[END] (Season 1-2) Come to ME - ฟิคมบเด็กขี้อ่อย #MarkBam

ตอนที่ 42 : SS2 - EP.05 WHY? [100per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,622
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    2 มี.ค. 61


Come to ME
Season 2










- EP.05 - 

เช้าวันรุ่งขึ้น


   แบมตื่นขึ้นมาด้วยความเพลียหลังจากเมื่อคืนที่นอนไม่หลับมัวแต่กังวลเรื่องมาร์ค ผมหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาแล้วกดหาเบอร์ยองแจ เมื่อคืนมาร์คบอกว่าจะไปนอนบ้านพี่แจ็คแล้วยองแจก็ต้องอยู่กับพี่แจ็คด้วย ผมกดหาเบอร์เพื่อนตัวเองแล้วกดโทรออก


     Rrrrrrrrrrrrr


     (ว่าไงวะไอ้แบม)


     “ฮัลโหลมึง...พี่มาร์คอยู่บ้านมึงไหมวะ


ผมกลัว กลัวคำตอบที่ได้กลับมาจัง


     (เปล่านิ ทำไมวะ เมื่อคืนเฮียกลับมาคนเดียวนะ)


     “………” 


   ผมเงียบ แล้วคำตอบก็เหมือนที่ผมคิดไว้จริงๆด้วย ถ้าพี่มาร์คไม่ได้ไปนอนบ้านพี่แจ็คสันเมื่อคืนงั้นเขาจะไปที่ไหนกันล่ะ...


     (เฮ้ยไอ้แบม เงียบไมวะ)


     “………”


     (ไอ้แบม มีงยังอยู่ไหม)


     “..อืม ไม่มีอะไรแล้วมึง ขอบใจมาก” 


ผมกดวางสายจากยองแจแล้วเดินไปนั่งที่เตียง 


     ก็อก ก็อก ก็อก 


     “ครับ” 


ผมขานรับเมื่อมีคนมาเคาะประตู อาจจะเป็นหวานที่มาเคาะประตูก็ได้


     “ม๊าาาาาาา” 


กลายเป็นแบมมี่ที่วิ่งเข้ามาหาผม


     “หืม ว่าไงคะ?” 


ผมถามเจ้าตัวแสบที่วิ่งเข้ามา


     “มี่อยากไปสวนสนุก มี่เห็นม้าหมุนแล้วมี่อยากเล่น ไปกันนะม๊านะๆๆๆๆ” 


   เจ้าตัวแสบเข้ามาอ้อนผมให้พาไป แสดงว่าต้องเปิดอะไรดูแน่ๆถึงมารบเร้าให้ไปสวนสนุก


     “แล้วกี้ล่ะคะ?”


     “กี้นอนเล่นอยู่ในห้องค่ะ มี่อยากไปม๊าพามี่ไปหน่อยนะๆ แล้วป๊าไปไหนอ่าาาา” 


แบมมี่ชะเง้อมองหาป๊าของตัวเองแต่ก็ไม่พบ


     “ป๊าไปทำงานน่ะลูก หนูลองโทรหาป๊าดูไหมคะ เผื่อป๊าเขาจะพาเราไปได้?” 


ผมต้องโกหกลูกตัวเองว่ามาร์คไปทำงานแต่จริงๆผมยังไม่รู้เลยว่าเขาอยู่ที่ไหน 


     “งั้นมี่ขอยืมโทรศัพท์ม๊าโทรหาป๊านะคะ” 


   ผมพยักหน้าอนุญาตแล้วหาเบอร์มาร์คกดโทรออกให้ลูกแต่ให้ลูกเป็นคนคุยเอง เพราะถ้าผมคุยกับเขาผมก็ไม่รู้ว่าจะควบคุมอารมณ์ตัววเองไม่ให้โมโหได้ไหม


     “ฮัลโหลป๊าาาา” 


เสียงลูกสาวเรียกคนเป็นพ่อตัวเอง ผมได้แต่มองภาพตรงหน้า 


     “ป๊า…” 


   แล้วสีหน้าของลูกสาวคนเล็กของผมก็เปลี่ยนไป ผมเลยมองหน้าลูกสาวตัวเองอย่างสงสัยว่าทำไม


     “ม๊า ทำไมเป็นเสียงผู้หญิงรับโทรศัพท์ล่ะคะ?”


