(Naruto) Tales of the Sun and the Moon (Minato x Kakashi)

ตอนที่ 6 : desire

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    30 ธ.ค. 62

 

- desire -

 

 

“อาจารย์มินาโตะลามก~”

 

 

น้ำเสียงทีเล่นทีจริงที่เอ่ยขึ้นทำให้เขาต้องละสายตาจากหนังสือตรงหน้าไปยังนักเรียนในที่ปรึกษาที่มักจะมาใช้โซฟาในห้องเตรียมการสอนเป็นที่นอนกลางวันตามใจชอบ ก่อนที่คิ้วของเขาจะขมวดมุ่นเมื่อพบว่าสิ่งที่อยู่ในมือของเด็กตรงหน้าคือหนังสือเล่มบางที่มีหญิงสาวในชุดว่ายน้ำตัวจิ๋วกำลังอวดเรือนร่างอยู่บนหน้าปก

 

 

“เป็นถึงอาจารย์ที่ปรึกษาแต่มีหนังสือแบบนี้อยู่ในลิ้นชักเนี่ยจะดีหรอครับ?”

 

 

รอยยิ้มยั่วเย้าถูกส่งมาให้ในขณะที่เขาได้แต่ถอนหายใจให้กับความมือไวของเด็กตรงหน้าพร้อมเอ่ยตอบด้วยเสียงเรียบ

 

 

“นั่นเป็นของที่ฉันยึดมาจากเด็กห้องBต่างหาก....”

 

 

“หืม...ไม่ใช่ว่าอาจารย์จะยึดมาดูเองหรอกหรอครับ?”

 

 

“ทำแบบนั้นได้ที่ไหนกันล่ะ”

 

 

เสียงเอ่ยท้วงดังขึ้นเบาๆยามที่เขาเดินไปยึดหนังสือเจ้าปัญหามาจากมือของเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะก่อนจะใช้หนังสือนั่นฟาดลงเบาๆบนเส้นผมสีเงินเป็นการตักเตือน

 

 

“อะไรกัน ไม่สนเลยหรอครับ? บิกินี่สุดวาบหวามรับหน้าร้อนน่ะ”

 

 

น้ำเสียงที่ไม่มีแววสำนึกผิดยังคงเอ่ยต่อไปขณะที่นัยน์ตาสีถ่านคู่นั้นเอาแต่คอยจับจ้องมาที่หัวข้อน่าสงสัยบนหน้าปกจนเขาได้แต่ถอนหายใจออกมาอีกครั้ง

 

 

“คนเป็นผู้ใหญ่เค้าไม่มานั่งตื่นเต้นกับภาพสาวๆในชุดว่ายน้ำกันหรอกนะฮาตาเกะคุง....”

 

 

“เห....แล้วผู้ใหญ่อย่างอาจารย์ตื่นเต้นกับเรื่องแบบไหนหรอครับ?”

 

 

นัยน์ตาสีถ่านคู่นั้นสบมองมาที่เขาพร้อมกับรอยยิ้มร้ายจนทำให้ไฝเล็กๆที่มุมปากดูยั่วยวนกว่าที่มันควรจะเป็น ขณะที่เขาเผลอมองตามเครื่องแบบฤดูร้อนที่เผยให้เห็นแขนเรียวกับข้อมือเปลือยเปล่าที่ชวนให้สัมผัส รวมไปถึงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ทิ้งตัวตามแรงโน้มถ่วงจนเผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าได้รูปกับแผ่นอกขาวๆที่เอาแต่ดึงดูดให้เขาเผลอขยับเข้าไปใกล้

 

 

ใกล้....เสียจนปลายนิ้วของเขาเกือบเอื้อมถึง.......

 

 

“เดี๋ยวก็จะหมดเวลาพักแล้ว รีบกลับห้องเรียนได้แล้วล่ะฮาตาเกะคุง”

 

 

ปลายนิ้วที่เอื้อมเข้าไปหาออกแรงขยี้เบาๆลงบนเส้นผมสีเงินก่อนที่เขาจะหันไปเก็บหนังสือที่เด็กตรงหน้าหยิบออกมาเล่นซนเอาไว้ที่ลิ้นชักดังเดิม

 

 

“เหลืออีกตั้งสิบนาทีขอนอนต่ออีกหน่อยไม่ได้หรอครับ?”

 

 

“ไม่ได้ครับ แล้วก็ฝากเอาชีทบนโต๊ะไปแจกเพื่อนในห้องด้วยนะ”

 

 

เขาเอ่ยตัดบทเด็กที่เอาแต่อิดออดแต่ก็สุดท้ายก็ยอมหอบกองเอกสารกลับไปที่ห้องเรียนแต่โดยดีและในทันทีที่ประตูห้องถูกปิดลงเขาก็ได้แต่ทิ้งตัวลงกับโซฟาอย่างเหนื่อยอ่อนพร้อมกับเอามือปิดใบหน้าที่ขึ้นสีจางๆจากความร้อนที่เขารู้ดีว่ามันไม่ได้มีสาเหตุมาจากสภาพอากาศ

 

 

ให้ตายสิ.......

 

 

นับวันเขาก็ยิ่งชักจะไม่แน่ใจแล้วว่าตัวเองจะอดทนรอได้จนถึงพิธีจบการศึกษารึเปล่า......

 

 

 

......................................................

 

 

.......

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13 ความคิดเห็น