ผมเนี่ยเเหละ Boss!

ตอนที่ 5 : Boss 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,073
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 145 ครั้ง
    16 พ.ย. 62

 *ยังไม่ได้แก้คำผิด*

 เมื่อมาถึงหน้าร้านเสื้อผ้าที่พี่ชายเป็นคนแนะนำแล้ว คอสโม่ก็พบว่าเสื้อผ้าแบรนด์นี้เขาไม่รู้จักซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นแบรนด์เสื้อผ้าชั้นนำของโลกนี้ เท่าที่ดูลักษณะเสื้อผ้าในร้านแล้วถือว่าถูกใจเขามากเลยทีเดียว การออกแบบเสื้อผ้านั้นก็เหมาะสมในเเต่ละวัย รายละเอียด เล็กๆน้อยๆก็ถูกเย็บออกมาอย่างประณีต

 พอสังเกตดูจนทั่วร้านแล้วเขาก็เลือกเสื้อผ้าที่เหมาะกับร่างปัจจุบันทันที เห็นเขาเป็นแบบนี้เมื่อชาติก่อนเขาก็ศึกษาเรื่องการเเต่งตัวมาเหมือนกันนะ คุณคงไม่อยากเห็นนักธุรกิจหมุ่มรูปงานใส่เสื้อยืดสีเขียวกับกางเกงสีชมพูพร้อมรองเท้าแตะเดินออกไปทำงานหรอกนะ  หรือว่าอยาก?

 โดยเสื้อผ้าที่เขาเลือกส่วนใหญ่จะเป็นเสื้อสีพื้นธรรมดา กางเกงก็เป็นกางเกงยีนส์ จะมีบ้างที่เลือกเสื้อเชิ้ตและกางเกงขายาวสุภาพ เชื่อเถอะว่าในอนาคตเขาต้องได้ใส่มันบ่อยเเน่ๆ จะขาดก็แต่ชุดสูทเนี่ยแหละ แต่ไม่ก็เป็นไรค่อยมาวัดตัววันหลังก็ไม่สาย เพราะว่าเขาขอไปฟิตหุ่นให้เฟิร์มก่อน... เมื่อเลือกเสื้อผ้าที่ต้องการได้ครบเรียบร้อยแล้ว คอสโม่ก็เดินไปที่เคาน์เตอร์เพื่อชำระเงินทันที

 แต่ทว่าก่อนที่เขาจะได้จ่ายเงินให้กับพนักงาน ก็ดันมีมือปริศนาถือบัตรสีดำมาขวางหน้าเขาไว้เสียก่อน

"พี่ ทำอะไร!" ไม่ต้องเดาให้เสียเวลาว่าเจ้าของมือที่พูดถึงนั้นคือใคร ใช่! คุณพี่ชายของผมเองแหละ

"ถามได้ ก็จ่ายเงินไง...โง่จริง" พี่ครับ น้องถามคุณพี่ดีๆ คุณพี่ก็ช่วยตอบน้องให้มันดีๆหน่อยก็ได้!

"คือผมรู้ว่าที่พี่ทำมันคือการจ่ายเงิน แต่นี่เสื้อผ้าผม ผมจ่ายเองได้" คอสโม่มองค้อนใส่พี่ชายพร้อมกับอธิบายให้พี่ของเจ้าตัวนั้นเข้าใจ

"พูดมาก" ว่าจบครูสก็ทำเมินไม่สนใจน้องชายที่กำลังมองตัวเองด้วยสายตาอย่างกินเลือดกินเนื้อ หลังจากที่ได้รับบัตรคืนมาเเล้ว เจ้าตัวก็แย่งถุงเสื้อผ้ามาถือไว้เองก่อนที่คอสโม่จะได้หยิบมันไป และนั่นก็ยิ่งทำให้น้องชายมองค้อนใส่เขายิ่งกว่าเดิม

 เมื่อออกจากร้านเสื้อผ้ามาแล้วคอสโม่ที่เมื่อครู่เพิ่งงอนพี่ชายได้ไม่นาน เจ้าตัวก็หันหน้ามาพูดกับร่างสูงที่อยู่ข้างๆทันที 

