Unlimited Spirits System

ตอนที่ 8 : ลุยเดี่ยว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 462
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    13 ส.ค. 62

 

 

เจสันได้มาจอดรถตามที่หลงเฟยได้บอกไป พวกเขาลงจากรถและใช้แนวหินเป็นที่กำบัง หลงเฟยก็ลากร่างเจฟมาด้วยเช่นกัน

 

เขาวางเจฟไว้ในที่ปลอดภัยและก็มายิงต่อต้านผู้ก่อการร้ายต่อ ที่เขาจะต้องระวัง อันดับแรกได้แก่อาวุธหนักจรวดต่อต้านรถถัง อีกอย่างก็คือพวกสไนเปอร์

 

สไนเปอร์หลงเฟยไม่ค่อยกังวลนัก เพราะพวกผู้ก่อการร้ายใช้รูปแบบกองโจรบุกโจมตีพวกเขา และแบบนี้จึงไม่มีสไนเปอร์หรือปืนไรเฟิล ใครจะบ้าพกไรเฟิลส่องยิงบนยานพาหนะเคลื่อนที่มันคงจะโดนหรอก

 

ถึงเขาจะมีประสบการณ์ของอาเชอร์เกี่ยวกับสนามรบ ทว่าร่างกายของเขาก็ไม่ได้มีแรงหรือแข็งแกร่งยืนหยุ่นเท่ากับอาร์เชอร์ ซึ่งควมตายสามารถเล่นงานได้ทุกเมื่อ

 

และการที่ตายในทันทีหรือตายคาที่ นั่นคือหายนะสุดๆแต่ว่าหากบาดเจ็บเขาสามารถดื่มโพชั่นฟื้นฟูได้ ดูอย่างเช่นเจฟในตอนนี้

 

ขณะยิงต่อต้านผู้ก่อการร้ายอยู่นั้น หลงเฟยเหล่มองร่างเจฟและเห็นว่าสีหน้าของเขานั้นดีขึ้นกลับมามีสีเลือด ถึงมองไม่เห็นอาการบาดแผลข้างหลังเจฟก็เดาได้ว่าน้ำยาฟื้นฟูได้ผลจริงๆ

 

ระวังจรวด หลบเร็ว เป็นลอเรนตะโกนเตือนทุกคนเพราะเธอเห็น อาพีจียิงมาทางนี้

 

ไปเถอะทิ้งฉันไว้ ขยับไม่ไหวแล้ว เจสันกล่าวเบาๆเขาเริ่มรู้สึกตาลายหน้ามืดขึ้นมาจากอาการขาดเลือด

 

อย่าห่วงฉันจัดการเอง หลงเฟยลุกขึ้นยืนทันทีและโยนขวดยาฟื้นฟูให้กับเจสัน

 

คุณดื่มมัน เพียงพอที่จะไม่ตายในเวลานี้

 

เป็นขวดเดิมที่ใช้กับเจฟ แต่ว่าหลงเฟยไม่ได้ใช้จนหมดขวดในทันทีแต่ใช้เพียงครึ่งเดียวให้เจฟและอีกครึ่งเหลือไว้ให้เจสัน ผลที่ได้ออกมานั้นก็จะแยกเป็น 50 % แต่มันก็ช่วยให้เจฟรอดตายได้

 

ไม่รอให้พวกเขาพูดอะไร ต่อมาทั้งสองก็ต้องตกตะลึงเพราะหลงเฟยไม่รู้ว่าสวมชุดสีแดงเพลิงตั้งแต่เมื่อใดเพียงแค่กระพริบตาฉากถัดมาเสื้อผ้าทั้งหมดของชายคนนี้ก็เปลี่ยนไป

 

ฉากต่อมายิ่งแล้วใหญ่ ลอเรนและเจสันไม่สามารถบรรยายได้ ได้แต่ต้องกระพริบตาครั้งแล้วครั้งเล่าดูว่าสิ่งที่พวกเขาเห็นเป็นความฝันหรือไม่

 

เทรซออน

 

หลงเฟยได้จำลองปืนสั้นคู่ออกมาจากความว่างเปล่า

 

