Unlimited Spirits System

ตอนที่ 7 : โดนโจมตี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 411
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    12 ส.ค. 62


 

 

หลงเฟยนอนเล่นโทรศัพท์อยู่ที่เก้าอี้ เอนหลังนอนสบายมีร่มปักบังกางกั้นแดดที่ร้อนระอุ ด้านข้างมีทหารอาสาคอยรินวิสกี้เติมน้ำแข็งให้ไม่ขาดตอน

 

เขาอยู่ที่ค่ายทหารตั้งแต่วันที่ 14 กุมภาพันธ์ จนถึงวันนี้ วันที่ 29 กุมภาพันธ์ เพื่อ....!รอฟังข่าวการค้นหาสตาร์คเป็นฉากหน้า

 

จนถึงตอนนี้พวกทางกองทัพก็ยังไม่ได้ข่าวคราวของสตาร์คที่หายตัวไป และหมู่นี้เขารู้สึกว่ามีหลายคนจับตามองตนอยู่ไม่น้อยเลย มาเป็นทีมด้วย รู้ได้ไงน่ะเหรอ?

 

ก็หลงเฟยมองได้ไกลมากถึง 6 กิโลเมตรก็ยังเห็นหน้าชัดเจน ก็เลยเห็นถึงความผิดปรกตินี้ และบางทีก็มีโดรนบินห่างๆคอยสอดแนมเขาอยู่

 

หลงเฟยคิดว่าในกรณีนี้คงเป็นพวกชีลมาเฝ้าติดตามตน แต่พวกเขาก็ทำได้แค่เฝ้าดูห่างๆไม่ได้มาก้าวก่ายอะไรกับหลงเฟยมากนัก อย่างน้อยตอนไปปลดทุกข์ก็ไม่มีใครแอบมาส่อง

 

พูดถึงพวกชีล หลงเฟยก็ไม่คิดจะปิดบังอะไรหากพวกเขารู้ว่าตนมีพลังพิเศษบางอย่าง หากรู้แล้วจะมาทำอะไรกับเขางั้นเหรอ ก็คงชวนเข้าองกรณ์ชิล นี่อาจจะมีโอกาสเป็นไปได้เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ที่แน่นอนแล้ว ส่วนเขาจะเลือกที่จะร่วมมือกับชิลหรือไม่นั้นอันนี้ก็ขึ้นอยู่กับสถาณะการณ์แล้วแหละ

 

หลงเฟยนั้นตอนนี้เขาไม่มีอะไรทำจริงๆ เพียงแค่รอให้ถึงสิ้นเดือนเท่านั้น ใช่แล้ววันนี้เป็นวันเงินออก

 

ตื่อดึ้ง

 

เสียงข้อความเข้ามา หลงเฟยออกเกมและไปเปิดข้อความ มีแจ้งการโอนเงินเข้ามาในบัญชี

 

“เหะๆ 300 ล้าน ไม่เลวเลย” พยักหน้าด้วยความพอใจเขาลุกขึ้นเหยียดเส้นเหยียดสาย นั่งนานจนรากเกือบงอกออกก้น

 

สักพักเขาก็เดินหาผู้พันโร๊ดในฐานทัพ

.

.

.

 

“อะไรนะ ธนาคารที่ไกล้ที่สุดน่ะเหรอก็มี แถวสถานทูตสหรัฐ แต่ว่ามันจะมีความไม่สงบอยู่เรื่อยๆหากอยากจะไปถอนเงินคงไม่ปลอดภัยแบบสุดๆไปเลย” โร๊ดบอกกล่าวกับหลงเฟยที่มาถามหาธนาคารในอัฟกานิสถาน

 

“นายจะถอนเงิน?”

