของเขา

     มาเรีย : คนอย่างแกอยู่ไปก็ทำให้โลกต่ำลง!!!!

     ลูฟี่ : หมัดไรเฟิลยางยืด!!!!!

     บึ้มมม!!!!!


     การชกเต็มแรงของทั้งสองคนทำให้เกิดแรงระเบิดมหาศาลและมันยังทำให้อาคารของอารอนปาร์คถล่มลงมาอีกด้วย จากนั้นก็มีโซโล ซันจิและอุซปกระโดดออกมาจากอาคารเมื่อควันระเบิดหายไปก็พบว่าอารอนได้แต่ยืนค้างด้วยสภาพที่ไหม้เกรียมจากนั้เขาก็ล่วงลงไปนอนกับพื้นทันที

     มาเรีย : บอกแล้วไงว่าไอ้พวกที่ชอบรังแกผู้หญิงน่ะจะศพไม่สวยสักคน...

     ลูฟี่ : นามิ!!!! เธอคือพวกพ้องของฉัน!!!!

     แน่นอนเลยว่านามิที่ยืนเชียร์อยู่ถึงกับน้ำตาแตกกันเลยทีเดียว จากนั้นมันก็ตามด้วยเสียงเฮของพวกชาวบ้านทุกคน

     ??? : อารอนปาร์คล่มสลายแล้ว!!!!



     แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังดีใจ จู่ๆก็มีพวกทหารเรือเข้ามาที่นี่เขาคือนาวาโทเนซูมิกองทัพเรือหน่วยที่ 16 และจะมาเอาสมบัติทั้งหมดของอารอน แต่ก็ถูกพวกลูฟี่จัดการพวกเขาไปทันทีและทำให้กองไปจมกับพื้นดิน

     โซโล : คนเขากำลังมีความสุข...อย่ามาสอดดีกว่ามั้ง?

     เนซูมิ : พวกแกลงมือกับฉันแบบนี้แล้วคิดว่าเรื่องจะจบง่ายๆรึ?....

     ซันจิ : ยังจะมาพูดอีกนะ-

     รินดา : ซันจิ...ฉันจัดการเอง

     จากนั้นเองรินดาได้เดินไปหาเนซูมิและเอามือทั้งสองข้างแตะที่หัวของเขา จากนั้นก็เกิดสิ่งที่ใครหลายคนไม่คาดฝันขึ้นดวงตาที่สีขาวปกติของรินดากลับมีแสงสีขาวสว่างขึ้นมาทันทีและจากนั้น....

     รินดา : นายคือนาวาโทเนซูมิ......

     เนซูมิ : ฉันคือนาวาโทเนซูมิ......

     รินดา : นายจะทำในสิ่งที่ฉันต้องการ......

     เนซูมิ : ฉันจะทำในสิ่งที่เธอต้องการ......

     รินดา : เงินทั้งหมดของอารอนปาร์คพวกนายไม่มีสิทธิ์แตะต้องเพราะเป็นเงินของเกาะนี้ เข้าใจหรือเปล่า?.....

     เนซูมิ : เข้าใจครับ......

     รินดา : กลับไปบอกและรายงานทุกคนว่าอารอนปาร์คล่มสลายแล้ว....เป็นฝีมือ-

     ลูฟี่ : รินดา....บอกทีว่าเป็นฝีมือพวกเราและให้ทหารเรือตามพวกเรา

     อุซป : จะบ้าเหรอลูฟี่ อยู่ดีๆจะหาเรื่องใส่ตัวซะงั้น!!!

     ซันจิ : แบบนั่นก็ดีนะ....จะได้มีอะไรสนุกๆเวลาเดินทาง

     นามิ : พวกนายนี่จริงๆเลย....

     รินดา : โอเคถ้านายต้องการลูฟี่.....จงกลับไปรายงานให้พวกของนายทราบว่ามีโจรสลัดชื่อลูฟี่ประกาศเป็นศัตรูของรัฐบาล....

     หลังจากเหตุการณ์นั่นเองทุกอย่างก็กลับมาสงบสุข โดยมีรินดาที่ใช้ time stone ในการฟื้นฟูบ้านเมืองให้กับชาวบ้านทุกคนและเมื่อยามราตรีมาเยือนและเป็นวันที่คลื่นลมสงบอย่างที่เคยโดยคือนี้มีการฉลองกันไปทั่วเกาะและแน่นอนว่าทุกคนทดรอมาก็เพื่อวันที่ได้เป็นอิสระภาพและในขณะที่โซโล ซันจิและลูฟี่กำลังนั่งอยู่ รินดาก็ได้วาร์ปมาหา

     ซันจิ : คุณรินดาครับ!