"พี่ครับ ขอบคุณสำหรับเสื้อผ้านะครับ" เขาพูดพร้อมกับก้มหัวลงเล็กน้อยให้พี่ชายเพื่อเเสดงความขอบคุณ

"อืม ไม่เป็นไร" น้ำเสียงเรียบนิ่งของครูสตอบน้องชายกลับเบาๆ

"'พี่ผม ใจดีที่สุดเลย" คอสโม่เอ่ยหยอกเย้ากับพี่ชายของตน ก่อนที่เจ้าตัวจะโดนพี่ชายเมินหน้าหนีไป แต่นั่นก็ทำให้เขาเห็นว่า...พี่ของเขานั้นกำลังเขินอีกแล้ว

"พี่ครับ หูพี่เเดงหน่ะ"

"เงียบปากไปซะ"


 เมื่อเขาคอสโม่เเกล้งเอาคืนพี่ชายเป็นที่พอใจเเล้ว พวกเขาทั้งคู่ก็เดินดูของอย่างอื่นข้างๆกันตลอดทาง ใช้เวลาในการซื้อของต่างๆ เสร็จแล้วซึ่งไม่ต้องบอกว่าใครจ่าย คอสโม่ก็พูดอ้อนพี่ชายอีกครั้ง

"พี่ครับ พี่ช่วยพาผมไปร้านทำผมได้ไหม" เขาถามพี่ชายที่เดินหิ้วถุงช็อปปิ้งต่างๆข้างตัวเอง

"อืม..ได้ ตามมา" ครูสตอบน้องชายก่อนที่จะเดินนำหน้าไป โดยที่พยายามเดินช้าๆเพื่อให้คนน้องเดินตามได้ทัน

 ดีเลย! เขาทนไม่ได้จริงๆกับสภาพหัวเขาในตอนนี้ เอ...จะทำผมทรงไหนดีนะ? ขณะที่เดินเขาก็คิดถึงทรงผมที่จะทำแต่ยังไม่ทันที่จะตัดสินใจได้ว่าจะทำผมแบบไหน คุณพี่ชายก็พาเขามาถึงหน้าร้านแล้ว 

 เมื่อพวกเขาทั้งคู่เข้าไปในร้าน ก็ได้กลายเป็นที่สนใจของผู้คนในร้านทันทีโดยในร้านมีลูกค้าที่กำลังทำผมอยู่ 2 คน

"สวัสดีค่ะ คุณครูส" พนักงานกล่าวต้อนรับกับครูสทันทีเมื่อเห็นร่างสูงเดินเข้ามาในร้าน

"อืม" พี่ชายเขาพยักหน้ารับคำทักทายนั้น

"พี่มาร้านนี้บ่อยเหรอ" คอสโม่ถามครูสขึ้นเบาๆ

"อืม ร้านนี้ใช้ได้" พูดจบเจ้าตัวก็เดินเข้าไปนั่งบนโซฟาที่มีอยู่ในร้านทันที โดยปล่อยให้เขายืนเคว้งอยู่ตรงนั้น อ่า จากที่อยู่ด้วยกันมาแม้ไม่นานนัก เเต่เขาก็พอที่จะแปลความหมายคำพูดที่พี่เขาพูดได้บ้าง ความว่า ใช่มาร้านนี้บ่อย ร้านนี้ทำผมได้ดีถูกใจเขา  เฮ้ออ ยากกว่ารหัสมอส ก็คำพูดพี่เขาเนี่ยแหละ!

