คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย (Boku no hero academia) - Late night coffee - [ All Might x Aizawa ] (Boku no hero academia) - Late night coffee - [ All Might x Aizawa ] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Natsumi-69ค่ะ



ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคMHAเรื่องแรกของเราหลังจากที่กาวมาสักพัก


เป็นฟิคคู่ ออลไมท์ x ไอซาวะ ค่ะ 


ยังไงก็ขอขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ติชมและให้กำลังใจล่วงหน้าด้วยนะคะ~




✿:・❀・;✿:・❀・;✿:・❀・;✿:・❀・;✿:・❀・;✿ :・❀・;✿:・❀・;✿:・❀・;✿





ไม่อนุญาตให้คัดลอก+ดัดแปลงเนื้อหา หรือเผยแพร่ผลงานโดยไม่ได้รับอนุญาตค่ะ











                           เพื่ออรรถรสในการอ่าน จะขอแนะนำให้เปิดเพลงนี้คลอไปเบาๆด้วยค่ะ ;D


( we've never met but, can we have a coffee or something? - in love with a ghost )









✿:・❀・;✿:・❀・;✿:・❀・;✿:・❀・;✿:・❀・;✿ :・❀・;✿:・❀・;✿:・❀・;✿




s
n
a
p

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 มิ.ย. 62 / 16:07




- Late night coffee -


 

แสงไฟสีฟ้าจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สว่างจ้าอยู่ท่างกลางความมืดภายในห้องขนาดเล็ก เบื้องหน้าของแสงนั้นสะท้อนให้เห็นใบหน้าภายใต้กรอบแว่นสีดำสนิทของชายคนหนึ่ง ชายผู้เป็นเจ้าของใบหน้าที่มักจะเรียบเฉยหากแต่ในตอนนี้กลับฉายแววขุ่นมัวอย่างเห็นได้ชัด นัยน์ตาสีดำขลับที่มักดูเหนื่อยล้าถูกแต้มด้วยสีแดงจางๆจากเส้นเลือดภายในดวงตา เส้นผมสลวยสีดำยาวประบ่าที่มักดูยุ่งเหยิงถูกมัดเอาไว้ลวกๆ อันเป็นลุคที่บ่งบอกว่าเขากำลังเข้าสู่โหมดลุยงานอย่างเต็มตัว

ไอซาวะ โชตะ บิดกายเล็กน้อยเพื่อคลายความเมื่อยจากการนั่งทำงานอยู่หน้าจอเป็นเวลานานก่อนนัยน์ตาที่ทอประกายอ่อนล้านั้นจะหันมองตัวเลขบนนาฬิกาที่ล่วงเลยมาจนถึงยามเที่ยงคืน ลมหายใจยาวถูกถอดถอนออกมาอย่างเบื่อหน่ายก่อนที่เขาจะเริ่มตั้งสมาธิเพื่อโฟกัสกับงานที่อยู่ตรงหน้าอีกครั้ง หากแต่....

 


“ไอซาวะคุง....ยังไม่นอนอีกหรอ?”


 

น้ำเสียงทุ้มที่เจือไปด้วยความงัวเงียดังขึ้นมาจากด้านหลัง และเมื่อหันไปก็พบกับร่างผอมสูงของชายผู้มีเส้นผมสีทองฟูฟ่องกำลังจ้องมองมาที่เขาด้วยท่าทางราวกับเด็กที่เพิ่งตื่นนอน


 

“ผมยังกรอกคะแนนไม่เสร็จน่ะครับ....ว่าแต่คุณเองก็ยังไม่นอนอีกหรอครับโทชิโนริซัง?”


 

เขาหันไปตอบคนตรงหน้าที่มักเข้านอนเร็วอย่างแปลกใจขณะร่างที่ยังดูกึ่งหลับกึ่งตื่นยังคงยืนขยี้ตาอย่างงัวเงีย


 

“พอดีว่าเผลอหลับไปงีบนึงแต่ตื่นมาแล้วไม่เห็นเธอก็เลยออกมาดูน่ะ....”


