Unlimited Spirits System

ตอนที่ 3 : วีรชน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    9 ส.ค. 62

หลงเฟยลงมาถึงชั้นล๊อบบี้และเข้าไปถามฝ่ายบริการลูกค้าถึงสถานที่เล่นการพนัน

 

เมื่อเขามาถึงโถงคาสิโนอีกฟาก ตอนนี้ยังเป็นช่วงเช้าแต่ก็เต็มไปด้วยผู้คนจำนวนนึง หลงเฟยเดินดูรอบๆการพนันที่นิยมกันมากในหมู่เศรษฐีก็ได้แก่บาคาร่าหรือไฮโลโต๊ะเขียวนั่นแหละ รองลงมาก็ไพ่โป๊กเกอร์ หรือจะเลือกอิสระง่ายสะดวกต่อการเล่นก็มีเครื่องสล๊อตแมชชีน

 

หลงเฟยเขาเข้าไปสั่งค๊อกเทลที่หน้าบาร์และถือแก้วไปนั่งดื่มหน้าเครื่องสล๊อตแมชชีน

 

เขานำธนบัตร 100 ดอลล่าห์ออกมาใส่เข้าไปในเครื่องและดึงคันโยกทันที ปรากฏว่าโดนแดรกไปในพริบตา สล๊อตมันหลุมเกลือทั้งนั้น ฉะนั้นเขาจึงต้อง...

 

เมื่อใส่เงินไปอีกรอบก่อนจะดึงคันโยกคราวนี้เขาก็ใช้พลังพิเศษ

 

“เทรสออน”

 

นาบมือข้างนึงกับเครื่องและปล่อยพลังหลับตาสัมผัสมองกลไลภายในเครื่องและแก้ไขมันเปลี่ยนสลับเฟืองทดภายในและล๊อคเป้าแจ๊คพอตทั้งสามรีล

 

เมื่อแก้ไขเสร็จก่อนจะดึงคันโยกเขาก็ใส่เงินเข้าไปอีกเพื่อเพิ่มเดิมพัน โดยที่หากแจ๊ตพอตใหญ่แตก 100 ดอลล่า ก็จะได้ 40,000

 

แต่ว่าหลงเฟยเพิ่มเดิมพันเป็นสิบเท่าเป็น 1000 ดอลล่าห์ เป้าหมายที่ต้องการของเขาคือ 400,000 และแล้วก็ดึงคันโยก

 

กริ้งๆ

 

เสียงดังเตือนและเสียงกรุ้งกริ้งดังก้องราวกับแสดงความยินดีและสรรเสริญ  บนเครื่องสล๊อตปรากฏ 7แดง 7ขาว 7น้ำเงิน ทั้งสามรีลได้รับรางวัลแจ๊คพอต

 

หลงเฟยไม่รอช้ารีบดึงตั๋วรางวัลออกมาและย้ายที่อย่างรวดเร็ว ข้อดีคือคาสิโนกว้างขวาง เขาสามารถย้ายจุดเล่นได้กระจายไปเพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกตุและดึงดูดคนมากเกินไป

 

และเวลาก็ล่วงเลยผ่านไปจนถึงเที่ยงวัน หลงเฟยมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ท้องส่งเสียงร้องขออาหารนั่นแหละ เขาเดินกำปึกตั๋วขึ้นรางวัลเงินแจ๊คพอตนำไปแลกขึ้นเงินทันที

 

ซึ่งมันก็มีปัญหาเล็กน้อย ยืนท้าวแขนอยู่หน้าโต๊ะแลกเงิน ฝ่ายบริการมองขึ้นๆลงๆที่หลงเฟยจับพิรุธและโทรหาผู้จัดการ พอผู้จัดการมาเขาก็มอบเงินให้กับหลงเฟยด้วยตัวเอง สีหน้ายิ้มแย้มเป็นกันเองมาก หลงเฟยรับเงินสดมาจำนานนึงและอีกจำนวนนึงโอนเข้าบัญชี

 

แต่ว่าพอหลงเฟยจากไปเขาก็ระดมทีมช่างเทคนิคและฝ่ายรักษาความปลอดภัยเพื่อเช็คเครื่องและเช็คกล้องวงจรปิดทันที ผู้จัดการก็หวังว่าจะเจออะไรที่เป็นหลักฐานการโกงของชายคนนั้นได้บ้าง....