ปัง ปัง

 

ปืนยิงออกไปโดยแทบไม่ต้องเล็งและฉากต่อมาทำให้ทุกคนรวมทั้งผู้ก่อการร้ายกว่าห้าสิบคนทึ่ง

 

เพราะจรวดที่ที่กำลังเข้าหาพวกหลงเฟยทั้งสองลูกถูกเขายิงสกัดและมันระเบิดกลางอากาศเสียก่อนเพียงแค่กระสุนสองนัด

 

บูม บูม

 

เสียงระเบิดสนั่นกลุ่มควันดินพื้นทรายคละคลุ้ง ถึงพวกเขาจะตื่นตะลึงไม่เคยเห็นคนใช้ปืนยิงสกัดจรวดมาก่อนแต่ก็ไม่ลืมเป้าหมายของพวกเขายังคงเดิม กองกำลังของผู้ก่อการร้ายเริ่มเคลื่อนไหลล้อมกรอบพวกหลงเฟยและยังสาดกระสุนเข้ามาทั้งที่ควันบดบัง

 

ไกล้อีกหลงเฟยหมอบตั้งโล่เหล็กกันกระสุนเอาไว้ ทั้งยังกะประเมินระยะทางพวกผู้ก่อการร้ายที่ขับรถเข้ามา เขากำลังรอโอกาส

 

ปัง ปัง ปัง

 

หลงเฟยยังคงกั้นโล่รับกระสุนเมื่อได้จังหวะเขาก็ออกวิ่ง ถือโล่ที่แขนซ้ายมือขวาจับปืนสั้นยังคงยิงอย่างแม่นยำ

 

อ๊า

 

ไม่ดี แม่งเป็นนักแม่นปืนหรือไงวะ

 

จอดสิเว้ยใช้รถกำบัง

 

เรามีเยอะกลัวอะไร ยิงเข้าไป

 

หลังจากนั้นเหมือนผู้ก่อการร้ายจะฉลาดกันขึ้นพวกเขาจอดและใช้รถเป็นที่กำบัง แต่ว่า

 

บูม

 

พวกเขาจอดรถกำบังกันได้ไม่นาน รถของพวกเขาก็ระเบิด เพราะหลงเฟยได้จำลองปืนกระสุนระเบิดใช้แทนปืนสั้นแล้ว

เมื่อพวกพ้องกองกำลังตายไปมากมาย ฉากนี้ทำให้พวกผู้ก่อการร้ายทุกคนเริ่มตื่นกลัวและไม่โจมตีดุดันเหมือนตอนแรก

 

เมื่อเห็นผู้ก่อการร้ายเริ่มที่จะซบเซาลง หลงเฟยก็ละทิ้งโล่ไปและเขาวิ่งขึ้นไปหาพวกผู้ก่อการร้ายอย่างรวดเร็วและใช้ปืนระเบิดสองมือระดมยิงอย่างบ้าคลั่งกว่าเดิม

 

เมื่อกระสุนหมดลงเขาก็โยนปืนระเบิดทิ้งอย่างไม่ไยดี และวิ่งซิกแซกยังคงหลบกระสุน

 

ที่หลบกระสุนได้ด้วยร่างกายที่อ่อนแอนี้เพราะมีดวงตาที่ดีสังเกตุวิถียิงของผู้ก่อการร้ายได้อย่างแม่นยำ ไม่อย่างนั้นด้วยสภาพร่างกายอ่อนแอแบบนี้ไม่สามารถหลบได้เลย

 

แม่งมันเป็นสัตว์ประหลาดอะไรกัน

 

คนๆเดียว เหลือเชื่อ!

หากกลับไปรายงาน ราซา เอาเราตายแน่

 

ไม่มีทางเลือก ถอย ถอยด่วน!

 

เมื่อมีความคิดหนี พวกผู้ก่อการร้ายก็รีบขึ้นรถและเตรียมขับหนีอย่างรวดเร็ว บางคนยานพาหนะอยู่ไกลพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นวิ่งหนีไปด้วยสองขาของพวกเขา

 

ฝนกระสุนจางลงหลงเฟยลดภาระทางสายตาและสมองไปมาก ดวงตาของเขาเมื่อเห็นคนอื่นๆถอยหนีตน สายตาเขากลายเป็นหดแคบลึก ขณะวิงบนผืนทรายสองมือว่างเปล่าก็กางออก

 

เทรซ..”

