ผมเนี่ยเเหละ Boss!

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 206 ครั้ง
    17 พ.ย. 62

02.00 น. ประเทศบราซิล ณ หมู่เกาะ lha da Queimada Grande

ปัง!

  เสียงปืนคำรามลั่นเมื่อถูกเจ้าของปืนเป็นคนลั่นไก กระสุนได้ผ่านทะลุเข้ากับแผ่นอกของฝ่ายตรงข้าม หลังจากนัดเเรกผ่านไป กระสุนอีกหลายนัดก็ตามมา

ปัง!ปัง!ปัง!

  ตามร่างกายของผู้ที่เป็นเป้าเต็มไปด้วยเลือด เนื่องจากห่ากระสุนที่ถูกยิงเข้าใส่ตัว แต่กระนั้นเขาก็ยังคงนิ่งพยายามกัดริมฝีปากของตนจนเลือดไหลเพื่อไม่ให้ส่งเสียงแสดงอาการเจ็ปปวดออกมา นอกจากคิ้วที่ขมวดเข้าหากันและแววตาที่แสดงถึงความตกใจและคาดไม่ถึง 
"โดนขนาดนี้นายยังหน้านิ่งได้อีกนะ  คอสโม่ "
"ทำไม" เสียงเเหบแห้งอ่อนแรง เนื่องจากอาการหายใจลำบากเพราะเสียเลือดอย่างมาก เอ่ยถามขึ้น
    
   เขารู้ว่าเป็นเพราะอะไรที่ทำให้ น้องชายของเขา จอห์น ต้องหักหลังเขาโดยหลอกให้เขามาที่ป่าแห่งนี้ แล้วยิงเขา แต่เขายังอยากได้ยินมาจากปากของจอห์นโดยตรงมากกว่า และเขาคิดว่าน้องของเขาน่าจะโดนศัตรูเป่าหูให้ทำแบบนี้ และเขาก็รู้ว่าใคร แต่ตอนนี้เขาทำอะไรไม่ได้แล้ว....

"เพราะแกไง! พ่อถึงไม่สนใจฉัน เพราะเเก เวลาฉันทำอะไรก็ไม่เคยดีเลยในสายตาเขา ชอบเอาฉันไปเปรียบเทียบกับแกตลอด เพราะในสายตาของพ่อก็มีแค่แก! "
"ไม่จริงหรอก แกเข้าใจผิดแล้ว" จอห์นเข้าใจผิดจริงๆ 
"หึ! ฉันเข้าใจผิด?" "เชื่อก็โง่แล้ว!"  สภาพของจอห์นในตอนนี้ราวกับสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ดวงตาโปนแดง แววตาแสดงถึงความเกลียดชังที่มีต่อพี่ชายบุญธรรม 
     
    ใช่!เข้าใจไม่ผิดหรอก คอสโม่เด็กกำพร้าที่ถูก Mr. เมดิสัน หรือพ่อของจอห์น รับเขาเป็นลูกบุญธรรม Mr. เมดิสัน เลี้ยงดูเขาอย่างดี มีอาหารดีๆให้กิน มีโรงเรียนให้เรียน ทำให้เขาไม่ขาดเหลืออะไรเลย อะไรที่ลูกคนหนึ่งควรได้รับเขาก็ได้รับเช่นกัน จนชีวิตเขาไม่ต่างอะไรไปจากคุณหนู คุณชายของตระกูลอื่นๆ 

    แต่พอโตขึ้นเขาก็ได้รับรู้แล้วว่าที่พ่อบุญธรรมเลี้ยงดูเขาไม่ต่างจากลูกคนหนึ่ง ปลูกฝังเขาด้วยธุรกิจต่างๆตั้งแต่อายุ10ขวบ ทำให้เขามีหน้ามีตาในสังคม นั่นเป็นเพราะเขาเป็นแค่เครื่องมือให้คุณพ่อใช้ปกป้องลูกแท้ๆของท่านนั่นก็คือ จอห์น เพราะธุรกิจของคุณพ่อนั้นอันตรายเป็นอย่างมากนอกจากศัตรูด้านสว่างแล้ว ก็ยังมีศูตรด้านมืดที่ยังมองไม่เห็นอีก ทำให้เขา 'คอสโม่ เมดิสัน' ที่ตั้งแต่เล็กจนถึงตอนนี้ก็อายุ30ปีแล้ว ต้องโดนลอบฆ่าทุกวัน เพราะต้องมาเป็นฉากบังหน้าให้กับน้องชายของเขา 
     