     "ไหนขอม๊าพูดกับเขาหน่อยค่ะ


ผมรับโทรศัพท์จากลูกสาวคนเล็กที่ส่งมาให้


     "ฮัลโหล นั่นใครครับ?"


     (ฮัลโหลคุณแบมใช่ไหมคะ นี่ลิสนะคะ


ลิสเลขาของมาร์คน่ะเหรอ...


     "อืม แล้วโทรศัพท์มาร์คอยู่กับคุณเหรอ?"


     (ค่ะ พอดีเมื่อคืนคุณมาร์คเขาลืมไว้ที่ลิสค่ะ)


     “เมื่อคืน?” 


     (อ้อ พอดีเมื่อคืนคุณมาร์คเมามากน่ะค่ะ ก็เลย...)


   ผมกดตัดสายทิ้งโดยที่ยังไม่ได้ทันฟังปลายสายพูดให้จบ แต่ไม่ต้องพูดผมก็พอจะรู้ว่าเมื่อคืนมีอะไรเกิดขึ้น


     “ม๊า ม๊าร้องไห้ทำไมคะ?” 


แบมมี่เข้ามากอดผม น้ำตาผมไหลตอนไหนไม่รู้ รู้แต่ว่าแม่งโคตรจุกเลยว่ะ




  แกร็ก


     เสียงเปิดประตูของห้องนอนผมกับมาร์คดังขึ้น ผมเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่เข้ามา กลายเป็นคนที่ทำให้ผมเจ็บอยู่ตอนนี้เดินเข้ามาด้วยท่าทีที่ยังงัวเงียนิดหน่อย


     “ป๊าาา ป๊าไปไหนมาคะ ไหนม๊าบอกว่าป๊าไปทำงาน ทำไมวันนี้กลับเร็วจังเลยล่ะคะ?” 


แบมมี่หันไปมองป๊าตัวเองแล้วรัวคำถามใส่ 


     “พอดีวันนี้ไม่มีงานน่ะครับลูก” 


มาร์คเดินเข้ามาหาลูกแล้วลูบผมลูกสาวเบาๆ


   ผมหันหน้าไปอีกทางแล้วเช็ดน้ำตาลวกๆ ตั้งแต่ผมมีมาร์คมีลูกผมก็เลิกทำนิสัยเอาแต่ใจตัวเองและนิสัยแรงๆของผมไปแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมตอนนี้ผมอยากจะกลับไปทำตัวเหมือนเดิมอีก


     “มี่มี่ไปเล่นเกมเป็นเพื่อนกี้หน่อย” 


ลูกสาวคนโตวิ่งเข้ามาที่ห้องผมแล้วมาเรียกน้องสาวเพื่อหาเพื่อนเล่มเกม


     “ไม่เอา มี่ไม่ไป ม๊าร้องไห้อะกี้ กี้มาดูม๊ากับมี่เร็ว” 


มี่เดินไปจูงมือกี้แล้วเดินมากอดผมทั้งสองคน


     “ม๊าร้องไห้เหรอคะ?” 


มาร์กี้ถามผมแล้วกอดผมเอาไว้ 


     “แบม” 


มาร์คเรียกผมแล้วเดินเข้ามาหา ผมรู้ว่าผมไม่ควรเคลียร์กับเขาทั้งๆที่ลูกยังอยู่


     “หืม?” ผมเงยหน้ามองเขาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


     “เป็นอะไร?” 


     “เปล่า


     “มี่เห็นม๊าร้องไห้ค่ะป๊า อยู่ดีๆม๊าก็น้ำตาไหล


     “ไม่มีอะไรสักหน่อย ฝุ่นเข้าตาม๊าน่ะลูก


     “ไหนขอกี้ดูหน่อยค่ะ” 


กี้จับหน้าของผมไว้แล้วจะเข้ามาดู ทำไมลูกผมถึงน่ารักขนาดนี้กันนะ


     “ม๊าว่าหนูไปเล่นเกมกันดีกว่า เดี๋ยวม๊าลงไปทำอะไรให้กิน เอาอะไรดีน้า สปาเก็ตตี้มีทบอลดีไหม?” 


     “ดีค่ะ!!” 


สองแสบพยักหน้ากันอย่างพร้อมเพรียงทำให้ผมยิ้มออกมาได้ 


     “งั้นไปรอม๊าที่ห้องพวกหนูก่อน เดี๋ยวม๊าทำเสร็จแล้วจะเรียกนะคะ


     “รับทราบค่า!!” 