 

“ใช่ผมมีเหตุจะต้องใช้เงินนิดหน่อย”

 

“ชั้นจะไม่ถามว่านายจะทำอะไรนะแต่ว่าธนาคารเล็กๆค่อนข้างไม่ปลอดภัยในตอนนี้ควรจะไปที่ธนาคารกลางในเมืองดีกว่า”

 

หลงเฟยหยักคิ้วเล็กน้อยและจะออกไปดูข้างนอกสักหน่อยน่าจะดีเขาเลยพูดกับโร๊ดว่า “งั้นผมขอออกจากฐานไปสักสองสามวันแล้วกัน เข้าในเมืองสักหน่อย”

 

“ออกไปได้แต่ต้องอยู่ในเขตของกองกำลังที่ตั้งไว้เท่านั้นนะ ไม่งั้นมันจะอันตรายมาก ในเมืองก็มีธนาคารกลางคาบูลแบ๊งฉันจะโทรไปแจ้งทางนั้นไว้ให้แล้วกัน อีกอย่างจะให้คนไปกับนายด้วยหากท่าไม่ดีให้รีบกลับมาเข้าใจหรือไม่” โร๊ดอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้

 

โทนี่ก็หายไปคนแล้วก็วุ่นวายกันทั้งสัปดาห์ และตอนนี้เขาไม่มีเวลามาดูแลคุ้มครองหลงเฟยนัก และเขาไม่กล้าปล่อยเด็กคนนี้ไปข้างนอกคนเดียว

 

“ เจฟ” ผู้พันโร๊ดตะโกนเรียกคน

 

“ครับผู้พัน” ชายร่างใหญ่สูงหุ่นล่ำเดินเข้ามาพร้อมกับใบหน้าที่ดูเหมือนพิทบูลพร้อมขย้ำเหยื่อ

 

“นี่คือร้อยเอก เจฟ ฮิลดัน” โร๊ดแนะนำสั้นๆให้หลงเฟยและออกคำสั่งกับเจฟ

 

“ ต่อไปนี้นายมีหน้าที่ต้องคอยคุ้มกันมิสเตอร์เฟย อณุญาติให้นายหาทีมอีกสองคนคอยติดตามเพื่อนของฉันเข้าใจไหม”

 

“รับทราบผู้พัน”เจฟมองโร๊ดและย้ายสายตาไปที่หลงเฟยคิ้วของเขากระตุกนิดๆเหมือนจะไม่พอใจเล็กน้อยเมื่อดูการแสดงออกจากสีหน้าของเขา

 

และเจฟก็ไปพาคนมาอีกสองคนร่วมทีม ดูเหมือนเจฟจะหงุดหงิดไม่น้อยที่เขาต้องมาคอยคุ้มกันหลงเฟย และเหมือนจะจงใจแตะไปที่สัญลักษณ์บนเสื้ออยู่บ่อยๆ

 

“เออเห็นแล้วยศร้อยเอก เข้าใจๆ” หลงเฟยก็อยากจะพูดออกไปว่าไปบ่นกับโร๊ดเอาเองสิ แต่ก็ไม่ได้พูด

 

นั่งอยู่ในรถฮัมวี่กันเงียบๆ คนขับรถคือสิบเอก เจสัน ส่วนอีกคนเป็นผู้หญิงสิบตรี ลอเรน เห็นเธอตัวเล็กๆไม่สูงมากแต่สามารถใส่ชุดทหารเสื้อเกราะแบกเป้วิทยุสื่อสารหนักๆได้โดยสีหน้าไม่เปลี่ยนหลงเฟยก็ชื่นชมในใจ ก็แน่ล่ะทางด้านกายภาพเธอแข็งแรงกว่าหลงเฟยในตอนนี้แน่นอน

 

เมื่อรถแล่นเดินทาง ตามรายทางก่อนจะถึงตัวเมือง หลงเฟยได้เห็นหมู่บ้านที่รกร้าง บ้างก็เหลือแต่ซากปรักหักพัง ประชาชนส่วนมากบาดเจ็บบางคนก็ร้องไห้ เด็กตัวเล็กๆก็กรีดร้องหาพ่อแม่ของพวกเขา

 

