(Naruto) From the end. ( Minato x Kakashi )

ตอนที่ 2 : คำสั่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,070
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    13 พ.ค. 61


- คำสั่ง -


....................................

 

........

 

 


“ที่เรียกพวกเจ้ามารวมตัวกันในครั้งนี้เพราะอยากจะให้พวกเจ้าช่วยให้การคุ้มกันผู้ส่งสาส์นของโคโนฮะงาคุเระที่จะเดินทางไปยังซึนะงาคุเระ”


น้ำเสียงทรงอำนาจของผู้ดำรงตำแหน่งโฮคาเงะรุ่นที่สามดังสะท้อนไปทั่วห้องกว้างก่อนริมฝีปากที่แต่งแต้มไปด้วยริ้วรอยแห่งวัยชราจะเริ่มถ่ายทอดคำสั่งพร้อมอธิบายถึงเนื้อหาของภารกิจ 

 

“ภารกิจนี้เป็นภารกิจระดับA สาส์นลับฉบับนี้เป็นการหยั่งเชิงถึงการเจรจาสงบศึกที่จะตามมาในภายหลัง ซึ่งแน่นอนว่าย่อมมีผู้ไม่ประสงค์ดีคอยจ้องขัดขวางการเจรจาครั้งนี้อยู่เป็นจำนวนมาก เพราะฉะนั้นจึงอยากให้พวกเจ้าระวังตัวกันเอาไว้ให้ดี”



นัยน์ตาอันคมกริบจับจ้องมาที่พวกเขาเป็นรายคนราวกับต้องการย้ำเตือนถึงความอันตรายของภารกิจครั้งนี้ โคโนฮะงาคุเระสูญเสียชีวิตของเหล่านินจาไปในสงครามเป็นจำนวนมากและซารุโทบิ ฮิรุเซ็นไม่ต้องการที่จะให้มีการสูญเสียเกิดขึ้นอีก

 


 “....และภารกิจในครั้งนี้ฉันจะขอแต่งตั้งฮาตาเกะ คาคาชิที่มีตำแหน่งโจนินเป็นหัวหน้าหน่วย”


 

นัยน์ตาสีถ่านเบิกกว้างเมื่อตำแหน่งสำคัญถูกหยิบยื่นมาให้โดยไม่คาดคิด และก่อนที่ริมฝีปากจะได้เอ่ยคำทัดทานใดๆน้ำเสียงของชายชราตรงหน้าก็เอ่ยขึ้นมาราวเดาใจของเขาออก

 

“คาคาชิเอ๋ย....เจ้าเคยอยู่ในหน่วยของมินาโตะย่อมรู้เรื่องกลยุทธ์และการแทรกซึมเป็นอย่างดี ภารกิจครั้งนี้ไม่ใช่ภารกิจจู่โจมแต่เป็นการคุ้มครอง การให้เจ้าเป็นผู้รับผิดชอบจึงเป็นการดีที่สุด”


น้ำเสียงของชายชราเอ่ยอย่างอ่อนโยนยามอธิบายถึงเหตุผลที่ถูกคิดมาอย่างถี่ถ้วน และเพราะอย่างนั้นสิ่งที่เขาตอบรับจึงมีเพียงแค่....

 


“ครับ...ผมจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด”

 


......................

 

.......

 

ทันทีที่การมอบหมายภารกิจเสร็จสิ้นคนในหน่วยก็มารวมตัวกันเพื่อฟังคำสั่งจากเขาผู้เป็นหัวหน้า และหลังจากแจกแจงกำหนดการแบบคร่าวๆก็ถึงเวลาแยกย้ายไปเตรียมตัวสำหรับภารกิจ

  


“ถ้างั้นก็ตามนี้ หลังจากนี้ให้มารวมตัวกันที่หน้าประตูในอีกหนึ่งชั่วโมง แยกย้ายได้!

 

 

หลังจากตรวจเช็คความเรียบร้อยของสิ่งของต่างๆเด็กหนุ่มผู้ได้รับมอบหมายให้เป็นหัวหน้าหน่วยก็เตรียมมุ่งหน้าไปยังประตูบานใหญ่ซึ่งเป็นทางเข้าออกเดียวของโคโนฮะงาคุเระ ปลายเท้าเรียวก้าวย่ำไปข้างหน้าอย่างไม่รีบร้อนเมื่อยังมีเวลาเหลือเฟือก่อนจะถึงเวลานัดหมาย ในตอนนั้นเองที่นัยน์ตาสีถ่านข้างสวยได้สะท้อนเข้ากับภาพของแผ่นหลังที่แสนคุ้นเคย...