 

เปรี้ยย

 

ขณะกำลังรวมพลังรังสรรค์ ทำให้ไอพลังเวทย์มนตร์แผ่ซ่านออกมาจากทั้งสองมือของหลงเฟย ก่อให้ประกายสายฟ้าสาดสถิตระหว่างมือและพื้นทรายดูน่าเกรงขามนัก

 

ระหว่างนี้เขาก็เริ่มท่องบทร่ายจากความทรงจำของอาเชอร์

 

" จิตวิญญาณและกระบวนท่า ไร้จุดอ่อนและแข็งแกร่ง

พลังของเราสองทลายภูผาให้สิ้น...”

 

สิ่งที่เขาสร้างชิ้นนี้ได้รวมพลังเวทย์จำนวนมากเข้ามา เพราะมันไม่ใช่อาวุธธรรมดาแต่เป็นอาวุธประจำตัวของวีรชนอาเชอร์

 

ประกายสายฟ้าสถิตจำนวนมากที่กำลังควบแน่นระหว่างมือ ก็ค่อยๆก่อรูปร่างเลือนลางจนในที่สุดก็แสดงในความเป็นจริง มันมีรูปร่างเป็นมีดสั้นโค้งคมเดียวสองเล่มถือที่มือซ้ายและขวา รูปร่างมีดคู่นี้เหมือนกันและต่างกันเล็กน้อยด้วยใบมีดสีดำและสีขาว และต้นด้ามก็ยังมีลวดลายหยินหยางดูสวยงาม

 

ดันโช บาคุยะ

 

หลงเฟยประสบความสำเร็จในการจำลองสร้างอาวุธชิ้นนี้ มันใช้พลังเวทย์ไม่น้อยเลย และอย่ามองว่ามันเป็นมีดธรรมดาๆเชียว เพราะมันสามารถตัดแทบทุกอย่างหิน เหล็ก คืออะไรมันคือกระดาษสำหรับมีดคู่นี้ก็ไม่ปานและ

 

ดาบของเราสองผ่าธาราให้ขาดสะบั้น

นามของเราสองล่วงรู้ไปถึงพระตำหนัก

แต่เราสองมิอาจอุ้มสรวงสวรรค์ด้วยกันได้"

 

 

 

เมื่อโครงร่ายเสร็จสิ้นเมื่อนั้นมีดคู่คันโชบาคุยะในมือจากสองเล่มก็กลายเป็นสี่เล่มมือของเขาถือมีดข้างละสองอันและอัดพลังเวทย์พร้อมเหวี่ยงปาไปยังพวกผู้ก่อการร้ายทันที

 

ปีกกระเรียนตรีคูณ

 

ใบมีดทั้งสี่หมุนเป็นวงจักรความเร็วสูงร่อนพัดออกไปคล้ายดั่งรกกระเรียนเหินฟากฟ้า ใบมีดทั้งสี่เฉือนรถออฟโร้ดและรถกระบะทั้งสี่คันตัดเฉือนผ่านเป็นสองท่อนผู้ก่อการร้ายที่อยู่ภายในไม่ทันได้ตั้งตัวบางคนโชคร้ายก็โดนตัดไปกับรถแบ่งเป็นท่อนศพสองซีกที่มีรอยตัดเรียบเนียนอย่างยิ่ง

 

อีกทั้งแรงหมุนของมีดดันโชและบาคุยะทั้งสี่เล่มจะไม่ลดลงพร้อมบินกับร่อนมุงไปยังเป้าหมายต่อๆไป

 