    เพื่อที่ในวันหนึ่งเมื่อจอห์นเรียนรู้ธุรกิจของคุณพ่อหมดเเล้ว พร้อมที่จะเข้ามารับตำแหน่งผู้บริหารที่แท้จริง เขาก็พร้อมที่จะมอบให้แต่โดยดี เพราะรู้ตั้งแต่เเรกแล้วว่าตำแหน่งนี้มันไม่ใช่ของเขา 
      
    แต่ทุกอย่างกับผิดคาด น้องของเขาคิดว่าเขาจะแย่งสมบัติของตนไป คิดว่าเขาทรยศให้กับผู้มีพระคุณ ทำให้เขากับจอห์นต้องทะเลาะกันบ่อยๆ แต่ไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่จอห์นโกรธเกลียดเขาถึงขนาดหักหลังแล้วฆ่าเขาแบบนี้ ถ้ารู้ว่าเรื่องจะจบแบบนี้ เขาน่าจะพูดคุยกับจอห์นตั้งแต่แรก ถ้ารู้ว่าการกระทำของเขาที่ผ่านมาจะทำให้น้องชายของเขาเจ็บปวด เขาก็จะไม่ทำ ถ้ารู้ว่าการมีอยู่ของเขาจะทำให้น้องของเขาต้องทุกข์ เขาก็จะไป... แต่ทุกอย่างมันสายไปแล้วตั้งแต่มีคำว่า 'ถ้า'
         
    สิ่งที่เกิดกับเขาในวันนี้ เขาไม่โกรธไม่เเค้นแม้แต่อย่างน้อย แต่ก็มีบ้างที่จะน้อยใจ.. อาจเป็นเพราะส่วนหนึ่งก็เกิดจากเขาที่ไม่ยอมเปิดอกคุยกับน้องตั้งแต่เเรก คิดว่าการปกป้องจอห์นโดยไม่ให้เจ้าตัวรู้เป็นสิ่งปลอดภัยสำหรับเขา
   ชาตินี้ถือว่าผมตอบแทนบุญคุณที่เลี้ยงดูผม ให้ข้าว ให้น้ำ ให้ผมมีชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้แล้วนะครับ คุณพ่อ....
        
      กึก! ยังไม่ทันที่จะได้พูดความในใจทั้งหมดออกมา ปลายกระบอกปืนก็ได้จ่อเข้ากับศรีษะของเขาแล้ว

"มีอะไรจะสั่งเสียไหม พี่ชาย" จอห์นพูดขึ้นพร้อมกับเสียงที่สั่นเครือ คล้ายคนจะร้องไห้

     สั่งเสียงั้นหรอ  เขามีหลายอย่างที่จะพูดมากมายแต่รู้ดีว่ามีเวลาอีกไม่มากแล้ว สิ่งที่พูดได้ในตอนนี้ไม่มีคำอื่นแล้วนอกจากคำว่า

"ขอโทษ.." 
   
      ขอโทษที่ต้องทำให้ทุกข์ใจ ขอโทษที่ต้องทำให้ร้องไห้ เพราะเขารู้ดีว่าลึกๆแล้ว จอห์นไม่อยากทำแบบนี้ และสุดท้ายขอโทษที่เป็นพี่ที่ดีให้ไม่ได้  นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายที่เขาได้พูด ก่อนที่ลมหายใจสุดท้ายของเขาในชีวิตนี้สิ้นสุด และภาพสุดท้ายที่ได้เห็นก็คือหยดน้ำตาของน้องชายที่เกียดเขากำลังไหลรินอยู่บนหน้า อย่าร้องไห้เลยนะเจ้าน้องชาย....
    
     ปัง! เสียงปืนลั่นไก เป็นครั้งสุดท้ายพร้อมกับร่างที่ไร้ลมหายใจนอนอยู่เดียวดายในหมู่เกาะที่ขึ้นชื่อว่าอันตรายที่สุดในโลก..
    




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 206 ครั้ง

103 ความคิดเห็น

  1. #93 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 23:48

    ดราม่าอ่ะ

    #93
    0
  2. #35 Dolphin_Gray (@gamhunter) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 02:25
    คำผิดเราเห็นอยู่สามจุดนะคะ

    ธรยศ ต้องเป็น ทรยศ
    โกรธเกียด เป็น โกรธเกลียด
    ปอดภัย เป็น ปลอดภัย

    ก่อนลงเราแนะนำให้ตรวจทานคำผิดก่อนน้าาาา เพราะบางทีเวลาคนอ่านเจอคำผิดมากๆหรือผิดแบบขัดตาจะทำให้เสียอารมณ์ในการอ่านอ่ะจ้าาาาาา
    #35
    1
  3. #30 jkooktaev (@jkooktaev) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 01:01
    น้องชาย....
    #30
    0
  4. #5 QRga (@QRga) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 09:47
    .......
    #5
    0