เจฟก็นั่งดูภาพนี้เช่นกันหลงเฟยมองเห็นเขาดูเฉยๆทางสีหน้า แต่มือของเขากำปืนกลที่แบกมาแน่นจนเส้นเลือดเขียวปั๊ดผุดหลังมือ

 

“พวกตาลีบันน่ารังเกียจ” ลอเรนขบฟันสถบ เธอเป็นทหารและเต็มใจร่วมรบเพื่อกำจัดผู้ก่อการร้ายเหล่านี้และอยากจะกำจัดพวกมันให้หมดไปเร็วๆ

 

เจสันผู้ที่ขับรถ มือนึงก็กำพวงมาลัย อีกมือก็สูบบุหรี่พักมือไว้ที่ขอบหน้าต่าง เขาเห็นด้วยกับลอเรน

 

“ก็ใช่ไงแบบนี้เราจึงมารบ เห็บหมาเหล่านี้มีเกลื่อนเลย เราต้องกำจัดบอสใหญ่หรือแกนนำให้ได้ หลังจากนั้นจะได้กลับบ้านกันสักที”

 

หลงเฟยฟังเงียบๆและเพียงยิ้มในใจ “ตาลีบันอะไรกันนั่นมันฉากหน้า ไอ้พวกนี้มันคือกลุ่ม “สิบวงแหวน” บอสใหญ่ของพวกมันฉากหน้าคือ แมนดาริน ส่วนบอสลับแท้จริงคือ อัลดิช คิลเลี่ยน ต่างหาก”

 

เข้ามาในกรุงคาบูล หลงเฟยก็เห็นตัวเมืองที่ดูค่อนข้างวุ่นวาย ทหารเดินตรวจตรากันอย่างแข็งขัน ผู้คนก็เดินขวักไขว่ซื้อขายและหาเช้ากินค่ำอีก ส่วนก็เป็นกองคาราวานผู้ลี้ภัยอพยพกันเข้ามาข้างในเมืองเพิ่อหาที่ลงหลักปักฐานหลบภัยสงคราม

 

ใช้เวลาขับรถในเมืองสักพักก่อนจะมาถึงและจอดที่ธนาคารกลางคาบูลแบ๊ง เพราะหลงเฟยต้องการจะถอนเงินจำนวนมากและธนาคารเล็กๆไม่สามารถรองรับความต้องการของเขาได้แน่นอน

 

เดินเข้ามาในธนาคาร ก็มีคนออกมาต้องรับ เป็นชายสูงอายุมีหนวดเฟิ้มขาวโพกผ้าบนหัวก็ตามวัฒณธรรมของชาวอัฟกัน ด้านข้างของเขาก็มีล่าม เขาก็พูดพร้อมกับยื่นมือมาจับมือหลงเฟย

 

หลงเฟยฟังไม่รู้เรื่องแต่ล่ามก็แปลให้ฟัง หลงเฟยจึงยิ้มกล่าวทักทายอย่างสุภาพ

 

ล่ามก็ยังแนะนำตัวตนของชายคนนี้ให้เขาได้ฟัง นี่คือนายอับดุล กาดีร์ ฟีทราต ผู้ว่าการธนาคาร เขาได้รับแจ้งว่า หลงเฟย ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของสตาร์คอินดัสตรี้ ต้องการใช้บริการถอนเงินในอัฟกานิสถาน เขาจึงออกมารับหน้างานนี้ด้วยตัวเอง

 

อับดุล พาหลงเฟยเข้ามาและให้การต้อนรับอย่างดี กาแฟพรีเมี่ยมและขนมมากมายมาเสิร์ฟให้และก็ยังมีส่วนของ เจฟ เจสัน ลอเรน อีกด้วยแต่พวกเขาไม่แตะของกินใดๆเลย

 

หลงเฟยมองดูพวกเขาที่ไม่กินอะไรกันเลยและบ้วนกาแฟคืนลงแก้ว และวางแก้วกาแฟที่จิบลง

 