 

 

หลงเฟยปลดทุกข์อยู่ในห้องน้ำด้วยสีหน้าชื่นมื่น

 

“7.2ล้าน ม๊วฟ”

 

ถือเงินปึกหนากว่าสองแสนหอมฟอดสูดกลิ่นหมึกธนบัติอย่างชื่นใจไม่สะท้านกับกลิ่นอื่นใดๆในห้องน้ำช่างน่าเกรงขาม ส่วนอีกเจ็ดล้านที่เหลือก็นอนแอ้งแม้งอยู่ในบัญชีอย่างปลอดภัย

 

หลังจากออกจากห้องน้ำแล้วเขาก็ออกจากโรงแรม เดินไปตามทางถนนฟุตบาทคนเดิน ไม่ไกลนักก็จะเห็นห้าง แฟชั่นโชว์มอล

 

หลงเฟยมาที่นี่เพื่อจะมาแปลงร่าง เข้ามาที่ห้างแฟชั่นโชว์มอล เขาก็มองหาร้านเสื้อผ้าที่ต้องการ เดินเข้าไปในร้านนึง ป้ายหน้าร้านเขียนว่า เวอซาร์เช่

 

เมื่อเข้ามาแล้วพนักงานก็สุภาพมาก ไม่มีสายตาดูถูกลูกค้าเลย ด้วยสภาพหลงเฟยที่ใส่เสื้อผ้าราคาถูกเขาก็นึกว่าจะโดนเหยียดเหมือนกันแต่ผิดคาดเลย พนักงานสุภาพจริงๆ

 

หลงเฟยเลือกเสื้อเชิ้ตสีดำเป็นลวดลายสีทองลายคล้ายลายไทยแต่ก็ไม่เชิง มันดูสวยดี กางเกงก็สีดำมีลายเหมือนกันแต่มันไม่มีสีกลับฝังติดเนื้อผ้าเมื่อโดนแสงก็จะเห็นมันได้สะท้อนเป็นเงาๆ และก็ซื้อชุดสูทสักชุดพร้อมกับรองเท้าเข็มขัด

 

หมดไปอีกหมื่นเศษๆ หากเปลี่ยนเป็นเงินบาท ก็คงราวสามแสนกว่าๆ หลงเฟยเดินออกจากร้านด้วยเสื้อเชิ๊ตกางเกงและรองเท้าตัวใหม่ดูหล่อเหลาไฮโซอย่างยิ่ง จากเดิมหลังเท้ากลายเป็นหน้ามือเลยทีเดียว

 

ต่อไปเขาก็ไปซื้อแว่นตา จากนั้นก็เข้าร้านทำผม เสร็จอีกทีก็หนวดเคราอ่อนๆได้เกลี้ยงเกลาหน้าใสคมหล่อ

 

ทรงผมก็ไถข้างออกเล็กๆไม่ให้ผมทิ่มหู บนก็เสยขึ้นปัดข้างเหมือนดาราเกาหลี ข้างๆก็มีจอนเคราบางๆยาวถึงแค่ติ่งหู หากหน้าตาเขาดูฝรั่งจ๋าอีกนิดเกรงว่าคงโดนเรียกจัสตินบีเบอร์นัมเบอร์ทูก็ได้

 

เดินเที่ยวห้างแฟชั่นโชว์มอลจนเกือบเย็น เขาก็ไปแวะธนาคารโอนเงินคืนแฮรี่และก็ยังถอนเงินออกมาอีกหกล้าน จากนั้นก็กลับไปที่โรงแรม

 

ในห้อง หลงเฟยนั่งจิบกาแฟถือปึกเงินเป็นฟ่อนๆ

 