"อ่าว คุณครูส สวัสดีค่ะวันนี้มาตัดผมเหมือนเดิมเหรอคะ?" จู่ๆก็มีน้ำเสียงที่พยายามดัดให้แหลม กล่าวประจบร่างสูงที่นั่งอยู่บนโซฟาที่เจ้าตัวกำลังนั่งไถหน้าจอโทรศัพท์อยู่ พอครูสที่ได้ยินชื่อของตัวเองก็เงยหน้าขึ้นมองไปยังต้นเสียงทันที

"ไม่ใช่ฉัน แต่เป็นคนนี้" ครูสพูดพร้อมหันไปกวักมือเรียกให้เขาเดินเข้าไปหา 

 ทันทีที่เจ้าของร้านหรือก็คือคนที่กล่าวทักครูสเมื่อสักครู่ เห็นคอสโม่เจ้าตัวก็รู้ทันทีว่าเขาคือใคร

"นี่ใช่น้องคอสโม่หรือปล่าวคะ?" เธอ(?) หันหน้ามาถามเขาเพื่อยืนยันความคิดของตัวเอง

"สวัสดีครับ เอออ... ใช่ครับผมคอสโม่" เขากล่าวทักทายก่อนที่จะแสร้งตอบด้วยความลังเล

"แหม่ ตัวจริงนี่ดูดีกว่าในทีวีอีกนะคะเนี่ย พี่ชื่อเรนนี่นะคะจะเรียกว่าเจ๊เรนนี่ก็ได้ เจ๊เป็นเจ้าของร้านทำผมร้านนี้เอง" เธอชมเขาขึ้นทันทีเมื่อรู้แล้วว่าเขาคือใคร พร้อมกับกล่าวแนะนำตัว

"อ่าครับ สวัสดีอีกครั้งนะครับเจ๊เรนนนี่" คอสโม่พูดขึ้นจากนั้นก็ก้มหัวลงเล็กน้อยเพื่อทักทายเจ้าของร้านอีกครั้ง

"แล้วน้องคอสโม่อยากทำผมทรงไหนจ๊ะ เดี๋ยวเจ๊จะเป็นคนทำให้เอง" 

 แน่ละนี่ฉันรีบเดินออกมาจากหลังร้านเลยนะ พอมีคนวิ่งเข้ามาบอกว่าคุณครูสมาที่ร้านหน่ะ แต่วันนี้เจ้าตัวไม่ได้มาเป็นคนใช้บริการเอง แต่กลับมาทำหน้าที่เป็นคน 'คุม' ซะมากกว่าดูสายตาที่คุณครูสมองร่างที่อยู่ตรงหน้าเธอสิ เห็นขนาดนี้เเล้วไม่กล้าให้พนักงานในร้านเป็นคนทำให้หรอก ฉันยังอยากมีร้านเก็บเอาไว้ทำงานหาเงินอยู่นะ เรนนี่คิดในใจ นี่ถ้าคอสโม่กับครูสได้ยินความคิดนี้เข้าคาดว่าร้านทำผมของเจ้าตัวคงจะได้ปลิวหายไปในพริบตาเป็นแน่

"เออ ไม่ทราบว่าพอจะมีแบบให้ผมดูไหมครับ" คอสโม่เอ่ยถาม เพราะเขายังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะทำผมทรงไหนดี

"มีจ้า อ่ะนี่ไม่ต้องรีบก็ได้นะ ค่อยๆเลือก" เจ้าของร้านส่งแฟ้มที่ภายในบรรจุภาพทรงผมแบบต่างๆไว้มากมาย

"ขอบคุณครับ"คอสโม่กล่าวขอบคุณก่อนที่จะยื่นมือไปรับแฟ้มนั้นไว้ พอเปิดแฟ้มออกมาเขาก็เห็นทรงผมหลากหลายทรง มีทั้งแบบทันสมัยและเเบบเก่าประปนกันไปเพื่อให้ลูกค้าได้เลือกแบบที่ตัวเองต้องการหรือถูกใจ ใช้เวลาในการดูทรงผมทั้งหลายไปไม่นาน เขาก็เจอทรงผมที่ตัวเขาถูกใจ

"เจ๊เรนนี่ครับ ผมเอาทรงนี้แล้วก็สีนี้เลยครับ" เมื่อพูดจบเขาก็ส่งภาพทรงผมที่ต้องการให้คนที่ทำผมให้เขาดูทันที

"โอเค ทรงนี้นะ ไปนั่งหน้ากระจกได้เลยจ่ะ เดี๋ยวเจ๊ขอไปเตรียมตัวก่อน" 