“ดูเหมือนจะระวังตัวมาก”

 

ดูเหมือนตนจะเลินเล่อมากไม่ได้ระวังเหมือนทหารเหล่านี้ หากมียาพิษเขาคงตายไปแล้ว และไอ่พวกนี้ก็ไม่เตือนเลยเป็นคนคุ้มกันเขาแท้ๆเชียว

 

“เฮ่อ จำไว้เป็นบทเรียนที่ดี” เขาทอดถอนใจเงียบๆเอนหลังพิงโซฟารอเงินก้อนใหญ่ หลงเฟยใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงก็มีพนักงานลากรถเข็ญเข้ามาในรถเข็ญมีกระเป๋าใส่เงินสด 23 ใบ

 

ล่ามและอับดุลก็มาด้วยและบอกกับเขาว่าทั้งหมด 2 หมื่นสามพันกว่าล้านอัฟกานี ทั้งสิ้นรวมกว่า2.9ร้อยล้านจาก3ร้อนล้านดอลล่าห์ เพราะหักภาษีไป หรือก็คือ นายอับดุลกินเงินงานนี้ไปล้านนึง

 

“ก็โอเค” หลงเฟยกล่าวและหันไปบอกให้พวกเจฟ “กลับกันเถอะ”

 

“คุณ..” เจฟขมวดคิ้วหนัก รวมทั้ง ลอเรนและเจสัน พวกเขาเห็นภาพนี้ก็พูดไม่ออก ก่อนหน้าคิดว่าหลงเฟยชายคนนี้จะถอนเงินไม่มากนัก แต่นี่ที่ไหนได้ไม่นึกฝันว่าเขาจะเป็นแกะอ้วน

 

เจฟนั้นเริ่มเครียดขึ้นมาทันทีที่เห็นจำนวนเงินมากมาย เขาทำได้เพียงก่นด่า ผู้พันโร๊ดในใจ เพราะนี่หมายความว่าหลังจากนี้เขาจะต้องขนเงินจำนวนสองหมื่นกว่าล้านหรือเกือบสามร้อนล้านให้ปลอดภัยกลับไปถึงฐานให้ได้

 

ปลอดภัย? คำนี้อาจหาได้ในช่วงไร้สงคราม และตอนนี้ คำว่าปลอดภัยนั้นไม่มี อย่าดูถูกพวกองค์กรณ์ก่อการร้ายพวกมันมีหูตาสับปรดแฝงตัวอยู่แทบทุกที่ และการที่หลงเฟยชายคนนี้ถอนเงินจำนวนมากมายขนาดนี้มีหรือที่พวกนั้นจะไม่รู้

 

“บ้าจริง” เจฟคำรามและมือยึดปืนที่สะพายเตรียมพร้อมทันทีและเขาก็กลายเป็นตื่นตัวระแวดระวังมากกว่าเดิม ลอเรน เจสันก็ตึงเครียดเช่นกัน

 

อับดุลและล่ามและพนักงานคนอื่นเห็นภาพนี้ก็ไม่แปลกใจพวกเขาก็ช่วยขนเงินไปที่รถอย่างเป็นระเบียบ

 

หลงเฟยนั่งอยู่ในรถฮัมวี่ สีหน้าไม่ทุกข์ไม่สุขใดๆผิดกับสามคนรอบตัวของเขาที่ไม่อาจผ่อนคลายได้เลยแม้แต่นาทีเดียว

 

หลงเฟยดูภายนอกเหมือนจะเลินเล่าสะเพร่า และเหมือนกับบอกผู้ก่อการร้ายว่า ได้โปรดมาเลย มาปล้นฉันที... แต่ทว่านี่เป็นการสะเพร่าที่ไตร่ตรองไว้แล้ว เขาต้องการล่อพวกผู้ก่อการร้ายออกมาเพื่อที่จะค้นหาฐานของพวกมันที่จับสตาร์คเอาไว้

 