“ระบบเติมเงิน”

 

[ท่านเติมเงินเข้าระบบ 6.000.000 ดอลล่าห์]

[เติมเงินสำเร็จได้รับ 600.000 crystal]

 

เมื่อเติมเงินเสร็จ หลงเฟยรีบเปิดเมนูลัคกี้แรนดอม เขาไม่อยากเปิดร้านค้าดูเลย มันแพงเกินกว่าเหตุ เขาจะสุ่มเอาดีกว่าคุ้มกว่าเยอะ

 

“ระบบสุ่มให้หมด”

 

[หัก 600.000 คริสตัล]

[คงเหลือ 10 คริสตัล]

[เริ่มสุ่มหีบสมบัติลัคกี้แรนดอม 6 ครั้ง เอ่ยเดี๋ยวเอา 5 ดีกว่า 5ครั้งก่อน]

 

[ได้รับหีบสมบัติ F]

[ได้รับหีบสมบัติ F]

[ได้รับหีบสมบัติ F]

[ได้รับหีบสมบัติ F]

[ได้รับหีบสมบัติ F]

 

“......”

 

หลงเฟยหน้าตาบูดเบี้ยวสบถสาปแช่งระบบในใจ มันเกลือเกินไปได้แต่เกลือระดับ F ห้าครั้งติดกัน เปิดมาก็ใช่ว่าจะได้รับ การ์ดวิญญาณเหมือนสองครั้งแรก มันอาจจะเป็นไอเทมกากๆก็ได้ใครจะรู้แต่เขารู้แกวระบบแน่นอน มันหลุมดูดให้เติมเงินมีหรือจะเอาอะไรดีๆมาให้ ไม่เชื่องั้นลองเปิดหีบเกรด F ห้าใบนี้ก่อนเลย

 

“ระบบเปิดหีบสมบัติหมดนี่แหละ”

 

[เปิดหีบสมบัติ F x5]

[ท่านได้รับ red potion]

[ท่านได้รับ red potion]

[ท่านได้รับ red potion]

[ท่านได้รับ blue potion]

[ท่านได้รับ blue potion]

 

“น่านไง ขวดละแสนในร้านค้าโอยเท่าทุนสะงั้น เห่ยก็ยังดีไม่ขาดทุน” หลงเฟยที่ได้มานั้นเป็นยาฟื้นฟูชีวิตกับชาฟื้นฟูวิญญาณหรือมานาที่มีราคาหนึ่งแสนคริสตัลในร้านค้าระบบ

 

เขารู้สึกว่าแรกๆระบบมันจะให้ดีไว้ก่อนหลอกให้เติมเงินและนี่ไงล่ะ สุ่มมาห้าครั้งได้แต่ยา

 

“เหลืออีกครั้ง แรมด้อมลัคกี้เริ่ม”

.

.

.

.

.

[ได้รับหีบสมบัติ SSS เปิดเลยหรือไม่]

 

ปัง

 

เมื่อเห็นกล่องสมบัติเกรด SSS เต็มๆตาหลงเฟยสองมือตบโต๊ะเงยหน้าขึ้นฟ้าสดุดีเป็นเวลาสิบวินาทีที่ทั้งหัวใจสรรเสริญระบบ

 

“มาว่ะๆ SSS โอ้แม่จ้าว” หลงเฟยปากยิ้มกว้างแทบฉีกถึงใบหู ไม่รู้ว่าต่อจากนี้ไปเขาจะมีโอกาสได้กล่องสมบัติระดับสูงสุดแบบนี้อีกหรือไม่

 

ปรกติตอนเปิดกล่องสมบัติเขาจะเปิดในช่องเก็บของ คราวนี้หลงเฟยนำมันออกมาข้างนอก

 

กล่องสมบัติสีทองสาดประกายดวงตาถูกวางไว้อยู่กลางโต๊ะ เดิมไปจับลูบคลำอย่างเอ็นดูและค่อยๆปลดเปลื้องตัวล๊อคอย่างช้าๆได้พร้าเล่มงาม และก็ค่อยๆแง้มฝาเปิดหีบออก