   พอเอาของกินมาล่อสองแสบก็พร้อมใจกันวิ่งกลับไปห้อง ผมหันหน้ากลับมาแล้วเงยหน้าก็เห็นมาร์คกำลังมองผมด้วยสายตาที่กังวล


     “บีบี้ เป็นอะไรครับ?”


     “เปล่า” 


ผมส่ายหน้าแล้วเดินเลี่ยงเพื่อจะลงไปชั้นล่างแต่มาร์คก็เข้ามาดึงแขนผมไว้ก่อน


     “คุยกันก่อน


     “คุยอะไรครับ?”


     “ร้องไห้ทำไม?”


     “หึ…” 


ผมยิ้มออกมาอย่างโง่ๆแล้วมองหน้ามาร์ค


     “เมื่อคืน...”


     “ไม่ต้องพูดก็ได้ แบมรู้แล้ว” 


     “รู้รู้อะไร?”


     “ช่างมันเถอะ” 


   ผมไม่อยากทะเลาะกับมาร์คเพราะว่าลูก ผมห่วงลูกของผมสองคน ไม่อยากให้เขาเห็นพ่อแม่มาทะเลาะกันแบบนี้ ผมจึงเดินเลี่ยงไปที่ประตูแต่ยังไม่ทันจะได้เปิดออกมาร์คก็มาขวางประตูไว้ก่อน

     

     “แบมจะโกรธมาร์คก็ได้ที่เมื่อคืนมาร์คไม่กลับบ้าน แต่แบมต้องพูดก่อนว่าแบมรู้อะไร” 


มาร์คเข้ามาจับแขนแล้วเอามืออีกข้างประคองหน้าผมเอาไว้ไม่ให้หันหน้าหนี


     “มาร์คจะให้พูดว่าแบมรู้ว่ามาร์คไปนอนกับเลขามาร์คเมื่อคืนอย่างนั้นใช่ปะมาร์คอยากให้แบมพูดว่าไม่เป็นไรแบมรับได้ที่มาร์คไปนอนกับผู้หญิงที่อื่นเมื่อคืนเพราะว่ามาร์คเมากลับบ้านไม่ได้อย่างนั้นเหรอ!!!” 


     “นอนอะไรแบม!” มาร์คทำหน้าไม่รู้เรื่องใส่ผม


     “ก็นอนกับนังเลขานั่นไง!” ผมย้ำอีกรอบ


     “เอาอะไรมาพูดวะ!”


     “ก็แบมบอกแล้วว่าไม่อยากพูด เลิกทำเป็นไม่รู้สักที!!” 


ผมสะบัดแขนตัวเองออกจากมาร์คแล้วรีบเปิดประตูหนีลงไปชั้นล่าง 


   แต่เหมือนมาร์คจะไม่ยอมเดินมากระชากแขนผม สิ่งที่ผมสัมผัสได้คือความเจ็บ ใช่ผมเจ็บ มาร์คบีบแขนผมแรงมากเหมือนมันจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ 


     “ยังเคลียร์ไม่จบจะเดินหนีทำไม


     “ก็แบมบอกว่าไม่อยากพูด มาร์คจะอะไรอีกล่ะ ให้แบมทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นดีกว่าไหม” 


   ผมมองหน้ามาร์คแล้วเหมือนเขาจะไม่พอใจผมจริงๆดูจากการกรอกตาและถอนหายใจนั่น


     “เมื่อคืนมาร์คไม่ได้นอนกับเลขามาร์ค” 


ผมแค่นยิ้มออกมาเมื่อได้ยินมาร์คพูดจบ


     “มาร์คคิดว่าแบมกินหญ้าอยู่เหรอ?” 


     “แล้วแบมอะ คิดว่ามาร์คกินหญ้าอยู่เหมือนกันใช่ปะ?”


     “มาร์คยังไม่สร่างเมาปะ ขึ้นไปนอนพักแล้วค่อยมาพูดเถอะ” 


ผมถอนหายใจอย่างหน่าย 


     “แล้วที่แบมไปกินข้าวกับผู้ชายอีกคนมันหมายความว่าไงวะ?!”  



     “กินข้าวอะไร?” 