 

ชายผู้มีอายุมากกว่าเผยรอยยิ้มเจื่อนๆส่งให้ เขาเพียงตอบรับด้วยน้ำเสียงเรียบๆว่างั้นหรอครับเมื่อคำตอบนั้นไม่ต่างจากที่คาดเอาไว้ ขณะคนตรงหน้าขยับกายเข้ามาใกล้เพื่อจ้องมองสิ่งที่อยู่บนหน้าจอของเขา


 

“หือ? คะแนนของห้องAงั้นหรอ? ใกล้เสร็จรึยังล่ะ?”


 

“ยังอีกยาวไกลเลยล่ะครับ...หลังจากนี้ก็ต้องสรุปรายงานส่งอาจารย์ใหญ่อีก คุณจะเข้านอนไปก่อนเลยก็ได้นะครับ”


 

นัยน์ตาสีดำขลับกลับไปจ้องที่หน้าจอพร้อมกับคิ้วเรียวที่ขมวดมุ่นเข้าหากันอย่างลืมตัวเมื่อนึกถึงหนทางอันยาวไกลที่จะหลุดพ้นจากภาระงานตรงหน้า หากแต่ใบหน้าบึ้งตึงนั้นก็ต้องชะงักลงเมื่อสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิของฝ่ามือใหญ่ที่ถูกวางลงบนบ่าอย่างแผ่วเบา


 

“งานหนักแย่เลยนะ....มีอะไรให้ฉันช่วยบ้างรึเปล่า?”


 

น้ำเสียงทุ้มที่เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงทำให้ในอกรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างน่าประหลาด เขาเพียงก้มหน้าลงเพื่อแอบซ่อนมุมปากที่เผลอยกรอยยิ้มออกมาก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเช่นปกติ


 

“ไม่มีหรอกครับ คุณไปนอนเถอะ....”


 

“.....”


 

แม้จะถูกปฏิเสธแต่ร่างผอมสูงตรงหน้ายังคงจ้องมองเขาราวกับพิจารณาอยู่ชั่วครู่ก่อนฝ่ามือใหญ่นั้นจะเชยคางของเขาให้หันไปสบเข้ากับนัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างที่ราวกับท้องฟ้ากว้างนั่น....


 

“....!?


 

“หวา....นึกแล้วเชียว! ไอซาวะคุงตาแดงไปหมดแล้วไม่ใช่หรอ?! STOP! STOP! พักซักหน่อยเถอะนะ”


 

ร่างผอมสูงรีบกุลีกุจอไปหยิบยาหยอดตามาให้เขาก่อนจะขยับเก้าอี้ของเขาให้ถอยห่างออกจากหน้าจอสีฟ้าตรงหน้า เขารับเอายาหยอดตามาหยอดอย่างว่าง่ายก่อนจะหันไปจ้องมองใบหน้าของคนมีอายุมากกว่าที่เผยรอยยิ้มพร้อมน้ำเสียงที่เจือด้วยความห่วงใยมาให้


 

“ไหนๆก็นั่งทำงานมาตั้งนานแล้ว...อยากจะพักดื่มกาแฟซักหน่อยมั้ยล่ะไอซาวะคุง?”


 

เขานึกทวนประโยคของคนที่มีอายุมากกว่าก่อนหันมองหน้าปัดนาฬิกาที่ค้างอยู่ที่เลข12พร้อมคำถามในใจว่านี่ควรจะเป็นเวลาที่เหมาะกับการดื่มกาแฟรึเปล่า? แต่อาจเป็นเพราะงานของเขายังคงห่างไกลจากคำว่าเสร็จหากไม่มีกาแฟสักแก้วมาช่วยชีวิต หรืออาจเป็นเพราะรอยยิ้มอันแสนอ่อนโยนที่ถูกหยิบยื่นให้จากคนตรงหน้า สิ่งที่เขาตอบรับจึงมีเพียงแค่....


 

“ครับ....พักสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน....”

 

 

................................................

 

..............