 

ฟู่มม

 

“อั่ก”

 

เมื่อเปิดหีบออกมา หลงเฟย ผงะถอยหลังไปสามสี่ก้าวและล้มลงจากแรงกดดันที่แผ่มาโดน ทั้งตัวขนลุกชัน สัมผัสพลังวิญญาณพลังเวทย์กระจายออกมาทำให้เขาสัมผัสได้รู้สึกได้โดยไม่ต้องมอง

 

“มีพลังมาก มันคืออะไรกันแน่” หลงเฟยพึมพำเสร็จสายตาก็เห็นการ์ดทั้งใบเป็นสีแดงลอยออกมาจากหีบสมบัติและเข้ามาในมือเขา

 

มองดูการ์ดสีแดงใบนี้ ภายในเป็นบุรุษผิวแทนสวมใส่ชุดสีดำมีชุดคลุมแดงผมสั้นสีขาว และจากใบหน้านั้นมีความคล้ายคลึงกับ การ์ด เอมิยะ ชิโร่ อยู่หลายส่วน

 

เมื่อมือหยิบจับการ์ดที่ลอยอยู่ เขาก็นำมาแนบที่หน้าผากทันที

 

การ์ดวิญญาณได้สลายหายไปอย่างรวดเร็วแทนที่ด้วยกลุ่มแสงสีฟ้าดั่งเปลวไฟที่ลุกโชนบนหน้าผากหลงเฟย

 

“อ๊าก”

 

หลงเฟยนันย์ตาเปลี่ยนเป็นสีขาวซีด ปากนั้นกรีดร้องจนคอเป็นเอ็น เจ็บปวด เจ็บลึกจากวิญญาณ เขารู้สึกเหมือนโดนเข็มนับไม่ถ้วนโหมกระหน่ำทิ่มแทงตามร่างกาย

 

กระนั้นเขาก็อดทนเพราะรู้สึกว่าทุกความเจ็บปวดที่เหมือนเข็มแทงเข้ามานั้น มันได้เพิ่มพูนพลังวิญญาณขึ้นมามากมายมหาศาล

 

หนึ่งเท่า

 

สองเท่า

 

สามเท่า

 

จนถึงสิบเท่า

 

ในที่สุดความเจ็บปวดก็ทุเลาลง และพลังวิญญาณก็มาถึงจุดอิ่มตัวในที่สุด แต่เดิมมีพลังวิญญาณเทียบเท่ากับสามคน ตอนนี้ถูกยกขึ้นมาแบบทวีคูณสิบเท่า มันคือการคูณไม่ใช่บวก

 

“แฮ่กๆ”

 

หลงเฟยที่อยู่ในท่าคุกเข่าได้ก้มตัวลงหอบหายใจและปาดเหงื่อที่เต็มบนหน้าผาก และเขาก็เรียกเปิดดูสถานะของเขา

 

[หลงเฟย]

LV0

ฉายา วีรชน

สปิริตฟิวชั่น

[บลูม่า]

 

[เอมิยะ ชิโร่ วีรชน อาเชอร์]

ทักษะศาสตร์เวท

-เทรซ : จำลองหรือสำเนาวัตถุหนึ่งขึ้นมาจากจินตนาการสิ่งต่างๆที่เคยเห็นมา วัตถุที่จำลองขึ้นมานั้นจะมีประสิทธิภาพด้อยลงจากของเดิมหนึ่งระดับ

 

-ตาทิพย์ : ช่วยเพิ่มระยะการมองเห็นของสายตา ในระยะแม่นยำการยิง 90 %ที่ 4กิโลเมตร และมองได้ไกลถึง 6 กิโลเมตร

 

-ความต้านทานเวทย์มนตร์ : เพิ่มความต้านทานเวทย์มนตร์ 30% ทำให้ผลกระทบจากเวทย์มนตร์คู่ต่อสู้น้อยลง

 