นี่มาร์คพูดเรื่องบ้าอะไรกันอะ ผมงงไปหมดแล้ว


     “ก็ที่ไปกินข้าวกับไอ้หน้าฝรั่งนั่นไง อย่าคิดว่ามาร์คไม่รู้ว่าแบมโกหกมาร์คว่าเข้าร้าน


     “รู้ได้ยังไงผมหน้าซีดทันที


     “ถ้าไม่มีคำอธิบายดีๆมาร์คว่าเรามีเรื่องต้องเคลียร์กันยาวแล้วล่ะ” 


     เมื่อเขาพูดจบมาร์คก็ไม่ปล่อยให้ผมเป็นอิสระลากแขนผมขึ้นไปที่ชั้นสองเหมือนเดิม เหมือนเขาจะลากผมเข้าห้องแต่ผมขัดขืนไว้ก่อน แต่ทำไมยิ่งขัดขืนมาร์คยิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือผมแรงขึ้น และออกแรงกระชากให้ผมตามเขาไป นี่เป็นการทะเลาะที่รุนแรงในรอบหลายๆปีเลยล่ะมั้ง


     “มาร์คปล่อย! ลูกยังไม่ได้กินข้าวเลย!”


     “หวาน!!” 


มาร์คลากผมมาหยุดที่หน้าห้องเรา แล้วตะโกนเรียกพี่เลี้ยงของสองแสบ


     “ค่าาาา คุณมาร์ค ว่าไงคะ?”


     “พาลูกฉันออกไปเที่ยวและกินข้าวแทนที” 


มาร์คหยิบกระเป๋าขึ้นมาแล้วหยิบเงินสดยื่นให้หวาน


     “ค่ะคุณมาร์ค” 


หวานรับปากและเอาเงินที่มาร์คให้เก็บไว้ก่อนจะเดินไปที่ห้องของสองแสบ


     “มาร์ค...อื้อ!!”


     “ไหนบอกไม่อยากพูดไง ก็ไม่ต้องพูดสิ” 


   ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบมาร์คก็เอามือมาปิดปากผมและดึงให้ผมเข้าห้องตามไปกับเขาด้วย  เผด็จการที่สุด!!





 Mark’s Part


     ผมไม่รู้หรอกว่าที่แบมพูดว่าผมนอนกับเลขาของตัวเองเมื่อคืนมันคืออะไร และผมก็จำอะไรไม่ได้แล้วด้วย รู้อีกทีก็ตอนตื่นมาผมอยู่ที่บ้านไอ้เจบีนั่นไง แล้วแบมเอาที่ไหนมาพูดว่าผมนอนกับเลขาตัวเอง ผมสงสัยว่าแบมรู้ได้ยังไงแต่ถามไปแบมก็ไม่ยอมตอบ เอาแต่บอกว่าไม่อยากพูดๆ แล้วจะไม่ให้ผมหงุดหงิดได้ยังไง ผมจะเคลียร์แต่อีกฝ่ายดันไม่อยากเคลียร์ละเดินหนีใส่ผมซะงั้น ผมก็ต้องใช้กำลังแล้วแบบนี้ ดื้อนักจับลงโทษซะให้เข็ด


     “เป็นบ้าอะไรของมาร์คอะ!” 


เสียงแมวแถวนี้กำลังไม่พอใจผมที่โดนผมเหวี่ยงลงบนเตียงไปเมื่อกี๊


     “จะให้เคลียร์เรื่องไหนก่อน เรื่องที่แบมเข้าใจผิดมาร์ค หรือเรื่องที่แบมโกหกมาร์คก่อนดี?” 


ผมยืนกอดอกมองคนตรงหน้าที่ทำหน้าบูดอยู่ ใครกันแน่ที่ควรไม่พอใจตอนนี้


     “แบมไม่ได้โกหกมาร์คนะ” 


     “ไม่ได้โกหก? แล้วนี่มันอะไรอะ” 


ผมล้วงกระเป๋ากางเกงเพื่อจะหยิบโทรศัพท์ แต่ก็ไม่เจอ 


     ชิบหายครับ..  โทรศัพท์ผมมันหายไปไหนก็ไม่รู้


     “โทรศัพท์? หาไม่เจองั้นสิ ก็มันอยู่ที่เลขามาร์คไง” 


   ผมมองคนตัวเล็กกว่า งั้นที่เข้าใจผิดผมก็เพราะว่าโทรศัพท์ผมไปอยู่กับเลขาของผมงั้นเหรอ?


     “นี่ใช่ไหมที่บอกว่ามาร์คนอนกับเลขาตัวเอง เพราะแบมรู้ว่าโทรศัพท์มาร์คอยู่กับลิสอย่างนั้นใช่ไหม?”