     โซโล : มีอะไรหรือเปล่าหน้าตาดูไม่ดีเลยนะ?

     ลูฟี่ : จะเอาของกินเพิ่มหรือเปล่า?

     รินดา : พวกนายมากับฉันหน่อย....

     จากนั้นทั้งหมดก็โผล่มานอกเมืองที่พวกชาวบ้านกำลังฉลอง เมื่อมาถึงก็พบอุซปและนามิอยู่ด้วย แถมยังมีมาเรียและมอร์แกนยืนอยู่ข้างหน้า จากนั้นทั้งรินดา มาเรียและมอร์แกนก็ยืนเรียงหน้ากระดาน

     นามิ : นี่พวกเธอสามคนทำไมถึงดูไม่มีความสุขเลยล่ะ?

     รินดา : ทุกคน....ฉันจะมาบอกลาชั่วคราวน่ะ

     ลูฟี่ : บอกลาชั่วคราว?

     มอร์แกน : คือตอนนี้เราต้องกลับมิติของเราแล้วอ่ะคะ....

     อุซป : หมายความว่าไงที่พวกเธอจะกลับมิติน่ะ!?

     ซันจิ : พวกคุณนางฟ้าจะจากพวกเราไปงั้นเหรอ!?

     มาเรีย : ใจเย็นซันจิ....พวกเราทุกคนก็มีธุระที่จะต้องไปทำในโลกของตัวเอง ร่วมถึงพวกนายก็มีหน้าที่ของพวกนาย พวกเราก็มีหน้าที่ที่ต้องทำในโลกของเรา

     ลูฟี่ : หมายความว่า.....พวกเธอจะไม่ได้เป็นพวกพ้องของฉันแล้วงั้นเหรอ?

     คำพูดของลูฟี่ทำให้ทั้งสามคนถึงกับสตั้นทันที โดยเฉพาะรินดาที่เธอรู้จักกับลูฟี่เป็นคนแรกในโลกนี้

     รินดา : เฮ้ยลูฟี่....พวกเราไม่ได้จากไปตลอดสักหน่อย แค่อาจจะใช้เวลานานหน่อยก็เท่านั่นเอง เมื่อพวกเราเสร็จธุระเมื่อไรก็จะรีบกลับมาทันทีเลยนะ ฉันสัญญา....

     ในขณะนั้นสถานการณ์เต็มไปด้วยความเงียบในขณะที่ยังมีเสียงเพลงในเมือง แต่ขณะนั้นเองนามิก็วิ่งเข้ามากอดทั้งสามสาวพร้อมกับร้องไห้ออกมา

     นามิ : สัญญานะว่าพวกเธอจะต้องรีบกลับมาถ้าทำธุระเสร็จน่ะ...ฮึก!....สัญญาแล้วนะ!!!

     มอร์แกน : มันแน่นอนอยู่แล้วคะ....การผจญภัยของพวกเรายังอีกยาวไกลด้วยซ้ำเลยล่ะ 

     มาเรีย : ตอนที่พวกเราไม่อยู่ก็อย่าเผลอไปทำอะไรที่มันบ้าล่ะ โดยเฉพาะนายโซโลอย่าหลงทางให้มันบ่อยนักนะ

     โซโล : ฉันไม่ได้หลงทางเฟ้ย!!!!

     ลูฟี่ : พวกเธอสัญญาแล้วนะ....ว่าพวกเราทั้งหมดจะไปแกรนด์ไลน์พร้อมกันให้ได้น่ะ

     รินดา : ฉันสัญญาลูฟี่.....

     จากนั้นลูฟี่และรินดาก็เดินมาชนหมัดก่อนที่รินดาจะถอยหลัง จากนั้นเธอก็หันหลังไปและเริ่มร่ายเวทย์ของ time stone จากนั้นก็เกิดประตูมิติสีเขียวขึ้นมา ซึ่งมอร์แกนเองก็ค่อยๆเดินเข้าไปพร้อมน้ำตาก่อนจะหันมาลาทุกคน จากนั้นทั้งสามสาวก็เดินทางกลับโลกของตัวเอง

นิวยอร์ก , สหรัฐอเมริกา , Stark Home



     จากนั้นทั้งสามสาวก็พุ่งออกมาจากมิติของ time stone ในขณะที่หนังสือก็กองรวมกันเละไปหมดจนกระทั่งมีเสียงประตูเปิดออกและคนที่เข้ามาก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากเจ้าของบ้านแห่งนี้ เป็ปเปอร์ พ็อต นั้นเอง



     เป็ปเปอร์ : นี่พวกเธอสามคนทำอะไรกันเนี่ย!?