-รังสรรค์คมดาบไร้สิ้นสุด : ใช้พลังวิญญาณมหาศาลสร้างภิภพเอกเทศ อันลิมิเต็ด เบลด เวร์คส์ มิติอาวุธไร้สิ้นสุด เมื่ออยู่ในมิตินี้ความสามรถ เทรซ จำลองวัตถุเพิ่มความเร็ว 100 %

*คาถาคำร่ายเปิดใช้งานการควบคุมอาวุธทั้งหมดในมิติ อันลิมิเต็ด เบลด เวร์คส์

“กายของข้าล้วนถูกรังสรรค์ออกจากคมดาบ

โลหิตของข้านั้นคือเหล็กไหล

ดวงใจของข้าคือรัตนะ

ข้าเดินผ่านสมภูมินับไม่ถ้วน

ไม่เคยถอยหนี ไม่เคยมีใครเข้าใจ

ข้านั้นโดดเดี่ยวเสมอ

มึนเมาไปกับชัยชนะบนเนินเขาแห่งคมดาบ

อย่างนั้นชีวิตจึงไร้ค่า

เพราะกายข้าคือดาบที่แท้จริง”

 

 

“อะไร กลับหลอมรวมกับวิญญาณเอมิยะ ชิโร่ เหรอเนี่ย มันคือการอัพเกรดครั้งใหญ่เลยทีเดียวแฮะ ระบบแล้วฉายา วีรชน มันคืออะไร” หลงเฟยรูสึกงง เพราะมันไม่มีคำอธิบายที่แถบฉายาเลย แต่ที่รู้คือมันมาจาก การ์ดวิญญาณอันใหม่แน่ๆ

 

[ฉายาเป็นส่วนเสริมให้กับเจ้าภาพ ทุกๆฉายามีคุณบัติลับที่ส่งผลกระทบใดๆที่ต่างกันไป]

 

“เอ๋ เป็นอีสเตอร์เอกลึกลับจริงๆ วีรชนเหรอมันก็ฟังดูดีช่างมันเหอะ” ขี้คร้านจะใส่ใจ ไม่รู้ก็ไม่เป็นไรสำหรับเขา เขามองไปที่หีบสมบัติที่วางไว้บนโต๊ะ “ทำไมหีบทองมันไม่หายไป?”

 

หลงเฟยเผยสีหน้าสงสัยเข้าไปไกล้และมองลึกเข้าไปในหีบสมบัติ “โห เกือบพลาดไประบบก็ไม่เตือนเลย” หลงเฟยเห็นข้างในก้นหีบสมบัติมีชุดอีกชุด เป็นชุดเกราะสีดำขอบเงินและมีชุดคลุมสีแดง เมื่อแตะไปที่ชุดก็มีรายระเอียดเข้ามาในหัวของเขา

 

[ได้รับอาภรณ์เวทแห่งทุ่งสีเพลิง ต้องการสวมใส่หรือไม่]

 

“ใช่”

 

วูบ

 

เพียงพริบตาชุดในกล่องก็หายไปและมาโผล่บนร่างกายของหลงเฟยอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องเสียเวลาใส่เองแต่ละชิ้น

 

ซึ่งประกอบไปด้วยเสื้อสีดำรัดรูปแขนกุดกับลวดลายสีเงินแสดงให้เห็นเค้าโครงกล้ามเนื้อหน้าอกและซิกแพกของเขา แล้วก็แผ่นเหล็กตรงคอเสื้อ กางเกงขายาวสีดำที่มีสายรัดสีดำสองอันบนต้นขา อีกสองอันที่รัดหน้าแข้ง มีสายรัดทั้งสองคู่ออกจากกัน เขาสวมรองเท้าชุบโลหะสีดำ และเสื่อคลุมสีแดงแขนยาวที่มีชายเสื้อยาวคลุมถึงหน้าแข้งด้านข้าง

 

“สะดวกมาก”

 