     “แล้วมันไม่ใช่รึไงล่ะมาร์ค แบมโทรไปนังนั่นก็เป็นคนรับสาย แถมบอกว่าเมื่อคืนมาร์คเมามาก!”

     

     “ไร้สาระว่ะแบม แค่ลิสรับสายทำไมต้องตีโพยตีพายไปใหญ่โตด้วย?” 


   ผมเสยผมตัวเองขึ้นลวกๆ อาการเมาเมื่อคืนก็ยังคงอยู่นิดหน่อย นั่นมันส่งผลให้ผมปวดหัวและหงุดหงิดอยู่ตอนนี้



     “ไร้สาระ? ไอ้การที่แบมหึงมาร์ค หวงมาร์คนี่มันไร้สาระมากเลยใช่ปะ?” 


บมมองผมด้วยสายตาที่ตัดพ้อ 


     “ไม่ใช่แบบนั้นแบม มาร์คไม่ได้ตั้งใจจะว่าแบมแบบนั้น” 


     “แบมว่าเราคุยกันไม่รู้เรื่องว่ะมาร์ค แบมว่าเรา....ห่างกันไปทบทวนสักพักดูไหม?” 


   ผมมองคนตัวเล็กอย่างไม่เข้าใจ ห่างกัน? เพื่ออะไร? อยู่ๆร่างตรงหน้าผมก็สะอื้นออกมา นั่นมันทำให้ผมแทบบ้า บ้าตั้งแต่ได้ยินคำว่าห่างกันแล้ว


     “เลิกคิดเองเออเองสักทีแบม ที่บอกว่าห่างกันนี่เพราะแบมมีคนอื่นใช่ไหม เพราะไอ้หน้าฝรั่งคนนั้นเหรอ!!” 


ผมเขย่าแขนแบมแบม


     “ฮึก.. ...ไม่ใช่แบบนั้น” 


   แบมแบมปัดป่ายมือไม่ให้ผมจับตัว ที่ไม่ให้ผมจับมันเป็นเพราะอะไร เพราะว่าแบมเจอคนอื่น 


หรือว่าเพราะเขาไม่ได้รักผมแล้วกันแน่


     ไม่ใช่แบบนั้นแล้วมันแบบไหนอะแบม ตอบมาดิ พูดแต่ไม่อยากพูดแล้วจะรู้ไหม ที่ไม่อยากพูด


แล้วที่โกหกมันไม่ใช่เพราะแบมมีชู้อย่างนั้นเหรอวะ?









#ฟิคมบเด็กขี้อ่อย

--------------------------------------------------------------------

02.03.18
มาลงให้ครบตอนแล้ววว
ไหนๆมันจะม่าแล้วอะ เอาให้สุดเนอะ
เอาให้คุ้มกับที่ทุกคนฉีกซองและต้มน้ำรอหน่อย
55555555555555555555555555555
เป็นคนที่แต่งดราม่าแล้วงงกับตัวเอง
เป็นตอนที่แต่งแล้วลบบ่อยมากจริงๆ
ขอให้กินมาม่าให้อร่อยนะค้าาา5555555 <3



แฮชแท็ก  #ฟิคมบเด็กขี้อ่อย 



Twitter : @NeeMo96_ / @FicNeeMo_96

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

2,499 ความคิดเห็น

  1. #2412 WTWT (@world5532410100) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 21:48
    คือปากอมทีนกันไว้หรอถึงไม้พูด
    #2412
    0
  2. #2311 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 22:14