 เมื่อบอกกับเขาแล้วเจ๊เรนนี่ก็เดินเข้าไปเตรียมตัวที่ด้านหลังของร้านทันที พูดถึงทรงผมที่เขาเลือก เป็นแบบเซิร์ฟคัต โดยที่ด้านบนจะปล่อยผมออกมาให้ดูแบบเซิร์ฟๆ และจะไถผมที่ด้านข้างด้านหนึ่ง  ซึ่งพอทำออกมาแล้วเวลาจะจัดทรงก็ทำได้หลากหลายแล้วก็ทำได้ง่ายไม่เสียเวลามากนัก ส่วนสีผมที่เลือกก็เป็นสี ‘Soft Brown’ หรือสีโทนน้ำตาลอ่อนๆ ซึ่งเวลาที่ออกแดดจะมีความเป็นประกายทองๆ ส้มๆ อยู่เล็กๆทำให้รับกับดวงตาที่มีสีน้ำตาลประกายทองของเขา 

 และที่สำคัญ จากที่ดูๆทรงผมมาหลายแบบเขาคิดว่าใบหน้าของคอสโม่น่าจะรับกับผมทรงนี้มากที่สุด เพราะด้วยความที่ว่าหน้าตาของเจ้าตัวนั้นสามารถเป็นได้ทั้งแบบหล่อแล้วก็แบบน่ารักเขาก็เลยเลือกผมทรงนี้ทันทีเพื่อเพิ่มความหล่อเข้าไปให้กลบความน่ารักนั่น(อันนี้ความเห็นของตัวเองล้วนๆ) เชื่อเถอะพอทำเสร็จเเล้วเขาจะกลายเป็นอปป้าเเน่นอนเขามั่นใจ! นั่งคนเดียวได้ไม่นานเจ๊เรนนี่ก็เข้ามาทำผมให้เขาแล้ว.
.
.
.

"โอเคจ้า เสร็จแล้วพอทำออกมาก็ดูหล่อขึ้นมากเลยนะเนี่ย" เรนนี่กล่าวชมเขาพร้อมกับสายตาที่มีด้วยความกรุ่มกริ่ม ภาพของชายหนุมหล่อเหล่าแบบอปป้าไม่ว่าจะมองมุมไหนก็หล่อได้ทุกมุมทุกองศา กำลังนั่งส่งยิ้มให้เธอผ่านทางกระจก โอ๊ยยยอย่ายิ้มแบบนี้...เธอเขินจนตัวบิดไปหมดแล้ว นี่ถ้าเป็นผ้าก็คงตากได้เลยไม่ต้องรอปั่นแห้ง

"ขอบคุณครับ" บอกเลยนาทีนี้เขาไม่มีทางเจียมตัวเเน่ๆ คอสโม่เชิดหน้ารับ(ในใจ)

 ใช้เวลาทั้งหมดในการทำผมครั้งนี้ก็กินเวลาไป 2 ชั่วโมงแล้ว ซึ่งเขาก็แอบส่องพี่ชายของเขาทางกระจกที่สะท้อนเงาพี่ชายอยู่บนนั้นเพราะด้วยกลัวว่าพี่ชายจะเบื่อที่จะต้องมานั่งรอเขาเฉยๆ เเต่พอมองไปทีไรก็เห็นพี่แกมองมาที่เขาอยู่ก่อนเเล้วทุกทีสงสัย กลัวน้องหล่อกว่าตัวเองเเน่ๆเลย

พอถึงเวลาจ่ายเงินเขาก็รีบลุกขึ้นไปที่เคาน์เตอร์ทันที เเต่ก็ไม่ทันพี่ชายของเขาที่เดินก้าวขายาวๆไปถึงเคาน์เตอร์และจ่ายเงินได้ก่อนเขาทุกครั้ง

"พี่ครับ ครั้งนี้ให้ผมจ่ายเองก็ได้นะพี่จ่ายแทนผมไปซะทุกอย่างเลย" คอสโม่ท้วงพี่ชายของตัวเองทันทีที่เดินมาถึงหน้าเคาน์เตอร์ และคำตอบที่ได้......