     มอร์แกน/รินดา/มาเรีย : แม่!/ป้าเป็ปเปอร์!/คุณเป็ปเปอร์!

     เป็ปเปอร์ : แล้วไหงถึงเห็นหน้าแม่อย่างกะเห็นผีซะงั้นแล้วทำไมกองหนังสือการ์ตูนของลูกมันรกแบบนี้ล่ะ อย่าบอกนะว่าพวกเธอสามคนนั่งอ่านหนังสือการ์ตูนมา 3 ชั่วโมงแล้วอ่านหนังสือเรียนหรือเปล่าเนี่ย?

     รินดา : 3 ชั่วโมง?

     เป็ปเปอร์ : แม่กำลังจะไปทำธุระอะไรนิดหน่อยเมื่อแม่ทำธุระเสร็จแล้วถ้าลูกยังเก็บหนังสือพวกนี้ไม่หมดเป็ปเปอร์จะงดให้เงินพิเศษและจะไม่พาไปเที่ยวช่วงหมดหน้าร้อนด้วยนะ

     มอร์แกน : เอ๋!!!!

     จากนั้นเป็ปเปอร์ก็ออกจากห้องของมอร์แกนไป จากนั้นมอร์แกนก็หันมามองหน้ารินดาและมาเรีย ทำให้รู้ว่าคิดอะไรอยู่

     มอร์แกน : พวกพี่ๆค่า~

     มาเรีย : จริงสิฉันมีนัดให้ชุดกับคุณวันด้านี่น่าต้องไปแล้ว!

     เธอพูดเร็วมากจากนั้นก็ออกไปทางหน้าต่างและบินจากไปทันที จากนั้นมอร์แกนก็หันมาที่รินดาและแสยะยิ้มให้เธอ

     รินดา : พี่มีติวหนังสือน่ะ อีกสองวันจะสอบปิดภาคเรียนแล้วไปนะ

     ยังไม่ทันที่มอร์แกนจะพูดอะไรสักอย่าง รินดาก็เปิดประตูวาร์ปวิ่งเข้าไปทันทีทิ้งให้มอร์แกนอยู่กับกองหนังสือวันพีชของเธอ

     มอร์แกน : พวกพี่บ้า! ทิ้งงานให้หนูคนเดียวเลย!!!

นิวยอร์ก , สหรัฐอเมริกา , คอนโดที่รินดาอาศัยอยู่


     รินดาได้เปิดประตูวาร์ปกลับมาที่ห้องในคอนโดที่เธออาศัยอยู่จากนั้นเธอก็โยนกระเป๋าวางไว้บนโต๊ะทันทีและแฟนเกิร์ลก็บินออกมานั่งที่โซฟาพร้อมกับรินดา เธอก็ถอนหายใจเล็กก่อนจะหันไปมองแฟนเกิร์ล

     รินดา : Home Sweet Home เนอะแฟนเกิร์ล....แปลกจังเลยในโลกของวันพีชเราใช้เวลาไปตั้ง 3 วันกว่าจะตามหาและจัดการกับอารอนได้....เฮ้อ.....มาเปิดทีวีดูกันดีกว่า....

     จากนั้นรินดาก็ร่ายเวทย์ให้รีโมนมาหาเธอจากนั้นเธอก็เปิดทีวี แต่ว่าเธอก็มาพบกับข่าวล่าสุดเธอเห็นการจู่โจมของทหารและอเวนเจอร์ที่นำโดยสตีฟ โรเจอร์

     นักข่าว : ขณะนี้มีการบุกตรวจค้นของหน่วยทหารและอเวนเจอร์ นำโดย สตีฟ โรเจอร์ โดยพวกเขาได้ไปตรวจค้นโรงงานแห่งหนึ่งพบว่ามีการทดลองบางอย่างผิดกฏหมาย มีศพที่โดนทดลองมากมาย แต่ยังมีคนที่หนีไปได้ เมื่อพวกเขาได้สอบปากคำพวกนักวิทยาศาตร์แล้วพวกเขาเรียกมันว่าซิมไบโอต ซึ่งมีคนที่ถูกทดลองและหนีไปได้ตอนนี้ทางการยังคงตามหาตัวเขาต่อไป..... 

     รินดา : ซิมไบโอต.....?

To Be Continue...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

115 ความคิดเห็น

  1. #43 jkluio55455zxc (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 19:55
    วว...เวน่อม
    #43
    0
  2. #42 Robam (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 13:14
    เย้มีVenomด้วยดีใจจุง
    #42
    0
  3. #40 Mrtaza (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 06:50
    รออยู่นะครับ​
    #40
    0