รถแล้วออกจากกรุงคาบูล เจสันสวมวิญญาณนักซิ่งเหยียบฮัมวี่มิดไมล์ จนรภแล่นทิ้งฝุ่นตลบอบอวลบนเส้นทาง เจฟกับรอเรนถือปืนพาดขอบหน้าต่างรถและยังส่องกล้องตรวจตราพื้นที่เป็นช่วงๆ

 

เมื่อรถฮัมวี่ขับห่างออกจากเมืองไปสี่กิโลเมตร หลงเฟยก็เห็นขอบข้างเส้นทาง จากระยะไกลได้มีรถกระบะหุ้มเกราะมากมาย มอเตอร์ไซค์วิบากและรถออฟโร้ดไม่ต่ำกว่า สามสิบ คันกำลังมาในทิศทางนี้และจะขนาบข้างรถของพวกเขาในอีกไม่ช้า

 

ตึก ตึกๆ

 

หลงเฟยใจสั่นมือกุมอกเบาๆสีหน้าสงบนิ่งแต่กลับรู้สึกตื่นเต้นในใจ นี่เป็นการต่อสู้ครั้งแรกของเขาอย่างแน่นอน แต่ว่าเขาไม่ประหม่า เพราะเขาได้ฟิวชั่นกับวิญญาณของวีรชนอาเชอร์ ซึ่งเขามีประสบการณ์ต่อสู้และผ่านสนามรบมามากมาย

 

“นั่น..ไม่จริง” ลอเรนกลายเป็นตื่นตกใจ เพราะสายตาของเธอเห็นบางสิ่งบางอย่างเป็นจุดดำๆแต่ว่ามีเปลวไฟและควันเป็นเส้นยาวลากตาม และมันก็พุ่งมายังทิศทางนี้

 

“บัดซบRpg เจสันเบรค” เจฟตะโกนและตบเบาะที่นั่งของเจสัน

 

ครืดดดดด

 

ทันใดนั้นรถฮัมวี่ก็เบรกสุดตัวจนล้อล๊อค ตัวรถหมุนควงตลบจนฝุ่นพื้นทหารฟุ้ง

 

ตูมม

 

ขณะนั้น จรวด อาร์พีจีก็กระแทกลงสู่พื้นที่เส้นทางด้านหน้าของพวกหลงเฟย หากเจสันเบรกไม่ทันพวกเขาคงโดนเข้าเต็มๆ

 

ปัง ปัง ปัง

 

ขณะที่รถหยุดก็ได้มีเสียงกระสุนตามมา ผู้ก่อการร้ายระยะไกลก็แล่นรถของพวกเขารีบเข้ามาไกล้และสาดกระสุนยิงเข้าไปในรถของพวกหลงเฟยทันที

 

“ไปไปไป” เจฟตะโกนใส่หูเจสัน ต่อมาเจสันรีบเร่งเครื่องและเจฟกับลอเรน ก็ยิงปืนสวนกลับที่ข้างหน้าต่างรถ

 

เจสันที่ตั้งใจขับรถอยู่ก็รู้สึกเหมือนมีคนมาดึงสายปืนของเขาที่พาดไว้กับตัวจึงหันไปมองและเห็นว่าเป็นหลงเฟย

“คุณ..ทำอะไร”

 

“ไม่ต้องสนขับไป เอาปืนให้ฉัน” หลงเฟยเอาไรเฟิลจู่โจมของเจสันมาและก็ช่วยต่อสู้อีกแรง

 

เจฟและรอเรนก็เห็นหลงเฟยช่วยยิงพวกเขาเพียงมองแวบนึงและไม่สนใจหลงเฟย

 

ตอนนี้พวกเขาเพียงแค่ต้องตั้งสมาธิยิงให้ดีเท่านั้น และไม่รู้ว่าพวกเขาจะรอดกลับไปที่ฐานทัพได้หรือไม่ เพราะระยะทางหลังจากนี้กว่าจะถึงฐานอีกสิบสามกิโลเมตร

 