ในฉบับดั้งเดิมกระบวนท่านี้ของวีรชนอาเชอร์ ผู้ใช้ ควรที่จะเคลื่อนตัวไปยังเป้าหมายด้วยเพื่อสร้างดาบอีกคู่มาจัดการกับเป้าหมาย แต่ว่าหลงเฟยไม่สามารถทำได้ด้วยร่างกายอ่อนแอนี้ ทำได้เพียงการคว้างปาเท่านั้น ทำให้กระบวนท่าปีกกระเรียนตรีคูณไม่ทรงประสิทธิภาพครบสมบูรณ์ แต่ใช้กับพวกนี้เพียง 50 %ก็ดูท่าว่าจะเหลือแหล่

 

ใบมีดทั้งสี่หลังจากทำลายล้างกองกำลังผู้ก่อการร้ายแล้วมันก็ได้ร่อนกลับมาหาหลงเฟยทันที

 

สายตามองมีดทั้งสี่หมุนด้วยความเร็วสูงและร่อนกลับมาหาตัวเอง พอเห็นฉากนี้เข้าไปหลงเฟยนวดขมับเล็กน้อยพร้อมกับสีหน้าไม่สู้ดีสักเท่าไรนัก

ไอ่ให้ตายสิ ตามจริงฉันควรจะรับมีดกลับมาแบบเท่ห์ๆ แล้วด้วยความเร็วมีดนี้มันอะไรกัน ฉันจะรับมีดคืนมายังไงกับสภาพร่างแบบนี้วะเนี่ย!!

 

หลงเฟยไม่รอช้า สับตีนแตกเผ่นทันที

 

เอ้ย หยุดสักทีสิวะ รู้งี้ใส่พลังเวทย์น้อยกว่านี้หน่อยดีกว่า บ้าเอ้ย!!

 

 เขาต้องหลบเลี่ยงมีดของเขาที่กำลังย้อนกลับมาถึงพลังมันจะลดทอนลง แต่หลงเฟยก็มิอาจรับมันไว้ได้ หากเป็นอาเชอร์ตัวจริงเขาคงจะรับมีดของเขาคืนได้ง่ายๆแน่แล้ว

 

.

.

.

 

หลังจากนั้น หลงเฟยก็เห็นผู้ก่อการร้ายคนนึงชายคนนี้นั้นได้ยอมจำนนแล้ววางอาวุธและชูมือไว้สองข้าง

 

หลงเฟยชี้ไปที่ชายคนนั้นและหันไปบอกทั้งสามคนอย่าฆ่าเขา ฉันต้องการรู้บางอย่างกล่าวจบก็ยังคงวิ่งสับตีนแตกหลบเลี่ยงมีดทั้งสี่ต่อไป....

 

เจฟ ลอเรน เจสันได้ยินก็รีบวิ่งมาหาชายคนนั้นทันทีถูกคุมตัวพวกเขาทั้งสาม

 

ตอนนี้เจฟนั้นได้ฟื้นกลับมาและเจสันบาดแผลก็เหมือนจะหายดีแล้ว พวกเขาเจฟ เจสัน ลอเรน ก็ได้แต่มองดูฉากนองเลือดและภาพของหลงเฟยหนึ่งเดียวสังหารหมู่เหล่าผู้ก่อการร้ายกองกำลังกว่าครึ่งร้อยราวกับอาชูร่าสังหาร

 

วันนี้มีแต่เรื่องที่น่าเหลือเชื่อทั้งนั้นสำหรับพวกเขาทั้งนั้นหากไม่นับรวมฉากนี้ที่คนนึงวิ่งและอีกสี่มีดบินไล่ตาม...

 

พวกเขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า วัยรุ่นธรรมดาสามารถมีพลังเหนือมนุษย์แบบนี้ได้ที่จะสามารถสร้างบางอย่างออกมาจากความว่างเปล่า แถมยังมียาวิเศษที่สามารถฟื้นฟูสภาพบาดเจ็บได้อีกด้วย หากพวกเขาไม่เห็นไม่สัมผัสด้วยตัวเองมีคนอื่นมาบอกคงจะไม่เชื่อแน่นอน

 

แฮ่กๆหลงเฟยในสภาพหมาหอบเหงื่อแตกพลั่กๆได้เดินย้อนกลับมาหาพวกเจฟ

 

 