  


แผ่นหลังของคนที่เขาไม่ได้เห็นมาสักพัก....

  


เส้นผมสีทองอันเป็นเอกลักษณ์สะท้อนกับแสงแดดเป็นประกายราวกับแสงอาทิตย์ในฤดูร้อน ใบหน้าด้านข้างที่หันมาเผยให้เห็นจมูกคมสันและผิวที่เกรียมแดดนิดๆพร้อมนัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างที่ทอประกายอ่อนโยนดั่งท้องฟ้าที่โอบอุ้มทุกสิ่ง บุคคลที่อยู่ตรงหน้าเขาจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากอาจารย์เพียงคนเดียวของเขา อาจารย์มินาโตะ’  


เขาเหม่อมองภาพตรงหน้าราวกับโหยหาเมื่อนึกย้อนได้ว่าการพบเจอครั้งสุดท้ายระหว่างพวกเขาน่าจะราวสองอาทิตย์ก่อนได้ เมื่อคิดได้ดังนั้นปลายเท้าเรียวจึงรีบก้าวเข้าไปหาบุคคลที่เป็นทั้งอาจารย์และเป็นคนสำคัญเพียงคนเดียวที่ยังเหลืออยู่ในโลกของเขา...



“อาจา.....”


 

“อ้ะ! เจอตัวแล้ว!! คุณมินาโตะครับ!!


 

เสียงทักทายของเขาถูกเอ่ยขัดจากโจนินคนหนึ่งที่วิ่งเข้ามาพร้อมเอกสารหอบใหญ่ในมือ เขาจ้องมองภาพอาจารย์มินาโตะหันไปพูดคุยกับโจนินคนนั้นพลางรับเอกสารตรงหน้าขึ้นมาอ่านด้วยสีหน้าที่ดูเคร่งเครียด...

 

 

'อาจารย์....คงยุ่งอยู่สินะ......'

 

 

นัยน์ตาสีถ่านข้างสวยหลุบมองต่ำก่อนจะตัดสินใจเดินเลี่ยงออกมาเงียบๆ หลังจากที่ได้เลื่อนขั้นเป็นโจนินเขาก็ต้องคอยรับผิดชอบหน่วยย่อยต่างๆโอกาสในการรวมทีมกับอาจารย์มินาโตะจึงน้อยลง แถมมีข่าวลือในหมู่โจนินด้วยกันว่าท่านรุ่นสามเตรียมที่จะลงจากตำแหน่งหลังจากยุติสงคราม ดังนั้นว่าที่โฮคาเงะรุ่นที่สี่จึงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากวีรบุรุษสงครามฉายาประกายแสงสีเหลืองแห่งโคโนฮะอย่าง นามิคาเสะ มินาโตะ’  


เท่าที่เขาเห็นโจนินคนเมื่อกี้เป็นคนจัดการเอกสารของท่านรุ่นสาม การที่เอกสารสำคัญต่างๆเริ่มถูกเปลี่ยนมือมายังอาจารย์มินาโตะก็พอจะเดาได้แล้วว่าข่าวลือนั้นน่าจะเป็นความจริง ดังนั้นการจะเข้าไปรบกวนอาจารย์ในตอนนี้จึงไม่น่าเป็นความคิดที่ดีเท่าไหร่ แถมถ้าอาจารย์รู้ว่าเขากำลังจะออกไปทำภารกิจก็คงจะคอยเป็นห่วงจนถามโน่นถามนี่ไม่หยุด พอคิดถึงตรงนี้ริมฝีปากที่ถูกแอบซ่อนเอาไว้ภายใต้เนื้อผ้าสีเข้มก็ยกเผลอยกรอยยิ้มบางขึ้นมา

 

 

คนคนนั้นเป็นแบบนี้เสมอ......

 

 

ตัวเขาที่ถูกผลักเข้ามาในโลกของผู้ใหญ่ที่โหดร้าย ท่ามกลางสายตาริษยาและมาดร้ายมีเพียงอาจารย์มินาโตะคนเดียวเท่านั้นที่มอบรอยยิ้มอันอ่อนโยนให้กับเขาเสมอมา....


 

เอาไว้กลับมาจากภารกิจแล้วค่อยหาโอกาสไปทักทายก็แล้วกัน....