 

 

เขานั่งลงบนโต๊ะทานข้าวเล็กๆภายในห้องครัวที่สว่างไสวด้วยสีสันอันอบอุ่นจากหลอดไฟโดยรอบ นัยน์ตาสีดำขลับจับจ้องไปยังแผ่นหลังของคนอายุมากกว่าที่กำลังง่วนอยู่กับเครื่องชงกาแฟตรงหน้าก่อนเขาจะเป็นฝ่ายหลบสายตาเมื่อเผลอสบเข้ากับนัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างที่หันกลับมายิ้มให้ นัยน์ตาสีถ่านที่ดูอ่อนล้านั้นจึงเลือกที่จะหันมองออกไปภายนอกระเบียงเล็กๆที่อยู่ไม่ห่างจากโต๊ะทานข้าวเป็นการกลบเกลื่อน

แสงไฟในยามค่ำคืนที่เงียบสงบส่องกระทบกับระเบียงเหล็กภายนอกให้กลายเป็นภาพเงาสลัว เสียงของรถยนต์จากถนนใหญ่ที่ฟังดูห่างไกลดังแว่วเข้ามาภายในห้องครัวเล็กๆเคล้าคลอไปกับเสียงของเครื่องชงกาแฟและเสียงกระทบกันเบาๆของแก้ว เขาค่อยๆหลับตาลงอย่างผ่อนคลายเมื่อกลิ่นหอมของกาแฟล่องลอยไปในอากาศพร้อมปล่อยห้วงความคิดของตัวเองให้ล่องลอยตามออกไป ก่อนที่บรรยากาศอันแสนสงบนี้จะถูกขัดด้วยน้ำเสียงทุ้มที่เขาชื่นชอบ...


 

“เอ้านี่....แก้วนี้ของไอซาวะคุง”


 

กาแฟแก้วเล็กถูกยื่นให้ตรงหน้า เขาจ้องมองคาปูชิโนร้อนส่งกลิ่นหอมกรุ่นอยู่ในแก้วลายแมวสีดำก่อนจะจับจ้องแก้วกาแฟลายกระต่ายอีกใบที่อยู่ในมือของคนตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ


 

“คุณเองก็ดื่มด้วยหรอครับ? เดี๊ยวก็นอนไม่หลับเอาหรอก.....”


 

ชายร่างสูงเลื่อนเก้าอี้ที่อยู่ตรงข้ามกับเขาก่อนจะนั่งลงพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าขณะที่ปลายนิ้วเรียวไล้วนอยู่บนขอบแก้วที่มีไอน้ำลอยคุกรุ่นพร้อมเอ่ยด้วยท่าทางที่ราวกับขัดเขิน


 

“ก็ฉันอยากนั่งดื่มเป็นเพื่อนไอซาวะคุงนี่นา...ไหนๆพรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดทั้งที.....”


 

“.....”


 

“ไม่ได้หรอ...?”


 

เมื่อเห็นว่าเขาเงียบไปเจ้าของนัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างนั้นจึงเอ่ยถามด้วยสีหน้าราวกับกำลังขออนุญาต เขาจ้องมองภาพนั่นก่อนเอ่ยตอบราวกับไม่ใส่ใจทั้งๆที่ตนเองนั้นเป็นฝ่ายใจอ่อนเช่นทุกครั้ง


 

“.......ก็ยังไม่ได้ว่าอะไรนี่ครับ...”


 

เขาตอบรับเสียงเบาก่อนจะจรดแก้วกาแฟเข้ากับริมฝีปาก สัมผัสของฟองนมนุ่มๆกับรสชาติของความขมที่ผสมกับความหอมหวานของนมพร้อมกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ของผงซินนามอนที่โรยอยู่ด้านบน ช่วยปลุกประสาทสัมผัสและให้ความรู้สึกผ่อนคลายได้ในเวลาเดียวกัน


นัยน์ตาสีดำขลับจับจ้องที่แก้วกาแฟลายแมวสีดำราวกับว่ามันมีความพิเศษอยู่บนแก้วลายเรียบๆนั่นก่อนจะเผลอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา...


 

“อร่อยจัง....”


 

เมื่อได้ยินดังนั้นเจ้าของเรือนผมสีทองที่กำลังจ้องมองภาพตรงหน้าก็หัวเราะออกมาเบาๆด้วยความเอ็นดูก่อนเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงยินดี


 

“ฮะๆ กำลังคิดอยู่เลยว่าจะถูกปากรึเปล่า ดีจังเลยที่ไอซาวะคุงชอบ...”