เมื่อสวมใส่แล้วหลงเฟยรู้สึกถูกใจ ชุดนี้เคลื่อนไหวงายสะดวกมากชุดคลุมก็ไม่ยาวจนเกะกะขัดการเคลื่อนไหว นี่เป็นชุดของเซอแว้น อาเชอร์แท้ๆเลย ลองใส่ดูแล้วก็ถอดออกเก็บไว้ในช่องเก็บของระบบ เวลาจะสวมใส่ก็ง่ายเพียงแค่คิดเท่านั้น

 

ตอนนี้เงื่อชุ่มไปหมดเหนียวตัวเลยต้องไปอาบน้ำและใส่ชุดสูทเวอซาร์เช่ที่ซื้อมาใหม่ เสร็จแล้วเขาก็นั่งคิดบางอย่างเงียบๆนานกว่าสิบนาทีก่อนแบมือไว้พร้อมพึมพำเบาๆ

 

“เทรซออน”

.

.

.

.

 

ตอนนี้ก็ถึงตอนเย็นแล้ว ผู้คนมากมายหลั่งไหลเข้ามาที่ เครสซ่าพาเลซ เนื่องเพราะวันนี้มีงานรับมอบรางวัล อะโพกี้ หรือเรียกว่ารางวัลบุคคลยอดเยี่ยม ซึ่งพิธีได้จัดที่โถงด้านล่างของโรงแรม

 

หลงเฟยก็ลงไปดูอยู่หน้าทางเข้างาน เต็มไปด้วยนักข่าวมากมายมายืนออรอเก็บข่าวกัน ก็แน่นอนผู้ที่มีบัตรเชิญสามารถเข้างานได้ ส่วนผู้ที่ไม่มีบัตรเชิญก็ไม่สามารถเข้าได้

 

ส่วนหลงเฟยเขาไม่ได้สนอยู่แล้ว เพราะเป้าหมายของเขาไม่เข้าไปรับรางวัลอะไรนั่นแน่นอน และคนที่ขึ้นไปรับแทนก็คือลุงของเขา โอบาดีห์ สเตน

 

ใส่สูทเดินหล่ออยู่ท่ามกลางฝูงชนมากมาย หลงเฟยผละตัวออกไปยังพื้นที่คาสิโน

 

“นั่นโทนี่เหรอ” เขาเห็น โทนี่ สตาร์ก แล้ว เขาสวมชุดสีแดงเลือดใส่แว่นสีน้ำตาลซึ่งเขากำลังยืนพูดคุยกับคนอื่นๆอยู่ มือก็ถือแก้วไวน์แดงอีกมือก็กอดเอวสาวผมบลอนด์ที่รูปร่างดี

 

ไกล้ๆกับโทนี่ก็มีชายร่างท้วมอีกคนยืนคุมเป็นบอร์ดี้กาดให้กับโทนี่ ที่จริงแล้วเขาชื่อ แฮปปี้ นั่นแหละคนคุ้มกันที่จงรักภักดีต่อโทนี่เป็นที่สุดถึงแม้ว่าบางทีจะดูง่าวเล็กน้อยก็ตามแต่

 

จับตาดูอยู่สักพัก ในที่สุดหลงเฟยก็ตัดสินใจเดินเข้าไปหาโทนี่ สตาร์ก เพราะเขามั่นใจว่าสิ่งนี้ที่อยู่ในเสื้อของเขาต้องดึงดูดโทนี่อย่างแน่นอน หากใครมองเข้าไปในกระเป๋าชั่นในเสื้อสูทเวอซาเช่ของหลงเฟย คุณอาจเห็นแสงสว่างเรืองรองสีฟ้าที่สวยงามบนวัตถุเล็กๆเท่าฝ่ามือชิ้นหนึ่งก็เป็นได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #43 Fot800 (@Fot800) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 19:03
    โทนี่ ข้ามาเพื่อต่อรอง
    #43
    0
  2. #12 ThaipaKing (@ThaipaKing) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 18:14
    ได้ของทรงพลัง

    ทีนี้แหละแกเอ๋ย เกลือทมทะเลแน่ๆ (ถึงจะมีประโยชเล็กๆหน่อยๆ)
    #12
    0