"ไม่ต้อง"พูดจบร่างสูงก็เดินออกไปรอที่หน้าร้านทันที โดยให้น้องชายรอรับบัตรคืนแทนตน

"สายเปย์จริงๆเลยนะคุณพี่ชาย" คอสโม่พึมพำกับตัวเองเบาๆ พร้อมกับยกยิ้มที่มุมปาก

 ซึ่งการกระทำของทั้งคู่ก็ถูกแอบถ่ายไว้โดยคนที่อยู่รอบๆ  คุณครูสเล่นอยู่ด้วยซะขนาดนั้นใครจะไปกล้าถ่ายกันแบบโจ่งแจ้งล่ะ เพราะว่ามีคนเคยเดินไปถ่ายรูปและเจ้าตัวเห็นเข้า ส่งผลให้วันต่อมาคนที่ทำต้องมาขอโทษคุณครูสถึงที่บริษัท และรับปากว่าจะไม่ทำอย่างนั้นอีกเด็ดขาด ซึ่งก็ไม่มีใครรู้ว่าคนๆนั้นโดนอะไรมาแต่ถึงกระนั้นก็ไม่มีใครกล้าถ่ายรูปคุณครูสกันแบบโจ่งแจ้งอีก จะมีก็แต่แอบถ่ายเนี่ยแหละ แหม่ก็ใครใช้ให้เจ้าตัวเกิดมาทั้งหล่อทั้งรวยกันล่ะ

 เมื่อพวกเขาได้ของจนครบหมดแล้ว ทั้งคู่จึงพากันเดินไปที่ลานจอดรถ เพื่อเตรียมตัวกลับบ้านจากนั้นคอสโม่ก็พูดขึ้นมา หลังจากที่เข้ามานั่งในรถพร้อมกับพี่ชาย ที่เก็บของทั้งหมดไว้ที่ท้ายรถเสร็จแล้ว 

"พี่ครับ ขอบคุณสำหรับวันนี้มากนะครับ ขอบคุณที่ยอมตามใจผม แล้วก็ขอบคุณที่ซื้อของพวกนี้ให้ด้วย" คอสโม่กล่าวขอบคุณพี่ชายของเขาสำหรับสิ่งที่พี่ครูสทำให้ในวันนี้ แม้ว่าวันนี้จะเป็นเพียงการเดินซื้อของธรรมดาๆ แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงความห่วงใยของพี่ชายที่มีให้เขา... 

 ทำให้เขานั้นรู้สึกปลอดภัยทั้งที่ไม่เคยรู้สึกถึงมันมาก่อน เขายอมรับเลยว่าตัวเขาเองเมื่อก่อนนั้นไม่เคยได้รับหรือสัมผัสกับความสัมพันธ์ฉันท์พี่น้องที่ดีๆเเบบนี้ ดังนั้นแล้วเขาเลยมีความสุขกับมันมาก มากจนคิดว่า...อยากให้ความรักที่พี่ชายที่มีต่อน้องชายคนนี้มันคือของเขาจริงๆ เขาที่เป็นคอสโม่ วิญญาณเด็กกำพร้าที่เข้ามาอยู่ในร่างของคอสโม่ วอลเลอร์ ผู้เป็นที่รักของทุกคนในบ้าน 

 'แต่ผมขอได้ไหม ขอให้ผมได้เห็นแก่ตัวแล้วรับความรักของพี่ชายคนนี้มาเป็นของตัวเองได้ไหม ผมขอคิดเข้าข้างตัวเองได้ไหมว่า ความรู้สึกเป็นห่วงที่คนมีให้นั้น มันมีมาให้สำหรับผมโดยเฉพาะ แม้ว่าตัวผมนั้นไม่ใช่น้องชาย หรือคุณหนูวอลเลอร์ของทุกๆคน แม้ว่าผม....จะเป็นใครที่พวกคุณไม่รู้จักก็ตาม...'