 

เขาหยิบแก้วกาแฟขึ้นจรดริมฝีปากอีกครั้งและอีกครั้ง ก่อนจะรู้สึกถึงสายตาคมที่จับจ้องมาที่เขาอย่างไม่วางตา และเมื่อเงยหน้าขึ้นสบสายตากับนัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างคู่นั้นก็พบว่าอีกฝ่ายกำลังนั่งเท้าคางจ้องมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้มกว้างอันแสนอ่อนโยน


 

“มีอะไรหรอครับ...?”


 

เขาเอ่ยถามเสียงเรียบทั้งๆที่รู้สึกประหม่าเมื่อเป็นฝ่ายถูกจ้องมอง หากแต่เจ้าของเรือนผมสีทองตรงหน้าเพียงแค่หัวเราะออกมาเบาๆพลางเอ่ยตอบ


 

“เปล่าหรอกๆ แค่กำลังคิดว่า เป็นคืนที่ดีจังเลยน้า น่ะ...”


 

เขาชะงักไปชั่วครู่กับคำตอบของคนตรงหน้าก่อนจะสัมผัสถึงบรรยากาศที่อยู่รอบตัวอีกครั้ง... ภายในห้องเงียบสงบอันแสนอบอุ่นที่เจือไปด้วยกลิ่นหอมของกาแฟ บทสนทนาสั้นๆในช่วงกลางดึก รสชาติหอมหวานของกาแฟนมที่คละคลุ้งอยู่บนริมฝีปาก รอยยิ้มที่แสนอบอุ่น และช่วงเวลาอันแสนเรียบง่ายที่ได้ใช้ร่วมกับคนรัก แปรเปลี่ยนให้บรรยากาศของค่ำคืนที่แสนธรรมดานี้ดูพิเศษขึ้นมาราวกับมีเวทมนต์...

 

นัยน์ตาสีถ่านเงยขึ้นสบมองนัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างขณะที่ริมฝีบากอิ่มคลี่รอยยิ้มบาง ฝ่ามือเรียวประคองแก้วกาแฟลายแมวสีดำใบโปรดขึ้นมาอย่างทะนุถนอมก่อนจะเอ่ยตอบรับด้วยน้ำเสียงที่เจือไปด้วยความสุข....

 

 


“นั่นสินะครับ......ผมเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน......”

 


 

 

.................................................................................

 

...........................................

 

.....

 

 

:・・;:・・;:・・;:・・;:・・;

 

 

Let’s talk

 

สวัสดีค่ะ 

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณสำหรับคนที่หลงเข้ามาอ่านฟิคเรื่องนี้นะคะ สารภาพว่าฟิคเรื่องนี้เกิดขึ้นมาจากความรู้สึกโมเอะอาจารย์ประจำชั้นวัย30แบบหยุดไม่อยู่ผสมกับความกาวโมเม้นฮาเร็มเหล่าชายผมทองที่ล้อมรอบไอซาวะ โชตะ ทำให้เกิดเป็นฟิคอารมณ์ชั่ววูบเรื่องนี้ขึ้นมาค่ะ5555 หลังจากนี้ถ้ามีโอกาสก็อยากจะลองเขียนฟิคของMHAอีก ยังไงก็ขอฝากตัวด้วยนะคะ~!




ผลงานทั้งหมด ของ Natsumi-69

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

11 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 มกราคม 2562 / 13:42
    ฮือออออ อะไรคือการที่เราอ่านไปอ่านมาละเขินแทนเนี่ยยย ฮืออออ ออลไมท์ดูแลอาจารย์ดีจริงๆ ดูสิๆ มีการอ้อนขอนั่งดื่มกาแฟกับจารย์ด้วย โอ้ยยย ใจฉัน คู่นี้หาอ่ายยากจริงๆ เราจะลงเรือลำนี้ไปด้วยกัน~
    #11
    0
  2. วันที่ 2 กันยายน 2561 / 05:19