ขอบคุณมากหากไม่ได้คุณฉันและเจสันแม้กระทั่งลอเรนคงจะไม่รอด

 

ขอบคุณมากมิสเตอร์หลงเฟย คุณพิเศษมากจริงๆ

 

เมื่อเจฟและเจสันเห็นหลงเฟยมาหา พวกเขาก็กล่าวขอบคุณหลงเฟยและสำนึกบุญคุณทันที

 

ไม่ ไม่เป็นไร แฮ่กๆ เล็กน้อยๆหลงเฟยโบกมือถ่อมตนหากไม่ใช่เพราะฉันออกมาข้างนอก พวกคุณคงไม่มาเดือดร้อนเรื่องนี้ด้วยหรอก แล้วกันไปเถอะว่าแต่มีใครฟังภาษาหรือสื่อสารกับเขาได้บ้างหลงเฟยกล่าวชี้ไปที่ผู้ก่อการร้ายที่โดนคุมตัวไว้อยู่

 

คุณอยากรู้อะไร ฉันสามารถสื่อสารภาษาดารีได้ลอเรนสายตาวิ้งวับมองหลงเฟยอย่างเทิดทูน

 

อืม สตาร์คอยู่ไหน หรือเขาไม่รู้จักสตาร์คก็ให้บอกความเคลื่อนไหวก็ได้ ฐานไหนจับเชลยทาสชาวต่างชาติไว้บ้างหลงเฟยบอกลอเรนและใช้มีดของเขาจี้ไปที่คอผู้ก่อการร้ายทันทีเพื่อข่มขู่

 

ลอเรนก็พยักหน้าและหันไปถามผู้ก่อการร้ายคนนี้ว่า..

زندانی کجاست پایگاه کجاست

 

در پایه شمال شرقی  بیست کیلومتری فاصله دارد مرا    نکشผู้ก่อการร้ายกล่าวด้วยท่าทางตกใจกลัว

 

เขาไม่รู้ว่า...” ลอเรนยังกล่าวไม่ทันจบ หลงเฟยได้ยินคำแรกก็ผงกหัวสู่รู้ทำเซียน ไม่พูดพร่ำทำเพลงเตะไข่ผู้ก่อการร้ายทันที

 

ไม่รู้ก็โดนซะ จะบอกไม่บอกหะ หลงเฟยเข้าไปขู่มีดเฉือนข้อมือชายคนนั้นทันที

 

อ๊าผู้ก่อการร้ายกรีดร้องคุกเข่าและน้ำตาซึมสีหน้าดูเจ็บปวดلطفا مرا نکشیدبعد گفتم لطفا مرا نکشید

 

เขาว่าไง?” หลงเฟยหันไปถามลอเรน

 

เขาพูดว่า ก็บอกทั้งหมดที่รู้ไปแล้ว ได้โปรดอย่าฆ่าฉันเลยลอเรนตอบพร้อมกับสีหน้าป่วยๆเมื่อกี้ก่อนหน้าฉันยังพูดไม่จบคุณกลับ..”

 

อ่าวมันบอกแล้วเหรอเนี่ย ฮ่าๆหลงเฟยเกาหัวเขินๆและหัวเราะก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นเหี้ยมและมือก็โบกอย่างว่องไวเฉือนคอผู้ก่อการร้ายทิ้งทันที

 

ฉับ

 

เมื่อเห็นฉากการฆ่าของหลงเฟยในระยะประชิดนี้ ลอเรน เจฟ เจสันรู้สึกสั่นกลัวกับสายตาของหลงเฟยทันทีและบรรยากาศของหลงเฟยนี้บอกได้ว่าหนักแน่นดุดันราวกับเขาฆ่าคนมามากมาย

 

ที่จริงแล้วเป็นออร่าวิญญาณวีรชนอาเชอร์ หลังจากฆ่าสังหารผู้ก่อการร้ายแล้ว อารมณ์ของหลงเฟยและความรู้สึกดูเหมือนจะหลอมรวมเข้ากับวิญญาณฟิวชั่นในด้านออร่าได้ลึกขึ้นกว่าเดิม

 