 คอสโม่ก้มหน้าหลุบตาลง เพื่อหลบซ่อนอารมณ์หม่นเศร้าที่เกิดขึ้น โชคดีที่พี่ชายกำลังให้ความสนใจกับการบังคับรถ จึงไม่ทันที่จะได้สังเกตก่อนที่เจ้าตัวจะเงยหน้าขึ้นมาเผยยิ้มกว้างแบบปกติให้พี่ชายที่หันมามองหน้าเขาพอดี

 ครูสเหลือบตามองน้องชายที่จู่ๆก็ดันเงียบไป จนทันเห็นแววตาเศร้าสร้อยก่อนที่คอสโม่จะเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้เขา 'เอาเถอะถ้าไม่อยากให้เขารับรู้เขาก็จะไม่เซ้าซี้ละกัน หวังว่าถ้าพร้อมเมื่อไหร่น้องคงจะมาบอกกับเขาเอง'  ครูสคิดในใจก่อนที่จะหันกลับไปสนใจถนนเบื้องหน้าอย่างที่ควรจะเป็น...พร้อมกับพูดขึ้นว่า

"แค่น้องชายคนเดียว ทำไมฉันจะเลี้ยงไม่ได้" เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนจะเเอบเหล่ตามองคนข้างกายที่นั่งเงียบไปหลังจากที่เขาพูดจบ ซึ่งนั่นก็ทำให้เขาตกหลุมพลางที่เจ้าน้องชายขุดเอาไว้อย่างจัง เพราะคอสโม่นั้นนั่งมองหน้าเขาอยู่ก่อนแล้ว แถมยังงกลั้นยิ้มแต่ก็ทำไม่สำเร็จก่อนที่ใบหน้าใสหล่อเหลานั้นจะเผยยิ้มกว้างให้เขาจากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงกังวาลใสที่ฟังแล้วระรื่นหู

"ผมบอกแล้วว่าพี่ชายผมหน่ะ ใจดีที่สุดเพื่อเป็นการตอบแทนที่พี่ทำให้ผมในวันนี้ ฉะนั้นกลับไปผมจะเป็นคนทำอาหารเย็นให้พี่ทานเอง" 

 บอกเลยระดับเขาเชิฟยังต้องคุกเข่าคาราวะให้เขาเลย ก็เเน่ล่ะชาติก่อนเวลาว่างๆอันน้อยนิดของเขาก็หมดไปกับการฝึกทำอาหารเนี่ยแหละ เเหม่ชายโสดที่มีอายุจนถึง 30 จะมีสาวที่ไหนมาทำให้เขาทานกันล่ะ เพราะต้องย้ายออกมาอยู่คนเดียวตั้งแต่เริ่มมีปากเสียงกับจอห์น เขาเลยตัดปัญหาด้วยการย้ายตัวเองออกมาซะเลย ดังนั้นการฝึกเรียนทำอาหารเขาก็เริ่มขึ้นตั้งแต่ตอนนั้นเเหละ เอ...จะว่าไปพี่ชายของเขาชอบกินอะไรหว่า ยังไม่ทันที่จะได้อ้าปากถามเขาก็โดนพี่ชายขัดขึ้นมาซะก่อน
จะว่าไปวันนี้เขาโดนพี่ขัดไปกี่รอบแล้วเนี่ย!

"ไม่ต้องทำหรอก กลับไปก็รีบพักผ่อนซะ อย่าลืมว่าตัวเองเพิ่งออกมาจากโรงพยาบาลเมื่อเช้าเองนะเเค่ยอมพาออกมาข้างนอกนี่ก็มากเกินพอเเล้ว" โอ้โห้ หายากแหะที่พี่ชายเขาจะพูดออกมาได้มากขนาดนี้ เเต่ก็นั่นแหละที่พี่ครูสพูดมาทั้งหมดก็เพราะว่าเป็นห่วงเขานั่นเอง

"โอเคครับ เห็นว่าพี่เป็นห่วงผมหรอกนะ แต่ถ้าวันไหนผมหายดีแล้วพี่ต้องให้ผมทำให้ทานนะ" คอสโม่พูด พร้อมกับส่งสายตาบังคับให้พี่ชายรับปากห้ามขัดขืน

"อืม ตามใจ" 