    งือออออ โครตน่ารัก ชอบคู่นี้มาก แบบถึงในเมะจะไม่มีโมเม้นชัดเจนแต่แค่ท่าอุ้นเจ้าสาวก็อบอุ่นหัวใจละค่ะ แถมในมังงะไอซาวะมีพูดกับออลไมล์แบบ "อย่าทำตัวเป็นสามี...." อฟช มีความชงนิดๆ แต่งดีมากๆเราชอบมากค่ะ หาอ่านยากด้วยอะ เศร้าเลย ไม่คิดว่าหาเล่นๆจะมีคนแต่ง ถึงต่างประเทศจะมีแฟนอาร์ทเยอะแต่ประเทศเราน้อยจัง เรือลำน้อยๆ เราชอบออลไมล์ร่างผอม*ไอซาวะมากๆอะ มันดูน่ารักดี ไอซาวะก็จะซึนๆหน่อยมันน่ารักมากๆเลย



    เขียนยาวเลย 555 ตื่นเต้นปได้เจอคนลงเรือเดัยวแล้วว o(^^o)

    #10
    1
    • 4 พฤศจิกายน 2561 / 21:26
      งือ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์น่ารักๆและขอโทษที่ตอบกลับช้านะคะ
      เผลอหลุดขำกับคำว่าท่าอุ้มเจ้าสาวเลยค่ะ ช่วงหลังๆรู้สึกว่าออฟฟิเชี่ยลชงแก้วแตกมากจริงๆ
      ดีใจที่ได้เจอคนช่วยแจวเรือเพิ่มเช่นกันค่ะ ถึงคนชิปคู่นี้จะน้อยแต่คนในเรือน่ารักมากเลย
      ยังไงก็ขอบคุณที่อุตส่าห์เข้ามาอ่านฟิคเรื่องนี้นะคะ~!
      #10-1
  3. วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 00:52

    โอ้ยยยยย คือความธรรมดาไม่หวือหวาที่หวานแหววมาก ไม่ไหวแร้วววว จะตายเอา ฮือออออ อาจ๊ายยยยยยยยร์

    #9
    1
    • 26 สิงหาคม 2561 / 21:13
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ค่ะ<3

      แง ทำใจดีๆเอาไว้นะคะ เดี๋ยวเราจะไปตามอาจารย์มาทำCPRให้ ; w ;
      #9-1
  4. วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 18:02

    แงงงงงงงง รักคู่นี้ฮือออออออออ น้ำตาไหลเป็นสายเลือด

    #8
    1
    • 13 มิถุนายน 2561 / 21:00
      แงงงงง ดีใจจัง เจอคนหวีดคู่นี้เป็นเพื่อนแล้ว ; w ;
      #8-1
  5. วันที่ 28 เมษายน 2561 / 01:14
    ดีมากเลยค่าา ลองเสิร์ชเล่นๆไม่คิดว่าจะเจอฟิคคู่นี้แถมละมุนขนาดนี้ ชอบคู่นี้มากกกกก
    #7
    1
    • 6 พฤษภาคม 2561 / 19:47
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์นะคะ ^^

      ถ้ามีเวลาจะแอบมาแต่งฟิคของคู่นี้อีกแน่นอนค่ะ~
      #7-1
  6. #6 pimpant (@pimpant) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 19:40
    สนุกมากๆค่ะ ชอบมากๆเลย ให้ความรู้สึกละมุนมาก อ่านไปยิ้มไปเลยค่ะ แต่งมาอีกนะคะ &#128151;&#128151;
    #6
    1
    • #6-1 Natsumi-69 (@Natsumi-69) (จากตอนที่ 1)
      6 พฤษภาคม 2561 / 19:52
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์และขอโทษที่ตอบกลับช้าค่ะ

      ขอบคุณมากๆเลยนะคะที่ชอบฟิคเรื่องนี้ แล้วจะแต่งมาอีกแน่นอนค่ะ<3
      #6-1
  7. #5 Giggie~
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 19:19
    อ่านไปก็เขินไปปปปปปปป ชอบคู่นี้มากๆค่ะ ไม่คิดว่าจะจเอคนแต่งฟิคน่ารักๆและสนุกแบบนี้ ขอกรี๊ดดังๆค่ะ ดีใจเจอคนชอบคู่เดียวกัน

    ไอซาวะคุงน่ารักมากกกกกกกกก ออลไมท์ก็อบอุ่นสมเป็นออลไมท์จริงๆ

    ขอบคุณนะคะที่แต่งฟิคให้อ่าน เมล์มาคุยเล่นได้นะคะ!