หลังจากฆ่าชายคนนั้นไปแล้วหลงเฟยถามลอเรน

แล้วสตาร์คอยู่ไหนเหรอ

 

ลอเรนได้ยินก็ฟื้นคืนความรู้สึกกลับมาแต่ยังคงรู้สึกสั่นๆเล็กน้อยเธอตอบว่าเขาบอกว่านับจากกรุงคาบูลประตูเมืองไปทางทะเลทรายตะวันออกเฉียงเหนือ 20 กิโล

 

โอเคหลงเฟยพยักหน้าและเดินไปคว้ากระเป๋าเงินทั้งหมดออกจากรถฮัมวี่ที่มีรูพรุนเต็มไปหมด ยังดีที่ยางรถถูกออกแบบมาเป็นพิเศษ ยิงยังไงมันก็ยังวิ่งได้ เพราะมันพรุนเป็นหกเหลี่ยมเล็กๆประกอบกันจนเป็นล้อที่เหมาะกับการวิ่งบนถนนไม่สมประกอบหรือผืนทรายอยู่แล้ว

 

พวกคุณกลับฐานกันไปก่อนแล้วกัน สามชั่วโมงจากนี้ บอกโร๊ดด้วยให้ส่งฮอมารับด้วย แต่ไปรับที่โน่นนะ

 

อย่าบอกนะคุณจะบุกไปฐานพวกมันคนเดียวมิสเตอร์เฟยลอเรนกล่าวด้วยสีหน้าทึ่งๆ

 

อ่าหะหลงเฟยตอบด้วยความมั่นใจและมือกระแทกไปที่อกตัวเองและพูดด้วยรอยยิ้ม

 

อย่าดูถูกฉัน ที่พวกคุณเห็นนี่ก็แค่พลังส่วนหนึ่งของฉันเท่านั้นเองล่ะน่า

 

จริง?” พวกเขาทั้งสามพูดพร้อมกันและคิดถึงฉากที่หลงเฟยวิ่งหนีดาบบินของตัวเอง..

 

เหมือนหลงเฟยจะรู้ว่าพวกเขาคิดสิ่งใดเขาก็พูดอย่างกระอักกระอ่วนอายๆว่า

 

ฉันก็รักชีวิตน้อยๆนี้เหมือนกันนะ วางใจได้ไม่มีปัญหาหรอกเชื่อในตัวฉันพูดจบเขาไม่สนใจความคิดคนอื่นและเปิดกระเป๋าแต่ละใบเติมเงินเข้าระบบทั้งหมดทันที

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #30 lego098707 (@lego098707) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 02:26
    https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C

    ข้อมูลความสามารถคร้าวๆ

    เพราะดูเหมือนสกิลมันจะไม่ครบ? ถ้ามันใช้ตาเหยี่ยว+ตาทิพย์+ตาแห่งจิต แล้วเทรซธนูออกมาไล่ยิงเก็บพวกนั้นคงสบายกว่านี้

    ถึงยังไงพลังความสามารถด้านร่างกายมันจะอยู่ในระดับปกติแต่ความสามารถอื่นที่ได้จากเอมิยะน่าจะจัดการได้ง่ายๆแต่อันนี้ทำไมมันพลังเวทย์น้อยจัง? แปปๆก็หมดพลังละ?

    แล้วก็ดาบของตัวเองเทรซออกมาเองถึงจะรับไม่ได้ก็ยกเลิกให้มันสลายไปสิจะไปรอมันให้พลังหมดทำไม?!
    #30
    0
  2. #27 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 22:51
    อย่าลืมแก้คำผิดนะคร้าบบบ
    #27
    0
  3. #20 ConCnoo (@ConCnoo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 11:50
    เกินเท่แล้ว555
    #20
    1
    • #20-1 ConCnoo (@ConCnoo) (จากตอนที่ 8)
      13 สิงหาคม 2562 / 11:50
      *เกิบ ผิดผิด
      #20-1
  4. #19 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 10:12
    รอตอนต่อไปครับ
    #19
    0
  5. #18 ThaipaKing (@ThaipaKing) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 09:25
    เม้นแรก
    #18
    0