 ครูสให้คำตอบอันเป็นที่น่าพอใจแก่น้องชาย แม้จะสงสัยว่าคอสโม่ไปเรียนทำอาหารตอนไหน ตั้งแต่ที่เจ้าตัวฟื้นขึ้นมาคราวนี้ก็แลดูเปลี่ยนไปอย่างมากไม่ว่าจะ คำพูด เเละการกระทำ โดยเฉพาะแววตาที่บางครั้งเจ้าตัวเผลอหลุดออกมา แววตาที่เหมือนกับคุณพ่อเวลาจริงจังกับงานหรือเวลาที่กำลังใช้ความคิดจัดการศัตรู ซึ่งโดยรวมแล้วคอสโม่ไม่น่าจะมีแววตาแบบนั้นไหนแม้เจ้าตัวจะเป็นนักแสดงก็ตาม

 เเต่ถึงอย่างไรก็เถอะ เขาชอบคอสโม่ที่เป็นอยู่ในตอนนี้มากกว่าแต่ก่อนมาก ชอบที่เราไม่ต้องทะเลาะกัน ชอบที่เจ้าตัวเข้ามาออดอ้อนเขาเหมือนกับน้องชายตัวน้อยในวัยเด็ก เขาชอบที่น้องของเขาเป็นแบบนี้ ขอเถอะ...ขอให้เป็นแบบนี้ตลอดไป



ความสุขจากการได้รับของขวัญ 
บางครั้งไม่ใช่ความสุขจากการได้ของ 
แต่เป็นความสุขที่ได้รู้ว่า..... 
รายังอยู่ในความคิดคำนึงของบางคน



 





                                                                   
                                                                     (ทรงผมที่คอสโม่ทำ)



-----------------------------------------


อัปครบ 100% แล้วจ้าาาา  
เราจะเห็นได้ว่า คอสโม่นั้นsensitiveในเรื่องความสัมพันธ์พี่น้องเป็นอย่างมาก ไรท์ก็เป็นคนหนึ่งที่มีน้อง ด้วยอายุที่ห่างกันไม่มากมันเลยทำให้เราเข้าใจกันมาก แต่บางครั้งก็ทำให้เราทะเลาะกันง่ายซึ่งก็เป็นธรรมดาของพี่น้องเเหละเนอะ ที่ไรท์อยากจะพูดก็คือ ถึงแม้ว่าคอสโม่จะไม่เคยได้รับการปฏิสัมพันธ์ที่ดีๆจากน้องเลย แต่เจ้าตัวก็พยายามเป็นน้องที่ดีให้พี่ชายในชาตินี้ พร้อมกับเรียนรู้ความรู้สึกของการมีครอบครัว ซึ่งมันเป็นอะไรที่แปลกมากสำหรับเจ้าตัว ยังไงก็ช่วยให้กำลังใจ เจ้าคอสโม่คนเห่อพี่ชายด้วยนะคะ
ปล.ขุ่นพ่อจะคัมแบคแล้วนะค้าาาา





 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 145 ครั้ง

102 ความคิดเห็น

  1. #97 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 08:03

    โอ้ยยย ละลาย ใจละลายกับนายแบบ 555555

    #97
    0
  2. #33 jkooktaev (@jkooktaev) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 01:50
    น่ารักมาก ความครอบครัว
    #33
    0
  3. #21 ChenHuiYa (@ChenHuiYa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 02:58

    รออ่านตอนใหม่นะ
    #21
    1
  4. #20 jeab007y (@jeab007y) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 21:51

    .... 😈​
    #20
    1
  5. #18 vivivenus (@vivivenus) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 21:01
    คัมมาเลยจ้า. รออยู่
    #18
    0
  6. #16 jeab007y (@jeab007y) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 10:40

    ต่อไปผมจ้าาาา
    #16
    0
  7. #15 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 09:56

    ต่อไปก็ไปร้านทำผมเปลี่ยนสีผม555555555555
    #15
    0
  8. #13 vivivenus (@vivivenus) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 06:41
    พี่ชายน่ารักนะ
    #13
    0
  9. #12 Thararatwamakhan (@Thararatwamakhan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 04:19
    คุณพี่มีความซึน
    #12
    0