หลงเฟยยึดนิ้วพากวางที่ไกปืนเขากลั้นหายใจเล็งและปล่อยร่างกายไกวไปให้เข้ากับกระแสการแล่นรถเมื่อเห็นเป้าหมายพร้อมกับจับจังหวะได้แล้วก็ยิงออกไปทันที

 

ปัง

 

กระสุนพุ่งเจ้าเจาะหน้าผากผู้ก่อการร้ายที่ยืนยิงปืนอยู่หลังรถกระบะที่ขับตามมาจนเขาล้มร่วงลงบนพื้น

 

“โอ้” จังหวะเดียวกัน เจฟ ก็เห็นเป้าหมายของกระสุนของหลงเฟย เขารู้สึกแปลกใจมากที่หลงเฟยยิงนัดเดียวออกไปแล้วมันบังเอิญโดนหัวผู้ก่อการร้ายพอดี

 

[ท่านได้รับค่าประสบการณ์ +1]

 

ทันทีที่ฆ่าคนได้หลงเฟยได้ยินเสียงในระบบแจ้ง เขารู้สึกอึ้งหยุดยิงทันทีสีหน้าอึ้งทึ่งกระอักกระอ่วนใจ ก่อนจะกลายเป็นหน้าเกลียดปากเบ้เหยไปหมด ท่าทางเขาเหมือนเด็กกำลังจะร้องไห้แหล่ไม่แหล่

 

เจฟมองเขาและไม่สนใจเพียงคิดว่าท่าทางหลงเฟยคงจะถูกต้องแล้วกับการสังหารคนครั้งแรก เมื่อก่อนเขาก็เป็นเช่นนี้ ไม่มีเวลาสนใจอย่างอื่นเจฟยังคงยิงของเขาต่อไป

 

เหมือนกับรู้ถึงความอึ้งงันของหลงเฟยระบบก็ส่งเสียงทันที

 

[ต้องการค่าประสบการณ์อีก 99 เพื่อเลื่อนเป็นระดับ 1 ท่านสามารถซื้อบัตรเพิ่มค่าประสบการณ์คูณ 2 จากร้านค้าของระบบได้ เจ้าภาพโปรดพยายามให้มากขึ้น]

 

“ก็ว่าตั้งแต่มาที่โลกนี้เหยียบมดตบยุงตายไปเยอะแยะไม่ได้ค่าประสบการณ์ แต่ว่าฆ่าคนตายกลับได้แค่ 1 เกินไปไหม” หลงเฟยบ่นด่าระบบอยู่ในใจ

 

“ระบบยังคงหลุมโฆษณาขายบัตรให้ฉันอีกบัดซบมาก ว่าแต่เท่าไร”

 

[บัตรx 2 ประสบการณ์ 24 ชั่วโมง ราคา 10 ล้านคริสตัล ท่านสามารถใช้ซ้อนทับกันได้เพื่อขยายอายุการใช้งานให้มากขึ้น]

 

“ 10 ล้านคริสตัล ก็เท่ากับ 100 ล้านดอลล่าห์ ฟัค..แพงเชี่ยๆ”

 

ปัง

 

เพล้ง

 

กระสุนปืนสาดเข้ามาทางกระจกข้างคนขับจนแตกกระสุนเจาะเข้าไปที่ไหล่ทะลุถึงไหปลาร้าที่บ่าของเจสัน

 

“อ๊า” เจสันกรีดร้องออกมา จากนั้นรถฮัมวี่ก็ส่ายไปมาสองสามจังหวะ

 

ครืน

 

“ไม่เจสัน” เจฟตกใจและเสียหลัก

 

รถได้ส่ายไปกระแทกกับรถกระบะของผู้ก่อการร้ายที่ขับมาตีข้าง ต่อมาผู้ก่อการร้ายข้างหลังรถกระบะได้สาดเครื่องกระสุนปืนกลท้ายรถยิงเข้ามาในระยะประชิด

 