    บอกว่าอย่าใช้อารมณ์คุยกันไง

    #2311
    0
  3. #2302 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 23:21
    ลูกเราผิดนะ โกหกสามีตัวเอง ไม่โอเคๆ
    #2302
    0
  4. #2237 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 13:23
    แบมก็พูดสิ จะเก็บไว้ทำไม
    #2237
    0
  5. #2073 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 21:01
    โกรธไรทเเล้ว! เเงงงงงงงงงงงงง
    #2073
    0
  6. #2014 NummPhanidaBhyun (@NummPhanidaBhyun) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 22:43
    ใจเย็นนนนนนนนน
    #2014
    0
  7. วันที่ 2 เมษายน 2561 / 00:16
    ใจเย็นเน้ออออออ
    #1892
    0
  8. #1863 i_am_a_weirdo (@i_am_a_weirdo) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 11:04
    โอยยยยยยยไปกันใหญ่กันโต ใจเย็นเด้อ
    #1863
    0
  9. #1857 Chamod29 (@Chamod29) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 00:51
    โอ้ยยยยเคียดดดดดดด ไรท์รีบมาต่อน้าไม่อยากให้ทะเลาะกันนานแบบนี้เลย จาล้องง
    #1857
    0
  10. #1856 IYII39397 (@1459900944105) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 22:02
    แบมก้ไม่พูดความจริงออกมาไงแล้วจะให้มาร์คเข้าใจแบบไหน ไม่ยอมเคลียอะไรแล้วมาบอกห่างกันมันใช่หรอวะ แล้วลูกอ่ะมีลูกแล้วนะเว้ยควรคิดให้ดีๆก่อนป่ะ โตๆกันแล้วอ่ะ
    #1856
    0
  11. #1855 LT43_MarkBam (@Loogtan43) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 21:21
    เง้อออ เศร้าาา
    #1855
    0
  12. #1854 peachbam1a (@peachbam1a) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 10:24
    เบื่อแบมอ่ะ แบมงี่เง่าโคตรๆๆๆไตัวเองผิดก่อนแต่ไม่ฟังไรเลยเด้ออ แค่พูดความจิงนี่ยากตรงไหน พาลจะขอห่างอีก เอ้ออเจริญจ้าาา เบื่อแบมแบบนี้มากๆอ่ะ โตๆกันแล้วนะเนี่ย ไม่มีความคิดเลย เอะอะไม่ฟังจะหนีจะถอย ไม่คิดถึงลูกเลยข่ะ ถถถ
    #1854
    0
  13. #1853 wan62063 (@wan62063) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 09:09
    บอกความจริงไปมันจะเปนไรอะห่างกันไรรร มีลูกแล้วนะเว้ย คิดเยอะๆ
    #1853
    0
  14. #1852 KunpimookTuan9397 (@jarja_love) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 08:48
    ต่างคนต่างคิดไปเอง แต่แบมน่าสงสัยจริงอ่ะ โกหกแล้วไปอยู่กับผู้ชาย ใครจะเข้าใจเป็นแบบอื่นได้
    #1852
    0
  15. #1851 แค่คนอินดี้ (@0942845903) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 07:43
    โอ้ยยยยย ต่างคนต่างคิดไปเองแล้ววว มาร์คก็ใจเย็นดิ อย่าพึ่งว่าแบมม แบมก็พูดมาาาเลย
    #1851
    0
  16. #1850 Joy27804 (@Joy27804) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 06:13
    โอ้ยยยเคลียร์กันให้แล้วเสร็จเด่วเน้!! ห้ามห่างนะะ&#128557;&#128557;
    #1850
    0
  17. #1849 viola (@yumajung) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 06:13
    โอยยย แต่ละคน เหมือนจะเคลียร์กันนะ แต่นี่มันไม่ได้ฟังอะไรกันเลยอ่ะ ใช้แต่อารมณ์ ใจเย็นๆสิ
    #1849
    0
  18. #1848 NachaUnchisaSiak (@NachaUnchisaSiak) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 05:43
    รีบๆเคลียร์กันนะ
    #1848
    0
  19. #1847 A2244 (@A2244) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 04:00
    แบม !!!!! กรอกตาบน
    #1847
    0
  20. #1846 k'sm4 (@puttaporn) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 02:54
    โอ๊ยยยยย หน่วงสุด นังลิสมันร้ายยยย อารมณ์ค้าง ไรท์สู้ๆรีบมาต่อน้าาาา
    #1846
    0
  21. #1845 jetsudaasa (@jetsudaasa) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 02:25
    โอ๊ยยย เคลียร์กันดีๆนะ ค่อยๆพูดกันนะ
    #1845
    0
  22. #1844 Lovely_MB37ALL (@sawassdeethai) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 01:56
    อย่าทะเลาะกันนะ!!!
    #1844
    0
  23. #1843 Jiberita (@Jiberita) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 01:43
    คุยกันดีๆ อย่าทะเลาะกันไม่เอาๆ
    #1843
    0
  24. #1842 Blacknote (@blacknote) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 01:34
    สงสารพี่มาร์ค แงงงงง้ เคลียร์ๆกันไปตรงๆนะ อย่าทะเลาะกัน มาร์ครักแบมมากเชื่อใจมาร์คหน่อยจิ.___.
    #1842
    0
  25. #1841 Oormp (@Oormp) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 01:29
    อย่าหายไปนานนะ น้องค้างหนักมาก
    #1841
    0