    #5
    2
    • 20 พฤศจิกายน 2560 / 01:22
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์และขอโทษที่ตอบกลับช้าค่ะ!

      แง ทางนี้ก็ดีใจเหมือนกันค่ะ นานๆทีจะเจอคนลงเรือลำเดียวกันซักที ; w ;

      ป.ล. เรายังเล่นเด็กดีไม่ค่อยเป็นเท่าไหร่ ไม่แน่ใจว่าจะหลังไมค์ยังไงได้บ้าง

      ถ้าไม่รังเกียจรบกวนทิ้งเมล์หรือทวิตเอาไว้ได้มั้ยคะ? เดี๊ยวเราจะแอดกลับไป ^^
      #5-1
    • #5-2 กิ๊ก
      10 ธันวาคม 2560 / 20:27
      Twitter : @koekun



      E-mail : nadrudee.pr@gmail.com



      หลังไมค์มาได้นะคะ ดีใจเจอเรือเดียวกันค่ะ! ;)
      #5-2
  8. วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 11:22
    ชอบค่ะ -////-
    ไอซาวะกินกับอะไรก็อร่อยยยยย
    ออลไมท์ก็เป็นคนที่เราชอบเป็นอันดับต้นในเรื่องยิ่งทำให้ฟินนนนนนหนัก>_<
    #4
    1
    • 20 พฤศจิกายน 2560 / 01:13
      จริงค่ะ ไอซาวะกินกับอะไรก็อร่อย~! ////

      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์และต้องขอโทษด้วยที่ตอบกลับช้านะคะ
      #4-1
  9. วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 16:55
    อร้ายยยยยย
    เรือแล่นต่อไปค่ะกัปตัน จับมือกันเถอะหาคนหวีดด้วยยากมากเลยอ่าาา ///////y////////
    #3
    1
    • 20 พฤศจิกายน 2560 / 01:10
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์และขอโทษที่ตอบกลับช้าค่ะ ; w ;

      แง ขอบคุณที่ชอบนะคะ ถ้ามีเวลาจะกลับมาแต่งฟิคคู่นี้อีกให้ได้เลยค่ะ~!
      #3-1
  10. #2 FelineFancy
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 09:35
    กี๊ดดดดดด นึกว่าเราหวีดคู่นี้อยู่คนเดียว ///////

    ไอซาวะเซนเซย์โมเอ้มากจริงๆ ทำไมผู้ชายวัยกลางคนถึงน่ารักได้ขนาดนี้!!!

    ชอบบรรยากาศความรักแบบผู้ใหญ่ๆมากเลยค่ะ ฮือออออ

    ออลไมท์ก็ดูเป็นสามีที่ดีค่ะ วั๊ย
    #2
    1
    • 25 กรกฎาคม 2560 / 18:57
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ค่ะ

      ฮือออ ในที่สุดก็เจอคนหวีดคู่เดียวกัน!! ชายวัย30โมเอะมากจริงๆค่ะ ยิ่งดูก็ยิ่งหลง /////

      เข้าใจเลยค่ะ บรรยากาศรอบตัวระหว่างคุณลุงถึงจะดูเรียบๆแต่ก็ชวนใจเต้นสุดๆ T////T

      คุณโทชิโนริเองก็ให้อารมณ์คนรักที่เพอร์เฟคเหมาะกับคนปากหนักอย่างไอซาวะเหลือเกิน~

      ยังไงก็ขอบคุณที่เข้ามาหวีดเป็นเพื่อนกันนะคะ~~~!!
      #2-1
  11. วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 10:09
    คือมันดีมากค่ะ ละมุนมาก x1000 จิกหมอนหนักมากเลย แง ;____;
    บรรยากาศดีงามมากเลยอะกู้ณ! ฟแย้ก ขอบคุณที่แต่งมาให้เสพนะคะ :D!
    #1
    1
    • 25 กรกฎาคม 2560 / 18:40
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ค่ะ

      ดีใจจัง~ ไม่คิดว่าจะมีคนกดเข้ามาอ่านด้วย ขอบคุณที่ชอบนะคะ ; w ;
      #1-1