“อั่ก” ไม่มีเวลากรีดร้องใดๆ เจฟรีบเข้ามากอดหลงเฟยเอาไว้เป็นกำบังกระสุนให้โดยไม่เต็มใจ

 

ลอเรน ที่เสียหลักก็ตั้งหลักได้เมื่อเห็น เจฟ ถูกยิงเธอกัดฟันคำรามและรัวกระสุนใส่ผู้ก่อการร้ายที่ควบปืนอยู่หลังรถจนตายคาที่ ส่วนเจสันก็พยายามประคองขับต่อไปอย่างทุลักทุเล อีกมือก็ล้วงปืนสั้นที่เอวออกมายิงใส่คนขับกระบะทันที

 

 

ตอนนี้ทั้งลอเรนและเจสันทั้งคู่เมื่อมองจากสถานะการณ์แล้วและคิดว่าพวกเขาคงจะไม่รอด

 

เจสันก็บาดเจ็บเช่นกันและเสียเลือดทุกนาที เจฟเองก็สาหัสคงไม่รอดแล้ว พวกเขาทำใจและพยาดิ้นรนครั้งสุดท้าย ลอเรนเองก็คิดว่าจะฆ่าให้ได้มากที่สุดก่อนที่เธอจะจบชีวิตลง

 

หลงเฟยขมวดคิ้วมองดูเจฟที่เอาตัวมาบังกระสุนให้เขาไว้ เขาประครองเจฟเอนหลังนอนไปที่เบาะท้ายที่ย้อมไปด้วยเลือดของเขา เจฟนั้นถูกยิงเข้าที่กลางหลัง หกนัดจนกระอักเลือดและไกล้จะตายเต็มทน

 

หลงเฟยบอกกับเจสันว่า“ ขับไปที่แนวตีนเขาตรงนั้น อาศัยโขดหินเป็นแนวกำบัง เราจะต่อสู้ตรงนั้นกันเถอะ”

 

“อืม” เจฟตอบกลับสั้นๆ ตอนนี้จะขับต่อหรือจอดกับที่ก็เหมือนกัน เพราะผู้ก่อการร้ายมีจำนวนมากเกินไป

 

หลงเฟยหันกลับมามองที่เจฟที่นอนปิดตาอยู่และจังหวะหายใจก็ช้าลงเรื่อยๆ ตอนนี้เจฟไกล้สิ้นใจจากพิษบาดแผลและสูญเสียเลือดแล้ว

 

หลงเฟยนำเข็มยาจากกล่องปฐมพยาบาลของทหารออกมา และนำเข็มมาดูดสารสีแดงภายในขวดที่อยูในมือของเขาตั้งแต่เมื่อไรม่ทราบ

 

ที่หลอดยาของเข็มบรรจุสารสีแดงจนเต็ม และเขาก็แทงไปที่คอของเจฟและฉีดสารสีแดงเข้าไปจนหมดหลอด

 

“ให้ฉันดูผลหน่อยเถอะ red potion ที่ว่าฟื้นฟูพลังชีวิต 100 %

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #17 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 08:29
    ตั้งตารอ
    #17
    0
  2. #16 Ronron12 (@Ronron12) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 19:08
    ฮ่าฮ่า มาสักทีรอตั้งนาน
    #16
    0
  3. #15 ThaipaKing (@ThaipaKing) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 18:47
    เก็บเด็กสักคนไปเลี้ยงเลย!! แกสอนเวทสร้างของให้ลูกน้อยแกได้*-* หาเก็บทารกไปเลย อยู่คนเดียวแล้วเดียวเหงา
    #15
    1
    • #15-1 ThaipaKing (@ThaipaKing) (จากตอนที่ 7)
      12 สิงหาคม 2562 / 18:48
      ใช้ข้ออ้างแอบโชคชะตานำพา (ในโลกมาเวลอะไรพวกนี้เยอะโคตรๆ)
      #15-1
  4. #13 mrwogame (@mrwogame) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 18:20

    รอ......

    #13
    0