 

เขาตัดสินใจเอาเองเงียบๆพลางสลัดความคิดเหม่อลอยต่างๆทิ้งไปเมื่อเดินลัดเลาะเข้าไปใกล้ป้อมประตูด้านหน้าก่อนจะประหลาดใจเมื่อพบว่าคนในหน่วยอีกสามคนนั้นมารออยู่พร้อมหน้าแล้ว เมื่อเป็นดังนั้นขาเรียวจึงเร่งฝีเท้าขึ้นเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายต้องรอนาน หากแต่ฝีเท้านั้นต้องชะงักลงเพราะคำสบถที่ลอยแว่วมา...

 


“ให้ตายสิ! ท่านรุ่นสามคิดอะไรของเขานะถึงให้ไอ้เด็กนั่นมาเป็นหัวหน้าหน่วย?!

 


“ได้ข่าวว่าเด็กนั่นฆ่าอดีตเพื่อนร่วมทีมเชียวนะ! แถมยังมีข่าวลือเรื่องเนตรวงแหวนอีก”


 

“สยองว่ะ....”


 

“ได้ข่าวว่ามันเป็นลูกของเขี้ยวสีขาวซาคุโมะด้วยนี่?”


 

“หา? วีรบุรุษของหมู่บ้านที่สุดท้ายก็ฆ่าตัวตายไปน่ะหรอ?”


 

“ฮะๆ แกนี่มันใจร้ายว่ะ เดี๊ยวเด็กนั่นมาได้ยินก็ร้องไห้เอาหรอก”


 

แผ่นหลังเล็กย่อกายพิงเข้ากับด้านข้างของป้อมประตูขณะที่แขนเรียวยกขึ้นกอดเข่าตัวเองในแบบที่เผลอทำบ่อยๆ เขาปล่อยให้ถ้อยคำต่างๆลอยผ่านไปเงียบๆพร้อมกับภาวนาให้เวลานัดหมายนั้นเคลื่อนตัวมาถึงโดยเร็ว....

 

 


อือ....รู้อยู่แล้วล่ะ....

 

 

ว่าในโลกนี้ไม่มีคนที่ใจดีแบบอาจารย์อยู่อีกหรอก.....

 

 

.......................

 

.....

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇



let's talk!


ผ่านมาสองตอนก็ยังคงวนเวียนอยู่กับการรังแกน้องอย่างต่อเนื่อง (ฮ่า) ในส่วนของพาร์ทนี้ก็ยังพูดถึงปมในใจของน้องเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือได้เห็นออร่าความหล่อของมินาโตะแบบพอกรุบกริบ XD ในพาร์ทนี้ไรท์พยายามให้ทุกคนได้เห็นภาพของแผลในใจและความโดดเดี่ยวของน้องมากขึ้น เพื่อที่จะได้เข้าใจการกระทำของน้องในบทต่อๆไปค่ะ ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ~!

ป.ล. ขออนุญาตใช้คำว่า "อาจารย์" แบบในอนิเมะแทนคำว่า "ครู" ตามฉบับมังงะนะคะเพราะไรท์คิดว่าเขียนแบบนี้แล้วมันฟังดูบาปน้อยกว่าภาษาออกมาสวยกว่า สำหรับใครที่มีข้อสงสัยอะไรสามารถถามมาในคอมเม้นต์ได้เลยนะคะ!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

110 ความคิดเห็น

  1. #8 Rayko3834 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 21:23
    เดี๊นวแม่ตบปากแตกเลย! ยยยย //กอดคาคาชิคุง  โอ๋ๆนะลูก...
    #8
    1
    • #8-1 Natsumi-69(จากตอนที่ 2)
      6 พฤษภาคม 2561 / 21:53
      ขอบคุณสำหรับตอมเม้นต์ค่ะ~

      ช่วยกันโอ๋ๆน้องหน่อยนะคะ
      #8-1
  2. #7 Arashi no Hime (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 19:54
    ...โอ๋ๆนะคาคาชิคุงค่า//กระโดดถีบไอตัวประกอบที่พูด
    #7
    1
    • #7-1 Natsumi-69(จากตอนที่ 2)
      6 พฤษภาคม 2561 / 20:04
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ค่ะ ^^

      อย่าลืมลูบหัวปลอบน้องด้วยนะคะ<3
      #7-1
  3. #6 คนโรยเกลือ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 19:33
    ตัวปลากรอบ!!!!มันหนักส่วนไหนของแกย่ะ!!!

    เดี๋ยวแม่จะตบให้หน้าคว่ำเลยนิ!!
    #6
    1
    • #6-1 Natsumi-69(จากตอนที่ 2)
      6 พฤษภาคม 2561 / 19:44
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ค่ะ > <

      เย้ๆ ช่วยปกป้องคาคาชิคุงด้วยนะคะ~
      #6-1